Έχω γράψει πολλές φορές για την παιδεία, για τα συστήματα που αλλάζουν σαν τα πουκάμισα και τίποτα δεν αλλάζει, για το μύθο της δωρεάν παιδείας. Σήμερα και με αφορμή την ανακοίνωση των βάσεων για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα Πανεπιστήμια και Τεχνολογικά Ιδρύματα της χώρας, η στήλη φιλοξενεί ένα αισιόδοξο κείμενο μιας αναγνώστριας. «Γιατί για περίπου τρεις δεκαετίες, οι νέοι ακαδημαϊκοί πολίτες της χώρας μας, υποχρεούνται να υφίστανται το άδικο σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων για μια θέση στο όνειρο;
Η απάντηση είναι απλή: Επειδή, οι εισαγωγικές εξετάσεις με τον τρόπο που διεξάγονται, είναι το μοναδικό αδιάβλητο σύστημα στη χώρα. Σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία κρίσης και επιλογής υποψηφίων στην Ελλάδα, επικρατεί το κριτήριο του ρουσφετιού. Όπου ρουσφέτι, ίσον η εισαγωγή και πρόσληψη σε θέσεις, ανθρώπων που ταυτίζονται με όρους όπως ψηφοφόρος, συγγενής, χρηματοδότης, δημοσιογράφος, εραστής – ερωμένη.
Και ακριβώς επειδή το κράτος, είναι ανάξιο να ελέγξει το ρουσφέτι - αντιθέτως είναι ένα ρουσφέτι το ίδιο - για το λόγο αυτό, οι νέες και οι νέοι πολίτες που αυτονόητα θέλουν να σπουδάσουν, προετοιμάζονται 2 χρόνια, σε στείρα συνήθως γνωστικά πεδία, για να δώσουν εξετάσεις για τα Πανεπιστήμια. Ο κόπος και ο χρόνος δύο ετών κρίνεται μέσα σε τρεις αναθεματισμένες ώρες κατά τη διάρκεια των οποίων, ο υποψήφιος πρέπει να αποδώσει στα θεωρητικά αντικείμενα παπαγαλιστί, και στα θετικά με συγκεκριμένη μεθοδολογία, όλη του τη δεξιότητα. Ακόμη κι αν ο/ υποψήφιος/α είναι βαθύς γνώστης ιστορίας, ή βιολογίας, ακόμη κι αν τα λογοτεχνικά του ενδιαφέροντα είναι ευρεία, ακόμη κι αν μπορεί να πραγματοποιεί εργαστηριακές χημικές ενώσεις, εάν στο διαθέσιμο για αυτόν τρίωρο δεν μπορεί να αποδώσει ακριβώς ό τι του ζητούν, με τον τρόπο που του το ζητούν, θα αποτύχει.
Οι έξυπνοι και διαβασμένοι Έλληνες λοιπόν, αναγκάζονται να υποκριθούν τους όχι και τόσο έξυπνους και διαβασμένους, προκειμένου να έχουν καλές επιδόσεις, και τελικά να αφομοιωθούν από ένα σύστημα στείρο φτιαγμένο για μέτριους ανθρώπους με συμπεριφορά οριοθετημένη και καθοδηγούμενη.
Γιατί εάν η ερώτηση του θέματος των εισαγωγικών ζητά τη βιογραφία του Ιωάννη Καποδίστρια πριν ασχοληθεί με τα ελληνικά πράγματα, και ο υποψήφιος γράψει, επιπλέον της ύλης, έγκυρες πληροφορίες σχετικά με τη διπλωματική καριέρα του Κυβερνήτη στην Ελβετία και τη Ρωσία, όχι μόνο δε θα πάρει παραπάνω βαθμούς, αλλά είτε θα αγνοηθεί, είτε θα μειωθεί βαθμολογικά το γραπτό του. Αυτό φυσικά θα συμβεί διότι και ο δύσμοιρος ο διορθωτής οφείλει να ακολουθήσει την πεπατημένη, και ακόμη κι αν έχει τις γνώσεις να εκτιμήσει τον υπερβάλλοντα ζήλο του υποψηφίου, το σύστημα του απαγορεύει να το κάνει.
Όλα όσα περιγράφονται παραπάνω είναι ίσως η απάντηση γιατί οι Έλληνες διαπρέπουν στις δυτικές χώρες, όπου η έννοια αξιοκρατία διέπει τα επαγγέλματα και τις επιστήμες. Είναι επίσης η απάντηση σε όσα παιδιά για άλλη μια φορά στενοχωρήθηκαν από τα φετινά αποτελέσματα: Η επιτυχία στη ζωή και στο στόχο τους, χιλιόμετρα απέχει από τη μετριότητα που ονομάζεται «Εισαγωγικές Εξετάσεις στα Πανεπιστημιακά και Τεχνολογικά Ιδρύματα της Ελλάδας. Η ζωή με τις ευκαιρίες της απλώνεται μπροστά σε όποιον είναι ικανός για επιτυχία.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Τελευταία σελίδα αριστερά" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
