Φύσηξαν όλοι οι αέρηδες μαζί.Έσβησαν τα κεριά του κόσμου.Μα οι φλόγες τους δεν χάθηκαν.
Έγιναν πεταλούδες.Μια πεταλούδα στροβιλίστηκε αρκετά, τόσο όσο να τρέξει να συντροφέψει το τρεμάμενο κερί απ του σκληρού ανέμου το φύσημα, και να του δώσει πνοή ζωής..
Λίγη καρδιά χρειάζεται, όχι πολλή.
Όλες οι πεταλούδες μπορούν να ανοίξουν τα φτερά τους, να φέρουν αέρα καθαρό, και να κινήσουν ξανά τον μύλο της ζωής.
Λίγη φωτιά χρειάζεται, όχι πολλή.
Να κινηθεί η μηχανή, να εργαστεί η σκέψη.
Όλα τα ξερά φύλλα μοιάζουν με φλόγες ακίνητες, που όμως μπορούν ν ανάψουν ξανά.Μπορούν να γίνουν πεταλούδες!
Όλα τα σβηστά κεριά μπορούν να στεγάσουν μικρές ζεστές ανάσες, κι αυτές μπορούν να γίνουν μικρές σπίθες.
Μικρή σπίθα χρειάζεται, όχι μεγάλη.
Τα χαμένα φτερά μπορούν να γίνουν μικρές ζωντανές φλόγες και ν ανάψουν όλα τα κεριά μέσα μας.
Λίγη ψυχή χρειάζεται, όχι πολλή.
Αυτή η λίγη ψυχή μπορεί νάναι Μεγάλη.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
