Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλιακά Γράμματα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »























Έχετε σκεφτεί 'περιπατητική' μέσα στις βιβλιοθήκες;






The x-ray is her siren song My ship cannot resist her long Nearer to my deadly goal Until the Black Hole ---Gains control...


28-10-07

O Βρετανός συγγραφέας Ian Watson είναι κυρίως γνωστός για τη συμμετοχή του στο σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας Artificial Intelligence. Σημαντικότερη πλευρά του έργου του θεωρώ τις νουβέλες που ξεκίνησε να γράφει τη δεκαετία του 1970 ξεκινώντας με το ‘The Embedding’ (1973). Όπως αναφέρει ο Colin Wilson στο βιβλίο του ‘Alien Dawn’, ο Ιan Watson στο έργο του ‘Miracle Visitors’ απαντά σε μια σειρά σημαντικότατων ερωτημάτων στα θέματα της ‘επαφής’ με τον αλλόκοσμο. Τα ερωτήματα αυτά συνοψίζονται ως εξής από τον Colin Wilson: αν αυτοί οι ξένοι είναι στην πραγματικότητα εξωγήινοι ή ακόμη και εξωδιαστατικοί από παράλληλους κόσμους, τότε γιατί δεν καθιστούν την παρουσία τους γνωστή με τόσο σαφή τρόπο που κανείς να μην μπορεί να το αμφισβητήσει; Γιατί η άμεση παρέμβαση στις ανθρώπινες υποθέσεις να είναι κατά κάποιον τρόπο απαγορευμένη; Και από ποιόν;
Στο ‘Miracle Visitors’ ο καθηγητής ψυχολογίας Ντήκον μελετά την θέαση ενός U.F.O από τον φοιτητή του Μάικλ Πήκοκ. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από έναν συλλογισμό του Ντήκον.
Deacon had spoken a good deal in Psychology seminars about ‘state-specific logics’ and the need to develop ‘state-specific sciences’ to pin these logics down. Each altered state of consciousness possessed its own internal logic, different to a greater or lesser extent from the logic of ordinary baseline consciousness. Each altered state had a rationality that was perfectly coherent, yet could be wholly alien to everyday reason. This was why it was so difficult for the traditionally ‘objective’ scientist to study these states. Here was a fundamental barrier to communication: an unreportability. Even the subject who experienced the altered state couldn’t necessarily explain it, even to himself, afterwards. That was because separate memory systems seemed to exist for each altered state. Whenever you entered that state of mind again, they clicked into place with a shock of familiarity, the sense of being there again in a familiar landscape lost till that moment. Thus new psychological sciences were needed that would be specific to each altered state: sciences that would devise their laws within these states, exploiting the logics specific to them- with the ultimate aim of reporting back to states nearer ordinary consciousness; For some states could apparently overlap other states, while these in turn shared features in common with more workaday mentality. Figuratively, then, you had to throw a pin away to get into the frame of mind where you threw-and lost-a pin before. You had to get drunk, to discover what you had (so logically) misplaced when you were drunk. An in order to meet a flying saucer……
Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Το να παρατηρείς, ταυτόχρονα απόμακρος και ενεργός, την εξατομικευμένη ή μαζική συμπεριφορά γύρω σου, είναι συχνά ευκαιρία για συλλογισμούς. Το επιχείρησα ξανά την προηγούμενη βδομάδα, όπου βρέθηκα στην Πάτρα για να παρακολουθήσω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, μιας και ο Α.Ο. Κέρκυρα τιμωρήθηκε από την Αθήνα ήδη από τα μέσα του καλοκαιριού.
