HomefoodΠερισσότερα... »
skip to content
Corfu Blogs » Faraona | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Κέρκυρας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
50627 άρθρα από 77 πηγές
Aa - Zz
(18585)
Αα - Ωω
(32042)

Kάποτε βρέθηκα στην αγορά του Αλ Χαλίλι.| Έναρξη: | Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010 στις 10:00 π.μ. |
| Λήξη: | Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010 στις 10:00 μ.μ. |
| Τοποθεσία: | ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ |
| Οδός: | ΒΑΣ.ΟΛΓΑΣ 68 |

αισθάνομαι άσχημα.Αναρωτιέμαι μετά γιατί....γιατί όλο αυτό το ξόδεμα ,γιατί όλη αυτή η άλογη προσέγγιση σε ανθρώπους και δεν έχω άλλη απάντηση πια παρά μόνο την ανεπάρκειά μου ...έστω την τότε ...έστω για αυτό το τίποτα.Ισως να κάνω και λάθος.Κι αυτή η τελευταία μου σκέψη είναι άραγε ελπίδα?Η μήπως παρηγοριά η και εγωισμός?Μήπως και μετά απο τόσα τίποτα ... συνεχίζω να είμαι ανεπαρκής στο να αντιληφθώ οτι ο αυθορμητισμός και το συναισθηματικό ξόδεμα πρέπει νάχουν συγκεκριμένους «υποδοχείς»?Και πόσο ακόμη θα παλεύει η λογική και το συναίσθημα μέσα μου?Για πόσο?
για τα γενέθλιά μου. 

| Έναρξη: | Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010 στις 10:00 π.μ. |
| Λήξη: | Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010 στις 10:00 μ.μ. |
| Τοποθεσία: | ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ |
| Οδός: | ΒΑΣ.ΟΛΓΑΣ 68 |
Εδώ...έδεσα το υφάδι μου το χειμώνα του 2007.

«Η σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει » (Από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου)








«Τα "Ραπτομηχανικά" δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με μηχανορραφίες», λέει ο ζωγράφος για τον τίτλο. Και σπεύδει να αποσαφηνίσει: «Απεχθάνομαι τις δολοπλοκίες, τις μηχανορραφίες, όλα όσα γίνονται υπογείως εις βάρος της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει στην άποψη περί σουρεαλιστικής "αντίληψης", που εξέφρασε ο Αμερικανός καλλιτέχνης Γουίλιαμ Κόπλεϊ, αναφερόμενος στο απόσπασμα από "Τα άσματα του Μαλντορόρ" και στην τυχαία συνάντηση μιας ραπτομηχανής με μιαν ομπρέλα πάνω σ' ένα τραπέζι ανατομίας. Ενας σουρεαλιστικός πίνακας μπορεί, έλεγε ο Κόπλεϊ, να φτιαχτεί από τρία τέτοια στοιχεία».
Η ζωγραφική του Τάσου Παυλόπουλου είναι φτιαγμένη από περισσότερα στοιχεία. Συστατικό της είναι και το κείμενο. Δανείζεται φράσεις και ιδέες από τη διαφήμιση έως και την ιστορία της τέχνης και τις ενσωματώνει στις ζωγραφικές του συνθέσεις. Σ' έναν από τους καινούργιους του πίνακες ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, ολομόναχος στο δωμάτιό του, κρατά στο υψωμένο χέρι του το κομμένο του αυτί, στο άλλο το μαχαίρι και αναφωνεί στα ιταλικά «Vaffanculo!» (Αντε γαμήσου!).
«Ο Βαν Γκογκ απευθύνεται σε όλους μας», εξηγεί ο ζωγράφος. «Θυμόμουν και την απάντηση που είχε δώσει κάποτε ο Μαξ Ερνστ σε κάποιον που ζητούσε συμβουλές προς νέους καλλιτέχνες: «Πες τους να κόψουν το αυτί τους», είχε απαντήσει.
Για να κάνεις τέχνη πρέπει, τελικά, να δοθείς ψυχή τε και σώματι, να βασανιστείς και να αυτομαστιγωθείς».
