Η κυκλοφορία της νέας ποιητικής συλλογής της φίλης Έφης Μαχιμάρη υπό τον τίτλο
«Νυχτερινό Ρεσάλτο» συνέπεσε με την κολακευτική της πρόταση να γράψω δυο λέξεις για τα ποιήματά της στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Με χαρά αποδέχθηκα την τιμητική της πρόταση μιλώντας για την ποίησή της και τη νέα της δουλειά, όχι μόνο γιατί σέβομαι και εκτιμώ ως άνθρωπο την Έφη, αλλά γιατί ήξερα εκ των προτέρων πως τα ποιήματα της αποτελούν κάτι το ιδιαίτερο που αξίζει κανείς να στρέψει το αναγνωστικό του ενδιαφέρον προς τη μεριά τους. Κι έτσι η χαρά μου για την κυκλοφορία της νέας της ποιητικής συλλογής είναι πολλαπλή, αφού στο πρόσωπό μιας καλής φίλης αναδεικνύεται σε τόσο δύσκολες εποχές η τέχνη της ποίησης, αλλά και γιατί η ποιητική της συλλογή αποτελεί κομμάτι μιας νέας εκδοτικής προσπάθειας που διακατέχεται από νεανικό ενθουσιασμό και όρεξη για δουλειά. Καλοτάξιδο λοιπόν το «Νυχτερινό Ρεσάλτο».
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Μια δημιουργική περιπλάνηση στα σκοτεινά μονοπάτια της νοσταλγίας, της μοναξιάς και της μελαγχολίας. Ένα ταξίδι με άρωμα γλυκιάς αυταπάτης στο περιθώριο του νυχτερινού μανδύα που στοιχειώνει το παρελθόν και τα δεσμά της οδύνης, γυρισμός και δοκιμασία, γεμάτο μακρές σιωπές, βασικές αλήθειες, άγριες προσμονές, σαγηνευτικούς στοχασμούς και ψίθυρους που αφυπνίζουν τις αισθήσεις. Μια συνειδησιακή απόδραση από τετριμμένες ασήμαντες υποθέσεις, μια αναμέτρηση με τον ίδιο τον φόβο, τη μοναχικότητα και την άγρια προσμονή της προσωπικής ολοκλήρωσης.Η Έφη Μαχιμάρη με τη νέα ποιητική της συλλογή, σπάει τη σιωπή της καθήλωσης και του μαρασμού και διαχειρίζεται το αναπάντεχο με τρόπο μοναδικό και εξαιρετικό. Διψασμένη να ξορκίσει τη μοναξιά και τις μακρές σιωπηρές στιγμές ακροβατεί στης μελαγχολίας τις ευαίσθητες χορδές, συμμαζεύει υπολείμματα ονείρων, περιφρουρεί μικρά μυστικά της ψυχής και βρίσκει το κατάλληλο χρώμα για να βάψει τα όνειρά μας στο αιώνιο κυνήγι της ψυχής, στο μακρινό ταξίδεμα του έρωτα. Περιπλανιέται στον κόσμο της συνεχόμενης νύχτας μετρώντας καρφιτσωμένες στιγμές που ξεγλίστρησαν από τις ίδιες τις ζωές μας. Κι εμείς, κοινοί δραπέτες και λαθρεπιβάτες της νύχτας ακολουθούμε τα χνάρια της σκέψης της, ζώντας την πεμπτουσία του ταξιδιού της, αφήνοντας τον χρόνο με τις αποσκευές του να αναμετρηθεί με τη μαγεία της ίδιας της ζωής.
Νίκος Παργινός - Συγγραφέας
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Έμπνευση" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
