Πείτε μου μια ομάδα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου που ήταν πραγματικά μεγάλη, που άφησε εποχή και που έκανε σπουδαία πράγματα στηριζόμενη σχεδόν σε ξένους ποδοσφαιριστές. Θέλετε να το επεκτείνω; Πείτε μου μια ομάδα στο ελληνικό μπάσκετ που μεγαλούργησε στηριζόμενη σε ξένους αθλητές! Θέλετε έξτρα επέκταση; Πείτε μου μια ομάδα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο που έγραψε ιστορία στηριζόμενη και αυτή σχεδόν αποκλειστικά σε παίκτες από άλλες χώρες!
Ξέρετε ποια είναι η διαφορά του ξένου με τον έλληνα; Ο εγωισμός! Ο Έλληνας παίκτης αν χάσει ντέρμπι δεν θα έχει μούτρα την επόμενη μέρα να βγει στην κοινωνία. Δεν θα περνά ούτε έξω από περίπτερο για να μην βλέπει τα πρωτοσέλιδα. Η καζούρα που θα τρώει στον δρόμο δεν θα έχει προηγούμενο και θα βγάλει το τηλέφωνο από την πρίζα για καμιά εβδομάδα.
Ο ξένος; Θα συνεχίσει τη ζωή του σαν να μην τρέχει τίποτα και το επόμενο βράδυ θα βγει Γλυφάδα είτε για καφέ είτε για κανένα χάμπουργκερ...
Οι ξένοι ποδοσφαιριστές που έρχονται στη χώρα μας, βλέπουν την Ελλάδα απλά ως μια στάση του τρένου στο οποίο έχουν μεταβεί. Δεν είναι όμως ο τελικός τους προορισμός, εκτός και αν μιλάμε για ηλικίας άνω των 32 ετών. Ο έλληνας ποδοσφαιριστής όμως βλέπει τον Ολυμπιακό στον ύπνο του! Βλέπει την ελληνική ομάδα σαν τη μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί και να κάνει καριέρα. Θα πονέσει και θα αγαπήσει τη φανέλα εν αντιθέσει με τη συντριπτική πλειοψηφία των ξένων παικτών που αύριο θα πάρουν μεταγραφή για τη Λιλ, μεθαύριο για τη Γαλατά και αντιμεθαύριο για τη Νιουκάστλ.
Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Ο Ολυμπιακός θα το πάρει το πρωτάθλημα αλλά ως εκεί. Μην περιμένετε με την …λεγεώνα των ξένων να φτιάξει μεγάλη ομάδα που θα μείνει στη συνείδηση του φίλαθλου κοινού. Τίτλους θα πάρει όπως πήρε και πέρσι. Θα ξεχαστεί όμως όπως και η περσινή ομάδα…
Ο Μαρινάκης μη έχοντας αντίπαλο αγόραζε κάθε μέρα και από έναν παίκτη, όπως πηγαίνουμε εμείς στο φούρνο για να πάρουμε ψωμί. Ως άπειρος παράγοντας που είναι δεν γνωρίζει προφανώς ότι ο υπερσυγκεντρωτισμός δεν προκαλεί πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα, ειδικά όταν έχεις μαζέψει όλες τις φυλές του κόσμου! Τα παραδείγματα είναι άπειρα και δεν τα κατονομάζω μόνο και μόνο για οικονομία χρόνου…
Το ίδιο λάθος έκανε και στην αρχή της προεδρικής του θητείας στον Παναθηναϊκό ο Γιώργος Βαρδινογιάννης. Έπαιρνε παίκτες μόνο και μόνο για να βλέπει καθημερινά το πρόσωπό τους στα εξώφυλλα των εφημερίδων. Έπαιρνε παίκτες μόνο και μόνο για να μην τους πάρει ο Ολυμπιακός ή η ΑΕΚ και μετά ουσιαστικά σε πολλούς από αυτούς κατέστρεφε την καριέρα.
Ο Ολυμπιακός δεν είχε την ανάγκη απόκτησης μιας νέας ενδεκάδας. 3-4 παίκτες χρειαζόταν και θα ήταν μια χαρά. Στο φινάλε έτσι όπως είναι οι υπόλοιπες ομάδες ακόμα και τα δεύτερα του Ολυμπιακού θα έπαιρναν φέτος πρωτάθλημα. Τι πρέπει να κάνει ο Μαρινάκης; Να πάρει περισσότερους Έλληνες ποδοσφαιριστές, να δώσει ευκαιρίες στους ήδη υπάρχοντες έλληνες πιτσιρικάδες (δες Φετφατζίδη), να πάψει να δίνει δανεικούς ποδοσφαιριστές όπως ο Μήτρογλου και να χώσει χρήματα (αφού τα έχει) στις ακαδημίες για να βγάλει ταλέντα.
Στο εξωτερικό όλες οι μεγάλες ομάδες εκεί ρίχνουν την προσοχή τους. Ρίξτε μια ματιά και δείτε πόσα μεγάλα αστέρια του σύγχρονου ποδοσφαίρου έχουν βγει από τα σπλάχνα των μεγάλων ομάδων. Εδώ ποιοι κατάφεραν να κάνουν καριέρα; Όλοι βγήκαν ως τεράστια ταλέντα και μετά από λίγο καιρό εξαφανίστηκαν. Ξέρετε γιατί; Γιατί κανένας ξένος προπονητής δεν μπήκε στον κόπο να δουλέψει μαζί τους και να τους αναδείξει. Όλοι τα περίμεναν έτοιμα, ειδικά όταν είχαν φραγκάτους επενδυτές.
Το ίδιο κάνει και ο Βαλβέρδε και γι΄αυτό τον λόγο δεν τον θεώρησα ποτέ μεγάλο προπονητή. Πείτε μου έναν παίκτη που κατάφερε να αναδείξει ο Ενρέστο μέσα από τη δουλειά του. Προσωπικά μπορώ πρόχειρα να σας πω τουλάχιστο 5-6 τους οποίους τους εξαφάνισε…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Κερκυραίοι Φανατικοί ΑΕΚτζίδες" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
