Η νέα αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία που συστήνει το «Σύμφωνο για το ευρώ» γίνεται πραγματικότητα με βάση τους όρους ανταγωνιστικότητας που διαμορφώνονται ανάμεσα στην Ε.Ε και τις αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας. Υπό αυτό το πρίσμα, οι μισθοί στην Ευρώπη προβλέπονται ότι θα ισοσκελίζονται με τους μισθούς πείνας των εργαζομένων της Κίνας, Βραζιλίας και της Ινδίας προκειμένου τα μονοπώλια και τα επιχειρηματικά λόμπι της Ευρώπης να καταστούν πιο ευέλικτα και με πλεονεκτικότερη θέση στον ανταγωνισμό τους με τα υπόλοιπα αντίπαλα εθνικά κεφάλαια.
Εξάλλου, πρόσφατα η καγκελάριος της Γερμανίας, Α. Μέρκελ, τόνισε η ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας πλήττεται από την Κίνα, τη Βραζιλία και την Ινδία, όπου στην πλειοψηφία τους οι εργαζόμενοι αμείβονται με μισθούς πείνας (Ριζοσπάστης).
Σε αυτό το πλαίσιο, επομένως, γενικεύεται η σκληρή λιτότητα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων με περαιτέρω επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης για τις εργαζόμενες τάξεις, κυρίως για τις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου. Ενώ ταυτόχρονα εκχωρούνται ακόμα περισσότερα συνταγματικά δικαιώματα στους κεφαλαιοκράτες αστούς ώστε να διατηρήσουν τα κέρδη τους, με τίμημα την εξαθλίωση των εργαζομένων και έτσι να ενισχύσουν τη θέσης τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Welcome to the revolution" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
