Όπως κάθε ομάδα που τιμά το ψωμί των δημοσιογράφων που γράφουν γι’ αυτήν έτσι και ΑΟΚ θα μπεί φέτος στο μεταγραφικό παζάρι, για να κάνει τις μεταγραφές του ενόψει Superleague. Δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας και των δύσκολων εποχών που ζούμε, καλό θα ήταν να δείξουν οι διοικούντες τη δέουσα προσοχή γιατί τα “παλτά” είναι άνεργα και έχουν ζώσει την αγορά από παντού.
Και φέτος δεν υπάρχει πολυτέλεια για παλτά και γούνες. Αν παλιότερα κάναμε 10 μεταγραφές, 5 ουσίας, 1 για κράχτη και 4 για να γεμίσει το ρόστερ, πρέπει πλέον να κάνουμε 10 και οι 10 να είναι ουσίας. Ούτε κράχτες ούτε παίκτες για να σφουγγαρίζουν τον πάγκο. Αν δηλαδή οι διοικούντες θέλουν τα λεφτά τους να πιάνουν τόπο και να μην πηγαίνουν χαμένα.
Σίγουρα ο κόσμος περιμένει να ακούσει “ονόματα” και “μεγάλους παίκτες”, με την χαζή νοοτροπία του Έλληνα ότι ό,τι “λάμπει είναι χρυσός”. Μην αρχίζουμε λοιπόν φέτος να ακούμε “θα φέρει κάνα μεγάλο παίκτη”, “θα φέρει κανα όνομα”. Η γνώμη μου είναι ότι είναι άχρηστοι όλοι αυτοί οι (μεγάλης ηλικίας συνήθως) κράχτες των γηπέδων. Γιατί όποιος αγαπάει τον ΆΟΚ δεν χρειάζεται κράχτη για να πάει γήπεδο. Οι δε “μη αγαπούντες τον ΑΟΚ και τόσο πολύ” ή “οι αγαπούντες και έτερον σωματείον των Αθηνών και Πειραιώς” πολύ θα ήθελαν ένα γερόντι, πρώην παίκτη της αγαπημένης τους ομάδας στο νησί. Έ, ας μη τους γίνει η χάρη. Είδαμε τον Αμανατίδη και το Νινιάδη παλιά, πόσα κιλά μπάλα έπαιξαν και πόσο από κράχτες γίνανε για κράξιμο στο τέλος της σαιζόν.
Και μη μπούμε στο τριπάκι των πολλών μεταγραφών, δεν είναι άσχημη η ομάδα που έχουμε τώρα, λίγες προσθήκες θέλει και όπου βγεί στο φινάλε. Σίγουρα όλοι θέλουμε μια ομάδα που θα διατηρηθεί στην Σούπερλίγκ αλλά από την άλλη και η Σούπερλίγκ δεν είναι και τόσο φιλόξενη. Μπορεί να πολεμάς να μείνεις αλλά πολεμάνε κι άλλοι και η ιστορία, όχι μόνο η δική μας, έχει δείξει ότι κάποιες ομάδες έχουν “προβάδισμα” στην υπόθεση παραμονή. Ας πάμε λοιπόν με μια ομάδα που δεν θα έχει τίποτα να χάσει και ας δούμε που θα μας βγάλει.
Και πάμε στο ψητό. Καλός χρυσός ο Τεννές, μας ανέβασε δυο φορές και δείχνει να το έχει το σπόρ αυτό, δεν έχει όμως την Σούπερλίγκα. Με λογική πάμε να κερδίσουμε 10 ματς και 5 ισοπαλίες για να μαζέψουμε 35 βαθμούς, επειδή εκεί παίχτηκε πέρσι η παραμονή, δεν πάμε ΠΟΥΘΕΝΑ. Θέλει προπονητή γκάγκστερ και καμικάζι να κατεβαίνει σε κάθε ματς να το κερδίσει. Όχι να πάμε με τα δεύτερα σε ΟΑΚΑ και Καραϊσκάκη… Με τα πρώτα να κάνουμε κηδείες να πάμε και να έχουμε και απαίτηση για νίκη! Αυτά ανεβάζουν το πρεστίζ της ομάδας και όχι να κερδίζει όσους παίζουν για την παραμονή… Γνώμη μου βέβαια έτσι και χωράει και πολύ κουβέντα, οπότε περιμένω τα σχόλια σας…
Περισσότερα... »




2008 τέρμα. 2009 από αύριο. Πως πέρασε αυτή η χρονιά κανένας δεν κατάλαβε. Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος τόσο πιο γρήγορα περνάνε οι χρονιές, οι μήνες, οι βδομάδες, οι μέρες. Και πάντα τέτοια μέρα κάνουμε την αποτίμηση, μιας χρονιάς και τα σχέδια για την επόμενη. Βέβαια στη μπάλα δεν πάει ακριβώς έτσι, μιάς και η χρονιά αρχίζει Αύγουστο και τελειώνει Μάη.
