Corfu Blogs » Φαιακία

Feeds

37838 άρθρα από 103 πηγές

Aa - Zz (15160)

• @Vourlismenos (88)
• Alex Photo Blog (1)
• antirix (220)
• Certain News
• Corfu Cyclist Club - C.C.C.
• Corfu daily mail.gr (18)
• Corfu History Forum (6)
• Corfu Newsit (3101)
• Corfu politan (24)
• Corfu Soccer (78)
• Corfu Swimming - Nafsithoos (106)
• Corfu time
• Corfu today (77)
• Corfu, life up the hill! (12)
• Corfu-bee (24)
• Corfu_nik
• CyberEddie's Greek Tech-Land (375)
• DCorfu (184)
• Deutschsprachige Dichtung (53)
• Faraona (26)
• Football is fixed (174)
• Gavalas.T
• Gerasimos Mouzakitis (17)
• GSP - Γραφικές Τέχνες & Web Design
• Il Trovatore (80)
• Ionian ACT (35)
• Αnnie's place
• John's Corfu Blog (142)
• La3 (2)
• Liana's kerkyra (28)
• Listonplace (8261)
• Mekios
• Nikatsu (481)
• Paganeli (1229)
• Real Corfu
• Spais Spiros (255)
• The new Corfu Times (16)
• Voice Of Kassiopi (11)
• Welcome to the revolution (39)

Αα - Ωω (22678)

• Άρουρα (1)
• Έμπνευση (34)
• Ένωση Φορέων και Πολιτών Βόρειας Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων (4)
• Όμορφος κόσμος, μαγικός (473)
• ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ν. Κέρκυρας (18)
• Αεροπρόσκοπος
• Αθλητική ενημερωτική σελίδα (230)
• Αντώνης-Φοίβος Δραγανίγος
• Ανέμων Δίχτυα (240)
• Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών Μαθρακίου (147)
• Βαλανειό Κέρκυρας (34)
• Γυμναστές Κέρκυρας (2)
• ΓΙΑΝΝΑΔΕΣ (1)
• Δύναμη Ανατροπής (12)
• Διαπόντια Νέα (189)
• Διαδρομές ζωής
• Εχω όραμα (1)
• Εύξεινος λέσχη Ποντίων Κέρκυρας (41)
• Ελληνική ενημέρωση
• Ενημέρωση από τη Κέρκυρα (84)
• Ενορία Αγίου Ελευθερίου Κερκύρας (224)
• Ηλιακά Γράμματα (37)
• Ιερός Ναός Υ.Θ. Οδηγητρίας Λευκίμμης
• Κ.Ε. Φαίακας (104)
• ΚΥΜΒΑΛΑ
• Κάντας Σπύρος Μέλος του δ/σ Επιμελητηρίου Κέρκυρας (18)
• Κέρκυρα SOS
• Κέντρο Ψυχικής Υγείας - Ιατροπαιδαγωγικό Κέρκυρας (18)
• Κανάλι 1 97,5 FM (3354)
• Κερκυραϊκά Δημοτικά Σχόλια
• Κερκυραϊκά Νέα (676)
• Κερκυραϊκά δημοτικά θέματα
• Κερκυραϊκή χώρα (2436)
• Κερκυραϊκή Αλεπού (5506)
• Κερκυραίων Πολιτεία
• Κερκυραίοι Φανατικοί ΑΕΚτζίδες (39)
• Κουραμάδες Κέρκυρας (3)
• ΛΑ.Ο.Σ Κέρκυρας (181)
• Λέων αίλουρος (8)
• Λευκιμμιώτες για την Λευκίμμη (14)
• Νάπολη και Μπουένος Αϊρες (773)
• Οθωνιώτης Παρατηρητής (384)
• Ομοσπονδία πολιτιστικών συλλόγων Κέρκυρας (6)
• Προσκυνητής (1260)
• Πατριωτική δράση Κέρκυρας (415)
• Παιδεία στην πολιτική (14)
• Περί τση Κέρκυρας το ανάγνωσμα (41)
• Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Κάβου
• Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Προκοπίου Κέρκυρας (24)
• Πολιτιστικός Σύλλογος Σιναράδων "Η ΚΕΡΑΔΙΚΙΑ" (67)
• Στέντορας (49)
• Στο Φoρο
• Συσσίτιο απόρων Επιούσιος Άρτος ενορίας Αγίου Ελευθερίου (9)
• Σκάνδαλα κομμάτων (14)
• Σκούρα τα πράγματα (3770)
• Τα Πουλητάρια (1024)
• Τελευταία σελίδα αριστερά (329)
• Το Νο1 blog της Κέρκυρας
• Το άσπρο σαλιγκάρι (19)
• Φωτογραφίες από την Κέρκυρα (38)
• Φώτο ΛΕΚΕ (4)
• Φαιακία (226)
• Φιλαλήθης (30)
• ΧΥΤΑ Λευκίμμης (55)

Φαιακία (100)

• Κέρκυρα, 23.05.2012
• 09:55

  Δημοκρατία δεν έχουμε;;;

   »  Φαιακία
  Πως λοιπόν θα στερήσουμε το δικαίωμα εντίμων και πατριωτών επιχειρηματιών, τραπεζιτών, βιομηχάνων να καλούν τους εργαζόμενους να ψηφίσουν ...ορθά, εθνικά, πατριωτικά, όπως μας πληροφορούν κάποιοι, ελάχιστοι δημοσιογράφοι... Δεν είναι, δηλαδή,  δημοκρατικό τους δικαίωμα; Ε; Ρωτάω... Δεν είναι δικαίωμα των ΜΜΕ να καλούν όποιον θέλουν και καμιά φορά και έναν διαφορετικό και όλοι μαζί-προσκεκλημμένοι και δημοσιογράφοι- να του τα χώνουν;;; Ε; Ρωτάω... Δεν είναι δικαίωμα η "ελεύθερη ερμηνεία" δηλώσεων κάποιων πολιτικών στελεχών του "τρισκατάρατου" χώρου από "ανεξάρτητους" δημοσιογράφους, ώστε να δημιουργείται το αντίστοιχο κλίμα πανικού για υφαρπαγή των καταθέσεων, κ.λ.π. Ε; Ρωτάω... Δεν είναι δικαίωμα η πλήρης παρασιώπηση των ατελεύτητων σκανδάλων αλλά και των πολιτικών εγκλημάτων και εγκληματιών, που μας έφεραν εδώ, που είμαστε τώρα; Ε; Ρωτάω... Δεν είναι δικαίωμα κάποιων "πολιτών", που έχουν ξαμοληθεί να "προειδοποιούν" για τα σφυροδρέπανα, τις δημεύσεις περιουσιών, και άλλα δεινά που μας περιμένουν αν δεν ψηφίσουμε σωστά; Ε; Ρωτάω... Δεν είναι δικαίωμα, κάποιων πολιτικών να καμαρώνουν στις φωτογραφίες πλάΐ στους εμπνευστές των πρόσφατων δεινών της χώρας, υποσχόμενοι την ίδια ώρα ανακούφιση και στήριξη του Ελληνικού λαού; Ε; Ρωτάω... Ποιός νόμος, ποιό σύνταγμα απαγορεύει το δούλεμα;;; Ε; Ρωτάω... Κανένας νόμος, κανένα σύνταγμα δεν απαγορεύουν όλα τα παραπάνω, που περιγράφουν και τα αληθινά πλαίσια της δημοκρατίας μας... Ισως η ψήφος μας να μπορεί να επηρεάσει τα πράματα...ΥΓ1. Οταν πιστεύεις στην λύση Α και είσαι προοδευτικός, αριστερός, συνεπής δεν ζητάς παρέα για την υποστήριξή της... Παρέα, μάλιστα, που της αλλάζεις τον αδόξαστο στο υβρεολόγιο νυχθημερόν. Δεν πολιτεύεσαι με κριτήριο το πολιτικό κόστος αλλά την ορθότητα της άποψής σου και το συμφέρον λαού και τόπου... ΥΓ2 Κάποιοι μαϊντανοί στα σκηνοθετημένα τηλεοπτικά μοιρολόγια, ίσως να ντρέπονται, όταν θα ξαναηρεμήσουν... Ισως λέμε, δεν είμαστε σίγουροι... 
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 22.05.2012
• 22:44

  Ερώτηση κρίσεως...

   »  Φαιακία
  Μετά την εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μαΐου συμβαίνουν πράματα και θάματα ... Απίστευτα, δηλαδή. ΠΡΩΤΟΝ, οι εδώ λάτρεις το μνημονιακού μονόδρομου έγιναν ξαφνικά πρόθυμοι συζητητές της πιο τολμηρής διαπραγάμτευσης για την αναθεώρηση του... Βέβαια κάτι τέτοιο δεν γίνεται και πρόκειται απλά για χοντρό δούλεμα των ...αυτοχθόνων ιθαγενών... Η συζήτηση μπορεί και πρέπει να μπεί από την αρχή και δεν πρέπει να περιοριστεί μόνον στους όρους των δανειακών συμβάσεων αλλά -ΚΥΡΙΩΣ- τσο σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, που αποελεί το νέο ουσιαστικό Σύνταγμα της χώρας. Και, που ασφαλώς χρειάζεται αναλυτική συζήτηση και κριτική και τελική έγκριση ή απόρριψη (ελπίζουμε) από τον ίδιο τον λαό... Αυτό το δημοψήφισμα χρειαζόμαστε και όχι το επίπλαστο, κενό περιεχομένου και άκρως συσκοτιστικό για την ουσία των πραγμάτων, που ευαγγελίστηκε ο ΓΑΠ. ΔΕΥΤΕΡΟΝ, οι εις την Εσπερίαν ταγοί της υποταγής της χώρας (Μέρκελ, Ρεν, Σόϊμπλε, Λαγκάρντ) αυτοί, που οι μέχρι τώρα δηλώσεις τους σήμαιναν πόνο και οδυρμό για τον τόπο και τον λαό έγιναν μελιστάλαχτα πρόθυμοι για αναπτυξιακές αναθεωρήσεις... Χωρίς βέβαια δέσμεση, χωρίς τίποτε το συγκεκριμένο... Ισα-Ισα για την προεκλογική περίοδο.ΤΡΙΤΟΝ, οι ημεδαποί παροικούντες την δεξιά Ιερουσαλήμ, αποφάσισαν να συνενώσουν τις σκόρπιες δυνάμεις τους... Χωρίς ντροπή για τις πολύ πρόσφατες αμοιβαίες ύβρεις και τα πιο μακροχρόνιες διαφορές ενώνονται ραγδαία μπροστά στον ...κοινό εχθρό,  τον ...κοινό κίνδυνο. Αυτοί, που αισθάνονταν άκρως ήσυχοι, σύμφωνα μάλιστα και με ανοιχτή δήλωση κάποιων από αυτούς, για την κατάσταση της αριστεράς τρέχουν πανικόβλητοι και πανικοβάλλοντες. Η "δημοκρατική τάξη", που λειτουργούσε "άψογα" μέχρι τις εκλογές της 6ης του Μάη άρχισε να δείχνει τα όρια της. Καθησυχασμένη από την διαιωνιζόμενη σταθερότητα των πολιτικών πραγμάτων και την μεταφορά της ρήξης στο εκεί και τότε ανησυχεί πλέον ολοφάνερα και κηρύσσει πανστρατιά, που δεν είναι πρόθυμη να ανασταλεί μπροστά σε ...τυπικές δημοκρατικές νομιμοφάνειες... Ολα αυτά τα θεαματικά και απίστευτα, που θα κλιμακώνονται μάλιστα κάθε μέρα που περνάει μέχρι την 17η Ιουνίου, που να οφείλονται άραγε;;; Ισως δεν μας χρειάζεται δείκτης υψηλής νοημοσύνης για να απαντήσουμε το ερώτημα... Μας χρειάζεται όμως ΜΝΗΜΗ... Οχι πολύ ισχυρή αλλά ικανή να μας θυμίζει την σωστή απάντηση στις 17 του Ιούνη ... Αυτή τη μνήμη προσπαθούν να αδυνατίσουν και να θολώσουν μύριες δυνάμεις, πολιτικές και μιντιακές. Είναι ηλίου φανεινότερο, ότι το αποτέλεσμα της 6ης του Μάη τους χάλασε τα ίσια... Τι θα κάνει το αντίστοιχο της 17ης του Ιούνη;;; Κοντός ψαλμός, Αλληλούϊα.     
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 18.05.2012
• 09:58

  Περί μετώπων...

   »  Φαιακία
  Η ανάπτυξη μετωπικών σχηματισμών υπήρξε σχεδόν αποκλειστικότητα των προοδευτικών δυνάμεων στην διαδρομή των δύο τελευταίων αιώνων… Όχι γιατί δεν υπήρξαν «μαύρα», αντιδραστικά μέτωπα. Συνήθως, όμως αυτά δεν έπαιρναν την οργανωτική μορφή ενός πολιτικά ενιαίου σχηματισμού… Ισα-ίσα, που ο επιφανειακός τους πολυκερματισμός μπορούσε να είναι πολύ πιο αποδοτικός για το σύστημα εξουσίας, που με την …πολλαπλότητα της έκφρασής του εξασφάλιζε μεγαλύτερη παγίδευση και αποπροσανατολισμό… Η δημιουργία, η ανάπτυξη, η δράση, η αποτελεσματικότητα αλλά και τα σφάλματα, οι εκφυλισμοί κ.λ.π. αυτών των μετώπων θα έπρεπε να είναι πολύτιμο σχολείο των προοδευτικών κινημάτων… Πολύ απλά, για να αξιοποιούνται οι θετικές και να προλαμβάνονται και να αποφεύγονται οι αρνητικές πλευρές τους… Μία τέτοια όμως ιστορική κριτική θεώρηση της κοινωνικής δράσης προϋποθέτει βαθειά αμερόληπτους και διαλεκτικούς κριτές… Όχι αδιάφορους και παγερούς… Αντίθετα θερμούς και διψασμένους για τα μηνύματα, που μία τέτοια διερεύνηση του παρελθόντος συνεπάγεται…  Δυστυχώς, όμως ο τυφλός δογματισμός αναδείχθηκε σε κυρίαρχο σαράκι των συντριπτικά περισσότερων κομματικών και πολιτικών σχηματισμών αλλά και των από αυτούς επηρεαζόμενων ιδεολογικά και πολιτικά. Καθόλου τυχαία, π.χ. η ύπαρξη τόσων τάσεων, κομμάτων, κινημάτων, κ.λ.π., που παρά το αντικειμενικά περιορισμένο χρονικά παρελθόν τους υπερβαίνουν κατά πολύ τον αριθμό των αιρέσεων, που έχουν προκύψει από θρησκείες με ηλικία χιλιετιών… Και βέβαια, όπως και στις θρησκευτικές αιρέσεις, η αλληλοεξόντωση τάσεων του ίδιου φιλοσοφικού, ιδεολογικού και πολιτικού χώρου υπήρξε η πιο σκληρή, η πιο απάνθρωπη η πιο φρικαλέα -σε εκφράσεις και μέσα- σύγκρουση… Θυμάμαι, με πικρό χαμόγελο, την δήλωση Μαοϊκού φίλου, την 3^η μέρα επιβολής της «εθνοσωτηρίου», πως …προηγείται η ρήξη με τους ρεφορμιστές και μετά θα ακολουθήσει η αντιδικτατορική πάλη… Δήλωση, που φαντάζομαι θα δημιουργούσε ανακούφιση και χαρά σε κάθε «εθνοσωτήριο». Κι άλλες τέτοιες χιλιάδες τοποθετήσεις, που πολύ ευχαρίστηση θα προσέφεραν στους εκάστοτε κρατούντες, τους θεωρητικά απειλούμενους με ανατροπή. Ασφαλώς, καθόλου περίεργος αυτός ο δογματισμός… Απόδειξη ακράδαντη του δρόμου, που έχει ακόμη να διανύσει η ανθρωπότητα ως την απελευθέρωσή της… Φυσικό, νομοτελειακό αποτέλεσμα μιας βαθύτατα δογματικής, μεταφυσικής παιδείας και εκπαίδευσης από τα γεννοφάσκια ως την μεταπτυχιακή έρευνα, που εγγυάται την δημιουργία «οπαδών», ειδωλολατρών. Αρκετές φορές αυτός ο ασύλληπτης έντασης φανατισμός, η καθύβριση και ο εξευτελισμός του διαφορετικού και η επιθυμία εξοντωτικής υποταγής του έως τον αφανισμό του γίνεται  …στο όνομα της διαλεκτικής. Εννοιες αυτονόητες για το γνωστικό αντικείμενο της διαλεκτικής, όπως η ανανέωση, ο εκσυγχρονισμός, η εξέλιξη απέκτησαν φόρτιση και σημασιολογία προδοσίας. Το άγος και το άγχος της καθαρότητας δημιούργησαν και δημιουργούν σέχτες και αντίστοιχες λογικές με εκείνες, που επικράτησαν στο μεσαίωνα σε Βυζάντιο και Δύση… Αυτή η καθαρότητα μετατρέπεται σε condition sine qua non για την ίδια την υπαρξιακή οντότητα και την ηθικοκοινωνική επιβίωση του φέροντα… «Αν ενσταλλάξεις την αμφιβολία σε έναν δογματικό, κινδυνεύει να γίνει αιώνια σκεπτικιστής» γράφει ο Ιλιένκωφ, σημαντικός Σοβιετικός φιλόσοφος, που αυτοκτόνησε επί Μπρέζνιεφ.  Στην ουσία πρόκειται για μία διεργασία υποστήλωσης ενός τραυματισμένου εγώ, που όσο καθαρότερο αισθάνεται και αναγνωρίζεται από τους γύρω του σαν τέτοιο τόσο ανετότερα αισθάνεται στο καθημερινό γίγνεσθαι…  Πρόκειται για μία εν τοις πράγμασι συντηρητικοποίηση, που αντί του οράματος ενός συναγωνιστικού και συντροφικού ξεδιπλώματος της διαφορετικότητας (όπως γίνεται στην αληθινή ζωή και στη φύση) εξαντλείται στην χυδαιότητα μιας ισοπεδωτικής ομοιομορφίας και μίας άγρυπνης ιεροεξεταστικής αντιμετώπισης του άλλου.Σ’ αυτά τα πλαίσια η αναπτυσσόμενη από ορισμένους χώρους ή άτομα «φιλολογία» περί μετώπων, σε κρίσιμες ώρες, σαν τις σύγχρονες στιγμές αυτού του τόπου, καταντάει σχεδόν γραφική καρικατούρα με μπόλικο ιδεολογικόμορφο φτιασίδωμα. Κυρίαρχη στους κύκλους αυτούς είναι η αντίληψη, πως ένα μέτωπο εξαντλείται ανάμεσα σε χώρους αυστηρότατα συγγενικούς, αφού προηγηθεί εξαντλητικό «ιδεολογικό» και «πολιτικό» κοσκίνισμα.  Στην πραγματικότητα πρόκειται για εξασφάλιση συναισθηματικών και ψυχολογικών ισορροπιών, που στηρίζονται στον συστηματικό αποκλεισμό φορέων και ατόμων, που θα μπορούσαν να συμμετέχουν και που στολίζονται με διάφορες ιδεολογικόμορφες και επαναστατικόμορφες βρισιές. Υπάρχουν πολλοί, που όταν καθυβρίζουν με πολιτικό φρασεολόγιο αισθάνονται μικροί Μαρξ ή Λένιν. Την ίδια ώρα, με την αποφορά του καταγγελτικού τους λόγου οραματίζονται τις «μάζες» να υιοθετούν το τσιτάτο τους σαν όπλο της «Επαναστατικής πάλης». Εχουν υπάρξει και συνέχεια δημιουργούνται βραχύβια και ανακυκλούμενα τέτοια σχήματα, τέτοια «μέτωπα», που συντηρούν το τέλμα και την αδράνεια… Αυτοί οι χώροι δεν είναι μόνον ακατάλληλοι για την δημιουργία πραγματικών μετώπων αλλά συστηματικά παρεμποδίζουν την δημιουργία τους… Μέλη, φίλοι και οπαδοί διαπαιδαγωγούνται στον απομονωτισμό και τον σεχταρισμό και η μετατροπή τους σε δραστήριους και αποτελεσματικούς προπαγανδιστές της συγκρότησης μετώπων απαιτεί την …παρέμβαση θείων δυνάμεων… Εξάλλου, παρά τις αντίθετες διακηρύξεις για ενότητα από τα κάτω, η βάση καλείται συνήθως να επιδοκιμάσει την όποια αλλαγή πολιτικής γραμμής εμπνέεται η «φωτισμένη» ηγεσία... Ετσι, διευρύνεται και συντηρείται ο φαύλος κύκλος του δογματισμού και του σεχταρισμού, γιατί οι ελιγμοί των ηγεσιών δεν παρακολουθούνται καθόλου εύκολα από ένα σύνολο, που μέχρι χτες διδασκόταν και ασκούταν στην εφαρμογή του αντίθετου και καταριόταν αυτό, που τώρα καλείται να υπηρετήσει… Μέρος,  λοιπόν εκείνων, που καλούνται να παρακολουθήσουν την ηγεσία σε αιφνίδιες μεταστροφές 180^ο διαθέτουν, όπως είναι φυσικό,  αρκετά υψηλό συντελεστή αδράνειας και αδυνατούν ή/και αρνούνται να την ακολουθήσουν. Ετσι, προκύπτει μέσα από οδυνηρές διαδικασίες διάσπασης ένα νέο σχήμα, που συγκρούεται θανάσιμα με το μητρικό, που μπορεί να φέρει και το ίδιο όνομα με την προσθήκη κάποιων αρχικών, που αποδίδουν στην συνείδηση των φίλων τους υψηλότερα καράτια καθαρότητας κ.ο.κ. Γεμάτη από τέτοια παραδείγματα και η σχετικά πρόσφατη (μέχρι προ 30ετίας) πολιτική ιστορία αυτού του τόπου…Με μία απλή αποστασιοποίηση, τα παραπάνω μπορεί και να θυμίζουν παράσταση θεάτρου σκιών…  Αν η απόσταση είναι μεγαλύτερη, τότε δημιουργούν αίσθημα χαράς, ανακούφισης και ασφάλειας… Δεν το έκρυψε και πρόσφατα αρχηγός ακροδεξιού σχηματισμού…  Είναι όμως πηγή πόνου και πίκρας, όταν αισθάνεσαι κοντά, δίπλα, μέσα…ΥΓ. Οποιαδήποτε σκέψη και προβληματισμός σχετικοί με τα τωρινά συμβαίνοντα στην πολιτική ζωή του τόπου είναι απολύτως επιθυμητή.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 17.05.2012
• 10:57

  Τον Γεράσιμο τι τον θέλατε;;;

   »  Φαιακία
  Αρκετοί έως πολλοί είναι εκείνοι, ένθεν κακείθεν, δηλαδή αριστερότερα και δεξιότερα, που αποδίδουν πρόθεση δημιουργίας …ΠΑΣΟΚ στην θέση του ΠΑΣΟΚ. Από απλώς επιφυλακτικοί έως καχύποπτοι και βάλε, περιμένουν στην γωνία… Το δικαιούνται!!! Για όλους και για όλα … χρόνος έσται ο κρίνων. Κανένας δεν διαθέτει την εκ των προτέρων μαρτυρία. Στην πράξη θα δούμε και θα κρίνουμε… Και αυτή η πρόταση για τον Γεράσιμο Αρσένη ως υπηρεσιακό πρωθυπουργό μας …κούφανε… Καταρχήν, ποιος ο λόγος της πρωτοβουλίας πρότασης για υπηρεσιακό πρωθυπουργό; Τι χρειάζονταν… Θα μπορούσε μόνον να υπάρχει εύλογη αντίρρηση σε περίπτωση προώθησης κάποιου, που θα γεννούσε σοβαρές επιφυλάξεις για την διασφάλιση του «αβίαστου» της λαϊκής ετυμηγορίας. Θα μπορούσε, έστω, να υπάρχει πρόταση πασιφανούς αποδεκτικής ισχύος, ώστε να μην αφήνει περιθώριο συζητήσεων, αντιρρήσεων, επιφυλάξεων, κριτικής κ.λ.π. μέσα στην κοινωνία. Ο «κάτσε καλά» Γεράσιμος όμως –και χωρίς διάθεση ιστορικοπολιτικού απολογισμού- δεν πιστεύουμε, ότι ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία. Εμείς θυμόμαστε καλά έναν πολιτικό με έντονα συστημικά χαρακτηριστικά, που και στα πάνω του και στα κάτω του ήταν με τα μπούνια μέσα στην εξουσία και στις πολιτικές της επιλογές. Αυτές τις επιλογές, που είναι ουσιαστικά ένοχες και υπεύθυνες για την σημερινή πραγματικότητα κοινωνίας, οικονομίας και πολιτικής. Ετσι, λοιπόν και σε επίπεδο συμβολισμού αδυνατούμε να κατανοήσουμε την πρόταση… Και αυτή η …περιορισμένη μας ικανότητα κατανόησης είναι, που γεννά δεύτερες και τρίτες σκέψεις… Μήπως π.χ. η πρόταση συνιστά αντιπροσφορά σε προοπτική συνεργασίας προς την «Κοινωνική Συμφωνία»… Αν από τώρα αρχίζουν οι εκχωρήσεις, τότε … κλάφτα Χαράλαμπε !!! Χώρια, που η περίπτωση θυμίζει γκάφα, που διορθώνεται με άλλη χειρότερη γκάφα… Γιατί οι προσδοκίες από …δυναμική τυχόν προσεταιρισμού της «Κοινωνικής Συμφωνίας» συνιστούν, κατά την γνώμη μας, ανέκδοτο… Τρίτη συνιστώσα της γκάφας αποτελεί η (εξαιτίας της εισήγησης για υπηρεσιακό πρωθυπουργό), εξαφάνιση από το προσκήνιο της σημαντικότατης πρότασης για δέσμευση της Υπηρεσιακής κυβέρνησης, ότι δεν θα εφαρμόσει καμία από τις τρέχουσες συνέπειες-υποχρεώσεις του μνημονίου. Πρόταση, που απέρριψε μετά … βδελυγμίας το μνημονιακό δίδυμο, που κατά τα άλλα σκίζεται να αποδείξει πόσο έτοιμο και πρόθυμο είναι να …. επαναδιαπραγματευθεί τους όρους του μνημονίου. Ετσι μία σημαντική κατάθεση αντιμνημονιακής πολιτικής συνέπειας και μία ταυτόχρονη επιβεβαίωση … φιλομνημονιακής σταθερότητας εκ μέρους των δύο πρώην μεγάλων έχασαν την δημόσια πολιτική τους εμβέλεια…Αυτό στην καθομιλουμένη και με τις καλύτερες των προθέσεων λέγεται αυτογκόλ !!! Βάζουν και οι καλοί παίκτες αυτογκόλ… Κάτι τέτοιο συνήθως συμβαίνει σε συνθήκες αυξημένης κούρασης και υποχρεωτικής κατανάλωσης από τον οργανισμό γαλακτικού οξέος, που αυξάνει την πιθανότητα απρόσφορων αντιδράσεων. Προσοχή, λοιπόν, στην άμυνα… Γιατί τυχόν άλλα τέτοια αυτογκόλ θα μας γεννήσουν άλλες πονηρές, κακές σκέψεις… Συνήθως οι παίχτες, που άδολα βάζουν αυτογκόλ σκίζονται στην συνέχεια για να συμβάλλουν με το παιγνίδι τους στην άρση των συνεπειών του αυτογκόλ…
  ΥΓ. Ακόμη και η φρασεολογία των συνεντεύξεων, που μπορεί να μας θυμίζει τις μπαλκονάτες κενολογίες του μακαριστού, μπορούν να αποδειχτούν αυτογκόλ… Ή παιδαριώδη πέναλτυ…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 10.05.2012
• 11:45

  Εσύ γιατί δεν είσαι εγέρθητος;

   »  Φαιακία
  Πρόκειται για σημείωμα του γνωστότατου Κώστα Βαξεβάνη, που ο φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ, Στέφανος Πάντος είχε την καλοσύνη να μας κοινοποιήσει...
  Και ξαφνικά, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ανακάλυψε πως μπορεί η Ελλάδα να πάει σε επαναδιαπραγμάτευση όλων όσα ο ίδιος έχει υπογράψει. Το κατεστραμμένο ΠΑΣΟΚ είναι μάλλον πιο πειστικό από μια κατεστραμμένη Ελλάδα.
  
  
  Δεν πέρασαν ούτε 24 ώρες από τις εκλογές και ο αρχηγός του τρίτου πολιτικού σχηματισμού, που, απ’ ό,τι φαίνεται, καταχρηστικά κυβερνούσε τη χώρα, παρουσίασε μεγάλη πολιτική ευελιξία.
  
  
  Το ίδιο περίπου έγινε και με τον Σαμαρά. Ανακάλυψε την αναγκαιότητα για μια «εθνική» κυβέρνηση, που ενδεχομένως θα μετατόπιζε τις κόκκινες γραμμές οι οποίες, μέχρι πριν από τις εκλογές, αν μετατοπίζονταν έστω κι ένα χιλιοστό, θα πέφταμε στον γκρεμό. Τελικώς, η απειλή της πτώσης ήταν όπως οι εικονικές εκτελέσεις με την κουκούλα. Δεν σε ρίχνουν από καμιά ταράτσα, δεν υπάρχει γκρεμός.
  
  
  Να, λοιπόν, που το Μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις μπορεί να τις επαναδιαπραγματευτεί η Ελλάδα, κατά τα λεγόμενα αυτών που εμφάνιζαν την επιβολή τους ως μια ανελαστική απαίτηση των δανειστών. Να, λοιπόν, που γίνεται κι αλλιώς. Να που ξαφνικά ευρύτερες δυνάμεις έχουν δικαίωμα στη «σωτηρία». Και να που η κυβέρνηση που πήρε αυτές τις καθοριστικές αποφάσεις για την Ελλάδα δεν είχε καμιά πολιτική νομιμοποίηση. Κανένα δικαίωμα και καμιά λαϊκή άδεια.
  
  
  Τα τελευταία 3 χρόνια τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα έκαναν ό,τι η εμφυλιοπολεμική Δεξιά. Ταύτιζαν το «εθνικό» με τον εαυτό τους και τους άλλους με την καταστροφή. Όποιος είχε άλλη άποψη ήταν δραχμολάτρης, ανθέλληνας, επικίνδυνος. Δεν ήταν κολλημένα μυαλά. Υπεράσπιζαν τον εαυτό τους.
  
  
  Όσοι διαχειρίστηκαν την κρίση στην Ελλάδα υπερασπίστηκαν ό,τι αποφάσιζε μια οικονομική ευρωπαϊκή ελίτ, θεωρώντας πως, αν την υπερασπίσουν σωστά, ως κυρίαρχη, θα εξασφάλιζε το δικό τους μέλλον. Αν είναι αλλιώς, ας βγάλουν ένα από τα πρακτικά των κυβερνητικών συναντήσεων, όπου να φαίνεται πως υπήρξε κάποια στιγμή που εξετάστηκε επιστημονικά ένα άλλο σενάριο, έστω κι αν απορρίφθηκε.
  
  
  Τώρα που οι εκλογές απειλούν την ύπαρξή τους, αναρωτιούνται μήπως ο ξένος παράγοντας δεν είναι τόσο ισχυρός και τόσο μεγάλη εγγύηση γι’ αυτούς. Στην Ευρώπη ήδη εκφράζονται δύο απόψεις. Η μία λέει ανοιχτά πως πρέπει να ξαναδεί η Ευρωπαϊκή Ένωση το «ελληνικό πρόβλημα» και η άλλη ασκεί με ευθεία επίθεση εκφοβισμό για την Ελλάδα που καταστρέφεται εξαιτίας των πολιτικών εξελίξεων. Και οι δύο είναι αρκετά εκφραστικές στο ότι δεν μπορούν να χειριστούν αυτό που προέκυψε από τις εκλογές.
  
  
  Αν οι εξελίξεις στην Ελλάδα αναδείξουν κυβέρνηση που αμφισβητεί όσα έχουν συμφωνηθεί (sic), τότε πραγματικά απειλείται η σταθερότητα. Όχι της χώρας αλλά των σχεδιασμών. Δεν νομίζω πως υπάρχει σοβαρός Έλληνας ο οποίος να θεωρεί πως η χώρα κινδυνεύει επειδή δεν εξελέγη ο γίγας της πολιτικής Τόνια Αντωνίου ή γιατί ο Βενιζέλος θα είναι αρχηγός ενός κόμματος που θα μοιάζει περισσότερο με το ΚΟΔΗΣΟ-ΚΑΕ, παρά με το ιστορικό ΠΑΣΟΚ. Και πολύ περισσότερο, να αποδέχεται πως πρέπει να υπάρχει μια πεφωτισμένη ανησυχούσα ηγεσία που έχει δικαίωμα να στέκεται πάνω από τη λαϊκή ετυμηγορία, εκπροσωπώντας τη σωτηρία την ίδια.
  
  
  Αυτό που θα προκύψει μπορεί να είναι χειρότερο, αλλά θα το κρίνει η πράξη. Ούτε ο Βενιζέλος, ούτε ο Σαμαράς, ούτε οι εταιρείες δημοσίων σχέσεων με τους πολιτικούς αναλυτές Μυκόνου που αποφαίνονται για το μέλλον με την ίδια αυτοπεποίθηση που παραγγέλνουν το κοκτέιλ τους.
  
  
  Δεν καταστρέφεται η Ελλάδα επειδή καταρρέουν ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και μερικά παρωχημένα κόμματα με επαγγελματίες εξουσιολάγνους. Διαμορφώνονται απλώς μια νέα πολιτική κατάσταση και νέοι συσχετισμοί. Ναι, η ψήφος του κόσμου ήταν ψήφος θυμού και οργής. Αλλά πάντα η πολιτική συνειδητότητα με αυτά τα υλικά φτιάχνεται. Η αμφισβήτηση γεννά τη σκέψη. Αν ο δρόμος δεν σε βγάζει πουθενά, δεν περιμένεις ν’ αλλάξει ο δρόμος. Αλλάζεις εσύ διαδρομή.
  
  
  Ο θυμός του ανθρώπου που του στερούν τη σύνταξη είναι ουσιαστικότερο κίνητρο για πολιτική σκέψη από την ανησυχία ενός καλοζωισμένου συνταγολόγου «σωτηρίας».
  
  
  Σε αυτή την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού συμπεριλαμβάνεται η αύξηση των δυνάμεων της Χρυσής Αυγής. Η άνοδος του νεοφασισμού σε όλη την Ευρώπη είναι από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα που ευνοεί η κρίση. Φόβος, λαϊκισμός, υποσχέσεις χωρίς πολιτικό κόστος, συνθέτουν το στεροειδές της πολιτικής που φουσκώνει δίπλα στον Μιχαλολιάκο.
  
  
  Ο μπρατσωμένος στρατολάγνος που μπροστά στις κάμερες διέταζε τους δημοσιογράφους «εγέρθητι», αποδεικνύοντας πως η αρχαιολατρία του έχει τόση αγραμματοσύνη για να γελάσει ακόμη και ο Παττακός με τις τελετές της Χούντας, για τους περισσότερους ήταν ένα εκφοβιστικό φαινόμενο. Αλλά αυτός είναι ο φασισμός. Αφού ασχημονήσει, θα καεί στο φως της μέρας, μέσα στην αποκάλυψη για τη φύση του. Οι λεβεντοάριοι του Μιχαλολιάκου ίσως σε λίγο δεν θυμίζουν στρατό φασιστών αλλά τον γνωστό ήρωα του Χάρρυ Κλυνν, λοχία από τα Γράβαρα, που ρωτάει με βλαχοστρατιωτικά ελληνικά «εσύ γιατί δεν είσαι εγέρθητος;».
  Οσοι φοβούνται τους φασίστες, και πολύ καλά κάνουν, είναι χρήσιμο να θυμούνται πως τους έφεραν στο φως και τους έκαναν να φαντάζουν αντί για γραφικοί, χρήσιμοι, συγκεκριμένες πολιτικές. Ένα δυσώδες πολιτικό σύστημα. Και το γεγονός ότι κανένας μας δεν ήταν «εγέρθητος».
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:25

  Τι σου κάνει μια σφαλιάρα!

   »  Φαιακία
  Αυτός είναι ο τίτλος χτεσινού σημειώματος του Θανάση Καρτερού. Πολύ μας άρεσε το πνεύμα του θεωρήσαμε σκόπιμο να το αναπαράξουμε... Οχι γιατί, όπως φαίνεται συμφωνεί με σχετικό γράψιμο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ αλλά γιατί πιστεύουμε ότι είναι χρησιμότατο να συνειδητοποιήσουμε τι στήσιμο είχε γίνει τόσο καιρό, όταν υπογράφονταν τα μνημόνια...  
  
  Τελικώς δεν είναι τόσο γρανιτένιο το Μνημόνιο όσο μας το παρουσίαζαν. Ούτε τόσο ανελαστικό όσο μας είχαν πάρει τʼ αυτιά να λένε. Ούτε βεβαίως-βεβαίως και τόσο εθνικά απαραίτητο και ωφέλιμο όπως το διαφήμιζαν -δυσφημώντας τον εαυτό τους- οι αλλοδαποί νονοί και οι εγχώριοι προαγωγοί του.
  Πόθεν το συμπέρασμα, ότι το επίμαχο τεφτέρι των δανειστών, που γράφει τη μαύρη μοίρα μας για εκατό χρόνια, δεν είναι "τζάνεμ" και Magna karta; Μα δεν χρειάζεται σοφία - άρκεσε μια γερή σφαλιάρα από τις ελληνικές κάλπες και μια απειλητική χειρονομία από τις γαλλικές για να πιάσουν άλλο τραγούδι οι μνημονιολάτρες. Εγχώριοι και ξένοι, παρακαλώ.
  Ψέματα; Ο «Έλληνες κουράγιο» Όλι Ρεν ανακάλυψε ξαφνικά -σύριζα του ήρθε η επιφοίτηση- ότι χρειαζόμαστε και ανάπτυξη στην Ευρώπη. Πιο θαρραλέος ο Γιούνκερ, έκανε ένα βήμα παραπέρα λέγοντας ότι οι ελληνικές εκλογές έδειξαν ότι η Ευρώπη πρέπει να δώσει μια ελπίδα στους Έλληνες! Σφιχτή αλλά σαφής στα γαλλικά της και η Λαγκάρντ, εξομολογήθηκε ότι δεν πρέπει να χαθεί μια γενιά -Φίλη διαβάζει;- και πρέπει να συνδυαστεί η εξυγίανση με την ανάπτυξη.
  Και οι εγχώριοι υμνωδοί; Ο Βενιζέλος προσχώρησε ασμένως στην άποψη ότι το Μνημόνιο πρέπει και μπορεί να τροποποιηθεί - κι ας το έχει υπογράψει μόλις προχτές. Κι ο Σαμαράς το συζητάει ότι πρέπει να υπάρξει αναδιαπραγμάτευση - κι ας έβαλε την τζίφρα του κι αυτός για να σώσει το έθνος. Όλοι μαζί αγάπησαν ξαφνικά τον εξτρεμιστή Τσίπρα και εμφανίζονται σαν έτοιμοι από καιρό να δώσουν μια ευκαιρία στις «δυνάμεις της ανευθυνότητας» - θυμάστε τι έλεγαν προχτές;
  Θα πεις ότι ανάμεσα στο προχτές και στο σήμερα μεσολάβησαν οι εκλογές. Σωστό. Ακόμα πιο σωστό όμως αποδεικνύεται αυτό που έχει μαλλιάσει η γλώσσα των αριστερών να λέει από την πρώτη μνημονιακή μέρα: Δεν μπορείς με οποιοδήποτε δίλημμα, οποιαδήποτε τρομοκρατία, οποιαδήποτε απάτη, να περάσεις σε έναν λαό μια πολιτική που τον εξουθενώνει. Θα το βρεις μπροστά σου.
  Αν όμως μια γερή αντιμνημονιακή σφαλιάρα κι ένα 17% στον ΣΥΡΙΖΑ έκανε τέτοιο θαύμα, είναι παράλογο να περιμένεις μια μεγάλη ανατροπή αν στις επερχόμενες εκλογές το 17% μεγαλώωωωωσει και τα όχι στην αριστερή σύμπραξη μικρύυυυυνουν; Καλά, καλά, δεν έχουμε κοινοβουλευτικές αυταπάτες, όλα θα γίνουν με τη συνδρομή του κινήματος, σύντροφοι...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 09.05.2012
• 23:23

  E, όχι και να υπογράψωμεν δήλωσιν μετανοίας...

   »  Φαιακία
  Η απαίτησις του κ. Τσίπρα για να δηλώσουν ενυπογράφως εις τους Ευρωπαίους Εταίρους, οι δύο αρχηγοί των μνημονιακών σχηματισμών την άρση στήριξής τους εις το μνημόνιο προεκάλεσε μήνιν και οργήν εις τους ...πολιτικώς ορθούς κομματικούς σχηματισμούς της πατρίδος, διότι:1) Το αποκλειστικό προνόμοιο της απαιτήσεως δηλώσεως μετανοίας το επιφυλάσσομεν εις ημάς, αξίους πολιτικούς απογόνους προγόνων, οι οποίοι είτε με την ακραίαν είτε με την κεντρώαν έκφρασιν εφρόντιζον για την ηθικοπιλιτική διαπαιδαγώγηση του παραστρατημένου Ελληνικού λαού... Είναι εξάλλου πασίγνωστα τα αμιγώς κσι εξόχως παιδαγωγικά μέσα που εφαμρόζοντο στη Μακρόνησο, στα Γιούρα, στον Αη Στράτη, στις φυλακές Αβέρωφ, στην Κέρκυρα, στην Αλικαρνασσό, στις στρατιωτικές φυλακές για να συνέλθουν εθνοπατριωτικώς οι παρασυρμένοι... Δεν συζητάμε βέβαια για τους αμετανόητους, πολλοί των οποίων στήθηκαν στα στρατιωτικά αποσπάσματα με σύντομες διαδικασίες.  Τότε μία απλή δήλωση αποκήρυξης της ιδεολογίας του κομμουνισμού και των παραφυάδων αυτής, που έφταναν μέχρι την στοιχειώδη αστική δημοκρατία ήταν απαραίτητη για την ίδια την επιβίωση...Επαναλαμβάνομεν, λοιπόν, όπως είπε ανώτερο πράσινο στέλεχος: ντροπή στην αριστερά να ζητάει δηλώσεις μετανοίας... Και εμείς συμπληρώνουμε: αυτό αποτελεί κατάχτηση και προνόμοιο δικό μας.
  2) Μπορεί αυτό που ζητήθηκε να μην έχει καμία σχέση προς δήλωση ιδεολογικής μετάνοιας αλλά απλή άρση δέσμευσης προς συγκεκριμένο σύνολο μέτρων και κανόνων, που εξανδραποδίζουν τόπο και λαό, αλλά εμάς έτσι μας συμφέρει να το λέμε: δήλωση μετανοίας.
  Μετά, λοιπόν την απειλή για ...δήμευση της περιουσίας μας έρχεται και η απαίτηση δηλώσεων μετανοίας... Θεέ μου, τι κατάπτωσις ( που θα έλεγε και η μανταμ Σουσού...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:29

  Το Δούλεμα πάει σύννεφο…

   »  Φαιακία
  Ουρανομήκεις οι κραυγές πολιτικών και δημοσιογράφων, που απαιτούν … την συγκρότηση κυβέρνησης από τις αριστερές δυνάμεις… Την ίδια ώρα βέβαια, που η δήλωση Στρατούλη για την αξιοποίηση του κοιμώμενου επενδυτικού δυναμικού των Ελληνικών Τραπεζών μετατράπηκε σε … απειλή για δήμευση των καταθέσεων του Ελληνικού λαού… Πόση αγωνία έχουν οι δήθεν αγωνιούντες για τις καταθέσεις του Ελληνικού λαού είναι δύσκολο να το ξεχάσουμε αφού τουλάχιστον τα τρία τελευταία χρόνια (και όχι μόνον) έχουν φροντίσει να κάνουν ότι μπορούν για να τις εξαϋλώσουν… Δεν είναι εκεί το ζήτημα… Προβοκάτσιες αυτού του τύπου και ακόμη χειρότερες είναι λογικά αναμενόμενες… Οι λαοί όλου του κόσμου έχουν πλούσια πείρα. Μακάρι να την μετατρέπουν και σε σοφία… Μερικά ΜΜΕ φαίνονται να παπαγαλίζουν μεθόδους CIA και Χιλιανών αντιδραστικών δυνάμεων πριν ο Πινοσέτ αναλάβει το … εθνοσωτήριο και καθαρτήριο φιλελεύθερο έργο του … Η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά ως φάρσα… Εδώ, όμως, στην μετεκλογική Ελλάδα του 2012, το ενδιαφέρον εστιάζεται σε δύο σημεία:1) Η διαφαινόμενη προθυμία Ευρωπαϊκών, ιδιαίτερα Γερμανικών, οικονομικών και πολιτειακών κύκλων να προχωρήσουν σε χαλάρωση των όρων του μνημονίου και κυρίως2) Η μέγιστη προθυμία των εντοπίων υπηρετών των μνημονίων πρώϊμων και όψιμων, αρχικών και τελικών να προχωρήσουν σε επαναδιαπραγματεύσεις, διεκδικήσεις αλλαγών των όρων, παρατάσεων της πληρωμής του χρέους κ.λ.π. Ισως, μόνον στην δική μας ανοχή μπορεί κανείς να αποδώσει το περίσσευμα θράσους… Είναι δύσκολο να έχουμε ξεχάσει ακόμη και αν διαθέτουμε μνήμη τρωκτικού, ότι μόλις χτες η παρέα των Μέρκελ, Σόϊμπλε, Σαρκοζί κ.λ.π. επαναλάμβανε με τραγική μονοτονία, ότι το μνημόνιο αποτελεί …ιστορική αναγκαιότητα για την διάσωση της Ελλάδας… Είναι δύσκολο να ξεχάσουμε την δήλωση ...έκπληξης του Ελληνα πρωθυπουργού, που δήλωνε το 2009, ότι αγνοούσε το μέγεθος του Ελληνικού χρέους, όταν προχωρούσε σε ασύστολες προεκλογικές υποσχέσεις παροχών, κατά την υπερεικοσαετή παράδοση της παράταξής του να εφαρμόζει …κοινωνική πολιτική με δανεικά, τοκογλυφικά χρεωμένα στις πλάτες του δήθεν ευεργετούμενου Ελληνικού λαού…Eίναι δύσκολο να ξεχάσουμε τις θριαμβολογίες για την υπογραφή του 1ου μνημόνιου, που αποτελούσε …την σωτηρία του τόπου και που μόλις σε 1-2 χρόνια θα μας ξαναέβγαζε στις αγορές… Ακόμη και πρόσφατα, ο τότε πρωθυπουργός μας θύμιζε τις θετικές επιπτώσεις του μνημονίου α’ κατά περίεργη συνήθεια παραδοξολογιών…Είναι δύσκολο να ξεχάσουμε την τότε (μέχρικ προ λίγων μηνών) … αντιμονοπωλιακή, αντιϊμπεριαλιστική αξιωματική αντιπολίτευση, που κατά … Οβιδιακό τρόπο μετατράπηκε από σαλπιγκτή αγώνων σε θεραπενίδα της συντεταγμένης υποταγής στο β’ μνημόνιο, ασυγκρίτως επαχθέστερο του ήδη καταστροφικού α’. Είναι δύσκολο να ξεχάσουμε τις κατηγορηματικές δηλώσεις των μετόχων στην τελευταία προεκλογική κυβέρνηση, πως η υπογραφή του μνημονίου β’ ούτε λίγο ούτε πολύ, αποτελεί υπερήφανη νίκη της Ελληνικής πολιτικής, γιατί … τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα… Και σήμερα… Σήμερα όλα έχουν αλλάξει… Ακόμη και ο τότε διαπραγματευόμενος Υπουργός Οικονομικών, που μας τόνιζε κυριολεκτικά σε καθημερινή βάση το απολύτως αναπόφευκτο της υπογραφής του μνημονίου β’ είναι έτοιμος -ως αρχηγός σήμερα- να προσχωρήσει …σε αντιμονοπωλιακή συμμαχία δυνάμεων… Βλέπει ως απολύτως εφικτή της παράταση αποπληρωμής του χρέους ή και την ελάφρυνση των μέτρων, που μας περιμένουν από Ιούνιο, ως φυσική συνέχεια εφαρμογής του μνημονίου β’. Αυτών, που αποσιώπησαν πλήρως οι δύο πρώην μεγάλοι κατά την προεκλογική περίοδο… …Κακοήθεις και καχύποπτοι κύκλοι πιστεύουν, ότι:
  -Η πρεμούρα για την αποφυγή νέων εκλογών και η συγκρότηση πολυκομματικής κυβέρνησης από τον παρόντα συσχετισμό είναι ολοφάνερη με ιδιαιτέρως πολυπόθητη την συμμετοχή και, κατ’ επέκταση, την έκθεση του ΣΥΡΙΖΑ.
  -Στον ΣΥΡΙΖΑ εξάλλου θα αποδοθεί και η ευθύνη της …ακυβερνησίας όπως και η ευθύνη …μυρίων άλλων κακών μέχρι την νεότερη εκλογική αναμέτρηση όποτε αυτή χρειαστεί… Αφού η κατά άλλα σαφής δήλωση Στρατούλη μετατράπηκε σε απειλή κατά του Τραπεζικού μας συστήματος και των καταθέσεών μας καταλαβαίνετε τι μας περιμένει… Όλα τα ΜΕΓΑλα ΜΜΕ να είναι καλά και μαζί και… άλλες δημοκρατικές δυνάμεις…
  -Η διαπραγμάτευση της πολιτικής ηγεσίας του τόπου σε όλες τις στιγμές αυτής της 2ετίας έγινε σε κλίμα σιωπής αμνών, σε περίεργες σωματικές στάσεις μπροστά στα πρόθυμα σαγόνια και τα ασίγαστα πάθη των Hannibal Hectors της ΕΕ και ΔΝΤ… Εμείς, ως αφελείς δεν το πιστεύαμε, αλλά ατυχώς μας το επιβεβαιώνουν οι ίδιοι οι πολιτικοί μας, που τόσο εύκολα σήμερα είναι πρόθυμοι να … αποτάξουν τον Σατανά…
  Και για να σοβαρολογήσουμε: Ζούμε στιγμές, που μας φέρνουν πίσω στα παιδικά μας χρόνια, όταν ένα μετωπικό σχήμα κομμουνιστικών, αριστερών και άλλων δημοκρατικών δυνάμεων, η τότε Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, σε ώρες άγριων διώξεων, εξοριών και φυλακίσεων έγραφε μία από τις πιο σημαντικές σελίδες στην ιστορία του λαϊκού και προοδευτικού κινήματος του τόπου… Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε με πολλή μεγάλη ικανοποίηση, ότι η στάση του λαού στις 6 του Μάη, ξεπέρασε τις αμφιβολίες μας, τις αμφιθυμίες μας και τον πεσιμισμό μας. Και δεν το λέμε με αφελή ενθουσιασμό… Ισα-ίσα, που θυμόμαστε, ότι το 1958 ήταν μία μεγάλη νίκη αλλά και ταυτόχρονα μία επιτάχυνση των σχεδίων ανασύνταξης του υποσχόμενου την προς τα αριστερά ανάσχεση κεντρώου χώρου αλλά και του σχεδίου Προμηθέας, πού αργότερα μας έφερε την … εθνοσωτήριο… Οι καιροί έχουν αλλάξει βέβαια. Οροι, αναλογίες και προϋποθέσεις έχουν αλλάξει αλλά τα πολυπόθητα σχέδια υποταγής του λαού και μακροχρόνιας ευτελιστικής εξαγοράς του τόπου παραμένουν ακέραια και μάλλον ενισχυόμενα…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 07.05.2012
• 11:33

  ...Υπεράνω όλων η πατρίς...

   »  Φαιακία
  Προκλήθηκε σε πρωϊνή ραδιοφωνική εκπομπή (δυστυχώς πολύ πρωΐ, γιατί άξιζε τον κόπο να την ακούσουν περισσότεροι) ο εμπνευστής του ισχύσαντος εκλογικού νόμου Προκόπης Παυλόπουλος, για τον καλπονοθευτικό χαρακτήρα του, αφού χαρίζει στο πρώτο κόμμα (πρώτο έστω και με ελάχιστη διαφορά) 50 ολόκληρες έδρες... Δηλαδή το ένα έκτο της δύναμης της Βουλής... Προκλήθηκε μεν αλλά έβαλε ...τα πράματα στην θέση τους τονίζοντας τους κινδύνους της ακυβερνησίας αν δεν ίσχυε ένας τέτοιος νόμος...  Εχει πλάκα να χαρακτηρίζεις με αρνητική φόρτιση την πολυποίκιλη έκφραση της λαϊκής ψήφου (με και χωρίς εισαγωγικά) ως δαμόκλεια σπάθη ακυβερνησίας. Την αγωνία του συστήματος για την εξασφάλιση νομιμαφανούς διακυβέρνησης την κατανοούμε, την ερμηνεύουμε... Γι' αυτό, καλή η Δημοκρατία αλλά καλύτερες οι ανάγκες του συστήματος. Ειναι προφανές, πως αυτό το "μπόνους" (έτσι ονομάζεται αυτή η προκλητική για την στοιχειώδη ανθρώπινη λογική καλπονόθευση) θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια να να δοθεί "ρεαλιστική" και "συμφέρουσα" λύση στο πρόβλημα της διακυβέρνησης... Λίγη καλή θέληση και το δωράκι των 50 μπορεί να μας βοηθήσει ...ινα ευνοήσωμεν ημας αλλήλους και την κοινωνίαν...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 02.05.2012
• 11:17

  Διαβάστε την !!!

