Corfu Blogs » Αλωνάκι της ποίησης » Όλα τα μπλογκ του νομού Κέρκυρας με μια ματιά

Expand/Collapse

Αλωνάκι της ποίησης (100)

Σελίδες: 1 2 3 ... 20

Κέρκυρα, 03.09.2010
00:12
Σ’ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΑΪΚΑΚΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

Σ’ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΑΪΚΑΚΙ

Σε ένα μικρό καϊκάκι
αρμένιζα χαμένος,
στη θάλασσα τση αγάπης
χωρίς να βλέπω γη.

Μόνη μ’ ελπίδα ένα άστρο
όλοι μου λέν’ στο δρόμο,
και ’γώ σ’ αυτό θωρώντας
εχαίρουμουν πολύ.

Περισσότερα... »
00:11
ΑΝ ΕΙΧΑ ΕΝΑ ΣΦΥΡΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο TRINI LOPEZ: IF I HAD A HAMMER

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η RITA PAVONE: DATEMI UN MARTELLO

Περισσότερα... »
00:08
ΟΛΟ ΓΕΛΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ (1850-1889)

ΟΛΟ ΓΕΛΑ

Όλο γελά, θαρρείς και στα λακκάκια
Που βλέπεις στο δροσάτο μάγουλό της
Έχουν φωλιά τα γέλια σαν πουλάκια
Και κελαδούν σκοπό των το σκοπό της.

Με πέθανες, της λέω και γελάει!
Ορκίζεται ποτέ της να μην κλάψει·
Λέει, δεν έμαθε καθόλου να πονάει
Και δεν τη μέλει τί καρδιές θα κάψει!

Ωιμέ! την είδα δάκρυα να χύνει
Να πνίγει το αιώνιό της χάχα
Γιατί... στην τραχηλιά της είχε μείνει
Μιά σούφρα ασιδέρωτη μονάχα!

Από το περιοδικό «Εστία», Τόμ. 28, Αρ. 707 (1889), σελ. 47.

Περισσότερα... »
00:07
ΠΑΙΖΕΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΜΠΕΤΣΟ ΕΪΣΜΕΝΤΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΠΑΙΖΕΙ Ο BECHO EIZMENDI: LA CUMPARSITA

Περισσότερα... »
00:07
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΑΝΙΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ: ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΑΝΙΑ

Περισσότερα... »
00:04
ΖΟΣΕ ΡΕΖΙΟ!
» Αλωνάκι της ποίησης

JOSÉ RÉGIO (1901-1969)

SONETO DE AMOR

Não me peças palavras, nem baladas,
Nem expressões, nem alma...Abre-me o seio,
Deixa cair as pálpebras pesadas,
E entre os seios me apertes sem receio.

Na tua boca sob a minha, ao meio,
Nossas línguas se busquem, desvairadas...
E que os meus flancos nus vibrem no enleio
Das tuas pernas ágeis e delgadas.

E em duas bocas uma língua..., - unidos,
Nós trocaremos beijos e gemidos,
Sentindo o nosso sangue misturar-se.

Depois... - abre os teus olhos, minha amada!
Enterra-os bem nos meus; não digas nada...
Deixa a Vida exprimir-se sem disfarce!

Το υλικό της ανάρτησης μας το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Rosario Dawson.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 02.09.2010
00:16
ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Η ΚΑΡΔΙΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ: ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Η ΚΑΡΔΙΑ

Περισσότερα... »
00:10
ΤΑΝΓΚΟΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

ΤΑΝΓΚΟΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ

Στον Νίκο Μαυρωνά

Των φθόγγων φύλλα δροσερά
στις ρεματιές του ονείρου,
καθώς βουλιάζουν τα φτερά
μες στα νερά του απείρου,
να μπάσετε την ομορφιά
στης κιβωτού τη μοίρα
και μύριοι κόσμοι σαν καρφιά
να στερεωθούν στη λύρα,
να γίνουν μέτρα και ρυθμοί,
ψηφία νά ’ναι κι αριθμοί.

Δυνάμεις ξένες, μα ορατές
στον αδηφάγο χρόνο,
τα πέρατα σαν πειρατές
κουρσέψτε· και όταν μόνο
των πεύκων η ανασαιμιά,
γοργό πουλί, τον ήχο
θ’ αρπάξει από τα γιασεμιά,
που θα μπηχτούν στο στίχο,
θα γίνει πέτρα πια ο αριθμός,
αλέτρι, αμέτρητος ρυθμός.

Περισσότερα... »
00:07
ΜΟΥ ’ΠΕΣ ΟΧΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ΑΓΙΣ ΘΕΡΟΣ (1875-1961)

ΜΟΥ ’ΠΕΣ ΟΧΙ!

Μού ’πες όχι – και δίπλα μας το ρείκι
Όλο νάζι στη βρύση μυστικά
Εμιλούσε στο πράσινο το φύκι.

Μού ’πες όχι – κι εμένα δεν κοιτούσαν
Τα γοργά σου τα μάτια τα γλυκά
Μόν’ ψυχούλες που τ’ άνθη εμπρός φιλούσαν.

Μού ’πες όχι – και έσφιγγες στο χέρι
Δυό μπουμπούκια ενός κλαριού παιδιά
Σαν να επόθεις τα δυό να κάνεις ταίρι

Μού ’πες όχι – μα μέσα η πονεμένη
Μες στα στήθη σου τό ’ξερε η καρδιά
Ή το είπε η λαλιά σου γελασμένη;

Από το περιοδικό «Εστία», τόμ. 38, Αρ. 25 (1895), σελ. 196.

Περισσότερα... »
00:01
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΙΝΑ: ΜΙΑ ΖΕΒΡΑ ΜΕ ΠΟΥΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η MINA

UNA ZEBRA A POIS

Per comporre una canzone commovente
devi pensare a chi ti fa vibrare il cuore
io l'ho scritta ed e' davvero sorprendente
pur non essendo una canzone d'amore.
Dante s'ispiro' a Beatrice
chi sara' la nostra ispiratrice?
Mah!!

Una zebra a pois
me l'ha data tempo fa
uno strano maraja
vecchio amico di papà
una zebra a pois
beh, che c'è!
a pois, a pois, a pois!
Una zebra a pois
è una grande novità
assomiglia a un sofà
non a strisce ma a pois
una zebra a pois
beh, che c'è?
a pois, a pois, a pois!
La chiederanno certo alla televisione
e le vorranno dedicare una canzone
credo questa qua!.
Una zebra a pois
fortunato chi ce l'ha!
Poverina, lei non sa
d'esser piena di pois.
Una zebra a pois beh, che c'è?
A pois, a pois, a pois!
Pois, pois, pois, pois!
Pois, pois, pois, pois!
Pois, pois, pois, pois!
Abracadabra è bella la mia zebra!
Pois, pois, pois, pois!
Pois, pois, pois, pois!
pois, pois, pois, pois!
Ora vi canto la canzon
una zebra a pois
fontunato chi ce l'ha!
Poverina, lei non sa
d'esser piena di pois.
Una zebra a pois
beh, che c'e'!
a pois, a pois, a pois!
Una zebra
una zebra
a pois
è tutto qua!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 01.09.2010
02:01
ΕΧΩ ΜΙΑ ΒΑΡΚΑ ΜΕ ΠΑΝΙΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΕΧΩ ΜΙΑ ΒΑΡΚΑ ΜΕ ΠΑΝΙΑ

Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης.
Μουσική: Κώστας Κωνσταντακόπουλος.
Δίσκος: Πουλόπουλος 4 (1970).

Περισσότερα... »
00:12
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΜΤΑΚΟΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ACTIVE MEMBER

Ο ΜΠΑΡΜΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙ Η ΑΠΟΛΗΣΜΟΝΙΑ

Στου μπαρμπα Γιάννη τη βεράντα μυρίζει γιασεμί
φέρμα κουβέντα στριφτάρι κι αβέρτα οι στοχασμοί.
Των ματιών το βούρκωμα θυμάμαι και τα γέλια,
τις μνήμες για σπουδαίους και για κενά βαρέλια.
Την βύθισή του στα μαύρα περασμένα
(τα για όλους ξεχασμένα) την 'εκανε για μένα
στα χαρτογραφημένα απ' τους αποθηριωμένους
με πήγε από μέρη λεύτερα τόπους ξεσφραγισμένους.

Πάμε Ακροναυπλία γι αρχή μ αψηφισιά
για κάποιους μοναξιώτες μ ένα φεγγίτη μοιρασιά.
Θυμάμαι από τη Θήβα έναν λεβέντη γιατρό
η «ΟΠΛΑ» του χε τάξει να τον βρούνε μισερό.
Τον βρήκαν κρεμασμένο θα βγαινε σε έναν μήνα
και κλέψαν το τεφτέρι του που θα δινε στον Στίνα.
Να σε πάω Ικαρία, Μακρόνησο ή Γιάρο
για τη σιωπή μου εκεί κάποιοι με λέγαν «Χάρο».
Δεν ήμουν στα κοπαδιαστά, στους κωλοπετσωμένους
ήμουνα ήδη στους νεκρούς τους κατασταλαγμένους.
Ξέρεις, απ τα κοπάδια κάποιους τους είδα υπουργούς,
κυβερνήτες πατεράδες και γυιούς.
Μα φτου στο διόλο, σκατά στο στόμα μου
στην ψυχή ο παραδαρμός κι όχι στο σώμα μου.
Εμάς, του «τίποτα» μας σκοτώναν με το γάντι
ή ύστερα απ το πετσόκομα μας δίναν πασαβάντι
και την στάμπα τους σε κάθε τρισκατάρατο,
γιατί η ιστορία στον τόπο αυτό είναι κατουροκάνατο
και αυτή που λες εσύ, μικρή κοσμογωνιά,
μια χαμηλοβλεπούσα είναι στην απολησμονιά.

Θα σου πω στα γρήγορα (πράγμα δυσκολοκάμωτο)
για κάθε προτάτο πλανερό και ατσαλάκωτο.
Το ΕΑΜ, τη Βάρκιζα, τα μαζεμένα «Yes»,
το κόμμα και την αποχή από τις εκλογές.
Τον Παπάγο, τον Πλαστήρα και τον βασιλιά,
τους αποστάτες και της Χούντας τη ληστοφωλιά,
το ΠΑΚ, την αντίσταση απ το παράνομο κόμμα
- οι εκλεκτοί στα Παρίσια κι οι άτυχοι στο χώμα.
Για το νόμιμο κόμμα, το δώρο του εθνάρχη,
την αλλαγή, το καθεστώς του όπως λάχει,
τους κοσκωτάδες και το ροζέ 89
σερί πάει η γεννοβολιά μέχρι τούτη τη γενιά.
Θα θελα να με ρώταγες ποιος σκότωσε τον Άρη,
ποιος έδωσε τον Ράπτη και τον Καστοριάδη,
ποιος τον Λαμπράκη σκότωσε και ποιος τον Παναγούλη,
ποιος κρυβόταν πίσω από το μάυρο κουκούλι.
Τίνος Ρέμβη ήτανε η χουντομορταρία
και ποιοι οι ανθρωποφύλακες στα κελιά τα κρύα.
Ποιοι λοιδωρούσαν τα παιδιά στο Χημείο
και ποιοι της λευτεριάς δεν περάσαν το πορθμείο.
Ρώτα με λεβέντη μου, μέρες να σου λέω,
γι άλλα θα βλέπεις να γελώ και γι άλλα ίσως να κλαίω.
Κοντεύω τα εκατό μεγάλη σερμαγιά
μα έξω απ το μνημούρι μου η απολησμονιά.

