Το δημόσιο χρέος της χώρας έφτασε στα 300 δις ευρώ.
Είναι πολύ πιο πάνω από το ετήσιο εθνικό εισόδημα, που φτάνει στα 240 δις ευρώ.
Το Ταμείο του Δημοσίου για φέτος πρέπει να βρει πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, για να χρηματοδοτήσει τις τακτικές δαπάνες, να πληρώσει τις συντάξεις, τις δαπάνες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Από αυτά, πρέπει να δανειστεί περίπου τα μισά.
Κάθε χρόνο, δανειζόμαστε περίπου τα μισά από όσα δαπανούμε. Και κάθε χρόνο, δαπανούμε όλο και περισσότερα, ενώ κάθε χρόνο εισπράττουμε όλο και λιγότερα ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Το αποτέλεσμα είναι οι δανειστές να μας ζητούν όλο και μεγαλύτερα επιτόκια, σε σημείο που ο δανεισμός να κινδυνεύει να γίνει απαγορευτικός, σε σημείο που να έχουν πέσει πάνω μας οι κερδοσκόποι.
Σκεφτείτε έναν επιχειρηματία, ο οποίος χρωστάει, δανείζεται, αυτά τα σπαταλά, πιθανώς τα παίζει στο καζίνο, ξαναζητά δανεικά, τα ξανασπαταλά, και όταν πάει πια να δανειστεί ξανά, δεν βρίσκει δανειστές. Τρέχει τότε για να σωθεί σε τοκογλύφους. Αυτό αποτελεί την τελική πράξη της χρεοκοπίας.
Αυτό εμείς πρέπει να αποφύγουμε.
Πριν από λίγα χρόνια, δανειζόμασταν σχεδόν με τους ίδιους όρους με τη Γερμανία.
Σήμερα, όταν δανειζόμαστε 5 δις ευρώ, πληρώνουμε 750 εκ. ευρώ παραπάνω τόκους απ' ό,τι πληρώνει η Γερμανία. Πώς θα ανταγωνιστούμε την οικονομία της Γερμανίας; Αυτοί έχουν φθηνότερο χρήμα στα 5 δις. Εμείς θα πληρώσουμε 750 εκ. ευρώ τόκους, τα οποία αυτά επιπλέον χρέη θα μεταφερθούν στην αγορά, στο φορολογούμενο, στο ελληνικό κράτος.
Σήμερα, για να πληρώσεις αυτά τα επιπλέον χρήματα, πιέζεσαι να αυξήσεις τους φόρους ή να μειώσεις τις δαπάνες.
Από το 2004 στο 2009, τα έσοδα αυξήθηκαν μόλις κατά 10 δις ευρώ, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες αυξήθηκαν κατά 23 δις ευρώ.
Το 52% των εσόδων πάει σε μισθούς και συντάξεις.
Το αντίστοιχο ποσοστό, το 2004, ήταν 45%.
Το 2004, για επιχορηγήσεις στα Ασφαλιστικά Ταμεία, χρειάστηκε να καταβληθούν 6 δις ευρώ. Το 2009, έφτασε στο ποσό των 12 δις ευρώ.
Είναι βιώσιμο αυτό; Όχι μόνο δεν είναι βιώσιμο, αλλά δεν πάει άλλο. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
Και ακόμη χειρότερα, οι πιστωτές μας δεν μας δίνουν άλλο χρόνο. Δεν μας δίνουν άλλο χρόνο, γιατί η χρηματοπιστωτική κρίση παγκοσμίως, για την οποία βεβαίως δεν ευθυνόμαστε, έχει οδηγήσει όλες τις χώρες σε ελλείμματα - αλλού βεβαίως, αυτά τα ελλείμματα πήγαν σε παραγωγικές επενδύσεις, όχι όπως σε εμάς, γι' αυτό και βρίσκουν σε αυτές πιο φερέγγυους πελάτες.
Δεν μας δίνουν άλλο χρόνο, γιατί θεωρούν ότι δεν είμαστε αξιόπιστοι.
