Το άρθρο που μεταφράζω από την εφημερίδα Socialist Worker γράφτηκε με αφορμή την εξέγερση στην Αίγυπτο.Η επανάσταση στην Αίγυπτο βρίσκεται σε εξέλιξη και αποτελεί ένα κοσμοϊστορικό γεγονός. Οι διαμαρτυρίες έχουν τη δυνατότητα όχι μόνο να ανατρέψουν ένα δικτάτορα αλλά και να αλλάξουν ριζικά την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των πλουσίων και φτωχών σε όλη την υφήλιο.
Η επανάσταση είναι μια διαδικασία «από τα κάτω» προσελκύοντας την ενεργό συμμετοχή εκατομμυρίων. Σύμφωνα με τον Ρώσσο επαναστάτη Λέων Τρότσκι, «Η ιστορία της επανάστασης είναι για μας πριν απ’ όλα η ιστόρηση της βίαιης εισβολής των μαζών στο πεδίο της διακυβέρνησης, εκεί όπου ρυθμίζονται οι τύχες τους.» Καθώς περισσότερο από ένα εκατομμύριο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους του Καϊρου, η παραπάνω περιγραφή του Τρότσκι απέκτησε σάρκα και οστά. ‘Ετσι, όλη πραγματική πρόοδος της ιστορίας λαμβάνει χώρα όταν οι άνθρωποι περνούν συλλογικά στη δράση.
Στην Αίγυπτο γινόμαστε μάρτυρες ενός ξεσπάσματος όπου όλες οι παλιές ιεραρχίες αμφισβητούνται ή καταρρέουν. Αυτή η εξέλιξη δίνει τη δυνατότητα για πελώρια άλματα στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Έτσι, στην Αίγυπτο δεν είναι ο φόβος για την αστυνομία και τον Μουμπάρακ, ο οποίος έχει ξεπεραστεί, αλλά η συνήθεια της ευπείθειας και της πειθαρχίας οπού η καπιταλιστική κοινωνία καλλιεργεί στους εργαζόμενους. Εργοστασιακές ομάδες εργατών, επικεφαλής των μαζικών διαδηλώσεων στο Σουέζ, που αντιμετωπίζουν και απωθούν τις αστυνομικές δυνάμεις αντανακλούν ακριβώς αυτό, και δείχνουν τι είναι δυνατό.
Η άλλη πλευρά αυτής της εξέλιξης είναι η απώλεια στην εμπιστοσύνη που υπήρχε έως τώρα για την άρχουσα τάξη, με συνέπεια αυτό να οδηγεί σε διχασμούς και διαιρέσεις από τα πάνω. Αυτοί οι διχασμοί δύναται να επεκταθούν, και αυτός είναι ένας λόγος γιατί η Δύση έχει τρομοκρατηθεί τόσο πολύ.
Βασικό για το πώς θα εξελιχθεί η επανάσταση θα εξαρτηθεί από το ρόλο των οργανωμένων εργατών. Καθώς ξεδιπλώνεται η επανάσταση, η εργατική τάξη μπορεί να συγκροτήσει νέους θεσμούς που θα είναι ριζωμένοι στην πραγματικότητα της καθημερινής τους εμπειρίας, αντικαθιστώντας με αυτό τον τρόπο την ισχύ της κρατούσας ιεραρχικής εξουσίας.
Οι εργάτες χρειάζονται ανεξάρτητη οργάνωση και να προωθήσουν τις διεκδικήσεις τους. Η αρχή μιας τέτοιας διαδικασίας φαίνεται να βρίσκεται σε εξέλιξη σε όλη την Αίγυπτο. Σε εργοστάσια στο Κάιρο και αλλού οι εργαζόμενοι έχουν «απολύσει» τα αφεντικά τους. Οι επιτροπές άμυνας που έχουν ξεπηδήσει στις γειτονιές για να στηρίξουν την εργατική τάξη, δείχνουν τη δυνατότητα για το πώς η λαϊκή δημοκρατία των δρόμων μπορεί να μετατραπεί σε αυτοοργάνωση των εργατών.
Από την άλλη, υπάρχουν και εκείνοι που θα παλέψουν για να υπερασπίσουν τη παλιά τάξη πραγμάτων. Υπάρχουν πολλοί άλλοι, συμπεριλαμβανομένου και των ηγετών της Δύσης, που θα ήθελαν τον Μπουμπάρακ να αποχωρήσει, ωστόσο οι θεσμοί του καθεστώτος παραμένουν. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει η πιθανότητα και για τα δύο, και για καταστολή και περιορισμένη αλλαγή.
Η δύναμη και η ανάπτυξη της αυτό-οργάνωσης των εργατών αποτελεί τη καλύτερη υπεράσπιση της επανάστασης – και τον πιο αναμφίβολο μηχανισμό που θα εμβαθύνει και θα ολοκληρώσει αποτελεσματική την επανάσταση σε ένα νέο στάδιο.
Η πάλη στην Αίγυπτο θα πρέπει να εμπνέει όλους εμάς ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο εάν αντισταθούμε και οργανωθούμε. Τότε, ακόμα και ο πιο ισχυρός δικτάτορας θα μπορέσει να ανατραπεί. Αυτό είναι το μάθημα για όλους μας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Welcome to the revolution" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