Περισσότερα... »
00:09
Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ

Στο λιβάδι ξεχασμένος
ένας γάιδαρος βοσκούσε·
τίποτ’ άλλο δε ζητούσε
ο καημένος.

Το χορτάρι του μασούσε
κι ήταν τρισευτυχισμένος
και το ξύλο λησμονούσε
ο καημένος.

Και την τύχη ευχαριστούσε,
που δεν ήταν φορτωμένος,
και τα δυο του αυτιά κουνούσε
ο καημένος.

Τους εχθρούς του συχωρούσε
κι ήτανε συχωρεμένος,
και τον κόσμον αγαπούσε
ο καημένος.

Το Θεό παρακαλούσε
για να μείνει εκεί δεμένος
και να βόσκει όσο θα ζούσε
ο καημένος.

Περισσότερα... »
00:06
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟΠΑΙΔΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΓΑΒΑΛΑΣ: ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟΠΑΙΔΟ

Περισσότερα... »
00:03
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΑΡΛΟ ΝΤ' ΑΝΤΖΙΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLO D’ANGIÒ

TARANTELLA DEL GARGANO

Comma dei fari pì amà sta donni?
Di rose dee fare nu bellu ciardini

nu bellu ciardini
ntorni p'intorni lei annammurari

di prete preziosi e ori fini
mezzo ce la cava na brava funtani

na brava funtani
e ja ja ca corri l'acqua surgentivi

l'acqua surgentivi
ncoppa ce lu mette n'auciello a ccantari

n'auciello a ccantari
cantava e repusava: bella diceva

pì voi vò addivintare un aucello
pe farimi nu sonno accanto a voi bella madonna.

Me l'ha fatto annammurà
La cammenatura e lu pparlà

Si bella tu nun ci ivi
Annammurà nun me facivi.

Ah pi nciuè
sta ncagnata che vuò da me?
Mammeta lu ssape e tu vò dice pure a tte.

Περισσότερα... »
00:02
ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΡΡΕΪΑ!
» Αλωνάκι της ποίησης

NATÁLIA CORREIA

AUTO-RETRATO

Espáduas brancas palpitantes:
asas no exílio dum corpo.
Os braços calhas cintilantes
para o comboio da alma.
E os olhos emigrantes
no navio da pálpebra
encalhado em renúncia ou cobardia.
Por vezes fêmea. Por vezes monja.
Conforme a noite. Conforme o dia.
Molusco. Esponja
embebida num filtro de magia.
Aranha de ouro
presa na teia dos seus ardis.
E aos pés um coração de louça
quebrado em jogos infantis.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η πολύ παλιά φίλη του ιστολογίου κ. Lorena Forteza.

Περισσότερα... »
00:01
ΛΕΡΜΟΝΤΩΦ!
» Αλωνάκι της ποίησης

Михаил Лермонтов

УЗНИК

Отворите мне темницу,
Дайте мне сиянье дня,
Черноглазую девицу,
Черногривого коня.
Я красавицу младую
Прежде сладко поцелую,
На коня потом вскочу,
В степь, как ветер, улечу.

Но окно тюрьмы высоко,
Дверь тяжелая с замком;
Черноокая далеко,
В пышном тереме своем;
Добрый конь в зеленом поле
Без узды, один, по воле
Скачет, весел и игрив,
Хвост по ветру распустив...

Одинок я - нет отрады:
Стены голые кругом,
Тускло светит луч лампады
Умирающим огнем;
Только слышно: за дверями
Звучно-мерными шагами
Ходит в тишине ночной
Безответный часовой.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η καλή φίλη του ιστολογίου κ. Fernanda Tavares.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 31.08.2010
02:03
ΣΤΟΝ ΟΜΟΡΦΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΔΟΥΝΑΒΗ...
» Αλωνάκι της ποίησης

JOHANN STRAUSS Jr: AN DER SCHÖNEN BLAUEN DONAU
Ο Herbert von Karajan διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης (1987).

Περισσότερα... »
01:51
ΤΗΝ ΗΔΟΝΗ ΠΟΥ ΜΕΣ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΡΤΖΩΚΗΣ (1855-1913)

ΑΚΤΙΔΕΣ ΡΕΝΤΓΕΝ

Ζητώ να βρω τον φθόνο που μας φθείρει,
Την ηδονή που μές στο μάτι αστράφτει,
Της πρόσκαιρης χαράς μας το ελατήρι
Όπου δια μιάς το αίμα μάς ανάφτει.

Του στήθους μας να ιδώ το κοιμητήρι,
Που τους παλμούς τούς παιδικούς μας θάφτει,
Τον πόθο που στο κρίμα ευθύς μάς σύρει
Και στη χρυσή αρετή το μνήμα σκάφτει.

Όλα κινούνται κι όλα είναι μυστήριο,
Η βουβή τους λαλιά μάς είναι ξένη,
Μόνο ορατό μάς είναι το μαρτύριο.

Κι η δόλια μου ψυχή που λαχταρίζει,
Σε κόλαση φρικτή θαρρεί πως μπαίνει
Που ο Σατανάς χαρούμενος φωτίζει.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Παλιγγενεσία», έτος ΛΣΤ΄, αριθμ. 10.485, την Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 1898, σελ. 2γ΄.

Περισσότερα... »
01:46
ΟΥΛΑΝΤ!
» Αλωνάκι της ποίησης

LUDWIG UHLAND (1787-1862)

DES DICHTERS ABENDGANG

Ergehst du dich im Abendlicht
(Das ist die Zeit der Dichterwonne),
So wende stets dein Angesicht
Zum Glanze der gesunknen Sonne!
In hoher Feier schwebt dein Geist,
Du schauest in des Tempels Hallen,
Wo alles heil`ge sich erschleußt
Und himmliche Gebilde wallen.

Wann aber um das Heiligthum
Die dunkeln Wolken niederrollen,
Dann ists vollbracht, du kehrest um,
Beseligst von dem Wundervollen.
In stiller Rührung wirst du gehn,
Du trägst in dir des Liedes Segen;
Das Lichte, das du dort gesehn,
Umglänzt dich mild auf finstern Wegen.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Elena Barolo.

Περισσότερα... »
01:09
ΚΕΛΑΗΔΟΥΣΑΝ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΝΑΘΑΝΑΗΛ Ι. ΔΟΜΕΝΕΓΙΝΗΣ (1865 – 1935)

ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

Τα ρόδινά σου εφίλησα τα χείλη,
χρυσής αγάπης ξέφρενο μεθύσι,
πόθου πληγές, τριαντάφυλλα του Απρίλη,
όλη η ζωή που κλειέται μες στη φύση,

μες στα φιλιά που πλήθια μάγια, φίλη,
μες στην ψυχή μας είχανε σκορπίσει,
το ολόθερμα που εδώκαμε το δείλι,
αφού είχαμε τον κόσμο λησμονήσει.

Τρεχούμενα νερά σαν το κρυστάλλι
μαζί με τα φιλιά μας κελαηδούσαν
κι εσκόρπιζαν τ’ απόκοσμά τους κάλλη

στους κύκνους που μ’ έν’ άσμα ξεψυχούσαν.
Λίγες ζωές που ξέρτε ν’ αγαπάτε,
τέτοιες στιγμές αιώνια τραγουδάτε.

Από το βιβλίο: Ναθαναήλ Ι. Δομενεγίνης, «Σονέττα», πρόλογος Γρηγορίου Ξενοπούλου, Αθήναι, Εκδότης: Ιωάννης Δ. Κολλάρος, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 1920, σελ. 32.

Περισσότερα... »
00:01
ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΕΛ ΤΣΑΤΣΟ ΣΑΝΤΑ ΚΡΟΥΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

EL CHACHO SANTA CRUZ: EL ALMA DEL PAYADOR

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 30.08.2010
17:44
ΓΙΟΥΠΑΝΚΙ Χ 2!
» Αλωνάκι της ποίησης

Ο ATAHUALPA YUPANQUI ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ATAHUALPA YUPANQUI: EL ÁRBOL QUE TU OLVIDASTE

Η SUMA PAZ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ATAHUALPA YUPANQUI

EL ÁRBOL QUE TU OLVIDASTE

El árbol que tú olvidaste siempre se acuerda de ti,
y le pregunta a la noche
si serás o no feliz.

El arroyo me ha contado
que el árbol suele decir:
quien se aleja junta quejas
en vez de quedarse aquí.

Al que se va par el mundo
suele sucederle así.
Que el corazón va con uno
y uno tiene que sufrir,
y el árbol que tú olvidaste
siempre se acuerda de ti.

Arbolito de mi tierra
yo te quisiera decir
que lo que a muchos les pasa
también me ha pasado a mi.

No quiero que me lo digan
pero lo tengo que oír:
quien se aleja junta quejas
en vez de quedarse aquí.

Περισσότερα... »
01:54
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΛΑ ΦΕΡΡΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η GABRIELLA FERRI

UNA GITA A LI CASTELLI

Guarda che sole
ch'è sortito Nannì
che profumo de rose
de garofani e pansè.
Come tutto un paradiso
li Castelli so' accosì.
Guarda Frascati
ch'è tutto un sorriso
'na delizia, n'amore,
'na bellezza da incanta'.

Lo vedi, ecco Marino
la sagra c'è dell'uva
fontane che danno vino
quant'abbondanza c'è.
Appresso vi è Genzano
cor pittoresco Albano
su viett'a diverti'
Nannì Nannì.

Là c'è l'Ariccia
più giù c'è Castello
ch'è davvero un goiello
co' quel lago da incanta'.
E de fravole 'n profumo
solo a Nemi poi senti'.
Sotto quel lago
un mistero ce sta
de Tibberio le navi
con l'antica civiltà.

So meyo de la sciampagna
li vini de 'ste vigne
ce fanno la cuccagna
dar tempo de Noè.
Li prati a tutto spiano
so' frutte, vigne e grano
s'annamo a mette lì
Nannì, Nannì.

È sera e già le stelle
te fanno un manto d'oro
e le velletranelle
se mettono a canta'
se sente 'no stornello
risponde un ritornello
che coro vie' a senti'
Nannì, Nannì.

Περισσότερα... »
00:17
ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ

Νυχτερινό λιμάνι σιωπηλό, ερημωμένο.
Μαύρα, αραγμένα καΐκια, δίχως φώτα.
Μια μυρωδιά από πανάρχαιο, μουσκεμένο ξύλο,
από σκοινί και σίδερο. Μέσ’ από κάποιο αμπάρι
τινάχτηκαν θεοσκότεινες φωνές. Κι αμέσως
άναψε ο προβολέας του Τελωνείου. Στ΄άσπρο φέγγος
φάνηκαν πάνω στο κατάστρωμα οι δύο θερμαστές
να κουβαλούν ένα γυμνό, μαχαιρωμένο παλικάρι.

Σάμος, 28.VII.64

Από την ποιητική συλλογή «Επαναλήψεις, Α΄».
Από το βιβλίο: Γιάννης Ρίτσος, «Ποιήματα», τ. Ι΄, Κέδρος, Αθήνα 1989, σελ. 19.