Στον πίνακα «Bye Bye Matisse» ο Παυλόπουλος παρουσιάζει μια δική του ανατρεπτική παραλλαγή του περίφημου «Χορού» του Ανρί Ματίς, τον πίνακα με τις γυμνές φιγούρες που πιασμένες χέρι χέρι χορεύουν σε κύκλο. Το μοτίβο εμφανίστηκε, πρώτη φορά, στον πίνακα του Γάλλου ζωγράφου «Η χαρά της ζωής». Οι φιγούρες του Παυλόπουλου δεν είναι τόσο ευγενικές όσο του Ματίς. Μοιάζουν με απόκληρους τσιρκολάνους ντυμένους με κουρέλια και με μάσκες του Ζορό ή αντισφυξιογόνες στα πρόσωπά τους.
«Το δικό μου έργο είναι πιο κοντά στη λογική "τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα" ή "δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη".
Η άποψη μου περί ομορφιάς της ζωής δεν έχει σχέση με λουλούδια και χρώματα, αλλά περισσότερο με τον αγώνα του ανθρώπου για την κατάκτηση της ατομικής του ελευθερίας. Αν δεν έχεις πετύχει την ατομική σου ελευθερία δεν μπορείς να αγωνιστείς για τη συλλογική. Αν δέρνεις τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου δεν μπορείς να εμφανίζεσαι στην κοινωνία ως επαναστάτης. Δεν μ' ενδιαφέρει, επίσης, να φτιάξω ένα ωραίο τοπίο ή μια ωραία γυναίκα για να φανεί η τεχνική και δεξιοτεχνία μου, αλλά να βγάλω έξω τα σωθικά μου για να τα δω πρώτος απ' όλους εγώ και να εκπλαγώ».
Γι' αυτό και δεν μας εκπλήσσει όταν λέει πως προτιμά την τέχνη με ρωγμές, ρυτιδιασμένη και τσακισμένη. Ακόμα κι όταν ξέρει ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να την κρεμάσουν στο σαλόνι τους οι μπουρζουάδες.
«Αυτοί αγοράζουν τα πάντα για να τα αφοπλίσουν και να τα αποδυναμώσουν. Η εξαγορά ενός ανθρώπου, μιας πουτάνας, ενός μετανάστη, ο χρηματισμός γενικότερα, είναι το όπλο της μπουρζουαζίας για να αποδυναμώνει τους αντιπάλους της. Το ίδιο θα κάνει και με μένα και με όλους τους ζωγράφους. Εγώ δεν τους πουλάω έργα μου, η γκαλερί τα πουλάει. Δεν σημαίνει, όμως, ότι με την αγορά ενός έργου αγοράζουν και την ψυχή μου ή τις πεποιθήσεις μου. Ισως ν' αγοράζουν και την κατάρα μου. Εμένα μ' ενδιαφέρουν οι ταπεινοί, οι καταφρονεμένοι, οι δαρμένοι και αυτοί που ξεφτιλίζουν το κράτος όπως ο Πάντσο Βίλα, ο Εμιλιάνο Ζαπάτα ή ο Παλαιοκώστας».
Ποια είναι η αγαπημένη σας ρήση;
«Είναι ωραίο να ταρακουνήσουμε το κλουβί μας. Ακόμα κι αν δεν ελευθερωθούμε, θα διασκεδάσουμε. Δείτε τώρα την ασφυξία που αισθάνεται ο μέσος άνθρωπος μέσα στη βαρβαρότητα της οικονομικής κρίσης, που συναγωνίζεται έναν παγκόσμιο πόλεμο. Οι βομβαρδισμοί έχουν δώσει τη θέση τους σε χρηματοοικονομικούς δείκτες και βαμπίρ κερδοσκόπους. Η δουλειά του καλλιτέχνη είναι να εναντιωθεί στη βαρβαρότητα. Ο καλλιτέχνης μέσα στα βάσανά του, τη δύσκολη στιγμή μουντζουρώνει, ζωγραφίζει, έχει μια διέξοδο προσωπική. Ακόμα κι αν είναι αυταπάτη, βάζει λίγο μέλι στην πίκρα της ψυχής».

ΑΝΕΠΙΔΟΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
*από μια επιστολή που δεν συμπεριλαμβάνεται στα ποιήματα της
"…Αγαπήθηκα, αγαπήθηκα πολύ, μα μπορεί ποτέ κανείς να φανταστεί ότι λυπόμουνα βαθειά όταν καταλάβαινα ότι μ'αγαπούσαν;
Εγώ, ίσως να μην αγάπησα αρκετά, όχι όσο έπρεπε.
Τον ιδανικό μου έρωτα θαρρώ τον έζησα στην φαντασία μου.
Η ψυχή μου και η αγάπη γεννήθηκαν την ίδια μέρα.
Αυτό το ένοιωθα μέσα μου, κι όμως δεν πίστευα ότι θα υπήρχε μέρα που θα μου αποδείκνυε ότι αγαπούσα αληθινά.
Δεν είναι στ' αλήθεια τραγικό;
Μια μεγάλη ειρωνία, να μιλούν για την αγάπη άνθρωποι που δεν την γνωρίζουν και να σιωπούν εντελώς κείνοι που νοιώθουν την ψυχή τους να πνίγεται στο πόνο της;"
…Και λιγο παρακάτω:
«…Είμαι ενα παιδί που γράφει σε σας, τους άγνωστούς του φίλους, για να τους πει: να μείνετε πάντα παιδιά, κι’ αν είναι δυνατόν άμυαλα παιδιά.
Να ζήσετε τη ζωή σας με τρέλλα, να ζήσετε παράλογα, να σκοτώσετε τη λογική πούνε ο φονιάς της χαράς και της ζωής, να τολμήσετε να κάνετε τα δύσκολα, τα μεγάλα, τα σημαντικά, ν’ ακολουθήσετε τα δύσβατα μονοπάτια, ν’ αφήσετε να θρονιαστεί στην καρδιά σας για πάντα η άνοιξη και το χαμόγελο στα χείλη, ν’ αγαπήσετε με πάθος και να καείτε απ’ τη φλόγα της αγάπης σας, να κάνετε τον πόνο, τη χαρά, την κάθε σας στιγμή τραγούδι, κι’ όταν έρθ’ η ώρα η στερνή να πεθάνετε όχι από πλήξη, αλλά από ειλικρίνεια όπως ο φίλος τζίτζικας, που τόσο ωραία τα έλεγε μα μεις τα παίρναμε για γκρίνια…»


Η σχέση της υφαντικής με την Αθηνά διέρχεται από τη σχέση της υφαντικής με τη νόηση. Η «σκόπιμη πρόβλεψη», που με τέχνη πραγματώνεται στον αργαλειό, ανήκει στο χώρο της εφηρμοσμένης εφευρετικότητας, δηλαδή στην Μήτιν, μητέρα της Αθηνάς. Η θεά δεν επινόησε μόνο αλλά και δίδαξε την τέχνη σε γυναίκες όπως η Πανδώρα, οι κόρες του Πανδάρεου, οι γυναίκες των Φαιάκων ή η Λυδή Αράχνη. Νεότερη από τη μορφή της Προμάχου που λατρεύεται στην Ακρόπολη, η μορφή της Αθηνάς Εργάνης διαμορφώνεται στην αρχαϊκή εποχή και λατρεύεται σε κοινό ναό με τον τεχνίτη Ήφαιστο, στο Θησείο. Κεντρική θέση στον εορτασμό των Μεγάλων Παναθηναίων είχε η προσφορά του πέπλου που ύφαιναν οι ἐργαστίναι. Μια άλλη παρθένος, η Άρτεμις, που διαφεντεύει τα όρια ανάμεσα στο ανήμερο και το ήμερο, που οδηγεί τη μετάβαση των άγουρων κοριτσιών στο γάμο όπως στην Βραυρώνα, έχει μια υπαινικτική μόνο σχέση με το γνέσιμο και τη ρόκα. Στην Οδύσσεια, η Ελένη που γνέθει παρομοιάζεται με τη