Η νέα άπληστη ηγεσία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, έλαβε το πρώτο σήμα προσγείωσης από τη Σλοβενία, στην οποία εφέρετο να καταλήγει η διοργάνωση του μεθεπόμενου (2013) ευρωμπάσκετ. Οπως θα μπορούσε να περιμένει κάθε λογικός και καλόπιστος άνθρωπος, η κυβέρνηση και η ομοσπονδία μπάσκετ της βαλκανικής χώρας δεν φάνηκαν διατεθειμένες να καταβάλουν τα 8 εκατομμύρια ευρώ που απαίτησε ο γενικός γραμματέας της FIBA Europe Ναρ Ζανολίν για την παραχώρηση του Πρωταθλήματος. Και δικαίως, αφού, εκτός από το χαράτσι προς τη FIBA, η Σλοβενία, στην περίπτωση που θα έλεγε το «ναι», θα είχε να αντιμετωπίσει και ένα εξαιρετικά αυξημένο κόστος διεξαγωγής, το οποίο δεν φαίνεται να συμβαδίζει με την απαιτούμενη αύξηση ενδιαφέροντος, που θα εξασφάλιζε τις απαραίτητες εισπράξεις. Με λίγα λόγια, οι Σλοβένοι αρνήθηκαν να θυσιαστούν στο βωμό των σκοπιμοτήτων που υπηρετεί το νέο καθεστώς του Μονάχου, πράγμα που υποχρεώνει τον Ζανολίν και τους συν αυτώ να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Αναπόφευκτα ίσως, μια και η Πολωνία, για να αναλάβει το μικρότερο κόστος διεξαγωγής του ευρωμπάσκετ του 2009, κατέβαλε μόλις 3 εκατομμύρια! Γεγονός που προκαλεί τεράστιο σκεπτικισμό σε οποιαδήποτε χώρα θα ήθελε να φιλοξενήσει το ευρωμπάσκετ. Γιατί, κακά τα ψέματα, η αύξηση των ομάδων που συμμετέχουν, από 16 σε 24, θα δικαιολογούσε μια μείωση των δικαιωμάτων παραχώρησης και όχι αύξηση 166%! Ας δούμε όμως τι ακριβώς συμβαίνει. Η πρώτη απόφαση της νέας ηγεσίας του ευρωπαϊκού μπάσκετ, η οποία αναδείχθηκε με τις ψήφους των μικρών ομοσπονδιών, ήταν η αύξηση των ομάδων του ευρωμπάσκετ από 12 σε 24, έτσι ώστε να ικανοποιηθούν οι ψηφοφόροι της! Ομως ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ δεν κερδίζει τίποτα από τη συμμετοχή ομάδων σαν τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Αγγλία, την Αυστρία ή και την Ισλανδία... Αντίθετα, χάνει, γιατί, με την προσθήκη αυτών των ομάδων, το αγωνιστικό ενδιαφέρον περιορίζεται, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις και στη διάθεση των εισιτηρίων, αλλά και στην αξία των εμπορικών και τηλεοπτικών δικαιωμάτων με μόνο 10 (από τις 24) ομάδες πρώτης σειράς. Οι 60 αγώνες της πρώτης φάσης (τέσσερις όμιλοι των 6 ομάδων) θα έχουν να παρουσιάσουν, μέσα σε 5 αγωνιστικές ημέρες, όλα κι όλα 8-10 ματς υψηλής στάθμης, γεγονός καταστρεπτικό από όλες τις απόψεις. Ολα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η FIBA έβαλε τις σκοπιμότητες πάνω από το συμφέρον του αθλήματος που υπηρετεί. Γιατί, αν ήθελε πράγματι το καλό του μπάσκετ, τότε όχι μόνο δεν θα αποφάσιζε την αύξηση των ομάδων από 16 σε 24, αλλά, αντίθετα, τις 16 θα τις έκανε 12! Για να προκύψει ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το οποίο θα είχε (από την αρχή μέχρι το τέλος του) τεράστιο ενδιαφέρον και επιπλέον: Θα απαιτούσε μικρότερες δαπάνες, θα εξασφάλιζε μεγαλύτερα έσοδα και (ίσως το σημαντικότερο) θα κούραζε λιγότερο τους παίκτες (και τον κόσμο) μια και με 24 ομάδες απαιτούνται 16 ημέρες για την ολοκλήρωση του προγράμματος ενώ με 12 ομάδες μόλις 10-11 ημέρες και 3 γήπεδα αντί για 5! Στην πραγματικότητα, αυτό που ζητάει η FIBA (8 εκατομμύρια ευρώ για πρωτάθλημα 24 ομάδων) ισοδυναμεί με καταστροφή για οποιαδήποτε χώρα θα τολμούσε να πει το «ναι». Γιατί ένα τέτοιο πρωτάθλημα απαιτεί δωρεάν φιλοξενία 600-700 ατόμων (παίκτες, προπονητές, συνοδοί, διαιτητές, επίσημοι) επί 16 ολόκληρες ημέρες συν τις εσωτερικές μετακινήσεις τους. Και ακόμα 5 γήπεδα σε ισάριθμες πόλεις και τηλεοπτική κάλυψη περίπου 80 αγώνων με κόστος κοντά στο ένα εκατομμύριο ευρώ. Ολ' αυτά τα αναλύω στο μέγιστο δυνατό βάθος, γιατί από την ελληνική ομοσπονδία μπάσκετ διεύρρεσε ότι, εφόσον η FIBA μειώσει τις απαιτήσεις της από τα 8 στα 3-4 εκατομμύρια, είναι πιθανόν να υπάρξει ελληνικό ενδιαφέρον για τη διοργάνωση. Ακόμα κι έτσι όμως, το οικονομικό βάρος πρέπει να αναληφθεί από ιδιώτες χορηγούς και όχι από το κράτος. Και, επιπλέον, να γίνει προσπάθεια ώστε να μην ισχύσει ο απαγορευτικός αριθμός των 24 ομάδων. Δεκάξι και πολλές τού είναι του κυρίου Ζανολίν, ο οποίος ενδιαφέρεται για την καλοπέρασή του και για τίποτε άλλο...
ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Κ.Ε. Φαίακας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