Περισσότερα... »
00:08
ΖΩΡΖ ΕΝΕΣΚΟΥ: ΘΡΥΛΟΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

GEORGES ENESCU: LÉGENDE

Andrew Bishop, Trumpet
Genevieve Bishop, Piano
Blanka Bednarz, Violin

Presser Hall Auditorium
Bethany College
November 20, 2001

Περισσότερα... »
00:05
ΜΑΧΟΜΑΙ ΜΟΝΟΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΝΙΚΟΣ ΜΟΣΧΟΒΑΚΟΣ

ΜΑΧΟΜΑΙ ΜΟΝΟΣ

Μισθοφόρος εντός των τειχών
του κάστρου των Ιπποτών αμύνομαι.
Αμύνομαι γενικώς.
Με ξεναγό τις εικόνες άλλων καιρών
και τα παιδικά μου όνειρα
διαπερνώ την οξείδωση
και φτάνω μέχρι τον πυρήνα.
Κι αίφνης μ’ ευχαρίστηση διαπιστώνω
ότι δεν είμαι μισθοφόρος.
Διαπιστώνω ότι αμύνομαι για να
υπερασπιστώ δικά μου πράγματα.
Μάχομαι έστω και μόνος.

Από το βιβλίο: Νίκος Μοσχοβάκος, «Πολυετής σβέση φανού», Μελάνι, Αθήνα 2008, σελ. 40.

Περισσότερα... »
00:04
ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΠΟΤΤΟ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ANTÓNIO BOTTO

[17 – SÊ JOVEM]

Sê jovem,
Jovem, apenas.
Não faças literatura
Nem ponhas o melancólico aspecto
De quem sabe
E se debruça
Nos abismos
Desta pobre humanidade
Tão vil e tão desgraçada!
Sê natural como as rosas
Que rebentaram ali nos canteiros do jardim,
— E sê jovem!,
Mas não queiras ser mais nada
Quando estás ao pé de mim.

Το υλικό της ανάρτησης μας το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Silvia Luna.

Περισσότερα... »
00:01
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΠΡΟΥΝΟ ΛΑΟΥΤΣΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο BRUNO LAUZI

AMORE CARO AMORE BELLO

Sincera
come l'acqua di un fiume
di sera
trasparente eppur mi sembri nera
amore caro
amore bello
non ti voglio più.
Ho visto
cattedrali di luce nel cuore
troppo sole può fare morire
amore caro
amore bello
non ti voglio più.
Un uomo?... Ma chi è
non dire che assomiglia a me
le mani... non le ha
oppure sì
e poi cos'ha?
Io muoio
io se lascio te son solo
ma insieme a te
io vedo che un fantasma c'è.
Ma cosa accade
tu non parli e non piangi stasera
come un bimbo mi guardi severa
io soffro tanto
tanto ma tanto
non ci credi
eppure forse hai ragione
che strano
d'improvviso mi sento arlecchino
rido ballo e ti prendo per mano
amore caro
amore bello
amore mio.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 29.08.2010
22:53
ΜΠΕΝΙΑΜΙΝΟ ΤΖΙΛΙ: ΣΑΝΤΑ ΛΟΥΤΣΙΑ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο BENIAMINO GIGLI

SANTA LUCIA

Sul mare luccica l’astro d’argento.
Placida è l’onda. Prospero è il vento.
Sul mare luccica, l’astro d’argento.
Placida è l’onda. Prospero è il vento.
Venite all’agile, barchetta mia,
Santa Lucia, Santa Lucia.
Venite all’agile, barchetta mia,
Santa Lucia, Santa Lucia.

Con questo zeffiro, così soave,
Oh, com’è bello star sulla nave!
Con questo zeffiro, così soave,
Oh, com’è bello star sulla nave!
Su passegieri! Venite via!
Santa Lucia! Santa Lucia!
Su passegieri! Venite via!
Santa Lucia! Santa Lucia!

In fra le tende, bandir la cena
In una sera così serena,
In fra le tende, bandir la cena
In una sera così serena,
Chi non dimanda, chi non desia.
Santa Lucia, Santa Lucia.
Chi non dimanda, chi non desia.
Santa Lucia, Santa Lucia.

Mare si placida, vento si caro,
Scordar fa i triboli al marinaro,
Mare si placida, vento si caro,
Scordar fa i triboli al marinaro,
E va gridando con allegria,
“Santa Lucia! Santa Lucia!”
E va gridando con allegria,
“Santa Lucia! Santa Lucia!”

O dolce Napoli, o suol beato,
Ove sorridere volle il creato,
O dolce Napoli, o suol beato,
Ove sorridere volle il creato,
Tu sei impero dell’armonia,
Santa Lucia, Santa Lucia.
Tu sei impero dell’armonia,
Santa Lucia, Santa Lucia.

Or che tardate? Bella è la sera.
Spira un’auretta fresca e leggiera.
Or che tardate? Bella è la sera.
Spira un’auretta fresca e leggiera.
Venite all’agile, barchetta mia,
Santa Lucia, Santa Lucia.
Venite all’agile, barchetta mia,
Santa Lucia, Santa Lucia.

Στίχοι: T. Cottrau.
Μουσική: A. Longo.
Γράφτηκε το 1848.
Ηχογράφηση του 1949.

Περισσότερα... »
17:28
ΜΟΝΤΥ ΠΑΪΘΟΝ: ΕΛΛΑΣ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1-0
» Αλωνάκι της ποίησης

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΣ - ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1-0

Το γκόλ ο Σωκράτης στο 90.

Περισσότερα... »
00:16
ΛΑΛΟΥΝ Τ' ΑΗΔΟΝΙΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΛΑΥΡΑΓΚΑΣ

ΛΑΛΟΥΝ Τ' ΑΗΔΟΝΙΑ

Λαλούν τ' αηδόνια και πλαντάζω,
ανθούν τα ρόδα και μεθώ,
το φεγγαράκι κουβεντιάζω
και μου 'ρχεται να τρελαθώ.

Μια μαγεμένη ανατριχίλα
με περιμένει κάθε αυγή,
θαρρώ πως βγάζω ανθούς και φύλλα
κι απλώνω ρίζες μες στη γη.

Μα ποιό μεθύσι και ποιό τρέλα
και ποιά ανοιξιάτικη χαρά
μοιάζει μ' αυτήν που θέλεις έλα
κι όλα τα νοιώθω μια φορά.

Περισσότερα... »
00:15
Η ΧΡΥΣΩΡΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

ANNIBAL CARO (1507-1566)

ΧΑΡΑΥΓΕΣ

Γλυκιά χυνόταν γαλήνη στα καθάρια τα νερά
Κι αλαφρόπνοο έν’ αγέρι πέταγε με θρο στα φύλλα,
Ο αυγερινός στα ύψη χρυσοφέγγαε λαμπερά
Κι αχοπέταγμα ύμνου αγάπης σε στεριά και κύμα εκύλα.

Δροσοστάλαχτη η αυγούλα έσβυε τ’ άστρα στη σειρά
Και γνεφιών εξεδιαλούσε γύρω και βουνών μαυρίλα
Μες σ’ αντιφεγγιές χρωμάτων· κι εχυνόταν με χαρά
Στον αστραφτερό της δρόμο τ’ ουρανού η χρυσή καντήλα.

Ξάφνω μπρος μου άλλη χαράζει ροδοφώτιστη αυγή
Και προβαίν’ ήλιος καινούργιος φωτεινός και φλογοβόλος
Που η ολόπυρή του, καίει την καρδιά μου, αναλαμπή·

Στρέφω πίσω: βλέπω τώρα σκεπασμένη και θαμπή
–Συμπαθήστε με άγια φώτα, τ’ ουρανού που κλεί ο θόλος–
Κείνη π’ ανεχόρταστα είδα, τη χρυσώρια ανατολή.

Μετάφραση: Νάξιππος (= Θεόδωρος Μακρής;).
Δημοσιεύθηκε στον «Νουμά», τόμ. 3, αρ. 158, (7 του Τρυγητή 1905), σελ. 10.

Περισσότερα... »
00:13
ΧΙΟΚΟΝΔΑ ΒΕΓΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

GIOCONDA BELLI (1948)

ÁSPERA TEXTURA DEL VIENTO

Nacida de la selva me tomaste
arisca yegua para estribos y albardas.

Durante muchas noches
nada se oyó
sino el chasquido del látigo
el rumor del forcejeo
las maldiciones
y el roce de los cuerpos
midiéndose la fuerza en el espacio.

Cabalgamos por días sin parar
desbocados corceles del amor
dando y quitando,
riendo y llorando
-el tiempo de la doma
el celo de los tigres-

No pudimos con la áspera textura de los vientos.
Nos rendimos ante el cansancio
a pocos metros de la pradera
donde hubiéramos realizado
todos nuestros encendidos sueños.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εδώ πρώτη εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Gwen Stefani.

Περισσότερα... »
00:06
ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

Δ. ΜΥΡΙΝΟΣ

ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ

Ρυθμίσαμε τις δυό ψυχές μας στον βαθύ
της θάλασσας τον ήχο, προς το βράδυ.
Το βάρυπνον εσκόρπισε σκοτάδι
που νάρκωνε την ηδονή· τι έχει σταθεί

θριαμβευτής το Θέρος το πυρρόμαλλο
αγνάντι μας! Κι ολούθε μάς φλογίζει
η λάγνη φλόγα, και βαριά λυγίζει
τη θέλησή μας σε ρυθμόν ανώμαλο.

Γείρε, σαν κλώνο καρπερό, την κεφαλή
απάνω μου: είναι γλυκός ο κόπος.
Γείρε ολάκερη! η Λαγνεία μάς καλεί
π’ άναρχα ο νόμος της ανθίζει, όπως

άναρχα θάλλει,
της θάλασσας ο ύμνος στ’ ακρογιάλι.

Αλεξάντρεια

Από το περιοδικό «Γράμματα», Αλεξάνδρεια, τόμ. 1, αρ. 6 (1911), σελ. 181.

Περισσότερα... »
00:01
ΣΙΤΣΙΛΙΑΝΙΚΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ROSA BALISTRERI: 'A SIMINZINA

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 28.08.2010
19:34
ΜΟΝΑΧΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ... - ΛΙΓΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ;!
» Αλωνάκι της ποίησης

Στον Π.Κ. με την αγάπη μου

UGO FOSCOLO

A ZACINTO

Né più mai toccherò le sacre sponde
ove il mio corpo fanciulletto giacque,
Zacinto mia, che te specchi nell'onde
del greco mar da cui vergine nacque

Venere, e fea quelle isole feconde
col suo primo sorriso, onde non tacque
le tue limpide nubi e le tue fronde
l'inclito verso di colui che l'acque

cantò fatali, ed il diverso esiglio
per cui bello di fama e di sventura
baciò la sua petrosa Itaca Ulisse.

Tu non altro che il canto avrai del figlio,
o materna mia terra; a noi prescrisse
il fato illacrimata sepoltura.

******************************

ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Πλιά στη ζωή δεν θα πατή το δύστυχο ποδάρι
τις άγιες όχθες που άγγιζα στα χρόνια τα χρυσά,
ώ ποθητή μου Ζάκυνθο, που πάντοτε με χάρη
στο κύμα καθρεφτίζεσαι, στα Ελληνικά νερά.

