Τη μέρα αυτή οι εργασίες όλες σταματούν κι όλοι πηγαίνουν στην εκκλησία.
Οι νέες μαζεύονται νωρίς το πρωί στην εκκλησία για να στολίσουν τον επιτάφιο με λουλούδια. Η κορύφωση της μέρας έρχεται με την περιφορά του Επιταφίου.
Η περιφορά του έξω απ’ το ναό μαρτυρείται σε έγγραφα του 16ου αι.. Για πρώτη φορά το 1740 καθορίζεται το πρόγραμμα της περιφοράς 5 Επιταφίων ναών της πόλης από το πρωί μέχρι το βράδυ της ημέρας. Τελευταίος, στις 9 το βράδυ ο Επιτάφιος του ναού της Υ. Θ. Σπηλαιότισσας, του σημερινού μητροπολιτικού ναού. Δεν είναι λίγοι οι πιστοί που όριζαν στις διαθήκες τους την καταβολή ποσών για τη διενέργεια της περιφοράς του Επιταφίου κάποιας εκκλησίας ή τη διεξαγωγή δέησης κατά τη διάρκειά του.
Στην πομπή του Επιταφίου παρατάσσονται τα λάβαρα του ναού και τα σημεία της σταύρωσης και του τάφου: σκόλες, φλάμπουρα, ο Σταυρός του μαρτυρίου με το ακάνθινο στεφάνι και -τέλος- ο Επιτάφιος συνοδεύονται από τόρτσες και τορτσόνια, εξαπτέρυγα και μανουάλια. Το πένθος εκδηλώνεται με τη θέση όλων αυτών σε ύπτια θέση στον ώμο. Παλιότερα, το να σηκώσει κανείς τη σκόλα ή το φλάμπουρο, ήταν τόσο ευλογημένο και τιμητικό, που γίνονταν πλειστηριασμός. Με το πέρασμα όμως, τα ετών το έθιμο αυτό όχι απλά ατόνησε, αλλά αντιστράφηκε πλήρως.
Τελευταίος ο επιτάφιος της μητροπόλεως. Το adagio του Albignioni και μάρτσιες πένθιμες ακούγονται από τις τρεις φιλαρμονικές της πόλης.
Η ευάριθμη χορωδία ψάλλει το «Αι γεναιαί πάσαι…».
Ο θρήνος της Παναγίας γίνεται θρήνος όλων μας «Ω, γλυκύ μου έαρ, πού έδυ σου το κάλλος ;»
Η περιφορά του Επιταφίου καταλήγει στο ναό, όπου ο ιερέας θα αναγνώσει το ευαγγέλιο της επόμενης ημέρας:
«Τη επαύριο, ήτις εστί η μετά την Παρασκευήν…», ο προάγγελος του χαρμόσυνου μηνύματος της Ανάστασης του Κυρίου.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Προκοπίου Κέρκυρας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
