Ένα ενδιαφέρον άρθρο της Σοφίας Ηλία- Σαλβάνου απο την Περιβαλλοντική Παρέμβαση "Λίμνη Αντινιώτη".
(Η Σοφία Σαλβάνου συμμετείχε στην παρουσίαση του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος του χωροταξικού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εκ μέρους των περιβαλλοντικών οργανώσεων της Κέρκυρας. Η επιδιωκόμενη εγκατάσταση εκατοντάδων ανεμογεννητριών στην θαλλάσια περιοχή μεταξύ του Αγιου Γεωργίου των πάγων και των διαποντίων νησιών εχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις των κατοίκων της Κέρκυρας)
Το σχετικό νομοσχέδιο όπως το ίδιο αναφέρει στα πρώτα του άρθρα σκοπό έχει να βγάλει από το τέλμα αδειοδοτήσεις ΑΠΕ που έχουν κολλήσει.
Δίνει μονοδιάστατα προτεραιότητα στις ανεμογεννήτριες έναντι άλλων μορφών ΑΠΕ , καταστρατηγεί τον Ν998 Περί προστασίας των Δασών, τροποποιεί τον Ν1650 επιτρέποντας να φυτεύονται γιγάντια Αιολικά πάρκα σε περιοχές Απολύτου Προστασίας της Φύσης, στα δάση-δασικές περιοχές και θυσιάζεται γεωργική γη υψηλής προτεραιότητας.
Καταστρατηγούνται οι Κοινοτικές Οδηγίες και απειλούνται οι ζώνες NATURA. Είναι αυτονόητο ότι η ζημία θα προκληθεί όχι μόνο από τις ανεμογεννήτριες αλλά και τα συνοδά έργα κλίμακας όπως: διάνοιξη δρόμων σε ορεινούς όγκους, χιλιάδες χιλιόμετρα πυλώνων και καλωδίων υψηλής τάσης και υποσταθμοί με ορατό τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιάς.
Η χώρα μας βρίσκεται ενώπιον μιάς απειλής ανάλογης με εκείνην της δεκαετίας του 50 όπου θυσιάστηκαν τα πάντα στο βωμό της "ανάπτυξης" με τα αποτελέσματα που όλοι βιώνουμε σήμερα από την Αντιπαροχή και την άναρχη βιομηχανική και τουριστική ανάπτυξη.
"Οι χώρες που παράγουν την τεχνολογία των ανεμογεννητριών και αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πχ Γερμανία θα εξαναγκάσουν την χώρα μας να βάλει παντού ανεμογεννήτριες.
Η Ελλάδα καταχρεωμένη και οικονομικά ανίσχυρη θα υποκύψει και το μέλλον είναι ζοφερό αν δεν υπάρξει αντίδραση" είπε ο κος Δεκλερής.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ιδεολογία της "Πράσινης Ενέργειας" προωθείται από την Ευρώπη και στηρίζεται στην χώρα μας από συγκεκριμένα ΜΜΕ.
Είναι φανερό ότι προσπαθούν να αντικαταστήσουν την έννοια της Βιώσιμης ανάπτυξης με την έννοια της Πράσινης ανάπτυξης.
Η πρώτη έχει ως μέτρο τον άνθρωπο ενώ η δεύτερη είναι ο τρόπος που το Κεφάλαιο αντιλαμβάνεται την συνέχεια της ανθρωπότητας. και την αντιμετώπιση της κρίσης του. Δηλαδή την συνεχή του επέκταση σε νέους τομείς (ΑΠΕ) με σταθερή αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας και όχι μείωσή της όπως θα απαιτούσε η αρχή της Βιωσιμότητας. Ακόμα και τώρα που ο Πλανήτης δοκιμάζεται, που η οικονομική κρίση δείχνει τα όρια του Καπιταλισμού και του ανθρώπου, το Κεφάλαιο σκυλεύει ό,τι απέμεινε από την Φύση ανίκανο να την διαχειριστεί βιώσιμα.
Ο κος Σουφλιάς είχε πει ότι θα φυτέψει 3800 ανεμογεννήτριες στην Πίνδο. Τώρα πληροφορούμαστε ότι με τις ευλογίες της νέας Υπουργού θα φυτέψουν 10000 και θα κάνουν το Αιγαίο "Λιβάδι Ανεμογεννητριών".
Για τον μη υποψιασμένο πολίτη οι ανεμογεννήτριες είναι η ενεργειακή λύση όπως του παρουσιάζει καθημερινά σχετικός τηλεοπτικός σταθμός.
Όμως άλλα προκύπτουν από τις ίδιες τις χώρες που πρωτοστατούν παγκοσμίως στην παραγωγή Αιολικής Ενέργειας. Στην Γερμανία το περιοδικό: Der Spiegel σε άρθρο του (29/03/04) με τίτλο: "το μεγάλο κόλπο του αέρα" (και πρωτοσέλιδο: "Η Μανία του Αέρα") τίθενται ανησυχητικά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των Αιολικών Πάρκων. Ιδού μερικά από τα συμπεράσματα:
Η Γερμανία αν και πρωτοπόρος στην παραγωγή Αιολικής ενέργειας δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να κλείσει ούτε ένα συμβατικό ή πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος.
Το κόστος σταθεροποίησης των δικτύων για να δεχτούν την αυξομειούμενη αιολική ενέργεια είναι τεράστιο και το επωμίζεται ο φορολογούμενος.
Η εγκατάσταση Αιολικών πάρκων έγινε με προνομιακές αδειοδοτήσεις, υψηλές επιδοτήσεις έως και 80% και φοροαπαλαγή 100%. Χωρίς αυτά η ανάπτυξή τους δεν θα επραγματοποιείτο.
Τέλος από όνειρο φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας κατέστη υψηλά επιδοτούμενη καταστροφή του τοπίου.
Η Ελλάδα πλήρως αποβιομηχανοποιημένη, με καταρρέουσα Αγροτική παραγωγή, με εξασθενούσα Τουριστική Οικονομία και κυριότερο πόρο το Τοπίο φαίνεται ότι θα θυσιάσει πολύ περισσότερα από την Γερμανία έναντι πενιχρού αντισταθμίσματος.
Η βιαστική και επιπόλαιη απόφασή μας να σπείρουμε χιλιάδες Α/Γ θα έχει μη αναστρέψιμες συνέπειες στο Ελληνικό τοπίο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον Τουρισμό αλλά και για το μέλλον των παιδιών μας.
Από το βιβλίο του J.Etherington 2009 προκύπτουν τα κάτωθι:
Η παραγωγή ρεύματος από Α/Γ είναι ασταθής λόγω αυξομείωσης του ανέμου. Σε περίπτωση που ο άνεμος είναι κάτω από 3m/s ή πάνω από 25m/s οι Α/Γ μένουν ακίνητες και το σύστημα αποσυγχρονίζεται και η παραγωγή ρεύματος σταματάει.
Ο αποσυντονισμός του συστήματος οδηγεί σε Black Out (πχ Ισπανία 2005, Τέξας 1998 )το οποίο για να αποφευχθεί απαιτεί την παράλληλη λειτουργία Θερμοηλεκτρικών σταθμών που θα κρατεί σταθερή την τάση του συστήματος.
Οι εν λόγω σταθμοί για να πετύχουν την αναπλήρωση χρειάζεται να βρίσκονται σε συνεχή λειτουργία επειδή απαιτούνται πολλές ώρες για να έρθουν σε σημείο να παράγουν ρεύμα. Επομένως ο ισχυρισμός ότι οι Α/Γ θα κλείσουν τους Θερμοηλεκτρικούς σταθμούς δεν ισχύει.
Το Der Spiegel (2007) ανεκοίνωσε ότι η Γερμανία με την μεγαλύτερη παγκοσμίως αιολική ισχύ των 16000 MW ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς άνθρακα ενώ η Δανία των 6000MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς.
Οι Α/Γ παράγουν το 25% -30% της ονομαστικής αξίας τους δηλ δεν έχουν απόδοση 100%. Με δεδομένη και την αστάθεια μόνο ένα μικρό μέρος της εγκατεστημένης αιολικής ισχύος είναι διαθέσιμο κάθε στιγμή στο δίκτυο. Πχ στην Βαυαρία από τα 6000MW εγκατεστημένης ισχύος η ωφέλιμη ισχύς κατά μέσο όρο ήταν 1265MW. Από την διεθνή έκθεση Ε.ΟΝ Netz 2005 προκύπτει ότι στην Γερμανία το 2020 με εγκατεστημένη ισχύ 48000MW θα μπορούν να αντικαταστήσουν μόλις 2000 MW από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς.
Ο ισχυρισμός ότι μία μονάδα MW/h από ΑΠΕ αντικαθιστά μία μονάδα MW/h από θερμοηλεκτρική ενέργεια δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, λόγω της παράλληλης λειτουργίας των θερμοηλεκτρικών σταθμών για τους προαναφερθέντες λόγους. Επομένως δεν έχουμε ένα προς ένα αντικατάσταση.
Οι Α/Γ δεν παράγουν CO2 όμως ακόμα και αν η διείσδυση της αιολικής ενέργειας στο σύστημα φτάσει το 10% η εξοικονόμηση CO2 θα είναι μικρή και αδικαιολόγητη σε σχέση με το κόστος.
Η Βιομηχανία Αιολικής ενέργειας υπολογίζει παραπλανητικά το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ των μονάδων και όχι την πραγματική.
Οι τεράστιες επενδύσεις στην εγκατάσταση Α/Γ( το κόστος εγκατάστασης εκάστης στη ξηρά υπολογίζεται σε 1.000.000 Ευρώ) θα μπορούσαν να ριχτούν σε πιο αποτελεσματικούς τρόπους μείωσης του CO2 όπως η μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και η αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων με μείωση του σκυροδέματος.
Η υπόθεση θυμίζει το ανέκδοτο με τον παχύσαρκο που ενώ ο γιατρός συστήνει δίαιτα αυτός συνεχίζει να τρώει βουλιμικά όλο και περισσότερο και παράλληλα παίρνει και ένα χάπι για την χοληστερίνη( ΑΠΕ).
Απαιτούνται εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα νέων καλωδίων, (υπέργειων στην χώρα μας), γιγάντιοι πυλώνες για την μεταφορά της ενέργειας που οδηγούν σε περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση.
Η παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ κοστίζει πολύ. Στην Βρετανία η παραγωγή ανά MWh υπολογίζεται σε: 50₤ από τον άνθρακα , 72 ₤ από Ανεμογεννήτριες και 38₤ από Πυρηνικό εργοστάσιο .Χωρίς την επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η εγκατάσταση Α/Γ θα ήταν αδύνατη.
Τρανό παράδειγμα η Δανία που το 2003 μείωσε τις επιδοτήσεις και η εγκατάσταση Α/Γ σταμάτησε τελείως. Είναι φανερό ότι οι Εταιρείες έχουν βρεί ένα νέο ενδιαφέρον επιχειρηματικό πεδίο. (Σήμερα στην χώρα μας οι λογαριασμοί περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ αλλά είναι ανεπαρκές για να καλύψει τις ανάγκες της ΔΕΣΜΗΕ η οποία πρέπει να πληρώσει την διαφορά ανάμεσα στην εγγυημένη τιμή αγοράς της ενέργειας από Ανεμ/τριες που είναι 80Εερώ/ MWh και την τιμή χονδρικής αγοράς ενέργειας προερχόμενης από συμβατικές πηγές που είναι 41 Ευρώ. Έτσι άφησε απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας και ζήτησε τον επταπλασιασμό του τέλους σε 2.45%. Η πρόταση δεν έγινε δεκτή από το Υπουργείο Ανάπτυξης).
Στα ανωτέρω θα προσθέταμε ότι:
H επέλαση των Ανεμογεννητριών και των νέων Υπέργειων δικτύων υψηλής τάσης θα οδηγήσει σε απώλεια φυσικών τοπίων και την μετατροπή τους σε Βιομηχανικές περιοχές με επιπτώσεις στην βιοποικιλότητα και τον τουρισμό.
Στον Πάρνωνα ήδη το τοπίο έχει σακατευθεί από την κοπή δένδρων και σειρά έχει η Ευρυτανία και τα νησιά.
Όσο για την ηχητική όχληση κανείς δεν μιλάει για τον θόρυβο που είναι αντιληπτός σε απόσταση πέραν του χιλιομέτρου αλλά και για τους ήχους χαμηλών συχνοτήτων που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα.( βλ Nina Piemont Wind Tourbine Syndrome 2009).