Η Αφροδίτη ολόλαμπρη από κει μέσα βγήκε
κ’ έκαμε με το γέλιο της γόνιμα τα νησιά,
οπού απερίγραφτα ο λαμπρός ο στίχος δεν αφήκε
τα νέφη σου τα διάφανα, τα δένδρα τα πυκνά,

του ποιητή που έψαλλε τη διάφορη εξορία,
της μοίρας τ’ άγρια κύματα, που το μικρό νησί
ο Οδυσσέας εφίλησε τρανός στη δυστυχία.

Απ’ το παιδί σου το άχαρο, ω μητρική μου γη,
μονάχα το τραγούδι του θάχης για συντροφιά.
σ’ εμένα η Μοίρα μού έγραψε αδάκρυτη ταφή.

Μετάφραση: Στέφανος Μαρτζώκης.

Περισσότερα... »
19:19
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ: ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ: ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

Νά 'σαι καλά, Μίχο, που μας το θύμισες!

Περισσότερα... »
00:40
ΜΟΝΑΧΑ ΟΙ ΓΛΑΡΟΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σ. ΖΟΥΦΡΕΣ

ΤΟ ΝΗΣΑΚΙ

Λες κι η θάλασα κοιμάται
μες στης γης την αγκαλιά
Σολωμός

Στην αγκαλιά της θάλασσας κοιμάται ένα νησάκι,
Είναι κατάφυτο από ιτιές, ιτιές που πάντα κλαίνε,
Στα γαλανά τα κύματα γλιστρούν μικρές βαρκούλες
Με τα λευκά τους τα πανιά σαν άσπρες πεταλούδες.
Μέσα στη μέση του νησιού είναι ένα μαύρο μνήμα
Που το σκεπάζουν οι ιτιές με τα χρυσά μαλλιά τους.
Πουλιά ποτέ δεν κελαηδούν, πουλιά φωλιές δεν κάνουν,
Μονάχα οι γλάροι στη νοτιά περνούν μοιρολογώντας.

Δημοσιεύθηκε στον «Νουμά», τόμ. 3, αρ. 154, 26 του Θεριστή 1905, σελ. 8.

Περισσότερα... »
00:16
Η ΑΛΙΚΗ ΚΑΓΙΑΛΟΓΛΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

Η ΑΛΙΚΗ ΚΑΓΙΑΛΟΓΛΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ: Η ΞΑΝΘΟΥΛΑ

Περισσότερα... »
00:15
ΝΙΚΟΣ ΤΟΥΛΙΑΤΟΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΝΙΚΟΣ ΤΟΥΛΙΑΤΟΣ: ΣΟΛΟ ΑΓΚΥΡΑ ΣΜΥΡΝΗ

Περισσότερα... »
00:11
ΧΟΥΑΝ Δ' ΑΡΙΕΝΣΟ ΚΑΙ ΑΡΜΑΝΤΟ ΛΑΒΟΡΔΕ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΠΑΙΖΟΥΝ Ο JUAN D’ARIENZO Y SU ORQUESTA ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ARMANDO LABORDE

DE PURO CURDA

¡Che mozo! Sirva un trago más de caña,
yo tomo sin motivo y sin razón;
no lo hago por amor que es vieja maña,
tampoco pa'engañar al corazón.
No tengo un mal recuerdo que me aturda,
no tengo que olvidar una traición,
yo tomo porque sí... ¡de puro curda!
Pa'mi es siempre buena la ocasión.

Y a mi, qué me importa que diga la gente
que paso la vida en un mostrador.
Por eso no dejo de ser bien decente,
no pierdo mi hombría ni enturbio mi honor.
Me gusta y por eso, le pego al escabio,
a nadie provoco ni obligo jamás
y al fin, si tomando me hago algún daño,
lo hago conmigo... ¡De curda nomás!

Si un hombre pa'tomar un trago e'caña
precisa la traición de una mujer,
no es hombre, no se cura, no se engaña.
¡Es maula p'al sufrir y p'al perder!
Yo tengo bien templado el de la zurda
no tomo p'aguantar un tropezón,
yo tomo porque sí... ¡De puro curda!
Pa'mi es siempre buena la ocasión.

Μουσική: Carlos Olmedo.
Στίχοι: Abel Aznar.
Τάνγκο του 1957.
TV Uruguaya Canal 4 - - 1969

Περισσότερα... »
00:09
ΦΕΓΓΑΡΙΑΣΜΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΚΛΗΜΗΣ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ (= ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΣ)

ΦΕΓΓΑΡΙΑΣΜΑ
(απόσπασμα από τον «Απολλώνιο»)

Στη σιωπή που θε ν’ αντήχα
κι αν εράγιζε μια τρίχα,
απ’ το άρωμα τό ’κρινα.

Στα νερά τ’ ασήμια
είδα απ’ τα καλαμόκρινα
την άνθινή του γύμνια

με τα μαλλιά του μάλαμα
–λέω, απ’ τα νεροκάλαμα–

στα χείλη έφερνε τ’ άμωμα,
θα τό ’δα και δεν τό ’δα,
μυστηριακό βαλσάμωμα
που υπονοούν τα ρόδα,
μα στα νερά τα γάργαρα
που έρεαν τα λιθομάργαρα,
αντήχησε ένα αηδόνι
και στου ρυθμού το πρόσταγμα
το ομοίωμα βαλσαμώνει
στων ρόδων το απόσταγμα

Πόλη

Από το περιοδικό «Γράμματα», Αλεξάνδρεια, Τόμ. 2, Αρ. 15 (1913), σελ. 101.

Περισσότερα... »
00:07
ΟΥΝΓΚΑΡΕΤΤΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

GIUSEPPE UNGARETTI (1888-1970)

COLORE D’OMBRA

1
Del colore dell’ombra
Si dipinge la sera
Interminabile per me
Da te lontana.
Occhi, cuore, anima pungolano
Quell’insistente desiderio
che vuole che ti chiami.

2
D’un colore d’ombra si velano
Cuore, anima ed occhi
Persi nella sera
D’attesa interminabile.

3
Ombra è il colore
Del cuore, degli occhi, dell’anima,
In un’attesa senza fine, persi.

4
Cuore, anima ed occhi,
Ombre nell’inoltrata notte, aspettano.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Diana N.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 27.08.2010
01:27
ΟΔΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

ΞΕΝΟΣ

Αφιερώνεται στο Σπήλιο Πασαγιάννη
που ευρίσκεται στην Κέρκυρα

– Ξένε ποιός είν’ ο τόπος σου και ποιό ’ναι τ’ όνομά σου;
– Κι αν είμαι ακόμα στ’ όνειρο, ξένος εγώ δεν είμαι.
Βλέπω γαλάζια ακρογιαλιά κι ελιές λιγνοϋφασμένες,
Βλέπω και κάστρο, στο γυαλί να πέφτει του πελάγου.
– Μα σε ποιό κάβον άραξε το τρεχαντήρι πού ’ρθες;
– Το πνίγει του νησιού το φως· μα κάλλιο εσύ προβόδα
Δείξε μου πού ’ν’ οι κήποι σας, πού ’ν’ τα χρυσά τα μήλα,
Και μη μου πεις για τις χαλκές του θείου Αλκίνοου σκύλλες,
Μα κράτησε του περβολιού το φύλακα για νά ’μπω
Και κεί σου λέω πώς λέγομαι και πώς στον τόπο ήρθα.
Κι έπειτα δείξε μου, ω καλή, τις αγιασμένες στράτες
Που ο Σολωμός συνήθαγε ν’ ακολουθάει τα βράδυα.

Δημοσιεύθηκε στον «Νουμά», τ. 3, αρ. 168 (16 του Οχτώβρη 1905), σελ. 10.

Περισσότερα... »
00:06
ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΤΑΜΠΛΩ ΤΟΥ ΣΕΓΚΑΝΤΙΝΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΠΑΝΟΣ ΤΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ (1895-1931)

ΕΙΚΟΝΑ – ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ Σ.Π.

Στην αγκαλιά σου κράταγες μιαν αγκαλιά τα ρείκια
και διάβαινες αργά το μονοπάτι,
με τα μαλλιά τα ολόξανθα σα χρυσαφένια φύκια
ριγμένα τόσο αδιάφορα στην πλάτη.

Κι απ’ την πλαγιά που ανέβηκες, σε λίγο ροβολούσαν
τα ποίμνια, κι οι βοσκοί, και τα τροκάνια,
τα λάλα κυπροκούδουνα γλυκά που αντιλαλούσαν
στο πέρασμά Σου, μες απ’ τα ρουμάνια.

Κι είτανε σαν να πήγαινες κι Εσύ κατά τη στάνη
– τόσο απαλή, γεμάτη καλοσύνη,
παιδί του λόγγου ως νά ’σουνε με ριγωτό φουστάνι
σ’ ένα παλιό ταμπλώ του Σεγκαντίνι.

Βυτίνα Γορτυνίας, Αύγουστος 1922

Από τον «Νουμά», τόμ. 19, αρ. 766 (1922), σελ. 47.
Ο πίνακας είναι του Giovanni Segantini: "Ragazza che fa la calza".

Περισσότερα... »
00:05
ΝΤΟΝΑΤΕΛΛΑ ΜΠΙΖΟΥΤΤΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

DONATELLA BISUTTI

E TU CHE VIENI CON ANIMO PIAGATO

E' lungo il tempo dei tuoi miracoli Signore
ma essi si compiono sempre.
Tu sei la macina
che rivolge i mondi e polverizza le stelle.
Coloro che sono segnati dal segno della salvezza
facciano dentro di te la loro tana
la pazienza sia loro cometa.
Depongo la mia anima ai tuoi piedi
alla tua vista insostenibile.
Come lo specchio che specchia la luce
amarti è prendere forza dall'amore.
In te opererò i miei miracoli
perché l'Angelo si incarni nell'uomo.
Da te nascerà l'uomo regale
che attende dagli inizi
e si nutrirà di pane e miele.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η -εδώ πρώτη- εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Anahi Gonzales.

Περισσότερα... »
00:01
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΠΑΤΡΙΤΣΙΑ ΜΠΑΡΜΠΕΡ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η PATRICIA BARBER: ORPHEUS

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 26.08.2010
23:43
ΜΕΣ ΣΤΑ ΠΛΑΤΙΑ Τ' ΑΠΕΙΡΟΥ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΝΑΞΙΠΠΟΣ (= ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΑΚΡΗΣ;)

ΑΣΤΕΡΙ – ΟΝΕΙΡΟ

Γύρω μου ελάμπαν τ’ άστρα τ’ ουρανού
Κι εφλίφλιζε απαλό το κύμα πλάι
Γοργό σαν το φτεράκιασμα του νου
Έν’ άστρο αεροπέταξε και πάει. –

Ησκιάστραψαν τ’ απόσκια του βουνού
Στο χρυσοσταλαγμένο του το πάει
Και μες στα πλάτια τ’ άπειρου, ενού
Ονείρου μου η πνοή το προβοδάει.

Κι εσμίχθηκαν κι εχάθηκαν τα δυό,
Μα ο ουρανός σαν πρώτ’ αστροντυμένος
Αντιφεγγάει στο πέλαο το στρωτό.

Μόνο που κάπου εχύθη σκοτεινιά,
Και κάποιος αχός πρόβαλε σβησμένος,
Κι ακούστη ένα παράπονο βαθιά.

Κέρκυρα

Δημοσιεύθηκε στον «Νουμά», τ. 3, αρ. 159 (14 του Τρυγητή 1905), σελ. 10.

Περισσότερα... »
13:14
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΛΟΥΣΙΑΝΟ ΓΚΑΓΕΤΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

Το πρωτάθλημα αρχίζει αύριο. Λόγοι ανώτεροι της θέλησής του δεν επιτρέπουν στον Λουσιάνο Γκαγέτι να δώσει "το παρών". Ο παιχταράς αυτός δεν θα ξαναπαίξει μπάλλα, αλλά αυτά που είδαμε να κάνει στον Θρύλο στα χρόνια που τίμησε την ερυθρόλευκη φανέλλα, φτάνουν για να μην τον ξεχάσουμε ποτέ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΛΟΥΣΙΑΝΟ ΓΚΑΓΕΤΙ!!!

Περισσότερα... »
00:14
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΡΗΓΑΣ ΓΚΟΛΦΗΣ (1896-1958)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΗ

Έλάτε, ω τόνοι, εντός μου, ρυθμισμένοι
στη βαθιά της ορχήστρας αρμονία.
Ελάτε, απλοί, ζευγαρωτοί, δεμένοι
στο πάθος, στη λαχτάρα, στη μανία,

στη γλυκιά της ζωής μας τυραννία,
στα φτερά της γαλήνης απλωμένοι –
και λεύτεροι, λυμένοι, λυγισμένοι,
πλάστε τη δακρυσμένη συμφωνία.

Στην τρικυμιά σας μέσα, ολαρμενίζει
με την ψυχή ανοιχτή – λευκό πανάκι,
ο ανθρώπινος καημός που σας φλογίζει.

Κι αν τώρ’ αμέτρητα στοιχιά και δράκοι
τον πόνο αντιφωνούν όλου του κόσμου
– α! πώς απολυτρώνεται ο δικός μου!

1915

Δημοσιεύθηκε στον «Νουμά», Τόμ. 16, Αρ. 611 (1918), σελ. 27.

Περισσότερα... »
00:13
ΜΟΝΤΑΛΕ!
» Αλωνάκι της ποίησης

EUGENIO MONTALE

ACCADE CHE LE AFFINITÀ D’ANIMA

Accade
che le affinità d’anima non giungano
ai gesti e alle parole ma rimangano
effuse come un magnetismo.
É raro ma accade. Può darsi
che sia vera soltanto la lontananza,
vero l'oblio, vera la foglia secca
più del fresco germoglio.
Tanto e altro può darsi o dirsi.
Comprendo la tua caparbia volontà di
essere sempre assente perché
solo così si manifesta la tua magia.
Innumeri le astuzie che intendo.
Insisto nel ricercarti nel fuscello
e mai nell'albero spiegato, mai nel pieno,
sempre nel vuoto: in quello che
anche al trapano resiste.
Era o non era la volontà dei numi
che presidiano il tuo lontano focolare,
strani multiformi multanimi animali domestici;
fors'era così come mi pareva
o non era. Ignoro se
la mia inesistenza appaga il tuo destino,
se la tua colma il mio che ne trabocca,
se l'innocenza é una colpa oppure
si coglie sulla soglia dei tuoi lari.
Di me, di te tutto conosco,
tutto ignoro.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Alyssa Milano.

Περισσότερα... »
00:01
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΝΙΔΙΑΤΗΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΝΙΔΙΑΤΗΣ: ΤΑΜΠΑ ΤΟΥΜΠΑ

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 25.08.2010
00:13
ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΠΟΙΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ALBERT SAMAIN (1858-1900)

[ΕΙΣΑΙ ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΜΥΡΟΦΟΡΑ]

Είσαι θλιμμένη μυροφόρα
Που φέρνεις [τρ]ύπες στην ποδιά σου
Κι όμως στην τόση σου τη θλίψη
Δε στάλαξες τα δάκρυά σου.

Κάτι μαρμάρινο εσύ κρύβεις
Και κάτι αρχαϊκό σου μένει
Κι είσαι σα μια μοιρολογίστρα
Σε σαρκοφάγο σκαλισμένη.

Και σαν απομεινάρι αρχαίο
Όνειρο κάποιο ξεχασμένο
Μες στην καρδιά σου πάντα αφήνει
Το δάκρυ σου κρυσταλλωμένο

Είσαι θλιμμένη μυροφόρα
Μα ξέρω δάκρυα των ματιώ σου
Μια τραχηλιά μαργαριτάρια
Γύρω, τριγύρω στο λαιμό σου.

Μετάφραση: Απόστολος Μελαχρινός.
Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ο Νουμάς», Τόμ. 1, Αρ. 59 (1903), σελ. 3.

Περισσότερα... »
00:12
ΣΑΝ Τ' ΟΥΡΑΝΟΥ ΤΟ ΧΡΩΜΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ANDRÉ CHÉNIER (1762-1794)

ΦΡΟΣΥΝΗ

Αχ! βλέπω πως δεν προσπαθούν ν’ αρέσουνε σ’ εμένα·
Η αδερφή μου είδε το φως πρωτύτερα από μένα.
Σαν κάποτε όμορφοι βοσκοί τριαντράφυλλο κρατούνε,
Σ’ εμένα αυτό χαρίζοντας, εκείνηνε κοιτούνε.
Σαν κάποτε παινεύονε τη λαμπερή μορφή μου,
«Να η ζωντανή σου ζουγραφιά» λένε στην αδερφή μου.
Γιατί μονάχα δώδεκα θέρους νά ’χω ιδωμένα;
Κανένας αγαπητικός δεν τραγουδάει για μένα·
Κανείς δεν θέλει να σκοτωθεί σαν κάνω αγάπη άλλη·
Μα καρτερώ. Φτάνει ο καιρός. Ξέρω πως έχω κάλλη,
Πως δεν μπορεί να βρεί κανείς κάλλη πιο ζηλεμένα
Από μιαν όψη στρογγυλή, πλούσια μαλλιά απλωμένα,
Μαργαριτάρια δυό σειρές σ’ ένα μικρούλι στόμα
Και μάτια καταγάλανα σαν τ’ ουρανού το χρώμα.

Μετάφραση: Ν[ίκος] Χαντζάρας.
Από το περιοδικό «Ο Νουμάς», τ. 5, αρ. 248, 20 Μαΐου 1907, σελ. 6.

***********************

EUPHROSYNE

Ah ! ce n’est point à moi qu’on s’occupe de plaire.
Ma soeur plus tôt que moi dut le jour à ma mère.
Si quelques beaux bergers apportent une fleur,
Je sais qu’en me l’offrant ils regardent ma soeur ;
S’ils vantent les attraits dont brille mon visage,
Ils disent à ma soeur : « C’est ta vivante image. »
Ah ! pourquoi n’ai-je encore vu que douze moissons ?
Nul amant ne me flatte en ses douces chansons ;
Nul ne dit qu’il mourra si je suis infidèle.
Mais j’attends. L’âge vient. Je sais que je suis belle.
Je sais qu’on ne voit point d’attraits plus désirés
Qu’un visage arrondi, de longs cheveux dorés,
Dans une bouche étroite un double rang d’ivoire,
Et sur de beaux yeux bleus une paupière noire.

Περισσότερα... »
00:09
ΑΛΝΤΑ ΜΕΡΙΝΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ALDA MERINI (1939-2009)

A TUTTE LE DONNE

Fragile, opulenta donna, matrice del paradiso
sei un granello di colpa
anche agli occhi di Dio
malgrado le tue sante guerre
per l'emancipazione.
Spaccarono la tua bellezza
e rimane uno scheletro d'amore
che però grida ancora vendetta
e soltanto tu riesci
ancora a piangere,
poi ti volgi e vedi ancora i tuoi figli,
poi ti volti e non sai ancora dire
e taci meravigliata
e allora diventi grande come la terra
e innalzi il tuo canto d'amore.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εδώ πρώτη εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Carolina Ardohain.

Περισσότερα... »
00:06
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΓΑΒΑΛΑΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΓΑΒΑΛΑΣ: ΣΗΚΩ ΠΑΝΩ, ΚΑΤΣΕ ΚΑΤΩ

Περισσότερα... »
00:04
"ΛΗΘΗ" ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΑΡΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΚΟΓΕΝΕΤΣΕ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο CHARLO ΚΑΙ Ο ROBERTO POLACO GOYENECHE

OLVIDO

Si pensara alguna vez en lo que fui
no tendría ni la fuerza de vivir...
Pero yo sé que hay que olvidar
y olvido sin protestar.
En la obscura caravana de dolor
de los hombres que perdieron el hogar,
sin blasfemar, sin un rencor,
voy solo con mi canción.

Nadie pregunta
lo que he sido en el pasado,
si fui rico, si fui honrado,
si hubo sedas en mi cuna.
A nadie importa
quién soy yo, de donde vengo,
y si alguno se me acerca
me pregunta cuánto tengo...
Miran los trapos
que delatan mi pobreza de hoy
y en esos trapos lee la gente
cuánto valgo y quién soy...
Pero no importa,
para mí que lo he vivido,
yo sé todo lo que he sido,
lo que nunca más seré...

Es por eso que mi boca no dirá
el secreto de un pasado que perdí...
Fui gran señor, creo en un Dios
que a veces me niega el pan...
Y en la obscura caravana de dolor
de los hombres que perdieron el hogar,
sin blasfemar, sin un rencor,
voy solo con mi canción.

Μουσική: Luis Rubistein.
Στίχοι: Luis César Amadori.
Τάνγκο του 1935.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 24.08.2010
19:06
ΛΟΥΙ ΝΤΥΣΟΖΑΛ!
» Αλωνάκι της ποίησης

LOUIS DUCHOSAL (1862-1901)

SUR UNE ANCIENNE ESTAMPE

A Valentin Girod

Une confusion de sons, de feux et d'ailes,
Où flottent des parfums de lys et d'orangers ;
Une Vierge s'avance à pas fins et légers
Sous un chapeau fleuri de claires asphodèles.

Un doux peuple d'enfants heureux de se voir nus,
S'ébat dans la rivière où la lumière éclate,
Et le vent langoureux, à la nue écarlate,
Porte comme un encens de rires ingénus.

Le Printemps à sa fête ineffable convie,
Mais, dans l'herbe, un vieux crâne où du lierre se tord
Montre un large rictus : on dirait que la Mort
A mis sa griffe au bas du tableau de la Vie.

Περισσότερα... »
00:05
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΛΕΕΙ Η ΝΙΟΤΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΑΡΓΥΡΗΣ ΕΦΤΑΛΙΩΤΗΣ

ΠΑΤΙΝΑΔΑ

Τώρα που η νύχτα πύκνωσε και γέρνει το φεγγάρι
που ένα αγόρι ξαγρυπνάει για το χατήρι σου,
που το σκοτάδι η γης φορεί κι ο ουρανός τη χάρη,
έβγα φεγγαροπρόσωπη στο παραθύρι σου.

Έβγα και γλυκοπότισε λουλούδια μαραμένα,
κι αν έχεις στάλα πονεσιά μες την καρδούλα σου,
λυπήσου με, και δόστηνα σε χείλη διψασμένα,
ν' αναστηθώ σα λούλουδο με τη δροσούλα σου.

