Κακοπροαίρετες κριτικές κάνουν λόγο οτι δήθεν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τη Πρωτοβουλία λογιστικού ελέγχου (ΕΛΕ) στη βάση διάκρισης μεταξύ νόμιμου και παράνομου χρέους και έτσι νομιμοποιεί, εμμέσως πλήν σαφώς, τους καπιταλιστικούς μηχανισμούς της αστικής τάξης. Άρα με
αυτόν τον τρόπο, νομιμοποιείται ταυτόχρονα και το δίκαιο της αποπληρωμής του χρέους, τουλάχιστον του νόμιμου μέρους, απο πλευράς των εργαζομένων. Τέτοιες κοντόφθαλμες κριτικές δεν έχουν βάση αν κοιτάξει κανείς το κείμενο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που στηρίζει την ΕΛΕ.
Πρώτον, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τη πρωτοβουλία με μοναδικό σκοπό την ολική διαγραφή του χρέους, όπως εξάλλου αποτελεί και πάγιο αίτημα του ίδιου του Λαπαβίτσα. Συγκεκριμένα προτείνει την ολική διαγραφή του χρέους, έξοδο από Ευρώ με παράλληλη εθνικοποίηση των τραπεζών. Για παράδειγμα στην ομιλία του στο διήμερο (25/2 και 26/2) που διοργάνωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με εξαιρετική επιτυχία, τόνισε την ανάγκη, για άλλη μια φορά να διαγραφεί το χρέος στο σύνολο του και ότι η πρωτοβουλία για τη δημιουργία λογιστικού ελέγχου θα συντείνει προς αυτή τη κατεύθυνση εξασθενίζοντας τα επιχειρήματα της αστικής τάξης, δια των πολιτικών της εκπροσώπων, ότι το αποπληρωμή του χρέους με όρους ΔΝΤ αποτελεί μονόδρομο για τους εργαζόμενους.
Έτσι, στο κείμενο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τονίζεται μεταξύ άλλων ότι, «..Το «άνοιγμα των βιβλίων», μπορεί να αποκαλύψει πλατιά στην κοινωνία τους μηχανισμούς του χρέους, να δείξει ποιος δανείστηκε και με ποιους όρους και ποιος καρπώθηκε τα δισεκατομμύρια, να αποκαλύψει ότι το έχουμε πληρώσει κατ’ επανάληψη, να πείσει και τον πλέον δύσπιστο ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την άμεση στάση πληρωμών στο ληστρικό χρέος και τη διαγραφή του και έτσι να συνδεθεί η ίδια και να συμβάλλει με τον τρόπο της στο αίτημα για «παύση πληρωμών, μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους»
Δεύτερον, η πρωτοβουλία λογιστικού ελέγχου θα πρέπει να αποκτήσει κινηματικό χαρακτήρα: «Εκτιμούμε ότι μια «Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου» του χρέους, στο βαθμό, που κινείται με μια λογική εργατικού και λαϊκού ελέγχου και είναι πλήρως ανεξάρτητη από την κυβέρνηση και τις διάφορες κοινοβουλευτικές επιτροπές εξωραϊσμού και συγκάλυψης των προβλημάτων…Θα πρέπει γι’ αυτό το λόγο να απευθυνθεί πρώτα και κύρια στα κινήματα και τα μαχόμενα σωματεία, να στηριχθεί στους αγωνιστές μέσα στους χώρους όπως οι Τράπεζες, οι Δήμοι, το Δημόσιο, που ζουν καθημερινά όχι μόνο τις συνέπειες του χρέους αλλά και γνωρίζουν «από μέσα» τους μηχανισμούς που το γεννούν»
Τρίτον, στο κείμενο τονίζεται, επιπλέον, ότι η πρωτοβουλία αυτή δεν θα πρέπει να λάβει το χαρακτήρα μιας εναλλακτικής ρύθμισης του χρέους: «η ΕΛΕ δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για την νομιμοποίηση αυταπατών για μια άλλη ΕΕ προς όφελος των εργαζόμενων. Δεν μπορεί κανείς να ζητά ταυτόχρονα ΕΛΕ για το χρέος και «ευρωομόλογο».
Ανάλογα επισημένεται και από τον Λαπαβίτσα, σε άρθρο του στην Iskra: «…Η αναγκαιότητα της παραγραφής προκύπτει αβίαστα, ακόμη και από τη σκοπιά των χρηματοπιστωτικών κύκλων του εξωτερικού, που ήδη προετοιμάζονται. Το ερώτημα είναι, πώς πρέπει να γίνει; Η παραγραφή πρέπει να γίνει με όρους που θα προστατεύουν τα λαϊκά στρώματα. Άρα απαιτείται παύση πληρωμών για να αφαιρεθεί η πρωτοβουλία από τους δανειστές». Ενώ συνεχίζει πάντοτε στο ίδιο ύφος τονίζοντας ότι, «Η ανάληψη της πρωτοβουλίας από τα κάτω είναι απολύτως αναγκαία για να διασφαλιστούν τα πενιχρά πλεονεκτήματα που έχει η Ελλάδα… Οι ιδέες της πρωτοβουλίας προωθούν ριζοσπαστική κοινωνική τομή. Είναι βαθιά διεθνιστικές διότι πηγάζουν από τις ιστορικότερες παραδόσεις του εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος. Αν οι Έλληνες εργαζόμενοι κάνουν το πρώτο βήμα σπάζοντας τη μέγγενη της ΟΝΕ, θα ανοίξουν τον δρόμο και για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης. Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει η αριστερά να μη φοβάται το διεθνές κεφάλαιο, να εμπιστεύεται τον εαυτό της και να έχει σοσιαλιστικό όραμα....»
Συνοψίζοντας, αμφότεροι, και η Πρωτοβουλία λογιστικού ελέγχου δια μέσου του Λαπαβίτσα και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που στηρίζει τη πρωτοβουλία, στοχεύουν: Πρώτον, στην συνολική κατάργιση του χρέους, δεύτερον, η πρωτοβουλία θα προσλάβει χαρακτήρα κινηματικό, δηλ. μια πρωτοβουλία στηριζόμενη απο τα κάτω, και τρίτον, η κατάργηση του χρέους θα χει μοναδικό σκοπό τον εργατικό έλεγχο για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της Ευρώπης.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Welcome to the revolution" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
