(θεατρικός μονόλογος) θεατρική διασκευή, σκηνοθεσία, κοστούμι, ερμηνεία: Ναταλία Καποδίστρια
12 Αυγούστου 2011, ώρα έναρξης: 21.00 μ.μ
Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου …Ένα απόγευμα, κάποια χρόνια, μπορεί λίγα αλλά μπορεί και πολλά, μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε ένα καφενείο μιας πόλης της Ευρώπης , η Αυστριακή Εβραία, Γερτρούδη Στερν, μιλάει σε έναν άγνωστο για την ιστορία της ζωής της.Η απροσδιόριστης ομορφιάς Γκρέτα- έτσι προτιμάει να τη φωνάζουν- θα ξεδιπλώσει, με πολύ αλήθεια και αρκετό ψέμα, την διήγησή της, ακροβατώντας με μοναδική αμεσότητα πάνω σε μπορεί να την έχει πονέσει, να την έχει τσακίσει... αλλά και σε ό,τι την έχει κρατήσει ακόμα ζωντανή. Με χαμόγελο και αφοπλιστική ειλικρίνεια, προσκαλεί τον άγνωστο ακροατή της, στο δωμάτιό της για μια νύχτα, που θα μπορούσε, ίσως και να είναι από τις τελευταίες της.

Λίγα λόγια για τον Νίκο Καχτίτση και το έργο του
Γεννήθηκε το 1926 στην Γαστούνη της Ηλίας. Κατά την νεανική του ηλικία στην Πάτρα, ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών. Το 1952, μετά την αποστράτευσή του, μετανάστευσε στο Καμερούν, όπου εργάστηκε ως λογιστής. Το 1956, ύστερα από πρόσκληση της μετέπειτα συζύγου του Θάλειας, μεταναστεύει στο Μόντρεαλ του Καναδά, και το 1962 αποκτούν τον γιό τους, τον Θωμά. Στο Μόντρεαλ, εργάστηκε σε διάφορες θέσεις, όπως διερμηνέας στα δικαστήρια, υπάλληλος σε ταξιδιωτικό γραφείο κ.α. Ο Καχτίτσης ήταν φανατικός αναγνώστης της λογοτεχνίας και λάτρης μεταξύ άλλων, του Προυστ, του Κάφκα και του Ντε Κουίνσυ. Υπήρξε δεινός αλληλογράφος, τα χρόνια του Καναδά ιδίως, βρήκε σημαντικότατη εκφραστική διέξοδο μέσα από την σύνταξη εκατοντάδων, συνήθως πολυσέλιδων, επιστολών προς φίλους και γνωστούς. Κυριότεροι αποδέκτες υπήρξαν ο Γ. Παυλόπουλος, ο Τ. Σινόπουλος και ο Ε.Χ. Γονατάς. Με εκδόσεις που τύπωσε ο ίδιος και άρθρα στην παροικιακή εφημερίδα «Ελληνοκαναδικό Βήμα» εναντιώθηκε στη Δικτατορία του 1967. Τον Μάιο του 1970, χτυπημένος από λευχαιμία, επιστρέφει στην Ελλάδα, όπου και πεθαίνει. Δημοσίευσε τα ακόλουθα έργα : «Ποιοι οι φίλοι» (1959), «Η oμορφάσχημη» (1960), «Το ενύπνιο» (1960), «Ο εξώστης» (1964), «Η περιπέτεια ενός βιβλίου» (1965) και «Ο ήρωας της Γάνδης» (1967). Οι ήρωές του διακατέχονται από μια συνεχή αγωνία και ένα άγχος που τους συνθλίβει. Όλοι, λίγο- πολύ, κατατρύχονται από το παρελθόν τους που για κάποιους είναι τραυματικό, ενώ για άλλους συνδέεται με ένα πλέγμα ενοχών γύρω από ανομολόγητες πράξεις. Η μεταθανάτια αναγνώριση του Νίκου Καχτίτση ήρθε με την επανέκδοση όλων των πεζών του και με την παρουσίαση αφιερωμάτων σε γνωστά ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά. Το σύνολο του έργου του πρόκειται να επανεκδοθεί από τις εκδόσεις «Κίχλη». Στην Ομορφάσχημη ο συγγραφέας διηγείται, σε μορφή επιστολής που απευθύνεται σε φίλο, την ιστορία της Γερτρούδης Στερν, Αυστριακής Εβραίας, όπως, υποτίθεται, την έχει ακούσει από την ίδια. Η ομορφάσχημη, γνήσιο τέκνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, βλέπει τη ζωή της να συμπαρασύρεται στη δίνη του πολέμου και να υφίσταται δραματικές ανατροπές.

