Περισσότερα... »
skip to content
Corfu Blogs » Έμπνευση | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs του νομού Κέρκυρας με μια ματιά |
|||
31565 άρθρα από 103 πηγές
Aa - Zz
(12695)
Αα - Ωω
(18870)
Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Αγαπητέ Νίκο, σε ευχαριστώ για την πρόσκλησή σου να μιλήσω για ένα εξαιρετικό πραγματικά βιβλίο, «Το Τάγμα της Ελπίδας».
Το βιβλιοπωλείο «ΙΑΝΟΣ»
Φίλες και φίλοι σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας σήμερα εδώ! Πριν σας μιλήσω για το τελευταίο βιβλίο που διάβασα, το Τάγμα της Ελπίδας, θα ήθελα να σας μιλήσω για τον συγγραφέα του, τον Νίκο Παργινό.
Σε μια κατάμεστη αίθουσα στο βιβλιοπωλείο «ΙΑΝΟΣ» παρουσιάστηκε την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου το νέο μυθιστόρημα του Κερκυραίου συγγραφέα Νίκου Παργινού: «Το Τάγμα της ελπίδας» στην Θεσσαλονίκη. Την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Συλλόγου Κερκυραίων & Φίλων Β. Ελλάδος «Οι Φαίακες» τίμησε με την παρουσία του το αναγνωστικό κοινό της συμπρωτεύουσας που γέμισε και με το παραπάνω τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του βιβλιοπωλείου. Ομιλητές της εκδήλωσης ο ποιητής κ. Βαγγέλης Τασιόπουλος και η δημοσιογράφος και εκδότρια του περιοδικού Provocateur κα Μαρία Αμανατίδου, οι οποίοι αναφέρθηκαν με κολακευτικά λόγια στο νέο βιβλίο του Κερκυραίου δημιουργού. Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε με τον ιδιαίτερο τρόπο του ο Κερκυραίος ηθοποιός κ. Γιάννης Περδίκης, ενώ χαιρέτησε την εκδήλωση εκ μέρους του Συλλόγου ο κ. Γιάννης Καλαϊτζόλου που καλωσόρισε τον Νίκο Παργινό στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Το Βιβλιοπωλείο «ΙΑΝΟΣ» και οι εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες» σας προσκαλούν
Ηρθες και πάλι και μ' άρχισες με τα δικά σου. Πήρες το γνωστό σου ύφος και άρχισες τον συνήθη σου μονόλογο. Προσωπική παράσταση για έναν ρόλο κι εγώ και πάλι αυθεντικός μοναχικός ακροατής. Σε περίμενα. Δεν μπορώ να στο κρύψω. Κάθε φορά σε περιμένω. Κάτι μου λέει κάθε φορά πως θα έρθεις για να με προσηλυτίσεις με τις περίεργες ιστορίες σου. Ψάχνεις συνοδοιπόρο, συνεπιβάτη στις αποδράσεις σου και προστρέχεις στο απάνεμο καταφύγιό μου, απελπισμένος να σε ακούσουν, να σε συντροφεύσουν, να σε θαυμάσουν.Οι ιστορίες σου μονοδιάστατα αφηγηματικά σχήματα, που περιγράφουν με τρόπο μοναδικό το μακρινό, το ουτοπικό, το μαγικό. Περίπλοκες διαδρομές μεταφοράς στο απλό τότε του πουθενά. Ο χρόνος τους αόριστος, ο τόπος τους άγνωστος, τα πρόσωπά τους ανώνυμα. Μα παρ' όλα αυτά τόσο αυθεντικές, λες και είναι προσιτά δικές σου. Απλές περιηγήσεις του νου, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο εξιδανικευμένο.