χρυσηλάκατον Άρτεμη. Αν ο Κρητικός Δίας υπεξαιρεί την ύφανση για να φέρει την ομόνοια και να προστατέψει το γάμο, ο Διόνυσος την καταστρέφει ως ασύμβατη προς τη λατρεία του. Ο μύθος για τις Μινυάδες περιγράφει γλαφυρά πως ο θεός μεταμορφώνει τον αργαλειό που αυτές αρνούνται να εγκαταλείψουν σε βακχικό τοπίο. Πολλούς άλλους μύθους μπορείτε να διαβάσετε στο καταπληκτικό μπλόγκ της ΗΛΑΚΑΤΗΣ
Η μικροϋφαντική αναπτύχθηκε σε υψηλό βαθμό σ αυτές τις φυλές οπως και στους Ινκας και τους Μάγιας κυρίως για να διακοσμούν τα ρούχα αλλά και το ίδιο το σώμα τους γυναίκες και άντρες.Και μάλιστα η τεχνική του στολίσματος προηγήθηκε.Η μικρούφαντική δηλαδή με στοιχεία οπως χάντρες,κόκκαλα ζώων,πέτρες πολύτιμες και ημιπολύτιμες,χρυσό,ασήμι και άλλα, υφασμένα με νήματα και φυτικής προέλευσης μακρόστενες λουρίδες εφαρμόστηκε πρώτη σ αυτούς τους λαούς.Αυτά βέβαια ειναι και τα φτωχότερα σε ευρήματα σήμερα.









«Θα περιηγηθούμε στην κοινωνία των επαγγελμάτων που χάνονται, που σβήνουν, που διατηρούνται, χάρη στο πείσμα και στην ιδιαίτερη ματιά που έχουν για τη ζωή μερικοί εκλεκτοί τεχνίτες. Θα παρακολουθήσουμε την τέχνη και τις τεχνικές τους, τη φωλιά απ’ όπου γεννάνε τις ιδέες τους, το περιβάλλον που ταυτίζεται με την περιπέτεια της ζωής τους...
Από αυτήν την εγκάρδια περιήγηση, ελπίζουμε να απομείνει, ακριβό ενθύμιο λοξά φωτισμένο από τον ήλιο της ζωής, η ένωση του χεριού με το εργαλείο, ο γάμος της πείρας με την αφοσίωση, ο πόλεμος της καρδιάς με το αντικείμενο, που μόλις έχει δημιουργηθεί και προορίζεται να ορφανέψει μακριά της».
Επαγγέλματα που άντεξαν στο χρόνο.
Πρόκειται για μια περιήγηση στον μαγικό κόσμο της δημιουργικής δουλειάς που διαρκεί ολάκερους αιώνες από ανθρώπους που εξακολουθούν να φτιάχνουν αντικείμενα με τα χέρια τους με μεράκι κι αγάπη για την παράδοση, αψηφώντας τις ευκολίες της τεχνολογίας.
Επαγγέλματα παλιά που υπάρχουν και σήμερα, ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες του καλαίσθητου τόμου, αντικατοπτρίζοντας μια Ελλάδα αισιόδοξη, φωτεινή, μια Ελλάδα που σέβεται την παράδοση και την τέχνη της και δημιουργεί με τη γνώση και την πείρα που μεταδίδεται από τους ηλικιωμένους στους νεώτερους, με τη γνήσια αγάπη του μάστορα που μεταλαμπαδεύεται ολοζώντανη από τον γονιό στο παιδί και μας παραπέμπει σε φωτεινά παραδείγματα επαγγελματισμού που αντέχουν στο χρόνο μέσα από προσωπικό μόχθο κι όχι μέσα από την απρόσωπη μέγγενη των μηχανολογικής εξέλιξης.