   »  Φαιακία
  Μιλάμε για την συνέντευξη του Γιώργου Ρούση στην τηλεόραση χωρίς σύνορα (tvxs)... Την συνιστάμε να την διαβάσετε όχι γιατί συμφωνάμε με τις πολιτικές θέσεις του Γιώργου ή γιατί επιθυμούμε την προβολή του... Εκτιμάμε, πως δεν έχει ανάγκη από την δική μας προβολή... Εχουμε εμείς, όμως, ανάγκη από ένα διαφορετικό λόγο, που να προέρχεται από έναν διανοούμενο της αριστεράς και που να θίγει με τεκμηριωτικό λόγο τα μεγάλα ζητήματα της αριστερής πρακτικής σήμερα εκ των οποίων ΕΝΑ το μέγιστο... Η συγκρότηση μετώπου δηλαδή δράσης ανάμεσα σε δυνάμεις, που στο παρελθόν, με πολύ μεγαλύτερη ευρύτητα σκέψης και πράξης συνένωσαν τις δυνάμεις τους με θαυμαστά και απροσδόκητης επιτυχίας αποτελέσματα... Κάπως έτσι -τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών χώρου και χρόνου- συγκροτήθηκε το ΕΑΜ. Δυστυχώς, σε δύσκολες συνθήκες με υψηλότατες επίσης απαιτήσεις, στην αριστερά εξακολουθούν οι ...διαγωνισμοί καθαρότητας σε βαθμό αμφισβήτησης του χαρακτηρισμού του αριστερού από τους συγκατοικούντες τον χώρο.  Καθαροί εναντίον ρεφορμιστών ή αλλοιώς " των θυρών ημών εμπεπραμένων, ημείς άδωμεν"... Η άλλοιώς "μπήκαν στην πόλη οι εχθροί και εμείς κοιτούσαμε σαν τα παιδιά την πρώτη μέρα". Τέλος πάντων διαβάστε την... Αξίζει προσεκτικής ανάγνωσης...
  Γιατί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Τι διαφορά έχει από τα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς;
  
  Αν και η προεκλογική περίοδος προσφέρεται για να αναδειχτούν οι διαφορές ανάμεσα στις συνιστώσες της Αριστεράς, οι οποίες είναι υπαρκτές, εκτιμώ ότι η κρισιμότητα της κατάστασης επιτάσσει να προβάλλονται εκείνα τα στοιχεία που μπορεί να προωθήσουν την αναγκαία συνεργασία αυτών των δυνάμεων.
  Από αυτήν λοιπόν τη σκοπιά, δηλαδή τη σκοπιά της συνεργασίας και της μετωπικής στρατηγικής, η διαφορά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις στον α’ ή β’ βαθμό αντικαπιταλιστικές-αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις –διότι οι δυνάμεις της Αριστεράς ή θα είναι τέτοιες ή δεν θα είναι αριστερές- είναι οι ακόλουθες:
  Απέναντι στη λογική του ΚΚΕ, «το μοναστήρι να είναι καλά», της ηγεσίας του -διότι άλλες οι βουλές του κόσμου του -, το ΚΚΕ, αρνείται όχι μόνον το μέτωπο, όχι μόνον την όποια συντονισμένη κοινή δράση, όχι μόνον την όποια συνεργασία, όχι μόνον την κοινή παρουσία ή και τον διάλογο με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, αλλά ακόμη –κατά δήλωση του Μάκη Μαϊλη- και την έννοια της Αριστεράς, Απέναντι σε ένα ΣΥΡΙΖΑ του οποίου από τη μια ο ηγετικός του πυρήνας, και δη ο πρόεδρος του, στην κυριολεξία οπορτουνιστικά, υιοθετεί μια δίχως αρχές ετερόκλητη συνεργασία με τους πάντες-προχθές ακόμη και με τον Καμμένο- φτάνει να γευτεί λίγη κυβερνητική εξουσία , και από την άλλη η αριστερή του τάση είναι εγκλωβισμένη σε μια σχιζοφρενική αντίφαση ανάμεσα στην προηγούμενη κυρίαρχη τάση και τις δικές της διακηρύξεις, απέναντι σε διάφορες άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που προτάσσουν την καθαρότητα τους και την αντιπαραθέτουν με μια μετωπική πολιτική. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μέτωπο η ίδια δυνάμεων με διαφορετικές ιδεολογικές καταβολές-και αυτό από μόνο του έχει την αξία- πρότεινε , η αλήθεια είναι με καθυστέρηση ένα κοινό πλαίσιο άμεσης δράσης και ευρύτερης μετωπικής στάσης με τα ακόλουθα 5 σημεία:
  α) Κατάργηση όλων των Μνημονίων και των νόμων που τους συνοδεύουν. β) Άμεση παύση πληρωμών προς τους πιστωτές, μη αναγνώριση και μονομερή διαγραφή του χρέους. γ) Έξοδο από ευρώ, ΟΝΕ και Ευρωπαϊκή Ένωση. δ) Εθνικοποίηση-κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων που κλείνουν, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό, λαϊκό και κοινωνικό έλεγχο. ε) Εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις σε βάρος των κερδών του κεφαλαίου και υπέρ του εργατικού – λαϊκού εισοδήματος, με αυξήσεις στους μισθούς, ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, σταθερές συλλογικές συμβάσεις, προστασία των ανέργων, ριζική μείωση της φορολογίας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, ριζική αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.»Στόχος μας λοιπόν είναι και μέσω των εκλογών, όχι όμως κυρίως μέσω αυτών, να προωθήσουμε αυτήν την μετωπική πολιτική, και να εκμεταλλευτούμε και την προεκλογική περίοδο, για να συμβάλλουμε στην αφύπνιση της λαϊκής συνείδησης και στην υπέρβαση εκ μέρους της, της φοβερής δύναμης της συνήθειας, σε μια κατεύθυνση ανατροπής και ανταρσίας, ενάντια στη βάρβαρη κυρίαρχη καπιταλιστική τάξη πραγμάτων.
  Η διαφοροποίηση «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» αρκεί σε αυτή την εκλογική μάχη; Είναι εν τέλει το διακύβευμα αυτών των εκλογών; Η διαφοροποίηση αυτή, όχι μόνον είναι ανεπαρκής και παραπλανητική μια και διαχωρίζει τις πολιτικές δυνάμεις με βάση τη στάση τους μόνον απέναντι στα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης και όχι τις αιτίες της, αλλά είναι και άκρως επικίνδυνη διότι τοποθετεί στο ίδιο μετερίζι εχθρικές μεταξύ τους δυνάμεις.Το γεγονός ότι δυνάμεις φασιστικές, ακροδεξιές, εθνικιστικές τοποθετούνται κατά του μνημονίου, σε καμιά περίπτωση δεν τις καθιστά δυνάμεις αντίστασης και προόδου. Θα έλεγα μάλιστα ότι ορισμένες από αυτές είναι ακόμη χειρότερες από μνημονιακές δυνάμεις, οι οποίες αν μη τι άλλο έστω κατ’ επίφαση στέκονται στα αστικοδημοκρατικά πλαίσια.Αντί λοιπόν της διαφοροποίησης σε «μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς», εκείνο που θα πρέπει να προβάλλουν οι δυνάμεις της αριστεράς είναι η διαφοροποίηση σε φιλοκαπιταλιστές και αντικαπιταλιστές κι’ ακόμη σε εκείνους που τοποθετούνται κατά ή υπέρ της ρήξης με τον ιμπεριαλισμό και τους εκφραστές του όπως η Ευρωζώνη και η ΕΕ. Και αντί ενός επικίνδυνου αντιμνημονιακού εθνικισμού –ρατσισμού να προβάλλουν τη συναδέλφωση των λαών και το διεθνισμό.Παρά την αρχική συστράτευση πολιτικών δυνάμεων το σχήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει παγιωθεί. Τελικά αυτή η συνεργασία έχει όρια; Υπάρχουν άλλα σχήματα με τα οποία θα μπορούσε να συνεργαστεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Γενικά μεγάλο κομμάτι της βάσης της Αριστεράς επιθυμεί την ένωση-συστράτευση δυνάμεων του χώρου ενώ και η κοινωνία φαίνεται να περιμένει κάτι τέτοιο...;Το Μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μεν ένα μικρό επίτευγμα, αλλά σαφέστατα ανεπαρκές, και αν δεν επιδιώξει να υπερβεί το σημερινά του όρια, θα οδηγηθεί στη σήψη, και θα αναπαράγει σεχταρισμούς που πολύ ορθώς καταγγέλλει.Ναι, υπάρχουν δυνάμεις με τις οποίες μπορεί να συνεργαστεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη βάση της πρότασης που προανέφερα. Αυτές είναι το ΚΚΕ, δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ όπως μεταξύ άλλων το αριστερό ρεύμα του ΣΥΝ, δυνάμεις του Μετώπου του Αλέκου Αλαβάνου, δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ανένταχτοι αριστεροί, τμήματα του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου , δυνάμεις που προέρχονται από τα διάφορα επί μέρους κινήματα όπως το οικολογικό, το κίνημα δεν πληρώνω κλπ. Τελικά η Αριστερά έχει εγκλωβιστεί σε «σεχταριστικές» αντιλήψεις;Η Αριστερά είναι και αυτή κομμάτι της κοινωνίας, η οποία διαποτίζεται στο ένα ή τον άλλο βαθμό από την κυρίαρχη αστική ιδεολογία. Μια από τις βασικές αξίες, αρχές, αυτής της ιδεολογίας είναι ο ατομισμός ο οποίος δεν αφήνει ούτε τα στελέχη της Αριστεράς αλώβητα. Και αυτό είναι κάτι που εκτρέφει το σεχταρισμό.Επίσης εκτρέφει τον σεχταρισμό η γραφειοκρατική δομή πολλών αριστερών σχηματισμών που προσδίδουν κύρος στα στελέχη τους μόνον και μόνον λόγω της ιεραρχικής τους θέσης, ένα κύρος που κινδυνεύουν να χάσουν αν ανοιχθούν σε ευρύτερα σχήματα. Από την άλλη, αυτός ο σεχταρισμός είναι και δείγμα μιας αγνότητας της αριστεράς. Εξηγούμαι. Από τη μια οι δυνάμεις της Αριστεράς δεν έχουν εξαρτήσεις από ξένα κέντρα όπως τα αστικά κόμματα, που να τις ωθούν ή και να τις εκβιάζουν να τα βρουν μεταξύ τους , διαφορετικά κινδυνεύουν να χάσουν την αναγκαία για αυτά «έξωθεν καλή μαρτυρία», για να το πω ευγενικά. Από την άλλη τις αριστερές δυνάμεις δεν τις συσπειρώνει όπως τις δυνάμεις της αστικής εξουσίας αυτή η πόρνη εξουσία, από την οποία το πολιτικό προσωπικό των αστικών κομμάτων προσβλέπει να αποκομίσει ιδιοτελή οφέλη.Στην κάθε περίπτωση ιδιαίτερα σήμερα που δεν έχουμε λεπτό για χάσιμο η μάχη κατά του σεχταρισμού θα πρέπει να αποτελεί βασικό στόχο της Αριστεράς.
  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την έξοδο από την ΕΕ και το Ευρώ. Το σενάριο αυτό από πολλές πολιτικές δυνάμεις περιγράφεται ως καταστροφικό, ενώ και ο κόσμος είναι αρκετά επιφυλακτικός. Υπάρχει μέλλον για τη χώρα εκτός ευρώ και ΕΕ; Υπάρχει πρόγραμμα; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από τη μια στηρίζει εδώ και τώρα, και δεν παραπέμπει στο σοσιαλισμό, την έξοδο από το Ευρώ και την ΕΕ, από την άλλη θεωρεί ότι αν αυτή δεν ενταχθεί σε ένα ευρύτερο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα όπως εκείνο που ανέφερα παραπάνω σε συνδυασμό με μια παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας δεν οδηγεί πουθενά.Γιατί προτείνουμε αυτές τις εξόδους-ρήξεις με ευρώ και ΕΕ:1.Διότι λόγω και αυτών οδηγηθήκαμε εκεί που οδηγηθήκαμε .2. Διότι με τον βιαστή του σώματος και της ψυχής σου δεν κάνεις καμιά διαπραγμάτευση.3. Διότι το Ευρώ –που δεν είναι απλώς ένα τεχνικό, αλλά ένα πολιτικό μέσο- και η ΕΕ, που είναι ένας κατεξοχήν ιμπεριαλιστικός σχηματισμός και όχι βεβαίως μα Ένωση λαών, αποτελούν θηλιές στο λαιμό μας που αν τις αφήσουμε είναι αδύνατον να κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση4. Διότι είναι παντελώς αντιφατικό να κάνεις λόγο για μέτρα όπως πχ οι κοινωνικοποιήσεις, ή ακόμη και για συλλογικές συμβάσεις, ή ακόμη και για έλεγχο κίνησης κεφαλαίων, ή για αποκλειστικά δημόσια υγεία και παιδεία….. όταν όλα αυτά τα απαγορεύει η ΕΕ. 5. Διότι σήμερα ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, αλλά και δυνάμεις της Αριστεράς, που μέχρι πρότινος δεν ήταν σύμφωνες, συμφωνούν με αυτούς τους στόχους, και ρόλος μας είναι να λάβουμε υπόψη μας αυτό το θετικό βήμα συνειδητοποίησης και να το προωθήσουμε παραπέρα .6.Διότι μόνον πάνω σε αυτήν τη βάση της ρήξης με την ΕΕ, είναι δυνατόν να διαμορφωθεί ένα διεθνιστικό –πανευρωπαϊκό λαϊκό κίνημα, απαραίτητο για να οδηγηθούμε σε ένα αναγκαίο ριζοσπαστικό μετασχηματισμό. Θα είναι αυτός ο δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα; ΟΧΙ. Όμως είναι ο μοναδικός που οδηγεί σε διέξοδο, εκτός από εκείνο της βαρβαρότητας στον οποίο οδηγεί ο δρόμος, που ακολουθούν οι κυρίαρχοι, όχι λόγω ανικανότητας ή σαδομαζοχισμού, αλλά λόγω του ότι είναι ο μοναδικός για να σώσουν το καπιταλιστικό σύστημα που έχει φτάσει στα όρια του.Και ο δρόμος αυτός αν και για ένα σύντομο διάστημα επίπονος, δεν θα είναι η καταστροφή –δίχως φάρμακα, καύσιμα, κλπ- όπως έχουν το θράσος να μας τον εμφανίζουν οι κυρίαρχοι, την ώρα που οι ίδιοι μας προτείνουν τα γεννόσημα φάρμακα, έχουν οδηγήσει την τιμή των καυσίμων στο ιστορικά μέγιστό της, και σημαντικά τμήματα του πληθυσμού στην εξαθλίωση .Υπάρχει ένα λεπτομερές πρόγραμμα για την επόμενη μέρα; Όχι και θα ήταν λάθος να έχει φτιαχτεί από κάποιους ειδικούς σε κάποια γραφεία. Άλλωστε, ήδη ο λαός μας αρχίζει και γίνεται αλλεργικός στα προγράμματα, μια που αποδεικνύεται στην πράξη ότι «εφαρμόζονται» από την ανάποδη.Επίσης μια τέτοια λεπτομερής επεξεργασία θα σήμαινε υποτίμηση των δυνατοτήτων της λαϊκής αυτενέργειας, η οποία ιστορικά, αλλά και πιο πρόσφατα εδώ, με διάφορες πρωτοβουλίες αποδείχνει ότι είναι ικανή να καλύψει σε ένα βαθμό αυτήν την ανάγκη.Έτσι λοιπόν αντί να φτιάχνουμε συνταγές για τα μαγειρεία του μέλλοντος προτείνουμε ένα αν κι’ ακόμη ανεπαρκή άξονα, γύρω από τον οποίο θα πρέπει να κινηθούμε έξω από το Ευρώ και την ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη μας από τη μια το γεγονός ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και δεν θα πει όχι στην τροφοδότηση μας, και από την άλλη ότι και άλλοι λαοί θα ακολουθήσουν το δικό μας δρόμο.Και αυτός ο άξονας κινείται γύρω από:- την παραγωγική ανασυγκρότηση η οποία θα μας δώσει πίσω τις δυνατότητες που μας πήρε η αποδιοργάνωση όλου του παραγωγικού ιστού μας από την ΕΕ,- τις κοινωνικοποιήσεις οι οποίες θα μας δώσουν τη δυνατότητα μιας σχεδιοποιημένης και όχι αφημένης στο έλεος των αγορών ανάπτυξης, και ταυτόχρονα θα επιτρέψουν στο λαό μας να καρπώνεται τον πλούτο που σήμερα ληστεύουν τα μονοπώλια- Την αύξηση των αποδοχών και την ενσωμάτωση των ανέργων στην παραγωγή με μείωση των ωρών των ήδη εργαζομένων και φυσικά των κερδών κάτι που θα τονώσει την αγοραστική δύναμη της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού.- τον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και της κίνησης των κεφαλαίων μέσω των εθνικοποιημένων τραπεζών.-Την αύξηση των εξαγωγών μας και τη μείωση των περιττών σπάταλων εισαγωγών λόγω υποτίμησης, και ορισμένα προστατευτικά μέτρα.- Τον δραστικό περιορισμό των στρατιωτικών δαπανών-η Ελλάδα χρόνια τώρα είναι στους δέκα πρώτους αγοραστές όπλων παγκοσμίως- που μόνο τους κατασκευαστές όπλων εξυπηρετούν- Τη δήμευση και αξιοποίηση από το λαό της εκκλησιαστικής περιουσίας.- Το άνοιγμα των εμπορικών σχέσεων με άλλες χώρες πέρα από εκείνες που μας επιβάλλει η ένταξη μας στην ΕΕ ιδιαίτερα όσων αφορά στην προμήθεια - Την κατ’ αναλογία της Κούβας λόγω του αποκλεισμού της , ανάπτυξη τομέων όπως οι οικολογικές καλλιέργειες, οι εγχώριες πήγες ενέργειας, ακόμη και φαρμακοβιομηχανιών –η Κούβα εξάγει εμβόλια στον Καναδά-….
  Έχει νόημα μία έξοδος της Ελλάδας από την ΕΕ και το Ευρώ αλλά διατήρηση του ίδιου οικονομικού συστήματος;Η έξοδος αυτή θα πρέπει να εντάσσεται σε μια σοσιαλιστική-κομμουνιστική προοπτική και να αντιμετωπίζεται ως μια κατάκτηση ενός σημαντικού οχυρού σε ένα πόλεμο θέσεων που βελτιώνει τη θέση του λαϊκού κινήματος μέχρι την τελική ρήξη με το κυρίαρχο σύστημα.
  Η κρίση τελικά βαραίνει τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και το πολιτικό σύστημα ή πρόκειται για μια εν γένει συστημική κρίση;Η κρίση είναι γενική, παγκόσμια κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, κρίση που οφείλεται κυρίως στη αποπομπή ζωντανής εργασίας, στην οποία οδηγεί η ανταγωνιστική ανάπτυξη αυτού του συστήματος. Στην Ελλάδα προσλαμβάνει και ιδιαίτερες μορφές που οφείλονται στο μέσο επίπεδο ανάπτυξης της, και στον εξαρτημένο χαρακτήρα της.ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι υπεύθυνα ως τα κόμματα που εκφράζουν τα συμφέροντα αυτού του συστήματος.
  Κόμματα της Αριστεράς εκτιμούν πως θα πρέπει η Ελλάδα να επιδιώξει μία αλλαγή στην πολιτική σκέψη της Ευρώπης. Εν ολίγοις να αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί σε επίπεδο ΕΕ... Είναι δυνατή μία τέτοια προοπτική; Αυτό που πρέπει να αλλάξει στην Ευρώπη είναι το επίπεδο συνειδητότητας των λαϊκών δυνάμεων και πρωτίστως της εργατικής τάξης εν δυνάμει πρωτοπόρας δύναμης και να αναδειχτεί η θαμμένη επαναστατικότητα της.Σε αυτό συμβάλλει η κρίση διότι υποσκάπτει τις αντικειμενικές βάσεις πάνω στις οποίες μέχρι σήμερα στηρίζονταν η συναίνεση. Αυτό όμως δεν γίνεται αυτόματα και μηχανιστικά, αλλά μέσα από τους αγώνες, την ιδεολογική-θεωρητική πάλη , τη συμβολή του συλλογικού διανοούμενου ή κόμματος της εργατικής τάξης.Αυτή η αλλαγή είναι που θα επιτρέψει όχι τον αδύνατο εξανθρωπισμό, αλλά το γκρέμισμα το τσάκισμα–κάτι άλλωστε που ισχύει και για το αστικό κράτος- της ΕΕ που αποτελεί προϋπόθεση μιας Ευρώπης των λαών . Όπως δεν μπορούμε να έχουμε ΝΑΤΟ ή ΔΝΤ των λαών, έτσι δεν μπορούμε να έχουμε και ΕΕ των λαών. Ας το καταλάβουμε καλά. Ήλθε η ώρα, ή θα βγούμε από το λάκκο των λεόντων, ή θα μας φάνε τα λιοντάρια.
  Πολλοί λένε πως η Αριστερά με τη στάση της έφερε την κατάσταση στα όρια με το μεταναστευτικό... Ποια είναι η πολιτική κατά τη γνώμη σας που θα έπρεπε να εφαρμοστεί για το μεταναστευτικό;Προφανώς και για να μην ξεχνάμε και πάλι τις αιτίες, δεν φταίει η Αριστερά ούτε για τους πολέμους ούτε για τις διώξεις, ούτε για την πείνα και τη δυστυχία που προκαλούν τη μετανάστευση.Επίσης δεν φταίει η Αριστερά για τη συμφωνία του Δουβλίνου που μας υποχρεώνει να εγκλωβίζουμε τους μετανάστες, παρά και τη δική τους θέληση στη χώρα μας. Αν τώρα θεωρείται ότι η Αριστερά φταίει, γιατί αντιμετωπίζει τους μετανάστες ως ανθρώπους και δεν αποδέχεται τον ρατσιστικό περιορισμό της ελεύθερης διακίνησης παρά μόνον για την «ανώτερη» ευρωπαϊκή φυλή, ναι τότε φταίει η Αριστερά.Το μεταναστευτικό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του και οι μετανάστες ως άνθρωποι όμοιοι ακριβώς με μας και όχι μέσα από ένα ρατσιστικό ανταγωνισμό Χρυσοχοϊδη, ΝΔ, και εθνικοφασιστών. Αυτή είναι και η μόνη πολιτική που μπορεί να μειώσει και τα όποια προβλήματα δημιουργεί τμήμα των μεταναστών, όπως άλλωστε και τμήμα των περιθωριοποιημένων κοινωνικά Ελλήνων.
  Την άνοδο της Χρυσής Αυγής πως τη σχολιάζεται; Τι θα λέγατε σε κάποιον που θα σας έλεγε πως θα ψηφίσει τη Χρυσή Αυγή;Ότι επιλέγει ότι πιο ανθελληνικό υπάρχει, μια και επιλέγει τους θαυμαστές των ναζί σφαγέων του λαού μας, και των διαφημιστών του έργου του αρχιμακελάρη Χίτλερ, ότι επιλέγει μια δύναμη που ενώ καμώνεται ότι αρνείται το τέταρτο γερμανικό Ράιχ, έχει ως πρότυπο του το τρίτο, ότι τελικά επιλέγει τις αξίες του κυρίαρχου συστήματος (ανταγωνισμό, βία, ρατσισμό αυταρχισμό κρατισμό,….) που τον έριξαν στην κρίση την οποία βιώνει , τραβηγμένες στα άκρα τους.
  Τελικά η Αριστερά έχει ευθύνες για την κατάσταση της χώρας; Καμιά απολύτως άλλη ευθύνη δεν έχει η αριστερά-εννοώ η ριζοσπαστική-αντικαπιταλιστική αριστερά - παρά μόνον την ευθύνη ότι δεν συνέβαλε όσο θα μπορούσε στην ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος. Τώρα, για όσους εντάσσουν στην Αριστερά και την κατ’ όνομα πράσινη δεξιά, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι ο κύριος εγχώριος υπεύθυνος του σημερινού δράματος του λαού μας.
  Πολλοί κατηγορούν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Αριστερά γενικότερα για «στείρα κρητική». Ποια η απάντησή σας;Η απάντηση μου με βάση και όσα προανέφερα είναι ότι αυτή είναι μια παντελώς αστήριχτη κατηγορία. Και αυτό όχι διότι η άρνηση της άρνησης είναι εν μέρει και θέση, αλλά διότι και στρατηγική-οραματική προοπτική έχει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και τακτική που τη συνδέει με την στρατηγική της.
  Τι θα σήμαινε για εσάς μία πτώση των ποσοστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Τι θα σήμαινε αν τελικά δεν καταφέρει να μπει στη Βουλή;Δεν θα έπρεπε να σημάνει σε καμιά περίπτωση απαξίωση, της έτσι κι’ αλλιώς όχι πρωτεύουσας, συμβολής των εκλογών στην προώθηση των θέσεων μας. Θα σήμαινε απόδειξη των άνισων όρων κάτω από τους οποίους διεξάγουμε τον αγώνα μας, Θα σήμαινε επιβεβαίωση της τρομερής δύναμης της συνήθειας και του ακόμη χαμηλού επιπέδου συνειδητότητας. Θα αναδείκνυε τις δικές μας αδυναμίες να συμβάλουμε πιο αποτελεσματικά στην υπερνίκηση των παραπάνω. Στην κάθε περίπτωση εκτιμώ ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αν και προφανώς δεν θα αποτελέσει κάποιο εκλογικό τσουνάμι, έχει κάποια αύρα για να μην πω ρεύμα που θα εκφραστεί και εκλογικά και αυτό θα είναι πολλαπλά ευεργετικό για το λαϊκό κίνημα.
  Ένα τελευταίο μήνυμα στον κόσμο που στις 6 Μαϊου θα προσέλθει στις κάλπες να ψηφίσει;Να επιλέξει την πιο συνεπή, αγωνιστική, μετωπική, αδογμάτιστη , αγνή, αριστερή δύναμη, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ . Μετά την παρένθεση των εκλογών όποιο κι’ αν είναι  το αποτέλεσμα τους να επανέλθει πιο μαζικά, μετωπικά και σθεναρά στο πεδίο των δύσκολων αγώνων που μας προσμένουν.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 26.04.2012
• 10:58

  Ψηφίζουμε ΟΛΑΝΤρέου;

   »  Φαιακία
  Το ακούσαμε από ακροατή κεντρικού ραδιοφωνικού σταθμού και μας άρεσε...Δυστυχώς δεν μπορούμε... Αυτή η ...Ηνωμένη Ευρώπη δεν έχει ακόμη προχωρήσει στην ένοποίησή της όσο πρέπει. Γιατί, τότε εμείς οι κατακαμμένοι από την Ελληνική εκδοχή της σοσιαλδημορατίας θα είχαμε την ευκαιρία να ... ψηφίσουμε την Γαλλική εκδοχή, που μας υπόσχεται λαγούς με πετραχείλια, έτσι και βγεί... Ετσι λένε και οι ...αδέσμευτες Ελληνικές εφημερίδες και γενικότερα ΜΜΕΕπειδή η ΦΑΙΑΚΙΑ έχει μερικά χρονάκια στην πλάτη της, θυμήθηκε τότε, που άλλες αδέσμευτες εφημερίδες του τόπου πανηγύριζαν για την εκλογή Καρτερ στις ΗΠΑ, που δήθεν θα έλυνε κατα τα δικά μας συμφέροντα το Κυπριακό... Ουδέν σχόλιο για την συνέχεια... Εμείς, λοιπόν θα επιμείνουμε να σας σκαλίζουμε την μνήμη. Γιατί  -το ξαναλέμε- μετά την απομάκρυνση από την κάλπη δεν έχει διόρθωση ούτε μετάνοια...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 01:00

  Αρχίζει το ματς...

   »  Φαιακία
  Μας το θυμίζει ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης, στο σημείωμά του, που έχει δημοσιευθεί στους ΠΟΛΙΤΕΣ (36ο τεύχος) με τον γνωστό καυστικό, σατυρικό και πάντοτε ευθύβολο ύφος του κειμένου... Σας το παραθέτουμε:
  *«Η ώρα ζυγώνει, τρεχάτε κι αρχίζει το ματς…» Έτσι εξηγείται το πως η Γερμανία επέτρεψε να διεξαχθεί το ματς των προσεχών εκλογών. Εκτός του ότι ο δοτός Παπαδήμιος και τα συνεργαζόμενα κόμματα στην υπηρεσία των νέων κατακτητών πέρασαν πλέον από την κατεχόμενη βουλή, τους εφαρμοστικούς νόμους και το εγγλέζικο «δίκαιο»!Νόμους με τους οποίους καταργούν τα όποια κοινωνικά- εργατικά, με μια λέξη ανθρώπινα δικαιώματα, μας είχαν ακόμα απομείνει… Είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα όλα αυτά, τι να προσθέσει κανείς στη απέραντη δυστυχία την οποία συναντάει ο καθένας μας σε κάθε του βήμα και τη βιώνει ακόμα και στο ίδιο του το σπίτι... Η Μέρκελ, δηλαδή το σύστημα, εξασφάλισε στο «πάγκο» αρκετούς αναπληρωματικούς. «Αριστερούς» μεσαίους, δεξιούς, και ακροδεξιούς «παίχτες»! Έτσι που σε περίπτωση που δεν βγαίνουν τα νούμερα μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας να ρίξει στο "παιγνίδι" ακόμα και τα τσικό της αλητείας, προκειμένου να το πάρει το παιγνίδι!Με "μιλημένο διαιτητή" έναν εκλογικό νόμο που χαρίζει στο πρώτο κόμμα 50 ολόκληρες βουλευτικές έδρες!!! Και με πρόθυμους όλους αυτούς τους κωλοτούμπες της πολιτικής ξεφτίλας, που φλέγονται από την επιθυμία να...σώσουν την πατρίδα, συμμετέχοντας σε μια κυβέρνηση ναιναίκων, οι τοκογλύφοι παίζουν και πάλι εντελώς στο γήπεδό τους.Ο μόνος άγνωστος παράγοντας εξακολουθεί να παραμένει η «κερκίδα»… Μια «κερκίδα» οργισμένη αλλά όμως παγωμένη από την έλλειψη εκείνης της δύναμης που θα την εμπνεύσει και θα την οδηγήσει… Όχι βεβαίως σε ατελείωτους ποδαρόδρομους σε 24ωρες αποχές εργασίας ή σε λιτανεύσεις από Ομόνοια και τούμπαλιν… Παρ’ όλα αυτά το μαύρο μέτωπο έχει αρχίσει να μιλά και να φοβίζει για «ερυθρό» κίνδυνο…Αυτή τη «κερκίδα» που σε εξάρσεις της, γεμίζει πλατείες με εκατοντάδες χιλιάδες σκεπτόμενους κινητοποιημένους πολίτες και όχι ιδιώτες, που τους ονόμασαν δημοσιογραφικά αγανακτισμένους…Αυτή είναι που καταπίνει χημικά δεχόμενη παράλληλα και το «χάδι» των κρατικών ροπάλων!Την προβοκάτσια των παρακρατικών… Την απαξίωση των… βέρων επαναστατών, την πολεμική των καθεστωτικών ΜΜΕ…Μια «κερκίδα» που τα κόμματα - το καθένα με το δικό του τρόπο - την σπρώχνουν και πάλι να καθίσει να παρακολουθήσει των αγώνα ψηφαλακίων, με τα ατελείωτα στάνταρ απόδοσης για το σύστημα εξουσίας, με μόνο «δικαίωμα» γι’ αυτήν εκείνο του οπαδού με ότι σημαίνει αυτό… Και το βράδυ των εκλογών στην τηλεόραση, με ότι έχει απομείνει από το χθες ξανά ζεσταμένο, θα μετρήσει η «κερκίδα» τα πολύχρωμα ποσοστά της δυστυχίας της…Όσο για την αριστερή μας ελπίδα, όσοι βέβαια εξακολουθούμε να πιστεύουμε στη συνάντηση των… πλανητών, θα μετράμε με ικανοποίηση τα μισαδάκια των πόντων που κατάφερε να απέχει το ένα από το άλλο αριστερό ή αριστερούτσικο ή σούπερ επαναστατικό κόμμα… Ζήτω, νικήσαμε αυτή τη φορά, θα πουν άλλοι σιγόφωνα και άλλοι υψίφωνα, ξεπερνώντας ακόμα και τα ντεσιμπέλ ενός γκολ, γιατί κατάφεραν να πλησιάσουν το όριο του… 3% οι ποικιλώνυμες εξωκοινοβουλευτικές «Επαναστατικές Αντάρες» !Γνωρίζουμε όλοι μας ότι οι λαϊκές δυνάμεις και τα κόμματά μας είχαν από ανέκαθεν, μεγάλη αδυναμία στην εκτίμηση της κατάστασης… Η κρίση όμως αποκάλυψε ακόμα περισσότερο το βάθος της αδυναμίας αυτής και η άρνηση να βρεθούν τα κόμματα αυτά γύρω από ένα τραπέζι έστω μιας πρώτης συζήτησης, δείχνει τουλάχιστον ότι η αδυναμία αυτής της εκτίμησης εξακολουθεί να κυριαρχεί ακόμα και στο σημερινό συνεχές βάθεμά της…Ναι παρ’ όλο που κόβουν μισθούς και συντάξεις… Διαλύουν ζωές, δολοφονούν ομαδικά τα νιάτα οι εκτελεστές με ή άνευ χαρτοφυλακίου , είναι ένας τραγικός κλαυσίγελως όλα αυτά, γι’ όσους έχουν βιώσει κατάσαρκα την παράνοια της αριστεράς, με ή χωρίς το επίθετο της επανάστασης… Δογματισμός; Αδυναμία και φόβος για ανάληψη ευθυνών ή κάτι άλλο μυστικό και πιο μεγάλο;«Αρχίζει το ματς αδειάσαν οι δρόμοι, η ώρα ζυγώνει αρχίζει το ματς…» Ευτυχώς που μέσα στη τραγικότητα της εποχής υπάρχει πάντα και το άρωμα της ελπίδας για το ξεφύτρωμα ενός νέου, που διαπερνάει τα σύνορα του «πειραματόζωου» στο οποίο κατοικούμε… Είναι αυτό που σε κρατάει ζωντανό μέχρι το τέλος ή πιο σωστά, μέχρι το τέλος σου…«Το κάψιμο όλου του παλιού και με το λίπασμα που αυτό θα δώσει, θα βοηθήσει να βλαστήσει το νέο…»Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά…«Η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου…» που γράφει ο Ελύτης! Για να ποτίσει τη νέα βλάστηση!Θα πάρει ίσως χρόνο, ποιος ξέρει; Ανάλογα πως τον μετρά ο καθένας τον χρόνο… Mπορεί όχι για πολύ, ευσεβής πόθος; Ίσως… Η Ευρώπη πάντως βογκάει…Οι Γάλλοι μεταλλουργοί παγώνουν τις τσιμινιέρες!Όμως «νέο» είναι να μάθεις επιτέλους και το όνομα του διπλανού σου, και την ανάγκη του και αυτό δεν χρειάζεται πολύ χρόνο, μπορούμε αυτό να το κάνουμε σήμερα! Το σίγουρο είναι πως έχουμε αρχίσει επιτέλους να «καταλαβαινόμαστε τώρα…» έστω και με μισόλογα… Η ανάγκη βλέπεις, χαλάει νόμους και οδηγεί σε νέους παραδρόμους χωρίς καθοδηγητές και ιεροκήρυκες!!! Έχει ενδιαφέρον η εποχή μας, είναι σίγουρα κατάρα και ευλογία μαζί… *Λουκιανός ΚηλαηδόνηςΜητσιάλης Νίκος Δημοσιεύθηκε στους Πολίτες Τεύχος 36 Μάρτης 2012
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:29

  Για να θυμηθούμε πριν ψηφίσουμε...

   »  Φαιακία
  Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μαντζάκος είχε το κέφι και αναζήτησε τα πρωτοσέλιδα των μεγάλων μας εντύπων λίγο πριν από την εκλογή του ΓΑΠ το 2009. Σας τα παραθέτουμε, τελικά για να θυμηθούμε αυτούς, που τώρα -εκμεταλλευόμενοι την βραχύτητα της μνήμης μας- μας ετοιμάζουν με ... βαζελίνη για τα επόμενα μνημόνια...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 00:10

  Φιλελεύθεροι όλου του κόσμου μην ανησυχείτε...

   »  Φαιακία
  Προστέθηκε ένας ακόμη στην μακάβρια λίστα των θυμάτων του φιλελεύθερου- σοσιλαδημοκρατικού εκσυγχρονισμού της πατρίδας. Και το όνομα αυτού: Νίκος Παλυβός. Ηλικία: 38 ετών. Ιδιότητα: Γεωλόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου υπό αναμονή Διορισμού επίο μία διετία... Και γιατί υπό αναμονή; Γιατί έτσι επιβάλλει ο εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης και της Παιδείας ειδικότερα... Και πώς ζούσε; Περίπου, όπως και άλλοι 800 συμπολίτες, που ανήκουν στην κατηγορία των αναμενόντων διορισμό πανεπιστημιακών... Σαν ζήτουλες δηλαδή, ενδοοικοεγενειακά ή εξωοικογενειακά. Στην ηλικία του -θεωρητικού- ζενίθ της δημιουργικότητας σε επίπεδο οικογένειας, κοινωνίας και ανώτατης εκπαίδευσης οι 800 παραμένουν στο υπόγειο της ανθρώπινης εξαθλίωσης. Οι ταγοί των φιλελεύθερων διαταγμάτων δεν συγκινούνται από τον ανθρώπινο πόνο. Οι αγορές και οι τράπεζες uber alles... Δεν ταλανευόμαστε, λοιπόν, στην προώθηση και ολοκλήρωση του μεταρρυθμιστικού μας έργου. Συνεχίζουμε ακατάβλητοι... Μας ... την σπάεκι, είναι αλήθεια λιγάκι αυτή η ενοχλητική διαδικασία των εκλογών αλλά ... κοντός ψαλμός αλληλούϊα... Ούτε δύο εβδομάδες δεν μείνανε και μετά βουρ στον πατσά... Εχει να ακολουθήσει ένα 3μηνο ... φιλελευθερισμού, που θα γλύφουμε και τα δάχτυλά μας... Μόνον αυτά θα μας έχουν μείνει για να τα γλύφουμε... Γι' αυτό ας μην τρομάζουμε, ας μην δειλιάζουμε, ας μην κοντοστεκόμαστε... "Ο γαρ καιρός εγγύς", που λέει και η προφητεία... Στο μεταξύ κάποιες τρελλαμένες μανάδες, κάποιοι πονεμένοι πατεράδες θα πίνουν το κώνειο της τραγικής απώλειας των παιδιών τους... Κάποιες οικογένειες θα διιαλύονται, κάποιες προσωπικότητες θα συντρίβονται κάτω από τον οδοστρωτήρα της ελεύθερης οικονομίας. Και εμείς;  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 23.04.2012
• 19:31

  Μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται

   »  Φαιακία
  Είμαστε χάλια... Είμαστε τόσο χάλια όσο ποτέ... Υπάρχουν χειρότερα άραγε ;;; ΝΑΙ υπάρχουν και χειρότερα και έρχονται αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τελετής της κάλπης... Μας το έχουν προαναγγείλει και οι δύο πλευρές του άθλιου δικομματισμού, που οδήγησε τη χώρα και τον λαό της στην εξαθλίωση με πρακτικές "επιστημονικού" λαϊκισμού, απύθμενης διαφθοράς και διαφθοροποίησης συνειδήσεων, εξευτελιστικής υποταγής και εθνικής ταπείνωσης... Φαίνεται, όμως ότι τα θέλει και ο ...... μας. Γιατί πως είναι δυνατόν να εμφανίζονται σε δημόσιες συγκεντρώσεις, σε τηλεοπτικά παράθυρα ή στα ερτζιανά τη ραδιοφωνίας και να παρουσιάζουν προγράμματα "εξόδου από την κρίση" αυτοί που την δημιούργησαν (ή τουλάχιστον την συνδημιούργησαν), την απέκρυψαν όσο μπορούσαν, την διεύρυναν, την επισημοποίησαν και την περέδωσαν προς "επίλυση" στους μεγαλοκαρχαρίες ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού... Επειδή, όμως, το σύστημα μόνον βλάκας δεν είναι, είναι προφανές ότι μηχανισμοί αποτίμησης της κοινής γνώμης -εγχώριοι και αλλοδοαποί- θα έχουν καταλήξει, ότι είμαστε χειραγωγίσιμοι... Και αυτή την χειραγώγηση υλοποιούν με τους δήθεν ομηρικούς καυγάδες των δύο μεγαλύτερων μονομάχων στα φίλια μεγάλα ιδιωτικά ΜΜΕ, με την εμφάνιση νέων κομματικών σχηματισμών με ηγέτες απίθανους τύπους, που πριν λίγο καιρό αντιμετωπίζονταν (όχι άδικα) ως γραφικοί... Που τώρα αναλαμβάνουν να καλύψουν το μέχρι χτές ακροδεξιό τους παραλλήρημα με εθνικοπατριωτικές και ενωτικές κορώνες... Αλλά και με άλλους αυτόκλητους προστάτες της προσωπικής και της συλλογικής μας ασφάλειας, που ... καλύπτουν τα κενά της πολιτείας αποκρύπτοντας στο μέγιστο δυνατό βαθμό (κάποτε τους ξεφεύγει και η ...χαρά δεν τους αφήνει) την μυστική γοητεία του αυγού του φιδιού...
  Ισως, το μόνο θετικό της εποχής είναι αυτή η απόλυτη ξετσιπωσιά, που ΔΕΝ επιρέπει σε κανένα στοιχειωδώς νοήμονα ιθαγενή να προσποιηθεί άγνοια πριν την επίσκεψή του στην κάπλη... Η ΦΑΙΑΚΙΑ δεν θα προτείνει επιλογή ψηφοδελτίου... Υπάρχουν όμως επιλογές έξω από αυτές, που εκθέτουν την αξιοπρέπεια και την νοημοσύνη μας...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:03

  Για να μην ξεχνάμε

   »  Φαιακία
  Ο Διονύσης Ελευθεράτος μπήκε στον κόπο να συγκεντρώσει επιγραμματικά και επιλεκτικά μερικούς από τους ...δωδκάδες άθλους της χούντας στον τομέα της διαφθοράς, που η κοντή μνήμη, η φτωχή γνώση αλλά και η αντιμετώπιση του ζητήματος ως αυτονόητου από τους "επαγγελματίες" πολιτικοποιημένους... Μας τα έστειλε ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Στέφανος Πάντος, όπης τα διάβασε στον ιστότοπο: iefimerida. Σας μεταφέρουμε το κείμενο του Διονύση Ελευθεράτου:
  
  
  «Λαμόγια» … στο χακί – Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας
  
  Μια εξωφρενική «μόδα» των τελευταίων ετών τείνει να περιβάλλει με ιδιότυπο φωτοστέφανο τους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου 1967!
  Απόρροια του αναπόφευκτου θυμού, αναμεμειγμένου όμως με άγνοια ή και σκοπιμότητα, η πολιτική (;) αυτή «μόδα» παράγει τη θεωρία ότι κατά την επταετή δικτατορία τέθηκε σε γύψο και… η διαφθορά. Ότι η χούντα φρουρούσε, σαν κέρβερος, το δημόσιο χρήμα και τις αρχές της «χριστής διοίκησης»…
  Οι ίδιοι οι συνταγματάρχες δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι στον 21ο αιώνα έμελλε να μνημονεύονται με … επαίνους. «Εκείνοι τουλάχιστον δεν έκλεψαν», «δεν έκαναν περιουσίες», «ε, ρε Παπαδόπουλο που χρειάζονται τα σημερινά λαμόγια»... Από το 2010 κι εντεύθεν οι έπαινοι επεκτάθηκαν και στα της οικονομίας: «Επί χούντας ο κόσμος έτρωγε ψωμάκι», «αν δεν μιλούσες ζούσες καλά», «τότε δεν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως σήμερα». Λες και γνώρισε η μεταπολεμική Ευρώπη γενική κρίση ανάλογη της σημερινής, μέχρι το 1973…
  Θα ασχοληθούμε με τον πρώτο μύθο, αυτόν που σχετίζεται με τη διαφθορά. Για το δεύτερο επιφυλασσόμαστε – όλο και κάποια επέτειος θα μας δώσει αφορμή.
  Εν αρχή μια παρατήρηση: Οι ισχυρισμοί περί «λιτού» βίου των δικτατόρων και περί «αδιάφθορης» χούντας βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στην εικόνα παρακμής που εξέπεμπαν αυτοί οι άνθρωποι έπειτα από την αποκαθήλωσή τους. Δεν είναι αυτό επιτομή των εννοιών «αφέλεια» ή «υποκρισία» – κατά περίπτωση;
  Παρατήρηση δεύτερη: Όντως, «τα λαμόγια χρειάζονται έναν Παπαδόπουλο»- τουλάχιστον τα εκκολαπτόμενα. Χρειάζονται, για να πάρουν … μαθήματα ταχύτητας, τόσο στη λήψη αποφάσεων, όσο και στη σύναψη καλών«κοινωνικών σχέσεων»...
  Προτού καλά- καλά προλάβουν να … ζεστάνουν τις καρέκλες των πολιτικών αξιωμάτων που κατέλαβαν, οι συνταγματάρχες νομοθέτησαν την αύξηση των αποδοχών τους. Σχεδόν διπλασίασαν τον πρωθυπουργικό μισθό: Από τις 23.600 τον ανέβασαν στις 45.000 δρχ, προς μεγάλη χαρά του πρώτου χουντικού πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Κόλλια. Ο ίδιος ο Γιώργος Παπαδόπουλος ανέλαβε πρωθυπουργικά καθήκοντα αργότερα, το Δεκέμβριο του 1967.
  Με την ίδια ρύθμιση αυξήθηκαν οι αποδοχές των υπουργών και υφυπουργών, από τις 22.400 στις 35.000 δρχ. Θεσπίστηκαν επίσης και ημερήσια «εκτός έδρας»- χίλιες δρχ για τον πρωθυπουργό και 850 για υπουργούς και υφυπουργούς.
  Ομολογίες δια στόματος Σάββα Κωσταντόπουλου…
  Είναι γνωστό ότι ο Παπαδόπουλος είχε στη διάθεσή του βίλα στο Λαγονήσι, στην οποία διέμενε αντί αστείου ενοικίου. Η βίλα ανήκε στον Αριστοτέλη Ωνάση. «Σύμπτωση»: Ο Παπαδόπουλος στήριζε τον Ωνάση στη διαμάχη που είχε με άλλους «Κροίσους» της εποχής, με «μήλο της έριδος» το περιβόητο τρίτο διυλιστήριο της χώρας. Επειδή όμως σε θέματα διαπλοκής είναι αναγκαίος κάποιος … πλουραλισμός, το άλλο «πρωτοπαλίκαρο» του καθεστώτος, ο Νίκος Μακαρέζος, τάχθηκε στο πλευρό του Νιάρχου.
  Τσάμπα οι – ενίοτε άγριες – διαμάχες που μαίνονταν επί χρόνια, για το θέμα αυτό, στο εσωτερικό της «αδιάφθορης» χούντας: Τελικά, το 1972, ο Ωνάσης αποσύρθηκε και το τρίτο διυλιστήριο ανέλαβαν οι Ανδρεάδης – Λάτσης. Ένα ακόμη δόθηκε στο Βαρδινογιάννη.
  Προτού «μιλήσουν» τα αποδεδειγμένα στοιχεία, ας δοθεί ο λόγος στον ίδιο τον προπαγανδιστικό … στυλοβάτη της χούντας: Τον εκδότη της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος», Σάββα Κωσταντόπουλο. Η δικτατορία είχε συμπληρώσει μισό έτος ζωής, όταν ο Κωσταντόπουλος γνωστοποίησε – με επιστολή- στον Κωνσταντίνο Καραμανλή ορισμένες διαπιστώσεις του:
  «Λυπούμαι, διότι είμαι υποχρεωμένος να μνημονεύσω και ένα άλλο εκτάκτως λυπηρόν φαινόμενον. Ενεφανίσθη και αναπτύσσεται μία νέο-φαυλοκρατία. Ατομικά ρουσφέτια, προσωπικαί εξυπηρετήσεις, τακτοποιήσεις συγγενών, ατομική προβολή και ούτω κάθε εξής)» («Αρχείο Καραμανλή», τ.7ος).
  Τα ίδια και χειρότερα τόνιζε στον Κ. Καραμανλή ο ακραιφνής χουντικός Κωσταντόπουλος, το Δεκέμβριο του ’73. Αναφερόταν στην περίοδο Παπαδόπουλου, τον οποίο είχε ήδη ανατρέψει (25 Νοεμβρίου ’73) ο λεγόμενος «αόρατος δικτάτορας», Δημήτρης Ιωαννίδης. Τόνιζε λοιπόν:
  «Εδημιουργήθη μία αποπνικτική ατμόσφαιρα σκανδάλων δια την οποίαν δεν δυνάμεθα ακόμη να γνωρίζωμεν μέχρι ποίου σημείου ανταπεκρίνετο εις την πραγματικότητα. Πάντως, αντιστοιχία υπήρχε οπωσδήποτε» («Αρχείο Καραμανλή», τ.7ος)
  Η αλήθεια είναι ότι για πολλά από αυτά τα σκάνδαλα … δυνάμεθα μια χαρά να «γνωρίζωμεν» λεπτομέρειες, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Ας προτάξουμε όμως τα πιο «light» κρούσματα, προτού παραδοθούμε στον ίλιγγο τον οποίο «εγγυώνται» τα οικονομικά μεγέθη ορισμένων ιστορικών …ξαφρισμάτων.
  «Ατομικά ρουσφέτια, προσωπικαί εξυπηρετήσεις, τακτοποιήσεις συγγενών». Πολλά μπορεί να εννοούσε ο Κωσταντόπουλος, αλλά ας περιοριστούμε στην οικογενειοκρατία, όπως την τίμησε η κορυφαία «τριανδρία» της χούντας. Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος.
  Ο βολέψας, του βολέψαντος- αδέλφια, γαμπροί, κουνιάδοι…
  Ο αρχηγός Παπαδόπουλος έκανε τον έναν αδελφό του, τον Κωνσταντίνο, στρατιωτικό ακόλουθο, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής και «υπουργό παρά τω πρωθυπουργώ». Ο άλλος αδελφός, ο Χαράλαμπος, προφανώς ανεχόταν λιγότερες σκοτούρες. Αρκέστηκε στη Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, στην οποία αναρριχήθηκε σε χρόνο ρεκόρ. Τέτοια άλματα στην υπαλληλική ιεραρχία, θα τα ζήλευε και ο φημισμένος αθλητής του επί κοντώ, ο Χρήστος Παπανικολάου, o οποίος – ειρήσθω εν παρόδω- το 1967 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες, στην Τύνιδα.
  Το Στέλιο Παττακό, πάλι, τον ενθουσίαζαν οι κατασκευές- όπως δείχνει και η ψύχωσή του με … το μυστρί. Αποφάσισε λοιπόν να αναθέσει στο γαμπρό του, τον Αντρέα Μεϊντάση, διάφορες επικερδείς δουλειές με το Δήμο Αθηναίων. Κατασκευή υπόγειου γκαράζ στην πλατεία Κλαυθμώνος, τεχνικές μελέτες, κλπ. Πρακτικά πράγματα, πολλά χρήματα…
  Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου, υπουργό Γεωργίας και – αργότερα- Βόρειας Ελλάδας. «Αι βέβαιοι μικρολοβιτούραι του Ματθαίου» συμπεριλαμβάνονταν στα πολλά συμπτώματα διαφθοράς του καθεστώτος, που διέγνωσε και κοινοποίησε με επιστολή του στον Κ. Καραμανλή ο γνωστός «γεφυροποιός», Ευάγγελος Αβέρωφ (Οκτώβριος 1968). Κατά τα φαινόμενα, όμως, ο Ματθαίου ήταν … περιστεράκι εν συγκρίσει προς δυο άλλους «εθνοσωτήρες». Τον Ιωάννη Λαδά και το Μιχάλη Ρουφογάλη.
  Ο Λαδάς απέκτησε το σκωπτικό προσωνύμιο «κύριος καθαρά χέρια», χάρη στη ροπή του προς τα … θαλασσοδάνεια. Ο Ρουφογάλης, αρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, έγινε διάσημος για δυο βασικές συνήθειές του. Η πρώτη: Με τη γυναίκα του Ντέλλα, φωτομοντέλο που νυμφεύθηκε το ’73, επιδόθηκαν σε «θορυβώδεις δεξιώσεις, δημοσίας εμφανίσεις με μεγαλοπλουσίους, επίδειξιν πλούτου» (εκφράσεις του Σάββα Κωσταντόπουλου). Η άλλη συνήθεια: Η εξασφάλιση δανειοδοτήσεων σε «ημετέρους», φυσικά με επιβάρυνση των κρατικών τραπεζών. Στην πρώιμη μεταπολιτευτική περίοδο, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1974, το περιοδικό «Ταχυδρόμος» αποκάλυψε δυο σχετικά έγγραφα του Ρουφογάλη. Μια κατηγορία δανείων αναφερόταν ως «χαριστικά και επισφαλή». Στα «χορηγηθέντα» δάνεια καταγραφόταν ποσό άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου και στα «υπό έγκρισιν» πάνω του 1,6 δισεκατομμυρίου δρχ.
  Προτού καν κλείσουν ένα μήνα στην εξουσία…
  Ας δούμε όμως, με κάποια χρονική σειρά, μερικά από τα χουντικά … κατορθώματα. Προτάσσουμε επτά κινήσεις τους- όλες, σκέτα …ορόσημα.
  Πρώτο «ορόσημο»: Σαν … έτοιμοι από καιρό, οι «εθνοσωτήρες» υπέγραψαν την πρώτη τους τερατώδη σύμβαση, προτού καν συμπληρωθεί μήνας από το πραξικόπημα – ναι, τέτοια αδημονία είχαν! Τη Δευτέρα, 15 Μαΐου 1967 ανέθεσαν στην αμερικανική εταιρεία Litton το ακαθόριστο έργο της παροχής«υπηρεσιών οργανώσεως και διεκπεραιώσεως της οικονομικής αναπτύξεως», κάπου στην Κρήτη και τη Δυτική Πελοπόννησο.
  Υποτίθεται ότι η εταιρεία θα φρόντιζε να γίνουν επενδύσεις ύψους 840 εκατομμυρίων δολαρίων για 12 χρόνια. Το ελληνικό δημόσιο της έδωσε ως προκαταβολή 1,2 εκ. δολάρια και ανέλαβε τις εξής υποχρεώσεις: Να καλύψει όσα έξοδα θα έκανε η Litton για να «αναπτυξιακό της έργο» συν 11% ως ποσοστό κέρδους, αλλά να εξασφαλίσει και προμήθεια 2% επί της αξίας κάθε επένδυσης, από αυτές που θα «έφερνε» η εταιρεία.
  Ίδια, περίπου, ρύθμιση για τη Litton είχε προωθήσει στη Βουλή το 1966 μια από τις «κυβερνήσεις των αποστατών» – εκείνη του Στεφανόπουλου. Οι αντιδράσεις των άλλων πολιτικών δυνάμεων, όμως, ακύρωσαν το εγχείρημα, το Σεπτέμβριο του έτους εκείνου. Για την ακρίβεια, το ανέβαλαν για οκτώ μήνες.
  Τι έκανε στην ουσία η Litton, αξιοποιώντας την προσφορά της χούντας προς αυτήν; Δεν προσέλκυε επενδυτές, δήλωνε όμως έξοδα και πληρωνόταν από το ελληνικό κράτος! Εμπράκτως η ίδια η χούντα αναγνώρισε το φιάσκο της ανάθεσης, τερματίζοντας την ισχύ της σύμβασης, την Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 1969 (ΦΕΚ 1969/Α/268). Όμως – όλα κι όλα- η Litton πήρε και το επιπρόσθετο 11% επί των δηλωθέντων εξόδων της!
  Η επίσημη εξήγηση του καθεστώτος για λύση της σύμβασης; «Αι ελληνικαί υπηρεσίαι είναι εις θέσιν να συνεχίσουν άνευ ειδικής βοηθείας τας προσπαθείας δια την ανάπτυξιν»…
  Αυτό που η χούντα ομολόγησε εμπράκτως, νωρίτερα το είχε δηλώσει ευθαρσώς στο περιοδικό «Ramparts» ο Ρόμπερτ Αλαν, υπεύθυνος του γραφείου της εταιρείας στην Αθήνα: «Τα κέρδη μας είναι ασφαλώς μεγάλα, διότι ουσιαστικά δεν κάνουμε εμείς επενδύσεις».
  Ο Αλαν είχε κάθε λόγο να συμπαθεί το δικτατορικό καθεστώς και ουδέποτε έκρυψε αυτή του την …αγάπη. Όταν κάποτε κλήθηκε να σχολιάσει τα βασανιστήρια και τις διώξεις σε βάρος των αντιφρονούντων, είπε: «Οι περισσότεροι εξόριστοι και φυλακισμένοι ζουν σε νησιά, όπως είναι η Καταλίνα (σ.σ. θέρετρο στην Καλιφόρνιας). Είναι ελεύθεροι να πηγαίνουν και να έρχονται. Αναπνέουν καθαρό αέρα, βρίσκονται κάθε μέρα σε ωραίο ηλιόλουστο περιβάλλον και απλώς δεν έχουν επικοινωνία με τον έξω κόσμο».
  Αυτό δεν ήταν «Τάμα», ήταν … θάμα
  Δεύτερο «ορόσημο»: Το Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 1968, ο Παπαδόπουλος ανακοίνωσε ότι κατέφθασε η ώρα να εκπληρώσει η «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» μια υπόσχεση, την οποία είχε δώσει προς τον Θεό η …Δ΄ Εθνοσυνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Άργος το 1829: Την ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς ναού του Σωτήρος. Ως τόπος ορίστηκαν τα Τουρκοβούνια. Το «Τάμα», όπως καθιερώθηκε να λέγεται, αντιπροσώπευε στο έπακρο τη μεγαλομανία του καθεστώτος. «Θα αποτελέσει, μετά την οικοδόμησίν του, το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών, μετά τον κλασσικό Παρθενώνα και τον Βυζαντινό Λυκαβηττό», έγραφε η «Ηχώ των Ενόπλων Δυνάμεων» τον Ιούνιο του 1973. Μέχρι τότε, δεν είχαν γίνει καν τα οριστικά σχέδια του έργου. Κι ούτε θα γίνονταν ποτέ…
  Τι ακριβώς συνέβαινε με το «Τάμα»; Γιατί … δεν χτιζόταν τίποτα, επί χρόνια; Από τη δύση του ’68 η χουντική προπαγάνδα είχε αρχίσει να διαφημίζει περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι κατέθεταν για αυτόν τον «ιερό σκοπό» τον οβολό τους. Τον Μάιο του ’69 συγκροτήθηκε και μια «Ανώτατη Επιτροπή», με πρόεδρο τον πρωθυπουργό Παπαδόπουλο και μέλη τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και πέντε υπουργούς. Ανάμεσά τους, ο Παττακός (Εσωτερικών) και ο Μακαρέζος (Συντονισμού). Εν ολίγοις, ολόκληρη η κορυφαία χουντική «τριανδρία» επέβλεπε τα του έργου, έχοντας την αρωγή – πέραν των άλλων υπουργών- και ενός «Γνωμοδοτικού Συμβουλίου», που το απάρτιζαν πρυτάνεις, ακαδημαϊκοί, ο δήμαρχος Δημ. Ρίτσος και άλλοι παράγοντες. Από τον Ιούνιο του ’69 επέβλεπαν και το «Ειδικό Ταμείο» που συστάθηκε τότε, για την οικονομική διαχείριση του έργου.
  Μυστήριο κάλυπτε τα του «Τάματος», μέχρι τον Ιανουάριο του ’74. Τότε δημοσιεύθηκε ο απολογισμός του «Ειδικού Ταμείου». Αυτό δεν ήταν «Τάμα», ήταν …θάμα. Στο «Ταμείο» είχαν εισρεύσει 453,3 εκατομμύρια δρχ, εκ των οποίων είχαν εξαφανιστεί τα 406 εκατομμύρια! Όλα αυτά δαπανήθηκαν – υποτίθεται- για απαλλοτριώσεις, «προπαρασκευαστικά έργα», «μελέτες», εργασίες «διοικήσεως και λειτουργίας»…
  Από τη συνολική «αποταμίευση» των 453,3 εκατομμυρίων, τα 230 ήταν δάνεια. Τα 180 προήλθαν από εισφορές και δωρεές, τμήμα των οποίων κάλυψαν φορείς του Δημοσίου – πχ η Αγροτική Τράπεζα έδωσε 10 εκατομμύρια. Τα υπόλοιπα 43,3 εκατομμύρια ήταν «επιχορήγηση» από τον τακτικό προϋπολογισμό.
  Την αχαλίνωτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος την υπογραμμίζει ένα ακόμη στοιχείο: Στην τριετία 1970 -73 έγιναν τρεις διαγωνισμοί για «προσχέδια» του «Τάματος». Απέτυχαν παταγωδώς και κηρύχθηκαν άγονοι. Ελάχιστοι αρχιτέκτονες ενδιαφέρθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, μολονότι τα αντίστοιχα χρηματικά βραβεία ήταν άκρως χορταστικά. Συνολικά, στην τριετία υποβλήθηκαν 73 προτάσεις, καμία όμως δεν κρίθηκε ικανοποιητική. Κι όμως, μοιράστηκε – μαζί με τους επαίνους για τις σχετικές προσπάθειες- το ποσό των 3.650.000 δρχ. Ποσό που υπερέβαινε … 900 φορές το μέσο μισθό ενός εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα.
  Η μεγάλη ευεργεσία προς τον κύριο Μακντόναλντ
  Ήταν αδύνατον φυσικά να υπολογιστεί πόσοι … αστέρες του καθεστώτος έλαβαν μέρος – με τους ευνοούμενούς τους- σε αυτό το τρομακτικών διαστάσεων φαγοπότι. Την «επίβλεψη» πάντως την είχε – όπως προείπαμε- σύσσωμη η … αφρόκρεμα του καθεστώτος. Εάν υποτεθεί ότι το «Τάμα» κλήθηκε να άρει … μια εκκρεμότητα 139 ετών (1829 – 1968), τότε το ποσό που εξαφάνισαν τα αρπαχτικά της χούντας αντιστοιχεί σχεδόν σε τρία εκατομμύρια δρχ για κάθε χαμένο χρόνο! Καθόλου άσχημα…
  Κάποιοι ενδεχομένως διερωτώνται πώς «βγήκαν στη φόρα» τα οικονομικά στοιχεία του «Τάματος», προτού καταρρεύσει η χούντα. Η απάντηση είναι απλή: Είχε ήδη αποκαθηλωθεί – προ δυο μηνών- ο Παπαδόπουλος κι ο Ιωαννίδης δεν είχε κανένα λόγο να κρύβει τη «φαυλοκρατία» των «άλλων».
  Τρίτο «ορόσημο»: Το 1969 φαίνεται πως οι … μίζες της Litton είχαν ξεκοκαλιστεί. Ήταν λοιπόν ώρα για μία ακόμη μεγάλη, αποικιοκρατική σύμβαση, απ’ αυτές που όταν υπογράφονται τρία τινά μπορεί να «μαρτυρούν» για τους διαχειριστές δημόσιου χρήματος: Αν δεν είναι ηλίθιοι, αν δεν νιώθουν – για κάποιο λόγο- εξαναγκασμένοι, τότε σίγουρα κάτι άλλο περιμένουν. Οι δυο τελευταίες εκδοχές φυσικά μπορούν να συνυπάρξουν…
  Ο Μακαρέζος υπέγραψε με τον εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, από τις ΗΠΑ, σύμβαση για την κατασκευή της Εγναντίας Οδού (ΦΕΚ 1969/Α/15). Ποια ήταν η κατάληξη; Ο Αμερικανός πήρε τα μπογαλάκια του κι έφυγε, ενώ το Δημόσιο είχε επιβαρυνθεί σε βαθμό απίστευτο.
  Μοιραίο ήταν να συμβεί αυτό. Το έργο υπολογίστηκε στα 150 εκ. δολάρια, εκ των οποίων σχεδόν το 1/3 θα το κάλυπτε το ελληνικό κράτος. Οι … χακί φύλαρχοι της στρατοκρατούμενης ελληνικής Μπανανίας, όμως, δεν χαλιναγώγησαν τη γαλαντομία τους. Εγγυήθηκαν τα δάνεια του Μακντόναλντ, τον «διευκόλυναν» με αμέτρητα ομόλογα, του έδωσαν 4,5 εκ. δολάρια ως προκαταβολή και όρισαν την αμοιβή του επί των εξόδων, συνυπολογίζοντας σε αυτά τη χρηματοδότηση του … Δημοσίου!
  Το φοβερό ήταν ότι θα διεκπεραίωναν το έργο γηγενείς υπερεργολάβοι – ο Αμερικανός απλώς θα μεριμνούσε για μελέτες και δάνεια.Εάν ο Μακντόλαντ διαπίστωνε πως δεν επαρκούσαν τα 150 εκ. δολάρια, είχε δυο επιλογές. Να ψάξει για περισσότερα ή «να θεωρηθή εκτελέσας την σύμβασιν άμα τη συμπληρώσει της κατασκευής τμήματος της οδού, ούτινος η αξία ανέρχεται εις 150 εκ. δολάρια».
  Ο Μακντόναλντ δεν εξασφάλισε καμία χρηματοδότηση – ίσως να μην είχε και λόγους να το κάνει. Αποχαιρέτησε, λέγοντας ίσως νοερά κάποιο «thanks folks» για τα 4,8 εκ. δολάρια συν τα 33,4 εκ. σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου που πρόλαβε να τσεπώσει.
  «Στεγαστική αποκατάστασις» και θεσμοθέτηση ατιμωρησίας
  Τέταρτο «ορόσημο»: Το 1970 οι δικτάτορες θεσμοθέτησαν τη στεγαστική αποκατάσταση «αξιωματικών διαδραματισάντων εξέχοντα ρόλον» στο πραξικόπημα. Διότι, καλοί οι μισθοί, καλά τα αξιώματα και τα ρουσφέτια, αλλά αν δεν είχες – βρε αδελφέ- ένα εγγυημένο, καλό κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου, κινδύνευες. Θα σε πετύχαινε ο αναρχο- κομμουνισμός «ασκεπή» και θα σου άνοιγε το κεφάλι…
  Πέμπτο «ορόσημο»: Περίοδος εορτών ήταν, οι «εθνοσωτήρες» αποφάσισαν – ίσως εν όψει πρωτοχρονιάς – να κάνουν άλλο ένα καλό δώρο στον εαυτό τους. Καλό και ωφέλιμο στο … διηνεκές – έτσι τουλάχιστον ήλπιζαν. Την Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 1970, νομοθέτησαν τα «περί ευθύνης υπουργών». Μεταβατική διάταξη (παρ. 48) του ΝΔ 802 όριζε ότι δεν μπορούσε να ασκηθεί δίωξη εναντίον υπουργού ή υφυπουργού της δικτατορίας, παρά μόνο εάν το αποφάσιζαν οι … συνάδελφοί του.
  Για να έχουν απολύτως ήσυχο το κεφάλι τους, οι συνταγματάρχες συμπεριέλαβαν κάτι ακόμη στη ρύθμιση: «Παρέγραψαν» όλα τα εγκλήματα, «δια τα οποία δεν ησκήθη ποινική δίωξις μέχρι της ημέρας συγκλήσεως» κάποιας Βουλής, μελλοντικής.
  Εάν επιτύγχανε το κατοπινό εγχείρημα της λεγόμενης «φιλελευθεροποίησης», με τον Μαρκεζίνη και τις ελεγχόμενες εκλογές, κατά πάσα βεβαιότητα θα επιβίωνε αυτή η ασυλία που πρόσφεραν στην αφεντιά τους οι συνταγματάρχες. Δυστυχώς για αυτούς, έπειτα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου κατέστη ανέφικτη η «μετάσταση» τέτοιων χουντικών θεσμών στο κοινοβουλευτικό τοπίο.
  Έκτο «ορόσημο»: Ήταν Μάιος του 1972, όταν η χούντα απάλλαξε τον ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τομ Πάππας από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις, για έξι αγροτοβιομηχανικές μονάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας (ΦΕΚ 1972/Α/72).
  Αυτό ήταν το δεύτερο χατίρι των συνταγματαρχών προς τον Πάππας. Το πρώτο – πιθανότατα και το μεγαλύτερο – είχε γίνει τέσσερα χρόνια νωρίτερα (ΦΕΚ 1968/Α/201). Ήταν το «πράσινο φως» για τα εργοστάσια εμφιάλωσης της Coca- Cola, το οποίο είχαν αρνηθεί να «ανάψουν» οι προδικτατορικές κυβερνήσεις, θεωρώντας το συγκεκριμένο σχέδιο του επιχειρηματία άκρως ανταγωνιστικό προς την εγχώριο παραγωγή αναψυκτικών.
  Ο Πάππας είχε απασχολήσει και για άλλο λόγο, εντονότατα, το ελληνικό πολιτικό σύστημα πριν από το πραξικόπημα: Η Ένωση Κέντρου και η ΕΔΑ είχαν καταγγείλει ως προνομιακούς … μέχρι αηδίας τους όρους της επένδυσης που είχε κάνει στη Θεσσαλονίκη, με το διυλιστήριο της ESSO, το ’62. Το φθινόπωρο του ’64, μάλιστα, η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου επέβαλλε στον Πάππας τροποποίηση της συγκεκριμένης σύμβασης.
  Χρηματοδότησαν και την εκστρατεία του … Νίξον!
  Ο Τομ Πάππας ήταν διαπρύσιος υποστηρικτής της χούντας. Τόσο γρήγορα συντελέστηκε η μεταξύ τους οικονομική – πολιτική διαπλοκή, ώστε το 1967, στην κυβέρνηση Κόλλια , διορίστηκε υπουργός Δημόσιας Τάξης ένας προσωπάρχης του επιχειρηματία, ο Παύλος Τοτόμης. Στη συνέχεια ο Τοτόμης ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της ΕΤΒΑ. Ο Τομ Πάππας ήταν παράλληλα υποστηρικτής και βασικός χρηματοδότης της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον, για τις αμερικανικές εκλογές του 1968.
  «Παράλληλα»; ….Όχι ακριβώς. Κατά τα φαινόμενα ο Πάππας βρήκε τρόπο να ενώσει τις δυο μεγάλες … συμπάθειές του, την ελληνική χούντα και το Νίξον. Με δεσμούς … χρήματος. Κάτι πολύ ενδιαφέρον κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο ο Έλληνας δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, που ζούσε στην Ουάσιγκτον: Ότι η χούντα ενίσχυσε το ταμείο της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον με 549.000 δολάρια. Μετρητά, ζεστά- ζεστά… Είχαν «ζεσταθεί» από τη συνεχή κίνηση!
  Τα χρήματα αυτά τα είχε διοχετεύσει η CIA στην ΚΥΠ, με σκοπό να «αναβαθμιστεί» η δράση της ελληνικής Υπηρεσίας, να γίνει πιο αποτελεσματικό το αντικομουνιστικό της έργο, κλπ. Στη συνέχεια, κατ’ εντολή Παπαδόπουλου και με μοχλό το Ρουφογάλη, γινόταν η «ανακύκλωση» και τα χρήματα όδευαν προς το Νίξον.
  Έβδομο «ορόσημο»: Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 1972. Ο Παττακός έδωσε εντολή να «διατεθούν το ταχύτερον εις την κατανάλωσιν» τα κρέατα. Ποια κρέατα; Της Αργεντινής. Αυτά που «μαύριζαν», αυτά που θα «ξέμεναν». Τα γνωστά και ως «κρέατα Μπαλόπουλου». Μαζί με το «Τάμα», ίσως το πιο … εμβληματικό σκάνδαλο της χούντας!
  Ο Μιχάλης Μπαλόπουλος ήταν υφυπουργός Εμπορίου. Αυτός κι ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου, ο Ζαφείρης Παπαμιχαλόπουλος, κάθισαν στο εδώλιο για το σκάνδαλο των κρεάτων. Σκάνδαλο … πολυεπίπεδο, με κατηγορητήριο πλούσιο!
  Η σοβαρότερη κατηγορία σε βάρος των δυο, ήταν πως χρηματίζονταν «κατά συρροήν» από μεγαλέμπορους της Ροδεσίας που επεδίωκαν να αποκτήσουν μονοπωλιακά προνόμια στην εισαγωγή κρέατος. Αποτέλεσμα της συγκέντρωσης αδειών εισαγωγής σε χέρια λίγων ήταν οι ανατιμήσεις στις τιμές του κρέατος – ίσως, ακόμη, οι ευνοημένοι έμποροι να ήθελαν έτσι να καλύπτουν και τα έξοδα των δωροδοκιών…
  Απαγορεύτηκε, επίσης, για κάποιο διάστημα η διάθεση ντόπιου κρέατος, ώστε να προωθηθούν στην αγορά τα προβληματικά, εκείνα της Αργεντινής. Η προαναφερθείσα εντολή του Παττακού ήταν γραπτή και αναγνώστηκε στο δικαστήριο.
  Ο Μπαλόπουλος έγινε σλόγκαν και … στα γήπεδα
  Ο Μπαλόπουλος καταδικάστηκε τον Ιούνιο του ’74 σε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών, η οποία μειώθηκε σε 14 μήνες το 1976. Το σκάνδαλο των κρεάτων ήταν το μοναδικό που «έστειλε» στο εδώλιο αξιωματούχους της χούντας, προτού καταρρεύσει η χούντα. Η εξήγηση είναι η ίδια με εκείνη, για τη δημοσιοποίηση των ατασθαλιών του «Τάματος»: Ο Ιωαννίδης επιθυμούσε να καταδείξει ότι ήταν αναγκαία, από ηθικής πλευράς, η ανατροπή του Παπαδόπουλου.
  Κάπως έτσι έμεινε στην … Ιστορία το όνομα του Μπαλόπουλου, τον οποίον περιέβαλαν επίσης επίμονες φήμες για ατασθαλίες στον ΕΟΤ, όταν ήταν γραμματέας του οργανισμού.
  Το σκάνδαλο των κρεάτων ενέπνευσε και τους … φιλάθλους. Εάν κάποιος ποδοσφαιριστής δεν απέδιδε καλά, η κερκίδα τον αποκαλούσε με ευκολία«βόδι Αργεντινής» ή «κρέας του Μπαλόπουλου».
  Μέσα σε αυτή τη … θύελλα των σκανδάλων, φάνταζαν «παρωνυχίδες» ήσσονος σημασίας οι απ’ ευθείας αναθέσεις – χωρίς διαγωνισμούς- έργων σε διάφορες εταιρείες. Όσο για τη «λιτή» ζωή που έκαναν οι συνταγματάρχες και οι δικοί τους άνθρωποι, θα άξιζε τον κόπο να διαβάσει κανείς τις εξιστορήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη, τόσο για τη δική της ντόλτσε βίτα, όσο και για τη χλιδή της διαμονής της ίδιας και της Δέσποινας Παπαδοπούλου στο Παρίσι, όταν – κάποια στιγμή- το επισκέφθηκαν οι δύο τους.
  Για την συνηθισμένη εν Ελλάδι ζωή της, η Ντέλλα Ρουφογάλη έχει πει:«Αρχίζω να ράβω την καινούρια μου γκαρνταρόμπα στους μετρ της ραπτικής για τους οποίους μέχρι τώρα έκανα επιδείξεις. Η ζωή μου έχει αλλάξει τελείως, το ίδιο και η συμπεριφορά όλων απέναντί μου. Μου φέρονται με έκδηλο σεβασμό και τα κομπλιμέντα τους είναι υπερβολικά. Αλλά μου αρέσει. Εγώ εξακολουθώ να φέρομαι φιλικά προς τους παλιούς γνωστούς και τους καινούριους, πλούσιους φιλοχουντικούς επιχειρηματίες που πληθαίνουν μέρα με τη μέρα μαζί με τα ραβασάκια για ρουσφέτια. Αισθάνομαι πως έχω υποχρέωση να εξυπηρετήσω τους πάντες. Ο Μιχάλης συνήθως δεν αρνείται. Γεύομαι τη δύναμη της εξουσίας, και με μαγεύει» (Λεωνίδας Παπάγος, «Σημειώσεις 1967-1977»).
  «Χαβιάρι Περσίας και παγωμένα καβούρια Αλάσκας»
  Υπήρχαν όμως και τα .. έκτακτα περιστατικά, όπως οι αρραβώνες της με το Ρουφογάλη. «Την επόμενη βδομάδα καινούρια δώρα, καινούριες ανθοδέσμες, φρέσκα ψάρια απ’ όλα τα νησιά της Ελλάδας, κούτες με το καλύτερο χαβιάρι της Περσίας και παγωμένα καβούρια της Αλάσκας καταφθάνουν στο σπίτι. Δεν ξέρω τι να τα κάνω».
  Για την Ιστορία: Τους αρραβώνες του ζεύγους τίμησαν προβεβλημένοι επιχειρηματίες, όπως οι Λάτσης και Κιοσέογλου. Στο γάμο τους; Το … αδιαχώρητο. Θυμάται η Ντέλλα: «Ο Παύλος Βαρδινογιάννης, ο εφοπλιστής Θεοδωρακόπουλος με το γιο του τον Τάκη, ο Κώστας Δρακόπουλος των διυλιστηρίων, ο Νίκος Ταβουλάρης των ναυπηγείων, το ζεύγος Μποδοσάκη, ο Αγγελος Κανελλόπουλος των τσιμέντων ‘Τιτάν’ με τη γυναίκα του, ο Τομ Πάππας, ο Γ. Λύρας, ο Γιώργος Ταβλάριος, εφοπλιστής από τη Νέα Υόρκη με τη γυναίκα του και ο Γιάννης Λάτσης με τη μεγάλη του κόρη, αφού η γυναίκα του την ίδια μέρα πάντρευε την ανηψιά της σε άλλη εκκλησία».
  Αυτή ήταν λοιπόν η … αδιάφθορη δικτατορία! Αναμφιβόλως, η χούντα μετέφερε … πολύ μακριά τη σκυτάλη της διαφθοράς, την οποία – για να είμαστε ακριβείς- παρέλαβε από τα προγενέστερα χρόνια.
  Υπενθυμίσεις επιγραμματικές: Σκάνδαλο «Siemens» που προκάλεσε και τη ρήξη στις σχέσεις του Παπάγου με τον Μαρκεζίνη, το 1954. Άφθονα… κλέη της οκταετίας (1955- 63) Καραμανλή, από τα «βραχώδη οικόπεδα της Φιλοθέης» και τα φουσκωμένα κέρδη εργολάβων, μέχρι την ηλεκτροδότηση της «Πεσινέ» με όρους σκανδαλωδώς ευνοϊκούς. Απόφαση της Βουλής, τον Φεβρουάριο του 1965, να παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο τους Κ. Καραμανλή, Π. Παπαληγούρα και Ν. Μάρτη για την «Πεσινέ». Επτά εν συνόλω υπουργοί και δυο υφυπουργοί του «εθνάρχη» που αντιμετώπισαν – σε κοινοβουλευτικό επίπεδο- κατηγορίες περί βλάβης του δημοσίου συμφέροντος και περί παράνομης διάθεσης μυστικών κονδυλίων. (Προτείνει κανείς να εκλάβουμε ως απόδειξη αθωότητας το «κουκούλωμα» που – κατά τα ειωθότα- ακολούθησε; ). Εξαγορές βουλευτών στην περίοδο της αποστασίας, το 1965.
  Ακόμη κι ο ελληνικός κινηματογράφος των middle 60ς κατοχύρωσε ως σήμα κατατεθέν της εποχής τα … αρπακτικά του Μαυρογιαλούρου. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε…Εάν λοιπόν όλα αυτά στιγμάτισαν την εικοσαετία 1954- 1974, γιατί σήμερα τόσα στόματα πιπιλίζουν μονότονα την «καραμέλα» πως η διαφθορά και το ρουσφέτι γεννήθηκαν το …’74 και είχαν μαμά τη Μεταπολίτευση; Ας δώσει ο καθένας την απάντηση που θεωρεί σωστή…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:46

