Όταν τον Ιούλιο του περασμένου χρόνου προέκυψε ζήτημα για το αν ανήκει στην πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας ή της Τουρκίας, απαγχονίστηκε για δεύτερη φορά. Αρκεί και η ελάχιστη μελέτη της ιστορίας του ‘Θεάτρου Σκιών’ για να αντιληφθεί κανείς ότι η εικόνα που, τελικά, επικράτησε (και στα δύο κράτη) είναι μια ‘εθνική’ έκδοση του ήρωα με ελάχιστα εναπομείναντα στοιχεία του ελεύθερου από κρατικούς μειονεκτικούς προσδιορισμούς χαρακτήρα του. Τελικά η U.N.E.S.C.O τον πολιτογράφησε Τούρκο και μερικοί χάρηκαν (;!) επειδή, επιτέλους, δε θα συνδεόμαστε άλλο με το κοινό πολιτιστικό παρελθόν της Ανατολής, που είναι γεμάτο μειονεκτήματα. Ευτυχώς όμως, που η εικόνα από τον Τσαρούχη μέχρι τον Πετρόπουλο, ακόμα δείχνει το δρόμο.
Εικόνες από το τάφο/μνημείο και το μουσείο στην περιοχή της Προύσας.
Πασάς:
Τι θα έλεγες Καραγκιόζη μου να γινόσουνα εσύ Πασάς κι εγώ Καραγκιόζης για μια μέρα;
Καραγκιόζης:
Μα και πάλι Πασά μου, ένα Καραγκιόζη κι έναν Πασά θα είχαμε...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλιακά Γράμματα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
