Έβρεχε γλυκά το βράδυ της Τρίτης όπως κάθε φορά που ο άνεμος φύσαγε τα μάτια σου μακριά. Όπως όταν προσπαθούσαμε να σε κλέψουμε ανάμεσα στις ταινίες Όταν σκληρός επέμενες να πάμε με τις δυσκολίες μας... γιατί έτσι θα χαράξουμε τον δικό μας δρόμο Όταν γενναιόδωρα σαν ο πατέρας του «ευ ζειν» μας έκανες συνένοχους στο όραμα γιατί όταν είμαστε όλοι μαζί, είναι δικαιοσύνη που πάει πρώτα κι απ’ τον
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Κερκυραϊκή χώρα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