Στεκόμουν και τούτη τη φορά και σε χάζευα από την πρώτη λέξη, την πρώτη φράση. Λες και το 'ξερα! Μια φορά που ποτέ δεν είναι μόνο μία. Κι ένας καιρός που ποτέ δεν είναι το τώρα. Ο λόγος σου πάντα απλός και λιτός, χωρίς πολλά επίθετα και γλαφυρότητες, μα συνάμα ήρεμος, σταθερός και μέσα στην υπερβολή. Οι ήρωές σου πάντα νέοι. Αυθεντικοί. Ιστορίες απλές με όμορφο πάντα τέλος. Και η φωνή σου? η φωνή σου μαγικός δρόμος που οδηγεί στον κόσμο του υπερβατικού, του παραμυθένιου, του ονειρικού. Η χροιά της χαραγμένη ανεξίτηλα στο "είναι" μου. Την ξέρω τόσο καλά. Απόδραση είναι ο λόγος σου. Μαγεία. Πόσο λατρεύω αυτό το σημείο! Πόσο μ' αρέσει ο τόνος της φωνής σου, η έκπληξη στο πρόσωπό σου για το γνωστό που ίσως να ξέχασα και θα με σαγηνέψει και πάλι όπως την πρώτη φορά που το μοιράστηκες μαζί μου. Με κέρδισες και απόψε με την υπερβολή σου. Με κέρδισες και πάλι με το πάθος και τη δύναμή σου. Και πάλι. Και τώρα, όπως πάντα.Τελειώνεις. Κάπου εδώ φαίνεται πως τελειώνει και η αποψινή ιστορία σου. Ναι, τώρα θυμάμαι πως κάπου εδώ τελειώνουν πάντα όλα καλά. Πώς το λένε? α, ναι! Η γνωστή ατάκα του τέλους, στρογγυλή σφραγίδα που έρχεται και αγκαλιάζει τα πάντα και σημαδεύει το νυχτερινό μου διαβατήριο στον κόσμο των ονείρων. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Τώρα πλέον μπορείς να σκύψεις και να με φιλήσεις, να με χαϊδέψεις στα μαλλιά και να μου στείλεις δονήσεις αγάπης. Κι εγώ θα σου χαμογελάσω και θα αλλάξω πλευρό, θα αγκαλιάσω το μαξιλάρι μου και θα γυρίσω στο πλάι για να χαθώ στον κόσμο των ονείρων με σύμμαχο τη χάρη της αφήγησής σου. Οπως κάθε βράδυ, όπως κάθε νύχτα που το σκοτάδι κυριεύει τον κόσμο μας.
Στα χείλη μου δύο λέξεις πασχίζουν να αποδράσουν. Μα ακόμα δεν έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να ωριμάσουν και να ξεχυθούν στον αιθέρα που μας χωρίζει και μας ενώνει. Μέρες τώρα. Μήνες. Στο μεταίχμιο του ευτυχισμένου τέλους η προοπτική της όποιας συνέχειας του παραμυθιού. Και μετά; Και μετά; Πάντα θα υπάρχει το μετά, ακόμα και πέρα από το όποιο καλύτερο τέλος. Μα μένει συνήθως ανείπωτο ετούτο το μετά κι αχαρτογράφητο. Ανεξερεύνητο κομμάτι του κοσμικού μας χρόνου.Κλείνω τα μάτια και το μετά ζωντανεύει μαγικά πλέον κάτω από τα σφαλισμένα μου βλέφαρα και είμαι εγώ τώρα που παίρνω τη σκυτάλη για να διαφύγω από το καταφύγιό μου και να ταξιδέψω στην χώρα του πουθενά, στον χρόνο του αορίστου. Και η απάντηση παραμένει δική μου, ανεξομολόγητη εμπειρία που με τον καιρό θα ωριμάσει και θα δραπετεύσει κάποια στιγμή από τα εσώψυχά μου.