  Γάλλοι Διανοούμενοι στο πλευρό του Ελληνικού Λαού

   »  Φαιακία
  Μας ενημέρωσε με e-mail ο φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μαντζάκος και θεωρήσαμε υποχρέωση μας να σας ενημερώσουμε με το κείμενο συμαράστασης Γάλλων διανοούμενων (τόχουν υπογράψει πάνω από 14000) προς τον Ελληνικό λαό... Η διεθνιστική αλληλεγγύη αυτά τα χρόνια της φιλελεύθερης χολέρας έχουν ιδιαίτερη σημασία... Πριν απ' όλα ως απόδειξη της ανθρώπινης ιδιότητας...
  Koρυφαίοι Γάλλοι διανοούμενοι μεταξύ των οποίων οι Alain Badiou, Etienne Balibar, Jean-Luc Nancy μαζί με εκατοντάδες Ευρωπαίους στοχαστές υπογράφουν κείμενο υποστήριξης του ελληνικού λαού, το οποίο δημοσίευσε (21/2/2012) η διαδικτυακή έκδοση της Liberation και αργότερα η έντυπη. Το κείμενο υποστήριξης βρίσκεται σε διάφορες γλώσσες στην ιστοσελίδα [www.editions-lignes.com] και μέχρι σήμερα (20/3/2012) το έχουν υπογράψει περισσότεροι από 1.400 διανοούμενοι και στοχαστές από διάφορες χώρες . Παρακάτω ακολουθεί το κείμενο υποστήριξης στην Ελληνική γλώσσα:
  Να σώσουμε τον ελληνικό λαό απο τους σωτήρες του!
  Τη στιγμή που ένας στους δύο Έλληνες νέους είναι άνεργος, 25.000 άστεγοι περιπλανώνται στους δρόμους της Αθήνας, το 30% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας, χιλιάδες οικογένειες υποχρεούνται να βάλουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, νεόφτωχοι και πρόσφυγες δίνουν μάχες για τους σκουπιδοτενεκέδες στους δημόσιους χώρους, οι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες «δεν καταβάλουν αρκετές προσπάθειες», επιβάλλουν ένα νέο σχέδιο βοήθειας που διπλασιάζει τη χορηγούμενη θανατηφόρα δόση. Ένα σχέδιο που καταργεί το εργατικό Δίκαιο και καταδικάζει τους φτωχούς σε ακραία ένδεια, εξαφανίζοντας παράλληλα τις μεσαίες τάξεις.
  Ο στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση η «σωτηρία» της Ελλάδας: όλοι οι οικονομολόγοι που είναι άξιοι του ονόματός τους συμφωνούν επ' αυτού. Το ζητούμενο είναι να κερδηθεί χρόνος προκειμένου να σωθούν οι πιστωτές ενώ παράλληλα η χώρα οδηγείται σε μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία. Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί, σε έναν δεύτερο χρόνο, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μοντέλο που δοκιμάζεται πάνω στους Έλληνες είναι εκείνο μιας κοινωνίας χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο της οποίας τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα κατεδαφίζονται, η υγεία καθίσταται προνόμιο των πλουσίων, οι ευπαθείς πληθυσμοί προορίζονται για μια προγραμματισμένη εξόντωση, ενώ όσοι εξακολουθούν να έχουν μια εργασία καταδικάζονται σε ακραίες μορφές εργασιακής επισφάλειας και οικονομικής εξαθλίωσης.
  Προκειμένου όμως αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει τον στόχο της χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Με διαταγή των σωτήρων, βλέπουμε λοιπόν να εγκαθίστανται στην Ευρώπη κυβερνήσεις τεχνοκρατών που περιφρονούν τη λαϊκή κυριαρχία. Πρόκειται για ένα σημείο καμπής όσον αφορά στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα στο πλαίσιο των οποίων βλέπουμε τους «αντιπροσώπους του λαού» να εξουσιοδοτούν εν λευκώ τους ειδικούς και τους τραπεζίτες, απαρνούμενοι την υποτιθέμενη εξουσία τους να αποφασίζουν. Ένα είδος κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, το οποίο προσφεύγει, μεταξύ άλλων, και σε ένα διευρυμένο κατασταλτικό οπλοστάσιο απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες. Έτσι, από τη στιγμή που οι βουλευτές επικύρωσαν την διαμετρικά αντίθετη με την εντολή που είχαν λάβει σύμβαση που τους υπαγόρευσε η Τρόικα (Ευρωπαϊκή Ένωση, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), μια εξουσία στερούμενη δημοκρατικής νομιμότητας υποθήκευσε το μέλλον της χώρας για τα επόμενα τριάντα ή σαράντα χρόνια.
  Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να δημιουργήσει έναν δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό στον οποίον θα κατατίθεται απευθείας η βοήθεια προς την Ελλάδα προκειμένου να χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς όφελος του χρέους. Τα έσοδα της χώρας οφείλουν να αφιερώνονται κατά «απόλυτη προτεραιότητα» στην εξόφληση των πιστωτών και, εφόσον παραστεί ανάγκη, να κατατίθενται απευθείας σε αυτόν τον λογαριασμό την διαχείριση του οποίου έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση υπαγορεύει ρητά ότι κάθε νέα υποχρέωση που θα προκύπτει στο πλαίσιό της θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο απαιτεί υλικές εγγυήσεις, ενώ οι διενέξεις θα εκδικάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, με την Ελλάδα να έχει αποποιηθεί εκ των προτέρων κάθε δικαίωμα προσφυγής ενάντια σε όποια κατάσχεση αποφασίσουν οι πιστωτές της. Για να ολοκληρωθεί η εικόνα, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ανατεθεί σε ένα Ταμείο υπό τη διαχείριση της Τρόικας στο οποίο θα κατατίθενται οι τίτλοι ιδιοκτησίας των δημοσίων αγαθών. Εν συντομία, έχουμε να κάνουμε με μια γενικευμένη λεηλασία, χαρακτηριστικό γνώρισμα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που προσφέρει εν προκειμένω στον εαυτό του μια θεσμική καθοσίωση. Στο βαθμό που πωλητές και αγοραστές θα κάθονται στην ίδια πλευρά του τραπεζιού, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι το εν λόγω εγχείρημα ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί πραγματικό συμπόσιο για τους αγοραστές.
  Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί έως τώρα είχαν ως μοναδικό αποτέλεσμα την εμβάθυνση του ελληνικού εθνικού χρέους το οποίο, με τη βοήθεια των σωτήρων που δανείζουν με τοκογλυφικά επιτόκια, έχει κυριολεκτικά εκτοξευθεί στα ύψη προσεγγίζοντας το 170% ενός ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε ελεύθερη πτώση, ενώ το 2009 δεν αντιπροσώπευε παρά το 120%. Μπορεί κανείς να στοιχηματίσει ότι αυτός ο εσμός σχεδίων σωτηρίας -τα οποία παρουσιάζονται κάθε φορά ως «τελικά»- δεν στόχευε παρά στο να εξασθενίσει ολοένα και περισσότερο τη θέση της Ελλάδας ούτως ώστε, στερούμενη κάθε δυνατότητας να προτείνει από μόνη της τους όρους μιας ανασυγκρότησης, να εξαναγκαστεί να εκχωρήσει τα πάντα στους πιστωτές της υπό τον εκβιασμό «καταστροφή ή λιτότητα». Η τεχνητή και καταναγκαστική επιδείνωση του προβλήματος του χρέους χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο εφόδου για την άλωση μιας κοινωνίας στο σύνολό της.
  Σκόπιμα χρησιμοποιούμε εδώ όρους που ανήκουν στη στρατιωτική ορολογία: πρόκειται σαφώς για έναν πόλεμο που διεξάγεται με τα μέσα της οικονομίας, της πολιτικής και του δικαίου, έναν πόλεμο ταξικό εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας. Και τα λάφυρα που η χρηματοπιστωτική τάξη υπολογίζει να αποσπάσει από «τον εχθρό» είναι τα κοινωνικά κεκτημένα και τα δημοκρατικά δικαιώματα, αλλά αυτό που διακυβεύεται σε τελική ανάλυση είναι η δυνατότητα για μια ανθρώπινη ζωή. Και η ζωή εκείνων που δεν παράγουν ή δεν καταναλώνουν αρκετά σε σύγκριση με τις στρατηγικές μεγιστοποίησης του κέρδους, δεν πρέπει να διατηρηθεί.
  Έτσι, η αδυναμία μιας χώρας πιασμένης στη μέγγενη της χωρίς όρια κερδοσκοπίας και των καταστροφικών σχεδίων σωτηρίας, γίνεται η μυστική πόρτα από την οποία εισβάλλει βίαια ένα μοντέλο κοινωνίας σύμφωνο προς τις απαιτήσεις του νέο-φιλελεύθερου φονταμενταλισμού. Μοντέλο που προορίζεται για ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και γι αυτό η υπεράσπιση του ελληνικού λαού δεν είναι συρρικνώσιμη σε μια χειρονομία αλληλεγγύης ή αφηρημένης ανθρωπιάς: διακυβεύεται το μέλλον της δημοκρατίας και η τύχη των ευρωπαϊκών λαών. Παντού η «επιτακτική αναγκαιότητα» μιας «οδυνηρής αλλά σωτήριας» λιτότητας θα μας παρουσιαστεί ως το μέσον για να αποφύγουμε τη μοίρα της Ελλάδας, ενώ οδηγεί κατευθείαν σε αυτήν.
  Μπροστά σε αυτή την οργανωμένη επίθεση ενάντια στην κοινωνία, μπροστά στην καταστροφή και των τελευταίων νησίδων της δημοκρατίας, καλούμε τους συμπολίτες μας, τους γάλλους και ευρωπαίους φίλους μας να εκφρασθούν σθεναρά. Δεν πρέπει να αφήσουμε το μονοπώλιο του λόγου στους ειδήμονες και στους πολιτικάντηδες. Το γεγονός ότι το αίτημα κυρίως των γερμανών και των γάλλων ιθυνόντων είναι η απαγόρευση πλέον των εκλογών στην Ελλάδα μπορεί να μάς αφήνει άραγε αδιάφορους; Ο στιγματισμός και η συστηματική δυσφήμηση ενός λαού δεν θα άξιζε άραγε μια απάντηση; Είναι δυνατόν να μην υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στη θεσμική δολοφονία του ελληνικού λαού; Και μπορούμε άραγε να σιωπούμε μπροστά στην καταναγκαστική εγκαθίδρυση ενός συστήματος που θέτει εκτός νόμου ακόμη και την ίδια την ιδέα της κοινωνικής αλληλεγγύης;
  Βρισκόμαστε σε ένα σημείο μη επιστροφής. Είναι επείγον να δώσουμε τη μάχη των αριθμών και τον πόλεμο των λέξεων για να αναχαιτίσουμε την ακραίο-φιλελεύθερη ρητορική του φόβου και της παραπληροφόρησης. Είναι επείγον να αποδομήσουμε τα μαθήματα ηθικής που συσκοτίζουν την πραγματική διαδικασία που εκτυλίσσεται μέσα στην κοινωνία. Είναι κάτι περισσότερο από επείγον να απομυθοποιήσουμε τη ρατσιστική εμμονή περί ελληνικής «ιδιαιτερότητας» που φιλοδοξεί να αναγάγει τον υποτιθέμενο εθνικό χαρακτήρα ενός λαού (τεμπελιά ή κατά βούληση πονηριά) σε πρωταρχική αιτία μιας κρίσης η οποία στην πραγματικότητα είναι παγκόσμια. Αυτό που μετρά σήμερα δεν είναι οι ιδιαιτερότητες, πραγματικές ή φαντασιακές, αλλά τα κοινά: η τύχη ενός λαού που θα επηρεάσει και τους άλλους.
  Πολλές τεχνικές λύσεις έχουν προταθεί για να βγούμε από το δίλημμα «ή καταστροφή της κοινωνίας ή πτώχευση» (πράγμα που σημαίνει, το βλέπουμε σήμερα: «και καταστροφή και πτώχευση»). Όλες οι λύσεις πρέπει να εξεταστούν σαν στοιχεία στοχασμού προκειμένου να οικοδομήσουμε μιαν άλλη Ευρώπη. Αλλά κατ' αρχάς πρέπει να καταγγείλουμε το έγκλημα, να αναδείξουμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ελληνικός λαός, εξ αιτίας των «σχεδίων βοήθειας» τα οποία έχουν συλληφθεί από και για τους κερδοσκόπους και τους πιστωτές. Τη στιγμή που ένα κίνημα υποστήριξης υφαίνεται σε όλο τον κόσμο, όπου τα δίκτυα Ιντερνέτ βουίζουν από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, οι γάλλοι διανοούμενοι θα ήταν άραγε οι τελευταίοι που θα ύψωναν τη φωνή τους υπέρ της Ελλάδας; Χωρίς να περιμένουμε περισσότερο, ας πολλαπλασιάσουμε τα άρθρα, τις παρεμβάσεις στα μέσα, τις συζητήσεις, τις εκκλήσεις, τις διαδηλώσεις. Γιατί κάθε πρωτοβουλία είναι καλοδεχούμενη, κάθε πρωτοβουλία είναι επείγουσα. Σε ό,τι μας αφορά, ιδού τι προτείνουμε: να προχωρήσουμε τάχιστα στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής διανοουμένων και καλλιτεχνών για την αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό που αντιστέκεται.
  Αν δεν είμαστε εμείς, ποιος θα είναι;
  Αν δεν είναι τώρα, πότε θα είναι;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 17.04.2012
• 22:44

  Αφιερώνεται...

   »  Φαιακία
  Στους "σωτήρες" μας, που άλλοι είναι υπερήφανοι για το έργο τους κατά την τελευταία 3ετία και άλλοι δηλώνουν πως αυτοί ήταν η καλύτερη λύση εκ των πραγμάτων... Αφιερώνεται ακόμη σ' αυτούς που αποφάσισαν να μας κλάψουν μετά το ετήσιο μνημόσυνο... αφιερώνεται λοιπόν η στάση της "κεντροαριστερής" (έτσι χαρακτηρίζεται) προέδρου της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες, που αποφάσισε να πάρει τον έλεγχο των Πετρελαίων της χώρας της, που είχε περάσει στα χρόνια του ΔΝΤ και του ...εκσυγχρονισμού στα χέρια του Ισπανικού Κολοσσού Respol... Η περίπτωση είναι άκρως ενδιαφέρουσα και για τους λάτρες των ιδιωτικοποιήσεων, που οραματίζονται και διακηρύσσουν θαυματουργικά αποτελέσματα, όταν δημόσιος πλούτος περνάει στα χέρια ιδιωτών, χρησιμοποιώντας ως επιχειρήματα τις γραφειοκρατικές αγγυλώσεις, τις παλινωδίες και τον κηφινισμό, που οι ίδιοι ως κυβερνητικοί παράγοντες δεκαετιών εξέτρεφαν και εκτρέφουν... Λέγαμε λοιπόν ότι η περίπτωση είναι άκρως διδακτική γιατί η Respol αγόρασε την Αργεντίνη Εταιρεία Πετρελαιοειδών YPF, μόνο και μόνον -απ' ότι οι αριθμοί δείχνουν- για την θέση σε χειμερία νάρκη μέχρις ...νεωτέρας... Ετσι, λοιπόν, η Κριστίνα Φερνάντες, αποφάσισε, πως η χώρα έχει το αυτονόητο δικαίωμα να αξιοποιήσει προς όφελος της ίδιας και του λαού της το πετρελαϊκό της πλούτο...
  Οργίλη η αντίδραση της Ισπανικής Κυβέρνησης, που απειλεί με μύρια όσα αντίμετρα σε βάρος της Αργεντινής... Τσαντίστηκε έντονα και ο "δικός" μας, ο Ευρωπαίος Μπαρόζο γιατί η πράξη της Αργεντίνικης κυβέρνησης διαταράσσει ...το καλό κλίμα της επιχειρηματικότητας. (Να παιδί, να μάλαμα!!!). Εμείς, λοιπόν, οι "διεστραμμένοι" ανήκουμε σε κείνους, που το καταχάρηκαν. Καμαρώσαμε και βουρκώσανε τα μάτια μας, όταν η Κριστίνα Φερνάντες, δήλωσε με σεμνότητα αλλά και αποφασιστικότητα, πως δεν θα υποκύψει σε καμία απειλή. Να κάνουμε σύγκριση με τους δικούς μας;;; Ασε καλύτερα, άσε...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:06

  Δεν ήταν μόνον μερικές δεκάδες…

   »  Φαιακία
  Μας …εντυπωσίασε δημοσιογράφος γνωστή και διάσημη για τα φιλοΠΑΣΟΚικά της αισθήματα σε βαθμό χουλιγκανισμού… Μας εντυπωσίασε για τον καταδικαστικό της λόγο για τον Ακη Τσοχατζόπουλο σήμερα στην εκπομπή της στο μέσο που δουλεύει… Να πάει οπωσδήποτε στην φυλακή, επέμενε. Και αυτός και μερικές δεκάδες ακόμη είτε ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ είτε στην ΝΔ, έκλεισε τον λόγο της… Μάλιστα… Μερικές δεκάδες ακόμη βλέπει η φίλτατη, που προφανέστατα πονάει το σύστημα παραπάνω από μερικά πρόσωπα… Γιατί το σύστημα …εκδημοκρατισμού της μίζας, που δουλεύει στον τόπο 30 χρόνια τώρα δεν συμπεριέλαβε μόνον μερικές δεκάδες… Αν επρόκειτο για έναν τόσο μικρό αριθμό …αμαρτωλών, θα ζούσαμε στο επί γης Παράδεισο ευνομίας, εντιμότητας και πολιτικής ηθικής… Το σύστημα, όμως εκδημοκρατισμού της μίζας, που είχε κεντρικό στόχο τον εξανδραποδισμό και την υποταγή του Ελληνικού λαού μέσω της διαφθοράς συμπεριέλαβε έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό ωφελημένων αλλά και προσδοκούντων οφέλη. Ετσι έγινε η μαζική προαγωγή από την λογική του εμείς στο πρόσταγμα του Εγώ. Ετσι έγινε η στροφή από την μαζική δράση στις συντεχνιακές και στις ατομικίστικες στρατηγικές… Ετσι, εξασφαλίστηκε το σάστισμα των πολλών μπροστά στην λαίλαπα του πρόσφατου και συνεχιζόμενου Αρμαγεδώνα και η αναζήτηση προσωπικών μικρολύσεων. Τώρα, λοιπόν, που … ο αγώνας δικαιώνεται, ήλθε η ώρα του …εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης, της τιμωρίας των φαύλων, της εκδίωξης των χρυσοκάνθαρων κηφήνων και άλλων ευτράπελων, που εκτός από άλλοθι εντιμότητας και ηθικής ανάνηψης εξακολουθούν να χρησιμεύουν για την παράταση της αναισθησίας πολλών αφελών… Και είναι πολύ και οι αφελείς εκτός από τους ωφελημένους… Γιατί 35% για τα κόμματα του δικομματισμού 2.5 εβδομάδες πριν από τις εκλογές του Μάη, σε αυτό το κλίμα της απόλυτης και μακροχρόνιας εξαθλίωσης δεν συνιστά σοβαρή ήττα… Ασε, που εμείς προβλέπουμε υψηλότερα ποσοστά για τους δύο μονομάχους της φιλελεύθερης δημοκρατίας μας. Χωρίς να συνυπολογίσουμε κάποιους, που ένθεν κακείθεν έχουν υποβληθεί σε Οβιδιακή μεταμόρφωση αλλά που (στοιχηματίζουμε) την κρίσιμη ώρα θα συνταχθούν με τις δυνάμεις… της λογικής και της Σωτηρίας του Εθνους…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:39

  Κοίτα τι θυμήθηκα τώρα…

   »  Φαιακία
  Ηταν οι μέρες του Ωνασείου, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου βρισκόταν σε δυσκολότατη θέση από άποψη υγείας. Δύσκολη ακόμα και η στοιχειώδης επικοινωνία του στενότερου περιβάλλοντος μαζί του… Ηταν λοιπόν αυτές οι μέρες, που σε μία συνάντηση με την ηγεσία της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ, ο Ακης διηγήθηκε το παρακάτω περιστατικό (παρούσες όλες οι κάμερες των ΜΜΕ χάρις στις οποίες εξάλλου το βιώσαμε και εμείς): Σήμερα το πρωί και ενώ έπινα το καφέ μου, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα. Το σηκώνω και ακούω: Καλημέρα. Καλημέρα λέω ποιος είναι… Εγώ είμαι Ακη, ο Πρόεδρος. Με ξέχασες… Εγώ όμως δεν ξέχασα την νεολαία μας…
  Ρίγη συγκίνησης στο νεολαιίστικο κοινό, που ξεσπά με πάθος στο σύνθημα: «Μαζί σου Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα»
  Κάτι τέτοια να θυμάται κανείς και να βλέπει τον Ακη στον Κορυδαλλό… Κρίμα κι’ άδικο !!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:11

  Μας άφησε ...

   »  Φαιακία
  
  
  Δεν είναι μόνο η ποιότητά του σαν τραγουδιστής... Είναι -και πολύ περισσότερο γι' αυτό- που συνδύαζε ένα θαυμάσιο ήθος... Χωρίς ... τα καλάμια της βεντέττας, σεμνός, με λόγο λιτό και μεστό, ο Μητροπάνος στόλιζε τον χώρο της Ελληνικής μουσικής... Και ήταν μόνον 64...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 09.04.2012
• 12:58

  Σχετικά με την Συρία...

   »  Φαιακία
  
  
  Οπως κάθε φορά που εξυφαίνονται ή/και υλοποιούνται στρατηγικά σχέδια των Ιμπεριαλιστών, τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν με συνέπεια και αφοσοίωση το έργο της σύγχυσης της κοινής γνώμης... Κάπως έτσι συμβαίνει και τώρα με το Συριακό... Γι' αυτό και η ΦΑΙΑΚΙΑ δημοσιεύει σημείωμα του "απολιτικού" φίλου της, που είναι βαθύτατα πολιτικά πληροφοριακό..
  
  Συρία : η αφετηρία της τελικής διαδρομής. Μέρος 2ο.
  Η παλιά “ξετσίπωτη” “φίλη της Συρίας” και η νέα εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Al Jazeera
  Το Al Jazeera προμήθευε τους επαναστάτες στη Συρία με smartphones, για τηλέφωνο και σύνδεση στο Internet, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις που έκανε στη ρωσική τηλεόραση, ο Ali Hashim, πρώην ανταποκριτής του γνωστού καναλιού, που χρηματοδοτείται από το Qatar.Το κανάλι πλήρωσε 50.000 $ για εξοπλισμό που περιλάμβανε από λαθραία τηλέφωνα και για διάφορα άλλα “επικοινωνιακά εργαλεία, που προέρχονταν από το Λίβανο. Το υλικό αυτό που θα εξυπηρετούσε το κανάλι στο να διασφαλίσει καλλίτερη εικόνα για τα γεγονότα που διαδραματίζονταν στο εσωτερικό της χώρας, διοχετεύτηκε στη Συρία, μέσω των Λιβανο – συριακών συνόρων.Πριν από ένα μήνα, ο Χασίμ και δύο άλλοι ανταποκριτές που εργάζονται για το Al Jazeera στο Λίβανο, παραιτήθηκαν από τη δουλειά τους, ύστερα από μια διαφωνία που είχαν σχετικά με τον τρόπο που θα έπρεπε να καλύπτονταν τα θέματα, τα οποία αφορούσαν την αραβική άνοιξη. Οι ταραχές στο Μπαχρέιν και στη Συρία ανέδειξαν τις οξύτατες διαφορές μεταξύ των δημοσιογράφων και του εργοδότη τους."Το κανάλι έπαιρνε μια συγκεκριμένη στάση. Ανακάτευε τις ειδήσεις σχετικά με την επανάσταση στη Συρία, ενώ την ίδια ώρα παρουσίαζε σχεδόν αναλυτικά ότι συνέβαινε στο Μπαχρέιν”, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Χασίμ.
  Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας, ότι η διεύθυνση του καναλιού ήταν αυτή που πραγματικά αποφάσιζε την ατζέντα του και ότι δημιούργησε τη δική της εκδοχή της Συριακής κρίσης.«Πήγαμε στα σύνορα μεταξύ Λιβάνου και Συρίας. Εκεί διαπιστώσαμε καθαρά, ότι οι μαχητές μπήκαν στη Συρία από το Λίβανο, προκειμένου να συγκρουστούν με το συριακό τακτικό στρατό, που βρίσκονταν 3 χιλιόμετρα μακρυά από τα σύνορα » και «Πήραμε φωτογραφίες αυτών των ανθρώπων, αλλά το κανάλι τις αγνόησε. Μου ζητήθηκε να ξεχάσουμε την υπόθεση και να επιστρέψουμε στη Βηρυτό », πρόσθεσε ο Χασίμ στη RT.Σε προηγούμενη συνέντευξη του στη λιβανική εφημερίδα As-Safir, ο Χασίμ είχε χαρακτηρίσει τη πολιτική του Al Jazeera σαν «επικοινωνιακή αυτοκτονία.»
  Η συριακή κυβέρνηση έχει επανειλημμένα διαμαρτυρηθεί την έλλειψη ισορροπίας, όσον αφορά στη κάλυψη της εξέγερσης από ορισμένα αραβικά κανάλια ειδήσεων. Αλλά ο Χασίμ έκανε τη σημαντική παρατήρηση, ότι και οι δύο πλευρές αυτής της σύγκρουσης παίζουν βρώμικα: ενώ ορισμένα μέσα ενημέρωσης είναι με το μέρος των ανταρτών, παραλείποντας να εκθέσουν τις φρικαλεότητες τους, εναντίον των αμάχων, τα μέσα ενημέρωσης του συριακού καθεστώτος συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχουν διαμαρτυρίες για τη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και αιτήματα όσον αφορά τις ελευθερίες και τις μεταρρυθμίσεις .Είναι πολύ δύσκολο να εξακριβωθεί η πραγματική κατάσταση στη χώρα, όσο η πρόσβαση να εξακολουθεί να παραμένει αδύνατη, για τους περισσότερους ξένους δημοσιογράφους. Παρ 'όλα αυτά, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ πάνω από 9.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέχρις στιγμής στις συγκρούσεις. Οι συριακές αρχές ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται ενάντια σε υποκινούμενη από το εξωτερικό εξέγερση, η οποία έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 2.000 στρατιώτες.
  Την ίδια στιγμή, εντείνονται οι δραστηριότητες των “ Φίλων της Συρίας”.
  Οι πρωτοβουλίες αυτής της οργάνωσης, την οποία αποτελούν μια ομάδα κρατών Δυτικές, αραβικές, ΗΠΑ, Τουρκία κλπ), υπονομεύει τις διεθνείς προσπάθειες για τον τερματισμό της βίας στη Συρία, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός του ΥΠΕΞ, Sergey Lavrov.
  Πρόσθεσε επίσης, ότι με τον τρόπο αυτό, θέτουν σε κίνδυνο την υλοποίηση του σχεδίου του ΟΗΕ για την ειρήνη στη χώρα.
  "Όλοι υποστηρίζουν το ειρηνευτικό σχέδιο του Κόφι Ανάν " τόνισε. “και ξαφνικά μια νέα συνάντηση της ομάδας των “Φίλων της Συρίας” λαμβάνει αποφάσεις, ζητώντας από τη συριακή αντιπολίτευση να αρνηθεί τη συμμετοχή της στις διαπραγματεύσεις και το χέρι, δημιουργώντας μια κατάσταση που υπόσχεται νέες κυρώσεις [ενάντια στη Συρία]."Αυτό που γίνεται υπονομεύει τις προσπάθειες που καταβάλλονται για να σταματήσει η βία στη χώρα. Όπως φαίνεται, οι “φίλοι της Συρίας” θέλουν να ασχοληθούν μόνο με τη συριακή αντιπολίτευση, δημιουργώντας ένα αδιέξοδο χωρίς λύση.Ενώ ο ΟΗΕ προσπαθεί να λύσει ειρηνικά τη κατάσταση στη Συρία, η ΗΠΑ που συμμετέχουν στους “Φίλους της Συρίας”, ανακοίνωσαν ότι θα αυξήσουν τη βοήθεια προς τη συριακή αντιπολίτευση σε 12 εκατ. $, δηλαδή στο διπλάσιο από αυτό που είχαν αρχικά υποσχεθεί. Η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ εξέφρασαν την προθυμία τους να πληρώσουν τους μισθούς των ενόπλων μελών της αντιπολίτευσης, κάνοντάς τους να φαίνονται περισσότερο σαν ένας στρατός μισθοφόρων, παρά ακτιβιστές της αντιπολίτευσης. Νωρίτερα, οι δύο αυτές χώρες τάχθηκαν υπέρ του εξοπλισμού της Συριακής αντιπολίτευσης, έτσι ώστε να μπορεί να "υπερασπίσει" η ίδια τον εαυτό της, από τον τακτικό στρατό της Συρίας.Οι Φίλοι της Συρίας στη σύνοδο κορυφής που πραγματοποίησαν, αναγνώρισαν επίσης το Εθνικό Συμβούλιο της αντιπολίτευσης, που έχει την έδρα του στην Τουρκία, σαν τον μοναδικό νόμιμο εκπρόσωπο του συριακού λαού, χωρίς στην πραγματικότητα να λαμβάνουν υπ' όψη τους, τη γνώμη του.Η συριακή κυβέρνηση έχει εκφράσει τη δέσμευσή της για το ειρηνευτικό σχέδιο του Κόφι Ανάν. Η κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ Άσαντ συμφώνησε για την κατάπαυση του πυρός με την προθεσμία που καθορίσθηκε για τις 10 Απριλίου, και έχει ήδη αρχίσει να αποσύρει τα στρατεύματα από τις πόλεις που επικρατεί ηρεμία.Όσον αφορά την αντιπολίτευση, παραμένει ασαφές εάν η κύρια ένοπλη ομάδα της αντιπολίτευσης, “ο ελεύθερος συριακός στρατός”, θα τηρήσουν τη συμφωνία για τη κατάπαυση του πυρός.
  Υ.Γ. (*) σχετικά με την “ξετσίπωτη” υπάρχει προηγούμενο σχετικό άρθρο : [newstrap.gr] . Ο σύνδεσμος για να δείτε ολόκληρο το video με τη μαρτυρία του Ali Hashim στο κανάλι RT, της ρωσικής τηλεόρασης : [rt.com] .
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 05.04.2012
• 12:27

  Ε! και τι έγινε….

   »  Φαιακία
  
  
  Δυσκολεύομαι να κατανοήσω τον θόρυβο, που έχει ξεσπάσει με αφορμή την αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου φαρμακοποιού… Και για τις άλλες καθημερινές αυτοκτονίες ανά την επικράτεια… Για καμία 700αριά γίνεται λόγος… Ε! και!!! Πως θα πετύχουμε την εξυγίανση των οικονομικών του τόπου !!! Πως θα υπερβούμε τις εγγενείς αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος ώστε να αρθούμε στις απαιτήσεις των περιστάσεων, που επιβάλλουν καθαρό, πεντακάθαρο, ανόθευτο και γνήσιο φιλελευθερισμό!!! Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι κάποιες …παράπλευρες απώλειες μας προκαλούν ορισμένα προβλήματα κυρίως στην δημόσια εικόνα της ανορθωτικής μνημονιακής (ακόμη και της όψιμης ή και ολίγον αντιμνημονιακής) προσπάθειας, που τρία χρόνια τώρα επιχειρούν οι υγιείς δυνάμεις του τόπου. Αυτές, που … καμία σχέση δεν έχουν με το όργιο υποταγής, λαϊκισμού, ρουσφετολογίας, παροχολογίας, συντεχνιασμού… Αυτές οι δυνάμεις, που από την τέφρα τους συνεχώς αναγεννούμενες τους, ανέλαβαν το δύσκολο έργο του …απόλυτου, του μακροχρόνιου, του εγγυημένου εξανδραποδισμού. Πάντοτε … «τοις κείνων ρήμασι πεπεισμένοι». Των εις την Εσπερίαν σχεδιαστών αυτού του χρησιμότατου για το σύστημα πειράματος ραγδαίας κοινωνικής υποβάθμισης και μακροπρόθεσμης ουσιαστικής εθνικής υποδούλωσης…
  Δεν μπορούν …ανόητοι μικροσυναισθηματισμοί να παρεμποδίσουν την επέλαση των …φιλελεύθερων αγοραστών, που καλούνται να επιπέσουν στον λεηλατημένο κοινωνικό ιστό της χώρας για να «επενδύσουν»… Όπως π.χ. στην Βουλγαρία, που ο ίδιος ο Πρόεδρός της ομολόγησε, ότι η ανάκαμψη της οικονομίας δεν επήλθε ποτέ παρ’ όποιες επενδύσεις με μισθολόγια αυστηρής φτώχιας… Ποιος χε…κε για τα εκατομμύρια των πεινώντων και διψώντων άρτον και δικαιοσύνην… Αρκεί να δουλεύουν, να πειθαρχούν και να υποτάσσονται… Μερικές αυτοκτονίες μπορούν να ενεργοποιήσουν αντανακλαστικά φιλανθρωπίας, που προσφέρονται ιδιαίτερα για το μασκάρεμα της πιο αποτρόπαιης ανθρωποφαγικής όρεξης των αφεντικών… Κι αν τα πράγματα, παρ’ ελπίδα, δυσκολέψουν υπάρχουν και τα ΜΑΤ και κάθε λογής μηχανισμοί άγριας καταστολής, που μπορούν να αναλάβουν -με όποιο τίμημα- την περιφρούρηση των αγορών.
  Συμπλήρωμα του σκηνικού η «εκσυγχρονιστική» ευρωλαγνεία ορισμένων, που οι προσδοκίες τους από την Εσπερία ανταγωνίζονται ισάξια σε δογματισμό, φανατισμό και κενότητα λόγου εκείνους, που επί 10ετίες έτρεφαν οράματα στραμμένοι προς την Ανατολή… Ασφαλώς δεν είναι η συμβολικά ατυχής συγκυρία Μέρκελ και Σαρκοζί γεννήτρια των δεινών των Ευρωπαϊκών (και όχι μόνο) λαών αλλά ένα ολοκληρωμένο και άψογα λειτουργούν σύστημα διαπλεκόμενων θεσμών Τραπεζοοικονομικής Κυριαρχίας και αντιπροσωπευτικής δήθεν δημοκρατίας. Συμπλήρωμα ακόμη, η απαξιωτική περιφρόνηση των αναγκών του σήμερα στο όνομα υψιπετών ιδεωδών του … εκεί και τότε… Χωρίς καμία «γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης προς Ουρανόν» εξασφαλίζουμε με τον αποτελεσματικότερο τρόπο την καθήλωση στο τώρα ωφελούμενοι μόνον ως προς την … ιδεολογική μας καθαρότητα…
  Αγανακτισμένος σε βαθμό έσχατης συνέπειας ο αυτόχειρας. Πολιτικοποιημένος και προφανώς όχι κομματικά φανατισμένος, γιατί όλα τα κόμματα θα του πρότειναν … αγώνες από τις γραμμές τους, για να …δικαιωθούν τα ιδανικά του. Μεγιστοποίησε την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ζωής, στερώντας την από τον εαυτό του. Δεν είμαστε κριτές αυτής της μορφής διαμαρτυρίας του. Απλά υπενθυμίζουμε, ότι χειρίστηκε την δική του ζωή και δεν τόπαιξε …θεός με δικαιώματα στις ζωές άλλων.
  Ούτως ή άλλως στεκόμαστε με σεβασμό στη μνήμη του.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 29.03.2012
• 11:01

  Αποχαιρετισμός με σεβασμό!!!

   »  Φαιακία
  Στον Γιάννη Μπανιά, που διέθεσε την ζωή του, αναδεικνύοντας εκείνο το διαφορετικό ήθος κοινωνικού ανθρωπισμού, που ήταν, είναι κα παραμένει το μεγάλο ζητούμενο, πιο πάνω και πιο πέρα από τις επαναστατικόμορφες διακηρύξεις. Αυτό το ήθος, που μπορεί να εγγυηθεί την φυσική ανθρωπιά και τα αληθινά οράματα, που συντρίφτηκαν στο ορυμαγδό των γραφειοκρατών...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 18.03.2012
• 20:30

  Με ασυγκράτητη αισιοδοξία...

   »  Φαιακία
  Τώρα μπορούμε να ξεκουραστούμε... Να ησυχάσουμε από τα άγχη και τις αγωνίες μας... Το θεάρεστο έργο της "σωτηρίας" μας συνετελέσθη... Αλλο ένα "εθνοσωτήριο" πρόγραμμα περικοπών κατά τον Ιούνιο μποιάζει να είναι το τελευταίο "παλούκι", που μας περιμένει επί του παρόντος και για το άμεσο ορατό μέλλον... Από εκεί και πέρα θα ακολουθήσει μία 10ετία (έτσι λένε επίσημα, εμείς θα χρησιμοποιούσαμε τον πληθυντικό, δηλαδή δεκαετίες) αυστηρότατης λιτότητας... Μπορούμε να ζητωκραυγάσουμε πανευτυχείς, πώς ...τώρα ο αγώνας δικαιώθηκε... Ο αόριστος κρίνεται καταλληλότερος του ενεστώτα αφού ... τα βασικά τελείωσαν... Μαζί με όλους τους αρπάχτρες, ζαμανφουτίστες, παρτάκηδες, βολεμένους Μαυρογιαλούρους, ετοιμαζόμαστε για το show των εκλογών, στο οποίο ...τελείως ελεύθερα πρέπει να επιλέξουμε τους εκλεκτούς της ΕΕ και του ΔΝΤ, για να μην έχουμε και επιπλοκές...
  
  
  Αισιοδοξούμε, λοιπόν, γατί, όπως είχαμε ξαναγράψει "προφητικά", ότι μετά την ισοπέδωση κοινωνικών και οικονομικών καταχτήσεων αρχίζει η εποχή της "αξιοποίησης" του εθνικού πλούτου, της "ανάπτυξης" κ.λ.π. υπό όρους καθυστερημένων Βαλκανίων... Πως να μην αισιοδοξούμε, όταν πλήθως πολιτευομένων, που συμμτείχαν πειθήνεια και ενεργά σε όλες τις μέχρι σήμερα επιταγές των έξωθεν σωτήρων μας βρήκαν σήερα λόγο να διαφωνήσουν, ουσιαστικά την ώρα της επικήδειας τελετής... Αισιοδοξούμε ακόμη, γιατί ο συναγωνισμός "καθαρότητας" και "πούρας επαναστατικότητας" εμποδίζει την άρθρωση συγκεκριμένου, απτού πολιτικού προγραμματικού λόγου ικανού να εμπνεύσει για το σήμερα και το αύριο. Είναι τόσο το πάθος της καθαρότητας, που ακόμη και οι πιο "ενωτικοί" στον χώρο της αριστεράς οραματίζονται μέτωπα ... οικογενειακών διαστάσεων Ο σεχταρισμός και ο δογματισμός στις καλύτερες στιγμές τους... Καμία διδαχή από τις καλές στιγμές του παρελθόντος, τότε που μετωπικές δράσεις και κινήματα αλληλεγγύης έγραφαν την σύγχρονη ιστορία του λαϊκού κινήματος στη χώρα...
  Αισιοδοξούμε ακόμη, γιατί ο απόηχος της ...δημοκρατίας στην μίζα, η "παράδοση" του απόλυτου εγωκεντρισμού και ατομικισμού μπορούν ακόμη να επιτείνουν συγχύσεις και αποπροσανατολισμούς...
  Θα γυρίσει ο ήλιος αλλά θα χρειαστεί δουλειά πολλή...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 24.02.2012
• 10:42

  Αυτή τη φωτογραφία ποιός την έδειξε...