Σήμερα, καμία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κανένας αναλυτής δεν πιστεύει τους Έλληνες, όταν τους λέμε ότι θα πατάξουμε τη φοροδιαφυγή και θα εισπράξουμε φόρους.
Γιατί τους το έλεγαν επί πέντε χρόνια και, αντί τα έσοδα να αυξάνονται, τα έσοδα μειώνονταν.
Όχι γιατί δεν πιστεύουν ότι έχουμε τις δυνατότητες, αλλά γιατί είδαν ότι τα προηγούμενα χρόνια αρνηθήκαμε πεισματικά να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που είχε αυτή η χώρα.
Δεν υπήρχε η πολιτική βούληση.
Γιατί ενώ επί 5 χρόνια αυτά έλεγαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, αντί γι' αυτά, έβλεπαν πάρτι κολλητών, αδιανόητες σπατάλες, off shore υπουργών και σκάνδαλα.
Δεν πιστεύουν ότι μπορούμε να βάλουμε τέλος στη σπατάλη στις δαπάνες του Δημοσίου, γιατί έχουν δει τις πρωτογενείς δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού, δηλαδή αυτές που δεν περιλαμβάνουν τους τόκους, να αυξάνονται μέσα σε μόλις τρία χρόνια, από το 2006 μέχρι το 2009, κατά 20 δισεκατομμύρια ευρώ, κατά 50%.
Δεν πιστεύουν ότι μπορούμε, γιατί ενώ οι δαπάνες για τους τόκους ήταν 9-9,5 δις ευρώ για 7 χρόνια - τόσους τόκους πλήρωνε το κράτος - από το 2009, ξεπερνούν τα 12 δις.
Δεν πιστεύουν ότι μπορούμε, γιατί με τόσες δαπάνες, το μόνο που καταφέραμε ήταν να βυθίσουμε την οικονομία στην ύφεση, με πραγματική και ονομαστική μείωση του εισοδήματος.
Και δεν μας δίνει κανείς άλλο χρόνο, γιατί δεν φτάνει που η χώρα οδηγήθηκε από την σπατάλη και την κακοδιαχείριση σε αυτά τα απαράδεκτα νούμερα, αλλά προσπαθήσαμε κιόλας να τους δώσουμε μια πλασματική εικόνα, δημιουργώντας μια εικονική πραγματικότητα για τη χώρα, και το 2007, για να βγούμε από την επιτήρηση, και το 2009, λέγοντας ότι το έλλειμμα είναι 6%, ενώ ήταν 12,7%.
Στέλνοντας στοιχεία που έκρυβαν το πρόβλημα, για να μην γνωρίζουν οι πολίτες την αλήθεια για το πραγματικό μέγεθος της ζημιάς, που είχε προκαλέσει η ΝΔ στον κρατικό προϋπολογισμό.
Αυτό συνέβη τα τελευταία 5 χρόνια. Και είναι ιστορία που γράφτηκε. Και αυτή η ιστορία δεν διαγράφεται από την ιστορική μνήμη των εταίρων μας. Θα γίνει παρελθόν, μόνο όταν αποδείξουμε ότι μπορούμε να πάρουμε και δύσκολες αποφάσεις για την πατρίδα μας.
Αυτή η ιστορία που γράφτηκε τα τελευταία χρόνια, δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο, ούτε να την αμφισβητήσουμε, ούτε να την επαναλάβουμε.
Και δεν θα την επαναλάβουμε.
Και όποιος επιχειρεί να δικαιολογήσει σήμερα την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και της ΝΔ, που στις 2 Οκτωβρίου είπαν συνειδητά ψέματα εγγράφως, στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας, σε όλους αυτούς που σήμερα προσπαθούμε να πείσουμε ότι μπορούμε, το μόνο που κάνει είναι να αποδεικνύει ότι είναι αμετανόητος υπέρμαχος του ψεύδους και της ανευθυνότητας, σε βάρος της ιστορίας αυτού του τόπου, αλλά και σε βάρος των πολιτών αυτής της χώρας και των παιδιών της.
Από την ομιλία του Πρωθυπουργού στην Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ
Περισσότερα... »