Η θάλασσα τη γης φιλάει και τις ιτιές τ' αγέρι,
κι εγώ μονάχα δε φιλώ τα δυο χειλάκια σου,
με χίλια αστέρια ο ουρανός, κι εγώ χωρίς αστέρι,
σκοτάδι η γης, κι εγώ χωρίς τα δυο ματάκια σου!

Κατέβα και περπάτησε, νεράιδα μες τα σκότη,
και μίλησέ μου να θαρρώ πως αναστήθηκα,
πές μου τα λόγια τα γλυκά που πρωτολέει η νιότη,
κι ας αποθάνω ακούγοντας πως αγαπήθηκα.

Περισσότερα... »
00:04
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΙΟ ΜΙΓΙΑΝ ΜΕΔΙΝΑ: Η ΠΕΤΣΙΝΗ ΜΠΑΛΛΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο MARIO MILLAN MEDINA

LA PELOTA DE CUERO

Tenemos bien escondido
En un islote de la ibera,
Una gran base espacial
Oculta de los espias.

Una horqueta de niandubay
Que nos llenara de gloria
Tiraremos el ondazo
Mas potente de la historia!

Con esa gomera grandota
Tirada por cinco mulas,
En una pelota de cuero
Mandamo tre gaucho a la luna.

Tunicho y cresencio reguera,
El bigotudo y candoroso laguna.
Entre revuelo de poncho y melena
La pelota de cuero va llegando a la luna...

Περισσότερα... »
00:02
Ο ΜΕΓΑΣ ΧΟΥΑΝ Δ' ΑΡΙΕΝΣΟ ΚΑΙ Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΟΥ
» Αλωνάκι της ποίησης

Ο JUAN D’ARIENZO Y SU ORQUESTA ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΗ LOCA

Περισσότερα... »
00:01
ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΙΖΑ ΣΠΑΤΣΙΑΝΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

MARIA LUISA SPAZIANI (1924)

ANDARE A DESTRA, A SINISTRA

Andare a destra, a sinistra. Scendere e salire.
Resta la direzione obliqua, anche lei deludente.
Ci vorrebbe altro spazio, un’altra dimensione.
Perché resta l’anelito, se tutto è poi vietato?

...La formula del giglio saprei là, e la forza
oscura che lo anima come anima me.
E saprei perché esiste la massima illusione,
fascio di luce, amore, di cui oggi ti avvolgo.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εδώ -πρώτη εικονιζόμενη- φίλη του ιστολογίου κ. Carmela de Cesare.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 23.08.2010
22:55
ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ΓΙΩΡΓΟΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: "Δεν υπάρχει δίλλημα για μας μεταξύ αγοράς και κράτους. Στόχος μας είναι να βάλουμε και την αγορά και το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη."
Πηγή: [government.gov.gr]

Εννοείται ότι δεν μπαίνουμε στον κόπο καν να σχολιάσουμε... αλήθεια τί να σχολιάσουμε (;!), όταν λίγο παρακάτω λέει το φοβερό και τρομερό "Μπορούμε να εξαλείψουμε τον αναλφαβητισμό, ψηφιακό και συμβατικό".

Περισσότερα... »
01:06
ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΚΙΚΕ ΒΟΛΦ: "ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ"
» Αλωνάκι της ποίησης

ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο QUIQUE WOLFF

TANGO Y FÚTBOL

¿Cómo vas a saber lo que es el amor?
Si nunca te hiciste hincha de un club
¿Cómo vas a saber lo que es el dolor?
Si jamás un zaguero te rompió la tibia y el peroné
y estuviste en una barrera y la pelota te pegó justo ahí…

¿Cómo vas a saber lo que es el placer?
Si nunca diste una vuelta olímpica de visitante
¿Cómo vas a saber lo que es el cariño?
Si nunca la acariciaste de chanfle
entrándole con el revés del pie
para dejarla jadeando bajo la red

¡¡Escúchame!!,
¿Cómo vas a saber lo que es la solidaridad?
Si jamás saliste a dar la cara
por un compañero golpeado desde atrás

¿Cómo vas a saber lo que es la poesía?
Si jamás tiraste una gambeta
¿Cómo vas a saber lo que es la humillación?
Si jamás te metieron un caño

¿Cómo vas a saber lo que es la amistad?
Si nunca devolviste una pared
¿Cómo vas a saber lo que es el pánico?
Si nunca te sorprendieron mal parado en un contragolpe

¿Cómo vas a saber lo que es morir un poco?
Si jamás fuiste a buscar la pelota dentro del arco

¡Decime viejo!
¿Cómo vas a saber lo que es la soledad?
Si jamás te paraste bajo los tres palos,

a doce pasos de uno que te quería fusilar
y terminar con tus esperanzas

¿Cómo vas a saber lo que es el barro?
Si nunca te tiraste a los pies de nadie
Para mandar una pelota sobre un lateral

¿Cómo vas a saber lo que es el egoísmo?
Si nunca hiciste una de más
cuando tenias que dársela,
al nueve que estaba solo

¿Cómo vas a saber lo que es el arte?
Si nunca, pero nunca inventaste una rabona
¿Cómo vas a saber lo que es la música?
Si jamás cantaste desde la popular

¿Cómo vas a saber lo que es la injusticia?
Si nunca te saco tarjeta roja, un referí localista
Decime, ¿Cómo vas a saber lo que es el insomnio?
Si jamás te fuiste al descenso

¿Cómo, cómo vas a saber lo que es el odio?
Si nunca hiciste un gol en contra
¿Cómo, pero cómo vas a saber lo que es llorar?
Si llorar, si jamás perdiste una final de un mundial
sobre la hora con un penal dudoso

¿Cómo vas a saber querido amigo?
¿Cómo vas a saber lo que es la vida?
Si nunca, jamás jugaste al fútbol

Περισσότερα... »
00:07
Η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ ΔΙΑΒΑΖΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

Η ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ ΔΙΑΒΑΖΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ

Περισσότερα... »
00:03
ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΒΑΛΒΕΡΔΕ!
» Αλωνάκι της ποίησης

JOSÉ MARÍA VALVERDE (1926-1996)

CUANDO VENGAS, COGIÉNDOTE LA MANO

Cuando vengas, cogiéndote la mano,
volveré a recorrer mi historia muerta;
pasaremos la misteriosa puerta
que guarda mi cadáver cotidiano.

Iremos por las viejas avenidas
del parque de mis sueños, por mi infancia
de pasillos en sombra... Y tu fragancia
cerrará allí sus prístinas heridas.

¡Cómo me besarás en el pasado
cuando beses allí la pura frente
del fantasma de un niño pensativo!

Verás mi origen, para ti guardado,
que me puedes curar, tú solamente,
de todo lo que fue, el dolor aún vivo.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Tasha de Vasconcelos.

Περισσότερα... »
00:02
Ο ΘΕΜΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑ ΒΑΡΥ

Ο ΤΑΡΖΑΝ

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 22.08.2010
00:18
ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ Τ. Φ.
» Αλωνάκι της ποίησης

ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ (1866-1937)

ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ Τ. Φ.

Τ’ αηδόνια και οι κορυδαλλοί της έμμορφης Βερώνας
Δεν σ’ εξυπνήσαν μιαν αυγήν εις του Ρωμαίου τα στήθη,
Του Οθέλλου τους ερωτικούς δεν γνώρισες τυφώνας,
Και από σένα ο Κάλιμπαν, το τέρας, δεν νικήθη.

Μα στα μεγάλα μάτια σου της Δεσδαιμόνας κλείνεις
Την τρομασμένη προσευχή, τη φλόγα της Ιουλίας,
Και της Μιράντας γύρω σου τα θεία μάγια χύνεις...
Το μέτωπόν σου η πνοή φιλεί της τραγωδίας!

Από το περιοδικό «Ημερολόγιον του Σκόκου», Τόμ. 13 (1898), σελ. 186.

Περισσότερα... »
00:15
Η ΑΝΝΑ ΝΕΤΡΕΜΠΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΝΤΟΝΙΝ ΝΤΒΟΡΖΑΚ: ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

Η ANNA NETREBKO ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ANTONÍN DVOŘÁK

MĚSÍČKU NA NEBI HLUBOKÉM

Měsíčku na nebi hlubokém
světlo tvé daleko vidím.
Po světe bloudíš širokém,
dívás se v příbytky lidí.
Po světe bloudíš širokém,
díváš se v příbytky lidí.
Měsíčku postůj chvíli,
pověz mi, pověz,
kde je můj milý.
Měsíčku postůj chvíli,
pověz mi, pověz,
kde je můj milý.
Vzkaž ty mu stříbrný měsíčku,
mé že jej objímá rámě,
aby si alespoň chviličku,
vzpomenul tu a tam na mne,
aby si alespoň chviličku,
vzpomenul tu a tam na mne.
Měsíčku po nebi pluj
s mým poselstvím,
že jeho osud
je dnes osudem i mým.
Zasviť mu do dodaleka,
nocí, nocí pluj,
řekni mu řekni,
kdo že jej čeká.
Zasviť mu do dodaleka,
nocí, nocí pluj,
řekni mu řekni,
kdo že jej čeká.

Από την όπερα "Rusalka".

Περισσότερα... »
00:05
ΑΜΕΛΙΑ ΡΟΣΣΕΛΛΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

AMELIA ROSSELLI (1930-1996)

I FIORI VENGONO IN DONO E POI SI DILATANO

I fiori vengono in dono e poi si dilatano
una sorveglianza acuta li silenzia
non stancarsi mai dei doni.
Il mondo è un dente strappato
non chiedetemi perché
io oggi abbia tanti anni
la pioggia è sterile.
Puntando ai semi distrutti
eri l’unione appassita che cercavo
rubare il cuore d’un altro per poi servirsene.
La speranza è un danno forse definitivo
le monete risuonano crude nel marmo
della mano.
Convincevo il mostro ad appartarsi
nelle stanze pulite d'un albergo immaginario
v’erano nei boschi piccole vipere imbalsamate.
Mi truccai a prete della poesia
ma ero morta alla vita
le viscere che si perdono
in un tafferuglio
ne muori spazzato via dalla scienza.
Il mondo è sottile e piano:
pochi elefanti vi girano, ottusi.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εδώ πρώτη εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Alejandra Rapozo.

Περισσότερα... »
00:04
ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΖΗΣΕΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ADA NEGRI (1870-1945)

BACCIO MORTO

Fra l'erba, in una triste primavera,
una precoce mammola fiori'.
Fredda era l'aria. Prima ancor di vivere,
L'esile fior mori'.

Su la mia bocca, in una triste sera,
un bacio dal mio cor per te fiori'.
Volgesti il capo... prima ancor di vivere,
Il bacio mio mor i'.

************************

ΠΕΘΑΜΕΝΟ ΦΙΛΙ

Μέσα στο χόρτο το βαθύ μιαν άνοιξη θλιμμένη
Ένα λουλούδι πρώιμο βιολέτας έχει ανθίσει,
Τ’ αγέρι ήτανε ψυχρό και πριν ακόμη ζήσει,
Μαράθηκε’ η βιολέτα μου η λεπτοκαμωμένη.

Επάνω εις το στόμα μου μία βραδιά θλιμμένη
Απ’ την καρδιά μου ένα φιλί για σένα έχει ανθίσει.
Μα το κεφάλι σου γυρνάς, και πριν ακόμη ζήσει,
Το ερωτικό φιλάκι μου νεκρό στα χείλη μένει.

