Ένα λαρνάκι στον κήπο.

Μέσα του ανθίζει ένας βρεγμένος κόσμος.

Κρατάει λαμπερά στις όχθες τ ουρανού, σπαρμένα λουλούδια του χθες.Κι όλα κινούνται στην τροχιά του ήλιου.

Τα νούφαρα αντικρίζουν ήλιο.

Και καθρεφτίζουν ουρανό..

Γιαυτό όταν ο ήλιος κρύβεται,

Όταν μου λείπει ουρανός,

Βρίσκω πάντα εδώ κρυμμένο ένα κομμάτι.

Παίρνω στα χέρια την καρδιά κι έρχομαι εδώ για να την καθρεφτίσω..

τη βυθίζω μέσα στο νερό του ουρανούκαι βρίσκει ξανά τα βήματά της στην τροχιά του ήλιου.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »