Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Τον τελευταίο καιρό γίναμε όλοι μάρτυρες της κατηγορίας κατά γνωστού 78χρονου δασκάλου μουσικής της Κέρκυρας περί σεξουαλικής παρενόχλησης σε ανήλικη. Όλοι σπεύσαμε να τον καταδικάσουμε με τα χειρότερα λόγια. Τα μέσα ενημέρωσης τον χαρακτήρισαν «δράστη». Ο λαός στα διάφορα «πηγαδάκια» της πόλης μας έσπευσε να τον καταδικάσει βασιζόμενοι σε «φήμες». Όλοι δείχναμε «σίγουροι» για την ενοχή του – αφού το είχαμε ακούσει «κάπου». Όλοι μας σπεύσαμε, πριν καν να γίνει ενδεχόμενη δίκη, να ΠΡΟ-καταδικάσουμε κάποιον για μία πράξη που κανείς μας δεν έχει αποδείξεις αν πραγματικά έγινε. Αυτό είναι ΑΔΙΚΟ, και από αυτή την άποψη αδικήσαμε το συγκεκριμένο δάσκαλο.
Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να διαφυλάξουμε τα παιδιά μας ως κόρην οφθαλμού. Και τα κάθε είδους εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν και αυτά ακριβώς αυτή την υποχρέωση. Όμως, αν αποδειχτεί ότι τελικά η πράξη για την οποία κατηγορείται ο «κατηγορούμενος» δεν έγινε, αν αποδειχτεί ότι όλα ήταν μία παρεξήγηση, ποιος θα αποζημιώσει αυτόν τον «κατηγορούμενο» για την κοινωνική καταδίκη που υπέστη πριν βγει καν δικαστική απόφαση; Ποιος θα του αποκαταστήσει την μείωση της τιμής και της υπόληψης που υπέστη σε παγκερκυραϊκό επίπεδο; Ποιος θα του αποκαταστήσει την κλονισμένη –εξαιτίας όλων αυτών των γεγονότων- υγεία; Άραγε τότε θα βγούμε όλοι δημόσια να του ζητήσουμε συγγνώμη; ΟΧΙ. Το κακό, ήδη, σαν κοινωνία του το έχουμε κάνει και δεν ξέρω αν μπορούμε να το διορθώσουμε. Και αυτό είναι ένα μεγάλο δείγμα της ανωριμότητας της κοινωνίας μας.
Αλλά ας πάρουμε και το ενδεχόμενο να αποδειχτεί ο «κατηγορούμενος» ένοχος. (Το ενδεχόμενο αυτό το αμφισβητούν απόλυτα οι εκατοντάδες μαθητές του, που τον ξέρουν πολύ καλά). Και αν όμως ακόμα αποδειχτεί ένοχος για ένα συγκεκριμένο αδίκημα, είναι έτοιμη η κοινωνία μας, ταυτόχρονα με την αποδοκιμασία της για το αδίκημα, να αναγνωρίσει ότι ωφελήθηκε από το συγκεκριμένο άτομο; Και πολύ μάλιστα; Έχουμε την εντιμότητα σαν κοινωνία να αποδώσουμε «τα του καίσαρος τω καίσαρι»; Ο συγκεκριμένος άνθρωπος όλη τη ζωή του, με την καριέρα του, τις επιτυχίες του και την διδασκαλία του, διαφήμισε την Κέρκυρα. Τα τελευταία 35 χρόνια εργάστηκε σκληρά, ακούραστα και με τεράστιο φιλότιμο για να εξυψώσει το μουσικό επίπεδο του νησιού. Βοήθησε μια φιλαρμονική, από μεγάλη που ήταν, να γίνει κορυφαία. Συνέβαλε, μέσω του υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των φιλαρμονικών, να ανεβεί το επίπεδο όλων των φιλαρμονικών. Η Κέρκυρα, μέσω αυτών των προσπαθειών του, διαφημίστηκε σε όλη την Ελλάδα και σε πολλές χώρες του εξωτερικού για το μουσικό της επίπεδο. Δίδαξε εκατοντάδες μαθητές με τις υψηλού επιπέδου γνώσεις του. Ποτέ δεν ζήτησε να πληρωθεί «υπερωρίες» για τις ατέλειωτες ώρες που δίδασκε, με πολλή υπομονή, τους μουσικούς, δίνοντας σε πολλούς έτσι τα εφόδια να κερδίσουν το ψωμί τους. Οι καταπληκτικές συναυλίες που όλοι απολαύσαμε από την φιλαρμονική που ο ίδιος δίδασκε τα τελευταία 35 χρόνια, είναι προϊόν της δικής του διδασκαλίας. Τα μουσικά έργα που ο ίδιος έγραψε και ελπίζουμε να μπορέσει να συνεχίσει να γράφει, αποτελούν ένα σημαντικότατο κεφάλαιο του πολιτισμού μας, που με πολλή ευκολία και αχαριστία όλοι εμείς «πετάμε στην πυρά». Πυροβολώντας όμως έτσι τα άτομα που με τόση αυταπάρνηση έχτισαν το πανέμορφο οικοδόμημα που λέγεται «μουσική τέχνη της Κέρκυρας», μήπως σκάβουμε και τον «λάκκο» στον οποίο κινδυνεύει να καταρρεύσει αυτό το οικοδόμημα; Μήπως δεν εκτιμάμε τους «θησαυρούς» που έχουμε σήμερα στα χέρια μας, και αύριο θα κλαίμε που τους χάσαμε; (Βλέπετε πχ μία άλλη κορυφαία φιλαρμονική του νησιού μας, για την οποία η κοινωνία μας με αχαριστία επίσης αδιαφορεί και έτσι, κινδυνεύει να κλείσει). Έχουμε λοιπόν, σαν κοινωνία, την ντομπροσύνη να πούμε ένα «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» σε ένα άτομο, ακόμα και αν υποτεθεί ότι αυτό υποπέσει σε ένα αδίκημα; Σε ένα άτομο στο οποίο χρωστάμε, και δεν μας χρωστάει; Ή είμαστε ικανοί μόνο να ΩΦΕΛΟΥΜΑΣΤΕ από τους άλλους, και στην συνέχεια, αν οι άλλοι σκοντάψουν και πέσουν, να τους εγκαταλείπουμε με αχαριστία, να τους κατηγορούμε και να διαγράφουμε εύκολα από την μνήμη μας όλα όσα έχουμε ωφεληθεί από αυτούς; Και να πετάμε στο καλάθι των αχρήστων όλα εκείνα που αυτά τα χαρισματικά άτομα μπορούν ακόμα να μας προσφέρουν;ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Περισσότερα... »
Κάθε χειμώνα τα μεγάλα κύματα φθείρουν το τείχος ενώ παράλληλα αφήνουν μεγάλες ποσότητες φυκιών πάνω στο πεζοδρόμιο, για τον καθαρισμό των οποίων πρέπει να πληρώνουμε κάθε τρεις και λίγο ανθρώπους για να τα καθαρίζουνε. 
Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μελέτες για την αποκατάσταση του πεζοδρομίου. Ωστόσο, χωρίς να τις γνωρίζουμε, και χωρίς να είμαστε ειδικοί σε τέτοιου είδους μελέτες, καταθέτουμε κάποιες απλές ιδέες μας, οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να εμπνεύσουν τους ειδικούς.
Βεβαίως, τα παραπάνω θα άλλαζαν το τοπίο ως ένα βαθμό, και για αυτό χρειάζονται εμπεριστατωμένες μελέτες από ειδικούς και ένας ουσιαστικός διάλογος με τους φορείς και τους πολίτες του νησιού, ώστε