Σμύρνη

Μετάφραση: Γεώργιος Ζερμπίνης
Δημοσιεύθηκε στο «Ημερολόγιο του Σκόκου), τ. 15 (1900), σελ. 63.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 21.08.2010
02:00
Η ΖΑΚΥΘΟΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΚΑΣΙΑΝΟΣ (1853-1908)

Η ΖΑΚΥΘΟΣ

Δρόμοι στενοί, άνθια, σκυλιά, καμπάνες
διακονιαρέοι, παστέλλια,σερενάδες·
μανδηλοφόρες κόρες καρδιοπλάνες
καλοί, κακοί, δειλοί, παλληκαράδες!

Λίγα μυαλά, πολλές γλωσσοκοπάνες·
λούσο και αργαλοί και ούρα και ποιητάδες.
Κι αυτή τη θεία ζωγραφιά του Χάση
μουρλόχωρα την έχουν ονομάσει.

Από το περιοδικό «Ημερολόγιον του Σκόκου», Τόμ. 16 (1901), σελ. 225.

Περισσότερα... »
00:06
ΕΛΛΗΝΟΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΝ ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΕΡΜΠΙΝΗΣ (1875-1906)

ΕΛΕΝΗ ΒΑΚΑΡΕΣΚΟΥ

Μου φαίνεται σαν όνειρο, μου φαίνεται σαν ψέμα
Πως βρέθηκα σιμά σ’ εσέ, πως μίλησα με σένα,
Πως είδα στο κεφάλι σου το δάφνινό σου στέμμα
Που σού ’βαλεν η Ποίηση με δισταγμό κανένα.

Ήμουν γεμάτος έκσταση για το βαθύ σου βλέμμα
Κι εθαύμαζα τα κάλλη σου τα μυριοζηλεμένα,
Κι έλεγα πως θα χύνανε το ευγενικό τους αίμα
Ιππόται του παλιού καιρού μόνο για λόγο σου ένα.

Κι όταν δειλά σ’ εκοίταζα και με παλμούς σιγούσα,
Θαρρούσα πως αντίκρυζα τη λατρευτή μου Μούσα,
Και φεύγοντας το χέρι σου με σέβας γλυκοφίλησα.

Αχ! η καρδιά μου μού ’λεγε, μουσόθρεφτη παρθένα,
Μ’ ευλάβεια, γονατιστός, να πέσω μπρος σε σένα,
Να προσκυνήσω την τρανή του Παρνασσού βασίλισσα.

Παρίσιοι

Δημοσιεύθηκε στο «Ημερολόγιο του Σκόκου», Τόμ. 19, Αρ. 1 (1904), σελ. 43.
Elena Văcărescu (1864-1947): Ρουμανογαλλίδα ποιήτρια.

********************************

ELENA VĂCĂRESCU (1864-1947)

CE NAZUIESC ÎN TINE SA AFLU NU-I BETIE

Ce nazuiesc în tine sa aflu nu-i betie,
Nici potolirea vreunui dor greu, nesabuit.
Vezi, mâna mea nu arde cand mâna ta o-mbie,
Nici fruntea-mi nu-i fierbinte când gura ti-a simtit.

Eu nu stiu daca bolta-i de-azur sau plumburie,
Caci ochii-mi mângâierea din ochii-ti n-au cersit ;
Dar inima-mi, în preajma-ti e-n dulce lenevie,
De parca tot ce-odata dorise s-a-mplinit.

Neindoios, multi poate cerca-vor sa citeasca
În inima ta, carte ce n-am deschis-o eu.
Tu le vei da extaze, delire si-ncântari,
Ducându-i, lin, de mâna, pe dulci si verzi carari.
Ci eu, calmu-ti zâmbet, as prefera mereu,
Un paradis, departe, ca-n visuri, sa-mi mijeasca !

Περισσότερα... »
00:01
ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΟΤΣΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ANTONIA POZZI (1912-1938)

DESIDERIO DI COSE LEGGERE

Giuncheto lieve biondo
come un campo di spighe
presso il lago celeste

e le case di un'isola lontana
color di vela
pronte a salpare –

Desiderio di cose leggere
nel cuore che pesa
come pietra
dentro una barca –

Ma giungerà una sera
a queste rive
l'anima liberata:
senza piegare i giunchi
senza muovere l'acqua o l'aria
salperà – con le case
dell'isola lontana,
per un'alta scogliera
di stelle –

1° febbraio 1934

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εδώ πρώτη εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Fernanda Lessa.

Περισσότερα... »
00:00
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΠΡΟΥΝΕΛΛΑ ΣΕΛΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η BRUNELLA SELO: MUNDANARE

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 20.08.2010
23:15
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΑΡΛΟΣ ΒΙΒΕΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLOS VIVES: GOTA FRIA

Περισσότερα... »
01:19
ΜΑΡΙΟ ΛΟΥΤΣΙ!
» Αλωνάκι της ποίησης

MARIO LUZI (1914-2005)

RIMANI DOVE SEI

Rimani dove sei, ti prego,
così come ti vedo.
Non ritirarti da quella tua immagine,
non involarti ai fermi
lineamenti che ti ho dato
io, solo per obbedienza.
Non lasciare deserti i miei giardini
d’azzurro, di turchese,
d’oro, di variopinte lacche
dove ti sei insediata
e offerta alla pittura
e all’adorazione,
non farne una derelitta plaga,
primavera da cui manchi,
mancando così l’anima,
il fuoco, lo spirito del mondo.
Non fare che la mia opera
ricada su se medesima,
diventi vaniloquio, colpa.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Cristina del Basso.

Περισσότερα... »
00:01
ΣΤΕΜΜΑ ΔΑΦΝΗΣ ΚΑΙ ΚΙΣΣΟΥ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΜΥΡΩΝ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

ΤΗ ΚΥΡΙΑ Σ.Κ.

Εις την θέαν σου, παρθένε, η ζηλότυπός μου Μούσα
Εδραπέτευσε δρομαία προς ερήμους σκοτεινάς
Κ’ εις την θλίψιν της τον νέον εραστήν της λησμονούσα,
Μελεάσματος αφήκε τας χορδάς του ορφανάς.

Λάβε, λάβε σύ την θέσιν της δραπέτιδος εκείνης,
Ω θεότης λαμπροτέρα των Νυμφών του Παρνασσού!
Κ’ εις την ορφανήν μου λύραν φθόγγους άρχισε να χύνης,
Κ’ εις το μέτωπόν σου φόρει στέμμα δάφνης και κισσού.

Σύρος

Από το περιοδικό «Η Ευτέρπη», Τόμ. 6, Αρ. 22 (4 Αυγούστου 1853), σελ. 529.

Περισσότερα... »
00:00
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ

Η ΜΑΡΙΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ

Η Μαρία των βράχων
δώδεκα χρόνους στο γιαλό

Μη της μιλάτε και μη σφυράτε
καράβια, σάς παρακαλώ.

Αμαρτία της νά 'χει μια αγάπη
να 'χει ένα Γιώργο, ένα Μηνά

Μη τής μιλάτε, γιατί θυμάται
τα μάτια του τα γαλανά.

Η Μαρία των θρήνων
με τα παντζούρια της κλειστά

Παιδιά που πάτε, μη τραγουδάτε
στο παραθύρι της μπροστά.

Μουσική: Γιώργος Κριμιζάκης.
Στίχοι: Σώτια Τσώτου.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 19.08.2010
23:52
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΤΣΑΡΛΟ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CHARLO

RONDANDO TU ESQUINA

Esta noche tengo ganas de buscarla,
de borrar lo que ha pasado y perdonarla.
Ya no me importa el qué dirán
ni de las cosas que hablarán...
¡Total la gente siempre habla!
Yo no pienso más que en ella a toda hora.
Es terrible esta pasión devoradora.
Y ella siempre sin saber,
sin siquiera sospechar
mis deseos de volver...

¿Qué me has dado, vida mía,
que ando triste noche y día?
Rondando siempre tu esquina,
mirando siempre tu casa,
y esta pasión que lastima,
y este dolor que no pasa.
¿Hasta cuando iré sufriendo
el tormento de tu amor?

Este pobre corazón que no la olvida
me la nombra con los labios de su herida
y ahondando más su sinsabor
la mariposa del dolor
cruza en la noche de mi vida.
Compañeros, hoy es noche de verbena.
Sin embargo, yo no puedo con mi pena
y al saber que ya no está,
solo, triste y sin amor
me pregunto sin cesar.

Μουσική: Charlo.
Στίχοι: Enrique Cadícamo.
Τάνγκο του 1945.

Περισσότερα... »
00:01
ΤΙΜ ΜΠΟΥΛΛΟΚ!
» Αλωνάκι της ποίησης

TIM BULLOCK: PLAYIN HARD TO GET

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 18.08.2010
00:01
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΒΕΑΤΡΙΚΗΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

DANTE

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΒΕΑΤΡΙΚΗΣ

Στα μάτια η δέσποινά μου αγάπη τρέφει,
Που εξευγενίζεται ό,τι αυτή κοιτάει·
Όπου περναέι γι’ αυτή καθένας στρέφει·
Χτυπά η καρδιά του αν κάποιον χαιρετάει.

Ταράζεται όθες, σκύβει, και για κάθε
Ατέλεια του στενάζει, και ξοπίσω
Εκείνης πάει Περφάνεια, Οργή μακριάθε·
Βοηθάτε με, κυρίες, να την τιμήσω.

Κάθε γλύκα και μετριοφροσύνη,
Να ομιλεί σε όποιο ακούσει τη, γεννιέται·
Μακάριος όθες που πρωτόειδε εκείνη.

Πως μοιάζει σα χαμογελά, είναι πράμα
Που δε λέγεται, ουδέ στο νου κρατιέται·
Τόσο είναι νέο κι ευγενικό αυτή θάμα.

Μετάφραση: Γεράσιμος Σπαταλάς.
Δημοισιεύθηκε στο περιοδικό «Γράμματα», Αλεξάνδρεια, Τόμ. 4, Αρ. 39 (1918), σελ. 507.

Περισσότερα... »
00:00
ΠΑΛΙΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ
» Αλωνάκι της ποίησης

Γ. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Κοκκινοθόλω η συννεφιά μουστοβαραίνει·
Κι όπως συνωρογέννητη καλογεννούσα σκύλα
Τ’ αμπέλι κείτεται γνοιασμένο.
Και σέ αψισμένο το μελί κορμί σου
Στην αυγουστιάτικη κουφόβραση
Κανελοκαίει ζεστομεθυσμένο.

Κορμάτα, βλαστοδεμένα τα βυζιά σου
Στα χέρια μου, πρέπιο είν’ αντρικό
Να σου γαργαλώ το άχτι σου μελαψωμένο.
Και σαν τσιγγάνα μελαψή και στολιδοχαρούσα
Μια χρυσοκούτελη μελαχροινάδα
Πασαπλιστή στο φάλι σου, σάμπως μαλαμωμένο.

Ηράκλειο

Από το περιοδικό «Γράμματα», Αλεξάνδρεια, Τόμ. 2, Αρ. 15 (1913), σελ. 103.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 17.08.2010
00:01
Η ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΕΙ ΕΚΦΡΑΣΕΙ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ

Όπου ζει κανείς εκεί αγαπάει
ό,τι κι αν ζει στο τέλος το αγαπάει
έπειτα χάνονται τα πρόσωπα
σβήνουν τα γνωρίσματα ένα ένα
μένει μονάχα δίχως να παλιώνει
η γλώσσα που τα έχει εκφράσει.