Ξεφυλλίζοντας το λεύκωμα ο αναγνώστης συναντά ανθρώπους που υπηρετούν πιστά την παράδοση, αφουγκράζεται το πάθος τους και μαθαίνει τα μυστικά της τέχνης τους σαν να συνομιλεί μαζί τους, με τον καμπανά, τον κουδουνά, τον χαλκουργό, τον καραβομαραγκό, την υφάντρα, τον οργανοποιό, τον αγγειοπλάστη, τον καροποιό, τον κεραμίστα, τον βαρελοποιό, τον βυρσοδέψη, τον καρεκλοποιό, τον τσαγκάρη, τον σαπωνοποιό, τον μυλωνά, τον
μαχαιροποιό, τον λαμαρινά, τον σαγματοποιό, τον κουκλοποιό, τον καλαθοπλέκτη, τον οινοποιό, τον ποτοποιό, τον σαρωθροποιό, τον γανωτή κ.ά.
Γίνεται κοινωνός του αγώνα και της ζωής ανθρώπων- φορέων της ελληνικής παράδοσης που παλεύουν για το μεροκάματο με ζήλο, ποιοτικές προδιαγραφές κι αξίες, ενώνοντας το χθες με το σήμερα. Γνωρίζει μάστορες που κάνουν πολλές δουλειές μαζί για να πετύχουν το καλύτερο αποτέλεσμα, σωστούς επαγγελματίες που μαρτυρούν το νόημα της αληθινής προόδου του Έλληνα μέσα από το σεβασμό της ιστορίας και του πολιτισμού του τόπου μας.
Παρουσίαση βιβλίου
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει από τις Εκδόσεις ΤΟΠΙΟ την Τρίτη
3 Νοεμβρίου 2009 και ώρα 18.30 στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ, Σταδίου 24.
Για τη νέα έκδοση θα μιλήσουν οι: Λιάνα Κανέλλη, βουλευτής ΚΚΕ, δημοσιογράφος, Κώστας Σερέζης, δημοσιογράφος, συγγραφέας, Πάνος Θεοδωρίδης, συγγραφέας και Δημήτρης Ταλιάνης, εκδότης, φωτογράφος. Επίσης θα προβληθούν εικόνες από το παρουσιαζόμενο λεύκωμα.
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
Περιεχόμενο βιβλίου
Το βιβλίο περιέχει ένα εισαγωγικό κείμενο του Πάνου Θεοδωρίδη για τα παλιά επαγγέλματα και το «χαμένο ήθος» τους, την ιστορία τους, τις κοινωνικές συνθήκες και αλλαγές που τα έκαναν αναγκαία, για τις αγορές, τις γειτονιές και τις ανάγκες των ανθρώπων, του «αδηφάγου κοινού», για την εποχή της νοσταλγίας, για την πορεία των τεχνικών -τεχνών και τις δεξιότητες των τεχνιτών, για τη συνέχιση και αξία της παράδοσης.
Μέσα από κείμενα που γράφθηκαν ειδικά γι’ αυτή την έκδοση ο συγγραφέας εμβαθύνει ερμηνεύοντας όσα σημαίνουν και αγγίζουν τα επαγγέλματα που νίκησαν το χρόνο κι αποτελούν «ισχυρά σύμβολα» πολιτισμού.
Στη συνέχεια, ξεκινά η περιήγηση στην κοινωνία των παλιών επαγγελμάτων που εξακολουθούν να υπάρχουν που αποτελεί στην ουσία μία ερευνητική διεισδυτική ματιά στη δουλειά άξιων μαστόρων που παλεύουν να διατηρήσουν την τέχνη τους. Ο αναγνώστης απολαμβάνει το αποτέλεσμα μιας πρωτότυπης έρευνας που σκιαγραφεί 31 επαγγέλματα μέσα από συνεντεύξεις που πήρε ο Δημήτρης Ταλιάνης από 40 επαγγελματίες, οι οποίες συνοδεύονται από 165 θαυμάσιες καλλιτεχνικές φωτογραφίες του ιδίου (με εμπνευσμένες λεζάντες) που αποτυπώνουν με μοναδικό τρόπο το μεγαλείο της τέχνης τους.