   »  Φαιακία
  
  
  
  Προσπαθείστε να θυμηθείτε αν είδατε από κάποιο τηλεοπτικό κανάλι αυτή την φωτογραφία από την συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων λαού στο Σύνταγμα στις 12/2/2012... Δεν την είδατε ασφαλώς, γιατί το αόρατο χέρι της ... φιλελεύθερης δημοκρατικής λογοκρισίας φροντίζει να ενημερωνόμαστε υπό καθεστώς ... δημοκρατικού ελέχου... Μην γίνουμε και αναρχικοί, τώρα... Εξ άλλου γι' αυτό πλακώσανε τα χημικά στο σύνταγμα... Για να μην μετατραπεί η ειρηνική διαδήλωση σε ...οχλοκρατικό χάος... Και πέσανε στα πρώτα δέκα λεπτά της συγκέντρωσης... Κάλλιον το προλαμβάνειν του θεραπεύειν έλεγαν οι αρχαίοι και οι σύγχρονοι εγκέφαλοι του συστήματος εφαρμόζουν πιστά τα κείμενα...
  Εν τω μεταξύ, χαναχαζέψτε την φωτογραφία... Κάτι αρχίζει να τρέμει στο βασίλειο...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 19.02.2012
• 20:42

  SOLΙDARITE

   »  Φαιακία
  
  
  Μας άρεσε η αφίσα με την επαναστατημένη Γαλλία να συτμπαραστέκεται στην δοκιμαζόμενη "Ελλάδα". Κουλούρια ονειρευόμαστε... Δεν νομίζουμε.. Υπομονή και φουντώνει η οργή των κολασμένων της γης...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 17.02.2012
• 18:03

  Οι αριθμοί διαψεύδουν ολοκληρωτικά τους απατεώνες της πολιτικής...

   »  Φαιακία
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Το σημείωμα, που μας έστειλε ο φίλτατος Νίκος Μαντζάκος είναι απολύτως αποκαλυπτικό για το μέγεθος της εξαπάτησης, που ασκείται σε βάρος του Ελληνικού λαού, την έκταση της άγριας πλύσης εγκεφάλου για τις δήθεν ενοχές των πολιτών αλλά και την άθλια συγχορδία των έθεν κακείθεν εκσυγχρονιστών. Ακρως αποκαλυπτικοί οι επίσημοι πίνακες, που αποδεικνύουν με αριθμούς ότι η Ελλάδα:
  
  -Δεν έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος.
  -Δεν έχει το μεγαλύτερο κατα κεφαλήν δημόσιο χρέος.
  -Δεν έχει την χειρότερη αναλογία Χρέους προς ΑΕΠ.
  -Δεν έχει την υψηλότερες Δημόσιες Δαπάνες για αγαθά και Υπηρεσίες.
  -Δεν έχει τις υψηλότερες Κοινωνικές Δαπάνες.
  -Δεν έχει τις υψηλότερες δαπάνες για Μισθούς.
  -Δεν έχει τις υψηλότερες Δημόσιες Δαπάνες ως % του ΑΕΠ.
  -Δεν έχει τους περισσότερους δημόσιους υπάλληλους στην Ευρώπη.
  
  Ριξτε άλλη μια ματιά (τα στοιχεία από International Labor Organization/Public Sector Employment) για τα ποσοστά του πληθυσμού, που απασχολούνται στο Δημόσιο...
  
  Σουηδία (2006): 33.8%
  Δανία (2008): 32.3%
  Γαλλία (2006): 29%
  Ολλανδία (2007): 27%
  Φινλανδία (2006): 26.8%
  ΕΛΛΑΔΑ (2008): 22.3%
  Μ. Βρετανία (2006): 20.2%
  Καναδάς (2008): 20%
  Αμερική (2008): 16.4%
  Ισπανία (2008): 14.6%
  Ιταλία (2007): 14.4%,
  Γερμανία (2007): 14.3%
  Είμαστε όμως από τις ακριβότερες χώρες σε καταναλωτικά αγαθά, αφού ο τόπος είναι ο παράδεισος των μεταπρατών, με την πλήρη στήριξη και ενεργό συμμετοχή των απατεώνων της πολιτικής, που κυβέρνησαν επί 10ετίες...
  Χρειάζεται ασφαλώς αναδόμηση ο δημόσιος τομέας σε όφελος του λαού και των βασικών του αναγκών (Υγεία-Παιδεία-Πολιτισμός-Κοινωνική Πρόνοια) αλλά εόιναι δύσκολο να γίνει αφού οι απατεώνες της πολιτικής γέμισαν το κράτος με άσχετες υπηρεσίες μόνον και μόνο για να εξυπρετούν τους δικούς τους εγκάθετους διορισμένους...
  Τέρμα, λοιπόν τα παραμύθια και οι ενοχές.... Διαβάστε και ξαναδιαβάστε τα επίσημα στοιχεία... Αυτά είναι και τα καλύτερα επιχειρήματά μας...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 08:49

  Συμπαράσταση στους Ελληνες ν. 2

   »  Φαιακία
  
  
  
  
  
  
  Το κίνημα: "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ" αποκτάει πρόσωπο και μπαίνει στην δράση. Ξεπερνάει το όρια της συμπαράστασης και γίνεται άμεσο κίνημα μαζικής διεθνικής διαμαρτυρίας... Και η 18η Φεβρουαρίου ημέρα κοινής εμφάνισης σε πολλά μέρη του κόσμου.
  Ολόκληρη η ανακοίνωση- κάλεσμα:
  "Σάββατο 18 Φλεβάρη, μέρα διεθνούς κινητοποίησης: Είμαστε όλοι Έλληνες. Όταν επιτίθενται σε ένα λαό, επιτίθενται σε όλους τους λαούς.Στις 10 Φλεβάρη η μη εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας υιοθέτησε ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας, τερατώδες και καταστροφικό, το οποίο υιοθετήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (199 βουλευτές υπέρ, 101 κατά) στις 12 Φλεβάρη.Με αυτό το νέο σχέδιο λιτότητας ο ελάχιστος μισθός μειώνεται κατά 22% και παγώνει για τρία χρόνια, οι συλλογικές συμβάσεις απλά καταργούνται, προβλέπονται 15.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα ενώ 150.000 θέσεις θα καταστραφούν μέσω μη ανανέωσης.Ο Ελληνικός λαός ξεσηκώνεται με κουράγιο ενάντια σε αυτή την πολιτική της κοινωνικής τρομοκράτησης. Εν μέσω εκκωφαντικής σιωπής των μίντια, οι διαδηλώσεις πολλαπλασιάζονται καθώς και οι γενικές απεργίες, παρ όλη την βίαια καταστολή.Οι Έλληνες έχουν ανάγκη από διεθνή αλληλεγγύη, στην οποία και καλούν.Να απαντήσουμε σε αυτό το κάλεσμα! Είμαστε όλοι Έλληνες!Η κινητοποίησή τους χτυπάει στον τοίχο μιας ευρωπαϊκής και διεθνούς δικτατορίας, αυτής των χρηματιστηριακών αγορών και της τρόικας (ΕΕ, Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ΔΝΤ) που επέβαλλαν στον Ελληνικό λαό τα μέτρα λιτότητας καθώς και μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση.Οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι συμμέτοχες σε αυτή τη δικτατορία και εφαρμόζουν και σε άλλες χώρες πολιτικές που ακολουθούν την ίδια κατεύθυνση. Η Ελλάδα δεν είναι γι' αυτούς παρά ένα εργαστήριο πριν τη γενίκευση. Η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμα με το εγχείρημα της νέας Ευρωπαϊκής Συνθήκης, που υποχρεώνει την εισαγωγή του "χρυσού κανόνα" στα συντάγματα μας.Εμείς επίσης, όπως και οι Έλληνες, αρνούμαστε να θυσιάσουμε το λαό στο βωμό του χρήματος.Να ξαναπάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Αφήστε τον PC σας, ελάτε στην κινητοποίηση!"
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 15.02.2012
• 19:40

  Συμπαράσταση στους Ελληνες, πρόνοια για όλους μας...

   »  Φαιακία
  
  
  Η "ΦΑΙΑΚΙΑ" είχε από τις πρώτες ώρες της κρίσης υποστηρίξει, πως οι πηγές της Ελληνικές κρίσης είναι καθαρά πολιτικές. Η Ελλάδα έχει οικονομικό πρόβλημα (δημιουργημένο εξαιτίας της άθλιας υποταγής και εξάρτησής της) αλλά το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πολιτικό... Η φτηνή εξαγορά των πλουτοπαραγωγικών πηγών του τόπου και ο εξανδραποδισμός των Ελλήνων εργαζόμενων είναι οι δύο άμεσοι στόχοι, που προετοιμάζουν την άγρια οικονομική επέλαση των Ιμπεριαλιστικών κέντρων. Ταυτόχρονα, η πειραματική χρησιμοποίηση της Ελλάδας θα ανοίξει την άμεση ευρεία "κλινική" εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων (με μικροπαραλλαγές) και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, υπό την καθοδήγηση του νέου Ράϊχ...
  Γι' αυτό το κίνημα συμπαράστασης, που αρχίζει να δημιουργείται στην Ευρώπη προς τους Ελληνες εργαζόμενους είναι σημαντικότατο πολιτικό βήμα. Είναι πάξη διεθνιστικής συμπαράστασης, που έχει ανάγκη από διεύρυνση και εμβάθυνση... Χαιρετίζουμε, λοιπόν την πρωτοβουλία της εφημερίδας του Γαλλικού Κ.Κ., Humanite, για ενεργό συμπαράσταση στους Ελληνες... Θετικότατες και οι δηλώσεις του Adriano Celentano στο πασίγνωστο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο: "Η Γερμανία και η Γαλλία επιβάλλουν στην Ελλάδα λιτότητα την ίδια ώρα, που την υποχρεώνουν να αγοράζει τα τάνκς και τα καράβια τους". Σταθερά προοδευτικές οι δηλώσεις του Cohn Bendit, που κατήγγειλε την ΓερμανοΓαλλική πολιτική για την Ελλάδα, κάνοντας λόγο και για την ατιμώρητη και ανεπίστρεπτη κλοπή Ελληνικού Δημόσιου Χρήματος από τους Ναζί...
  Παραθέτουμε το μήνυμα του Αργεντίνου προοδευτικού βουλευτή ΧΟΡΧΕ ΣΕΜΠΑΓΙΟΣ:
  Σύντροφοι και Φίλοι,
  Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζονται για αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα.
  Νιώσαμε αυτό που νιώθετε.
  Πονέσαμε όπως και εσείς.
  Κύλησαν τα δάκρια των μανάδων μας όταν τα παιδιά τους έφυγαν μετανάστες στα πέτρινα χρόνια του Δ.Ν.Τ.
  Είδαμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και τα παιδιά μας να βρίσκονται στην μακροχρόνια ανεργία.
  Μας λοιδόρησαν ως τεμπέληδες όπως τώρα χλευάζουν εσάς.
  Αγωνιστήκαμε όπως εσείς τώρα !
  Νικήσαμε όπως εσείς θα νικήσετε!
  VENCEREMOS!
  Συναφές και το μήνυμα της Γενικής Σοσιαλιστικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων της Βενεζουέλας
  Αδελφέ Ελληνικέ Λαέ
  Συνάδελφοι, Σύντροφοι, companeros
  Από το Καράκας της Βενεζουέλας σας απευθύνουμε θερμό συντροφικό και επαναστατικό χαιρετισμό. Τούτες τις ώρες ο Βολιβαριανός λαός της Βενεζουέλας είναι μαζί σας!
  Γνωρίζουμε ότι οι αγώνες σας είναι δύσκολοι και άνισοι, αλλά ξέρουμε ότι οι λαοί πάντα έχουν την ακατανίκητη δύναμη να νικούν στις πιο αντίξοες συνθήκες. Ο δικός σας λαός έχει γράψει ιστορία. Θα γράψει και τώρα. Έχουμε καταφέρει μέσα από συνεχείς αγώνες να στείλουμε το νεοφιλελεύθερο εργαστήριο και την κρεατομηχανή που καταστρέφει τις κοινωνίες και τις παραδίδει στους τοκογλύφους, στους τραπεζίτες και στον ιμπεριαλισμό στο αποχωρητήριο της ιστορίας!
  Εμείς στην χώρα μας και στη Λατινική Αμερική ανοίγουμε νέους δρόμους που βασίζονται στην αλληλεγγύη, στη αλληλοκατανόηση των λαών μας, στην ανάγκη, η παιδεία, η υγεία, η δημοκρατία να μην εμπόρευμα αλλά κοινωνικά αγαθά για το λαό, ώστε να έχουν πραγματικό περιεχόμενο, ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άστεγος, ούτε ένας άνεργος, ούτε ένα παιδι που να διψά για να κατακτήσει τη γνώση, τη τέχνη τον αθλητισμό και την ανθρωπιά και να μπορεί να το κάνει. Δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρουμε αλλά μέχρι τέλους θα αγωνιζόμαστε για αυτά τα πανανθρώπινα ιδανικά!
  Χαιρετίζουμε τον ηρωικό αγώνα σας, την νικηφόρα σας ορμή!, το απαράμιλλο θάρρος σας!
  Ζήτησε όποτε το κρίνετε να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε και θα το κάνουμε!
  Το έχετε ξανακάνει, δώστε στους λαούς του κόσμου την ελπίδα του αγώνα ξανά!
  Ταράξτε τα λιμνάζοντα νερά της Ευρωπης του άγριου καπιταλισμού και τη βαρβαρότητας ώστε να ξαναβρεί τη ψυχή της και τα όνειρα της!
  Δίωξε αυτούς που σας θέλουν προσκυνημένους!
  Μπορείτε!
  Ηasta la Victoria siempre!
  Ολα τα ποαραπάνω βρίσκονται σε θετική κατεύθυνση για τους λαούς της Ευρώπης... Το κίνημα συμπαράστασης προς την Ελλάδα, άν καταφέρει να αναπτυχθεί είναι κίνημα πρωταρχικής υπεράσπισης ΟΛΩΝ των λαών της Ευρώπης και του κόσμου γενικότερα... Είναι πολύτιμο για την αφύπνιση της Παγκόσμιας κοινής γνώμης, που βομβαρδίζεται με καταιγισμό υποτιμητικών χαρακτηρισμών για τους ... "τεμπέληδες" και "χαραμοφάηδες" Ελληνες, που αποτελούν φυσική προέκταση του αθλίου: "Μαζί τα φάγαμε".
  Ισως είναι περιττό να τονισθεί, ότι τυχόν αναζήτηση ιδεολογικής καθαρότητας των ενιστάμενων και συμαραστεκόμενων, συνιστά μυωπία σε βαθμό απόλυτης πολιτικής τύφλωσης... Το κίνημα συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο Ελληνικό λαό είναι per se προοδευτικό...
  Το σύνθημα: "λαός ενωμένος ποτέ νικημένος" αποκτάει πολύ βαθύτερο και ουσιαστικότερο μήνυμα στον πληθυντικό: "λαοί ενωμένοι ποτέ νικημένοι".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 10.02.2012
• 18:34

  Φεύγουν οι βάσεις, που μένουν...

   »  Φαιακία
  Το πιστεύαμε και εξακολουθούμε να το πιστεύουμε, ότι ο ΜΕΓΑΛΟΣ δίδαξε, διέδωσε και καθιέρωσε το νέο Ελληνικό πολιτικό ήθος... Το επέβαλλε ουσιαστικά διαπερνώντας τα στενά κομματικά πλαίσια του κινήματος... Το έκανε αποδεκτό, ζηλευτό και υιοθετίσιμο από το πλήθος των μικροαστών, που ζούσαν την αυταπάτη της ανάδειξής τους στο προσκήνιο της ιστορίας με όπλο το μοδάτο τους φαίνεσθαι σε ενδυμασία, κατοικία και επωχούμενη μεταφορά... Αυτό το σκηνικό εξανδραποδισμού, πιστεύαμε (και δυστυχώς δικαιωνόμαστε) ότι θα αποδειχτεί πολύ πιο ολέθριο και μακροπρόθεσμο από τις συνέπεις του ίδιου του εμφύλιου για τον τόπο... Ολοι οι κομματικοί φορείς -κατά την ιδιότητα και την δυνατότητα ενός εκάστου- υιοθέτησαν το επιτυχημένο πρότυπο του φτηνού λαϊκίστικου εμπαιγμού και της πονηρότατης εξαγοράς (με δανεικά) και μετατράπηκαν σε υποκατηγορίες του Ενός του Μεγάλου, του Πρώτου... Και κατά τον ίδιο τρόπο οι μαζικοί φορείς του συνδικαλισμού της τοπικής αυτοδιοίκησης κ.ο.κ. Αυτή η μαζική ηθική πολιτική αλλοίωση βρίσκεται κάτω από το θράσος των εξουσιαστών αλλά και το σάστισμα και την σύγχυση των εξουσιαζόμενων... Συνεπικουρεί τα μέγιστα η "καθαρή" στάση των πεντακάθαρων, που αρνούνται να μολυνθούν από την επαφή τους "μολυσμένους". Ολοι -λίγο ή πολύ- αισθάνονται εαυτούς καθαρούς και τους άλλους "ρυπαρούς" προς δόξαν της καθετηκυίας τάξεως, που πολύ, μα πάρα πολύ απολαμβάνει την λογική των κλειστών "καθαρών" ομάδων, που επικρατεί εις την Πέραν των Αλπεων Αριστερά...
  Τις συνέπεις αυτής της πρωτοφανέρωτης για τα Ελληνικά Πολιτικά πράγματα αλλοτροίωσης τις υποψιαστήκαμε από την πρώτες στιγμές του "σοσιαλισμού εδώ και τώρα" και εκφράζαμε σε φίλους και γνωστούς την έντονότατη ανησυχία μας. Οι περισσότεροι όμως μας συνέθλιβαν για την ...ηθικολογική πρσέγγισή μας στα πράγματα (αντίθετα από την δική τους, άλλοτε "διαλεκτική", άλλοτε "ρεαλιστική" και άλλοτε "μεταρρυθμιστική")
  Σ' αυτό, λοιπόν το σκηνικό των ημερών μοιάζει σχεδόν φυσικό, ότι κάποιοι .... φεύγουμε από την κυβέρνηση και την στηρίζουμε καταψηφίζοντάς την... Ή πως είμαστε κατά του μνημονίου αλλά λίγο θέλαμε να την ψηφίσουμε την παρούσα κυβέρνηση εξαιτίας του δογματικού και φανατικού μεταρρυθμιστικού μας πάθους. Αλλες εποχές δεν θα τολμούσαμε αλλά τώρα ό,τι θέλουμε χορεύουμε... Και τσάμικο υπό ήχους τσα-τσα... Και τουΐστ υπό ήχους καλαματιανού... Και καλή μας νύχτα...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 18:24

  Το κατά... Μόρισον Ευαγγέλιον

   »  Φαιακία
  Πρόκειται για τον Κρίστιαν Μόρισον, που πολύ έγκαιρα και προφητικά (το 1996) δημοσίευε στα "Τετράδια Οικονομικής Πολιτικής" (Cahiers de Politique Economique) το ευαγγέλιο του ...αποτελεσματικού πειθαναγκασμού των μαζών στις ...αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές... Σας παρουσιάζουμε εκτεταμένα αποσπάσματα του άρθρου, που η πολύ καλή φίλη ΡΜ είχε την καλοσύνη να μας ταχυδρομήσει ηλεκτρονικά... Εχετε κάθε δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να κάνετε τις δέουσες αναλογικές σκέψεις για τα συμβάντα και συμβαίνοντα σ' αυτόν εδώ τον τόπο...
  
  «Οι πολιτικές οικονομικής σταθεροποίησης και διαρθρωτικών αλλαγών μπορεί να προκαλέσουν κοινωνικές ταραχές, ακόμα και να θέσουν σε κίνδυνο την ομαλότητα των χωρών. Στο παρόν Τετράδιο οικονομικής πολιτικής αναλύονται οι πολιτικές συνέπειες αυτών των προγραμμάτων. Όπως προέκυψε από τη συστηματική μελέτη πέντε χωρών και δυο σημαντικών αντιπροσωπευτικών δειγμάτων στη λατινική Αμερική και την Αφρική, το πολιτικό κόστος σε απεργίες, διαδηλώσεις και εξεγέρσεις διαφέρει ανάλογα με τα μέτρα που ελήφθησαν. Πράγματι, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η επείγουσα κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες, κρίθηκε ότι μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί με την αποκατάσταση των μακρο-οικονομικών ισορροπιών. Έτσι, οι διαρθρωτικές αναπροσαρμογές περιορίστηκαν σ’ ένα πρόγραμμα σταθερότητας με μοναδικό κριτήριο την ταχύτερη δυνατή μείωση του δημόσιου ελλείμματος. Πολύ σύντομα όμως συνειδητοποιήσαμε πως η σταθεροποίηση δεν είναι αυτοσκοπός. […] Πράγματι, όπου τέθηκε θέμα διαρθρωτικών αλλαγών, οι διεθνείς οργανισμοί [ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, κ.λπ.] απαίτησαν δραστική μείωση των βασικών δημόσιων δαπανών. Αυτό έκανε αντιδημοφιλείς τις κυβερνήσεις, οι οποίες, σε περίπτωση ταραχών, κατέφυγαν στην καταστολή πολλαπλασιάζοντας το πολιτικό κόστος. […] Η εφαρμογή προγραμμάτων διαρθρωτικών αλλαγών σε δεκάδες χώρες κατά τη δεκαετία του 1980 έδειξε, ότι είχαμε παραμελήσει την πολιτική διάσταση του ζητήματος. Πιεζόμενες από απεργίες, διαδηλώσεις, ακόμα κι εξεγέρσεις, πολλές κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να διακόψουν ή να περικόψουν σημαντικά τα προγράμματα αυτά. Έτσι αναγκαστήκαμε να αναγνωρίσουμε, ότι η οικονομική επιτυχία της διαρθρωτικής αναπροσαρμογής εξαρτάται από τη δυνατότητα πολιτικής πραγματοποίησής της. […] Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι, σύμφωνα με στατιστικές που στηρίζονται στη μελέτη δεκάδων χωρών επί μια δεκαετία, το πολιτικό κόστος διαφοροποιείται ανάλογα με τα μέτρα. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα, διότι σημαίνει πως μπορεί μέσα από τη μελέτη των μέτρων και των αντιδράσεων να εκπονηθεί ένα βέλτιστο πολιτικό πρόγραμμα, δηλαδή ένα πρόγραμμα που θα ελαχιστοποιεί τους κινδύνους. […] Τα μέτρα που προκαλούν τις περισσότερες διαδηλώσεις, είναι εκείνα που πλήττουν ολόκληρο τον πληθυσμό και έχουν σαν αποτέλεσμα την άνοδο των τιμών, οτιδήποτε κι αν την προκαλεί (περικοπές επιδομάτων, αύξηση των έμμεσων φόρων ή υποτίμηση). Έτσι, στη Ζάμπια ο διπλασιασμός της τιμής του αλευριού και του καλαμποκιού το Δεκέμβριο του 1984, εξαιτίας της περικοπής επιδομάτων, προκάλεσε κύμα ταραχών η καταστολή των οποίων καταμέτρησε 15 νεκρούς. Παρόμοια, όταν το 1988 η κυβέρνηση της Νιγηρίας αύξησε την τιμή του πετρελαίου, το οποίο αγόραζαν κυρίως τα φτωχά νοικοκυριά, είχαμε ταραχές με 6 νεκρούς διαδηλωτές. […] Άλλα μέτρα όμως, όπως οι περικοπές των δημόσιων επενδύσεων, ή των λειτουργικών εξόδων (εκτός των μισθών), δεν προκαλούν σοβαρή αναταραχή. […] Οι περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις πλήττουν κυρίως τον τομέα της οικοδομής, που μαστίζεται τότε από πτωχεύσεις και απολύσεις. Όμως αυτός ο τομέας αποτελείται κυρίως από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που δεν έχουν μεγάλο πολιτικό βάρος. […] Από την άλλη, οι περικοπές στα λειτουργικά έξοδα του κράτους πλήττουν τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά οι κυβερνήσεις μπορούν να πάρουν την κοινή γνώμη με το μέρος τους αν κινηθούν ευέλικτα παρουσιάζοντας, με τη βοήθεια του Τύπου, αυτά τα μέτρα σαν μέτρα ισονομίας με το επιχείρημα, ότι εφόσον ζητούνται θυσίες από όλο το λαό, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν γίνεται ν’ αποτελούν εξαίρεση. […] Το βέβαιο είναι ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει το πρόγραμμα σταθερότητας ενάντια στη θέληση ολόκληρης της κοινής γνώμης. Ένα πρόγραμμα που θα έπληττε εξίσου όλες τις κοινωνικές ομάδες, αποδείχτηκε πολύ πιο δύσκολο να εφαρμοστεί από ένα πρόγραμμα που κάνει διακρίσεις σε βάρος κάποιων κοινωνικών ομάδων ευνοώντας ορισμένες άλλες. Πρέπει λοιπόν η αρμόδια κυβέρνηση να φροντίσει ώστε να πάρει με το μέρος της ένα μέρος του κόσμου, στην ανάγκη φορτώνοντας δυσανάλογα και με πολύ βαριά μέτρα ορισμένες κοινωνικές ομάδες. […] Η απελευθέρωση των εισαγωγών και το άνοιγμα των επαγγελμάτων − ένα μέτρο στο οποίο επιμένει πάντοτε η Παγκόσμια Τράπεζα − προκαλεί αντίθετες αντιδράσεις, από τις οποίες η κυβέρνηση μπορεί να επωφεληθεί. […] Μπορεί για παράδειγμα να καταργήσει τους δασμούς σε πρώτες ύλες που αγοράζουν όλες οι επιχειρήσεις, ή σε βασικά προϊόντα που δύσκολα μπορούν να προμηθευτούν οι μικρές επιχειρήσεις. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να δημιουργήσει γρήγορα συμμάχους, που θα στηρίξουν την πολιτική της απελευθέρωσης και του ανοίγματος. […] Η κυβέρνηση που καλείται να εφαρμόσει αναδιαρθρωτικά προγράμματα, είναι υποχρεωμένη να πάρει αντιλαϊκά μέτρα. […] Καλώντας σε βοήθεια το ΔΝΤ, μπορεί να επωφεληθεί και σε πολιτικό επίπεδο γιατί θα μπορεί να απαντάει σε όσους αντιδρούν, ότι τα μέτρα προβλέπονται από τη συμφωνία που επέβαλε το ΔΝΤ και είναι υποχρεωμένη να τα πάρει θέλοντας και μη. […] Καλό είναι τα μέτρα να λαμβάνονται πριν ξεσπάσει κρίση. Υπάρχουν όμως τρόποι αντιμετώπισης του πολιτικού κόστους ακόμη κι αν τα μέτρα λαμβάνονται αφού ξεσπάσει η κρίση. […] Εάν η κυβέρνηση εκλεγεί λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση, έχει μπροστά της μια μικρή χρονική περίοδο (4 με 6 μήνες) κατά την οποία η κοινή γνώμη εξακολουθεί να την στηρίζει και κατά την οποία μπορεί να ρίχνει την ευθύνη για τα αντιλαϊκά μέτρα στους προκατόχους της. Σε αυτό το διάστημα, οι συντεχνίες χάνουν προσωρινά τη δύναμή τους και τότε η κυβέρνηση πρέπει να σπεύσει να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον τους. Έπειτα από αυτή την περίοδο χάριτος τα πράγματα δυσκολεύουν τρομερά. Η νέα κυβέρνηση θεωρείται ολοένα και περισσότερο μόνη υπεύθυνη για την κατάσταση κι έτσι αναγκάζεται ν’ αναλάβει αυτή το σύνολο του πολιτικού κόστους της αναδιάρθρωσης. […] Από την πρώτη λοιπόν στιγμή που θ’ ανέβει στην εξουσία, πρέπει να σταματήσει την αισιόδοξη ρητορική και να επιμείνει, ακόμα και υπερβάλλοντας, για τη σοβαρότητα των οικονομικών ανισορροπιών, να υπογραμμίζει τις ευθύνες των προκατόχων της και το ρόλο εξωγενών δυσμενών παραγόντων. […] Από τους κινδύνους που θα παρουσιαστούν, αυτός των απεργιών είναι ο μικρότερος. Οι απεργίες κινητοποιούν κατά βάση τους μισθωτούς του μοντέρνου τομέα και όχι τις πιο φτωχές κοινωνικές τάξεις. Με τις κατάλληλες παραχωρήσεις, η κυβέρνηση μπορεί να τις τελειώσει.[…] Παρόλα αυτά οι απεργίες μπορεί να ευνοήσουν το ξέσπασμα διαδηλώσεων. Ειδικά οι απεργίες των εκπαιδευτικών, αν και καθαυτές δεν αποτελούν πρόβλημα για τις κυβερνήσεις, γίνονται έμμεσα επικίνδυνες επειδή απελευθερώνουν μια ανεξέλεγκτη μάζα μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας, η οποία μπορεί να κατέβει σε διαδηλώσεις και σε αυτή την περίπτωση η καταστολή μπορεί εύκολα να έχει δραματικές συνέπειες. […] Οι περικοπές στο στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ένα από τα κυριότερα μέτρα των προγραμμάτων σταθεροποίησης, δεν είναι τόσο επικίνδυνες πολιτικά όσο η άνοδος των τιμών στα είδη κατανάλωσης. Προκαλούν απεργίες μάλλον παρά διαδηλώσεις, πλήττουν περισσότερο τις μεσαίες τάξεις παρά τα φτωχότερα στρώματα και σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση μπορεί να αποταθεί στον πραγματισμό των δημοσίων υπαλλήλων. Μπορεί για παράδειγμα να τους εξηγήσει, ότι εφόσον το ΔΝΤ επιβάλλει περικοπές κατά 20% στο δημόσιο, το μόνο που απομένει είναι είτε να μειωθούν οι μισθοί, είτε να γίνουν απολύσεις, και η ίδια προτιμάει να κάνει το πρώτο προς όφελος του συνόλου των υπαλλήλων. Η εμπειρία μας από τις περισσότερες αφρικανικές κυβερνήσεις δείχνει, πως αυτό το επιχείρημα εισακούγεται. […] Μια από τις βασικές περικοπές αφορά στα λειτουργικά έξοδα των σχολείων και των πανεπιστημίων. Είναι πολύ προτιμότερη επιλογή από μια δραστική μείωση του αριθμού των μαθητών και των σπουδαστών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια στο ενδεχόμενο να αποκλειστούν τα παιδιά τους από την εκπαίδευση. Δεν θα αντιδράσουν όμως σε μια σταδιακή υποβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Έτσι σιγά-σιγά θα δεχτούν να πληρώνουν κάποιο ποσόν για να σπουδάζουν τα παιδιά, ή να περικοπεί κάποια εκπαιδευτική δραστηριότητα. Αυτή η υποβάθμιση όμως πρέπει να γίνει βήμα προς βήμα, σε ένα σχολείο αρχικά και όχι στο γειτονικό σχολείο, ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη αντίδραση του πληθυσμού. […] Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο πολιτικά από τη λήψη συνολικών μέτρων για την αντιμετώπιση ενός μακρο-οικονομικού προβλήματος. Αν λοιπόν θέλουμε να μειώσουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πρέπει να τους μειώσουμε πρώτα σε έναν ορισμένο τομέα, να ψαλλιδίσουμε την ονομαστική αξία τους σε έναν άλλο κι ακόμα και ν’ αυξήσουμε τους μισθούς σε κάποιον τομέα που είναι κρίσιμος από πολιτική άποψη. Το ίδιο και με τα επιδόματα. Δεν τα κόβουμε όλα μαζί. Πρέπει να φροντίζουμε απεριόριστα τις λεπτομέρειες: αν π.χ. τα φτωχά νοικοκυριά καταναλώνουν μόνο τη ζάχαρη σε μορφή σκόνης, μπορούμε ν’ αυξήσουμε την τιμή της ζάχαρης σε κύβους. […] Σημαντικό είναι το συμπέρασμα που λέει, ότι μια κυβέρνηση αποτυχαίνει για δυο λόγους: είτε επειδή εμπιστεύεται την υλοποίηση του προγράμματος σταθεροποίησης και διαρθρωτικών αλλαγών σε τεχνοκράτες, που παραμελούν το πολιτικό κόστος∙ είτε επειδή την εμπιστεύεται αποκλειστικά στους αρμόδιους πολιτικούς, που ενδιαφέρονται για το στενό πολιτικό κόστος. […] Για να έχει μια κυβέρνηση το περιθώριο ώστε να κάνει τους πολιτικούς ελιγμούς που απαιτεί ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, πρέπει να στηρίζεται από ένα ή δυο μεγάλα κόμματα και όχι από μια συμμαχία μικρών κομμάτων. Γι’ αυτό χρειάζεται ένα κατάλληλο εκλογικό σύστημα, με πολλές μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Άλλα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση ενίσχυσης της εκτελεστικής εξουσίας είναι αυτά που νομοθετούν προσωρινές ειδικές εξουσίες, ή τον εκ των υστέρων έλεγχο από τη δικαστική εξουσία ώστε να μην μπορούν οι δικαστές να ελέγχουν εκ των προτέρων την εφαρμογή ενός προγράμματος. Το δημοψήφισμα είναι ένα αποτελεσματικό όπλο στα χέρια μιας κυβέρνησης όταν έχει αυτή την πρωτοβουλία των κινήσεων. Μπορεί να καταφεύγει σε δημοψήφισμα, ώστε να εγκριθεί ένα συγκεκριμένο μέτρο της και να θέσει εκτός μάχης μια συμμαχία αντιφρονούντων. Επιπλέον, όταν κάποια μέτρα προκαλέσουν ένα αυξανόμενο κύμα ταραχών και καταστολής, τότε η προκήρυξη δημοψηφίσματος μπορεί να ηρεμήσει το πολιτικό παιχνίδι και να βοηθήσει στην αποκατάσταση της τάξης αποφορτίζοντας την πίεση των διαδηλωτών. […] Εξίσου βοηθάει το μοίρασμα των ρόλων μεταξύ των διεθνών οργανισμών − οι οποίοι αναλαμβάνουν το ρόλο να υπενθυμίζουν τις σκληρές υποχρεώσεις του προγράμματος αναδιάρθρωσης − και μιας σειράς χωρών, που θα παίζουν το ρόλο χορηγών και θα παρέχουν κάποια βοήθεια όταν ορισμένα πολύ σκληρά μέτρα γίνονται πολύ επικίνδυνα.[…]".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 04.02.2012
• 21:03

  Πολύ αγωνία....

   »  Φαιακία
  ... Πάνε να σπάσουνε καρδιές καθώς η ώρα της τελικής υπογραφής για την νέα συμφωνία (νέα μέχρι να υπογραφεί γιατί θα ακολουθήσουν και άλλες) πλησιάζει. Σκληρές διαπραγματεύσεις δηλώνουν τα ΜΜΕ. ...Ετοιμη να τα σπάσει η Ελληνική πολιτική ηγεσία... Απειλεί η Τρόϊκα, πως αν δεν κάτσουμε καλοί, τότε...
  Σχεδόν κινδυνέψαμε να το πιστέψουμε... Αλλά μας ήλθαν στο νου κάτι εικόνες περίπου 3 δεκαετίες πίσω... Τότε, που η.... "Ελλάδα ανήκε στους Εληνες" και διαπραγματευόμαστε ...σκληρά την συμφωνία παραμονής των βάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Και μία έμεναν, μία έφευγαν οι βάσεις. Σκληρή η στάση της Ελληνικής κυβέρνησης, που απειλούσε να τα τινάξει όλα στον αέρα... Η αγωνία στο έπακρο... Τέτοια εθνική υπερηφάνεια, Τέτοια τόλμη, τέτοιος πατριωτισμός... Ευτυχώς, που προλάβαμε τότε και διαβάσαμε στη Monde Dipomatique, πως η παραμονή των βάσεων, που ...φεύγουν είχε συμφωνηθεί κάπου ένα εξάμηνο πριν την ανακοίνωσή της. Στην καθυστερημένη δημοσιοποίησλη της είχαν ομονοήσει και οι δύο πλευρές για λόγους αυτονόητης λαϊκής κατανάλωσης πατριωτικού πνεύματος... Και έτσι τελικά έμειναν οι βάσεις, που έφυγαν, όπως έλεγε και το σχετικό άσμα του Χάρρυ Κλυν σε tempo εμβατηρίου με τίτλο: Φεύγουν οι βάσεις, που μένουν...
  Κάτι μας λέει, πως η ιστορία επαναλαμβάνεται έστω και ως φάρσα, όσο οι "αυτόχθονες ιθαγενείς" (κι' αυτό έκφραση Χάρρυ Κλυν) καθεύδουν...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 30.01.2012
• 11:03

  Ολοι με τον Ολι...

   »  Φαιακία
  Εκπληξη μας κατέλαβε, όταν ...εντελώς αφνιδιαστικά και απρόσμενα η Γερμανία απαίτησε την παρουσία επιτρόπου, που θα κυβερνάει ουσιαστικά με τον πιο ανοικτό τρόπο... Γιατί αυτή η αδικία... Τόσο καιρό οι δικοί μας δεν έκαναν καλά το καθήκον που είχαν αναλάβει... Γιατί αυτή η προσβολή... Τόσο καιρό σκιζόταν στην εκπλήρωση του εθνικού τους έργου... Εκεί, λοιπόν που είχε αρχίσει να μας καταλαμβάνει οργή και αγανάκτηση ήλθε η στεντορία φωνή του Ολι Ρεν για να μας καθησυχάσει... Η Ελλάδα πρέπει να αφεθεί να εκπληρώνει μόνη της το εκτελεστικό της έργο... Για το βουλητικό δικαίωμα της χώρας βέβαια ούτε λόγος... Το έχουμε παραχωρήσει εις την Εσπερίαν εδώ και αρκετές 10ετίες... Τότε, που στα μπαλκόνια ακουγόνταν το εθνεγερτικό: "Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες" και την ίδια ώρα σχεδιάζονταν, προωθούταν και υλοποιούνταν ο εξανδραποδισμός του τόπου, με υπερήφανους και περιχαρείς τους "αυτόχθονες ιθαγενείς" κατά Χάρρυ Κλυν. Αυτά τα "υπερήφανα" και "πατριωτικά" από 30ετίας έργα άνοιξαν διάπλατο τον δρόμο της σημερινής απροκάλυπτης καταστροφής. Οσο όμως διατηρούσαμε το βρώμικο όνειρο και της δικής μας συμμετοχής στην αρπαχτή, κουβέντα δε λέγαμε... Οσο η ...πάρτη μας βολεύονταν, τόσο γελούσαμε... Κι ας είχαν μπεί στην πόλη οι εχθροί... Εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά... και ακόμη περισσότερο... Και την πρώτη και την δεύτερη μέρα γελούσαμε...
  Ξαφνικά, όμως, μας έπιασε πανικός... Θα μας αφαιρέσουν το δικαίωμα να υλοποιούμε όσα αυτοί αποφασίζουν;;; Ε! Οχι!!! Αυτό δεν το ανεχόμαστε... Ας είναι όμως καλά ο Ολι... Τέλος καλό, όλα καλά... Ολοι με τον Ολι...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 25.01.2012
• 20:16

  Υποκλινόμαστε...

   »  Φαιακία
  
  
  Αλλοι αρμόδιοι και κατάλληλοι θα νεκρολογήσουν τον αναχωρήσαντα Θόδωρο Αγγελόπουλο. Εμείς καταθέτουμε ταπεινά την μεγάλη μας θλίψη έχοντας επίγνωση, ότι τιμούσε το είδος μας, το ανθρώπινο είδος, σε αντίθεση με πολλούς, πάρα πολλούς....
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 09:55

  Και ύστερα με λένε συνομωσιολόγο...

   »  Φαιακία
  Τουλάχιστον δύο μέχρις στιγμής ομολόγησαν… Ο ένας δεν το διάβασε γιατί …είχε σοβαρότερα πράγματα να κάνει… Μιλάμε για το μνημόνιο… Για την συμφωνία, που ορίζει τις τύχες της χώρας για ολόκληρο το ορατό και προβλέψιμο μέλλον… Ηταν απασχολημένος με σοβαρότερα πράγματα… Σοβαρότερα από το μνημόνιο… Μάλιστα… Το πιστέψαμε… Και η άλλη, αρμοδία μάλιστα επί οικονομικών θεμάτων του έριξε μία ματιά… Και οι δύο –τώρα- έχουν σοβαρές επιφυλάξεις για το μνημόνιο κα την συνεπαγόμενη πολιτική… Το πιστεύουμε και αυτό.. Μαζί με το μεγάλο κανάλι, που όπως μας πληροφόρησε πρόσφατα στέλεχός του, είχε καταγγείλει (το κανάλι) την «εγκληματική» και « καταστροφική» πολιτική του μνημονίου… Ωραίο τεστ για προχωρημένη αμνησία, αφού σε όλη την διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων διάσημα στελέχη των ΜΜΕ μας φλόμωναν εν μέσω απύθμενης καταστροφολογίας για την …ιστορική και εθνική αναγκαιότητα, για το αναπόφευκτο του μνημονίου…
  Ε, ναι, λοιπόν!!! Ισως έχουν το δικαίωμα να πιστεύουν, ότι διαθέτουμε μνημιακή ικανότητα τρωκτικών… Τους έχουν πείσει οι επί 10ετίες κωλοτούμπες επιλογών, που κάνουμε ώστε να στηρίζουμε το ολέθριο παιγνίδι του δικομματισμού. Από εκεί μπορεί να πηγάζει και το απύθμενο θράσος μίας παρόμοιας επαίσχυντης αλλά και διάτρητης δικαιολογίας... Πώς μπορεί υπουργός κυβέρνησης να δηλώνει άγνοια του περιεχομένου μίας κρισιμότατης εθνικά συμφωνίας, που όμως φέρνει την υπογραφή του, δηλαδή την έγκρισή του… Πώς μπορεί να εμφανίζεται δημόσια, πιστεύοντας, ότι τον απαλλάσσει η …ειλικρίνειά του…
  Η ΦΑΙΑΚΙΑ …κόβει το κεφάλι της αν και δεν έχει τα ντοκουμέντα να το αποδείξει, ότι και άλλοι αστέρες της δημόσιας πολιτικής δεν είχαν ιδέα τι υπόγραφαν… Γιατί όλους τους ένωνε …η βαθειά εμπιστοσύνη στους υπαγορεύσαντες τα κείμενα… Εχουν χτίσει υπεραιωνία παράδοση -με ελάχιστες εξαιρέσεις μετά από την δολοφονία του Καποδίστρια- να ενεργούν... τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι…
  Για την ώρα το μακροπρόθεσμο σενάριο υποταγής, εξανδραποδισμού και φτηνής εκποίησης του εθνικού πλούτου καλά κρατεί…
  ΥΓ. Ντάξει μωρέ, τώρα, πολύ συνωμοσιολογία και πρακτορολογία… Ναι, ναι… Και καλά κρασιά…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 12.01.2012
• 12:48

  ... Για τα ιδανικά!!!

   »  Φαιακία
  
  
  
  Η ...λαμπρή αυτή φωτογραφία (Αμερικανοί πεζοναύτες κατουράνε τα πτώματα Ταλιμπάν), που συμβολίζει αλλά και αποτυπώνει τον αγώνα... υπέρ της ελευθερίας, που διαξάγουν οι πεζοναύτες των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων στο Αφγανιστάν (εναντίον των κακών Ταλιμπάν, που αυτοί οι ίδιοι μοσχοανάθρεψαν στα νάμματα της ... ελευθερίας και της δημοκρατίας) μου έφερε στο νού το αλήστου μνήμης εμβατήριον, που διετράνωνε, ότι: ... ο Στρατός μας πολεμώντας στην Κορέα για τα ιδανικά έχει πνίξει τους Κίτρινους στο αίμα δείχνοντας τους τι θα πει ελευτεριά... Αριστον μάθημα περί ελευθερίας , όπως και το παρόν, που αποτυπώνεται στη φωτογραφία...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 10.01.2012
• 19:18

  Το Πάρε-Δώσε των ημερών μας...

   »  Φαιακία
  Το εξαιρετικά ενδιφέρον σημείωμα, που διαβάσαμε στον δικτυακό ιστότοπο nooz ( [www.nooz.gr] ) αναφέρεται σε σχετική ανάρτηση του BBC και είναι αρκετά ενημερωτικό για τα συμβαίνοντα από άποψη δούναι και λαβείν στον πλανήτη... Το αναδημοσιεύουμε γιατί αποτελεί σημαντικό υλικό συγκντρωμένης πληροφόρησης, που -μεταξύ άλλων- τεκμηριώνει, την άποψή, που έχουμε πολλές φορές υποστηρίξει, ότι ή Ελλάδα έχει οικονομικό πρόβλημα αλλά το πρόβλημά της είναι κυρίαρχα πολιτικό...
  
  Η παγκόσμια αρχιτεκτονική του χρέους
  Η Ιαπωνία έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στον κόσμο, αλλά η Ιρλανδία κατέχει την πρώτη θέση όσον αφορά το συνολικό- δημόσιο και ιδιωτικό- εξωτερικό χρέος, σύμφωνα με δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης του BBC (BBC Mobile).Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ΕΕ, αλλά ως προς το συνολικό εξωτερικό χρέος- που περιλαμβάνει το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος που οφείλεται σε τράπεζες και άλλους φορείς στο εξωτερικό- έρχεται τέταρτη στη σχετική κατάταξη.Ειδικότερα, το δημοσίευμα καταγράφει τα χρέη που έχουν δέκα χώρες με υψηλά επίπεδα δανεισμού- επτά που είναι μέλη της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία), οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Βρετανία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας φθάνει στο 233% του ΑΕΠ, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του κατέχεται από ημεδαπούς, με συνέπεια να είναι μικρή η εξάρτησή της από τον εξωτερικό δανεισμό. Η Ελλάδα έχει δημόσιο χρέος ίσο με 166% του ΑΕΠ, η Ιταλία 121%, η Ιρλανδία 109%, η Πορτογαλία 106% και οι ΗΠΑ 101%, ενώ ποσοστό χαμηλότερο του 100% έχουν η Γαλλία (87%), η Γερμανία (83%) και η Ισπανία (67%).Η Ιρλανδία έχει με διαφορά το μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος, το οποίο φθάνει στο αστρονομικό 1.093% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν 12 φορές το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της χώρας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Βρετανία, με το χρέος του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε αλλοδαπούς πιστωτές - τράπεζες και άλλους φορείς- να φθάνει στο 436% του ΑΕΠ και στην τρίτη η Ισπανία με 284% του ΑΕΠ. Αμέσως μετά έρχεται η Ελλάδα με 252% του ΑΕΠ και πολύ κοντά η Πορτογαλία με 251% του ΑΕΠ. Υψηλό εξωτερικό χρέος έχουν και η Γαλλία (235% του ΑΕΠ) και η Γερμανία (176% του ΑΕΠ), γεγονός που υποδηλώνει υψηλό δανεισμό του ιδιωτικού τομέα τους. Η Ιταλία έχει εξωτερικό χρέος ίσο με το 163% του ΑΕΠ της, ενώ μικρότερο είναι το εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ (101% του ΑΕΠ) και της Ιαπωνίας (50%). Η Ιρλανδία προηγείται και στην κατάταξη των χωρών με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος, καθώς οι Ιρλανδοί οφείλουν κατά μέσο όρο το ποσό των 390.969 ευρώ. Στη δεύτερη θέση ακολουθούν οι Βρετανοί με χρέος 117.580 ευρώ, οι Γάλλοι (66.508 ευρώ), οι Γερμανοί (50.659 ευρώ) και στη συνέχεια ακολουθούν οι Έλληνες με 38.073 ευρώ κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος. Το χαμηλότερο χρέος στο εξωτερικό έχουν οι Ιάπωνες με 15.934 ευρώ.Το δημοσίευμα καταγράφει και στοιχεία για το χρέος των χωρών σε τράπεζες άλλων χωρών (δεν υπάρχουν στοιχεία για το χρέος σε μη τραπεζικούς φορείς και για χρέη στην Κίνα). Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, οι ΗΠΑ χρωστούν 835 δισ. ευρώ σε ιαπωνικές τράπεζες και άλλα 834 δισ. ευρώ σε βρετανικές τράπεζες, ενώ η Ιαπωνία οφείλει 244,8 δισ. ευρώ σε αμερικανικές τράπεζες και 107,7 δισ. ευρώ σε γαλλικές τράπεζες. Οι Έλληνες χρωστούν κυρίως στις τράπεζες της Γαλλίας (41,4 δισ. ευρώ), της Γερμανίας (15,9 δισ. ευρώ), της Βρετανίας (9,4 δισ. ευρώ), της Πορτογαλίας (7,5 δισ. ευρώ) και της Ιταλίας (2,8 δισ. ευρώ). Οι Πορτογάλοι έχουν χρέη στις γειτονικές τους ισπανικές τράπεζες (65,7 δισ. ευρώ), στις γερμανικές (26,6 δισ. ευρώ) και τις βρετανικές τράπεζες (18,9 δισ. ευρώ). Οι μεγαλύτεροι πιστωτές των Ιρλανδών είναι οι βρετανικές τράπεζες με 104,5 δισ. ευρώ, αλλά και αντίστροφα οι Βρετανοί οφείλουν 113,5 δισ. ευρώ σε ιρλανδικές τράπεζες. Οι Ιρλανδοί οφείλουν μεγάλα ποσά και στις γερμανικές τράπεζες (82 δισ. ευρώ), τις αμερικανικές τράπεζες (39,8 δισ. ευρώ) και τις γαλλικές τράπεζες (23,8 δισ. ευρώ). Οι μεγαλύτεροι πιστωτές των Ισπανών είναι οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες (με 131,7 δισ. ευρώ και 112 δις. ευρώ, αντίστοιχα), ενώ των Ιταλών είναι οι γαλλικές τράπεζες (309 δισ. ευρώ) και οι γερμανικές τράπεζες (120 δισ. ευρώ).
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 01.01.2012
• 00:21

  2012 !!!

   »  Φαιακία
  
  
  Μας μπήκε !!! Για να δούμε, τι θα δούμε... Ελπίζουμε αλλά ...συν Αθηνά και χείρα κίνει...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 28.12.2011
• 10:26

  ...Πνεύμα και Ηθική !!!

   »  Φαιακία
  Ελεγε και ξανάλεγε ο μακαρίτης Βασίλης Αυλωνίτης, ως ο πρύτανης της υποκρισίας, όταν παρίστανε τον αγνό και πουριτανό ενώ ποθούσε διακαώς μερικά ζουμπουρλούδικα κοριτσάκια να τα ...χουφτώσει, όπως έλεγε σε άλλη ταινία ο επίσης μακαρίτης Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Τους δύο σπουδαίους ηθοποιούς και τις ατάκες τους μας τις έφερε στο νου ο πάντοτε πληροφορημένος και πληροφορών ιστότοπος για τις υποδομές στην Ελλάδα ( [www.ypodomes.com] ) με ανάρτησή του σχετική με την παρατεινόμενη επί σχεδόν 3ετία εγκατάλειψη των ήδη έτοιμων ΕΠΤΑ(!!!) νέων σταθμών των γραμμών 1 & 2 του ΜΕΤΡΟ (Ανατολικά & Δυτικά), που η λειτουργία τους θα προσέφερε:
  -Περίπου 68 εκατομύρια Ευρώ στο Ταμείο της Επιχείρησης (...ψιλοπράματα).
  -160 χιλιάδες περισσότερους εξυπηρετούμενους επιβάτες στο μαρτυρικό από κυκλοφοριακή (και όχι μόνον) άποψη Αττικό λεκανοπέδιο.
  -Μείωση των κυκλοφορούντων οχημάτων κατά 50 χιλιάδες περίπου ημερησίως με όσα προφανή συνεπάγεται για την ποιότητα ζωής αλλά και για την οικονομία του τόπου αυτή η μυκλοφοριακή μεταβολή.
  Ολα αυτά, όμως δεν έχουν καμία αξία μπροστά στο ...μεγαλείο ηθικής των διοικούντων... Δεν δέχονται όλοι αυτοί που επί 10ετίες τώρα κρατούν τις Θερμοπύλες της διαφάνειας και της εντιμότητας να υποστούν έστω και ένα μικρό λεκέ στο κατάλευκο ένδυμα του ήθους τους... Πώς να γίνει ανεκτή η υπόθεση SIEMENS σε ένα τόπο, που οι λέξεις σκάνδαλα, μίζες, αρπαχτές κ.α. είχαν σκουριάσει μέσα στα λεξικά όντας λησμονημένες σαν έννοιες της κοινωνικής καθημερινότητας ... Ουδείς λοιπόν πάναγνος θέλει έστω και να πλησιάσει, να ακουμπήσει την έναρξη λειτουργίας των 7 σταθμών στην πολύπαθη Αττική, που οι συγκοινωνιακές της υποδομές ιδιαίτερα των μέσων σταθερής τροχιάς, πληρώνουν τις εθνοσωτήριες επιλογές του: Χτίστε, Χτίστε Χτίστε... Σε μία εποχή, που τα μέσα σταθερής τροχιάς αποδεκνύονται ασυγκρίτως προτιμητέα από ενεργειακή, οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, η ...υπερήφανος Ελλάς έχει την πολυτέλεια να καθυστερεί την παράδοση 7 σταθμών... Αλλά είπαμε... Πνεύμα και Ηθική... Ω! του δουλέματος εγκώμιον!!! Λες και δεν είναι δυνατόν να ελέγξουν αρμόδιοι και ειδικοί το καθαρό της σύμβασης για τα έργα συματοδότησης του ΜΕΤΡΟ... Λες και η ...αμαρτία ενεδρεύει στα καλώδια και στα ηλεκτρονικά και όχι στις πονηρές, βδελυρές και βουλιμικές διαθέσεις των αείποτε αμαρτησάντων και ισοβίως ελεύθερων και θριαμβευτών...
  ΥΓ. Νομικοί δεν είμαστε... Απλά αναρωτιόμαστε... Μία τέτοια προφανής παράβαση δημοσίου καθήκοντος από τους αρμόδιους λειτουργούς δεν έχει νομικές συνέπειες;;;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 17.12.2011
• 20:26

  Εφηβος 104 ετών...

   »  Φαιακία
  Ο Oscar Niemeyer, o σπουδαίος Βραζιλιάνος Αρχιτέκτονας και αγωνιστής γιόρτασε πριν από δύο μέρες τα 104α γενέθλιά του... Ακμαιότατος στο σώμα και στο πνεύμα ασχολήθηκε την ημέρα των γενεθλίων του με την έκδοση του 11ου φύλου του περιοδικού, που εκδίδει, την "Revista Nosso Caminho" την "Eπιθεώρηση, o δρόμος μας", ενός τριμηνιαίου περιοδικού αρχιτεκτονικής, λογοτεχνίας και κουλτούρας γενικότερα... Ολα αυτά στο μοντέρνο και ηλιόλουστο εργαστήριό του, στην Κόπα-Καμπάνα. Ο Οσκαρ Νιμέγιερ, που μας έκανε από τα νιάτα μας περήφανους σαν ιδανικός συνδυασμός τεχνοκράτη, διανοούμενου και κοινωνικού αγωνιστή, μας δίδαξε -ανάμεσα στα άλλα-, εμάς τους μη ειδικούς (μη αρχιτέκτονες) πως κλασσικό και μοντέρνο δεν είναι δύο ασυμβίβαστες ενότητες αλλά κάτω από γνήσιο αλληλοσεβασμό όχι μόνον συνυπάρχουν αλλά ομορφαίνουν τον οικοδομημένο περιβάλλον μας, την ίδια την αστική μας ζωή. Στο εξώφυλο της Revista, παρουσιάζεται το σχέδιο για το τζαμί στο Οράν της Αλγερίας, που σχεδιάστηκε το 1961 και τώρα προχωράει η οικοδόμησή του... Χτυπάμε ξύλο... Νάναι καλά ο δάσκαλος...
  