Μικρό βιογραφικό σημείωμα της Ναταλίας Καποδίστρια.
Η Ναταλία, κόρη του Βιάρου-Αυγουστίνου Καποδίστρια, κατάγεται από την Κέρκυρα. Μελέτησε κλασικό και σύγχρονο χορό και είναι αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Εργάζεται στο θέατρο από 1987. Έχει συνεργαστεί με το «Αμφιθέατρο» του Σ. Ευαγγελάτου, το «Εθνικό Θέατρο», τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου, Πάτρας και Καλαμάτας, το «Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας», το «Θέατρο του Νότου», το «La Mama Theatre Of New York», το «Festival d’ Avignon», το «Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν» και με θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, στην Αθήνα και την περιφέρεια. Έχει συνεργαστεί με τους σκηνοθέτες Αλέξη Μινωτή, Μ. Λυμπεροπούλου, Γ. Χουβαρδά, J.Lassalle, Π. Μιχαηλίδη, R. Jett, Κ. Αρβανιτάκη κ.λπ., σε κείμενα των Ευριπίδη, Αισχύλου, Α. Στρίντμπεργκ, Χ. Πίντερ, Γ. Χειμωνά, Α. Στάικου, Ρακίνα, Φ. Ντοστογιέφσκι, Β. Κατσικονούρη, Α. Καμύ, Σ. Μπέρκωφ, Δ. Κεχαίδη, Μ.Ν. Γκελντερόντ, O.Σαίξπηρ κ.λπ. ‘Έχει πρωταγωνιστήσει στις τηλεοπτικές παραγωγές «Η Ζωή του Αττίκ» (ΝΕΤ), «Τα Ψάθινα Καπέλα» (ΝΕΤ) (πάνω στο ομώνυμο διήγημα της Μ. Λυμπεράκη), «Ο Κακός Βεζύρης» (ΜΕGA) και έχει εμφανιστεί σε αρκετές παραγωγές της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης. Έχει συνεργαστεί στον κινηματογράφο με τους σκηνοθέτες Β. Βαφέα, Μ.Ηλιού, Τ.Μπουλμέτη, P.A.Meier, Γ. Ζερβουλάκο, Γ. Κορδέλα, Α. Αλεξίου, A. Davis κ.λπ.
Στην Κέρκυρα, έχει συμμετάσχει σε εκδηλώσεις οργανωμένες από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, το Κέντρο Unesco του Ιονίου και από άλλους πολιτιστικούς φορείς, με ομιλίες και απαγγελία ποιητικών και λογοτεχνικών κειμένων. Την περίοδο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2010 και Φεβρουαρίου 2011 συνεργάστηκε με την κυρία Μαρία Μελέντη, υπεύθυνη της Πινακοθήκης του Δήμου Κερκυραίων, στα πλαίσια των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, πάνω στην δράση «Ένα Σάββατο- παραμύθι». Τέλος, έκανε την εμφάνιση της στα εικαστικά δρώμενα, το 2008 παρουσιάζοντας την πρώτη ατομική της έκθεση σε ακουαρέλα, στην γκαλερί ARTOWER της Αθήνας. Το 2010 συμμετείχε σε ομαδική έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών στην Βοστώνη των Η.Π.Α., και την Άνοιξη του 2011 στην ομαδική έκθεση Νέων Κερκυραίων Ζωγράφων, στην Πινακοθήκη του Δήμου Κερκυραίων.
