Για να δούμε τι μαζέψαμε απ αυτό το καλοκαίρι..Κοχύλια και βότσαλα, αρώματα και χρώματα,εικόνες και λόγια..Για να δούμε τι άξιζε να φυλαχτεί και τι αναθεωρήθηκε και άρα πρέπει να μας αδειάσει το χώρο;
Δυό μήλα ίδια, το ψέμα και η αλήθεια. Πρέπει να ξεφλουδίσεις τον καρπό για να δεις πότε είναι σάπιος.Και μετά πρέπει να διασώσεις την ψυχή απ όλα τα σάπια.Μοιάζουν τόσο πολύ στην όψη. Διαφέρουνε στην κόψη.
Το ψέμα κόβει και αιμορραγεί.
Η αλήθεια κόβει και προστατεύει.
Καίει και ασφαλίζει.
Σε μια γωνιά ένα τετράδιο που λες και γέμισε με παραστάσεις. Χαράχτηκαν τα λόγια μέσα του. Είχαν το λόγο τους.
Κάποια χαράχτηκαν με κόκκινο μελάνι, για να μην τα πλησιάσουμε ξανά ποτέ. Αποδείχθηκαν ψευδή τα χρώματά τους. Θαμπώνουν τα λευκά, λερώνουν τις δαντέλες μας.Κάποια Πολύτιμα στο άγγιγμα και στη Γνώση τους.Ήταν αληθινά μαργαριτάρια μέσα στ όστρακο.
Διασώζονται εκεί μέσα ακόμη στον καθάριο βυθό τους.
Τι απέμεινε;Όλα τα ψέμματα χωρίς τα περίτεχνα στολίδια τους.
Όλες οι γνήσιες ομορφιές χωρίς προσμίξεις.
Τι απέμεινε;Ένας καθρέφτης που καθρεφτίζει τ Αληθινά,και τα πολλαπλασιάζει σε μιά αγκαλιά από γνήσια ροδοπέταλα.. Γέμισε με άρωμα ο τόπος.Με τις σκιές ποιος κάθεται πια ν ασχοληθεί;
Ένας θησαυρός είναι στο σεντούκι μας, από εκείνα που αγνοούσαμε κι όμως, μέσα από το βίωμα και την εμπειρία που ξεφλουδίζει τον καρπό, τώρα αναπαύονται στα χέρια μας μέσα σε πλούσια σοδειά.
Καλό φθινόπωρο της σποράς..
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