  

  ΥΓ. Πηγή πληροφόρησης: [www.humanite.fr]

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:52

  Ξυπόλυτη στους ουρανούς

   »  Φαιακία
  Ετσι θα την θυμόμαστε την Cesaria Evora... Ξυπόλητη, γιατί δεν κατάφερε ποτέ να συμβιβάσει τα πέλματά της -ούτε στα 70 της χρόνια- με τα αγαθά του πολιτισμού μας... Κατάφερε όμως να μας γεμίσει υπέροχους ήχους με το χρώμα της πατρίδας της, -του Πράσινου Ακρωτήριου- αλλά και ολόκληρης της Αφρικής. Μας αφήνει τον πλούτο της φωνής της καταγραμμένο σε βινύλια και CD για να την αναγνωρίζουμε σαν μία υπέροχη ιέρεια του δι-εθνικού τραγουδιού... Για να συνοδεύει τους πόνους, τις λύπες και τις χαρές της ανθρωπότητας, που της χαρίζει περίοπτη θέση στην καρδιά της...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:07

  Τι να πούμε τι…

   »  Φαιακία
  «Νεκρό χρόνο» καταγράφουν οι φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ το τελευταίο 15μερο… Δεν έχουμε τι να γράψουμε, όταν η καθημερινότητα εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς; Όχι, δυστυχώς, δεν έχουμε να γράψουμε τίποτε το διαφορετικό. Οι εξελίξεις δυστυχώς δικαιώνουν την πρόβλεψη της χωρίς ορατό τέρμα κατρακύλας, φυσικό αποτέλεσμα μίας άγριας επιθετικότητας των κρατούντων και ενός παρατεινόμενου σαστίσματος των εξουσιαζόμενων… Είμαστε το 99%, λένε οι αγανακτισμένοι πολίτες της Ιμπεριαλιστικής καθέδρας μπροστά στον μητροπολιτικό ναό του Θεού-χρήματος, υπαρκτού & εικονικού-. Καμία αντίρρηση για το ποσοστά των ποσοτικών συσχετισμών… Το παιγνίδι, όμως δεν είναι απλό για να περιγράφεται από το συντριπτικό 99-1… Ούτε καθαρό, ούτε ανοικτό… Στιγμές-στιγμές αναρωτιέται κανείς πότε ο εργαζόμενος πολίτης ήταν περισσότερο αποξενωμένος από την φυσική του υπόσταση: εκατό χρόνια πριν ή σήμερα; Ερώτημα, που έχει την σημασία του παρά τον συγκριτικά πλουσιότερο σημερινό όγκο γνώσης και πληροφόρησης… Βλέπετε το κλασσικό ζήτημα: ποιος-ποιον δεν έχει χάσει την σημασία του, όσες εξωτερικές μεταμορφώσεις κι αν έχουν υποστεί οι κοινωνικές σχέσεις. Ενας «ανίκητος» εχθρός έχει παρεισφρήσει και στην πιο ετοιμόρροπη καλύβα του πιο απελπισμένου κάτοικου του πλανήτη… Τα υψηλής συχνότητας τηλεκύματα μεριμνούν για τον ιδεολογικό και πολιτειακό μας μαρασμό… Δηλητηρίαση πνεύματος με ανεπηρέαστα τα σωματικά κύτταρα… Πλάϊ στην «ανίκητη» εκστρατεία του συστήματος εξουσίας για νοητική και ηθικοϋπαρξιακή εξουθένωση καταγράφεται και το έργο μιας 80ετίας ιδεολογικοπολιτικής αποψίλωσης στον όνομα των βραχυπρόθεσμων αναγκών της αγγιτάτσιας-προπαγάνδας. Μία πραγματικότητα ιδιαίτερα έντονη και συνθλιπτική για την χώρα μας με προϊούσα κλιμάκωση κατά τα τελευταία χρόνια. Ο βαθειά επιστημονικός, εκσυγχρονιστικός και επαναστατικός λόγος του Μπάτση π.χ., μοιάζει προϊστορικό δεδομένο στον χώρο της πολιτικής διανόησης, που σιωπά κάτω από την πίεση των «καθαρών». Η μεταφορά του «διάλογου» σε ζητήματα του απώτερου μέλλοντος ικανοποιεί μόνον την ψυχο-υπαρξιακή ιδιοτέλεια της καθαρότητας ορισμένων και ουσιαστικά σαμποτάρει κάθε βήμα προς τα μπρός. Η διάβρωση της προοδευτικής σκέψης από κάθε είδους δογματικούς ακροβατισμούς συνεργεί στην παγίδευση και την αδρανοποίηση…
  Αυτή η κριτική βέβαια καθόλου δεν υποτιμάει τον ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας ως καταλληλότερου υπερασπιστή του συστήματος… Οι μετά το 1990 εξελίξεις την έχουν μάλιστα βοηθήσει να πετάξει από πάνω της κάθε είδους φερεντζέδες και να αναδειχθεί -στις πιο κρίσιμες ώρες της ανθρωπότητας- σε γνήσιο υπερασπιστή των αγορών και των φιλελευθερόμορφων δογμάτων, που συνοδεύουν την σχετική επιχειρηματολογία… Η χώρα μας δεν ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα… Σε όλη την διαδρομή της μεταπολιτευτικής 40ετίας υπήρξαν πάντοτε αυτοί που ατομικά ή συλλογικά επέλεγαν τον κατάλληλο διάδρομο της μετάλλαξης από «σκληρούς», «πούρους» και «αιμοβόρους» ανατροπείς σε «ανανεωμένους» και «μοντέρνους» υπερασπιστές της …νεοφιλελεύθερης αναγκαιότητας. Η κολυμβήθρα τη σοσιαλδημοκρατίας παρέσχε στις περισσότερες περιπτώσεις το … εξαγνιστικό ύδωρ… Σε μία εποχή, που το σύστημα υποχρεώνει και τους ίδιους τους υπερασπιστές του να μασάνε τα λόγια τους για την ικανότητα αναπροσαρμογής του σε όφελος της ανθρωπότητας, αποτελεί φτηνό δογματισμό το να «ανακαλύπτεις» κοινωνικό πρόσωπα στην αγρίως νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατκική εκδοχή το συστήματος… Ατυχώς η υπεράσπισή μας παραπαίει ανάμεσα σε κωμικούς εξωραϊσμούς και τραγικά αναποτελεσματικές φωνασκίες… Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος...
  Αναζητείται λόγος… Όχι για μας αλλά από μας… Καλούμαστε να καλύψουμε τα κραυγαλέα κενά της πολιτικής μας αγωγής.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 04.12.2011
• 22:03

  Αντίο μεγάλε...

   »  Φαιακία
  Υπήρξε μεγάλος ο Sοcrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira, γνωστός σαν Σώκρατες. Ηταν το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, η ποδοσφαιρική του ευφυία, που τον έκανε γνωστό στα γήπεδα της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Ηταν όμως και η πολυσχιδής του προσωπικότητα, η κουλτούρα του, η προσωπική του στάση στην ζωή... Στα γήπεδα τον γνωρίσαμε με το χαρακτηριστικό κορδελάκι στα μαλλιά, που συμβόλιζε την αντίθεσή του σε κάθε μορφής εξουσία... Στην ζωή τον μάθαμε σαν γιατρό των φτωχών και σαν ταυτόχρονα πτυχιούχο της φιλοσοφίας... Εφυγε στα 57 του και η θλίψη για την αναχώρησή του μας ξαναθυμίζει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της ανθρωπιάς !!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 01.12.2011
• 12:33

  Για λίγο γέλιο...

   »  Φαιακία
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:47

  η Ελλάς των ...νερουλάδων...

   »  Φαιακία
  
  
  
  
  ...όπως και πολλών άλλων, που από ιδρύσεως νέου Ελληνικού κράτους αντυιστέκονται σθεναρά σε κάθε πρόοδο του τόπου και των κατοίκων του, καταδυναστεύουν το κοινωνικό σύνολο και ωφελούνται καταλλήλως...Από τον ποάντοτε φίλο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. λάβαμε το παρακάτω σημείωμα απολύτως ενδεικτικό βαθειά αλλά και οριζόντια ριζωμένης νοοτροπίας... Σε όσους περιγράφει το κείμενο ως ...αντιστασιακούς ενάντια σε μία θαυμάσια κοινοτόμο ιδέα, που θα μπορούσε να απλωθεί από άκρη ως άκρη της Επικράτειας, εμείς θα προσθέσουμε και:
  -Κάποιους ...βιαστικούς της κοινωνικής αλλαγής, που δεν επιθυμούν να υποστηρίξουν τέτοιες επιχειρηματικές δραστηριότητες για να μην ...δυναμώνουν τα μονοπώλια σε βάρος του λαού. Ειρήσθη εν παρόδω, ότι τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα ασφαλώς δεν ανατρέπει το σύστημα αλλά μπορεί για λογαριασμό της ανθρωπότητας να συμβάλλει, ώστε όταν γίνει η αλλαγή να μην βρούμε αποκαΐδια στην θέση του πλανήτη.
  -Κάποιους ημιμαθείς οικολογίζοντες, που αφού διαβάσουν 1-2 φυλλάδια αισθάνονται ειδικοί και απορρίπτουν υπερήφανα μορφές και δράσεις, ασυγκρίτως ηπιότερες και μακροπρόθεσμα ωφελιμότερες με δογματισμό εφάμιλλο εκείνων της α' κατηγορίας...
  Ο τόπος κακοπαθαίνει και από τους δύο τύπους "αντιστασιακών"... Διαβάστε όμως το σημείωμα του Ν.Μ.
  

  Υδριάδα: 100% Eλληνική εφεύρεση!
  Μια εξαιρετική, εξολοκλήρου Ελληνική ιδέα που, όπως συνηθίζεται, δεν έχει την κατάλληλη προβολή. Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι. Τα νησιά μας πάσχουν από έλλειψη -προφανώς πόσιμου- νερού. Η υπερκατανάλωση από τον ανεξέλεγκτο τουρισμό, η χρήση πόσιμου νερού για το γέμισμα των πισίνων και η κακή διαχείριση των υδάτινων πόρων εν γένει, έχουν φέρει αρκετούς ... νησιώτες στα πρόθυρα της λειψυδρίας. Είναι γνωστό, ότι αρκετά από τα νησιά μας αγοράζουν νερό από ιδιώτες, το οποίο μεταφέρουν με βαπόρια για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
  Το θέμα είναι υπάρχει λύση; Φυσικά και υπάρχει αν και μέχρι να εφαρμοστεί, έστω και σε ένα μόνο νησί, έπρεπε να περάσει από το σκόπελο της γραφειοκρατίας...
  Στην Ηρακλειά, δίπλα στη Νάξο, εδώ και τρία χρόνια, λειτουργεί ένα εξολοκλήρου Eλληνικό έργο: Η ʽʽΥδριάδαʼʼ.
  Είναι μια πρότυπη σε παγκόσμιο επίπεδο πλωτή μονάδα αφαλάτωσης που παίρνει την ενέργειά της, από ενσωματωμένη ανεμογεννήτρια και φωτοβολταϊκή συστοιχία.
  Επικεφαλής του προγράμματος, είναι ο κ. Νικήτας Νικητάκος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, που μαζί με τους συνεργάτες του Θ. Λίλα και Α. Βατίστα, έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα που για τη νησιωτική Ελλάδα, θα έπρεπε να είναι ο «απόλυτος στόχος». Τη δημιουργία νερού από τη θάλασσα, χωρίς να καταναλώνεται «ρυπογόνο» ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ.
  Η Υδριάδα με ύψος άνω των 35 μέτρων, αποτελείται από τέσσερις πλωτήρες και έναν κεντρικό, συνδεδεμένους με μεταλλικό πύργο που φιλοξενεί και την ανεμογεννήτρια. Μπορεί να καλύψει τις ημερήσιες ανάγκες 300 κατοίκων σε νερό και έχει σχεδόν μηδενικό κόστος λειτουργίας, όχι βέβαια και κατασκευής...
  Η αντίστροφη όσμωση, η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η Υδριάδα, είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, η εφαρμογή της σε «εθνικό» επίπεδο, σκόνταφτε πάντα στη μεγάλη κατανάλωση ενέργειας του συστήματος, η οποία αν καλυπτόταν από ηλεκτρικό ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ (άνθρακας κ.λπ.) δεν θα είχε το οικολογικό αποτύπωμα που όλοι αναζητούμε στις ημέρες μας.
  Οι επιστήμονες που εξέλιξαν την Υδριάδα, έλυσαν αυτό το πρόβλημα, εγκαθιστώντας πάνω στον τεράστιο πυλώνα, φωτοβολταϊκά συστήματα αλλά και ανεμογεννήτριες, ενώ για τον απομακρυσμένο έλεγχο της λειτουργίας, η Υδριάδα είναι εφοδιασμένη και με ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο!
  Η ιδέα έχει αποσπάσει παγκόσμια αναγνώριση, αλλά στην Ελλάδα έχει ... καταφέρει να εξαγριώσει τους τοπικούς κοινοτικούς νερουλάδες, οι οποίοι θεωρούν αδιανόητο να χάσουν το μεροκάματό τους όταν το σύστημα θα λειτουργήσει πλήρως παρέχοντας δωρεάν νερό!
  Στην πορεία υλοποίησης του έργου από την ομάδα του Πανεπιστημίου - σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές - οι υπεύθυνοι άκουσαν ακόμα και τη δικαιολογία από τα χείλη αρμόδιων παραγόντων ότι «δεν είναι δυνατόν να δίνετε δωρεάν νερό. Θα μας το χαρίζετε και εμείς θα το πουλάμε».
  Αθάνατη Ελλάδα με τους αρμόδιούς σου.
  

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:13

  ΔΕΗ: Της ... ρεμούλας το κάγκελο

   »  Φαιακία
  Αυτό ισχυρίζεται ο κυβερνητικός (ΠΑΣΟΚ) βουλευτής σε επερώτησή του, που αναγνώσαμε στον ιστότοπο NEWSTRAP ( [www.newstrap.gr] ). Σας την μεταφέρουμε αυτούσια γιατί:
  
  
  1. Εχει ειδικότερο βάρος αφού πρόκειται για βουλευτή της ...συγκυβέρνησης.
  2. Αποδεκνύει, πως πράγματι η ρεμούλα στους μεγάλους δημόσιους οργανισμούς καλά κρατεί γιατί έρχεται από πολύ πίσω... Από την εποχή δηλαδή, που οι σημερινοί σωτήρες της πατρίδας είχαν αναγάγει σε ύψιστο ιδανικό την ...δημοκρατικοποίηση της μίζας.
  3. Γιατί, όπως έλεγε και ο Ροΐδης (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση) υπάρχει και η 3η φυλή Ελλήνων, που με τον ιδρώτα της συντηρεί τους κηφήνες... Στην ΔΕΗ, λοιπόν, αποδεκνύεται για πολλοστή φορά ότι το ... χοντρό παιγνίδι δεν το κάνουν οι εναερίτες αλλά κάποιοι καλοσυντηρούμενοι χαρτογιακάδες, που έχουν μετατρέψει τον οργανισμό σε Παράδεισο ... για πάρτη τους...
  Διαβάστε την, λοιπόν, αξίζει τον κόπο...
  ΕΡΩΤΗΣΗ
  ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
  Προς Τον Κύριο Υπουργό Περιβάλλοντος,
  Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
  
  1. Η διοίκηση της ΔΕΗ επιτρέπει παράνομες και αλόγιστες δαπάνες που φθάνουν μέχρι τα όρια της λεηλασίας όταν τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος την τελευταία περίοδο κινούνται σε αυξήσεις άνω του 30% για τα νοικοκυριά και η μεσοσταθμική αύξηση θα κινηθεί σε ποσοστά 18-19%.
  2. Για αυτές τις παράνομες σπατάλες έχουν γίνει κατά καιρούς καταγγελίες. Ειδικότερα, πριν ένα χρόνο προσδιορίστηκαν με απόλυτη ακρίβεια πολλές περιπτώσεις, πλην όμως, αντί να ελεγχθούν, η κατάσταση εκτραχύνεται και το σύστημα αποθρασύνεται.
  Γι' αυτό και ενδεχομένως θα πρέπει τα στοιχεία να προωθηθούν και στην δικαιοσύνη.
  3. Ενδεικτικά αναφέρονται:
  α. Οι αποδοχές των γενικών διευθυντών, ενώ θα πρέπει σύμφωνα με την ισχύουσα διάταξη να «διαμορφώνονται στο ύψος των 5.981,40 ευρώ», οι γενικοί διευθυντές της ΔΕΗ με περίεργη μεθόδευση και κατά παράβαση κάθε εννοίας δικαίου, αλλά και ηθικής, εισπράττουν 8.578,30 (Κ.Μ. 072) συν 588,58 (Κ.Μ. 391), αθροιστικά 9.166,88 ευρώ.
  Αυτά τα ποσά προκύπτουν από την «Εκκαθάριση μισθοδοσίας Κ.Κ.Π. – ΔΕΗ» τον μήνα Οκτώβριο 2011, χρήση 2011, αλλά και από τις λοιπές εκκαθαρίσεις των προηγουμένων μηνών για όλους τους γενικούς διευθυντές.
  β. Η παράνομη διάθεση εκατοντάδων επιβατηγών αυτοκινήτων σε διευθυντές και χαμηλόβαθμους υπαλλήλους, τα οποία κοστίζουν υπέρογκα ποσά.
  γ. Οι δαπάνες υπερωριών στο προσωπικό του γραφείου του διευθύνοντος συμβούλου, όπως προκύπτει από στοιχεία που δημοσιοποιούνται, είναι πέρα από κάθε ηθική και λογική αιτιολογία.
  Αφού οι δύο οδηγοί έχουν 215 ώρες υπερωρίες το μήνα, όταν οι εργάσιμες ώρες ανά μήνα δεν υπερβαίνουν τις 160 ώρες ανά εργαζόμενο.
  Αφού η γραμματέας έχει ποσό προσαύξησης αποδοχών (όχι βάρδιας) για τον Ιανουάριο 2011, 1641.60 ευρώ, για το Φεβρουάριο 1296.00 ευρώ και για το Μάρτιο 1373.86 ευρώ.
  Αφού ο «συνοδός» υπάλληλος έχει ποσό προσαύξησης αποδοχών (όχι βάρδιας) 2259.56 ευρώ για το μήνα Ιανουάριο του 2011, 1770.72 για το Φεβρουάριο και 1875.52 για το Μάρτιο.
  Αφού η αντίστοιχη προσαύξηση για τον έτερο οδηγό φθάνει τα 1933.17 ευρώ τον Ιανουάριο, 1718.67 το Φεβρουάριο και 1621.80 το Μάρτιο του 2011.
  Αφού ο κλητήρας του γραφείου έλαβε τους εν λόγω μήνες προσαυξήσεις της τάξεως των 1118.64 ευρώ, 1030.32 ευρώ και 927.00 ευρώ αντίστοιχα.
  δ. Παράλογες, όμως, είναι και οι δαπάνες υπερωριών της γραμματέως του Αναπληρωτή Διευθυντή, η οποία έλαβε ποσό προσαύξησης αποδοχών εκτός βάρδιας για τον Ιανουάριο του 2011, 1800.07 ευρώ, για το Φεβρουάριο 1416.96 ευρώ και για το Μάρτιο 1385.48 ευρώ.
  3. Ενώ είναι προκλητική και η περίπτωση της συνταξιοδότησης Γενικού Διευθυντή, ο οποίος, αμέσως μετά τη συνταξιοδότηση, προσελήφθη με ετήσιο μισθό 117.400, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται τα δώρα εορτών Πάσχα, Χριστουγέννων και επίδομα αδείας. Και έτσι έχουμε είσπραξη ποσού σύνταξης αλλά και ποσού απασχόλησης.
  Όταν και η διαδικασία «προκήρυξης» θεωρείται ότι παραβιάζει τις διατάξεις και τους κανονισμούς.
  ΕΡΩΤΑΤΑΙ
  Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
  α. Με δεδομένο ότι είναι σε γνώση του Υπουργείου αυτές οι αποδοχές των Γενικών Διευθυντών, αυτές οι δαπάνες των υπερωριών, η επαναπρόσληψη συνταξιοδοτηθέντος Γενικού Διευθυντή, αλλά και η διάθεση αυτοκινήτων σε διευθυντές, ποιες ενέργειες έχουν γίνει για να ελεγχθούν και να διακοπεί οποιαδήποτε παράνομη δαπάνη;
  β. Είναι νόμιμες και αιτιολογούνται αυτές οι δαπάνες;
  γ. Μήπως θα πρέπει να ζητηθεί η επιστροφή τους με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού;
  δ. Προκύπτει παραβίαση κανόνων δικαίου και γενικότερα θέμα πειθαρχικών και ποινικών ευθυνών για τους αρμοδίους που εγκρίνουν αυτές τις δαπάνες;
  ε. Πώς μπορούν να αιτιολογηθούν αυτές οι δαπάνες, όταν στο δημόσιο, στο ευρύτερο δημόσιο, αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, έχουμε την τελευταία διετία μείωση αποδοχών που εγγίζουν και το 40%;
  ζ. Πώς μπορούν να αιτιολογούνται αυτές οι δαπάνες, όταν έχουμε, με τα τελευταία μέτρα, έκρηξη της ανεργίας και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού κάτω και από τα όρια της φτώχιας;
  ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ
  Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
  Για την κατάθεση των σχετικών εγγράφων:
  α. Των εκκαθαρίσεων των αποδοχών των Γενικών Διευθυντών,
  β. Των εκκαθαρίσεων των αποδοχών των υπαλλήλων του γραφείου της Διοίκησης,
  γ. Των αποφάσεων με τις οποίες έχουν διατεθεί αυτοκίνητα στους διευθυντές και κατώτερους υπαλλήλους της.
  δ. Τη γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας της Δ.Ε.Η., σε σχέση με τη διαδικασία επαναπρόσληψης Γενικού Διευθυντή που συνταξιοδοτήθηκε και επανήλθε με σύμβαση που αφορούσε «τακτικό προσωπικό».
  ε. Τη γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας της Δ.Ε.Η. σε σχέση με την καταβολή ποσού μηνιαίας αμοιβής πλέον των 5.981,40.
  Ο Ερωτών Βουλευτής
  και αιτών την κατάθεση των εγγράφων
  Μαν. Α. Μπεντενιώτης
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 30.11.2011
• 12:32

  Μία ζωή τα ίδια !!!

   »  Φαιακία
  Ο Εμμανουήλ Ροΐδης (1836-1904), περισσότερο ενάμισυ αιώνα πριν περιγράφει την Ελλάδα του τότε, παρόμοια με την Ελλάδα του τώρα. Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. μας έστειλε το απόσπασμα του καυστικού λόγου του μεγάλου Ελληνα συγγραφέα, που μοιάζει να περιγράφει τα σύγχρονα συμβαίνοντα... Το κοινό των εποχών είναι οι εξαρτήσεις του τόπου, που διαφεντεύεται από τις ίδιες εξωτερικές δυνάμεις σε αγαστή συνεργασία και υποτακτική σχέση από παρόμοιους ντόπιους άρχοντες...
  
  Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις τοιαύτας:
  α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντες κοχλιάριον βυθίζωσιν τούτο εις την χύτραν τού προϋπολογισμού.
  β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον ζητούν επί παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.
  γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχουν κοχλιάριον ούτε ζητούν τοιούτον, αλλά είναι επιφορτισμένοι να γεμίζωσι την χύτραν διά τού ιδρώτος
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 27.11.2011
• 23:58

  «Σταγονιδιακά» χρόνια...

   »  Φαιακία
  Στα μέσα της πολυτάραχης 10ετίας του 60, ο Ηλίας Ηλιού, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ενιαίας (τότε) Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) κατήγγειλε τον συνταγματάρχη Γιώργο Παπαδόπουλο, για την γνωστή ιστορία της προβοκάτσιας-σαμποτάζ του Εβρου (με την ζάχαρη στα ντεπόζιτα των τανκς), που την πλήρωσαν δύο δημοκρατικοί φαντάροι, ενώ ο Γ. Παπαδόπουλος επιβραβεύτηκε με …μετάθεσή του στην Αθήνα… Τον Γ. Παπαδόπουλο και τις …αρετές του είχαν επαινέσει πολλοί δημόσιοι άνδρες… Όπως είχε παρουσιάσει ο γνωστός Σάββας Κωνσταντόπουλος λίγο μετά την «εθνοσωτήριο», ο Κ. Καραμανλής είχε αναγνωρίσει το … «τάλαντο» του ανδρός, που είχε ήδη αναλάβει -με ευθύνη του τότε κυβερνητικού παρακράτους- υπεύθυνη θέση στο σχέδιο «Περικλής», το γνωστό σχέδιο της ΚΥΠ για την οργάνωση και εκτέλεση πραξικοπημάτων… Και τότε, η παρέμβαση της ΕΔΑ χαρακτηρίστηκε από τους εκπροσώπους ΟΛΩΝ των αστικών κομμάτων (ΕΡΕ,ΕΚ,ΦΙΔΗΚ, ΚΠ) ως υπερβολική… Ολοι είχαν έναν καθησυχαστικό λόγο προς τους Ελληνες πολίτες και μία ειρωνική καταγγελτική διάθεση για την … γνωστή πραξικοπηματοφοβία της Αριστεράς… Η συνέχεια γνωστή… ΟΛΑ αποδείχτηκαν χάρτινα και μαζί τους και η πραξικοπηματοφοβία της αριστεράς, που μας ανήγγειλε στο φύλλο της Αυγής της 21ης Απριλίου, γιατί …δεν θα γίνει δικτατορία…
  Χρειάστηκε η εκχώρηση εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας (Κύπρος), για να αποκατασταθούν οι αστικές δημοκρατικές ελευθερίες στον τόπο το 1974…
  Εχουν περάσει 45 χρόνια και το σχέδιο καταστολής της συλλογικής μνήμης καλά κρατεί… Πρώτη συστηματική δράση ήταν οι άριστα οργανωμένες προβοκάτσιες στις πορείες του Πολυτεχνείου, που σιγά-σιγά μετέτρεψαν μία εκδήλωση συλλογικού παλλαϊκού χρακτήρα σε προνόμιο τολμηρών πρωτοποριών… Σιγά-σιγά το ίδιο έγινε στην καθημερινή πολιτική και συνδικαλιστική δράση του λαού… Όμως, στα δύο τελευταία χρόνια χάρις στο «σωτήριο» έργο της «σοσιαλιστικής» διακυβέρνησης, τα πράγματα εξελίσσονται με εκθετικούς ρυθμούς… Ετσι, ενώ για χρόνια μετά τη χούντα η αποχή των Ενόπλων Δυνάμεων από κάθε είδους πολιτική ανάμειξη θεωρούνταν θέσφατο, τον τελευταίο καιρό κρούσματα «πολιτικοποίησης» διαδραματίζονται όλο και συχνότερα… Ξεκινήσαμε από την αθώα (;) κατάληψη του Πενταγώνου από τους απόστρατους αλλά και τις συχνά προβαλλόμενες στα ΜΜΕ φήμες για ίδρυση κόμματος από στελέχη των ΕΔ. Και ως εδώ θα μπορούσε κανείς να … αμπελοφιλοσοφεί, αν τον ίδιο καιρό δεν συνέβαιναν και άλλα σημαντικά, κατά την γνώμη μας. Στην διάρκεια στρατιωτικής παρέλασης, επίλεκτο σώμα των ενόπλων δυνάμεων εκφωνεί με στεντωρία φωνή και άριστο ρυθμικό βηματισμό (άρα και με εξαιρετική οργανωτική προετοιμασία) το …καθόλου αριστερής έμπνευσης και προέλευσης σύνθημα: δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ… Σήμερα μαθαίνουμε τα … καλά νέα της Σχολής Ευελπίδων, όπου ο ύμνος της 21ης Απριλίου ακούστηκε … περήφανα και συλλογικά για την επέτειο του Πολυτεχνείου… Προεξοφλούμε εξαγγελίες τιμωρίας μαζί με καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις περί …μεμονωμένων επεισοδίων…
  Κι’ όμως δεν είναι έτσι… Μέσα στην λαίλαπα της πρωτοφανούς αντιλαϊκής επίθεσης η συλλογική μνήμη ξεθωριάζει. «Ποιοτικό» άλμα η συμμετοχή στην τελευταία κυβέρνηση Υπουργών, που έχουν επανειλημμένα και ξεκάθαρα απαξιώσει το Πολυτεχνείο… Με την βοήθεια ενός αρμαγεδώνα σκανδάλων, εξαπατήσεων, σύλησης του δημόσιου χρήματος αλλά και την συλλογική αδυναμία αντιμετώπισης κραυγαλέων προβλημάτων της καθημερινότητας (οικογενειακή ασφάλεια, μεταναστευτικό κ.λ.π.), αρχίζει να υποβόσκει ένα κλίμα «νοσταλγίας» των ...καλύτερων ημερών της χούντας. Στην μνήμη κάποιων αφελών νεότατων δεν είναι ξεκάθαρο …αν έγιναν ή όχι βασανιστήρια αλλά είναι μάλλον σίγουρο, ότι τότε περνούσαμε καλύτερα… Και αυτό είναι το ανησυχητικότερο… Για τους αμφιβάλλοντες συνιστούμε μία καλή βόλτα σε facebook, twitter, chatrooms κ.λ.π. Για μας τίποτε το περίεργο… Εχοντας γνώση και επίγνωση σχετικών θέσεων του μακαρίτη Κάρολου (αναφερόμαστε στον Μαρξ) δεν μας εκπλήσσει, ότι όταν οι αντικειμενικές συνθήκες είναι ώριμες (καληώρα) αλλά ο υποκειμενικός παράγοντας ανώριμος (καληώρα) τότε παραμονεύει ο κίνδυνος αυταρχικών πισωγυρισμάτων της αστικής δημοκρατίας…
  Εκεί, λοιπόν, που θάπρεπε κανείς να ανατρέξει για να βρει έναν καθαρό λόγο για το σήμερα, εισπράττει γενικόλογους αφορισμούς για το μεθαύριο, που μπορούν να γεννήσουν οργή ή ειρωνία (εξαρτάται από ποια θέση το βλέπει κανείς…). Στο νου μου έρχονται διδακτικότατες περιγραφές του Γκεόργκι Δημητρώφ στην ολίγον προ-Χιτλερική Γερμανία, όπου από την μεριά της αριστεράς κυριαρχούσε η γενικολογία στο όνομα της επαναστατικής λεξιλαγνικής καθαρότητας, την ίδια ώρα, που οι Ναζί επιδίδονταν σε (εκ του πονηρού, ασφαλώς) εξαγγελίες φιλολαϊκών θέσεων και μέτρων…
  Την ίδια ώρα, η Δημοκρατική Παιδεία στον Στρατό και τα Σώματα Ασφαλείας παραμένει αίτημα εν απολύτω ανεπαρκεία σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο. Χωρίς καμία αυταπάτη για τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους και των μηχανισμών στήριξής του, το αίτημα για το βαθύτερο δυνατό εκδημοκρατισμό θεσμών, που έχουν μάλιστα πρόσφατο βεβαρυμένο μητρώο μπορεί τουλάχιστον να αναβαθμίζει την δημοκρατική, την συλλογική και ατομική συνειδητότητα των πολιτών, χωρίς να κινδυνεύει να τους εκτρέψει σε …ρεφορμιστικές ατραπούς. Αντίθετα, το μακρινό όραμα γίνεται πιο ρεαλιστικό, ελκυστικό και πιθανότερα κατακτήσιμο, όταν μπορεί να συνδεθεί με την αναλυτική γνώση της διαδρομής… Οποιεσδήποτε παλινωδίες μαρτυρούν ανεπάρκεια των σχεδιαστών και όχι της πραγματικότητας… Η -σε τελευταία ανάλυση- ενασχόληση με την ιδεολογικόμορφη καθαρότητα της παρέας μας σπανιότατα είναι προοδευτική…
  ΥΓ1. Συνήθως πριν από την βροχή πέφτουν σταγονίδια… ΥΓ2. Αν δεν γνωρίζουμε το είδος του φιδιού, που έσπασε το αυγό του (αν είναι δηλαδή δηλητηριώδες ή όχι) είναι καλύτερα να το εκλάβουμε ως δηλητηριώδες.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 25.11.2011
• 02:23

  ΠΟΙΗΣΗ (με κεφαλαία)

   »  Φαιακία
  Ετσι αισθανθήκαμε, όταν ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ, Γιάννης Λύχρος μς έστειλε το ποίημα του μεγάλου Λιβανέζου ποιητή Xαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), που στο έργο "ο Κήπος του Προφήτη" , που εκδόθηκε το 1923, γράφει (απόσπασμα):
  
  "Το έθνος να λυπάστε αν φορεί
  ένδυμα που δεν το ύφανε.
  Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
  Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το
  πατητήρι του.
  Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
  Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
  Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και
  την πέτρα.
  Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο,
  μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
  Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
  Ομοιότητες και αναλογίες καθόλου τυχαίες...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 18.11.2011
• 17:05

  Με λόγο σαφή και επίκαιρο

   »  Φαιακία
  Είναι γραμμένο το σημείωμα του φίλτατου Δήμου Μακατσώρη, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ... μας άρεσε και σας το παρουσιάζουμε:
  
  ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ
  Σκοπός ζωής της ακροδεξιάς ήταν η συμμετοχή της σε οποιαδήποτε κυβέρνηση που θα συμμετείχαν οι πυλώνες της δεξιάς με στόχο την πολιτική της αναγνώριση.
  Το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου.
  Μια κυβέρνηση που θα ακολουθήσει πιστά την πολιτική της προηγούμενης, μια που αυτή αποτελεί και τη ραχοκοκαλιά της.
  Μια κυβέρνηση που απέτυχε σε όλα τα επίπεδα, αφού αύξησε το χρέος από το 127,4% του ΑΕΠ στο τέλος του 2009, στο 161% στο τέλος του Οκτώβρη του 2011, αφού εκτίναξε την ανεργία τον ίδιο μήνα στο 17,6% του ενεργού πληθυσμού, αφού αύξησε την έμμεση και άμεση φορολογία επιβαρύνοντας κυρίως τους χαμηλοεισοδηματίες, μείωσε παράλληλα τους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, με στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής, μείωσε επίσης πάνω από 805% το ΑΕΠ στα δύο τελευταία χρόνια και μαζί με τη μείωση του 2009 πλησιάζει το 12%. Έτσι το ΑΕΠ από 252 δισεκατομμύρια θα φθάσει στο τέλος του χρόνου τα 219 και με προοπτική στο τέλος του 2012 να μην ξεπερνά τα 212 δισεκατομμύρια, μείωση κατά 3,2% όπως εκτιμά η κυβέρνηση.
  Με τις μειώσεις των αποδοχών, τις περικοπές των κοινωνικών παροχών και τις αυξήσεις των φόρων μέσα στη διετία, μείωσε το δημόσιο έλλειμμα από το 15,4% του ΑΕΠ των 242 δισεκατομμυρίων στο 9% του ΑΕΠ των 220 δισεκατομμυρίων. Το έλλειμμα θα κλείσει περίπου στα 20 δισεκατομμύρια στο τέλος του χρόνου.
  Κι αν αφαιρεθούν ακόμη και 4,5 δισεκατομμύρια από τη μείωση των τόκων λόγω κουρέματος του δημοσίου χρέους, πάλι το έλλειμμα θα είναι της τάξης των 15,5 δισεκατομμυρίων και με τη εφαρμογή των μέτρων του νέου αναθεωρημένου μνημονίου, το έλλειμμα θα φθάνει στα 13 δισεκατομμύρια και θα είναι τα τέλη του 2012 σε ποσοστό του ΑΕΠ τουλάχιστον 6%.
  Η κυβέρνηση του κ. Λ. Παπαδήμου καθ’ υπόδειξη των τραπεζών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των κατασκευαστικών εταιρειών και με τις ευλογίες της τρόικας θα πάρει και νέα μέτρα εις βάρος των χαμηλοεισοδηματιών με στόχο τους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Η πολιτική τους θα είναι αδιέξοδη και μόνιμα θύματά της θα είναι οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες και οι μικροεπαγγελματίες.
  Την πολιτική αυτή χαράζουν οι τραπεζίτες μέσω του εκτελεστικού τους οργάνου που είναι ο κ. Λ.Παπαδήμος. Τι περιμένει όμως ο λαός από αυτόν όταν οι εισηγήσεις του μας οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάσταση ; Αυτές ήταν :
  Η ισοτιμία της ένταξης της χώρας στην ζώνη του ευρώ, ήτοι 1 ευρώ προς 340,75 δρχ., παραγνωρίζοντας πως η ισοτιμία δεν είναι αποτέλεσμα των αγορών, αλλά της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας, την οποίαν όφειλαν να προστατεύσουν.
  Η έκδοση swaps, τα οποία πούλησαν στην Goldman Sachs και δεν τα εμφάνισαν σε συμφωνία με αυτήν στο δημόσιο χρέος.
  Στην μείωση των επιτοκίων καταθέσεων και στην αύξηση των επιτοκίων χορηγήσεων για να γίνει πιο ακριβό το χρήμα που είχε ανάγκη η πραγματική οικονομία και να κερδίσουν μόνο οι τραπεζίτες.
  Μήπως ο κ. Λ.Παπαδήμος με την ιδιότητα του αντιπροέδρου της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας εισηγήθηκε το 2010 είτε στην ίδια την τράπεζα είτε στον κ. Γ. Παπανδρέου, την αναγκαιότητα του κουρέματος του δημόσιου χρέους ; Πράγμα που υλοποιήθηκε με καθυστέρηση 15 μηνών και αφού το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε από τα 289 δισεκατομμύρια στα 360 δισεκατομμύρια. Αλήθεια πιστεύει έστω και ένας Έλληνας πως ο κ. Λ.Παπαδήμος θα ασκήσει εθνική πολιτική ή θα ασκήσει την πολιτική που θα του υποδείξουν τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας, οι αγορές και η τρόικα ;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 15.11.2011
• 12:37

  Η μεγάλη ληστεία!!!

   »  Φαιακία
  Ετσι επιγράφεται άρθρο του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου, που δημοσιεύτηκε στις 7/11/2011 στο Athens Review of Books. Επειδή το βρήκαμε εξαιρετικά ΕΠΙΚΑΙΡΟ και συγκλονιστικά ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ σας το παρουσιάζουμε αυτούσιο (χωρίς περικοπές), όπως μας το έστειλαν φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ. Αποφεύγουμε τα "μακρινάρια", που κουράζουν στην ανάγνωσή τους αλλά εδώ κάθε λέξη, κάθε πρόταση είναι πολύτιμη πληροφορία...
  
  
  Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ
  Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες.
  «Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».
  «Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.
  «Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.
  Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα –
  Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.
  Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.
  «Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.
  2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.
  Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.
  Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!
  Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
  Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.
  Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να
  πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.
  Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της «Αλλαγής».
  Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.
  3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει.
  Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.
  Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των
  χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.
  Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.
  Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.
  Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.
  Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.
  Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη.
  Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.
  Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.
  Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν
  τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.
  Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.
  [1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
  [2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς. Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το 1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο [tiny.cc]
  [3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
  [4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.
  ********************
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 09.11.2011
• 00:21

  Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...

   »  Φαιακία
  Σας μεταφέρουμε αυτούσιο το e-mail του φίλατου Ν.Μ. με μία -συγκλονιστικά ανθρώπινη ιστορία- πολύ ξεχωριστή στην εποχή των spreads, των PSI, των CDS, των αλητηρίων της κερδοσκοπίας, των βαμπίρ του φιλελευθερισμού... Τέτοιες "περιπτώσεις" μπορούν να γεμίζουν τις μπαταρίες μας, ιδιαίτερα, αυτές τις ώρες της μαγειρευόμενης "εθνικής σωτηρίας". Το παρουσιάζουμε:
  
  Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...
  "Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν"
  "Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"
  
  
  Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα είχε εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων. Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό.Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους. Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της τα μεγαλύτερα παιδιά.Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο.Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά!Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη. Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια. Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της.
  
  
  Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες.Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν.
  Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Δεν επελέγη .(φυσικα)!!! . Γιατι ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ... και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...
  Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά... Βάζω το λιθαράκι μου προωθώντας αυτό το μήνυμα. Ελπίζω να κάνετε κι εσείς το ίδιο...Είναι τώρα πάνω από 60 χρόνια που τέλειωσε ο Β΄Παγκόσμιος στην Ευρώπη. Αυτό το e-mail στάλθηκε ως "μνημόσυνη αλυσσίδα", εις μνήμην των 6 εκατομμυρίων εβραίων, 20 εκατομμυρίων ρώσων, 10 εκατομμυρίων χριστιανών και 1.900 καθολικών ιερέων που δολοφονήθηκαν, σφαγιάστηκαν, βιάστηκαν, κάηκαν, λιμοκτόνησαν και ταπεινώθηκαν.Είναι επιτακτική ανάγκη να διασφαλιστεί ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα ξεχάσει, γιατί υπάρχουν άλλοι που θα το ξαναέκαναν...Αυτό το e-mail προορίζεται να φτάσει σε 40 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Ενωθείτε κι εσείς και γίνετε ένας κρίκος της "επιμνημόσυνης αλυσίδας" και βοηθείστε να φτάσει στην άκρη του κόσμου...Στείλτε κι εσείς αυτό το μήνυμα στους γνωστούς σας και ζητείστε τους να συνεχίσουν αυτή την αλυσσίδα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 07.11.2011
• 23:05

  Συγκινητικά διαυγής και σαφής !!!

   »  Φαιακία
  Ο Εμμανουήλ Κριαράς, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ έκανε πρόσφατα, σε ηλικία 105 ετών!!!, δηλώσεις σχετικά με την τρέχουσα πολιτική, κοινωνική & οικονομική κρίση... Τις διαβάσαμε στο [www.nooz.gr] και καταχαρήκαμε την μεγάλη διάυγεια, την ευγένεια και την προοδευτικότητα του πεύματος και γι' αυτό σας τις μεταφέρουμε...
  ... Στην υπερεκατονταετή ζωή μου δεν θυμάμαι ποτέ αντίστοιχη περίοδο με ανάλογα πολιτικά και κυρίως οικονομικά αδιέξοδα. Θα ήθελα να είχα πεθάνει, να μην είμαι αναγκασμένος να βιώνω αυτές τις καταστάσεις στον τόπο μου. Φταίμε κι εμείς. Λειτουργήσαμε όλοι -κυβέρνηση και πολίτες κατά το χειρότερο δυνατό τρόπο. Βολευόμασταν - στην καλύτερη περίπτωση - στο καθεστώς της υποκρισίας, της κλεψιάς , της απάτης. Όταν παίρνει κανείς δανεικά είτε είναι κράτος είτε πολίτης πρέπει να είναι όσα μπορεί να επιστρέψει… Όχι περισσότερα. Βρισκόμαστε πλέον στον πάτο και ελπίζω να μην έχει χειρότερα. Βέβαια ο φασισμός μπορεί να έχει σήμερα άλλο πρόσωπο.Μέσα στο αστικό καθεστώς που ζούμε - όλοι γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνον της Ελλάδας- η λύση - εγώ θα επιμένω πάντα σ΄αυτό- είναι ένας σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο. Παγκοσμίως. Αυτή είναι η λύτρωση του κόσμου. Η Αριστερά όμως στην Ελλάδα δεν βλέπω ότι έχει δυνατότητες. Η πρόταση του δημοψηφίσματος δεν ήταν η καλύτερη λύση , Θύμωσα όταν άκουσα ότι αυτό αποφάσισε ο πρωθυπουργός. Φοβάμαι ότι στις εκλογές θα επικρατήσει ο Σαμαράς. Δεν του έχω εμπιστοσύνη όμως. Είναι βαθύτατα συντηρητικός…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 04.11.2011
• 10:03

  Το παιγνίδι είναι στημένο…

   »  Φαιακία
  Λίγα 24ωρα έχουν περάσει από την στιγμή, που ο διεθνής πολιτικός ορίζοντας γέμισε με την …πομφόλυγα του δημοψηφίσματος… Χαμός στα διεθνή χρηματιστήρια, πανικός στους Ευρωπαίους ηγέτες, σύγχυση στο G20… Η μικρά αλλά υπερήφανος Ελλάς υψώνει το ανάστημά της… Ο Δαυίδ στέκεται όρθιος μπροστά στους Γολιάθ του πλανήτη… Εκρηξη δημοκρατικής ευαισθησίας από την Ελληνική κυβέρνηση… Ο λαός να αποφασίσει… Λίγο μετά την δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού, ακολουθούν τα γνωστά εξαπτέρυγα, που μας βομβαρδίζουν με ατάκες πατριωτισμού στα όρια του αντιϊμπεριαλισμού… Επειδή, όμως ο πρωθυπουργός είναι και λίγο μαρτυριάρης, στην ερώτηση: το ξέρουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, δεν το κρύβει… Και βέβαια ξέρουν από καιρό τις προθέσεις μας… Και εδώ αρχίζουμε να πονηρευόμαστε… Ολοι οι αρμόδιοι και σχετικοί το ξέρουν και κανένας δεν έχει πρόβλημα; Τι έγινε ρε παιδιά; Λαϊκοδημοκρατική στροφή των μεγάλων της Γηραιάς Ηπείρου… Κοίτα ο Νικολά… Κοίτα η Αγκελα… Και δεν τους το είχαμε… Καταρχή δηλώνουν ... πλήρη άγνοια... Αλλά η δημοκρατική τους ευαισθησία δεν περιγράφεται... Ο Ελληνικός λαός θα έχει όλο το δικαίωμα να διαλέξει αλλά προσοχή!!! Όχι αν του αρέσει η συγκεκριμένη συμφωνία… Σιγά τώρα…Ττα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα, τις εποπτείες και όλα τα σχετικά παλούκια σας τα περάσαμε καπέλο Παναμέζικο και τώρα θα σας ζητήσουμε την γνώμη… Ε! όχι !!! Το ερώτημα θα το θέσουμε στην ρίζα του. Για να είναι καθαρά τα πράματα… ΜΕΣΑ ‘Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ? η καλύτερα: ΜΕΣΑ Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ?
  Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, όπως άδει και ο pop συμπολίτης αοιδός… Πανικός στα γνωστά ΜΜΕ… Ολονύκτιες και ολοήμερες ακολουθίες… Ο Ακάθιστος ύμνος των καναπέδων… Τι μας βρήκε, τι θα πάθουμε… Ωϊμέ… Ωϊμέ… Τώρα κάνει δήλωση ο Υπουργός άλφα… Αυτοί έχουν τον Υπουργό βήτα… Στο 3ο κανάλι ο σημαντικός πολιτικός αναλυτής γάμμα… Οι αγορές πιέζουν, οι τράπεζες δεν κάνουν αναλήψεις… Χαμός… Παναγία μου… θα χάσουμε αυτή την χρυσή συμφωνία, που μας χάριζε 250 δις και μα αφαιρούσε άλλα 100 δις από τα χρέη (ούτε για χάρισμα πρόκειται ούτε για αλάφρωση του δανείου στην ουσία…). Η μαγική συνταγή του Ναστραντίν Χότζα κατά της στενότητας του χώρου, από την οποία υπέφερε η κατοικία του αφελούς χωρικού στο μεγαλείο της… Η χρυσή συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου κινδυνεύει από …απερισκεψίες και επιπολαιότητες. Θεέ μου κάνε να μην την χάσουμε… Κάνε να ηρεμήσουν τα πράματα και όλα να εξελιχθούν όμορφα και καλά… Κάνε να τηρήσουν οι Ευρωπαίοι την πολύτιμη, την σπουδαία, την ανεπανάληπτη συμφωνία… Κάνε να θελήσουν… Για μας δεν τίθεται θέμα… Ένα θησαυρό είχαμε στα χέρια μας και πάμε να τον χάσουμε…
  Δεν μπορούμε ασφαλώς να προφητέψουμε τις επόμενες σκηνές του έργου ούτε τις λεπτομέρειες της πλοκής του, που θα το κάνει ελκυστικότερο και πειστικότερο… Νομίζουμε, απλά ότι έχουμε καταλάβει το βασικό σενάριο… Γι’ αυτό είχαμε γράψει, πριν λίγες μέρες, πως: η Ευρώπη αγοράζει Εθνική ανεξαρτησία… Και την αγοράζει με σατανικό τρόπο ώστε να μετατρέψει τον θάνατο σε λύτρωση…
  Ο επίλογος ο ίδιος: Εχουμε τον Λόγο…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 01.11.2011
• 00:45

  Γνωρίζουμε τα ερωτήματα του δημοψηφίσματος !!!

   »  Φαιακία
  Η ΦΑΙΑΚΙΑ με την βοήθεια των δαιμόνιων ρεπόρτερ της και τα γερά "κονέ" σε υψηλά κλιμάκια σας αποκαλύπτει τα 2 εναλλακτικά ερωτήματα, που θα θέσει η κυβέρνηση δημοψηφισματικά:
  ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου σας αρέσει πάρα, πάρα, πάρα, πάρα πολύ;ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου σας αρέσει πάρα πολύ;
  Αλλες εξίσου έγκυρες πληροφορίες του blog μας αναφέρουν διαφορετικό δίδυμο ερωτημάτων:
  ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Προτιμάτε τον Παράδεισο, που σας βάζουμε με την συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου;
  ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Προτιμάτε την Κόλαση με την απόρριψη της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου;
  
  Αμείλικτα ερωτήματα, που θα ανεβάσουν τον πολιτικό προβληματισμό, θα καταξιώσουν το δημοκρατικό μας πολίτευμα και θα εμβαθύνουν τα δεδομένα της λαϊκής κυριαρχίας...
  ΥΓ. Τα παιγνίδια με θεσμούς σημαντικούς, όπως το δημοψήφισμα, τελικά μόνον την απαξίωσή τους επιδιώκουν...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 30.10.2011
• 23:31

  Μας οφείλουν μία απάντηση…

   »  Φαιακία
  Πριν από δύο χρόνια η νεοεκλεγμένη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, σε αντίθεση με την προεκλογική της εφησυχαστική ρητορική, μας αποκάλυψε, ότι το χρέος είναι δυσθεώρητο και έχει φτάσει στο 127% του ΑΕΠ και πως η προσφυγή στο ΔΝΤ θα ήταν ολέθρια και η ίδια δεν την συζητάει καν. Ούτε καν συζήτηση για αίτημα κουρέματος του χρέους. Κάτι τέτοιο, μας έλεγαν θα ήταν αληθινή καταστροφή…, που η κυβέρνηση θα απέφευγε πάσει δυνάμει χάρις στους σωστούς χειρισμούς, που έβαλε μπροστά από την επομένη των εκλογών… Ακολούθησαν δύο χρόνια απόλυτης κυβερνητικής αδράνειας ως προς τον χειρισμό του χρέους κσι ολοκληρωτικής απουσίας κάθε ουσιαστικού διαρθρωτικού μέτρου, που θα μπορούσε έστω και υποσχετικά να δίνει προοπτική στον τόπο… Αντιθέτως ο χρόνος αυτός ήταν γεμάτος από ληστρικά φοροεισπρακτικά μέτρα από τους συνήθεις ύποπτους, τους μισθωτούς και βαρύτατες μειώσεις αποδοχών των ίδιων των μισθωτών και των συνταξιούχων. Ηταν χρόνος γεμάτος συγκλονιστικές αποκαλύψεις… Ετσι, π.χ. ενώ μας διαβεβαίωναν, πως αγνοούσαν τον κ. Στρως Καν, Ο Ντομινίκ σε κάποια … μερακλίδικη συνέντευξή του μας αποκάλυπτε, ότι με τον Γιώργο το είχε συζητήσει αναλυτικά το ζήτημα της προσφυγής στο ΔΝΤ… Ενώ, λοιπόν τα πράγματα φαινόταν δύσκολα έως τραγικά, εγχώριοι κυβερνώντες αλλά και η διεθνής «φιλελεύθερη» ηγεσία ακολουθούσαν ρυθμούς χελώνας. Ένα πλατύ χαμόγελο απαντούσε τις ανησυχίες, πως με το μνημονιακό μοντέλο, η κατάσταση θα χειροτερέψει μαθηματικά και με υψηλές ταχύτητες. Ως «Κασσάνδρες» και «εχθροί του έθνους» αντιμετωπίζονταν οι ενιστάμενοι… Δραστηριότητα και εμπνεύσεις υπήρχαν μόνον για μακροβούτια στις τσέπες των εργαζόμενων αυτού του τόπου… Και ήλθε η 27 Οκτωβρίου 2011… Επισήμως και με την Βούλα, ελεγχόμενη (?) περικοπή του χρέους κατά 50% με μία εγγυημένη 10ετία αφάνταστης δυσκολίας για τον λαό και χωρίς εγγύηση αποφυγής της επίσημης χρεωκοπίας… Υπόσχεση επαναφοράς του καλπάζοντος χρέους το 2021 στο επίπεδο του 2009 θα είναι η ανταμοιβή δακρύων και αίματος, που θα καταβληθούν για … να γυρίζει ο ήλιος… «Υπερήφανοι» αρνητές μόνον προς Ρώσους και Κινέζους, που έχουν προτείνει διάφορες μορφές θετικής παρέμβασης υπέρ της Ελληνικής οικονομίας και φανατικοί και καθημερινοί υποστηριχτές του δόγματος «ανήκομεν εις την Δύσιν», που καλά κρατεί και βασιλεύει μεταξύ των μεγάλων ενόχων της σύγχρονης Ελληνικής και παγκόσμιας τραγωδίας…
  Δύσκολα όμως θα αποφύγουν οι πρωταγωνιστές του δράματος τα αμείλικτα ερωτήματα της λαϊκής αγανάτησης: Καλά όλες οι προηγούμενες 10ετίες, που … «μαζί τα φάγαμε»… Τι τους εμπόδιζε εδώ και δύο χρόνια να επισπεύσουν την λήψη των μέτρων, που τότε τα χαρακτήριζαν ολέθρια και σήμερα τα βαφτίζουν σωτήρια;;; Πρόκειται για κραυγαλέα, απύθμενου βάθους ανικανότητα ή μήπως άλλων ρήμασι πειθόμενοι μας οδήγησαν στο κοίλο της γκλιλοτίνας;;; Εδώ χωράει και Τρίτη ερμηνεία: και τα δύο μαζί…
  Δεν πειράζει… Ας μην μας απαντήσουν… Καταλάβαμε…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:39

  Διαβάστε την...

   »  Φαιακία
  Στον πολύ ενημερωμένο και συνεχώς αναβαθμιζόμενο δικτυακό ιστότοπο:newstrap, διαβάσαμε μία εξαιρετικά επίκαιρη και άκρως πληροφοριακή συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή ιστορίας Albrecht Ritschl στο Spiegel. Αφορά και το Ελληνικό χρέος αλλά και την στάση, που η Γερμανία θα έπρεπε (!!!) να κρατήσει στην περίπτωση της Ελληνικής οικονομικής κρίσης... Τίτλος του σημειώματος: Γερμανός καθηγητής στο Spiegel: «έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας» Διαβάστε την... Αξίζει πολύ τον κόπο...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 29.10.2011
• 19:13

  Ερχεται η «χρυσή» 10ετία των εκποιήσεων

   »  Φαιακία
  Την οδύνη τους εκφράζουν τα μεγάλα (και μεγάλων συμφερόντων) ΜΜΕ για την έλλειψη αναπτυξιακού σκέλους στην νέα συμφωνία εξυπηρέτησης του εθνικού χρέους υπό όρους εθνικού και ατομικού αφανισμού…
  Λαθεμένη πληροφόρηση ή και συνειδητή παραπληροφόρηση … Οι «επενδύσεις»… έρχονται. Μία νέα συμφωνία Cooper θα αρχίσει να υλοποιείται επί της ουσίας… Η «πασιφανής» έλλειψη εθνικών κεφαλαίων θα καταστήσει όχι απλά εμπορεύσιμο αλλά και «εμπορευτέο» τον εθνικό πλούτο σε πρώτες ύλες, κλασσικά ενεργειακά υλικά, ανανεώσιμες πηγές. Το ξεπούλημα θα επιχειρηθεί με την επιδίωξη ευρείας λαϊκής ανοχής ή/ και αποδοχής. Ταυτόχρονα, οι υλικοί όροι αυτών των επενδύσεων προοιωνίζονται «λαμπροί»… Χάρις στην «συνεπή» προσπάθεια απαξίωσης της εργατικής δύναμης, το κόστος εργασίας θα έχει συντομότατα …βαλκανοποιηθεί. Οι στρατιές των ανέργων θα εγγυώνται σταθερά υποβιβασμένα και μη αναπροσαρμόσιμα μεροκάματα…
  Κάποιοι «ρεαλιστές» θα θεωρήσουν, πως έστω και έτσι, υπάρχει η προοπτική της ανάπτυξης. Το παραμυθάκι αυτό έχει καταγράψει ανακυκλούμενες εμφανίσεις στο ιστορικό προσκήνιο του τόπου… Χαρακτηριστική περίπτωση η μετεμφυλιακή «ανάπτυξη», που -με εξαίρεση την αξιοποίηση του λιγνίτη- οδήγησε σε σημαντικότερη αποβιομηχάνιση, αφανισμό του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας εκθετική διόγκωση της αρπαχτής και του παρασιτισμού και σταθερή αύξηση του εξωτερικού χρέους. Καμία πρωτογενής συσσώρευση, κανένας εξορθολογισμός, κανένας ουσιαστικός εκσυγχρονισμός πάντοτε βέβαια με μπόλικη «εκσυγχρονιστική» επένδυση …
  Κάπως έτσι προδιαγράφεται το μέλλον του νομοθετημένου πλέον ως β’ διαλογής τόπου. Εκτός και οι αυτόχθονες ιθαγενείς ανατρέψουν την πορεία προς τα προδιαγεγραμμένα…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 27.10.2011
• 10:10

  …Κάτω τα χέρια από τον Χορστ Ράιχενμπαχ

   »  Φαιακία
  Με οργή και αγανάκτηση παρακολουθήσαμε στην συνέντευξη τύπου του επικεφαλής της «ομάδας δράσης» της κομισιόν για την Ελλάδα κ. Χορστ Ράιχενμπαχ να του τίθεται η προσβλητική (για την αφεντομουτσουνάρα του) ερώτηση: Μήπως είστε Γκαουλάϊτερ;
  Τι να απαντήσει ο …Τεύτων φιλέλλην, που βρίσκεται εδώ ως συντονιστής του ανθρωπιστικού έργου σωτηρίας της χώρας!!! Θαύμασα την ψυχραιμία του αλλά και την πολιτική του σοφία, που αντιπαρήλθε την προβοκατόρικη ερώτηση λέγοντας, ότι η μέχρι σήμερα δράση του πραγματοποιείται κυρίως εκτός Γερμανίας και πως ο ίδιος δεν έχει σχέση με το Γερμανικό παρελθόν (sic διατύπωση για το Χιτλερικό-ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας)…
  Ευτυχώς, που στην συνέχεια με τις απαντήσεις και τις τοποθετήσεις του διέγραψε και την τελευταία υποψία, για δήθεν κακόβουλη παρουσία και δράση του στην Ελλάδα… Ετσι. π.χ. ερωτώμενος για την αξία της υπό εκποίηση εθνικής περιουσίας τόνισε το αυτονόητο: Ούτε η Κομισιόν, ούτε η Ελληνική Κυβέρνηση θα καθορίσουν την αξία των εκποιούμενων αλλά η ίδια η αγορά… Αυτό άκουσα και καθησύχασα… Επιτέλους όχι αυθαιρεσίες και παράλογες απαιτήσεις… Η «αγία» αγορά űber Alles… Γι’ αυτό εξάλλου με σταθερότητα και συνέπεια η Ελληνική Πολιτεία …σκίζεται για να υποβαθμίσει την αξία όλων των προς εκποίηση αγαθών και υπηρεσιών στο μη περαιτέρω… Προσπάθεια, που κατά την τελευταία 2ετία έχει λάβει …ηρωϊκές διαστάσεις. Η αγορά, λοιπόν θα καθορίσει, όπως οφείλει σε κάθε …δημοκρατική πολιτεία, την αξία των …προικώων. Λαλίστατος πάντως στην συνέχεια ο Χορστ, μίλησε για τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στην Υγεία, στην Δικαιοσύνη, για το Κτηματολόγιο, τα διαρθρωτικά Ταμεία, την ρευστότητα των Τραπεζών, τις κοινές δράσεις των Υπουργείων και τα μεγάλα Εργα…
  Πάντως, όσο και αν έψαξα, κουβέντα δεν βρήκα για τα δρομολόγια των φέρρυ-μπωτ Λευκίμμης-Ηγουμενίτσας, την παράκαμψη της Αμφιλοχίας, τα ωράρια των κομμωτηρίων… Με τέτοια γενικολογία το θεάρεστο έργο του Χορστ κινδυνεύει…
  
  Αφήστε τον άνθρωπο ελεύθερο να πει και να δράσει και ...θα δείτε...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 26.10.2011
• 12:55

  Υπόμνηση προς αφελείς...

   »  Φαιακία
  ...Είναι το σημείωμα του φίλτατου Ν.Γ. προς την ΦΑΙΑΚΙΑ... Πρόκειται για κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δημοσιευμένου στην ΑΚΡΟΠΟΛΗ, μόλις 115 χρόνια πριν... Αναγνώστε το προσεκτικά και αναλογιστείτε την διαχρονικότητά του... Εμείς το κάναμε με πολύ θλίψη...
  