Πολύχρονη η προετοιμασία και η έρευνα γι΄αυτό το προσεγμένο λεύκωμα. Είκοσι ερευνητές από όλη την Ελλάδα, υπέδειξαν ξακουστά ή ξεχασμένα εργαστήρια της επικράτειας και οδήγησαν στη γνωριμία με τους ικανούς παραδοσιακούς τεχνίτες οι οποίοι με τη σειρά τους συνέβαλαν στην δημιουργία ενός τόμου που επιμένει να προσβλέπει στο σήμερα και το αύριο για τις τέχνες που «χάνονται».
Συγκεκριμένα η ενδιαφέρουσα αυτή έκδοση ασχολείται με τον κόσμο των εργαστηρίων και των τεχνιτών που συνεχίζουν, σε πείσμα των καιρών, να δημιουργούν αντικείμενα, προϊόντα, χειροτεχνήματα, που η χρήση τους ήταν συχνή, ώσπου να εμφανιστούν και να κυριαρχήσουν τα είδη της μηχανής και του αυτοματισμού.
Καθώς ο Δημήτρης Ταλιάνης αναζητά και αποτυπώνει μέσα από το φωτογραφικό φακό του και τις επιμελημένες εκδόσεις του, μια Ελλάδα ιδιότυπη μέσα στο φως της, ήταν ζήτημα χρόνου να ασχοληθεί μ΄ αυτά τα παράμερα εργαστήρια, όπου η πείρα μετριέται συνήθως με πολλές ανθρώπινες γενιές. Γενιές σκληρής δουλειάς, όπου η μέθοδος του τεχνίτη κυριαρχεί πάνω στις διαστάσεις και στην χρηστικότητα των αντικειμένων που δουλεύει.
Οι συντελεστές του έργου προσπάθησαν να τονίσουν, μέσα από τη στενή επαφή με το μεράκι και τις τεχνικές της εξαίσιας αυτής χειροτεχνίας, και του στενού διαλόγου των τεχνιτών με τα πολύτιμα, ενίοτε αυτοσχέδια, εργαλεία τους, ότι σε αυτήν την ομάδα των ταλαντούχων δημιουργών, αξίζει έπαινος και ενθάρρυνση, καταξίωση και ανάδειξη, πέρα από τη νοσταλγία και αίσθηση παραμυθιού που μας προκαλούν τα παλιά επαγγέλματα που εξασκούν.
Η δύναμη της επιμονής αυτών των ανθρώπων ζωντανεύει την παράδοση.
Η παράδοση της κάθε τέχνης υπάρχει και συνεχίζεται…Είναι κομμάτι του παρελθόντος που αγγίζει το σήμερα, που μιλά στην ψυχή μας γιατί είναι καμωμένο από ανθρώπινα χέρια με ψυχή κι όχι από ψυχρές μηχανές.
Είναι η περήφανη ελληνική δημιουργία ολοζώντανη και διαχρονική, ο εσωτερικός πλούτος που παίρνει υλική υπόσταση και μορφή, η αγάπη
για το όμορφο που αναβλύζει στη μοναδική αυτή έκδοση.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε και στην ολλανδική γλώσσα με κείμενα του Διονύση Καρατζά και εισαγωγή του Πάνου Θεοδωρίδη.
Διατίθεται από το βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων ΤΟΠΙΟ στη Στοά του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5 και Σταδίου, 105 64 Αθήνα και όλα τα καλά βιβλιοπωλεία.
Λίγα λόγια για τον Δημήτρη Ταλιάνη και τον Πάνο Θεοδωρίδη
O Δημήτρης Ταλιάνης φωτογράφος του ελληνικού φωτός (μερικοί το λένε και τοπίο) ξεκίνησε απεικονίζοντας κυριολεκτικά τις ισχυρές εντυπώσεις του από την ποίηση και τη μουσική. Ο φακός του ανίχνευε την ομορφιά ως κατάθεση της μνήμης, όχι ως εικαστική μανιέρα, αλλά μέσα από τον διάλογο με τα πράγματα. Γι’ αυτό και άργησε να περιεργαστεί πρόσωπα και χειρονομίες.
Το ήθος του τοπίου (μερικοί το λένε και φως) παραήταν ισχυρό για την αίσθησή του.
