Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Το να παρατηρείς, ταυτόχρονα απόμακρος και ενεργός, την εξατομικευμένη ή μαζική συμπεριφορά γύρω σου, είναι συχνά ευκαιρία για συλλογισμούς. Το επιχείρησα ξανά την προηγούμενη βδομάδα, όπου βρέθηκα στην Πάτρα για να παρακολουθήσω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, μιας και ο Α.Ο. Κέρκυρα τιμωρήθηκε από την Αθήνα ήδη από τα μέσα του καλοκαιριού.
Εκεί, ξανάδιαπίστωσα την άμεση αλλαγή της συμπεριφοράς των ανθρώπων ,όταν παρακολουθούν μια αθλητική δραστηριότητα με έντονα τα στοιχεία της αντιπαλότητας. Για ποιο λόγο όλα αυτά τα, ασύμβατα με την καθημερινή και φροντισμένη εικόνα της προσωπικότητας, χαρακτηριστικά κατακλύζουν την έκφραση του παρατηρητή; Τι ανοίγει την πόρτα για να εμφανιστούν στοιχεία ρατσισμού, μισογυνισμού, μισοανδρισμού, φοβερού μισανθρωπισμού και αδιανόητου κρετινισμού; Ποιοι σκοποί βρίσκονται πίσω από έναν λόγο του βαρόνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν ότι : ‘για μένα σπορ σημαίνει μια Θρησκεία με Εκκλησία, Δόγμα και Κλήρο’;
Η σκιά του ανθρώπου αδέσμευτη, αχαλίνωτη και οργιαστική, μπροστά στα μάτια μας και έξω από τα σώματα μας. Πρωταγωνιστές, θεατές και δέκτες ταυτόχρονα (όλα ένα πρόσωπο) αλλάζουν προσωπεία. Καταλήγω να θεωρώ την συμπεριφορά της προσωπικότητας, απέναντι στην αθλητική δραστηριότητα, το ίδιο αποκαλυπτική για τα στοιχεία που τη συνθέτουν, όσο και την ερωτική δραστηριότητα. Ποιός ωφελείται άραγε και πώς; Δεν είναι απλά θέμα διαφοροποίησης φιλάθλου/οπαδού (ψευτοδίλημμα) ή κάποιων τυχόν γενεσιουργών κοινωνικών αιτιών βίας ή κάποια ίσως έλλειψη παιδείας. Αυτά είναι δοκιμιακά φληναφήματα για να μένουν όλοι με τη ψευδαίσθηση της ανάλυσης. Μια κάποια πετυχημένη διείσδυση στο θέμα θα έλεγα ότι θα ήταν η παράλληλη συσχέτιση πολιτικής και αθλητικής δραστηριότητας. Έχει αναρωτηθεί ποτέ κανείς σοβαρά αν πρέπει να πάμε πίσω κι από την ιστορία του ‘Κολοσσαίου’, για να αντιληφθούμε την καταγωγή των χρωμάτων και των συμβόλων των διαφόρων συλλόγων; Κι αυτή η προέκταση πάντως χαρακτηρίζεται από εικοτολογίες ,συχνά ανιστόρητων και ανίδεων με τις πραγματικές προεκτάσεις ,καταλήγοντας να διαβάζω κείμενα πανομοιότυπα με επιφυλλίδες κυριακάτικων εφημερίδων και να επιστρέφω σε έναν πλαδαρό λόγο ψυχολογικής ισοπέδωσης.
Παραθέτω ένα απόσπασμα από τον πρόλογο του Θανάση Σκρουμπέλου στο βιβλίο του ‘Μπούκοβι, πώς ήρθε και γιατί έφυγε’.
« Θα σας φέρω ένα παράδειγμα, έχω ένα φίλο, ακτιβιστή κατά της διαπλοκής, κατά του ξεπλύματος χρημάτων. Αγωνίζεται για τη διαφάνεια σε όλα, να εισχωρήσει το φως της Δημοκρατίας ακόμη και στα στεγανά των πιο σκοτεινών σχέσεων πολιτικής και κεφαλαίου. Αυτά όταν είναι λογικός. Όταν κοντραριζόμαστε για τα ποδοσφαιρικά μου φωνάζει πως δεν τον νοιάζει από πού θα βρει χρήματα η ομάδα του, ας βρει ακόμη κι από το λαθρεμπόριο οπλών και λευκής σάρκας, αρκεί να του φέρει τους καλύτερους παικταράδες, τους πιο ακριβούς του πλανήτη, που θα του εξασφαλίζουν την νίκη κάθε Κυριακή
Το ποδόσφαιρο, στη σφαίρα που κινείται ο οπαδός, δεν έχει επαφή με τον ήλιο της λογικής, είναι πλανήτης στα σκοτάδια του συναισθήματος και στα αδιερεύνητα βάθη της ψυχής. Είναι ακόμη μια αποτύπωση σε μικρογραφία των φανερών και μυστικών σχέσεων και συγκρούσεων, των καθαρών ή των πιο βρώμικων, της κάθε κοινωνίας που ανήκει. »
Ραντεβού στο γήπεδο….
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλιακά Γράμματα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
