Η μαζικότητα και η παράλληλη μηχανοποίηση που την υποστηρίζει δεν ανταποκρίνεται στο είδος των πολιτικών υποκειμένων που προετοιμάζουμε για τις κοινωνίες του… σήμερα. Αν η καλλιέργεια της «ικανότητας», ως γενικής και μάλλον περιεκτικής έννοιας, δεχόμαστε ότι ορίζεται ως κινητήριος μοχλός της ατομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, αυτή, τονίζει ο K. Robinson, αναδύεται μέσα από πιο εξατομικευμένα και όχι μαζικά μοντέλα εκπαίδευσης, που είναι τελικά ικανά να μετασχηματίζουν το πάθος σε δύναμη δημιουργίας!
Προσφυώς επικαλείται τις αρχές της γεωργίας. Η ανάπτυξη των φυτών, επισημαίνει, δεν είναι μια γραμμική, αλλά μια οργανική διαδικασία. Ο αγρότης δημιουργεί το περιβάλλον, τις συνθήκες ανάπτυξης των φυτών του. Όμοια και στην εκπαίδευση το γενικό πρόγραμμα χρειάζεται να προσαρμόζεται στις εκάστοτε εξατομικευμένες (στο χώρο και στο χρόνο θα προσέθετα) ανάγκες για να ικανοποιεί …το όνειρο καθενός από τους μαθητές μας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Στέντορας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