  
  
  Τις ημύνθη περί πάτρης;
  Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
  Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με καρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν. Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού...
  Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον. Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:09

  Πραγματικά συναρπαστική συνέντευξη...

   »  Φαιακία
  ...Είναι αυτή που παραχώρησε ο Γώργος Ρούσσης στο blog: "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΤΙΠΟΤΑ" ( [eleftheriahtipota.blogspot.com] ). Μπορείτε να την παρακολουθήσετε αυτούσια (video) ή/και να την διαβάσετε απομαγνητοφωνημένη... Την βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα... Πολύ ζωντανές απόψεις σε καυτά ιδεολογικοπολιτικά θέματα της εποχής. Και υπαρξιακά θα προσέθετα... Εμείς εδώ θα παραθέσουμε μόνον ένα μικρότατο απόσπασμα, έχοντας επίγνωση, ότι το απόσπασμα πολλές φορές κινδυνεύει να κακοποιήσει το νόημα του συνολικού λόγου... Υποκειμενική επιλογή, αλλά είπαμε: διαβάστε την ολόκληρη...
  
  
  
  Ερώτηση (Ελευθεριακός): Μάλιστα. Θα σας κάνω τώρα μια… μάλλον είναι περίεργη ερώτηση! Είναι λίγο ταξιδιωτική: Ότι αν παρομοιάσουμε την αταξική κοινωνία με ταξιδιωτικό προορισμό, ας πούμε τη Θεσσαλονίκη, είναι προτιμότερο να πάμε με αυτοκίνητο ή να πάρουμε αεροπλάνο; Τι κινδύνους έχει το ένα, τι κινδύνους μπορεί να έχει το άλλο;
  Ρούσης: Θα σου απαντήσω με το σκεπτικό του Γκράμσι, του οποίου είναι ευκαιρία να πω ότι κυκλοφόρησε τώρα ένα βιβλιαράκι «Οι θέσεις της Λυών», είναι ένα βιβλίο που βγήκε από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο…
  Και μιλάει για το πώς θα πρέπει να είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα, και είναι αρκετά επίκαιρο κατά τη γνώμη μου. Λοιπόν, τί έλεγε ο Γκράμσι; Διαχωρίζοντας την Ανατολή από τη Δύση και τη Ρωσία από τις Δυτικές χώρες, ότι εδώ θα πρέπει να εφαρμοστεί ο πόλεμος θέσεων, δηλαδή, πρόσεχε: όχι κανένας ρεφορμισμός…
  ο οποίος [ο πόλεμος θέσεων] θα οδηγήσει στην επανάσταση, αν θέλεις να πούμε ότι το γρήγορο είναι το αεροπλάνο. Αλλά να πηγαίνουμε σταθμό-σταθμό. Να κατακτήσουμε δηλαδή τη Λαμία, να κατακτήσουμε τη Λάρισα, να κατακτήσουμε παραπάνω, για να φτάσουμε ως τη Θεσσαλονίκη… μέσα από μάχες. Γιατί αυτό; Διότι όσο αναπτύσσεται ο Καπιταλισμός, πέρα όλων των άλλων αρνητικών που έχει, [όπως] πολέμους, οικολογική καταστροφή, εκμετάλλευση, κάνει και κάτι άλλο: Αλλοτριώνει, αποξενώνει τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένης της εργατικής τάξης. Με αυτό το δεδομένο λοιπόν και η εργατική τάξη αντί να ζητάει την ανατροπή του συστήματος, αν και εν δυνάμει επαναστατική, ενσωματώνεται σε αυτό και ζητάει την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής της στα πλαίσιά του. Για να μπορέσει να ανατραπεί αυτό, για να μπορέσει να ανατραπεί η ιδεολογική ηγεμόνευση της αστικής τάξης, της κυρίαρχης ιδεολογίας με άλλα λόγια και να μπορέσει η εργατική-επαναστατική ιδεολογία να αγκαλιάσει ευρύτερες μάζες, χρειάζεται να δίνεται μία μάχη από καλύτερες θέσεις. Εδώ- για να επανέλθω σε μια προηγούμενη ερώτησή σου- εντάσσεται και η αναγκαιότητα ενός μετώπου…
  ριζοσπαστικού, αντικαπιταλιστικού της Αριστεράς- στο βαθμό που η εργατική τάξη, ενώ είναι ώριμες οι αντικειμενικές συνθήκες, δεν είναι η ίδια ώριμη- για να βοηθήσει [το Μέτωπο] να κατακτηθεί αυτή η ηγεμονία. Άρα θα έλεγα από μια άποψη καλύτερα με τρένο.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 24.10.2011
• 12:52

  Σύντομα αλλά καλά !!!

   »  Φαιακία
  Ξανά, από τον φίλο Ν.Μ. της ΦΑΙΑΚΙΑΣ πήραμε αυτά τα επίκαιρα αποφθέγματα και σας τα παρουσιάζουμε...
  
  
  
  
  - Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας (ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ)
  - Ευτυχώς που είμαστε υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ (ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ)
  -Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι λωποδύτες. Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο επάγγελμα.
  -Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία;
  -Ενας μέσος εργαζόμενος παίρνει τη μέρα 23 €...τα 2 πάνε στο ΙΚΑ, 2 στα κοινόχρηστα, 6 η ΔΕΗ και 10 η εφορία! Μένουν 3! ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΑ!
  -Εχω αρκετά χρήματα για να περάσω μέχρι το τέλος του μήνα. Του προηγούμενου...
  -Tις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και φώναξε ο καταστηματάρχης: -Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί.
  -Κάθε φορά που μιλάει ο Βενιζέλος κρύβεται το πορτοφόλι μου από μόνο του..
  -Γιατί πήγε στο Κατάρ ο Πρωθυπουργός? Εμείς στο Σιχτίρ τον στείλαμε.
  -Αν το ελληνικό κράτος αναλάβει την έρημο Σαχάρα σε λίγα χρόνια θα υπάρχει έλλειψη άμμου!!!
  -Τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα.....χθες πέρασα από το Σύνταγμα και είδα τα περιστέρια να ταΐζουν τους ανθρώπους.
  -Έβγαλα το Δημοτικό. Έβγαλα το Γυμνάσιο και το Λύκειο.. Έβγαλα & το Πανεπιστήμιο...Και τώρα για να βρω δουλειά πρέπει να βγάλω ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ!
  -Πώς κλίνεται το ρήμα πτωχεύω; Εγώ πτωχεύω, εσύ κερδίζεις, αυτός πλουτίζει, εμείς πεινάμε, εσείς τα τρώτε, αυτοί μας πηδάνε!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 23.10.2011
• 20:40

  Ε άει σιχτίρ.......

   »  Φαιακία
  Δεν το διαβάσαμε στην ΑΥΓΗ, όπου πρωτοδημοσιεύτηκε αλλά το λάβαμε από τον φίλο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. καιτο αναδημοσιεύουμε ασμένως... Ισως επειδή μας εκφράζει σχεδόν κατά λέξη.
  
  
  
  
  
  
  Ε άει σιχτίρ...
  Εκατό φορές μέχρι σήμερα τα καλόπαιδα με τις κουκούλες διέλυσαν με τις μολότοφ και τις αγριότητες ειρηνικά συλλαλητήρια. Προσκάλεσαν και προκάλεσαν με κρυμμένα πρόσωπα, τα άλλα καλόπαιδα, της αστυνομίας, με επίσης κρυμμένα πρόσωπα, σε ένα τσαμπουκά θύματα του οποίου υπήρξαν συχνά ειρηνικοί διαδηλωτές -ποιος ξεχνάει τη Marfin;-και πάντα οι ειρηνικές διαδηλώσεις. Και δεκάδες φορές μέχρι σήμερα είτε πιάστηκαν στα πράσα με επαναστατική κουκούλα και ασφαλίτικη ταυτότητα είτε απαθανατίστηκαν σε βίντεο τη στιγμή που κρύβονται πίσω από τις γραμμές των ΜΑΤ.
  Προχθές, σε συνεργασία με τους κουκουλοφόρους του Παπουτσή, έσπασαν, ρήμαξαν, έκαψαν, δυσφήμισαν και τελικά διέλυσαν μια πρωτοφανή σε όγκο και παλμό συγκέντρωση. Παρέδωσαν το Σύνταγμα, πλατεία ειρηνικής διαμαρτυρίας, στη βαναυσότητα των δυνάμεων καταστολής. Με αποτέλεσμα ακόμα και το Mega να ανακαλύψει το «κόμμα της βίας», παραλείποντας φυσικά να θυμίσει ότι στο κόμμα αυτό ανήκουν όχι μόνο οι κουκούλες της βλακείας και της προβοκάτσιας, αλλά και οι κουκούλες της αστυνομίας και της κρατικής καταστολής.
  Για τι πράγμα ακριβώς μιλάμε εδώ; Για ιδέες; Για επανάσταση; Ή για μια βία διορατική στην τυφλότητά της και στοχοπροσηλωμένη στη γενικότητά της, που υπηρετεί τα σχέδια της κρατικής βίας και χέρι-χέρι πηδάνε καλές προθέσεις και πολιτικούς στόχους; Διότι αν ξέρουμε για τι μιλάμε, τότε θα ρωτήσουμε: τι θες εσύ, οπαδός της μολότοφ και του ανταρτοπόλεμου με τους μπάτσους στη δική μας ειρηνική εκδήλωση; Γιατί χρησιμοποιείς παιδιά, γυναίκες, διαδηλωτές, ως ασπίδα για τον πόλεμό σου; Είμαστε αναλώσιμοι, μαλάκες, τούβλα, και μας αναθέτεις ρόλο αναχώματος;
  Ε, χθες τα καλόπαιδα βρήκαν το μάστορά τους. Αυτή τη φορά κάποιοι αποφάσισαν να τους δώσουν την κουκούλα στο χέρι. Κάποιοι αντιστάθηκαν με βία στη βία τους εν ονόματι μιας διαδήλωσης ειρηνικής, με ειρηνικούς διοργανωτές χωρίς κουκούλα. Μπορεί η εικόνα να ξένισε πολλούς και άλλοι να γκρίνιαζαν ότι το Σύνταγμα δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ. Φυσικά το Σύνταγμα δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ. Χθες όμως ανήκε στους ειρηνικούς διαδηλωτές και δεν θα κατηγορήσουμε κανένα ΠΑΜΕ γιατί προσπάθησε να το διαφυλάξει από τη βία της κουκούλας. Στο κάτω-κάτω, όταν η αστυνομία συνεργάζεται προκλητικά με την κουκούλα, είναι δουλειά των διαδηλωτών (και του ΠΑΜΕ φυσικά) να υπερασπίζονται και τον κόσμο που διαδηλώνει και τις κινητοποιήσεις τους. Ή όχι;Καρτερός Θανάσης
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 20.10.2011
• 10:58

  Τι παίζεται;

   »  Φαιακία
  Επειδή η ΦΑΙΑΚΙΑ αρέσκεται να φιλοξενεί τεκμηριωμένο και τεκηρώνοντα λόγο, σας παραθέτουμε το σημείωμα του Γιάννη Βαρουφάκη με τίτλο: "Τι Παίζεται;¨" που μας έστειλε ο καλό φίλος Σ.Π.
  
  
  Τι παίζεται;
  Aυτές τις μέρες αναγκάζομαι να ανατρέξω στην παλιά μου τέχνη (την Θεωρία Παιγνίων) για να καταλάβω τι γίνεται. Όχι βέβαια ότι υπάρχει κάποια θεωρία μαγική που θα μας δώσει τις απαντήσεις. Κανένα μαθηματικό θεώρημα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η τρόικα έβαλε ως όρο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης την μείωση των ελάχιστων (ήδη τρισάθλιων) μισθών του ιδιωτικού τομέα. Εκεί όμως που μπορεί να βοηθήσει η παλιά μου τέχνη είναι στο να ξαναδούμε την ισχύουσα κατάσταση πιο καθαρά, τοποθετώντας τα διάφορα πιόνια-παίκτες στην σκακιέρα των εξελίξεων, μελετώντας την θέση του καθενός, τον σκοπό και τους περιορισμούς του, με την ελπίδα ότι, παρατηρώντας τα έτσι διατεταγμένα, θα καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει.
  Κάτι τέτοιο θα προσπαθήσω επιλέγοντας τρία τέτοια πιόνια-παίκτες η μελέτη των οποίων μπορεί να βοηθήσει να δούμε λίγο πιο καθαρά "τι παίζεται": (1) Τις ευρωπαϊκές τράπεζες (τις γαλλο-γερμανικές ιδίως), (2) την Γερμανική Κυβέρνηση, και (3) τις ΑΜΠ χώρες (δηλαδή, τις Ακόμα Μη Πτωχευμένων), π.χ. Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο. Ας δούμε το κάθε πιόνι-παίκτη ξεχωριστά, εστιάζοντας στους στόχους και στους περιορισμούς του.
  ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Οι τραπεζίτες γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι οι τράπεζές τους είναι πτωχευμένες. Το γνωρίζουν καιρό τώρα, κι ας μην το ομολογούν δημοσίως, ελπίζοντας ότι η ΕΚΤ, σε συνδυασμό με τις εθνικές κυβερνήσεις (που συγκροτούνται από πολιτικούς που με δυσκολία θα διακινδυνεύσουν την προνομιακή τους σχέση με τους εν λόγω τραπεζίτες), θα συνεχίσουν να κρατούν τις τράπεζές τους εν ζωή και εκείνους... τραπεζίτες. Βλέπετε, αντίθετα με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες, οι οποίοι ζούνε υπό την απειλή της πτώχευσης, οι τραπεζίτες φοβούνται κάτι άλλο. Έχοντας δεδομένο το παράδοξο η πτώχευση των τραπεζών τους να τους βοηθά στο να ιδιοποιούνται τα πλεονάσματα που παράγουν άλλοι, οι καλοί τραπεζίτες δεν την φοβούνται την πτώχευση. Αυτό που τρέμουν είναι την υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, τρέμουν μπας και επαναληφθεί στην Ευρώπη αυτό που έγινε στις ΗΠΑ με το TARP (trouble assets relief program), όπου το κράτος ανάγκασε με συνοπτικές διαδικασίες τις τράπεζες να δεχθούν κρατικά κεφάλαια λαμβάνοντας το ίδιο σε αντάλλαγμα μετοχές αντίστοιχης αξίας (τις οποίες, αφού οι τράπεζες εκκαθαρίστηκαν, το κράτος πούλησε στον ιδιωτικό τομέα, με κέρδος μάλιστα). Ο λόγος που τρέμουν μια τέτοια υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από το EFSF, είναι ότι εκεί δεν θα τους παίρνει να απαιτούν και την πίτα ολάκαιρη (να παραμείνουν κυρίαρχοι των Διοικητικών Συμβουλίων των τραπεζών) και τον σκύλο χορτάτο (να λάβουν τα κεφάλαια που τόσο ανάγκη έχουν οι τράπεζές τους).
  ΑΜΠ ΧΩΡΕΣ: Με τις κυβερνήσεις τους στα πρόθυρα του νευρικού κλονισμού, οι πολιτικοί των Ακόμα Μη Πτωχευμένων χωρών αυτών (με προεξάρχουσα την Ιταλία) παραμένουν στην άκρη, δεν τολμούν να πουν κιχ είτε εντός είτε εκτός των χωρών τους (φοβούμενοι ότι μια άστοχη λέξη θα φέρει την καταστροφή), και απλά ελπίζουν, μάταια μάλλον, σε μια γενναία στροφή της Γερμανίας που ίσως σταματήσει το μαρτύριο της σταγόνας και διαλύσει τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται απειλητικά πάνω από τις πρωτεύουσές τους. Με τις αγορές ομολόγων να αντιμετωπίζουν τις χώρες αυτές ως τους νέους παρίες, η Ιταλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, ακόμα και η ίδια η Γαλλία, πιάνουν τον εαυτό τους να είναι κρατούμενοι, φυλακισμένοι στο χρυσό κλουβί της ευρωζώνης. Νιώθουν ότι είναι καταδικασμένοι ό,τι και να κάνουν. Αν δεν εφαρμόσουν ανελέητη λιτότητα, οι "αγορές", και μαζί τους η ΕΚΤ, θα τους εγκαλέσουν (με τρόπο βίαιο και βάναυσο) οδηγώντας τα spreads τους στα ύψη. Αν πάλι καταπιούν το δηλητήριο της λιτότητας στις τεράστιες ποσότητες που απαιτούν οι "αγορές" και η ΕΚΤ, τότε η ύφεση θα χειροτερέψει με αποτέλεσμα οι ίδιες οι "αγορές" να... στείλουν τα spreads τους στα ύψη. Είναι να μην βρίσκονται σε αποπληξία; Η μόνη τους λοιπόν ελπίδα είναι ένα κούρεμα του βουνού χρέους που αντιμετωπίζουν (πάνω από €3 τρις οι τρεις αυτές μόνο χώρες) - αν μη τι άλλο μια σημαντική μείωση των τόκων που θα πρέπει να καταβληθούν την επόμενη δεκαετία.
  ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Το κύριο μέλημα του Βερολίνου είναι να διαχειριστεί την Κρίση με τις ελάχιστες δυνατές παραχωρήσεις όσον αφορά αυτό που κάποτε ονομάζαμε πολιτική και θεσμική ολοκλήρωση. Η Γερμανία απεύχεται οποιαδήποτε μορφή ολοκλήρωσης απειλεί την Αρχή των Απολύτως Διαχωριζόμενων Χρεών (ΑΑΔΧ, δικός μου... όρος ) - δηλαδή, της ιδέας ότι το κάθε ευρώ χρέους πρέπει να ανήκει σε μία μόνο χώρα. Πέρασαν δεκαοκτώ μήνες στην διάρκεια των οποίων η Γερμανική ηγεσία πάλεψε με νύχια και με δόντια να πείσει τον εαυτό της ότι η Κρίση δεν είναι συστημική αλλά από εκείνες που μπορούν να καταπολεμηθούν με περισσότερα δάνεια και μεγαλύτερη πειθαρχία. Τώρα όμως, μετά την κατάρρευση του διατραπεζικού συστήματος (το οποίο έσπρωξε την Βελγο-Γαλλική τράπεζα Dexia στον γκρεμό), η κα Μέρκελ φαίνεται να έχει αποδεχθεί ότι, τουλάχιστον όσον αφορά τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα, η Κρίση έχει πάρει διαστάσεις συστημικές (μέχρι και στον κ. Trichet επέτρεψε να πει κάτι τέτοιο χτες). Κατάλαβε φαίνεται αυτό που λέμε εδώ και ενάμιση χρόνο (και εδώ στο protagon.gr) ότι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη στην οποία βρέθηκε η Wall Street τον Σεπτέμβριο του 2008. [Κι αν δεν με πιστεύετε, ακούστε αυτό: Το παθητικό των 'ευρωζωνικών' τραπεζών σήμερα ανέρχεται στο 300% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Το 2008 παθητικό των Αμερικανικών τραπεζών δεν ξεπερνούσε το 200% του ΑΕΠ των ΗΠΑ.] Κατάλαβε λοιπόν, επί τέλους, η Γερμανίδα Καγκελάριος, και ο υπουργός της επί των οικονομικών, ότι το πράγμα δεν πάει άλλο: Οι τράπεζες θα πρέπει να επανακεφαλαιοποιηθούν από κάποιο 'ταμείο' που να έχει στην διάθεσή του τουλάχιστον €1 τρις. Ακόμα, βέβαια, δεν έχουν κατανοήσει ότι αυτή η επανακεφαλαιοποίηση δεν μπορεί να γίνει από τις κυβερνήσεις αλλά από έναν πανευρωπαϊκό οργανισμό με εποπτικές και πειθαρχικές εξουσίες αλλά (που θα πάει;) αργά ή γρήγορα (μάλλον αργά) θα το καταλάβουν κι αυτό. Πέραν όλων αυτών των λεπτομερειών (που μόνο λεπτομέρειες δεν είναι), η Γερμανική κυβέρνηση κολλάει σε δύο πράγματα: (Α) Αρνείται να ενισχύσει τις τράπεζες (ιδίως τις Γαλλικές) δύο φορές ταυτόχρονα. Αν είναι να σταματήσει να δίνει χρήματα στο ελληνικό κράτος ώστε αυτό να αποπληρώνει τις τράπεζες, και αντ' αυτού να 'χώσει' ένα τρισεκατομμύριο στις τράπεζες απ' ευθείας, της πέφτει λίγο βαρύ να συνεχίσει παράλληλα να δίνει και στην Ελλάδα ώστε η Ελλάδα να δίνει κι άλλο ζεστό χρήμα στις ίδιες τράπεζες. Άρα, η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα συνυφανθεί με ένα ελληνικό default - ελληνιστί πείτε το πτώχευση, κούρεμα, αναδιάρθρωση κ.ο.κ. Ή, να το πω διαφορετικά, η πτώχευση/default/κούρεμα του ελληνικού δημοσίου θα αποτελεί το διαπραγματευτικό χαρτί με το οποίο η κα Μέρκελ θα επιβάλει στις τράπεζές της (και της Γαλλίας) την επανακεφαλαιοποίηση. Θα είναι σαν να τους λέει: "Θέλετε παραδάκι; Δεν θα το παίρνετε πλέον από την Ελλάδα (στην οποία το δίνω εγώ). Θα σας το δίνω εγώ απ' ευθείας αλλά με αντάλλαγμα μετοχές σας. Αν σας αρέσει!" (Β) Το δεύτερο σημείο που κάνει την Γερμανία να κωλυσιεργεί (λες και χρειάζεται λόγο...) είναι ο αντίκτυπος που θα έχει ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους στην Ιταλία και τις λοιπές ΑΜΠ χώρες. Η κα Μέρκελ φοβάται ότι αν υπάρξει προηγούμενο διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους μιας χώρας-μέλους της ευρωζώνης, χωρίς να οδηγηθεί αυτή εκτός του ευρώ, τότε θα ανοίξει η όρεξη κι άλλων χωρών-μελών, του κλαμπ των ΑΜΠ (όπως τις ονομάζω), τις οποίες δεν θα τις πείραζε καθόλου να δρομολογήσουν μια, έστω και μερική, διαγραφή του χρέους τους εφόσον η θέση τους εντός της ευρωζώνης (και η αρωγή της ΕΚΤ και του EFSF στις τράπεζές τους) εξασφαλίζεται.
  Η ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Η Γερμανία γνωρίζει ότι οι τράπεζες θα αντιστέκονται γερά στην ιδέα της επανακεφαλαιοποίησής τους από το EFSF όσο η Ελλάδα τους αποπληρώνει από τα δανεικά τα οποία παίρνει από την τρόικα, ελέω της Γερμανίας. Για να τους επιβάλει την επανακεφαλαιοποίηση, το Βερολίνο θα πρέπει να οδηγήσει την Ελλάδα στην πτώχευση, δηλαδή σε ένα κούρεμα άνω του 60% (το οποίο μπορεί, αρχικά, να αναφερθεί ως 50%, πριν προστεθεί ένα ακόμα 10% ή 20% σε αυτό). Μπροστά στο δίλημμα του λουκέτου (a la Dexia) και της επανακεφαλαιοποίησής, οι τράπεζες (όπως έκαναν και οι Αμερικανικές το 2009) θα το πιουν το πικρό ποτήρι της επανακεφαλαιοποίησης. Την ίδια στιγμή, όμως, έτσι ώστε να αποπέμψουν επικίνδυνες σκέψεις από το μυαλό των κυβερνόντων την Ιταλία και τις υπόλοιπες ΑΜΠ χώρες, η κα Μέρκελ είναι αποφασισμένη να καταστήσει την μία χώρα στην οποία θα επιτραπεί να πτωχεύσει εντός της ευρωζώνης σε πραγματική κόλαση. Υπό αυτό το πρίσμα, οι λόγοι που επιμένουν σε άσκοπα και παράλογα μέτρα, όπως η μείωση των ελάχιστων μισθών στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχει τίποτα απολύτως να κάνουν με την ίδια την Ελλάδα, με τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές, με τις ανάγκες των αγορών εργασίας και γενικότερα. Ο μόνος στόχος της τρόικα, εδώ που έφτασε το κουβάρι της ευρωπαϊκής Κρίσης, είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε κρανίου τόπον. Σε μια εξ ολοκλήρου πτώχευση κράτους και κοινωνίας που, από την μία μεριά, θα ενισχύει την διαπραγματευτική ισχύ της Γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στις Γερμανικές τράπεζες και, από την άλλη, σε ένα τεράστιο παράδειγμα προς αποφυγήν για τις ΑΜΠ χώρες, κυρίως την Ιταλία.
  ΤΟ ΛΑΘΟΣ: Μια τέτοια στρατηγική θα μπορούσε, όσο βάναυση και να φαντάζει, να πετύχαινε τον στόχο της εάν η Κρίση μας ήταν σχεδόν γραμμική και στατική. Αν ήταν πιθανόν, με πιο απλά λόγια, να αθροιστούν αριθμητικά τα χρέη της Ελλάδας μαζί με τις εν δυνάμει ζημίες των τραπεζών και, κατόπιν, να συγκριθούν με τα χρήματα που είναι διατεθειμένη να δημιουργήσει/επενδύσει η Ευρώπη ώστε να τα "ρίξει" στις τράπεζες διασώζοντάς τες, τότε ίσως η στρατηγική που περιέγραψα να είχε ελπίδες. Δυστυχώς για όλους μας, οι Κρίσεις (με κεφαλαίο 'κ') δεν είναι ούτε σχεδόν γραμμικές ούτε στατικές. Αντίθετα, είναι απίστευτα μη γραμμικές και βιαίως δυναμικές. Η προσπάθεια να απομονωθεί η Κρίση της Ελλάδας από την Κρίση του ευρώ απέτυχε τον Μάιο του 2010 (τότε που μας 'διέσωσαν' και δημιούργησαν το τοξικό EFSF) και θα αποτύχει και πάλι τώρα. Ο λόγος; Όπως τότε έτσι και τώρα η Κρίση είναι μη γραμμική και δυναμική και, για αυτό, είναι αδύνατον να την σταματήσουν πετώντας στο πρόβλημα δάνεια, κουρεύοντας χρέη και βάζοντας τους Γερμανούς φορολογούμενους να στηρίζουν ένα σύστημα που έσπασε μια και καλή το 2008. Τίποτα από αυτά που ακούω να λένε οι Βορειοευρωπαίοι ηγέτες δεν με αφήνουν να αισιοδοξώ ότι κατάλαβαν πως το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος του EFSF αλλά η δόμησή του στην βάση της ΑΑΔΧ (Αρχή των Απολύτως Διαχωριζόμενων Χρεών). Το να χρησιμοποιήσουν χρηματοπιστωτικά τερτίπια για να "πουσάρουν" το EFSF (χρησιμοποιώντας τυπωμένο χρήμα της ΕΚΤ ως μέσο "μόχλευσης") απλώς θα μετατρέψει ένα τοξικό ταμείο σε ένα τοξικό τέρας.
  Περιληπτικά, το σχέδιο που "παίζεται" αυτές τις ημέρες είναι να δοθεί το πράσινο φως στην Ελλάδα να κουρέψει το χρέος της κατά 60% με 70% έτσι ώστε να εξαναγκαστούν οι τράπεζες να δεχθούν έναν πακτωλό κεφαλαίων από το EFSF την ώρα που η ελληνική κοινωνική οικονομία πολτοποιείται με στόχο τον παραδειγματισμό χωρών όπως η Ιταλία (και οι υπόλοιπες ΑΜΠ χώρες) που, βλέποντας την κατάντια της χώρας μας, θα είναι σήκω-σήκω κάτσε-κάτσε παρά το γεγονός ότι θα υπάρχει προηγούμενο χώρας-μέλους της ευρωζώνης η οποία ουσιαστικά πτώχευσε χωρίς να εκδιωχθεί από την ευρωζώνη. Κι εδώ έγκειται το ευρωπαϊκό δράμα: Η στρατηγική αυτή θα αποτύχει, αν τελικά εφαρμοστεί. Γιατί; Επειδή, όπως όλα τα προηγούμενα σχέδια, αποτυγχάνει στο να αντιμετωπίσει μια συστημική Κρίση συστηματικά. Επειδή για άλλη μια φορά οι ευρωπαίοι ηγέτες επιλέγουν να αγνοήσουν την άρρηκτη διασύνδεση μεταξύ: (α) των ζημιών του τραπεζικού συστήματος, (β) της κακής αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης η οποία δεν δίνει περιθώρια να αποτρέπονται οι μαζικές πωλήσεις ομολόγων κρατών-μελών της ευρωζώνης μόλις φυσήξει και ο πιο απαλός άνεμος απαισιοδοξίας, και (γ) της απουσίας ενός μηχανισμού πλεονασμάτων που να επενδύει σημαντικό μέρος αυτών των πλεονασμάτων σε κερδοφόρα projects στις ελλειμματικές περιφέρειες. Όσο αυτού του είδους η Ευρωπαϊκή άρνηση παραμένει κυρίαρχη, η μετατροπή της Ελλάδας σε ένα βάλτο κατοικούμενο από σκιές ανθρώπων δεν θα προσφέρει στην κα Μέρκελ παρά μια Πύρρειο νίκη επί των τραπεζών.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 16.10.2011
• 08:42

  Προφητείας το ανάγνωσμα…

   »  Φαιακία
  Λέγει μοι Κύριος
  Εν ταις προσεχείς ημέραις Συνέδριον (συνεδρίαση) έσεται των Αρχιερέων και Φαρισαίων, ίνα ψηφίση εν εισέτι πολυνομοσχέδιον, δια του οποίου επιχειρείται η …τελική αλλαγή των Φώτων του Ελληνικού λαού. (They will change our lights κατά πως έλεγε και ο Χάρρυ Κλυν). Τινές των Φαρισαίων φοβούμενοι την μήνιν του όχλου, προσποιούνται, ότι τάχα δεν θα το ψηφίσουν ως έχει, ότι αποκλείεται να συναινέσουν σε τούτο ή εκείνο κ.ο.κ. Τότε λοιπόν ο επικεφαλής των Γραμματέων και ο πρώτος των Φαρισαίων θα διαμηνύσει εις τους δήθεν διαφωνούντας και φωνασκούντας να … καθίσουν καλοί… Και αυτοί, την κρίσιμην ώραν θα …ποιήσουν την νήσσαν (θα κάνουν την πάπια), τηρούντες την πανάρχαιαν αρετήν της διπλοπροσωπίας, ην το κίνημα, είχε αναγάγει από εποχής Μεγάλου εις Επιστήμην, εις βαθμόν τόνδε ώστε και … Αμερικανός Παράγων να ομολογεί (Ελευθεροτυπία 8/10/1993), ότι γνωρίζει τέλεια άλλα να δηλώνει και άλλα να πράττει…
  Κύριος ου λέγει μοι, πόσον καιρόν ημείς, οι αυτόχθονες ιθαγενείς θα τρώγωμεν το σχετικό κουτόχορτο…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 14.10.2011
• 21:09

  Προς το τέλος…

   »  Φαιακία
  Φαίνεται, πως η παρούσα φάση του Ελληνικού δράματος (=ξεπουλήματος) φτάνει προς το «τέλος» της…
  Πρόσφατα ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε το αυτονόητο αναφερόμενος στο Ελληνικό ζήτημα. Το πρόβλημα της Ελλάδας, είπε, είναι κυρίως πολιτικό και ελάχιστα οικονομικό… Τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας όπως και το χρέος της είναι μεγέθη απολύτως ελέγξιμα για τις μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις… Τι συμβαίνει λοιπόν, και εδώ και πολύ καιρό η Ελλαδίτσα βρίσκεται στο προσκήνιο της παγκόσμιας οικονομίας και οι υψηλοί προστάτες της κινούνται με ρυθμούς χελώνας; Καταρχήν η «διασωστική» τους διάθεση είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμη… Τόσο το μνημόνιο όσο και το μεσοπρόθεσμο ήταν οικονομικο-πολιτικοί σχεδιασμοί, που με την για χίλιους λόγους εγγυημένη αποτυχία υλοποίησης των δήθεν εξυγιαντικών τους στόχων εξασφαλίζουν την ταχύτατη προσέγγιση στην στάση πληρωμών, δηλαδή την με ελεγχόμενο ή ανεξέλεγκτο τρόπο χρεωκοπία. Ασφαλώς το μνημόνιο α’, β’ και όποιο επόμενο χρειαστεί είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην δραματική και απίστευτα μεγάλη έκπτωση των εισοδημάτων των εργαζόμενων… Ετσι, ενώ μόλις πριν 5-6 χρόνια, μας υπόσχονταν την «βέβαιη» σύγκλιση των μισθών και των συντάξεών μας προς τις υψηλότερες Ευρωπαϊκές, με περισσό θράσος βαλκανοποιούν τις αποδοχές μας σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα… Αργήσαμε να συνειδητοποιήσουμε την επιδρομή του Ευρωπαϊκού τυφώνα. Κινούμαστε ακόμη με την αδράνεια των λαϊκίστικων παροχών και της κοινωνικής πολιτικής, που στηρίχτηκε όχι σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, έστω σοσιαλδημοκρατικού τύπου (π.χ. αντικειμενικό σύστημα φορολόγησης) αλλά σε αθρόο και σπάταλο δανεισμό, που γεννούσε «νέα τζάκια» πλάϊ στα άθιχτα παλιά. … Ταυτόχρονα, η «δημοκρατικοποίηση» της μίζας δεν ήταν μόνο πηγή κατασπατάλησης του Δημόσιου χρήματος, αυτού, που το Αστικό κράτος εισέπραττε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από τα λαϊκά στρώματα… Ηταν, κυρίως, μηχανισμός μαζικής αντι-κοινωνικής αγωγής… Ο λόγος και το ήθος «της πάρτης μου» συνιστούν την καλύτερη δυνατή εξασφάλιση, πώς την κρίσιμη ώρα, οι αντιδράσεις θα είναι απρόθυμες, μουδιασμένες, ασυντόνιστες, συντεχνιακές, σπασμωδικές, ατελέσφορες χωρίς προοπτική ανεξάρτητα από οποιοδήποτε πασπάλισμα υπερεπαναστατικότητας…
  Ετσι, ολοκληρώνοντας την διαδρομή μίας 30ετίας, « ο αγώνας τώρα δικαιώνεται»… Εξάλλου, η συμφωνία Cooper, που από το 1938 όριζε, ότι καμία αξιοποίηση ορυκτού πλούτου και υδάτων της χώρας δεν είναι δυνατή χωρίς την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, έληξε μόλις το 2010… Ολες οι τελευταίες σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις στην Μεσόγειο αλλά και στον κόσμο έχουν επίκεντρο την νέα ενεργειακή πραγματικότητα και πολιτική, που διαμορφώνουν οι μεγάλοι, που προφανώς στοχεύουν σε δύο άξονες:
  -Την ανάδειξη στο εμπορικό προσκήνιο των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, που όντας γνωστά εδώ και αρκετές 10ετίες, κρατιόνταν μέχρι τώρα στην εφεδρεία με βάση τον δικό τους ενεργειακό σχεδιασμό.
  -Την προώθηση με απολύτως ελεγχόμενους ρυθμούς των εναλλακτικών μορφών ενέργειας ώστε να κρατηθεί η «ισορροπία» των ενεργειακών αγορών προς όφελος των μονοπωλιακών συγκροτημάτων που ελέγχουν ή θα ελέγχουν το συνολικό ενεργειακό δυναμικό του πλανήτη, ανεξάρτητα και σίγουρα αδιάφορα προς τις επείγουσες περιβαλλοντικές του ανάγκες…
  Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν αποτελεί σενάριο ευφάνταστων εγκεφάλων ο ενεργειακός πλούτος της χώρας, και η ύπαρξη ορυκτών σημαντικών για μία σύγχρονη βιομηχανική ανάπτυξη… Η μακρόχρονη υποθήκευσή τους μπροστά στην απειλή του οικονομικού και κοινωνικού αφανισμού και του καθημερινά, ύπουλα και μεθοδικά ασκούμενου εκφοβισμού και κατατρομοκράτησης θα μοιάζει …ανακουφιστική επιλογή… Στα αυτιά μου ηχεί η συμπυκνωμένη σοφή ρήση φίλου: η Ευρώπη αγοράζει Εθνική ανεξαρτησία… Και την αγοράζει με σατανικό τρόπο ώστε να μετατρέψει τον θάνατο σε λύτρωση…
  Εχουμε τον λόγο…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 13.10.2011
• 11:16

  Μεγαλείο Ψυχής...

   »  Φαιακία
  Ο Μανώλης Κυπραίος, δημοσιογράφος και θύμα αστυνομικής βίας είναι από τις 15 Ιουνίου βαριά ανάπηρος (ολοκληρωτική κώφωση) εξαιτίας αυτής της βίας... Μπόρεσε, όμως και πήγε σε ημερίδα με θέμα: Αστυνομία & Ανθρώπινα Δικαιώματα, που διοργάνωσαν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αξιωματικών Αστυνομίας και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων... Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της ημερίδας αλλά αν σκοπό είχε να καταστείλει την αστυνομική βία και αυθαιρεσία και να αναδείξει στην συνείδηση των αστυνομικών τα αυτονόητα δικαιώματα του πολίτη, ακόμη και παραβάτη των νόμων, τότε καλοδεχούμενη και επαναληπτέα σε βαθμό... πλύσης εγκεφάλου... Για την ώρα σας παραθέτουμε το κείμενο της συγκλονιστικής ομιλίας του Μανώλη Κυπραίου σ' αυτή την ημερίδα. Το αντιγράψαμε από τον δικτυακό τόπο Νooz... Κανονικά θα έπρεπε να τυπωθεί και να διανεμηθεί σε όλους τους αστυνομικούς...
  
  «Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μη.
  Δεν σας το κρύβω πως ήρθα εδώ με πολύ μεγάλη δυσκολία. Όχι μόνο γιατί δυσκολεύομαι να περπατήσω αλλά γιατί, θα βρεθώ ανάμεσα σε ένστολους συμπολίτες μου, όπου κάποιοι από αυτούς με άφησαν ανάπηρο. Ίσως και μεταξύ σας να βρίσκεται και ο διοικητής της διμοιρίας που έδωσε την εντολή να μου πεταχτεί η χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.Όμως, ήρθα εδώ να σας δω κατάματα. Όπως έμαθα να κοιτάω όλους τους ανθρώπους. Είμαι εδώ, γιατί η δύναμη του ανθρώπινου μεγαλείου, έμαθα πως είναι η συγχώρεση. Βρίσκομαι εδώ με τη θέλησή μου. Με σκοπό να μη χυθεί άλλο αίμα. Αρκετό αίμα έτρεξε από το σώμα και την ψυχή μου. Δεν θέλω να τρέξει άλλο από πολίτες, ένστολους ή μη. Αρκετά ως εδώ.Βρίσκομαι εδώ για να συγχωρέσω εγώ αυτούς που με άφησαν ανάπηρο. Αυτούς που μου κατέστρεψαν τη ζωή. Τουλάχιστον εγώ μπορώ να κοιμάμαι στο μαξιλάρι μου ήσυχος, όχι γιατί δεν ακούω κανέναν θόρυβο πλέον, αλλά γιατί έχω την καρδιά και τη συνείδησή μου ήσυχες. Και δεν σας κρύβω πως όλο αυτόν τον καιρό, μέσα στο μυαλό μου γυρνούσε συνεχώς το ερώτημα: «Γιατί;» Τι άραγε να φοβήθηκαν οι πάνοπλοι άνδρες των ΜΑΤ από έναν άμαχο; Τι κακό θα μπορούσα να τους κάνω; Γιατί με στοχοποίησαν;Η απάντηση δόθηκε από τον κύριο Κοκκαλάκη. Το τι είπε ο κ. Κοκκαλάκης το γνωρίζετε όλοι και δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Μίλησε για μια βεντέτα ανάμεσα σε κάποιους πάνοπλους αστυνομικούς των ΜΑΤ, και εννοώ σε κάποιους και τους άμαχους δημοσιογράφους. Και δεν ήταν «γλώσσα λανθάνουσα», αλλά γλώσσα ειλικρίνειας. Δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας. Και σαν τραγική ειρωνεία, γνωστοποιήθηκε τη μέρα των γενεθλίων μου. Την ημέρα των γενεθλίων ενός «ζωντανού-νεκρού» από την εκτόξευση μιας χειροβομβίδας κρότου-λάμψης. Μιας χειροβομβίδας που εσκεμμένα ρίχτηκε κατά επάνω μου, αφού ο αστυνομικός της συγκεκριμένης διμοιρίας που έδωσε τη διαταγή ήξερε πως ήμουν δημοσιογράφος. Όπως και όλων όσων ακολούθησαν.Γιατί δεν είναι πως μου εκτοξεύτηκε μόνο η χειροβομβίδα. Μου απαγορεύτηκε να πλησιάσω το πρόχειρο ιατρείο στο Σύνταγμα, στη συνέχεια με «περιποιήθηκαν» αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και μου απαγορεύτηκε από αστυνομικά μπλόκα να πάω στο νοσοκομείο δια της ευθείας οδού, αναγκάζοντάς με επί μεγάλο χρονικό διάστημα, λιποθυμώντας και ζαλισμένος να γυρνάω στους δρόμους του Παγκρατίου για να φτάσω στο νοσοκομείο.Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΔεν έχει σημασία πως είμαι δημοσιογράφος. Έχει σημασία πως είμαι πολίτης. Πολίτης στην Ελληνική Δημοκρατία αν θυμάμαι καλά. Σε μια χώρα που έχει υπογράψει όλες τις διεθνείς συνθήκες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαίου των αμάχων τόσο στην ειρήνη, όσο και στον πόλεμο. Γιατί αξιότιμες και αξιότιμοι φίλοι, η Δημοκρατία βασίζεται στον άνθρωπο. Γι΄ αυτόν δημιουργήθηκε, αυτόν προστατεύει και σε αυτόν υποτάσσεται. Στον κυρίαρχο λαό.Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ορθή εφαρμογή των νόμων, σημαίνει και σεβασμός στην Δημοκρατία. Άραγε αυτοί οι αστυνομικοί που άφησαν ανάπηρο εμένα, χτύπησαν τους συναδέλφους μου, τον Γιώργο Αυγερόπουλο, την Τατιάνα Μπόλαρη, τον Δημήτρη Τρίμη, τον Άρη Μεσίνη, τον Μάριο Λώλο, και πόσους ακόμη δεν θυμάμαι πια, είναι αστυνομικοί που εκφράζουν όλο το αστυνομικό σώμα; Πιστεύω πως όχι. Από ότι γνωρίζω οι αστυνομικοί έχετε δώσει έναν όρκο στο Σύνταγμα και τους νόμους: Να τους προασπίζετε. Εμείς οι δημοσιογράφοι, ποιους νόμους παραβιάσαμε; Μήπως το νόμο της δημοσίευσης; Όταν τηρείς τους νόμους και τους προασπίζεις δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς. Το αντίθετο. «Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης». Σαφέστατα υπάρχουν «καρκινώματα» και στο δικό μας κλάδο όπως και στο δικό σας.Υπάρχει όμως μια διαφορά: Σημαντική. Εμείς δεν είμαστε εκτελεστική εξουσία. Δεν έχουμε όπλα, χημικά, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, κράνη και ασπίδες. Έχουμε μια φωτογραφική μηχανή και ένα μπλοκάκι. Και όποιος αστυνομικός ή πολίτης νομίζει πως έχει αδικηθεί από ένα δημοσιογράφο υπάρχει η δικαστική εξουσία στην οποία μπορεί να προσφύγει. Αλίμονο αν κυριαρχήσει η αρχή της ζούγκλας και της αυτοδικίας.Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΔεν βρίσκομαι εδώ για να σπείρω έριδες. Ούτε έχω προσωπικά με κανέναν. Δεν θέλω κανείς να θυμώσει ή να οργιστεί. Κακοί σύμβουλοι και τα δύο. Θέλω όμως να σκεφτείτε. Είμαι εδώ, ανάμεσά σας, για να σας κάνω μια έκκληση: Να σταματήσει η βία. Ξέρω πως και η Αστυνομία έχει πληρώσει βαρύ τίμημα στο κυνήγι των κακοποιών. Και όσο η κρίση μεγαλώνει οι καταστάσεις θα χειροτερεύουν. Ξέρω πως κι εσείς, οι αστυνομικοί, υποφέρετε από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα. Ξέρω πως κι εσείς χάνετε τα σπίτια σας, δεν έχετε να ταΐσετε τις οικογένειές σας, δεν έχετε να πληρώσετε το ρεύμα. Όπως κι εμείς οι δημοσιογράφοι, όπως εκατομμύρια άλλοι συμπολίτες μας. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν οι «εκλεκτοί» του κάθε συστήματος. Όμως αυτοί είναι η μειοψηφία και εμείς είμαστε η πλειοψηφία. Ξοδεύτηκαν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ για χημικά και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης τον Ιούνιο, γνωρίζοντας πως κάνετε εράνους στα αστυνομικά τμήματα να αγοράσετε φωτοτυπικό χαρτί και να βάλετε βενζίνη στα περιπολικά. Πως δεν έχετε σφαίρες και αλεξίσφαιρα γιλέκα. Πως τρέμετε με τον φόβο πως θα βρεθείτε απέναντι σε ένα Καλάσνικοφ γιατί είστε απροστάτευτοι. Και όλα αυτά τα ζητήματα τα αναδείξαμε εμείς.Οι δημοσιογράφοι-που λέτε-πως σας αδικούμε. Βλέπετε όμως πως δεν σας αδικούμε. Αντίθετα προσπαθούμε να σας βοηθήσουμε. Και θα είμαστε στο πλάι σας. Και εσείς μας απαντάτε με κλομπ, χημικά και αυτές τις αναθεματισμένες χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Τι μας χωρίζει λοιπόν; Επί της ουσίας τίποτα! Ξέρω πως υπακούτε σε διαταγές. Οι διαταγές δεν είναι θέσφατο, όταν παραβιάζουν τους νόμους και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.Ξέρω πως είστε άνθρωποι και όχι μηχανές. Ξέρω πως μπορείτε να σκέφτεστε και να ξεχωρίζετε το σωστό από το λάθος. Και πιστέψτε με πως αν δεν εκτελέσετε μια διαταγή που θα θέσει σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα αμάχων, να γνωρίζετε πως η Δημοκρατία θα σας προστατέψει. Εμείς οι συμπολίτες μας θα σας προστατέψουμε.Κινδυνεύουμε να γυρίσουμε σε άλλες εποχές. Μαύρες για την Δημοκρατία. Τις ξεπεράσαμε με μεγάλη δυσκολία. Και τώρα επιστρέφουμε το χρόνο πίσω. Κάποιοι σπείρουν τον διχασμό και κινδυνεύουμε. Καθίστε λοιπόν στο ίδιο τραπέζι να βρούμε λύσεις. Καθίστε μαζί με τους πολίτες και συζητήστε. Μπορούν να γίνονται διαδηλώσεις χωρίς να ανοίγει ρουθούνι. Μπορείτε να ασχοληθείτε με αυτά τα προβλήματα που πραγματικά βασανίζουν την κοινωνία και τους συμπολίτες μας. Πιάστε επιτέλους αυτούς που προκαλούν τα επεισόδια. Μπορείτε να περικυκλώνετε χιλιάδες, και δεν μπορείτε μια δράκα να περικυκλώσετε και να τους συλλάβετε; Αυτοί είναι ο πραγματικός κίνδυνος. Και μη φοβάστε για το τι θα αποκαλυφθεί για τις πραγματικές τους ταυτότητες…Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΚλείνοντας, ήθελα να σας πω, ότι οι νόμοι και οι διεθνείς συνθήκες είναι καλές και άριστες. Είναι όμως γραπτά. Σημασία έχει να τηρούνται. Και τηρούνται από τις πράξεις και όχι από τα λόγια. Και σας το λέει ένας άνθρωπος που έχει επιβιώσει χωρίς «γρατζουνιά» από πολεμικά μέτωπα και έμεινε ανάπηρος στην πρωτεύουσα της ίδιας του της χώρας, όχι από «μπαχαλάκηδες» ή κουκουλοφόρους, αλλά από κάποιους αστυνομικούς.Σας μιλάει ένας άνθρωπος που ζει και πεθαίνει κάθε μέρα. Δεν σας μιλάει ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος. Αλλά ο άνθρωπος, ο πολίτης, Μανώλης Κυπραίος. Και σας διαβεβαιώνω πως αν αυτός ο καθημερινός μου «θάνατος», αυτό το βασανιστήριο που θα ζήσω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου, σταματήσουν αυτά τα κακώς κείμενα και δω ενωμένους τους Έλληνες απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα και δεν ξαναδώ χέρι αδελφού να χτυπάει αδελφό, θα είμαι ευτυχισμένος και θα πω: «χαλάλι». Αν όμως συνεχιστεί αυτό το κακό, στο τέλος οι μοναδικοί κερδισμένοι θα είναι αυτοί με τους οποίους είμαστε οργισμένοι και χαμένοι όλοι εμείς. Σκεφτείτε τι έχει κοστίσει στον λαό και στον τόπο μας αυτή η μαύρη περίοδος όταν αδελφός χτυπούσε αδελφό. Σκεφτείτε τι μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας και τι πάμε να παραδώσουμε εμείς στα παιδιά μας.Δείτε τον Μανώλη Γλέζο που είναι εδώ, και «φυτέψτε» βαθιά στην καρδιά σας τα λόγια του, που δυστυχώς δεν μπόρεσα να ακούσω. Τον άνθρωπο αυτόν που κουβαλά την ιστορία των νεώτερων Ελλήνων στην πλάτη του. Που μέσα από τον Μανώλη Γλέζο ξεφυλλίζει κανείς τις πιο «φωτεινές» και πιο «σκοτεινές» σελίδες αυτής της χρονικής περιόδου. Μια μορφή και στάση ζωής, που είναι η ενσαρκωμένη απόδειξη για όλα αυτά που μόλις σας ανέφερα. Ένας πολίτης και άνθρωπος, πρότυπο για εμάς και τα παιδιά μας.Σκεφτείτε λοιπόν καλά όσα σας είπα. Είναι λόγια ομόνοιας και όχι λόγια διχασμού. Τα λόγια μου, είναι λόγια που σκοπό έχουν να ενώσουν. Να ξαναδημιουργήσουν τις γέφυρες που κάποιοι γκρέμισαν, ύπουλα και με σκοτεινούς στόχους. Μη κοιτάτε το δέντρο. Δείτε το δάσος. Ένα «δάσος» στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε όλοι μέσα. Είναι λόγια χωρίς υστερόβουλους σκοπούς. Είναι λόγια ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας. Είναι λόγια που συνοψίζουν το ύψιστο αγαθό: Το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια. Χωρίς χρώμα δέρματος, θρησκείας και πολιτικών πιστεύω. Και το κυριότερο: Είναι λόγια από έναν ανάπηρο πολίτη γραμμένα με το αίμα της ψυχής του που δεν έχει σταματήσει να αιμορραγεί…
  Σας ευχαριστώ».
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 07.10.2011
• 20:56

  Θετική Δράση

   »  Φαιακία
  
  
  Το είδαμε στον δικτυακό ιστότοπο «ΥΠΟΔΟΜΕΣ» ( [www.ypodomes.gr] ) και μας άρεσε… Γι’ αυτό και σας παρουσιάζουμε την φωτογραφία, όπου απεικονίζεται το τελικό αποτέλεσμα της συντονισμένης δράσης Πολιτείας (ΥΠΕΚ) και Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Ενας από τους χιλιάδες τυφλούς τοίχους πολυκατοικιών του λεκανοπεδίου διακοσμήθηκε με την συγκεκριμένη τοιχογραφία… Πρόκειται για τον τυφλό τοίχο του ξενοδοχείου VIENNA, επί της οδού Πειραιώς 20 και είναι Εικαστική Πρόταση του Παύλου Τσάκωνα, απόφοιτου της ΑΣΚΤ, σε σχέδιο αναφοράς του Albert Durer (1506), της οποίας την ζωγραφική μεταφορά/ τοιχογραφία υλοποίησε το εξειδικευμένο συνεργείο τοιχογράφων -ζωγράφων Αδελφών Κρέτση σε συνεργασία με τον τοιχογράφο - ζωγράφο Μανώλη Αναστασάκο. Αυτά διαβάσαμε στο ιστολόγιο… Διαβάσμε και άλλα οραματικά, που ατυχώς η Ελληνική κοινωνικο-πολιτισμική πραγματικότητα μας δυσκολεύει να τα πιστέψουμε… Ας μην ξεχνάμε, ότι την μαζικότερη και αποτελεσματικότερη εξοικίωση στην κακαισθησία επέφερε η αρχιτεκτονική όψη της πολυκατοικίας της αντιπαροχής, που μετά την «εθνοσωτήριο» εντολή του: κτίστε, κτίστε, κτίστε, γέμισε την χώρα με αυτά τα απρόσωπα μουντά, καταπιεστικά και καταθλιπτικά οικοδομήματα της αγίας αντιπαροχής… Από την πρωτεύουσα της χώρας μέχρι την Ανω Πετρομαγούλα… Εικόνες, που αν προηγούμενα σου κλείσουν τα μάτια καταφέρνουν -χάρις στην εξισωτική τους ασχήμια- να σε κάνουν να χάσεις το γεωγραφικό σου στίγμα…Ξεχνάς ή δυκολεύεσαι να αναγνωρίσεις, που βρίσκεσαι... Και από δίπλα, κάθε είδους πινακίδες, σωροί σκουπιδιών, χρωμορρύπναση, κυκλοφοριακό άγος και διάχυτη εγκατάλειψη συγκροτούν την περιβαλλοντική μας αστική ταυτότητα… Εδώ φτιάχτηκαν οι χαρακτήρες των παιδιών μας, οι γεμάτοι οργή, πίκρα και αδιέξοδα.
  Ξέρουμε καλά πως η πορεία προς την κοινωνία των χαρούμενων και ευγενικών ανθρώπων απαιτεί πολύ ριζικότερες διαρθρωτικές παρεμβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα… Ο,τι όμως εξευγενίζει το σήμερα αποτελεί επένδυση για το καλύτερο αύριο. Μακάρι να συνεχιζόταν η διακόσμηση των άχαρων κτισμάτων της ασπρόμαυρης καθημερινότητάς μας… Θα μας τέρπει και θα μας παιδαγωγεί…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:14

  Ατυχής η παρομοίωση...

   »  Φαιακία
  Διάβασα στο newstrap σημείωμα του Μάκη Δεληπέτρου, όπου ο Κοστάντσο (τερματοφύλακας του θρύλου) χρησιμοποιείται συμβολικά... Ταυτόχρονα θυμηθήκαμε αστειάκια και σχόλια στο διαδίκτυο, που τον παρομοιάζουν με τον Ελληνα πρωθυπουργό και θεωρώ τελείως άδικη την παρομοίωση για... τον Κοστάντσο... Μπορεί να έχει φάει κάποια γκολ στην κλειστή γωνία, μπορεί να κάνει κάποιες αδέξιες εξόδους αλλά και πάλι εγώ είμαι αισιόδοξος, ότι θα βελτιωθεί... Εχει αρχίσει και δείχνει κάποια μαχητικότητα... Δεν αφήνει όλες τις φάσεις σαν χαμένες. Πρέπει πάντως να παραδεχτούμε, ότι στα δύσκολα τους διακρίνει η ίδια ψυχραιμία... Σαν και εκείνη του ρόζ πάνθηρα, που κάνει κίνηση απορίας, όταν έχει επιφέρει με τις ενέργειές του την ολική καταστροφή...
  Εν τω μεταξύ, Η ΦΑΙΑΚΙΑ σας προτείνει το σημείωμα ως εξαίρετο προς ανάγνωση. Τίτλος του: "Ο Κοστάντσο, ο Ολυμπιακός και …ο φόβος των δουλοπρεπών «ειδικών» μπροστά στην οικονομική κρίση…" . Θα το βρείτε στο δικτυακό ιστολόγιο: [www.newstrap.gr] . Το ξεχωρίσαμε για την τεκμηριωμένη του γραφή, χωρίς υπερβολές αισιοδοξίας, απαισιοδοξίας ή υπεραπαναστατικότητας...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:08

  Η "Σιωπή των αμνών" για τα εγχώρια ΜΜΕ.

   »  Φαιακία
  
  
  Δεν το γνωρίζαμε, μέχρι που λάβαμε τα σχετικά e-mails απο τους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Σ.Π. και Ν.Μ. Πρόκειται για δημοσίευμα της Ελβετικής (χαρακτηριζόμενης ως κεντροαριστερής) εφημερίδας LIBERTE του τρέχοντος Αυγούστου. Αναλυτικά στοιχεία για ... ιδιαιτέρως κοινωφελή και εντόνως σοσιαλιστική δράση του κυβερνήτη... Σας μεταφέρουμε -όπως τα λάβαμε- πρωτότυπο κείμενο στην αντίστοιχη μετάφρασή του στην Ελληνική... Ασφαλώς δεν υιοθετούμε (ούτε φυσικά απορρίπτουμε) τα γραφόμενα αλλά δεν έχουμε και καμμία απορία γιατί το ζήτημα παρασιωπήθηκε πλήρως από τα μεγάλα Ελληνικά ΜΜΕ...
  