Μεγάλωσα. Μεγάλωσα και έπαψες πλέον να έρχεσαι, ίσως γιατί μεγάλωσες κι εσύ, ίσως γιατί γέρασες κι έφυγες μακριά. Ο χρόνος μετέβαλε εκείνο το τέλος το καλό σε κάτι άλλο, ίσως περισσότερο επώδυνο. Και οι ιστορίες σου; Οι ιστορίες με το ευτυχισμένο τέλος μεταφέρθηκαν τελικά στο υποσυνείδητό μου, γίνανε κομμάτι του εαυτού μου, κτήμα της σκέψης μου, μέρος του μυαλού μου, δικές μου, και μεταλλάχθηκαν εντός μου, ανέπτυξαν πολλαπλές διαστάσεις, ορίστηκε επιτέλους ο χρόνος τους, τα πρόσωπα έγιναν οικεία, τα μέρη τους πατρίδα μου, έγιναν σύνθετες τελικά μα συνάμα προσιτές και καθημερινές.Επαψες να έρχεσαι τα βράδια, μα τα παραμύθια σου έρχονται στα όνειρά μου ακόμα. Και το μετά έγινε πλέον τώρα. Κι ο χρόνος αποκάλυψε στο μυαλό μου τη συνέχεια ενός καλού τέλους. Αυτού του ίδιου τέλους που μου εντρύφησες με τις ιστορίες σου. Και νομοτελειακά κλήθηκα να συμπληρώσω τα κενά του χρόνου και να αποτελειώσω στο διηνεκές του απείρου το τέλος που μου αναλογεί. Χρέος μου πλέον να αποσαφηνίσω το νέο ευτυχισμένο τέλος. Να σε ξαναβρώ. Να στο ομολογήσω. Να στο εξομολογηθώ.Κι έτσι ήρθα και πάλι για να σ' αρχίσω με τα δικά μου. Πήρα το γνωστό μου ύφος και άρχισα το συνήθη μου μονόλογο. Προσωπική παράσταση για έναν ρόλο κι εσύ πλέον να γίνεσαι ο αυθεντικός μοναχικός ακροατής. Με περίμενες. Δεν μπορείς να μου το κρύψεις. Κάθε φορά με περιμένεις. Κάτι σου λέει κάθε φορά πως θα έρθω για να σε προσηλυτίσω με τις περίεργες ιστορίες μου. Ψάχνω συνοδοιπόρο, συνεπιβάτη στις αποδράσεις μου και προστρέχω στο απάνεμο καταφύγιό σου απελπισμένος να με ακούσουν, να με συντροφεύσουν, να με θαυμάσουν.Στέκεσαι και τούτη τη φορά και με χαζεύεις από την πρώτη λέξη, την πρώτη φράση. Λες και το 'ξερες! Μια φορά που ποτέ δεν είναι μόνο μία. Κι ένας καιρός που ποτέ δεν είναι το τώρα. Τελειώνω. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Τώρα πλέον μπορώ να σκύψω και να σε φιλήσω, να σε χαϊδέψω στα μαλλιά και να σου στείλω δονήσεις αγάπης. Κι εσύ θα μου χαμογελάσεις και θα αλλάξεις πλευρό, θα γυρίσεις στο πλάι για να χαθείς στον κόσμο των ονείρων με σύμμαχο τη χάρη της αφήγησής μου. Οπως κάθε βράδυ, όπως κάθε νύχτα που το σκοτάδι κυριεύει τον κόσμο μας. Στο μεταίχμιο του ευτυχισμένου τέλους, η προοπτική της συνέχειας του παραμυθιού πάντα, όμως, θα παραμένει. Και μετά; Και μετά; Πάντα θα υπάρχει το μετά, ακόμα και πέρα από το καλύτερο τέλος. Μα μένει συνήθως ανείπωτο κι αχαρτογράφητο. Ανεξερεύνητο κομμάτι του χρόνου. Και, μεταξύ μας, τώρα που περάσανε τα χρόνια μπορώ να πω πως ίσως να είναι και καλύτερα. Τώρα που σε βρίσκω και πάλι πρέπει να σου το ομολογήσω. Ισως γιατί αυτό το ευτυχισμένο τέλος που κληρονόμησα από σένα να κλήθηκα να το κληροδοτήσω κι εγώ με τη σειρά μου. Αλλωστε ένα ευτυχισμένο τέλος σηματοδοτεί μια νέα ευτυχισμένη αρχή. Οσο για το μετά...

Ομιλητές:
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει
Οι φίλοι μας οι Ιρλανδοί που τώρα τελευταία ανακάλυψαν μερικοί εγκέφαλοι ότι μας συνδέουν κάποιοι οικονομικοί ζωφεροί δείκτες, αλλά οι δεσμοί μας, πιστέψτε με, είναι πολύ μεγαλύτεροι, λένε για τον θάνατο διάφορα ευτράπελα και ωραία.


