Νίκου Κ ΚουρκουμέληΔιδάκτορα Ιστορίας
Περίληψη Εισήγησης
Το ιστορικό γεγονός της δολοφονίας του Καποδίστρια , της καταδίωξης των συνεργατών του και της καταστροφής μέρους των δομών που εκείνος πρότεινε , αποτελούν την απάντηση των παγιωμένων πλεγμάτων εξουσίας στις προσπάθειες εγκατάστασης ενός άλλου κράτους, ανεξάρτητου από τα συστήματα πολιτικών νοοτροπιών, ηθών και συμπεριφορών που είχαν διαμορφωθεί τόσο από την προεπαναστατική όσο και από την επαναστατική περίοδο . Η απάντηση αυτή στρέφεται επίσης και προς εκείνους που υπήρξαν υποστηριχτές του Κυβερνήτη στο δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης του Κράτους , στρατιωτικούς και πολιτικούς , υποδεικνύοντάς τους την συμμόρφωσή τους στους κανόνες, που έχουν καθοριστεί και την επανένταξή τους στον φυσικό τους πολιτικοοικονομικό χώρο . Η φυσική εξόντωση του Ηγέτη , που πολιτικοί αντίπαλοί του έφθασαν στον ακραίο χαρακτηρισμό της τυραννοκτονίας , δημιούργησε νέους αποπροσανατολισμούς στις μάζες που μόλις είχαν αρχίσει να αναλαμβάνουν πολιτικά και να ενδιαφέρονται για την άσκηση μιας άλλης πολιτικής. Σημειώνεται ότι,την αμέσως μετά την δολοφονία περίοδο, η περίπτωση του Καποδίστρια δεν αποτελούσε για τις ελίτ που καθοδηγούσαν την κοινή γνώμη, σε καμία περίπτωση πρότυπο ηγεσίας και πολύ περισσότερο κεφάλαιο εθνικής διαπαιδαγώγησης . Έπρεπε να περάσει αρκετός ιστορικός χρόνος για να αναφανεί η αξία της διοίκησής του , όπως το μυθικό πουλί που είχε για σήμα . Εδώ είναι ευκρινής η λειτουργία ενός αυτοτροφοδοτούμενου πολιτικού συστήματος στο οποίο είτε υστερεί ο Λαός και όλες οι προσπάθειες γίνονται από τον ηγέτη του , είτε υστερεί ο Ηγέτης και ο λαός προσπαθεί . Και στις δυο περιπτώσεις ο ουσιώδης παράγων της καλής λειτουργίας είναι οι ελίτ ( πολιτικές και πνευματικές ) χωρίς τις οποίες όσο και να θέλουν οι άλλοι δυο παράγοντες δεν θα δημιουργηθεί θετικό αποτέλεσμα. Όσο για την κοινωνική ανισότητα ,που υπήρξε ένας από τους κύριους στόχους της διοίκησης του Καποδίστρια, έτσι όπως διαρκώς και σήμερα , αναπροσαρμόζονται οι όροι της από την καθοδηγουμένη από δίκτυο κομματικών μεσιτειών προστασία «… στην εξυπηρέτηση των απλούστερων των πιο τυπικών σχέσεων με το Κράτος δηλαδή της φορολογίας , της στρατολογίας , της απονομής της δικαιοσύνης , της αναγνώρισης τίτλων ιδιοκτησίας…» αυτή αποτελεί άλλο ουσιώδες κεφάλαιο της εθνικής πολιτικής ζωής και βεβαίως αντικείμενο μιας άλλης συζήτησης, στην αναζήτηση προτύπων πνευματικής ή πολιτικής Ηγεσίας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
