Έγραφα γιαυτόν το Δεκέμβρη του 2009:
Έχει διαδεχθεί μια μακριά σειρά από νοήμονες συγγενείς του,που μερικοί ήταν πατρίκιοι, και οι περισσότεροι ..πληβείοι..Και όλοι ξεχωριστά κι αγαπημένα μέλη της οικογένειας, με πλήρη γνώση της θέσης τους σ αυτήν.Δέν αμφέβαλλαν ποτέ.Οι άνθρωποι αμφιβάλλουν γι αυτά τα πράγματα..Οι σκύλοι όχι..Μοιάζει με άνθρωπο, ευτυχώς όχι πολύ..Είναι ο καλύτερος φύλακας του σπιτιού,και έχει οριστεί επί της υποδοχήςΌταν έρχεται άνθρωπος του σπιτιού,δέν μπορεί να κρύψει τη χαρά του.. Χοροπηδάει με τόση ορμητικότητα και σκαρφαλώνει πάνω μουόσες κι αν έχω αντιρρήσεις,όσο κι αν χρησιμοποιώ αυστηρού τύπου διαταγές,αυτός σχεδόν χαμογελάει κι αψηφά, ξέρει τί κάνει..Ψυχολογεί καλύτερα από ψυχολόγος. Δεν λαθεύει..Πάντα του έχω ένα κρυμμένο κέρασμα. Ξέρει να περιμένει χωρίς άγχος..Δεν είναι άνθρωπος..Τα μωρά δεν τον φοβούνται όταν βρυχάται σαν λιοντάρι και ξεκαρδίζονται μαζί του σαν νάναι παιδί.. Κι όταν φεύγω, τριγυρίζει γύρω μου και γύρω από το αυτοκίνητο και με ξεπροβοδίζει ακολουθώντας ή και προπορευόμενος περίπου δυό χιλιόμετρα αφού έχω απομακρυνθεί και μετά γαβγίζει στακάτο σε χαιρετισμό πριν κάνει μεταβολή.Έχει εκτελέσει το καθήκον του κι επιστρέφει σπίτι. Έχει αίσθηση καθήκοντος και δεν παρεκκλίνει.Είναι ο Μπόμπυ που "χαμογελάει" και σκύβει να χαϊδευτεί στο παπούτσι μου και να γουργουρίσει μ ευγνωμοσύνη για το χάδι στο μουσούδι του..Όχι, δεν είναι άνθρωπος, αλλά διδάσκει τους ανθρώπους..
Όμως σήμερα, ήρθε μια σκυλίτσα επίσκεψη,Επιθεώρησε τον τόπο, ενέκρινε τ αφεντικά, της άρεσε το παλικάρι μας,
και σκέφτηκε οτι καλά είναι εδώ. Ήρθε με διαθέσεις για να μείνει.
Αρχικά ο κύριος τη δέχτηκε γαλαντόμος και ευπατρίδης, αλλά μόλις είδε ότι βολεύτηκε καλά στη δική του επικράτεια, κι ανέπτυξε σχέσεις με τους ανθρώπους του, κούνησε την ουρά της στους ανθρώπους του,
κι εκείνοι έπαιξαν μαζί της κι όχι μαζί του..
και μετά βολεύτηκε στους ίσκιους του, τους δικούς του ίσκιους δίπλα από τους δικούς του ήλιους..και η κυρία πόζαρε με χάρη στο φακό, σαν να έμενε πάντα εκεί,
με τον αέρα της κυρίας του σπιτιού,
με ύφος αδιαμφισβήτητης βασίλισσας 
που χαλαρώνει στον ήλιο
και κάνει οτι δεν βλέπει 
με μισόκλειστα βλέφαρα
Κάτι πέρασε σαν σκιά απ το βλέμμα του, και σαν παιδί έμεινε παράμερα να βλέπει.
Μετά από λίγο όμως έρχεται να καθίσει στη σκιά του, αλλά,βλέπει τη θέση κατειλημμένη. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά οτι η κυρία φωτογραφίζεται στη θέση του..Αγνόησε επιδεικτικά το κούνημα της ουράς της που του έκανε χώρο να ξαπλώσει κι αυτός.. Όρθωσε το ανάστημα, με κοίταξε με βαριά πληγωμένα ματόκλαδα, και 
ως.. άνθρωπος, γυρίζει την πλάτη του, κι αποχωρεί περήφανα...
ενώ η κυρία, απλώς μετά την πόζα, ξαπλώνει ξανά νωχελικά.. Μετά από το ατόπημά μου, όταν τον αναζήτησα, με ..στραβοκοίταξε και χώθηκε σε σημείο που ήταν αδύνατον να τον προσεγγίσω..Δεν πέρασε μισή ώρα, κι έφευγα. Μόλις το κατάλαβε έτρεξε από την κρυψώνα, σαν μικρό παιδί, το είχε ξεχάσει και χόρευε δίπλα μου όπως πάντα..Τόσο ακριβώς κρατούν τα ..σκυλίσια πάθη.Όχι όσο τ ανθρώπινα..Δεν κρατάει αυτός εμπάθεια να την αποθηκεύσει, να την αναπαράγει, να την σπείρει, να την φυτρώσει, να την καρπίσει και να την καλλιεργεί αιωνίως..Δεν είναι άνθρωπος..αλλά διδάσκει τους ανθρώπους..
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανέμων Δίχτυα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