  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ, ΚΑΙ ΧΟΝΤΡΑ ΛΕΦΤΑ στις όχθες της Λεμάν
  Πάρτε ένα ινστιτούτο, υπό ελληνική σημαία και που ισχυρίζεται ότι εργάζεται για την «ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.” Τοποθετήστε το στις προστατευμένες όχθες της λίμνης της Γαλάζιας Λεμάν. Βάλτε επικεφαλής έναν άνθρωπο, τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον αδελφό του Έλληνα Πρωθυπουργού. Προσθέστε μια υποψία υπεξαίρεσης και μια πρέζα υποτιθέμενης σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ των δύο αδελφών. Η σαλάτα είναι έτοιμη: Το σωματείο I4cense , που έχει έδρα στη Morges, ταράζει τις τελευταίες εβδομάδες το πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και την μπλογκόσφαιρα.
  ZUFFEREY
  Ένα σωματείο που έχει συσταθεί ταράζει εδώ και μερικές εβδομάδες το πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και την μπλογκόσφαιρα. Διότι ισχυρές υποψίες της υπεξαίρεσης και της σύγκρουσης συμφερόντων κρέμονται πάνω του. Επιπλέον, είναι στα χέρια των μελών της οικογένειας του πρωθυπουργού …
  Το όνομά του; Το Ινστιτούτο για το κλίμα και την ασφάλεια της ενέργειας (I4cense). Ένα μέλος της Νέας Δημοκρατίας (δεξιά), Παναγιώτης Καμμένος, ήταν ο πρώτος που σάλπισε την επίθεση: «Το ίδρυμα έχει λάβει χρηματοδότηση από την ΕΕ, την Ελληνική Δημοκρατία αλλά επίσης και της Siemens (σημείωση: η γερμανική εταιρεία είναι επίσης στην καρδιά ενός ευρέως σκανδάλου διαφθοράς των δημ. υπαλλήλων). ” Και να αναρωτιέσαι πού πήγαν τα χρήματα.
  Δομή αδιαφανής
  Σύμφωνα με το Εμπορικό Μητρώο του Vaud, το Ινστιτούτο έχει ως στόχο την «προώθηση και την ενθάρρυνση της ιδέας ότι η ενεργειακή ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος είναι δύο αμοιβαίες και συμπληρωματικές έννοιες.” Ευγενείς προθέσεις. Αλλά τι είναι αυτό πραγματικά; Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πάτε στη Morges. Στον αριθμό 1A της οδού Αμπελουργών, το γραφείο της δικηγορικής εταιρείας H&B Law χρησιμεύει ως έδρα της I4cense . Ο δικηγόρος Marc Hasler συνεργάτης του γραφείου επιβεβαιώνει ότι, κατά το ελβετικό δίκαιο, το Ινστιτούτο για την ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος είναι ένα σωματείο. “Τα πάντα διοικούνται από το Λονδίνο ή την Αθήνα», λέει, και δεν είναι παρά ένα γραμματοκιβώτιο. Υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ των αδελφών Παπανδρέου; Πιο ανησυχητικό, μόνο δύο άνθρωποι εμφανίζονται στο ΔΣ τηε αδιαφανούς δομής: Ο Ανδρέας Παπανδρέου – αδελφός του Έλληνα Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου – και η σύζυγός του Μαριάνθη Αλεξίου. Ένα ζευγάρι που ποτέ δεν έχει επισκεφθεί την έδρα του σωματείου, στην Ελβετία, σύμφωνα με τον δικηγόρο. Όσο για το όνομα τομέα ( [www.i4cense.org] ), στεγάζεται στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σύμφωνα με τον κατάλογο των δραστηριοτήτων της εταιρείας, αρκετές εκδηλώσεις έχουν συσταθεί από την ίδρυσή της το 2008. Για τη διοργάνωση του Φόρουμ των επενδυτών που εργάζονται στην πράσινη ανάπτυξη της Μεσογείου το 2010, η εκδήλωση παρουσιάστηκε από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (BEI) και υπό την αιγίδα του Έλληνα Πρωθυπουργού. Υπήρχε κάτι ώστε να προκαλέσει κάποια σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των αδελφών Παπανδρέου; Το I4cense είναι μια “δεξαμενή σκέψης” γνωστή στην Ελλάδα και μερικοί από τους εμπειρογνώμονές μας έχουν προσκληθεί να μιλήσουν σε συνέδρια τους», βεβαιώνει η Sabine Parisse, Αναπληρωτής Διευθυντής της Υπηρεσίας Τύπου της BEI. Η οποία διευκρινίζει ότι δεν γνωρίζει την ακριβή νομική φύση αυτής της δομής. Είπε ακόμη ότι εκπλήσσεται μαθαίνοντας για την ύπαρξη της έδρας του σωματείου στην Ελβετία, καθώς και τις κατηγορίες για υπεξαίρεση χρημάτων.
  Ένας ειλικρινής ακαδημαϊκός
  «Η BEI δεν έχει συμβάλει οικονομικά στην οργάνωση του φόρουμ το 2010,” επιμένει η Sabine Parisse. «Η μόνη σχέση μεταξύ της τράπεζας και των εκπροσώπων της I4cense ήταν η συμμετοχή σε συναντήσεις όπου όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν παρόντες κατά τη δημιουργία του φόρουμ.” Με άλλα λόγια, η I4cense δεν έχει χρησιμοποιήσει διαφημιστικό γραφείο για τη διοργάνωση . Είναι η εταιρεία C & C International , η οποία ήταν υπεύθυνος για την τροφοδοσία. Στο γραφείο για τον Συντονισμό των γεγονότων της ΒΕΙ, οι κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον του σωματείου εκπλήσσουν: «Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ένα φημισμένος ακαδημαϊκός τίμιος και σοβαρός.” Τη γνώμη συμμερίζονται ο Αχιλλέας Παπαρσένος, επικεφαλής του ελληνικού Γραφείου Τύπου στη Γενεύη, “ο κ. Παπανδρέου είναι ένας σεβαστός περιβαλλοντικός οικονομολόγος ” Ο Αχιλλέας Παπαρσένος πιστοποιεί τη σοβαρότητα της I4cense:”. Οι δεσμοί μεταξύ της ένωσης και της Ελλάδας δεν είναι κάτι καινούργιο. Και στην ιστοσελίδα τους βρίσκεται μια λίστα του Επιστημονικού Συμβουλίου, το οποίο περιλαμβάνει ανθρώπους όπως ο Jeffrey Sachs του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Μεταξύ των χορηγών περιλαμβάνεται η «Financial Times». Ο κ. Παπαρσένος, επιβεβαιώνει ότι το σωματείο δεν έχει λάβει ούτε μια δεκάρα από την ελληνική κυβέρνηση. Επιμένει επίσης να υπενθυμίσει ότι το τελευταίο σκοπεύει να αποδείξει την διαφάνεια. Έκανε την καταπολέμηση της διαφθοράς, γάγγραινα της εθνικής οικονομίας και παράγοντα της κρίσης, την κινητήρια δύναμη της. Η Διεθνής Διαφάνεια σημείωσε το περασμένο Μάρτιο ότι οι υποθέσεις διαφθοράς πέρασαν από 13,4% το 2009 σε 10,4% το 2010.
  Αποσιωπημένη υπόθεσηΑκόμα, η νέα αυτή υπόθεση δεν εκπλήσσει τους Έλληνες. Ακόμη και αν αποσιωπηθεί από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση. “Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στα χέρια των ομάδων που δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για να ανησυχήσουν την κυβέρνηση», σημείωσε ένας δημοσιογράφος. “Μόνο τα μικρά ραδιόφωνα και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μιλάνε γι ‘αυτό.” Εν τω μεταξύ, ένας διδακτορικός φοιτητής έκανε την παρατήρηση ότι «όλοι οι πολιτικοί και Έλληνες επιχειρηματίες έχουν τα χρήματά τους στην Ελβετία.” Η κυβέρνηση ωφείλει να απαντήσει ακόμη σε πολλά εκκρεμή ζητήματα. Ένας δημοσιογράφος από την ΕΡΤ σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός, μέλος του ΠΑΣΟΚ (Σοσιαλιστικό Κόμμα), θα πρέπει να εξηγήσει σε αυτό το πλαίσιο: “Τι ποσά το I4cense έλαβε από το ελληνικό κράτος; Πως είναι δυνατόν να επιδοτεί μια μη-Ελληνική και με έδρα την Ελβετία ΜΚΟ;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 09:36

  Νέα "όρια" στην ... Δημοκρατική Λειτουργία του Πολιτεύματος

   »  Φαιακία
  Διαβάστε το λέξη προς λέξη και γράμμα προς γράμμα... Το λάβαμε από τον φίλτατο Γιώργο Ρούσση, καθηγητή του Πάντειου Πανεπιστήμιου... Πρόκειται για επιστολή της Υπουργού Παιδείας (αντ' αυτής ο Ειδικός γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης), όπου -όπως θα το διαβάσετε- ο ορισμός καθηγητή ως μέλους πνεταμελούς εφορευτικής επιτροπής- είναι αυτονοήτως αποδεκτή εκτός και ο συγκεκριμένος έχει σοβαρότατο κώλυμα, που οφείλει έγκαιρα να γνωστοποιήσει.... Το ό,τι η σιωπή αποτελεί αποδοχή αποτελεί μία ψυχολογικής τάξεως υπαρξιακή θεώρηση των πραγμάτων αλλά δεν μπορεί να υποκαθιστά την κοινωνική λογική, πως μόνον η δηλωμένη έκφραση σε κλίμα ελεύθερης βούλησης συνιστά αποδοχή... Αλλά καλύτερα διαβάστε τα κείμενα της Υπουργικής Επιστολής και της ανταπάντησης του Γιώργου Ρούσση...
  
  
  
  Αξιότιμε κ. Ρούση,
  Όπως μάλλον γνωρίζετε, μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας για την έκδοση διαπιστωτικής πράξης εκ μέρους του Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών για τη συγκρότηση της πενταμελούς επιτροπής που θα διενεργήσει τις εκλογές για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, η πράξη αυτή σύμφωνα με το νόμο θα γίνει από την Υπουργό Παιδείας.
  Σας ενημερώνουμε ότι με δεδομένη τη σειρά κατάταξής σας στον κατάλογο των αρχαιοτέρων Καθηγητών του Ιδρύματός σας, και σε περίπτωση που δεν υπάρξουν έγγραφες αποδοχές συμμετοχής που προηγούνται στη σειρά αρχαιότητας, η Υπουργός πρόκειται να σας ορίσει ως μέλος της εν λόγω πενταμελούς επιτροπής.
  Σε περίπτωση που υπάρχει πολύ σοβαρό και αιτιολογημένο κώλυμα συμμετοχής σας παρακαλούμε όπως μας το γνωρίσετε στην ίδια την Υπουργό, κ. Άννα Διαμαντοπούλου με ηλεκτρονικό μήνυμα, στη διεύθυνση ypourgos@minedu.gov.gr, με κοινοποίηση στη δική μου ηλεκτρονική διεύθυνση το αργότερο έως την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011, 12.00 μεσημβρινή.
  Με εκτίμηση
  
  Καθηγητής Βασίλης Παπάζογλου
  Ειδικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης
  
  Κυρία υπουργέ,
  Κατανοώ απολύτως, το ότι με δεδομένο ότι αδυνατείτε να εφαρμόσετε ένα νόμο που στήριξε σύσσωμο το μπλοκ της αστικής εξουσίας έχετε χάσει την ψυχραιμία σας και αυθαιρετείτε διότι:
  1. Το να θεωρείτε τη μη απάντηση ως καταφατική απάντηση, είναι αυθαιρεσία.
  2. Το να στέλνετε ένα e-mail για ένα τόσο σοβαρό θέμα στις 12.20 το μεσημέρι της 4/10, και να θεωρείτε αν δεν απαντήσουμε μέχρι τις 12 το μεσημέρι της μεθεπόμενης, ( λες και είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε πάνω από τους υπολογιστές μας , και να αντιδρούμε με τους ρυθμούς που εσείς ορίζετε) ότι συμφωνούμε με τον διορισμό μας, αποτελεί αυθαιρεσία στο τετράγωνο.
  3. Το να ανάγετε την αφεντιά σας σε κριτή της σοβαρότητας των λόγων άρνησης συμμετοχής που μπορεί να επικαλεστεί ο καθένας μας αποτελεί αυθαιρεσία στον κύβο.
  Παρόλα αυτά για να μην υποστώ το διασυρμό να δω το όνομα μου στην πενταμελή επιτροπή του Παντείου, όπερ καθόλου απίθανο στα πλαίσια του αυθαίρετου τρόπου λειτουργίας σας, σπεύδω να σας δηλώσω κατηγορηματικά ότι σεβόμενος και την ομόφωνη απόφαση της Συνόδου των πρυτάνεων περί αντισυνταγματικότητας του νόμου σας, αρνούμαι να συμμετέχω:
  - σε μια διαδικασία που δολοφονεί το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε Ανώνυμη Εταιρία,
  - σε μια διαδικασία η οποία δεν αρμόζει σε ακαδημαϊκούς δασκάλους που σέβονται το λειτούργημα τους,
  -σε μια διαδικασία την οποία αρνείται να εφαρμόσει η συντριπτική πλειοψηφία των πρυτανικών αρχών των ΑΕΙ, των φοιτητών και των συναδέλφων μου.
  Γιώργος Ρούσης
  Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 30.09.2011
• 09:05

  Ο ...ορισμός...

   »  Φαιακία
  Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ ΣΠ. μας έστειλε την γελιογραφία, που σας παραθέτουμε, γιατί μας άρεσε...
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 27.09.2011
• 19:48

  Ποιος αντιστρατεύεται την πρόοδο…

   »  Φαιακία
  Οι σκέψεις, που ακολουθούν δεν είναι πρωτότυπες. Απλά, ήλθαν στο προσκήνιο του νου, όταν διαβάσαμε στο διαδίκτυο την πληροφορία κατασκευής από Αμερικάνικη Εταιρεία (Kinze Manufacturing Inc) ενός υπεραυτόματου τρακτέρ, που μπορεί να σπέρνει, να θερίζει και να κάνει όλες τις αγροτικές δουλειές χωρίς την ανθρώπινη παρουσία. Μπορεί να παρακάμπτει όλα τα εμπόδια, που συναντάει στον δρόμο του και μπορεί να εργάζεται και στο σκοτάδι… Ευχαρίστηση από τις πρώτες σκέψεις, που γεννάει η τεχνολογική πρόοδος στην υπηρεσία του ανθρώπου, για την βελτίωση των όρων της εργασίας και της ζωής του… Τρόμος και πανικός τα αισθήματα, που ακολουθούν, όταν συλλογιστείς, πως αυτή η κατάκτηση μπορεί να μεταφραστεί σε ενίσχυση της ανεργίας. Αυτή ήταν και η πρώτη αντίδραση της φτωχής αγροτιάς των ΗΠΑ, που αντί να χαρεί από την παρουσία ενός απίστευτα σπουδαίου φίλου και σύμμαχου τρομάζει από την γέννηση ενός «ύπουλου και θανάσιμου εχθρού». Κάπως έτσι αντιδρούσαν οι Αγγλοι και άλλοι Ευρωπαίοι εργάτες την εποχή της μεγάλης βιομηχανικής και τεχνολογικής επανάστασης στον 17ο-18ο αιώνα… Τα μηχανήματα-εχθροί, που απειλούσαν την επιβίωση των ίδιων και της οικογένειάς τους…
  
  Ας μας πουν λοιπόν οι σοφοί του καπιταλισμού, ποιος μετατρέπει κάθε φορά τις καταχτήσεις της τεχνολογίας, που μπορούν να αναβαθμίσουν συγκλονιστικά την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής, σε βραχνά και άγος για τους κατοικούντες αυτόν τον πλανήτη; Ποια είναι αυτή η αόρατη, άϋλη, «μυστική» δύναμη, που προσθέτει βάρη δουλείας στη πλάτη των ανθρώπων, αντί να τους ανοίγει φτερά απελευθέρωσης από τον καταναγκασμό της υποχρεωτικής εργασίας; Ποιος επιβουλεύεται την πρόοδο του Αμερικάνου αγρότη (και κάθε αγρότη, όπως και κάθε εργαζόμενου); Ποιος τον εμποδίζει να χαρεί δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο, που του εξασφαλίζει η τεχνολογική πρόοδος; Το εργαλείο, που του εγγυάται άκοπη παραγωγή ή ο boss, που θα τον ξεπετάξει σαν πράγμα-res του νεο-Ρωμαϊκού Imperium στην άκρη της ζωής, στην όχθη της απόγνωσης και του αφανισμού, μετατρέποντας το νέο τρακτέρ από παράγοντα απελευθέρωσης σε δύναμη κερδοφορίας των ελαχίστων και εξόντωσης των πολλών
  Μα, ξέρετε, λένε οι σοφοί της φιλελεύθερης Σιών, χωρίς ιδιωτικό κεφάλαιο και μισθωτή εργασία δεν θα είχε σημειωθεί η μέχρι σήμερα πρόοδος… Σκέψη χωρίς καμία λογική. Μόνον με την αποδεικτική ισχύ της αθροισμένης εμπειρίας των τελευταίων αιώνων… Ας μας δείξει κάποιος αν μπόρεσε ποτέ του το κεφάλαιο να μετουσιωθεί σε παραγωγικό έργο ή/και σε κερδοφόρο οικονομική ανάπτυξη χωρίς την διαμεσολάβηση της εργασίας. Μα κι’ αν έτσι ήταν, η ανθρωπότητα δικαιούται σήμερα να πει: Φτάνει πια…
  Εδώ και 20 περίπου χρόνια ο Ignacio Ramonet, διευθυντής της Monde Diplomatique, τεκμηρίωνε στο μνημειώδες έργο του: «η Γεωπολιτική του Χάους», με ΑΡΙΘΜΟΥΣ και όχι με συνθήματα, ότι μία παγκόσμια ανατροπή των σχέσεων παραγωγής στην κατεύθυνση της κοινωνικοποίησής τους θα σήμαινε απίστευτη μείωση του εργάσιμου χρόνου και ασυγκρίτως μεγαλύτερη απόλαυση υλικών αγαθών για την παραγωγή ίσου παγκόσμιου προϊόντος… Ενδεικτικά: 16 ώρες ο εργάσιμος χρόνος την εβδομάδα για 26 χρόνια εργάσιμου βίου με εξασφάλιση κύριας και εξοχικής κατοικίας, δύο αυτοκινήτων ανά οικογένεια μαζί με μικρό σκάφος… Και σήμερα; Η πανούκλα της ανεργίας, δηλαδή της απαγόρευσης της εργασίας αγκαλιάζει τις ίδιες της καπιταλιστικές μητροπόλεις. Τα αιτήματα των 10ετιών του 60 και του 70 για περιορισμό του ωραρίου και πρωϊμότερη σύνταξη φαίνονται ανέφικτα σε βαθμό αστειότητας… Η σταθερή και μόνιμη εργασία μοιάζει όνειρο απατηλό… Τι μεσολάβησε από τότε… Μήπως μαζική επέλαση ακρίδων, που κατέφαγαν το στάρι της γης; Μήπως κάποιος μετεωρίτης παρεξέκλινε προς την γη προκαλώντας βιβλική καταστροφή; Μήπως μειώθηκε η παραγωγικότητα της εργασίας; Αδέξια ρητορικά ερωτήματα… Το κυνήγι της αύξησης του ποσοστού του ιδιωτικού κέρδους είναι ο σημερινός Αρμαγεδώνας… Η ανθρώπινη συνείδηση καλείται σε αφύπνιση για να τον αντιμετωπίζει… Η απειλή είναι άμεση, είναι γενικευμένη, με πλανητικές διαστάσεις…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 10:57

  O υπέτατος νόμος...

   »  Φαιακία
  Τα σημειώματα του Νίκου Μητσιάλη φιλοξενούνται με εξαιρετική χαρά και προθυμία στην ΦΑΙΑΚΙΑ... Μας αρέσει ο διαφορετικός, αντι-ξύλινος λόγος του Νίκου αλλά και η πάντοτε βαθύτερη ερευνητική ματιά, πίσω από την συνηθισμένη και αποδεκτή όψη των πραγμάτων...
  Ο υπέρτατος νόμος…
  Είναι φυσικό στον όποιο διαβάζει στο τίτλο το «υπέρτατος», ο νους του να πηγαίνει σε συντάγματα… Όχι βέβαια σαν εκείνα του 13ου Πεζικού, αλλά Συντάγματα κρατών που διέπουν τις θεμελιώδεις λειτουργίες τους και το κυριότερο εξασφαλίζουν - όταν φυσικά τα εξασφαλίζουν - δικαιώματα, υποχρεώσεις και ελευθερίες πολιτών.
  Όμως υπάρχει και ο άλλος υπέρτατος νόμος εκείνος της δημοκρατίας, που γι’ αυτόν οι «πλατείες» άνοιξαν συζήτηση στις μέρες που πέρασαν και η εξουσία πάσχουσα από κακοήθη βαρηκοΐα σ’ αυτά τα μηνύματα, σφύριξε αδιάφορα…
  Στη συνέχεια όταν πολύ ζορίστηκε από τη βοή της αγανάκτησης γέμισε τα πνευμόνια της πραγματικής Δημοκρατίας των πλατειών με καρκινογόνα χημικά…
  Είναι αυτός ο υπέρτατος νόμος που ορίζει στην κυριολεξία τα πάντα! Και όταν λέμε τα πάντα το εννοούμε γιατί αυτός ο «υπέρτατος» του συστήματος , μπορεί και φτιάχνει νόμους και αστυνόμους που σπάζουν κόκαλα και ανοίγουν κεφάλια και που τους αθώους στέλνει φυλακή και τους ενόχους τους παρασημοφορεί…
  Ίσως να αναρωτιέται ο αναγνώστης αυτού του σημειώματος για το ποιος είναι αυτός ο Υπέρτατος Νόμος και το μυαλό του από συνήθεια να προσπερνάει τον εκλογικό νόμο, ο οποίος κάθε φορά αλλάζει σύμφωνα με τις ανάγκες διατήρησης της εξουσίας στα χέρια του πολλαπλά αμαρτωλού δικομματισμού…
  Είναι τραγικό και γελοίο μαζί, ο νόμος που καθορίζει τις κυβερνητικές πλειοψηφίες και εξ αυτών τα πάντα, να αλλάζει κάθε φορά σύμφωνα με τις ανάγκες διατήρησης αυτού του σάπιου δικομματικού συστήματος και να μην είναι αμετάβλητος και ταυτόχρονα ισότιμα δίκαιος…
  Ένας εκλογικός νόμος κουστούμι, κομμένο και ραμμένο πάντα στα μέτρα της παμφάγας παχύσαρκης εξουσίας, με μοναδικό σκοπό τη παραμονή της στα κυβερνητικά έδρανα με την εναλλαγή των δύο πανομοιότυπων κομμάτων, μετά από μια ή δύο τετραετίες «αγρανάπαυσης» του ενός κόμματος ή του άλλου…
  Από την απλή και ανόθευτη αναλογική, στόχος και όνειρο θερινής νύκτας της Αριστεράς που χάνεται στο βάθος των χρόνων!
  Βιώσανε οι παλιοί το πλειοψηφικό του Παπάγου, περάσαμε στο φοβερό εφεύρημα του «τριφασικού» του «εθνάρχη» θείου Καραμανλή και στις μετέπειτα ενισχυμένες «αναλογικές» με τις προσθετοαφαιρέσεις για τις ευρείες και στενές περιφέρειες…
  Στην ενισχυμένη αναλογική της μεταπολίτευσης του 17% και στα χαριστικά μπόνους των 40 βουλευτών που με του Παυλόπουλου την τροπολογία στις προσεχείς εκλογές το «δωράκι» ανεβαίνει στους 50 βουλευτές!!!
  Στην ουσιαστική κατάργηση της δύναμης του «αγανακτισμένου λευκού» ψηφοδελτίου, που ρίχτηκε στο καλάθι του άχρηστου άκυρου, προκειμένου να μην παίζει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος!
  Έτσι με κομπίνες και τρυκ που νομιμοποιούν την πλαστή πλειοψηφία τους, τα δύο βασικά κόμματα του συστήματος εξασφαλίζουν τη διακυβέρνηση της πατρίδας μας, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα συμφέροντα οικονομικά με τα οποία χωρίς κανένα έλεγχο διαπλέκονται και όλη αυτή τη σαπίλα προκλητικά την ονομάζουν… κοινοβουλευτική δημοκρατία!
  Μια σκέτη απάτη, μια εγκληματική διαδικασία σε βάρος της αληθινής Δημοκρατίας που οδήγησε με σίγουρα βήματα χρόνια τώρα τη πατρίδα μας στη χρεοκοπία σ’ όλους τους τομείς της Ζωής, κυρίως δε στον ηθικό τομέα…
  Αυτός είναι ο υπέρτατος νόμος τους!
  Μια χρεοκοπία που επιβάλλεται επιλεκτικά στα χαμηλά και μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα που καλούνται να πληρώσουν τώρα και το νέο μνημόνιο που θα αποτελέσει για μισό περίπου αιώνα επέκταση του περιβόητου Μεσοπρόθεσμου…
  Κραυγές θριάμβου από πλευράς κυβέρνησης για ένα νέο σχέδιο τύπου «Μάρσαλλ» - ή Μάσα για τους γνωστούς κύκλους των παμφάγων - που θα βάλλει, όπως λένε οι παραμυθάδες των τηλεπαραθύρων, μπροστά της μηχανές της ντόπιας αγοράς!
  Παράλληλα κουβέντα δεν κάνουν για τις «γκρίζες ζώνες» που εντοπίζονται στα «ψιλά γράμματα» της συμφωνίας καθώς και στις εμπράγματες δεσμεύσεις που ακολουθούν πάντα αυτού του είδους τις «λυτρωτικές προσφορές» των προστατών μας τύπου Τρισέ...
  Μας χρεοκόπησαν επιλεκτικά, με μια σημαδεμένη εκλογική τράπουλα, με ένα κοινοβούλιο που λειτουργεί με τον κανονισμό των φρουτακίων!
  Ο «παίκτης- κόμμα» που χτύπησε το «πρώτο λαχνό» στις εκλογές, έχει μπόνους σαράντα βουλευτές και αύριο 50!!!
  Αυτή είναι η Δημοκρατία τους…
  Με αυτά τα εκλογικά συστήματα εκλέγουν προέδρους Δημοκρατίας, την δικαστική εξουσία, ορίζουν και διορίζουν ολόκληρη τη κρατική μηχανή και βεβαίως και τους βαθμούχους εκείνους που διατάσσουν τους ροπαλοφόρους «Ρέηντζερς» να σπάζουν του Λαού μας τα κεφάλια!!!
  Ψηφίζουν νόμους και μνημόνια! Ξεπουλάνε το πλούτο της χώρας μας, ακόμα το χώμα, το νερό και τον αέρα μας…
  Υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας με ένα χρέος για το οποίο οι τοκογλύφοι θα κυνηγάνε και τα εγγόνια μας…
  Αφού πρώτα με εργαλείο αυτούς τους εκλογικούς νόμους μας κατέκλεψαν και έμειναν - με τους νόμους που γι’ αυτό ακριβώς έφτιαξαν - εντελώς ατιμώρητοι…
  Δεν υπάρχουν αθώοι του αίματος σ’ αυτά τα δύο κόμματα, αφού και αυτοί που φωνάζουν ως αθώοι κάθονταν, δίπλα με τους γνωστούς πολιτικούς της κομπίνας…
  Τους ήξεραν, τους γνωρίζουν και τους ανέχονταν για υπουργούς και αξιωματούχους, τους χειροκροτούν, τους σφίγγουν το χέρι και τότε και τώρα…
  Και βέβαια με έναν Τσοχατζόπουλο δεν καθαρίζεται η Πρασινομπλέ χωματερή της συνεχούς παραγραφής των εγκλημάτων κατά του Λαού…
  Αυτή είναι η «Δημοκρατία» σας κτισμένη με τον «υπέρτατο νόμο» της κάλπικης κάλπης σας…
  Με βασικό εργαλείο αυτόν τον εκλογικό άνομο νόμο μας χρεοκοπήσατε ηθικά και υλικά και τώρα ο Λαός μας με τον δικό του Υπέρτατο Νόμο τον Νόμο του Αγώνα καλείται να σας ξηλώσει και να καταργήσει όλη αυτή τη μηχανή της απάτης και της κλοπής της Ελπίδας του.
  Το στοίχημα φυσικά είναι μεγάλο…
  Η γέννα οπωσδήποτε θα είναι επώδυνη και καμιά παλιά κομματική «κατασκευή» ή κάποια «νέα» με παλιά εκ κατεδαφίσεως υλικά δεν είναι δυνατόν να στεγάσει τις ανάγκες ενός Λαού που βρίσκεται στις σημερινές κατοχικές συνθήκες...
  Ποια δημοκρατία να εγγυηθούν στο Λαό τα γνωστά κόμματα όταν γι’ αυτά η έννοια δημοκρατία αποτελεί απλό διακοσμητικό στοιχείο, δείγμα οι διαγραφές παλιές και νέες μελών και βουλευτών τους, σε περίπτωση αντίθετης γνώμης…
  Αυτός είναι ο υπέρτατος νόμος της εσωκομματικής τους «δημοκρατίας…»
  Όμως ο Μαύρος Σεπτέμβρης που ο καθείς θα μετρήσει το βάθος της πληγής του από τα ληστρικά μέτρα που πήρε η «κυβέρνηση» των υπαλλήλων της τρόικα, με τα επαναλαμβανόμενα μνημόνια είναι εδώ…
  Το μήνυμα που με κάθε τρόπο θα πρέπει να πάρει η μειοψηφία που μας κυβερνά, αυτή τη φορά θα έχει εκτός των άλλων και το ονοματεπώνυμό μας…
  Είναι σίγουρο και το ξέρουν, γι’ αυτό με πρόσφατη προκήρυξη προσλαμβάνουν μερικές χιλιάδες ακόμα ΜΑΤατζήδες…
  Αυτή είναι η «δημοκρατία» τους: Των τοκογλύφων, των παρακρατικών, των χημικών και των ροπάλων.-
  Νίκος Μητσιάλης
  * Δημοσιεύθηκε στους «ΠΟΛΙΤΕΣ» τεύχος 29 Αύγουστος 2011
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 22.09.2011
• 19:50

  Πρακτική πρόταση...

   »  Φαιακία
  Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι, η ΦΑΙΑΚΙΑ σας προσφέρει πρακτικές προτάσεις περιορισμού του χαρατσώματος... Να, λοιπόν μία πρακτική πρόταση, που μας πρότειναν για την αποφυγή κάθε είδους έκτακτης ή τακτικής εισφοράς για την κατοικία σας... Η φωτογραφία, που μας έστειλαν τα λέει όλα...
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 21.09.2011
• 19:50

  η εποχή των τεράτων...

   »  Φαιακία
  Το λάβαμε από τον φίλτατο Γιώργο Ρούσση, του οποίου παραθέτουμε το συνοδευτικό σημειώμα, που το βρίσκουμε σημαντικό...Οπως και το κύριο άρθρο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου, που αναδημοσιεύουμε...
  
  

  Πρόκειται για άρθρο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου Γιου του Θόδωρου και της Γιάννας. Εγώ λέω μπράβο στο παιδί κι'ας του καταμαρτυρούν μύρια όσα οι διάφοροι υπερεπαναστάτες στα μπλοκ. Αυτό σημαίνει προδότης της τάξης του. Αυτό σημαίνει αστός διανοούμενος που πέρασε με το μέρος της εργατικής τάξης, όπως άλλωστε οι περισσότεροι των κλασικών και πολλοί δικοί μας. Αυτό σημαίνει θάρρος και λεβεντιά.
  

  
  
  
  

  Η εποχή των τεράτων
  Στις 25 Μάη ξέσπασε στην πλατεία Συντάγµατος ένα µαζικό πολιτικό κίνηµα αντίστασης και χειραφέτησης, που αποτέλεσε µια κρίσιµη καµπή στον «παρατεταµένο λαϊκό πόλεµο», ο οποίος ξεκίνησε µε την ψήφιση του επαχθούς Μνηµονίου και κλιµακώθηκε µε έντεκα πανεργατικές γενικές απεργίες. Στην υπό «κινεζοποίηση» Ελλάδα της διαρκούς λιτότητας και της οικονοµικής εξαθλίωσης, του εργασιακού µεσαίωνα και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, το κίνηµα των πλατειών εξέφρασε τη διάρρηξη των παγιωµένων σχέσεων αντιπροσώπευσης και των αστικών κοινωνικών συµµαχιών, µεταµορφώνοντας την κρίση από οικονοµική σε πολιτική. Kαθοριστικής σηµασίας στοιχείο, συµβάλλον και στην αντιφατικότητα του κινήµατος, υπήρξε η συµµετοχή χιλιάδων ψηφοφόρων του πελατειακού δικοµµατισµού, ορµώµενων από τη δυσαρέσκεια και την απόγνωση απέναντι στην πολιτική αφαίµαξης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
  Ο µαχητικός Ιούνιος, κατά τον οποίο εξαπλώθηκε σε δεκάδες πλατείες της χώρας ο δηµοκρατικός θεσµός της λαϊκής συνέλευσης, χαρακτηρίστηκε από γοργές εξελίξεις όσον αφορά στην ιδεολογική ταυτότητα του κινήµατος των «Αγανακτισµένων». Οι πρώτες µέρες της κινητοποίησης, όταν αυτή αγκαλιάστηκε από τα αντιδραστικά ΜΜΕ, σηµαδεύτηκαν από έντονη εχθρότητα απέναντι στην παρέµβαση κοινωνικών συλλογικοτήτων και οργανωµένων µορφών ταξικής πάλης (κόµµατα, συνδικάτα). Σύντοµα, όµως, αποδείχτηκε ότι για να αγωνιστούµε µε το σύνθηµα «δεν φεύγουµε αν δεν φύγουν κυβέρνηση, τρόικα, χρέος», έπρεπε το κίνηµα να ριζοσπαστικοποιηθεί, να αποκτήσει πολιτικές θέσεις και να µπολιαστεί στους χώρους εργασίας, δηλαδή να επεκταθεί η δηµοκρατική αυτοοργάνωση στο πεδίο της οικονοµίας, µε απώτερο σκοπό τον κοινωνικό εργατικό έλεγχο.
  Σ’ αυτή την κατεύθυνση υπήρξαν αξιοσηµείωτα βήµατα, καθώς στις κινητοποιήσεις πρωτοστάτησαν οι υπάλληλοι σε κλάδους εντατικής εκµετάλλευσης του ιδιωτικού τοµέα, οι νέοι της επισφαλούς διανοητικής εργασίας και των µισθών πείνας, οι συνδικαλισµένοι εργάτες και οι άνεργοι. Ο κόσµος χάραξε το δρόµο µε λαϊκές συνελεύσεις, απεργιακές φρουρές και καταλήψεις διαρκείας (∆ήµος Αθήνας, νοσοκοµείο Ιεράπετρας, σούπερ µάρκετ Dia, ∆ΕΚΟ), ενώ η επιγενόµενη απονοµιµοποίηση των γραφειοκρατικών ηγεσιών των ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ αύξησε την επιρροή των πρωτοβάθµιων σωµατείων βάσης και της ριζοσπαστικής-αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Η γενικευµένη οργή για την εκποίηση της δηµόσιας περιουσίας και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους πρόνοιας αποκρυσταλλώθηκε στο σύνθηµα «δεν χρωστάµε, δεν πουλάµε, δεν πληρώνουµε».
  Αναµφίβολα, οι ηµεροµηνίες που σφράγισαν την πρωτοφανή δυναµική του αγώνα ήταν 15-28-29 Ιουνίου, όταν οι γενικές απεργίες συναντήθηκαν µε τις λαϊκές συνελεύσεις. Η επιµονή του κόσµου, ο οποίος, παρά την κυβερνητική απόφαση για σκληρή αστυνοµική καταστολή, ανασυντασσόταν και παρέµενε στο Σύνταγµα, κατέδειξε τον πολιτικό µετασχηµατισµό του κινήµατος και την οριστική ρήξη του µε τη µνηµονιακή συναίνεση. Αποµαζικοποιηµένη λόγω της ιδεολογικής τροµοκρατίας κράτους και κεφαλαίου, που συµπυκνώθηκε στις απειλές «Μεσοπρόθεσµο ή χρεοκοπία/τανκς», η Κάτω Βουλή των πλατειών συνέχισε τις εργασίες της.
  Οι παραπάνω εµπειρίες συνθέτουν την πολύχρωµη τοιχογραφία της λαϊκής εξέγερσης, που µολονότι δεν κατόρθωσε να αποτρέψει την εισαγωγή της χώρας στην προκρούστεια κλίνη του Μεσοπρόθεσµου, εγκαινίασε µια νέα, ποιοτικά διαφορετική, πολιτική πραγµατικότητα, µε θεµέλιό της το αίτηµα για άµεση δηµοκρατία και «ισότητα, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια».
  Για τη συνέχιση του αγώνα είναι επιτακτική ανάγκη η δηµιουργία ενός ηγεµονικού πολιτικού µετώπου, µιας κρίσιµης µάζας κοµµάτων, συνελεύσεων, σωµατείων και πολιτών, που θα παλέψει για την πολιτική-κοινωνική χειραφέτηση και θα εκπονήσει ένα µεταβατικό πρόγραµµα εκτάκτου ανάγκης για την υπεράσπιση των λαϊκών συµφερόντων. Βασικοί άξονες πρέπει να είναι η στάση πληρωµών και η διαγραφή του χρέους σε ρήξη µε την Ε.Ε., η αναδιανοµή του εισοδήµατος εις βάρος του κεφαλαίου και υπέρ της µισθωτής εργασίας, η υπεράσπιση του δηµόσιου και δωρεάν χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία), η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών επιχειρήσεων και η χάραξη βιοµηχανικής πολιτικής µε στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανακούφιση των εργαζοµένων, η θέσπιση αποκεντρωµένων αµεσοδηµοκρατικών θεσµών και η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας.
  Η βίαιη έκρηξη οργής της φτωχής και αποκλεισµένης νεολαίας της Αγγλίας και οι επερχόµενες κοινωνικές συγκρούσεις προοιωνίζουν το ευρωπαϊκό φθινόπωρο θερµό, και καθιστούν επίκαιρα τα λόγια του Αντόνιο Γκράµσι: «Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε στην εποχή των τεράτων».

  
  

  Παναγιώτης Αγγελόπουλος

  
  

  (αντιγραφή από το [www.athensvoice.gr] )

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 18.09.2011
• 18:36

  Λαμπρό Παράδειγμα

   »  Φαιακία
  Ελάχιστη δημοσιοποίηση έχουν όσα συμβαίνουν στην Ισλανδία. Και πολύ σωστά αφού, άν τα μάθετε θα ...φρικάρετε... Δημοσιεύτηκαν στα ΝΕΑ και τα διαβάσαμε στον newstrap, απ' όπου και αντιγράφουμε το σχετικό κομμάτι του κειμένου, που αναφέρεται στην Ισλανδική Κρίση...
  
  2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
  2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στη Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στη Μ. Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή πολλών εκατομμυρίων ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
  2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για τον νόμο. Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το «όχι» στην πληρωμή με 93% των ψήφων. Η κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν τη χώρα.
  Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 ανθρώπους.
  Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια Magna Carta λαμβάνοντας υπόψη τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα Βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
  Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της ισλανδικής επανάστασης: παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπευθύνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του Συντάγματος από τους πολίτες.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 17.09.2011
• 18:37

  Πολύ μας χαροποίησε...

   »  Φαιακία
  ...το σημείωμα της κ. ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ στην Ελευθεροτυπία της Παρασκευής 16/9/2011... Πολύ, μα πάρα πολύ μας χαροποίησε, γιατί μας πληροφόρησε για τα αίτια απόλυσης του μαέστρου Αλκη Μπαλτά το 1997 από την Εθνική Λυρική Σκηνή με την υπογραφή του τότε Υπουργού Πολιτισμού και σημερινού αντιπροέδρου κ. Ε. Βενιζέλου...
  Η άρνηση του μαέστρου να προσλάβει μία χορεύτρια (προφανώς με ...υψηλές προστασίες) στάθηκε η αιτία της αποπομπής του από την διεύθυνση του μοναδικού λυρικού οργανισμού της χώρας, που με τόση επιτυχία είχε υπηρετήσει... Αντί λοιπόν, της αναγνώρισης το διώξιμο... Διότι ...δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις...
  Καμμία έκπληξη δεν μας δημιουργεί το συμβάν... Οση γνώση διαθέτουμε για τον πολιτικό χωροχρόνο της Ελλάδας μας επιτρέπει να θεωρούμε απολύτως αναμενόμενο το αίτημα για πρόσληψη της μπαλαρίνας, την απόλυση του μαέστρου (που αρνήθηκε να υποκύψει στην υπουργική απαίτηση) αλλά και την εκ των υστέρων άρνηση του υπουργού για τα πραγματικά αίτια της απόλυσης. Ολίγον κατώτερη της αναγνωρισμένης ικανότητας του Υπουργού η δικαιολογία, πως τάχα η απόλυση του Αλκη Μπαλτά έγινε γιατί ...ήθελε να βάλει διεθνή κριτήρια στην επιλογή του διευθυντή της Λυρικής... Οχι πολύ έξυπνη δικαιολογία αλλά τέλος πάντων... Το όλο σκηνικό δεν περιέχει κανενός είδους έκπληξη...
  Ευτυχώς, ούτε το ήθος του μαέστρου είναι έκπληξη... Για μας είναι απλά η χαρά και η ικανοποίηση για την ορθότητα της αποτίμησης, που έχουμε κάνει για το ήθος (και τις ικανότητες) του Αλκη Μπαλτά...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 15.09.2011
• 18:17

  Με το συμπάθειο....

   »  Φαιακία
  Ο πάντοτε καλός φίλος ΝΜ, εκτός από έγκαιρη και εγκυρη πληροφόρηση διαθέτει και χιούμορ... Από αυτό, που -ιδιαίτερα στις παρούσες συνθήκες- μακραίνει την ζωή. Η αρχική ιδέα βρίσκεται στο blog: [unafatsa.blogspot.com] Στον Ν.Μ. ανήκει η η σύνθεση... Απολαύστε την...
  ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ...
  αρκεί στην αρχή να ξεκινήσεις με το μικρό.
  
  Ας πούμε τόσο.
  
  
  Στην συνέχεια τόσο...
  
  ...Αφού δεν αντιστέκεστε, τόσο...
  
  Α!!! Είστε πολύ υπάκουοι... Αντέχετε τόσο...
  
  
  Συγγνώμη, Τόσο ήθελα να πω...
  
  
  Τελικά, όση και νάναι την έχετε _ _ _ _ _ _ _ !!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 13.09.2011
• 20:26

  Να μην μπορώ να θυμηθώ...

   »  Φαιακία
  Τριάντα χρόνια πελατειακό κράτος, συντεχνιακά συμφέροντα, συναλλαγές κάτω από το τραπέζι κ.α. σχετικά κατήγγειλε ο πρωθυπουργός τόσο στην Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα του κινήματος... Εχω ακούσει και Υπουργούς ανά τακτά χρονικά διαστήματα να λένε τα ίδια... Ενθουσιάστηκα, ξετρελάθηκα... Εκείνο, όμως που δεν μ' αφήνει να ολοκληρώσω τη χαρά μου είναι αυτή η αμνησία, που με βαράει χρόνια τώρα και ό,τι μου συμβεί, ό,τι εμπόδιο βρεθεί μπροστά μου και καλούμαι να το ξεπεράσω το ξεχνάω αμέσως... Τραβάω το κουπί μου, τραβάω τα ζόρια μου αλλά μετά είμαι μες την τρελή χαρά... Γι' αυτό ρε παιδί μου, είναι αδύνατο να θυμηθώ, ποιος διάολος φταίει... Ποιός πρωθυπουργός ή πρωθυπουργοί, ποιός πολιτικός ή πολιτικοί φορείς είναι υπεύθυνοι για το σημερινό μας χάλι. Ποιός έκανε κοινωνική πολιτική με δανεικά και με χρέωση στον παραλήπτη... Ποιος τα "έδινε όλα", κάνοντας μνημόσυνο με ξένα κόλυβα... Ποιός έκανε χιούμορ με τις μίζες στον Δημόσιο τομέα... Ετσι δυστυχώς δεν έχω ιδέα ποιός φταίει, που υποχρεώνεται ο πρωθυπουργός μας σήμερα σε αυτό το τιτάνιο έργο... Να διορθώσει όλα τα εγκλήματα, που έκαναν κάποιοι άλλοι (αδύνατο να θυμηθώ ποιοί) εδώ και 30 ολόκληρα χρόνια... Που να θυμηθώ... Εδώ έχω ξεχάσει τι έγινε χτές και θα θυμάμαι τόσα χρόνια πίσω... Πάντως εδώ που τα λέμε, η αμνησία μου με βοηθάει... Σκέψου τι μπελάδες θα είχα τώρα, τι λογαριασμούς θα είχα ανοίξει αν θυμόμουνα... Α πα πά!!! Καλύτερα έτσι...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 10.09.2011
• 08:39

  Ελα μωρέ, ντάξει...

   »  Φαιακία
  Μπάχαλο τα δρομολόγια του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου (γραμμής 1) την Παρασκευή, 9/9/2011... Οχι δεν επρόκειτο για απεργία των εργαζομένων, ούτε για αιφνίδιο τεχνικό πρόβλημα... Έπρόκειτο για μετατάξεις... Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια του θεσμού των μετατάξεων, (απ' ότι φαίνεται εκτός των άλλων αμαρτημάτων του, θα λειτουργήσει ...αλά Ελληνικά) 144 εξειδικευμένοι υπάλληλοι στους συρμούς του Ηλεκτρικού, στα Σταθμαρχεία, τα εκδοτήρια εισιτηρίων και άλλες υπηρεσίες στο Υπουργείο Πολιτισμού ως ... αρχαιοφύλακες... Της απορίας την έκφραση: έλα... στον τόπο σου... Είναι κι' αυτό κάτι σαν την λίστα των ανύπαρκτων φοροφυγάδων, από τους οποίους η χώρα αναμένει να μπαλώσει τις τρύπες του χρέους και αυτοί έχουν αποδημήσει στις αιώνιες μονές τους ... φοροφυγάδες ή έχουν διαλύσει τις εταιρείες ή....
  Το πρόβλημα όμως του ΗΣΑΠ αντιμετωπίστηκε αμέσως... Ο Υπουργός μεταφορών απαίτησε και έλαβε την παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου του οργανισμού σταθερών μεταφορών... Αυτό ήταν... Πάει, τέρμα...
  Μετά, λοιπόν το μπάχαλο στον ΗΣΑΠ, κάθε σχόλιο για τον σχεδιασμό των μετατάξεων απορρίπτεται ως κακόβουλο...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 06.09.2011
• 12:32

  Χρειαζόμαστε και άλλους "προαστιακούς"

   »  Φαιακία
  
  
  Το επιτυχημένο παράδειγμα του "προαστιακού" της Πάτρας, δηλαδή η χρησιμοποίηση Rail-bus πάνω στην υπάρχουσα παλιά μετρική γραμμή και προσφάτως αχρηστευμένη από την αγρία μνημονιακή επίθεση στις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες της χώρας, έχει προφανή αξία και δυνατότητα γενίκευσης. Δεν αισιοδοξούμε βέβαια αφελώς, γιατί και αυτός ο ίδιος ο Προαστειακός της Πάτρας μόλις πριν από λίγες μέρες επεκτάθηκε πέραν του Ρίου, μέχρι τον Αγιο Βασίλειο ενώ παραμένει οραματική ακόμη η αυτονόητη επέκταση του προς τον Ψαθόπυργο αλλά και προς την Κάτω Αχαγιά, δηλαδή την άλλη (ΝοτιοΔυτική) κατεύθυνση της πόλης... Χρειάζεται ακόμη η πύκνωση των δρομολογίων και ένας καλύτερος σχεδιασμός συνδυασμού του προαστιακού με το Αστικό ΚΤΕΛ... Ομως, παρά τις ελλείψεις του, ο εν τοις πράγμασι "προαστιακός της Πάτρας έτυχε -πολύ φυσιολογικά- μεγάλης και θετικότατης υποδοχής από το επιβατικό κοινό της πόλης...
  Πρόσφατες είναι οι δηλώσεις του Δημάρχου Βόλου, πως η αναβάθμιση και η ηλεκτροκίνηση της σιδηροδρομικής ζεύξης Λάρισσας-Βόλου είναι υψίστης προτεραιότητας έργο υποδομής για την περιοχή, με προοπτική για ένα σύγχρονο δίκτυο σιδηροδρομικής περιφερειακής ζεύξης όλης της Θεσσαλίας, που θα συμπεριλάμβάνει και τα άλλα δύο μεγάλα αστικά κέντρα της Περιοχής, -δηλαδή Καρδίτσα και Τρίκαλα- και όχι μόνο...
  Το πολύ πρόσφατα επισκευασμένο και σκανδαλωδώς εγκαταλειμμένο δίκτυο της Πελοποννήσου, προσφέρει την δυνατότητα για άλλες τέτοιου τύπου "προαστιακές" συνδέσεις. Κορυφαία παραδείγματα οι γραμμές Αργος-Ναύπλιο και Καλαμάτα-Μεσήνη... Αντίστοιχες γραμμές θα μπορούσαν να υλοποιηθούν και ανάμεσα στα μεγάλα αστικά κέντρα της Μακεδονίας...
  Μιλάμε για έργα με ουσιαστικά μηδενικό κόστος υποδομών, που θα μπορούσαν να ευνοήσουν τις τοπικές διασυνδέσεις με πολλαπλάσια οικονομικά, οικολογικά και πολιτισμικά ωφέλη. Θα ήταν δηλαδή μία "εύκολη" προσπάθεια για να καταπολεμηθεί στην πράξη η κουλτούρα της "πάρτης μου" στις μεταφορές, που τόσο πολύ υποβαθμίζει την χώρα, πίσω από τις αστραφτερές λαμαρίνες πολυάλογων, πανάκριβων, ενεργειοβόρων και συχνάκις τραυματιζόντων ή φονευόντων Ι.Χ...
  Η λειτουργία αυτών των γραμμών καθόλου δεν καταργεί την σκοπιμότητα της κατασκευής δικτύου Τραμ στις μεγάλες πόλεις της Περιφέρειας (Πάτρα, Βόλος, Ιωάννινα, Ηράκλειο κ.λ.π.). Εντούτοις η παρούσα οικονομική συγκυρία χρησιμοποιείται σταθερά ως άλλοθι για την πολιτική "μίσους" προς τα μέσα σταθερής τροχιάς στην χώρα. Οι προτεινόμενοι, όμως (και άλλοι) "προαστιακοί" θάπρεπε να γίνουν σημαία διεκδίκησης των τοπικών κοινωνιών αφού τα προσχήματα κόστους δεν ισχύουν...
  ...Κι΄ύστερα ξυπνήσαμε , θα πείτε και θα έχετε δίκιο...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 04.09.2011
• 20:56

  Αθήνα: στην 67η θέση κατοικισιμότητας...

   »  Φαιακία
  
  
  
  Εκεί βρίσκεται το "κλεινόν άστυ" της χώρας, που διαθέτει και το παγκόσμιο ρεκόρ κεντροφιλίας αφού συγεντρώνει το μισό πληθυσμιακό δυναμικό της χώρας... Στην θέση αυτή της (πρόσφατη υποχώρηση κατά 5 θέσεις) παγκόσμιας κατάταξης πόλεων από πλευράς ευκολίας διαμονής, βρίσκεται για διάφορους λόγους... Οι διαδηλώσεις αλλά και ο αποκλεισμός των αρχαιολογικών χώρων βρίσκονται μέσα σ' αυτούς αλλά κατά την γνώμη μας, είναι δευτερεύουσα η αρνητική τους σημασία. Ετσι κι' αλιώς μιλάμε για φαινόμενο παροδικό... Η γκετοποίηση του κέντρου, η έλλειψη πρασίνου, οι κακές υποδομές (ιδιαίτερα οι συγκοινωνιακές) συμπυκνώνουν τα σχόλια κατοίκων και επισκεπτών για καταστάσεις, που απαιτούν ριζικές πολιτικές ανατροπές... Μοιάζει πικρό ανέκδοτο το γεγονός, ότι η Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα κατατάσσοταν στις πρώτες θέσεις (1η ή 2η ή 3η) σε ένα είδος "καλλιστείων" των Ευρωπαϊκών πρωτεουσών. Χρειάστηκε η ...συνεπής καταστροφική πολιτική των μετεμφυλιακών χρόνων με πρωταγωνιστικό το εθναρχικό σύνθημα: Χτίστε, χτίστε, χτίστε, για να φτάσουμε βήμα-βήμα στο σημερινό οικιστικό, κυκλοφοριακό και ανθρωπογενές μπάχαλο, που χειρότερο του είναι μόνον η ίδια η μελλοντική εξέλιξη στο Αττικό λεκανοπέδιο...
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 20:13

  Φοιτητικό κίνημα στην Λατινική Αμερική

   »  Φαιακία
  Μετά την Χιλή και η Βραζιλία στον χορό των φοιτητικών κινητοποιήσεων με αίτημα γνωστό σε παγκόσμια κλίμακα: Αύξηση των επενδύσεων για την Δημόσια Παιδεία. Ανάμεσα στους Βραζιλιάνους φοιτητές και η Camila Vallejo, ηγέτης των Χιλιανών φοιτητών... Στην Βραζιλία, όμως - και ευτυχώς- τά πράματα ήταν πιο ήρεμα, καθώς η πρόεδρος της χώρας Dilma Rousseff κατανοεί τα φοιτητικά αιτήματα... Κάτι, που δεν συμβαίνει με την εξουσία του πρόεδρου της Χιλής Σεμπαστιάν Πινιέρα... Εκεί έπεσε ένα νεοφλελεύθερο ξύλο...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:30

  Ελα... δεν το πιστεύω!!!

   »  Φαιακία
  Σοκ έπαθα όταν άκουσα και διάβασα για το πόρισμα του Εισαγγελέα εφετών, που ούτε λίγο ούτε πολύ αποδίδει στην Πρεσβεία των ΗΠΑ την ευθύνη για τις τηλεφωνικές υποκλοπές πρωθυπουργού και κυβερνητικών στελεχών κατά την διακυβέρνηση της χώρας από την Ν.Δ.!!! Δεν θέλω να το πιστέψω... Μα πάλι, ολόκληρος εισαγγελέας, δεν μπορεί κάτι θα βρήκε... Τσαντίζομαι ρε γαμώ το... Ηταν ανάγκη ρε παιδιά, υποκλοπές και φασαρίες... Χάθηκε ο δρόμος των απευθείας συζητήσεων και ανταλλαγής πληροφοριών... Τι διάολο ισότιμοι σύμμαχοι είμαστε... Και τώρα να πρέπει να βρείς δικαιολογίες... Αν και βέβαια μέσα στο γενικό μπάχαλο ποιός χε... για τις υποκλοπές... Αλλά και πάλι δεν ξέρεις...
  Πάντως εγώ στενοχωρήθηκα... Δεν υπήρχε λόγος....
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 12:09

  Nabucco !!!

   »  Φαιακία
  
  
  O Nabucco (Ναβουχοδονόσορας) είναι ο τίτλος διάσημης όπερας του μεγάλου ιταλού πατριώτη Giuseppe Verdi, που μέσα από την περιγραφή του Εβραϊκού Λαού κατα την βαβυλώνια αιχμαλωσία αναφέρεται συμβολικά στην δική του πατρίδα, την Ιταλία των μέσων του 19ου αιώνα, την κατακερματισμένη και την υποταγμένη στους Αυστιακούς Αψβούργους... Ο πάντοτε φίλτατος για την ΦΑΙΑΚΙΑ, ΝΜ, μας έστειλε το αναλυτικό ρεπορτάχ, που ακολουθεί σχετικά με μία από τιε τελευταίες παραστάσεις της Οπερας στην Ρώμη. Διαβάστε -το. Είναι αληθινά συγκλονιστικό... Μας έφερε στο νού τις παραστάσεις της τραγωδίας του Αισχύλου στην Επίδαυρο επί χούντας. Τότς, που η δήλωση του αγγελιοφόρου: οι Ελληνες δεν είναι δούλοι κανενός, ξεσήκωνε σε παρατεταμένα χειροκροτήματα και επευφημίες το κοινό και σκορπούσε τον τρόμο στα πρωτακαθούμενα ανδρείκελα της εξουσίας... Διαβάστε λοιπόν το εξαίρετο σημείωμα:
  
  
  

  Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.
  Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και πολιτικό: αφορά την ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero» τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους. Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 – όταν και γράφτηκε η όπερα - ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.
  Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.
  Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.
  Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, «…ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης».
  «Στην αρχή, υπήρχε ένα μεγάλο χειροκρότημα από το κοινό. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε τη συναυλία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του Va pensiero, αισθάνθηκα αμέσως ότι η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη στο κοινό. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να περιγράψετε, αλλά που τα αισθάνεστε. Πριν, υπερίσχυε η σιωπή του κοινού. Τη στιγμή όμως που το κοινό κατάλαβε ότι θα ξεκινούσε το Va pensiero, η σιωπή γέμισε από μια πραγματική θέρμη. Μπορούσαμε να αισθανθούμε τη σπλαχνική αντίδραση του κοινού στο θρήνο των σκλάβων που τραγουδούνε « Oh ma patrie, si belle et perdue!». (Ω πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη)
  Ενώ η χορωδία έφτανε στο τέλος, στο κοινό κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να φωνάζουν «Bis». Το κοινό άρχισε να φωνάζει «Vive l’Italie!» και «Vive Verdi!». Άνθρωποι από τα θεωρεία άρχισαν να πετούν χαρτιά συμπληρωμένα με πατριωτικά μηνύματα –κάποια έγραφαν «Muti, sénateur à vie».
  Αν και το είχε κάνει για μία και μοναδική φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1986, ο Muti δίσταζε να κάνει ένα bis για το Va pensiero. Για αυτόν, μία όπερα πρέπει να πηγαίνει από την αρχή ως το τέλος. «Δεν ήθελα να παίξουν απλά ένα encore. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόθεση».
  Όμως στο κοινό είχε ήδη ξυπνήσει το πατριωτικό συναίσθημα. Με μία θεατρική κίνηση, ο διευθυντής της ορχήστρας γύρισε τελικά την πλάτη στο podium, κοιτάζοντας το κοινό και τον Berlusconi, και είπε τα εξής:
  [Αφού οι εκκλήσεις του κοινού για ένα bis έχουν σταματήσει, από το κοινό ακούγεται «Ζήτω η Ιταλία»]
  «Ναι συμφωνώ με αυτό «Ζήτω η Ιταλία» αλλά (χειροκροτήματα) «δεν είμαι πια 30 ετών και έχω ζήσει τη ζωή μου, όμως σαν ένας Ιταλός που έχει γυρίσει τον κόσμο, ντρέπομαι για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου. Για αυτό συναινώ με το αίτημά σας για bis για το Va pensiero. Δεν είναι μόνο για την πατριωτική χαρά που αισθάνομαι, αλλά γιατί απόψε, και ενώ διεύθυνα τη χορωδία που τραγουδούσε «Ω πατρίδα μου, όμορφη και χαμένη» σκέφτηκα ότι αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε τον πολιτισμό πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η ιστορία της Ιταλίας. Και σε αυτή την περίπτωση, εμείς, η πατρίδα μας, θα είναι πραγματικά «όμορφη και χαμένη».
  [Επευφημίες, συμπεριλαμβανομένων και των καλλιτεχνών πάνω στη σκηνή]
  «Θα ήθελα τώρα… πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το τραγούδι. Αφού είμαστε στο Σπίτι μας, το θέατρο της πρωτεύουσας, και με μία χορωδία που τραγούδησε περίφημα, και που συνοδεύεται περίφημα, αν θέλετε, σας προτείνω να ενωθείτε μαζί μας και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
  Έτσι προσκάλεσε το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία των σκλάβων. «Είδα ομάδες ανθρώπων να σηκώνονται. Όλη η Όπερα της Ρώμης σηκώθηκε. Η χορωδία επίσης σηκώθηκε. Ήταν μια μαγική στιγμή μέσα στην όπερα. Εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο μια συναυλία του Nabucco, αλλά επίσης ήταν μια δήλωση (statement) του θεάτρου της πρωτεύουσας υπ’ όψη των πολιτικών».
  
  ( "Μπείτε" και απολαύστε ό,τι συνέβη.....) [www.youtube.com]
  

  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 02.09.2011
• 17:25

  Εξαιρετικό από κάθε άποψη...

   »  Φαιακία
  Είναι το -ελάχιστα γνωστό στο ευρύτερο Ελληνικό αναγνωστικό κοινό- έργο του Δημήτρη Μπάτση: "Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα". Να θυμίσουμε, ότι ο Δημήτρης Μπάτσης υπήρξε διανοούμενος και αγωνιστής, συγγραφέας αυτής της μνημειώδους μελέτης, που με τον τίτλο αυτό αποκαλύπτει τις κακοδαιμονίες της Ελληνικής κοινωνικής ανάπτυξης, της βαθύτατης εξάρτησής της από τις "μεγάλες δυνάμεις" αλλά και τα "καθήκοντα" του λαϊκού κινήματος για την προοδευτική ανάπτυξη της χώρας... Θα έφτανε και μόνον αυτή η μελέτη του 1947 για να μας εξηγήσει το άσβεστο μίσος των διωκτών του, που τον συμπεριέλαβε στην τετράδα των εκτελεσμένων της 30ης Μαρτίου 1952 (Μπελογιάννης, Μπάτσης, Τουλιάτος, Χρύσης).
  Δεν είναι μόνον ο πλούτος των δεδομένων, που συγκροτούν την επιστημονική βάση αυτής της μνημειώδους εργασίας. Δεν είναι η ταυτόχρονη προσφορά ιστορικών στοιχείων, που αποκαλύπτουν τα δεσμά της χώρας, όπως π.χ. της συμφωνίας COOPER, που η Μεταξική Ελλάδα υπέγραψε το 1940 με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η συγκεκριμένη συμφωνία προέβλεπε την ανάγκη σύμφωνης γνώμης των ΗΠΑ για κάθε αξιοποίηση ορυκτού πλούτου και υδάτων της Ελλάδας... Και ειρήσθω επίσης εν παρόδω, ότι η εν λόγω συμφωνία έληξε το 2010... Ναι, ντέ... Τότε, που άρχισαν τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα κ.λ.π.
  Το έργο έχει πολλές άλλες αρετές, διαχρονικές, ιδιαίτερα σημαντικές για το Ελληνικό κοινωνικο-πολιτικό σκηνικό. Κατ' αρχήν, δεν μεταθέτει στην ...άλλη ζωή την υποχρέωση διαμορφωμένων θέσεων για την άλλη ανάπτυξη, που ευαγγελίζεται...Ο Μπάτσης δεν συνθηματολογεί αλλά επιχειρηματολογεί... Δεν αφορίζει αλλά τεκμηριώνει... Δεν πνίγεται μέσα στις κενοτυπίες αριστερόμορφης λεξιλαγνίας αλλά διεισδύει και ερευνά... Ανακαλύπτει και αποκαλύπτει το σύνθετο βάθος των ταξικών σχέσεων, πιο βαθεια από την επιφάνεια του άσπρου-μαύρου, πιο κάτω από την ευκολία των απλουστεύσεων και του λαϊκισμού...
  Γι' αυτό και -κατά τη γνώμη μας- είναι μεγάλη η αξία του πονήματος... Από την μία μεριά, η διαχρονική επικαιρότητα των δεδομένων της Ελληνικής οικονομίας, της (με πολιτική βούληση) στερημένης βαρειάς βιομηχανίας με αντίστοιχη εθνική αστική τάξη. Και από την άλλη ο υποδειγματικός λόγος, που συνδέει διαλεκτικά το σήμερα με το αύριο, το τώρα με το πάντα, το μερικό με το γενικό, χωρίς πομπώδεις επαναστατικόμορφες διακηρύξεις και χωρίς συμπλεγματικό άγχος, δήθεν καθαρότητας...
  Με λίγα λόγια εμπεριέχει ταυτόχρονα την αξία ενός πονήματος εθνικής πολιτικής οικονομίας αλλά και την αρετή ενός "διδακτικού" συγγράμματος κοινωνικοπολιτικής γνωστικής μεθοδολογίας και πρακτικής...
  Αξιος παντός επαίνου ο εκδοτικός οίκος "ΚΕΔΡΟΣ", που μας το ξαναπροσέφερε...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 29.08.2011
• 10:28

  Με σεβασμό...

   »  Φαιακία
  Ο σεβασμός και η απόδοση τιμής έχουν αξία όταν απευθύνονται προς πρόσωπα, που δεν ταυτίζεσαι ιδεολογικά και πολιτικά μαζί τους αλλά που τους αναγνωρίζεις σπουδαίες στιγμές στην διαδρομή του βίου... Αλιώς o χαιρετισμός προς τους κεκοιμημένους καταντάει οικογενειακή ή συγγενική υπόθεση.
  Η ΦΑΙΑΚΙΑ λοιπόν χαιρετά τον Λεωνίδα Κύρκο στο τελικό των πάντων ταξείδι...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 27.08.2011
• 18:51

  Αξίζει το Δάκρυ μας...

   »  Φαιακία
  
  
  Ο πλήρης ημερών αποχωρήσας Λυκούργος Καλλέργης... Δεν είναι μόνον η πολυετής και πρωτοπόρα συμβολή του στην ανάπτυξη του Θεάτρου και του κινηματογράφου. Δεν είναι ακόμη και η συνεπήε στράτευσή του στις ιδέες και στους αγώνς του λαού και του τόπου για ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο... Ισως να είναι πάνω απ' όλα το μοναδικά σπάνιο ήθος του, που σφραγιζόνταν από την συνέπεια λόγων και έργων αλλά και με την μεγαλύτερη δυνατή ανθρωπιά και ανεκτικότητα στο διαφορετικό... Ισως να είναι αυτές οι αρετές, που του εκχώρησαν την κορυφαία θέση στην ψυχή, τον νού αλλά και την μνήμη μας του 98χρονου έφηβου, που διάβηκε...
  Καλοτάξειδος Λυκούργο.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 24.08.2011
• 10:10

  Τολμηρό και Εξαιρετικά ενδιαφέρον

   »  Φαιακία
  
  
  Από link σε link βρεθήκαμε σε ένα "περίεργο" ιστότοπο, που τιτλοφορείται "Τουρικά νέα" (tourkikanea.gr.). Εδώ, λοιπόν διαβάσαμε την παρακάτω ανάρτηση, που σας την μεταφέρουμε κατ' αντιγραφή:
  
  
  ΤΟ ΓΙΝΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΜΙΛ ΧΟΥΡ
  Ο Καμίλ Χουρ επιμένει στο γινάτι του…
  Και φέτος έκανε το γνωστό…
  Πάλι μόνος του…
  Γιόρτασε την 51η επέτειο ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας…
  Με σημαίες και πανό που κρέμασε στους τοίχους του σπιτιού του…
  Ακριβώς 7 σημαίες…
  Σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγγλίας, Τουρκίας, Ελλάδας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένων Εθνών και Κοινοπολιτείας…
  Στα επτά προηγούμενα χρόνια που ο Καμίλ Χουρ έκανε αυτήν τη δράση, παλιότερα η αστυνομία επενέβαινε. Κατέσχεε τα πανό και τις σημαίες και ερευνούσε το σπίτι του.
  Και μετά δικαστήρια…
  Εδώ και κάποια χρόνια άλλαξε και δεν επεμβαίνει…
  Και προχτές δεν επενέβη.
  Για ποιο λόγο ;
  Εξελίχθηκε η δημοκρατία μας ;
  Αποκτήσαμε δικαιώματα που δεν είχαμε παλιότερα ;
  Ή μήπως πίστεψαν πως πλέον τέτοιες δράσεις δεν επιφέρουν ζημία ;
  Μάλιστα προσπαθούνε να επωφεληθούνε κι από αυτό…
  Δεν μπορούνε μήπως να χρησιμοποιήσουνε την δράση αυτή του κυρίου Καμίλ για να επιβεβαιώσουν τις θέσεις τους ;
  Γιατί να μην τη χρησιμοποιήσουν ;
  Αυτοί δεν είναι που λένε πως ¨Πλέον δεν υπάρχει επιστροφή¨ ;
  Να η απόδειξη…
  Μόνο ένα άτομο στην κοινότητα…
  Άλλος δεν υπάρχει !
  Άλλος δεν υπάρχει να λέει να γυρίσουμε στην Κυπριακή Δημοκρατία !
  Φυσικά αν δεν προσμετρήσουμε την εφημερίδα Αφρίκα…
  Οι υπόλοιποι την θυμούνται μόνο όταν τίθεται θέμα προσωπικών συμφερόντων…
  Τότε μόνο θυμούνται τα δικαιώματα του συνεταιρισμού…
  Και μάλιστα με μεγάλη βεβαιότητα…
  Θέλουν και την KKTC, αλλά και τα συνεταιρικά δικαιώματα από την Κυπριακή Δημοκρατία.
  Δηλαδή ¨εγώ κάνω κουμάντο και εδώ και εκεί¨ !
  Βλέπετε είναι το θέμα του φυσικού αερίου και πετρελαίου….
  Απειλή πάνω στην απειλή ξερνάει η Τουρκία…
  Απειλές που υπαινίσσονται πόλεμο…
  Εάν πίσω από αυτές τις απειλές βρίσκονται Αμερική και Αγγλία πρέπει να ληφθούνε σοβαρά υπόψιν…
  Αν όμως δεν βρίσκονται τότε είναι αέρας…
  Εάν εκείνοι δεν ανάψουν πράσινο φως δεν μπορεί να κάνει τίποτε…
  Και δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά τζάμπα μαγκιές.
  Εντύπωση προκαλεί η προειδοποίηση που έκανε ο έμπειρος πολιτικός Νίκος Ρολάνδης, ότι αυτές οι απειλές πρέπει να ληφθούνε σοβαρά υπόψιν…
  Άραγε μήπως ο Ρολάνδης ξέρει που εμείς αγνοούμε ;
  Λέει πως ¨Η Τουρκία κάνει αυτό που λέει¨…
  Από πότε προέκυψε αυτό κύριε Ρολάνδη ;
  Αν δεν δώσει την άδεια της ΗΠΑ και Αγγλία κάνει η Τουρκία αυτό που θέλει ;
  Έτσι έγινε μέχρι τώρα ;
  Μήπως ότι έκανε μέχρι σήμερα η Τουρκία στην Κύπρο έγινε παρά την ενάντια άποψη τους ;
  Για παράδειγμα την στρατιωτική επέμβαση του 1974 την έκανε παρά την θέληση τους ;
  Μήπως είπε η Αμερική ¨μη το κάνεις¨ και το έκανε ;
  Ακόμα δεν είδα να κάνει κάτι η Τουρκία χωρίς να έχει πίσω της Αμερική και Αγγλία.
  Στην Κύπρο….
  Και δεν νομίζω να δω από τώρα και πέρα…
  ______________
  ΥΓ Στον ίδιο ιστότοπο, μάθαμε, οτι η Τουρκοκυπριακή εφημερίδα "Αφρικα", δέχτηκε επίθεση αγνώστων, που πυροβόλησαν στα γραφεία της... Κι αυτό ενδιαφέρον...
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 22.08.2011
• 09:37

  Τολμήστε...

   »  Φαιακία
  Ετσι τιτλοφορείται το σημείωμα του Πάντοτε καλού φίλου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκου Μητσιάλη. Λόγος, όπως συνήθως, άμεσος, καυστικός, εγερτικός... Σας το παραθέτουμε...
  
  «Τολμήστε…»
  Μόλις ο Λαός πλημύρρισε το Σύνταγμα, τις άλλες πλατείες και όχι μόνο, η "δημοκρατία" των εξουσιαστών που σαπίζει από χρόνια το θεσμό, ακούγοντας τη βοή του πλήθους άρχισε επιτέλους να ανατριχιάζει και γιατί όχι , ακόμα και να φοβάται…
  Βοή που τάραξε κόμματα, μεγάλα, μεσαία ακόμα και γκρουπούσκουλα και πέρασε και έξω από τα σύνορα…
  Έτσι βγήκαν μια χούφτα διανοούμενοι…
  Πρώτα ονόματα, σοβαροί άνθρωποι , κατά όπως λένε εκείνοι που είναι ταγμένοι ισοβίως να βραβεύουν…
  «Τολμήστε…» έκραξαν στους εξουσιαστές! Ματαίως όμως όλα είχαν τελειώσει, η πλατεία είχε γεμίσει από νωρίς...
  Είχαν αργοπορήσει βλέπεις στις τελετές της βράβευσης, να σπεύσουν για βοήθεια στους δημίους…
  «Τολμήστε…» έκραξαν! Το δημοσίευσαν και από τηλεοράσεως προθύμως το ανακοίνωσαν του συστήματος οι στυλοβάτες…
  Την ίδια χρονική στιγμή που οι "Προγραμμένοι" έψαχναν ανάμεσα στα συντρίμμια τους να βρουν, τα νυχτοκάματα , τα ένσημα θανάτου και τα «χρέη» τους…
  Χρέη που αχρεωστήτως τους καλούσαν οι τραπεζίτες, βιαστές των ονείρων της ζωής τους , να πληρώσουν και μάλιστα εντόκως, μετακυλώντας τα ταυτόχρονα στους
  γιούς , στις θυγατέρες ακόμα και στα εγγόνια τους...
  «Τολμήστε…» έκραξαν στους εξουσιαστές αυτοί οι τριάντα δύο, του πνεύματος…
  Διάβασα το κείμενο τους, μα το λέω πως δεν κατάλαβα ακριβώς σε τι καλούσαν τους εντολοδόχους των τοκογλύφων να τολμήσουν…
  Παράξενο για λογοτέχνες και βραβευμένους ποιητές, το δυσνόητο της ενυπόγραφης εντολής τους…
  Και τούτο μέχρι να ακούσω από το Mega τον κ. Δοξιάδη, που ήταν ένας από αυτούς που υπέγραψαν το κείμενο, να εξηγεί ότι με το «Τολμήστε» καλούσαν την κυβέρνηση να μην δειλιάσει και να εφαρμόσει πλήρως και δίχως καθυστέρηση το μνημόνιο, το πρώτο και νέο…
  Στη συνέχεια άκουσα στο «πρωινάδικο» της ΝΕΤ και την κ. Κακούρη που και αυτή υπέγραψε το ίδιο κείμενο , να ισχυρίζεται ότι μας χρειάζεται ένας ισχυρός ηγέτης που να «Τολμήσει…» να εφαρμόσει όσα υπέγραψε η κυβέρνηση , στο ακέραιο…
  Ηγέτης ισχυρός λοιπόν μας χρειάζεται: «Όπως αυτός τον οποίον είχε την τύχη να έχει η Ελλάδα την περίοδο του Ελληνοϊταλικού πολέμου…» είπε, του πνεύματος η κυρία! Δηλαδή το Μεταξά, εκείνον τον κοντοπίθαρο δικτάτορα, τον αποτυχημένο στρατιωτικό, τον θαυμαστή του Χίτλερ, που έστειλε την Ελλάδα εξορία και στα τάγματα εργασίας…
  Μαζί και με την άποψη του τραγουδοποιού που και αυτός υπέγραψε το κείμενο και που πρότεινε πρόσφατα να σκορπιστούν στα άγονα νησάκια οι μετανάστες εκεί κάπου ανάμεσα σε Μακρονήσι , Γυάρο και στις πέτρινες ανεμοδαρμένες σημαδούρες του πελάγου…
  Το «Τολμήστε…» των 32 μετά από αυτές τις περαιτέρω «διευκρινίσεις», για μένα απέκτησε μια άλλη διάσταση.
  Ακούστηκε σαν ριπή από εκτελεστικό απόσπασμα…
  «Τολμήστε…» σε εκτελεστές για να χρησιμοποιήσουν ακόμα πιο αποτελεσματικά όπλα οικονομικής και γιατί όχι και βιολογικής εξόντωσης (άγχος-κατάθλιψη- αυτοκτονίες) , με θύμα ένα λαό όπου στο εσωτερικό βιώνει τη κόλασή του και στο εξωτερικό τη πλήρη απαξίωσή του…
  Κρίμα στο πνεύμα…
  32 διανοούμενοι πρώτα ονόματα, σοβαροί άνθρωποι, κατά όπως λένε πάντα εκείνοι που είναι ταγμένοι ισοβίως να βραβεύουν…
  
  Έψαξα στη βιβλιοθήκη μου και βρήκα το «Κεφάλι από ρολόι» του ποιητή Ιάσωνα Δεπούντη. Κανονικές παραλλαγές από το ποιητικό του έργο: «Οι Χαιρετισμοί και οι ταύροι του Pablo Picasso 1946-1969 1985» Εκδόσεις «Δωδώνη» .
  Στη Σελίδα λοιπόν 67 υπάρχει μια Ανακοίνωση – Διαμαρτυρία που την υπογράφουν 18 Αθηναίοι συγγραφείς της μεταπολεμικής γενιάς και η οποία στρέφεται εναντίον της τότε αμερικανοκίνητης χούντας!
  18 Λεβέντικες υπογραφές σε δύσκολες μέρες , Αθήνα 23 Απριλίου 1969…
  Υπογραφές «διαβατήρια» για ξερονήσια , για κελιά ΕΑΤ-ΕΣΑ, για δρόμους ξενιτιάς όπως και ο αβράβευτος ποιητής Ιάσωνας, καθώς και τόσοι άλλοι που δεν βραβεύτηκαν ή δεν διορίστηκαν με τον ερχομό της «δημοκρατίας» για το «έργο» τους…
  Κάθε υπογραφή και μια ιστορία σκέφτηκα…
  Κάθε υπογραφή μια στάση ζωής, τότε και τώρα…
  Κάθε υπογραφή και μια διαδρομή…
  Κάθε υπογραφή ένα βραβείο, που εκτός από εκείνα τα βραβεία της σκοπιμότητας που χαρίζει το σύστημα κυρίως στους ακίνδυνους, υπάρχουν και τα βραβεία της καρδιάς μας! Εκείνα που δώσαμε απλόχερα στους μεγάλους ανυπότακτους ποιητές του καθημερινού μας αγώνα…
  Τολμήστε! Στο κοινωνικό αγώνα γεμίζουν οι πλατείες με ελπίδες και τα πρόσωπα με φωτεινά χαμόγελα!
  Τολμήστε! Στη μάχη για ζωή ανταμώνουν οι αλήθειες με τις φωνές και τις μορφές του Λαού μας ! Αυτό δεν είναι μια νίκη είναι η Νίκη!
  Τολμήστε! Ναι είναι η Νίκη της Ζωής κόντρα στη πνευματική μούχλα της συστημικής επιβεβαίωσης…
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 19.08.2011
• 12:22

  Μιλάμε για...πολύ προγραμματισμό...

   »  Φαιακία
  Διαβάζουμε στο πάντοτε ενημερωμένο και πολυτίμως ενημερώνον ιστολόγιο: Υποδομές στην Ελλάδα ( [www.ypodomes.com] ), ότι συνεχίζεται η επισκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας στο τελευταίο του κομμάτι κοντά στην Καλαμάτα... Είδηση άκρως συγκινητική άν σκεφτεί κανείς, ότι η επι 8ετία επισκευαζόμενη αυτή γραμμή ... έχει προσφάτως καταργηθεί στα πλαίσια της μεγάλης σιδηροδρομικής επανάστασης, που φέρνει την χώρα ... πιο κοντά, πιο άμεσα, πιο δυναμικά (όπως έλεγε από τα μπαλκόνια ο μεγάλος) στην ανάπτυξη... Αλλά ο προγραμματισμός, προγραμματισμός... Οχι μπουρμπούτσαλα...
  Από την ίδια ανάρτηση ξαναθυμηθήκαμε, ότι το κόστος της μεγάλης αυτής ανακαίνισης του δικτύου έφτασε στα 65 εκατομμύρια Ευρώ... Αστείο ποσό... Περιττό που το συζητάμε... Τώρα με τα δις του χρέους τέτοια μεγέθη μόνον θυμηδία μας προκαλούν... Αν κάτι είναι να χαίρεται κανείς σ' αυτή την υπόθεση είναι η ... απόλυτη συνέπεια στην υλοποίηση του προγραμματισμένου έργου... Είπαμε... ανακαίνιση της γραμμής και όταν λέμε κάτι το εννοούμε... Αυτά είναι, που πρέπει να δείξουν στους Τροϊκάνους, όταν θα μας επισκεφτούν προς έλεγχο. Τι στο διάολο, τζάμπα θα πάει τέτοιος εκσυγχρονιστικός οργασμός, που επικρατεί στην χώρα από 10ετίες τώρα αλλά ιδιαίτερα μετά τον μνημόνιο 1 και το πρόσφατο μεσοπρόθεσμο... Ούτε ένας έπαινος, ούτε ένα μπράβο βρε αδελφέ!!!
  Η ΦΑΙΑΚΙΑ αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας τα κακόβουλα σχόλια ορισμένων, που δήθεν κανονικά θα έπρεπε κάποιοι να λογοδοτήσουν για τα χρήματα (ελληνικά ή Ευρωπαϊκά, οι λαοί τα πληρώνουν), που δαπανώνται για ένα έργο χωρίς νόημα... Εμείς αντίθετα είμαστε βέβαιοι, ότι ο Προαστιακός της Καλαμάτας (τον έκλεισαν την ώρα, που ήταν υπερ-εξυπηρετικός και με μεγάλο επιβατικό κοινό...) κάποτε θα ξαναλειτουργήσει... Να μην έχουμε έτοιμες και ανακαινισμένες τις γραμμές... Οχι τώρα να κατηγορούμε την Πολιτεία για την εγνωσμένη προβλεπτικότητα σχεδίων και έργων... Αμαν πιά με αυτή την διάχυτη και πλήρως αναιτιολόγητη καχυποψία... Εξάλλου, αν υπήρχε και το παραμικρό σφάλμα σχεδιασμού, προγραμματισμού ή/και υλοποίησης σιδηροδρομικού έργου στην χώρα αμέσως θα είχαν ενεργοποιηθεί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, που θα είχαν αποδώσει τις ευθύνες και θα είχαν προχωρήσει στις σχετικές κυρώσεις προς παραδειγματισμό... Που ζούμε εμείς... Δεν την ξέρουμε, δεν την έχουμε ζήσει την εγρήγορση του Κρατικού Μηχανισμού, ειδικότερα στον χώρο των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών, που εδώ και 10ετίες (πράσινες και γαλάζιες), εκτός από την απίστευτη τεχνολογική τους εξέλιξη είναι και πρότυπο δημόσιας κοινωφελούς λειτουργίας...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 13.08.2011
• 18:46

  Δύο εκπληκτικά Μουσεία στο Κατάκολο...

   »  Φαιακία
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και αν συνέβαινε αυτό θα ήταν ασφαλώς άξιο κάθε προσοχής και ασφαλώς των πιο θερμών επαίνων. Όταν αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα και μάλιστα όχι στην Αθήνα αλλά στην Ελληνική περιφέρεια, τότε μένεις άφωνος, πώς μπορεί η θέληση ενός άξιου δημιουργού να καταφέρει τόσα πολλά και τόσα σπουδαία... Πολλαπλός λοιπόν ο έπαινος και η συγκίνηση... Μιλάμε για το Μουσείο των Αρχαίων Ελληνικών οργάνων και το Μουσείο της Αρχαίας Ελληνικής τεχνολογίας, για την ύπαρξη των οποίων είχαμε ενημερωθεί από την αξιολογότατη εκπομπή της ΝΕΤ: «Μένουμε Ελλάδα». Η πραγματικότητα, όμως είναι σαφώς ανώτερη κάθε περιγραφής ακόμη και της τηλεοπτικής εικόνας.
  Σε δύο θαυμάσια διαμορφωμένους χώρους, που ανήκουν στον Δήμο Πύργο (αυτή είναι και η μόνη «επιδότηση») ο Κώστας Κοτσανάς, γεννημένος το 1963, ηλεκτρολόγος- μηχανολόγος, πτυχιούχος του πανεπιστημίου Πατρών και χρόνια δάσκαλος στην μέση εκπαίδευση (Λύκειο Κρεστένων) έχει καταφέρει το …ακατόρθωτο… Δεν είναι μόνο η προφανής συγκέντρωση ενός αμύθητου και τεράστιου σε όγκο γνωστικού πλούτου για την μουσική και την τεχνολογία των Ελλήνων… Δεν είναι μόνο η σχολαστικά πιστή αναπαραγωγή μουσικών οργάνων και μηχανών, που κοσμούν τα δύο Μουσεία και που έγινε με προφανώς μέγιστο κόπο και αριστοτεχνική μαεστρία μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, μέχρι και το τελευταίο χειροποίητο γρανάζι… Δεν είναι μόνο το αριστουργηματικό στήσιμο των δύο εκθεσιακών χώρων, που ανοίγουν στο επισκέπτη την πόρτα σε εξαιρετικά ειδικούς χώρους αρχαιολογικής πληροφόρησης… Είναι το προφανές μεράκι ενός ανθρώπου, που δεν γνωρίζουμε προσωπικά αλλά που ήδη θαυμάζουμε απεριόριστα για το συγκλονιστικό του έργο… Ηλιακά ρολόγια «παντός τύπου», ξυπνητήρια, ρομπότ αυτόματης εξυπηρέτησης, έξυπνες οινοχόες, ατμομηχανή, «κινηματογράφος», ανυψωτικά μηχανήματα, πολεμικές μηχανές, υφαντήρια, υδραυλικές μηχανές, και τροχοί, αντλίες, μετρητικές συσκευές, αφήνουν άφωνο τον επισκέπτη… Και στο άλλο μουσείο, η ύδραυλις του Κτησίβιου, προφανής πρόγονος του εκκλησιαστικού οργάνου και του κλειδοκύμβαλου, αυλοί, λύρες και κιθάρες, το εξάχορδο του Πυθαγόρα…
  Και στα δύο Μουσεία, μεγάλες οθόνες παρουσιάζουν την λειτουργία οργάνων και μηχανών. Στο Μουσείο της Μουσικής η ύδραυλις του Kτησίβιου μας χαρίζει κομμάτι αρχαίας ελληνικής Μουσικής με ταυτόχρονη παρουσίαση της Αρχαίας και της συνήθους Δυτικής παρτιτούρας.
  Οποιαδήποτε στήριξη αυτού του σπουδαιότατου έργου ζωής του Κώστα Κοτσανά από την μεριά της πολιτείας, του Υπουργείου Πολιτισμού π.χ. θα συνιστούσε σχεδόν παραδοξολογία και …ευτυχώς δεν συμβαίνει… Όχι, Ο Κώστας Κοτσανάς δεν απασχολεί το Υπουργείο Πολιτισμού στο… πολυσχιδές καθημερινό του έργο… Ο Κώστας Κοτσανάς βαδίζει τον μοναχικό δρόμο, που συνηθίζει να επιφυλάσσει η Ελληνική πολιτεία για άξιους δημιουργούς ακόμη και όταν τα οφέλη της ίδιας θα μπορούσαν να ήταν εξαιρετικά πολλά και μεγάλα… Η Ελληνική πολιτεία σπεύδει να στηρίξει πολλαπλώς μόνο τα … "δικά μας παιδιά", που εσχάτως περιφρουρούν υπό τον μανδύα μη κυβερνητικής οργάνωσης (ΜΗ. ΚΥ.Ο) την εξυπηρέτηση της …πάρτης μας… Αξιοι κυβερνήτες, που έχουν καταφέρει σε τόσο μικρό διάστημα να δυσφημίσουν έναν θεσμό, που αν μη τι άλλο θα μπορούσε να αποτελεί έκφραση αυξημένης κοινωνικής ευαισθησίας και δράσης…
  Αλλά, επί του προκειμένου… Σκεφτείτε π.χ. αν τα πωλητήρια των Ελληνικών Μουσείων (που εν τω μεταξύ όλο και φτωχαίνουν σε εμπόρευμα) διέθεταν -ανάμεσα στα άλλα προς πώληση είδη τους- καλοφτιαγμένες μινιατούρες των εκθεμάτων δύο Μουσείων του Κατάκολου. Σκεφτείτε, πόση πληροφόρηση για την πραγματική ιστορία αυτού του τόπου, χωρίς εθνικιστικούς βερμπαλισμούς, αλλά με εμπράγματα στοιχεία… Εξόχως πληροφοριακά και για πολλούς νέο-Ελληνες αλλά ασφαλώς και για όλους του επισκέπτες των αρχαιολογικών χώρων της χώρας… Σκεφτείτε, π.χ. αν η έκθεση αυτή, με την αναγκαία βοήθεια του Υπ.ΠΟ ταξίδευε σε πολλά μέρη του κόσμου, στην Ευρώπη και αλλού, ιδιαίτερα τώρα, που η φήμη του τόπου και του λαού της (χωρίς ευθύνη του τελευταίου) δεν βρίσκεται και στα καλύτερά της.
  Φίλτατοι αναγνώστες… Ακόμη και αν το Κατάκολο δεν συμπεριλαμβάνεται στο προγραμματισμένο δρομολόγιο των διακοπών σας ή της οποιασδήποτε εκδρομής σας, αξίζει τον κόπο η παράκαμψή μέχρις εκεί… Θα δείτε, θα νοιώσετε πράγματα μοναδικά…
  Πρόσθετες, χρησιμότατες πληροφορίες στον δικτυακό τόπο: [www.kotsanas.com] αλλά και στο κινητό τηλέφωνο του κ. Κοτσανά 6942420157, που είχε πρόθυμα την καλοσύνη να μας απαντήσει.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 07.08.2011
• 21:48

  Αγανακτισμένοι στο Ισραήλ

   »  Φαιακία
  
  
  
  Πρωτοφανής για τα δεδομένα του ισραήλ κινητοποίηση με καθαρά κοινωνικό περιεχόμενο, συγκέντρωσε διακόσιες χιλιάδες διαμαρτυρόμενους στο Τελ-Αβίβ και πάνω από τριακόσιες χιλιάδες σε ολόκληρη την χώρα. Εστησαν σκηνές στην λεωφόρο Rothschild και πήραν μέρος σε μαζικές και αγωνιστικές διαδηλώσεις, που έχουν για αφορμή το υψηλό κόστος κατοικίας αλλά που, φυσικά, αγκαλιάζουν και άλλα ζητήματα της οικονομικο-κοινωνικής ζωής. Κίνημα με χαρακτηριστικά λαϊκά, χωρίς κομματικές ταμπέλες και καθοδηγήσεις, γεννάει αισιόδοξες προοπτικές για αγώνες, μετά την ψήφιση του νόμου για την κατοικία, στην τρίτη απόπειρα ψήφισης μέσα το κοινοβούλιο του Ισραήλ με ψήφους 57-45...
  Ο Νετανάχου είναι κουφός στην φωνή του λαού, δηλώνει ο Γιοτάμ Μπρουν, φοιτητής και από τους πρωταγωνιστές των μαζικών κινητοποιήσεων...
  Περίπου 40 κοινωνικές οργανώσεις σπεύδουν να στηρίξουν το κίνημα και να ενσωματωθούν στην ενεργοποίηση...
  Τα γεωπολιτικά δεδομένα του ισραήλ, καθιστούν εξόχως ενδιαφέρουσα αυτή την μαζική κοινωνική δραστηριότητα...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 21:40

  SOS ρατσισμός!!!

   »  Φαιακία
  Αγωνιστής ο Yannick Noah, γνωστός παλιότερα σαν επαγγελματίας τεννίστας της πρώτης γραμμής και τελευταία σαν τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Γνωστότατοας ακόμα για την στράτευσή του στον αντιρατσιστικό αγώνα, που έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα στην Γαλλία. Ξαναδέχτηκε, λοιπόν απειλές κατά της ζωής του πριν από την τελευταία συναυλία του στην Arcachon... Οι προοδευτικοί άνθρωποι όλου του κόσμου εκφράζουν την συμπαράστασή τους στον Yannick.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 05.08.2011
• 18:50

  Αποκαλυπτικότατη συνέντευξη...

   »  Φαιακία
  Μία πρώτης γραμμής επιτυχίας του διαδικτυακού τόπου NEWSTRAP ( [newstrap.gr] ) είναι η ανάρτηση της συνέντευξης του καθηγητή Θόδωρου Καρυώτη στον Ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό "Ράδιο Νέο" της Νέας Υόρκης και στην δημοσιογράφο Σέβη Μπούτου... Σημαντικότατες πληροφορίες, που μπορείτε να παρκολουθήσετε μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας... Σταχυλογήσαμε ενδεικτικά για να σας παροτρύνουμε να την παρακολουθήσετε στον newstrap...
  - Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) είναι όρος σημαντικότερος –με βάση το δίκαιο της θαλάσσης (1982)- από την υφαλοκρηπίδα.
  -Κανένα κράτος δεν έχει πάει στην Χάγη ζητώντας μόνον οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας.
  -Η ΑΟΖ δίνει ισχυρότερα προνόμια στα νησιά. από την υφαλοκρηπίδα.
  Αν εφαρμοσθεί το δίκαιο για τις ΑΟΖ τότε το Αιγαίο ανήκει κατά 93% στην Ελληνική ΑΟΖ και κατά 7% στην Τουρκική ΑΟΖ.
  -Είναι ζωτική ανάγκη να αναγνωρισθεί η θαλάσσια ζώνη του Καστελόριζου. Πρόκειται για αναγνώριση κλειδί
  -Ο Κύπριος υπουργός Ρολάνδης είχε πετύχει αναγνώριση -από μεριάς Αιγύπτου-της θαλάσσιας ζώνης Καστελόριζου αλλά Σημίτης και Γ. Παπανδρέου παρενέβησαν αρνητικά για να μην ενοχληθεί η Τουρκία… Σήμερα η Αίγυπτος δεν αναγνωρίζει την θαλάσσα ζώνη του Καστελόριζου επικαλούμενη την τότε Ελληνική στάση.
  -Η Ευρωπαϊκή Ενωση επίσης δείχνει υποχωρητικότητα στην Τουρκία, παρότι έχει υπογράψει το δίκαιο της θαλάσσης. Βέβαια, δεν πιέζεται από την Ελλάδα.
  -Η ΕΕ είχε δεχτεί αίτημα της Τουρκίας να μην δημιουργηθεί ΑΟΖ στην Μεσόγειο. Την απόφαση αυτή κατάργησε στην πράξη η Κύπρος το 2004 με την δημιουργία δικής της ΑΟΖ, που αναγνώρισε και η Ε.Ε και οι ΗΠΑ.
  -Αν οριοθετηθεί ΑΟΖ Κύπρου – Ελλάδας, τότε και μόνο τότε το κοίτασμα φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να μεταφερθεί στην ΕΕ.
  -Χαρακτηρίζει «τραγωδία» την παρουσία Δρούτσα στο ΥΠΕΞ.
  -Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας από το 1982 και μετά αγνοούν την ΑΟΖ.
  Ετσι, από μία πρόχειρη σταχυολόγηση για να αντιληφθούμε, ότι η ακρόαση της παραπάνω συνέντευξης θα μας καταστήσει σοφότερους...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 04.08.2011
• 20:41

  Πνεύμα και ηθική...

   »  Φαιακία
  ...Ελεγε και ξανάλεγε ο μακαρίτης Βασίλης Αυλωνίτης, την ώρα, που του έτρεχαν τα σάλια για μικρές ζουμερές υπάρξεις... H πιο χαρακτηριστική αττάκα του Ελληνικού κινηματογράφου καθειρώνευσης της υποκρισίας και του Φαρισαϊσμού... Η ίδια ρήση ταιριάζει και για την πρωτοφανή καθυστέρηση των επεκτάσεων του Μετρό της Αθήνας, που εγλωβίστηκαν στους ατμούς του σκανδάλου Siemens... Κανένας πολιτικός ανήρ δεν αναλαμβάνει σήμερα την ευθύνη επικύρωσης των σχετικών συμβάσεων με τον Γερμανικό κολοσσό, την ίδια ώρα, που είναι απολύτως γνωστό, ότι με βάση τον σχεδιασμό και την εξέλιξη των έργων, μόνον η Siemens, μπορεί να υλοποιήσει την ολοκλήρωση και την λειτουργία 7 (!!!) έτοιμων σταθμών, που περιμένουν επί 3 χρόνια ... Και μαζί περιμένουν περίπου εκατόν εξήντα χιλιάδες επιβάτες, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν το μέσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους, την οικογενειακή τους οικονομία αλλά και την συνολική εθνική οικονομία γενικότερα... Για αναλυτικότερες πληροφορίες σας παραπέμπουμε στον σημαντικό δικτυακό τόπο ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ( [www.ypodomes.com] ).
  Στην ουσία πρόκειται για σκάνδαλο εφάμιλλο τουλάχιστον εκείνου των δωροδοκιών... Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις την χωρίς κανένα λόγο και επί μία 3ετία αναβολή λειτουργίας σημαντικότατων επεκτάσεων του εξαιρετικά μικρού δικτύου μετρό της πρωτεύουσας, που θα ήταν ταυτόχρονα και ανάσα στο κυκλοφοριακό άγος του λεκανοπεδίου...
  Αλλά είπαμε... Μπορεί να ταλαιπωρείται το δύσμοιρο κοινό, μπορεί να στενάζουν οι δρόμοι, μπορεί να φουντώνουν το όζον, τα μονοξείδια και τα διοξείδια των ρύπων, αλλά πάνω απ' όλα Πνεύμα και Ηθική..
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 29.07.2011
• 21:25

  Σοβαρότης μηδέν

   »  Φαιακία
  Οι συγκοινωνιακές υποδομές μιας χώρας είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για την κοινωνικο-πολιτιστική της ωριμότητα αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δεδομένου κοινωνικού της συστήματος... Η Ελλάδα, για παράδειγμα χώρα του "κομπραδόρικου" (μεταπρατικού) καπιταλισμού ήταν και παραμένει εξαρτημένη από τις επιλογές των εργολάβων (μεγάλοι οδικοί άξονες), των ΚΤΕΛ, των φερυ-μπωτ και των μεγάλων εταιρειών εισαγωγής Ι.Χ... Υπήρξε η φωτεινή εξαίρεση του αληθινού εκσυγχρονιστή Χαρίλαου Τρικούπη που είχε καταφέρει να φτάσει τη ...ψωροκώσταινα στις πρώτες γραμμές μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών για την ανάπτυξη σιδηροδρομικών δικτύων... Ενάμισυ αιώνα αργότερα η Ελλάδα διαθέτει ...λίγο μικρότερο σιδηροδρομικό δίκτυο, το τράμ έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί από όλες τις Ελληνικές πόλεις και η χρονική διάρκεια των λιγοστών λειτουργουσών σιδηροδρομικών συνδέσεων, μόνο στο άκουσμά της μας φτιάχνει το κέφι...Ταυτόχρονα εκατοντάδες οικοιστικά συγκροτήματα -μικρά και μεγάλα- αρχής γενόμενης από το μητροπολιτικό τερατούργημα της πρωτεύουσας βουλιάζουν στη καθημερινή κόλαση του κυκλφοριακού, που απορροφάει πολυετίες ενεργού ζωής από τους εργαζόμενους μόνο και μόνο για τις μεταφορές τους... Η ενεργός συγκοινωνιακή πολιτική στο τόπο κατά τα τελευταία 15 χρόνια στιγματίζεται από:
  -την κατασκευή της γέφυρας Ρίου-Αντιρίου ΧΩΡΙΣ πρόβλεψη σιδηροδρομικής ζεύξης.
  -την ματαίωση του Δυτικού Σιδηροδρομικού Αξονα και της Σιδηροδρομικής Εγνατίας.
  -Την μετάθεση στις καλένδες του έργου σιδηροδρομικής σύνδεσης της Πάτρας με διπλή-σύγχρονη γραμμή.
  -Την κοστοβόρο επισκευή του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου, που εγκαταλείφθηκε μετά την καθυστερημένη ολοκλήρωσή του, ως ... ακατάλληλο και ασύμφορο...
  -Το καθημερινό υποβιβασμό της ποιότητας του προαστιακού με συνεχείς αναβολές ή/και ματαιώσεις υπεσχημμένων συνδέσεων (Χαλκίαδα, Θήβα, Λαύριο, Ραφήνα κ.λ.π.).
  -Τις 2 μεγάλες τελευταίες σιδηροδρομικές "μεταρρυθμίσεις" μία γαλάζια και μία πράσινη, που σακάτεψαν τα Ελληνικά τραίνα για ολόκληρες 10ετίες, αφού προηγουμένως τους είχαν ξεζουμίσει με τα ασυλλήπτου μεγέθους και έκτασης ρουσφέτια τους...
  
  Μακρύς, ο πρόλογος... Πιθανότατα αναγκαίος για να μας πείσει, ότι η σύγκρουση "Αχαϊκής Συμπολιτείας" και "Ηλιδας" για το μέλλον των αεροιδρομίων Αράξου και Ανδραβίδας δεν είναι ... ανέκδοτο... Μάλιστα... Πληροφορούμαστε, από ηλεκτρονικά έντυπα των περιοχών, οτι οι "φανατικοί" των δύο περιοχών διεκδικούν για την πάρτη τους ο καθένας το "Αεροδρόμιο Δυτικής Ελλάδας"... και οι πιο ψύχραιμοι προτείνουν συμβιβαστικοί λύση... Να αναπτυχθούν και τα δύο αεροδρόμια...
  Ευτυχώς, που τελικά ο όλος καυγάς δεν θα δικαιωθεί έτσι και αλλιώς, αφού μάλλον κανένα αεροδρόμιο δεν θα γίνει, υπό την παρούσα -και αρκετά μέλλουσα φοβούμαι- οικονομική συγκυρία... Πιθανότατα το γνωρίζετε αλλά αξίζει να υπενθυμίσουμε, ότι η απόσταση Αράξου-Ανδραβίδας είναι περίπου 40 χιλιόμετρα... Απόσταση, που ένα σύγχρονο τραίνο μέσης ταχύτητας θα εκάλυπτε σε λιγότερο από 15 λεπτά... Να υπενθυμίσουμε ακόμη, ότι ένα σύγχρονο τραίνο μέσης ταχύτητα θα χρειάζονταν περίπου μία ώρα για την διαδρομή Αθήνα-Πάτρα και Αθήνα-Τρίπολη, περίπου 1.5 ώρα για την διαδρομή Αθήνα-Καλαμάτα και λίγο λιγότερο από 1 ώρα για την διαδρομή Πάτρα-Καλαμάτα.
  Μετά από αυτά τα στοιχία και ψύχραιμη θεώρηση του χάρτη της περιοχής, εμείς προτείνουμε ένα ακόμη αεροδρόμιο στα Φιλιατρά... Για αρχή και μετά βλέπουμε...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κέρκυρα, 28.07.2011
• 20:15

  Ο ταξικός αγώνας των ταξί, οι πλατείες και η κοινωνική αλληλεγγύη .

   »  Φαιακία
  Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του φίλτατου για την ΦΑΙΑΚΙΑ Θάναση Παπαγεωργίου, που το βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφφέρον, γιατί:
  -αποτελεί μία σημαντική -από τις ελάχιστες- θεωρητική συμβολή για την "πλατεία", που η ΦΑΙΑΚΙΑ χαιρέτισε με ανείπωτη χαρά την ιδρυτική της παρουσία.
  -είναι γραμμένο με λόγο γνήσια αντισυμβατικό, ασχολούμενο με ζητήματα "λεπτά", για τους καθιερωμένους κομματικούς φορείς, που συνηθίζουν να παρακάμπτουν τα προβλήματα του συντεχνιασμού, της κρίσης κοινωνικότητας και του ατομικισμού με έντεχνους λαϊκισμούς και λογοπαίγνια...
  
  
  Είναι μεγάλο το κείμενο αλλά ακόμα και να θέλαμε να το περικόψουμε (καθόλου ΔΕΝ θέλουμε) δεν θα το καταφέρναμε χωρίς να το αλλοιώσουμε νοηματικά... Σας το παραθέτουμε όμως δημοσιεύτηκε στο Newstrap( [www.newstrap.gr] ), απ΄όπου το αντιγράφουμε:
  
  
  
  Τις προάλλες πήγα με κάποιους φίλους να παρακολουθήσουμε μια λαϊκή συνέλευση στο Γαλάτσι. Ήταν μια απ΄ αυτές που γίνονται στο πνεύμα της "πλατείας "και της "άμεσης δημοκρατίας".
  Στην αρχή προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ "η χρεοκρατία". Εξαιρετικό, προφητικό μιας και είχε γίνει ήδη από το τέλος του 2010. Μετά ακολούθησε συζήτηση και ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους προς τους δύο συντελεστές αυτής της προσπάθειας και εκπροσώπους της επιτροπής για το λογιστικό έλεγχο του χρέους.
  Πολύ ζωντανή συζήτηση !!
  Ο καθένας ρώταγε ότι ήθελε και έλεγε ελεύθερα τη γνώμη του. Ακούγονταν κάθε λογής απόψεις, ανησυχίες, αμφισβητήσεις, από το πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Ένοιωθες ότι όλα αυτά γίνονταν απλοϊκά, αυθόρμητα και ότι δεν υπήρχε τίποτε οργανωμένο, όπως συνηθιζόταν παλιά. Η μόνη οργάνωση που υπήρχε ήταν αυτή που χρειάζονταν για να κυλήσει ομαλά η κουβέντα.
  Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν θα ευχαριστούσε τους οργανωμένους και όλους αυτούς που έχουν συνηθίσει να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις με σκοπό να διαμορφώσουν πλειοψηφίες για να περάσουν τη μια ή την άλλη άποψη. Αυτούς που μόνο για κάτι τέτοιο βρίσκονται πάντα εκεί, αποδοκιμάζοντας σαν απλοϊκές η ανεύθυνες τις αντίθετες απόψεις και που "τέλος πάντων καλά όλα αυτά αλλά πρέπει να καταλήξουμε σε κάποια πρακτική πρόταση" - δηλαδή τη δική μου - αυτή που κατά κανόνα είναι έτοιμη και "ολοκληρωμένη", αφού έχει ήδη από πριν αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας σε κάποια κομματικά, κλαδικά ή συνδικαλιστικά γραφεία, μακρυά από τον κόσμο και την πραγματικότητα.
  Με μια διαφορά όμως είναι πάντα για το καλό μας, από τη στιγμή που έχει σχεδιαστεί από αυτούς που μας εκπροσωπούν ή αυτούς που όπως συνηθίζεται να λέγεται είναι μπροστάρηδες. (χωρίς να κοιτάνε που και που πίσω).
  Κάποια στιγμή πήρε το λόγο μια συμπαθητική κυρία γύρω στα 40 (και λάθος να κάνω σίγουρα για καλό της θα είναι).
  Αφού μίλησε γενικά για την κατάσταση, άρχισε να λέει πόσο είναι αγανακτισμένη με τους κυβερνώντες, με τους πολιτικούς, με τους ......... ρώτησε ξαφνικά : "ξέρετε και με ποιους άλλους είμαι επίσης αγανακτισμένη και θυμωμένη ; "
  και χωρίς να περιμένει απάντηση συμπλήρωσε : "με τους ταξιτζήδες. Γιατί όλες αυτές τις ημέρες δεν μπορώ να κινηθώ ελεύθερα να πάω στη δουλειά μου, με τις φασαρίες τα μπλοκαρίσματα κ.λ.π. Αλλά περισσότερο είμαι θυμωμένη γιατί σήμερα κανένας από αυτούς δεν είναι εδώ !!!!!
  Να και κάτι που δεν περίμενα ποτέ να ακούσω. Να και κάτι που δεν είχα καν σκεφτεί, επηρεασμένος από το αίσθημα τις κοινωνικής αλληλεγγύης.
  Η κυρία αυτή όμως τόλμησε, όχι μόνο να το σκεφτεί αλλά και να το πει. Γιατί προφανώς δεν θα είναι κάπου οργανωμένη. Γιατί όλοι οι άλλοι ,προκειμένου να μην έχουν πολιτικό κόστος ή προκειμένου να εξυπηρετήσουν συντεχνιακά συμφέροντα αποφεύγουν συστηματικά τέτοιες δηλώσεις και σχολιασμούς, καλυπτόμενοι πίσω από το πρόσχημα της αλληλεγγύης ή της ενότητας των αγώνων και των κινημάτων.
  Έτσι, χαϊδεύουμε τα αυτιά ο ένας του άλλου παλεύοντας τάχα εναντίον του συστήματος, με τη διαφορά όμως ότι όχι μόνο δεν το απειλούμε, αλλά το διαιωνίζουμε κιόλας ενισχύοντας την πολιτική που εκείνο εφαρμόζει με την τακτική του "διαίρει και βασίλευε" και με τη δυνατότητα του να δημιουργεί ή να διαλύει συντεχνίες και κοινωνικές κατηγορίες, μοιράζοντας σε άλλους μεν προνόμια και διευκολύνσεις σε άλλους δε περιορισμούς και εμπόδια.
  Για ποια ενότητα των εργαζομένων ή για ποια έλλειψη ταξικής συνείδησης και εξυπηρέτηση επαγγελματικών συμφερόντων τολμούν ορισμένοι να μιλούν, όταν στις ευκαιρίες που δόθηκαν, μέσα από πολλαπλές κοινωνικές συγκρούσεις, απέφυγαν να επιβαρυνθούν με το "πολιτικό κόστος" , με τη δικαιολογία ότι δεν ήταν ώριμες οι κοινωνικές συνθήκες. Γιατί πάντα φταίνε οι άλλοι για την ανωριμότητα τους και ποτέ εμείς.
  Ποιος δεν θυμάται τους αγρότες που μέρες ολόκληρες έκλειναν τους δρόμους, πέταγαν τα προϊόντα τους στο δρόμο διαμαρτυρόμενοι για την κυβερνητική πολιτική, την καθυστέρηση των επιδοτήσεων, χωρίς να μιλάει ποτέ κανείς για το που πηγαίνουν οι επιδοτήσεις, για τη στάση της Ελλάδας απέναντι στη αγροτική πολιτική της ΕΕ, το ρόλο των μεσαζόντων, τα κυκλώματα των οποίων έχουν αναβαθμισθεί πλέον σε ολόκληρες επιχειρήσεις με εκατοντάδες εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους. Ποιος τα δημιούργησε άραγε αυτά, ποιοι είχαν συμφέρον γι' αυτό και από τη άλλη μεριά πού βρίσκονταν τότε οι συντονιστές των κινημάτων ;
  Για ποια ενότητα του κινήματος και για ποιο συντονισμό δράσης μιλάνε οι de facto, a priori και de jure πρωτοπόροι, συντονιστές των αγώνων, όταν επί σειρά ετών άφηναν να εκτυλίσσονται, μπροστά στα μάτια μας, καταστάσεις που ο καθ' ένας επέλεγε το χρόνο και τη μορφή πάλης για τη διαμαρτυρία του - σωστή ή άδικη - με συνέπεια να θίγει λιγότερο το σύστημα απ' ότι τους άλλους εργαζόμενους και επαγγελματίες , την στιγμή που καλλίτερα θα έκανε να αναζητήσει κοινωνικούς συμμάχους και αλληλεγγύη ;
  Και εάν το είχε επιχειρήσει αλλά δεν το είχε καταφέρει ο κάθε διαμαρτυρόμενος, γιατί δεν σκέφτηκε μήπως θα όφειλε να επανεξετάσει την αιτία, το χρόνο και τη μορφή της διαμαρτυρίας του ;
  Ποιος δεν θυμάται την απαξιωτική στάση μερίδας εργαζομένων απέναντι σε άλλους , καθώς και την αλαζονική απαίτησή τους για συμπαράσταση, όταν αργότερα έκαναν το δικό τους αγώνα ;
  Και εάν αυτά όλα αποτέλεσαν και εξακολουθούν να αποτελούν προσφιλή και δοκιμασμένη τακτική του συστήματος για να αποπροσανατολίσει και να αποδυναμώσει τους λαϊκούς αγώνες και διαμαρτυρίες, πως απάντησαν σ' αυτή τη μεθόδευση όλοι αυτοί που είχαν επωμισθεί το καθήκον της προστασίας του κινήματος ;
  Μήπως δεν φταίει μόνο η συστηματική προσπάθεια του "συστήματος " να απαξιώσει εκτός από το πολιτικό σύστημα, το συνδικαλισμό, κάθε λογής και μορφής συλλογική οργάνωση μεταλλάσσοντας τις σε αναποτελεσματικές, ρουσφετολογικούς σφετεριστές της εξουσίας, εφαλτήρια για την απόκτηση θέσεων εξουσίας αντί για θέσεων εργασίας, βρέθηκαν και ενδογενείς δυνάμεις που συνέβαλλαν με το τρόπο τους στην αδράνεια, την απομαζικοποίηση και την απουσία δημοκρατικών διαδικασιών, σε αυτά που αποτελούσαν άλλοτε θεσμούς και κατακτήσεις των εργαζομένων ;
  Σήμερα από μία αιφνιδιαστική αυθαίρετη απόφαση του οικοδεσπότη της "παρέας της Πάρου", οι ταξιτζήδες κατέβηκαν στους δρόμους, αυτή τη φορά όχι όμως με τα ταξί τους.
  Το υπουργείο αρνείται το διάλογο και η Αθήνα γίνεται για άλλους μπάχαλο και για άλλους ανθρώπινη πόλη χωρίς τα ταξί.
  Δεν εξετάζω εάν η - κατά άλλους " - κίτρινη φυλή" έχει δίκιο ή άδικο. Δύσκολα όμως θα μπορούσα να πιστέψω ότι υπάρχει έστω και ένας έλληνας πολίτης που να μη θίγεται από αυτά τα μέτρα.
  Ούτε πάλι επιχειρώ να κάνω κάποια κοινωνιολογική προσέγγιση για την επαγγελματική κατηγορία των οδηγών ταξί ή να αναζητήσω τον ταξικό χαρακτήρα του αγώνα τους. Κάτι τέτοιο δεν είναι στις προθέσεις αυτού του σχολίου.
  Ούτε πάλι θέλω να εκμεταλλευτώ τη διαπίστωση αυτής της κυρίας στο Γαλάτσι, πολύ δε περισσότερο να δώσω τις δικές μου ερμηνείες, κατά το πρότυπο των κριτικών τέχνης που αποδίδουν στους καλλιτέχνες δικές τους προθέσεις και απωθημένα, που οι δημιουργοί δεν είχαν καν στο νου τους.
  Θα ήθελα απλά να πω πως είναι καιρός να αναζητήσουμε τη διέξοδο από τη κρίση μέσα από την αμφισβήτηση, μέσα από το διάλογο, μέσα από νέες μορφές οργάνωσης και πάλης , μέσα από την άμεση δημοκρατία, χωρίς απολιθωμένα στερεότυπα και αποτυχημένα σχήματα του παρελθόντος.
  Δεν ξέρω εάν θα το καταφέρουν αυτό οι πλατείες, ίσως να αποδειχθεί ότι να μην είναι αυτός ο ρόλος τους. Όμως αυτό που αξίζει είναι, το να αναζητηθεί, γιατί αυτό σε κάτι αλλιώτικο μπορεί να οδηγήσει.
  Μήπως όταν στο παρελθόν είχαν ξεκινήσει άλλες διαμαρτυρίες, γνώριζαν από πριν που και πότε θα οδηγήσουν ; Η μικρή ιστορία του καθ' ενός από μας είναι αρκετή για να μας πείσει, πως κανείς δεν έχει την αποκλειστικότητα στην αλήθεια.
  Αυτά που πρέπει σίγουρα να αναδειχθούν σαν κατάκτηση μέσα από αυτή τη κρίση, είναι η συλλογικότητα και η κοινωνική αλληλεγγύη. Αυτά που οι μεγαλύτερες γενιές κατάφεραν να ξεχάσουν και οι νεότερες δεν γνώρισαν, ζώντας στον κόσμο που τους κληροδοτήσαμε.
  Θάπρεπε λοιπόν να ξαναζωντανέψουμε τις αρχές αυτές και να τις καταδείξουμε έμπρακτα στους νεότερους γιατί τους το χρωστάμε.
  Η κρίση δεν αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια, ο καθ' ένας από μας να δίνει το δικό του αγώνα, όσο σωστός κι αν είναι, όσο κι αν κρίνεται ταξικός ή μη και οι υπόλοιποι να παραμένουν τηλε-θεατές .
  Μέχρι να καταλήξουμε εάν ο αγώνας των ταξί είναι ταξικός και μέχρι οι ταξιτζήδες να καταλάβουν ότι το δίκαιο τους θα το βρουν μόνο μέσα από τον κοινό αγώνα με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, με οποιοδήποτε κόστος, μπορεί να έχουμε χάσει το τραίνο.
  Εάν αυτό δεν μας το έμαθαν οι εργατοπατέρες , οι πολιτικές και κομματικές ηγεσίες, ίσως ήρθε η ώρα να το μάθουμε από μόνοι μας στις πλατείες.
  Όλοι οι αγώνες πρέπει να συγκλίνουν σ' ένα κοινό τόπο δικαίωσης και διεκδίκησης, γιατί εκεί στη πράξη θα πρέπει να δοκιμάζονται και όχι απλά αυθαίρετα και υποκριτικά να δικαιώνονται.
  
  Περισσότερα... »