Λευκωσία, 2 Δεκεμβρίου 1982

Από την ποιητική συλλογή «Αντικριστοί καθρέφτες» (1988).
Από το βιβλίο: Τίτος Πατρίκιος, «Ποιήματα», τόμος IV, Κέδρος, Αθήνα 2007, σελ. 35.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 16.08.2010
00:01
ΦΡΑΝΚ ΖΑΠΠΑ!
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο FRANK ZAPPA ΚΑΙ ΟΙ MOTHERS OF INVENTION: HUNGRY FREAKS DADDY

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 15.08.2010
00:35
ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ

Μέσ’ απ’ τα γλυκά νερά λαχταριστή επετάχτη
και το σπαθάτο ανύψωσε περήφανο κορμί·
κι ύστερα ελύγισε ελαφρά δεξιά-ζερβά, ετινάχτη
κι απέ στον άμμο αρχίνησε να τρεχαλάει μ’ ορμή.

Τα στήθη μέσ’ απ’ το μαγιώ σαν φρούτα παραδείσια
προβάλλανε και βούλιαζε με χάρη ο αφαλός·
παίζαν στ’ αγέρι τα ξανθά μαλλιά της τα φιδίσια
και στα μεγάλα μάτια της αντίφεγγε ο γιαλός.

Τ’ αγαλματένια πόδια της τ’ ασύγκριτα, οι λαγώνες,
όλο της το σπαρταριστό ροδόλευκο κορμί
ήταν τραγούδι αρμονικό που τόνισαν οι αιώνες
ακούραστα σπουδάζοντας σοφά κάθε γραμμή.

Αχόρταγα κοιτούσαμε το πλάσμα εκείνο, οι φίλοι,
κι όταν μες στο τσαντήρι της έτρεξε να κρυφτεί,
ξέφυγε πόθου στεναγμός από ολωνών τα χείλη,
πόθου που επήγε στου γιαλού τα βάθη να θαφτεί.

Από το περιοδικό «Αλεξανδρινή τέχνη», τ. 3, αρ. 4, 1929, σελ. 126.

Περισσότερα... »
00:04
GIACOMO PUCCINI: O MIO BAMBINO CARO Χ 3
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η KATIA RICCIARELLI
Plaza de Toros Monumental de Madrid

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η KIRI TE KANAWA

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η MARIANNE FISET
Opéra de Montréal, 2009

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 14.08.2010
16:59
ΦΡΗΝΤΡΙΧ ΜΑΡΤΙΝ ΜΠΟΝΤΕΝΣΤΕΤ!
» Αλωνάκι της ποίησης

FRIEDRICH MARTIN BODENSTEDT (1819-1892)

DAS LEBEN IST EIN DARLEHN, KEINE GABE...

Das Leben ist ein Darlehn, keine Gabe
Du weißt nicht, wieviel Schritt du gehst zum Grabe,
Drum nütze klug die Zeit: auf jedem Schritt
Nimm das Bewußtsein deiner Pflichten mit.

Gewöhne dich – da stets der Tod dir dräut
Dankbar zu nehmen, was das Leben beut;
Die Wünsche nicht nach Äußerm zu gestalten,
Sondern den Kern im Innern zu entfalten;

Nicht fremder Meinung untertan zu sein,
Die Dinge nicht zu schätzen nach dem Schein;
Nicht zu verlangen, daß sie sollen gehn,
Wie wir es wünschen – sondern sie verstehn,

Daß wir uns bei Erfüllung unsrer Pflichten
(Da sie's nach uns nicht tun) nach ihnen richten.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Kate Beckinsale.

Περισσότερα... »
12:06
ΝΤΕΪΒ ΜΠΡΟΥΜΠΕΚ
» Αλωνάκι της ποίησης

THE DAVE BRUBECK QUARTET: BLUE RONDO A LA TURK

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 11.08.2010
01:18
ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΓΙΓΑΝΤΑ ΛΟΓΟ!
» Αλωνάκι της ποίησης

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 01.08.2010
23:14
ΜΕ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟΥΤΗ Η ΣΙΩΠΗ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ

ΜΕ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟΥΤΗ Η ΣΙΩΠΗ

Πικρό το βράδυ σκυθρωπό
αργεί να ξημερώσει
στο σπίτι μέσα το κλειστό
ερημιά έχει φυτρώσει.

Με πνίγει τούτη η σιωπή
τούτη η στενοχώρια
στο δρόμο να 'χουνε γιορτή
κι εμείς να ζούμε χώρια.

Αυτό το βράδυ δεν μπορώ
γωνιά να βρω ν' αράξω
στο δρόμο τον ερημικό
να βγω και να φωνάξω.

Με πνίγει τούτη η σιωπή
τούτη η στενοχώρια
στο δρόμο να 'χουνε γιορτή
κι εμείς να ζούμε χώρια.

Στίχοι: Κώστας Κωτούλας.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 21.07.2010
15:33
ΚΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΟΥ ΚΑΡΟΥΖΟΥ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟ - και κλείσαμε οριστικώς ώς τον Σεπτέμβριο
» Αλωνάκι της ποίησης

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

ΑΡΝΗΣΙΚΑΚΟΣ

Θα πεθάνω ζητώντας έναν ήλιο
στα μεγάλα χρονικά μυστήρια
κομματιάζοντας τη νύχτα μ’ ένα σμήνος από γαλαξίες
αιωρούμενος δίχως τη μητρυιά μας
την αλύγιστη Βαρύτητα
δίχως τα δάκρυα που μας επιβάλλει η Ελλάδα
τούτ’ η χώρα που παιδεύει τα δροσερά ελληνόπουλα
κι ανεμίζει τους αμέτρητους γραικύλους.

Από τη συλλογή: «Φαρέτριον», 1981.
Από το βιβλίο: Νίκος Καρούζος, «Τα ποιήματα, Β΄, (1979-1991), Ίκαρος, Αθήνα 1994, σελ. 201.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 20.07.2010
21:58
ΟΛΩΣ ΕΚΤΑΚΤΩΣ - ΕΝΑΡΞΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ

ή μήπως όχι;
για σκέψου να ανήκε στο κράτος
ο ύπνος
τα πράγματα θά ’τανε δύσκολα
θ’ αγοράζαμε ύπνο με δελτίο; ή ελεύθερα; και πόσο;
κι αν είχε παραχωρηθεί στην ιδιωτική πρωτοβουλία; ποιά
η τιμή του σήμερα;
θα πεθαίναμε από εγρήγορση χωρίς χρήματα;
οι πάσχοντες από αϋπνίες τυχερότεροι λιγάκι
– δεν είν’ έτσι;

για σκέψου να μη μας ανήκε ο ύπνος.

Από τη συλλογή: «Φαρέτριον», 1981.
Από το βιβλίο: Νίκος Καρούζος, «Τα ποιήματα, Β΄, (1979-1991), Ίκαρος, Αθήνα 1994, σελ. 259.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.07.2010
00:00
ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
» Αλωνάκι της ποίησης

Καλό καλοκαίρι!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 12.07.2010
15:50
ΚΑΒΑΦΗΣ!
» Αλωνάκι της ποίησης

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μιά μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω
κ' ένα ειδύλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Αλλοίμονον, είν' υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·
και απ' το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι
ποτέ δεν θ' αναιβώ ο δυστυχισμένος».
Ειπ' ο Θεόκριτος· «Αυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νάσαι υπερήφανος κ' ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η νέα φίλη του ιστολογίου κ. Alejandra S.

Περισσότερα... »
15:45
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΑΛΒΕΡΤΟ ΑΡΕΝΑΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ALBERTO ARENAS

ADIÓS PAMPA MIA

¡Adiós, pampa mía!...
Me voy... Me voy a tierras extrañas
adiós, caminos que he recorrido,
ríos, montes y cañadas,
tapera donde he nacido.
Si no volvemos a vernos,
tierra querida,
quiero que sepas
que al irme dejo la vida.
¡Adiós!...

Al dejarte, pampa mía,
ojos y alma se me llenan
con el verde de tus pastos
y el temblor de las estrellas...
Con el canto de tus vientos
y el sollozar de vihuelas
que me alegraron a veces,
y otras me hicieron llorar.

¡Adiós, pampa mía!...
Me voy camino de la esperanza.
Adiós, llanuras que he galopado,
sendas, lomas y quebradas,
lugares donde he soñado.
Yo he de volver a tu suelo,
cuando presienta
que mi alma escapa
como paloma hasta el cielo...
¡Adiós!...
¡Me voy, pampa mía!...
¡Adiós!...

Στίχοι: Ivo Pelay.
Μουσική: Francisco Canaro y Mariano Mores.
Τάνγκο του 1945.

Περισσότερα... »
15:41
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
» Αλωνάκι της ποίησης

NICANOR PARRA

MUJERES

La mujer imposible,
La mujer de dos metros de estatura,
La señora de mármol de Carrara
Que no fuma ni bebe,
La mujer que no quiere desnudarse
Por temor a quedar embarazada,
La vestal intocable
Que no quiere ser madre de familia,
La mujer que respira por la boca,
La mujer que camina
Virgen hacia la cámara nupcial
Pero que reacciona como hombre,
La que se desnudó por simpatía
Porque le encanta la música clásica
La pelirroja que se fue de bruces,
La que sólo se entrega por amor
La doncella que mira con un ojo,
La que sólo se deja poseer
En el diván, al borde del abismo,
La que odia los órganos sexuales,
La que se une sólo con su perro,
La mujer que se hace la dormida
(El marido la alumbra con un fósforo)
La mujer que se entrega porque sí
Porque la soledad, porque el olvido...
La que llegó doncella a la vejez,
La profesora miope,
La secretaria de gafas oscuras,
La señorita pálida de lentes
(Ella no quiere nada con el falo)
Todas estas walkirias
Todas estas matronas respetables
Con sus labios mayores y menores
Terminarán sacándome de quicio.

Περισσότερα... »
00:42
ΙΣΠΑΝΙΑ! ... ¡ QUE VIVA ESPAÑA !
» Αλωνάκι της ποίησης

FEDERICO GARCÍA LORCA

DESEO

Sólo tu corazón caliente,
Y nada más.

Mi paraíso, un campo
Sin ruiseñor
Ni liras,
Con un río discreto
Y una fuentecilla.

Sin la espuela del viento
Sobre la fronda,
Ni la estrella que quiere
Ser hoja.

Una enorme luz
Que fuera
Luciérnaga
De otra,
En un campo de
Miradas rotas.

Un reposo claro
Y allí nuestros besos,
Lunares sonoros
Del eco,
Se abrirían muy lejos.

Y tu corazón caliente,
Nada más.

Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε ο φίλος του ιστολογίου κ. Andrés Iniesta.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 11.07.2010
12:58
ΠΟΙΗΤΗΣ!
» Αλωνάκι της ποίησης

Ντιέγκο Φορλάν / Diego Forlán.

Περισσότερα... »

Σελίδες: 1 2 3 ... 20

← Αθλητ&iota... Αντώνης-&... →

skip to content Corfu Blogs » Αλωνάκι της ποίησης
Όλα τα blogs του νομού Κέρκυρας με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Corfu Blogs » Αλωνάκι της ποίησης

Feeds

Αλωνάκι της ποίησης (100)