Η ίδια η Ναταλία λέει για το πρώτο "άγγιγμα", την πρώτη εμπειρία επαφής της με το κείμενο:
"Όταν πρωτοδιάβασα το κείμενο του Νίκου Καχτίτση, ένοιωσα την επιθυμία να δω την ηρωίδα του, την ομορφάσχημη Γερτρούδη Στερν, πάνω στην σκηνή : ζωντανή… να μιλάει,να χειρονομεί, να εκφράζεται. Ένα στοίχημα με τον εαυτό μου και τις ως τώρα «αποσκευές μου», ως ηθοποιός και ως άνθρωπος. Είναι ιδιαίτερο πολύ το κείμενο του Καχτίτση, όπως όλη η γραφή του. Πρόκειται για ένα κείμενο αιρετικό, έτσι το έχουν χαρακτηρίσει, με σκανδαλώδη προφορικότητα και αμεσότητα τόσο για τον αναγνώστη, αλλά ακόμα περισσότερο, για τον ηθοποιό που το θα φέρει στο φως της σκηνής.
Θα το χαρακτήριζα σαν μια παρτιτούρα ανεξάντλητων δυνατοτήτων - προοπτικών ερμηνείας και παρουσίασης σκηνικής … είναι προσωπική υπόθεση το πόσο θα καταδυθείς σαν ερμηνευτής, αλλά και σαν θεατής, ακόμα, στο κόσμο του Καχτίτση… Πάνω απ’ όλα όμως, αυτό που με συγκίνησε την δεδομένη χρονική στιγμή και, έτσι και, πήρα την απόφαση ασχοληθώ με το ανέβασμα της «ομορφάσχημης», είναι η ολοφάνερη άρνηση του Καχτίτση να ηρωοποιήσει την πρωταγωνίστριά του, αν και πιστεύω θα του ήταν ιδιαίτερα εύκολο, καθώς όπως πληροφορούμαστε από την αλληλογραφία του, η Γερτρούδη Στερν, μπορεί και να ήταν υπαρκτό πρόσωπο και ο Καχτίτσης ίσως και να την είχε συναναστραφεί… … Περισσότερο από κάθε άλλη φορά νοιώθω, πως πάνω απ’ όλα, θα ήταν ενδιαφέρον, αν όχι χρήσιμο, το να σκύψουμε με απλότητα , χιούμορ , κατανόηση και πολύ αγάπη πάνω από το «κουβάρι» του δικού μας του εαυτού … έτσι κάπως, όπως φαντάστηκα την δική μου ομορφάσχημη να σκύβει το κεφάλι ,με συστολή αλλά και ανεξάντλητη διάθεση επικοινωνίας, και με χαμόγελο να μας λέει : … με συγχωρείτε, θα ήθελα λίγο από τον χρόνο σας, για να «κρατηθώ»…
Ναταλία Καποδίστρια

Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ, μετά από αυτή την "πρόγευση " που έχει ήδη σαφή προοπτική ενδοσκόπησης και αντλεί ψήγματα αυτοσυνειδησίας, ανυπομονώ να γνωρίσω τη Γκέρτα, μέσα από την Ερμηνεία της Ναταλίας.
Αισθάνομαι οτι θα μου διακινήσει εσωτερικά ισχυρά συναισθήματα, καθώς μοιάζει να ταξιδεύει μέσα από ωστικά κύματα περιπέτειας του Νοήματος, πριν οδηγηθεί στο τέλος του Ταξιδιού, ή μήπως στην αρχή; Θα επανέλθω με οπτικοακουστικό υλικό, οπωσδήποτε!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