Εκεί, ξανάδιαπίστωσα την άμεση αλλαγή της συμπεριφοράς των ανθρώπων ,όταν παρακολουθούν μια αθλητική δραστηριότητα με έντονα τα στοιχεία της αντιπαλότητας. Για ποιο λόγο όλα αυτά τα, ασύμβατα με την καθημερινή και φροντισμένη εικόνα της προσωπικότητας, χαρακτηριστικά κατακλύζουν την έκφραση του παρατηρητή; Τι ανοίγει την πόρτα για να εμφανιστούν στοιχεία ρατσισμού, μισογυνισμού, μισοανδρισμού, φοβερού μισανθρωπισμού και αδιανόητου κρετινισμού; Ποιοι σκοποί βρίσκονται πίσω από έναν λόγο του βαρόνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν ότι : ‘για μένα σπορ σημαίνει μια Θρησκεία με Εκκλησία, Δόγμα και Κλήρο’;
Η σκιά του ανθρώπου αδέσμευτη, αχαλίνωτη και οργιαστική, μπροστά στα μάτια μας και έξω από τα σώματα μας. Πρωταγωνιστές, θεατές και δέκτες ταυτόχρονα (όλα ένα πρόσωπο) αλλάζουν προσωπεία. Καταλήγω να θεωρώ την συμπεριφορά της προσωπικότητας, απέναντι στην αθλητική δραστηριότητα, το ίδιο αποκαλυπτική για τα στοιχεία που τη συνθέτουν, όσο και την ερωτική δραστηριότητα. Ποιός ωφελείται άραγε και πώς; Δεν είναι απλά θέμα διαφοροποίησης φιλάθλου/οπαδού (ψευτοδίλημμα) ή κάποιων τυχόν γενεσιουργών κοινωνικών αιτιών βίας ή κάποια ίσως έλλειψη παιδείας. Αυτά είναι δοκιμιακά φληναφήματα για να μένουν όλοι με τη ψευδαίσθηση της ανάλυσης. Μια κάποια πετυχημένη διείσδυση στο θέμα θα έλεγα ότι θα ήταν η παράλληλη συσχέτιση πολιτικής και αθλητικής δραστηριότητας. Έχει αναρωτηθεί ποτέ κανείς σοβαρά αν πρέπει να πάμε πίσω κι από την ιστορία του ‘Κολοσσαίου’, για να αντιληφθούμε την καταγωγή των χρωμάτων και των συμβόλων των διαφόρων συλλόγων; Κι αυτή η προέκταση πάντως χαρακτηρίζεται από εικοτολογίες ,συχνά ανιστόρητων και ανίδεων με τις πραγματικές προεκτάσεις ,καταλήγοντας να διαβάζω κείμενα πανομοιότυπα με επιφυλλίδες κυριακάτικων εφημερίδων και να επιστρέφω σε έναν πλαδαρό λόγο ψυχολογικής ισοπέδωσης.
Παραθέτω ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του Θανάση Σκρουμπέλου στο βιβλίο του ‘Μπούκοβι, πώς ήρθε και γιατί έφυγε’.
« Θα σας φέρω ένα παράδειγμα, έχω ένα φίλο, ακτιβιστή κατά της διαπλοκής, κατά του ξεπλύματος χρημάτων. Αγωνίζεται για τη διαφάνεια σε όλα, να εισχωρήσει το φως της Δημοκρατίας ακόμη και στα στεγανά των πιο σκοτεινών σχέσεων πολιτικής και κεφαλαίου. Αυτά όταν είναι λογικός. Όταν κοντραριζόμαστε για τα ποδοσφαιρικά μου φωνάζει πως δεν τον νοιάζει από πού θα βρει χρήματα η ομάδα του, ας βρει ακόμη κι από το λαθρεμπόριο οπλών και λευκής σάρκας, αρκεί να του φέρει τους καλύτερους παικταράδες, τους πιο ακριβούς του πλανήτη, που θα του εξασφαλίζουν την νίκη κάθε Κυριακή
Το ποδόσφαιρο, στη σφαίρα που κινείται ο οπαδός, δεν έχει επαφή με τον ήλιο της λογικής, είναι πλανήτης στα σκοτάδια του συναισθήματος και στα αδιερεύνητα βάθη της ψυχής. Είναι ακόμη μια αποτύπωση σε μικρογραφία των φανερών και μυστικών σχέσεων και συγκρούσεων, των καθαρών ή των πιο βρώμικων, της κάθε κοινωνίας που ανήκει. »
Ραντεβού στο γήπεδο….
|
Hellas Blogs: Arta Blogs (Άρτα) Florina Blogs (Φλώρινα) Pella Blogs (Πέλλα) Zakynthos Blogs (Ζάκυνθος) Kozani Blogs (Κοζάνι) Kilkis Blogs (Κιλκίς) |