Η συμφωνία των κρατών μελών της ευρωζώνης, αλλά με την σύμφωνη γνώμη και των 27 από σύσκεψη που είχε προηγηθεί, βάζει την Ευρώπη και το κάθε κράτος μέλος μπροστά στις ευθύνες του απέναντι στην Ενωμένη Ευρώπη, απέναντι στους διεθνείς δανειστές της και απέναντι στην διεθνή κοινότητα. Με βάση την κρίση χρέους που ξεκίνησε σαν πρόβλημα των τραπεζών το 2008 και μετατράπηκε σε κρίση κρατικού δανεισμού μπήκαν οι βάσεις για μια θεμελιώση αλλαγή. Η αλλαγή συνίσταται στην απόφαση να αντιμετωπιστεί το χρέος και η κρίση απο κοινού και συντονισμένα. Οι λέξεις κλειδιά της συμφωνίας είναι: εγγύηση συνολικά του ευρωπαϊκού χρέους και επιτήρηση των οικονομιών των κρατών μελών. Η νομισματική ένωση τείνει να γίνει οικονομική ένωση. Και για να γίνει θέλει ενιαία μακρο-οικονομική διαχείριση και εναρμόνιση στα εργαλεία που τόσα χρόνια άφηναν την νομισματική ένωση λειψή. Και αυτά είναι η φορολογία και η διαχείριση- επίβλεψη των προϋπολογισμών. Η χθεσινή συζήτηση που όπως αναμεταδόθηκε από τα διεθνή μέσα ήταν στην βάση του «Take it or break it», με άλλα λόγια ή αυτή η λύση ή το διαλύουμε, ήταν επίπονη και πολύωρη. Τελικά αποφάσισε η Ευρώπη να πάει όλη σαν σύνολο. Τουλάχιστον οι χώρες του ευρώ! Το ελληνικό χρέος λοιπόν δεν αντιμετωπίστηκε χωριστά γιατί μας ξεχώρισαν. Σε μια ενιαία οικονομική διαχείριση μιας ενιαίας Ευρώπης, αντιμετωπίστηκε σαν κρίση ενός συνόλου που επηρρεάζει τους πάντες. Και η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να πάει με το σύνολο. Επί της ουσίας δεν είχε και εναλλακτική λύση. Τα προβλήματα που συζητιούνται από αυτή την λύση είναι 2 : το ένα η εποπτεία. Εδώ το ερώτημα ακούγεται αφελές αλλά είναι τόσο μα τόσο πρακτικό… αν πτώχευε ο Δήμος Αγρινίου δεν θα τον έβαζε σε επιτήρηση το ελληνικό δημόσιο; Θα τον άφηνε να πτωχεύσει; Θα έβαζε ορκωτούς λογιστές να δουν τι έγινε λάθος; Θα ζητούσε εξηγήσεις; Ή θα τον άφηνε στην τύχη του; Βέβαια εδώ επειδή είναι Γερμανοί, Γάλλοι κλπ υπάρχει και το εθνικιστικό μας «συμφέρον». Και η ελληνική μοναδική αντίληψη ότι για όλα φταίνει οι άλλοι και όχι εμείς! Μόνο που γίνεται ένα θεμελιώδες λάθος : δεν μας υποχρεώνουν να αλλάξουμε. Αν δεν θέλουμε παίρνουμε το κόστος να φύγουμε. Αν αποφασίσει ο ελληνικός λαός που είναι κυρίαρχος να πτωχεύσει εκτός ευρώ και Ευρώπης είναι πάντα στο χέρι του. Αλλά το να μείνουμε στην Ευρώπη, ενώ έχουμε φτάσει σε αδιέξοδο αφού έχουμε φάει τα λεφτά και από 3 ΚΠΣ και άπειρα δάνεια και να τους λέμε από πάνω κατοχικές δυνάμεις και όλα τα γραφικά, ε δεν νομίζω ότι αποτελεί λογική σκέψη. Η δεύτερη λέξη κλειδί της συμφωνίας είναι η οικονομική διακυβέρνηση. Πολλοί λένε ότι είναι η ηγεμονία της Γερμανίας, η ήττα τουΣαρκοζύ κλπ. Από την άλλη η αριστερά θέλει έλεγχο σε τράπεζες και χρηματοκοινονομικό κατεστημένο. Η χθεσινή λοιπόν συμφωνία στηρίζετε ακριβώς σε αυτό : ότι οι κερδοσκοπικές τράπεζες θα πληρώσουν μέρος της απώλειας λόγω της απληστίας τους αλλά όχι σε βαθμο που θα τις διαλύσει. Από την άλλη η κίνηση των ευρωπαίων να πάνε σε μια τέτοια ρύθμιση φέρνει την δυνατότητα εξελίξεων σε παγκόσμιο επίπεδο και αυτό θα φανεί στην συνάντηση του G20 την επόμενη εβδομάδα στις Κάννες. Σε όλα αυτά κάποιοι στην Ελλάδα επιλέγουν να ταυτιστούν με τον παραλογισμό να είμαστε εκτός των εξελίξεων, εκτός της ευρωζώνης, εκτός της…. συμπληρώστε ότι θέλετε. Μάλιστα κάποιοι λένε στο όριο της γραφικότητας ότι «πάμε με την Ρωσία, την Κίνα… την Ινδία..». Λες και την άλλη βδομάδα στο G 20 θα ασχοληθούν με την επαναδιαπραγμάτευση του Σαμαρά ή τις «ανησυχίες» του Καρατζαφέρη. Όσο για το ΚΚΕ; Πεδίο δόξης λαμπρόν για την διεθνή επανάσταση. Μόνο που το αδελφό ΚΚ Κίνας μάλλον θα επενδύσει το EFSF και έχει αγοράσει το λιμάνι του Πειραιά! Συνεπώς για να μην κοροϊδευόμαστε η επιτυχία της κυβέρνησης δεν είναι κατ αρχήν το πόσα. Είναι το ότι σε μια κρίσιμη συνεδρίαση μείναμε στο παιχνίδι της Ευρώπης. Και η πιο στενή και αποφασισμένη Ευρώπη θα βάλει όρους και σκληρούς και ενιαίους! Όσοι τώρα επιθυμούν ή γνωρίζουν μια άλλη μέθοδο να επιβιώσει η χώρα μόνη της και στο να βουρλίζεται, όσο τριτοκοσμικό και αν ακούγεται, έχουν το δικαίωμα να πείσουν τον ελληνικό λαό και να το πετύχουν. Και ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του.smartpost.gr 
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Τα Πουλητάρια" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