Σε περίπτωση ατυχήματος λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών τα πτερύγια τους , που ζυγίζουν έως 30 τόνους, εκτοξεύονται σε απόσταση 400 έως 800 μέτρων όπως συνέβη στο Μαρμάρι Ευβοίας το 2003. Επίσης συχνά εκδηλώνονται πυρκαγιές τόσο στα δίκτυα μεταφοράς όσο και στο κιβώτιο ταχυτήτων των Α/Γ.
Η Αιολική ενέργεια δεν αποθηκεύεται όπως η προερχόμενη από Φωτοβολταϊκά που πηγαίνει σε μπαταρίες. Δεν είναι τυχαίο ότι η Δανία εξάγει τα πλεονάσματα. Να σημειωθεί εδώ ότι είναι άλλο πράγμα η εγκατάσταση μικρών οικιακών ανεμογεννητριών σε συνδυασμό με οικιακά φωτοβολταϊκά και προσπάθειες μείωσης της κατανάλωσης των νοικοκυριών.
Στις περιοχές εγκατάστασης Α/Γ μειώθηκε η αξία της Γης λόγω της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και στην Δανία διεκδικούνται ήδη αποζημειώσεις.
Είναι περιττό να πούμε τι επιπτώσεις υπάρχουν στην αγορά εργασίας αφού λόγω αυτοματοποίησης δεν ανοίγονται θέσεις εργασίας. Τα πάντα συντονίζονται από ένα Control Panel.
Αυτά για εκείνους που κόπτονται περί των ευεργετημάτων των επιχειρούμενων επενδύσεων του θαλασσίου Αιολικού Πάρκου στα Διαπόντια νησιά. Σχετικά με το Αιολικό δυναμικό της περιοχής των Διαποντίων νήσων φημολογείται έντονα ότι έχουν στηριχτεί και σε πλασματικό Wind Component για να δικαιολογήσουν τα αγαθά της επένδυσης. Αυτό που και ο τελευταίος ψαράς γνωρίζει ότι δηλ. στην περιοχή μόνο τον Αύγουστο τις μεσημεριανές προς Απογευματινές ώρες πνέουν Βόρειο-δυτικοί άνεμοι που κοπάζουν μετά τις 19.00 και που σε καμιά περίπτωση δεν συγκρίνονται με τα σταθερά καλοκαιρινά μελτέμια του Αιγαίου, φαίνεται να αγνοούν οι πληρωμένοι Ακαδημαϊκοί κονδυλοφόροι.
Το Αιολικό Δυναμικό είναι ισχνό και ασταθές στο Ιόνιο και ως φαίνεται η επένδυση στηριζόταν στην προσδοκία της μη αντίδρασης των λιγοστών κατοίκων των νησιών, στην ενδοτικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στις υψηλές επιδοτήσεις που χορηγεί η Ε.Ε για τα θαλάσσια πάρκα.
Να σημειώσουμε ότι στην Ελλάδα που τα πάντα διαστρέφονται έχουμε ήδη τα πρώτα "νεκροταφεία Ανεμογεννητριών" που δεν συνδέθηκαν ποτέ με τα δίκτυα, δεν δούλεψαν ποτέ και τα ξεδοντιασμένα κουφάρια τους χάσκουν στις βουνοκορφές της Εύβοιας αφήνοντας ένα τοπίο πληγωμένο μα ορατό σε όσους τουρίστες περνούν με πλοία πλησίον των ακτών. Ίδια κατάσταση επικρατεί και στην Θράκη. Προφανώς έγιναν μόνο για να απορροφηθούν οι Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.
Όλα αυτά θα μείνουν για να θυμίζουν την Decadance του Πολιτισμού της γενιάς μας.
Είναι πρόδηλο ότι η μικροκλίμακα του Ελληνικού τοπίου ιδιαίτερα των νησιών μας είναι ασυμβίβαστη με τα τερατώδη μεγέθη των Α/Γ. Ίσως στις βόρειες χώρες με τις αχανείς πεδιάδες (πχ Γερμανία, Δανία), με την ομοιομορφία του τοπίου η εγκατάσταση τους να προσδίδει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα.
Στην περίπτωση όμως του Ελληνικού τοπίου αποτελεί εγκληματική πράξη κατά των επερχόμενων γενεών.
Περισσότερα... »
Την Σαρακοστή του 1856 ανέβηκε στο μεγάλο θέατρο «Φοίνικας» της Βενετίας η όπερα του Giovanni Batista Ferrari «Οι τελευταίες μέρες του Σουλίου» .
.bmp)