Με τον συγγραφέα Πάνο Θεοδωρίδη, γνωρίστηκαν πριν δεκαεπτά χρόνια, στην οδό Παύλου Μελά της Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν πολλά λευκώματα (με πρώτο το Γη της Μακεδονίας) περιοδείες, ανταλλαγές εμπειριών, λεπτόλογες αναλύσεις και ζυγίσματα των κειμένων μέσα στο φως των εικόνων. Είτε με τη
μορφή ενός εισαγωγικού κειμένου, είτε ως λεζάντες ή μεγαλύτερα σχόλια, οι λέξεις πήραν κάτι από το φωτογραφικό ταξίδι, ενώ συχνά ο φωτογράφος
άρχισε να αφήνει διαθέσιμο ένα κενό της σύνθεσής του, προσδοκώντας, ότι θα ερχόντουσαν καίριες λέξεις να το καλύψουν. Αλλά και ο συγγραφέας ποθούσε
να ξεφυλλίζει τις φωτογραφίες δίπλα στο εργόχειρό του, και υποστηρίζει ότι αυτές του υπαγόρευαν μεγάλο μέρος από τις λέξεις που χρησιμοποιούσε.
Οι δύο συνομήλικοι, φίλοι πλέον, παρά τις διακυμάνσεις του βίου, έχουν ο καθείς τους ρυθμούς και το ιδιώνυμό τους ύφος. Ωστόσο, όταν αραιά συναντιούνται και δουλεύουν «ζωντανά», οι λέξεις είναι αχρείαστες, η τυραννία του φωτός αποκτά γλυκύτητα και επικρατεί μια συμφωνία στο θεματολόγιο και στον σφυγμό της παλλόμενης εικόνας.
Φιλία που πηγάζει από την κοινή δουλειά. Πρέπει να υπάρχουν κι άλλα είδη φιλίας, αλλά Ταλιάνης και Θεοδωρίδης αυτήν έχουν, αυτήν ομολογούν.
Είστε ολοι καλεσμένοι.
*Ακολουθεί η παρουσίαση του βιβλίου στις 3 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη για την οποία θα ενημερωθείτε.






Yeah, would you look at them yo-yos
Thats the way you do it,You play your guitar on the MTV
That ain't 'a workin', Thats the way we do it
Get your Money for nothingAnd your chicks for freeYeah that ain't workin'
Thats the way you do itLet me tell you, them guys
They aint so dumbMaybe get a blister on your little finger
Maybe get a blister on your thumbWe got to install microwave ovens
Custom kitchen deliveryWe gotta move these, refrigorators
We got to move these colour TV'sSee that little faggotGot his ear-ring got his make up on,
Let me tell you buddy that's his real hairThat little mother-fuckers got his own get airplane
Little "mother-trucker" he's a millionaire
We got to install microwave ovensCustom kitchen delivery
We gotta move these, refrigoratorsWe got to move these colour TV'sI shuda learned, for to play on that 'a G-tarI shuda learned to go play them drums
Look at that ma-ma got it stickin' in the camera
Yes oh yes oh yes oh yes we could have someAnd who's up there?
What's that?Hawian noises?He's banging on them bongos like a chimpanze
Oh that ain't workin' that's the way you do it
Get your money for nothingGet your chicks for freeWe got to install microwave ovensCustom kitchen delivery
We gotta move these, refrigoratorsWe got to move these colour TV'sYeah look at them yo-yos
Thats the way you do it,You play your guitar on the MTVThat ain't 'a workin', Thats the way you do itGet your Money for nothingAnd your chicks for freeYeah you get your money for nothing
And your chicks for free.....




|
Hellas Blogs: Evia Blogs (Εύβοια) Mykonos Blogs (Μύκονος) Kavala Blogs (Καβάλα) Lesvos Blogs (Λέσβος) Santorini Blogs (Σαντορίνη) Lefkada Blogs (Λευκάδα) |
![]() |
Copyright © 2008 Corfu Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 03.09.2010 05:20:28 |
