Βαδίζει συνεχώς απ το πρωί.Άσκεφτα περπατάει χαράζοντας γράμματα που πριν χαθούν έχουν αφήσει τα σημάδια τους στο χώμα.Μετά φυτεύει το χορτάρι στις γραμμές και περπατάει με φροντίδα ανάμεσα, νομίζοντας ότι φύτεψε σπάνια λουλούδια.Ανυποψίαστα σηκώνει σύννεφα απ τις άκρες κι αφήνει ίχνη μόνο στο χορτάρι του.Σταγόνες που δεν δροσίζουνε τη σκέψη.Πετάει το χαρταετό του, μη ξέροντας που να τον στρέψει να μη μπλεχτεί σε ηλεκτροφόρα καλώδια σαν αυτά που μοιάζουν τόσο δεσμίδες ακτίνων που θα μπορούσαν να οδηγούν στο Φως.Δεν είναι παντού ο αέρας καθαρός, και είναι αναγκαίοι οι φωτεινοί σηματοδότες.Μόνο που συχνά μπερδεύουν τους αετούς που καίγονται στον αέρα από λάθος, λίγο πριν ίσως φτεροκοπήσουν σ ελεύθερο ουρανό...Αμέριμνα κατοικεί στη σελίδα του, πατάει πάνω σε κινούμενο χορτάρι, πάνω σε άπειρο αριθμό σελίδων, πάνω από τους χαρταετούς των άλλων..Κι όταν η σελίδα του γυρίσει, θα βρεθεί στη σκιά μαζί με τους άλλους, κι άλλοι θάρθουν να κατοικήσουν στην επόμενη σελίδα, και να φυτέψουν το χορτάρι τους με μέλλον βέβαιο ως προς το αβέβαιο!Εκτός εάν σταθεί και μετρήσει το μέγεθός του και το Άπειρο. Και ίσως τότε Κάτι αγγίξει την καρδιά του..
Αυτό το βιβλίο κανείς δεν το διάβασε ποτέ.Εκτός από Εκείνον που το έχει γράψει..Και τη σελίδα του δεν τη διάβασε σωστά ποτέ.Παρά μόνον από το τέλος.Κι ώσπου να δώσει Νόημα στην αρχή και στις παραγράφους, το Τέλος έκαμε ανώφελη την ανάγνωση..Αν Σήμερα αποφασίσει να κοιτάξει Ψηλά αντί για κάτω, ίσως μόνο Αυτό τον ανεβάσει στους αιθέρες ανάλαφρο,
μόλις θα γύριζε η σελίδα και λίγο πριν ίσως κλειστεί μέσα της.Αλλά, αυτή είναι μία ανώφελη γνώση αν κατακτήθηκε μετά, λίγο μετά απ τη Στιγμή που είχε παρέλθει η σελίδα
ή ίσως ακόμη όχι;Καθώς έχει πολλά πετάγματα και αυτή η τελευταία γραμμή.
Προλαβαίνει ίσως..
Αν γράψει Σήμερα κάτι Αληθινό στον αετό του, μπορεί μόνο Αυτό να δραπετεύσει από τη σελίδα του, γιατί μόνο η Αλήθεια δίνει φτερά που δεν καίγονται,
Δεν καίγεται το Φως.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