Μικρές διαστάσεις και εύχρηστο, πλούσιο σε σελίδες και περιεχόμενο, σκληρό εξώφυλλο με περιτύλιγμα, άψογη εμφάνιση, μυρωδιά ώριμου λογοτεχνικού χαρτιού … πώς να μην είσαι περήφανος για το δημιούργημά σου! Πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστίες από τα βάθη της καρδιάς μου στους συντελεστές του εκδοτικού μου οίκου για την εκπληκτική τους δουλειά. Η αγάπη με την οποία αγκάλιασαν το βιβλίο μου φαίνεται με την πρώτη ματιά. Το «Τάγμα της Ελπίδας» επιτέλους κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Και έχει αρχίσει ήδη να σαγηνεύει τα πλήθη. Ευχαριστώ τους φίλους και τους γνωστούς για τις ευχές τους και τα καλά τους λόγια. Το ταξίδι του μόλις ξεκίνησε. Ας το απολαύσουμε…
Όταν ένας νέος συγγραφέας και δη Κερκυραίος επιχειρεί την πρώτη του συγγραφική εμφάνιση στις προθήκες των βιβλιοπωλείων νιώθω τόσο χαρούμενος και υπερήφανος. Χαρούμενος γιατί ακόμα και σε τούτες τις δύσκολες εποχές της άνυδρης και στείρας κόλασης υπάρχουν ακόμα νέοι άνθρωποι που τολμούν να ονειρεύονται και να μας προσφέρουν δροσιστικές αναγνωστικές ανάσες και υπερήφανος γιατί στο πρόσωπο αυτών των νέων και φρέσκων συγγραφέων βλέπω την αντανάκλαση του ίδιου μου του εαυτού.
Η κυκλοφορία της νέας ποιητικής συλλογής της φίλης
Μια δημιουργική περιπλάνηση στα σκοτεινά μονοπάτια της νοσταλγίας, της μοναξιάς και της μελαγχολίας. Ένα ταξίδι με άρωμα γλυκιάς αυταπάτης στο περιθώριο του νυχτερινού μανδύα που στοιχειώνει το παρελθόν και τα δεσμά της οδύνης, γυρισμός και δοκιμασία, γεμάτο μακρές σιωπές, βασικές αλήθειες, άγριες προσμονές, σαγηνευτικούς στοχασμούς και ψίθυρους που αφυπνίζουν τις αισθήσεις. Μια συνειδησιακή απόδραση από τετριμμένες ασήμαντες υποθέσεις, μια αναμέτρηση με τον ίδιο τον φόβο, τη μοναχικότητα και την άγρια προσμονή της προσωπικής ολοκλήρωσης.
Normal 0 Από τη Συμμετοχική Δημοκρατία στην κατοχή της Τρόικας. Από το μεροκάματο της καθημερινότητας στο μεσοπρόθεσμο του νέου μνημονίου. Από το «λεφτά υπάρχουν» στο «λεφτά υπήρχαν». Από την προεκλογική ευνομία στη μετεκλογική κοινοβουλευτική ασυλία. Από την κρατική περιουσία στο ξεπούλημα του «όσο – όσο». Από την πράσινη οικονομία στα πράσινα άλογα. Από τους μονόδρομους των μνημονίων στα αδιέξοδα των πολιτικών τους. Πως τα κατάφερε έτσι ο Γιωργάκης και μέσα σε 20 μήνες έβγαλε αλήθεια τόσο μαλλί; Καιρός για κούρεμα. 

Normal 0 Από τα δελτία ειδήσεων των 8 εκείνης της μέρας
Τα φώτα της ράμπας έσβησαν, έπαψε το χειροκρότημα, η κουρτίνα έπεσε κι άναψε το λαμπάκι της εξόδου. Η τελευταία σου έξοδος. Καλό σου ταξίδι φίλε. Η Κέρκυρα και ο πολιτισμός θρηνεί. Φτώχυνε η σκηνική μας παρουσία. Εσύ όμως θα ζεις για πάντα στο παρασκήνιο της όποιας σκέψης μας, σημαδεύοντας με το φωτεινό σου διάβα τα αποτυπώματά μας στο σανίδι της λογικής και του παραλόγου, φωτίζοντας με τη λάμψη του αστεριού σου το σκηνικό του θεάτρου που μόλις άφησες. Παναγιώτη, καλό σου ταξίδι.
Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν ισχυρίζεται ότι μία μετακόμιση είναι εύκολη υπόθεση, ούτε ακόμα κι αυτοί που τις έχουν φάει με το κουτάλι και είναι ειδικοί επί του θέματος. Υπάρχουν δε και μερικές οδηγίες που διατείνονται πως μπορούν να κάνουν αυτή την κουραστική και χαοτική διαδικασία πιο απλή και εύκολη. Όσο και αν προσπαθήσεις όμως να τις ακολουθήσεις, να είσαι σίγουρος πως όλο και κάτι θα ξεχάσεις, κάτι θα χάσεις, κάτι θα σου σπάσει και τέλος θα κάνεις καιρό για να ξεπεράσεις το σοκ που υπέστης από την όλη διαδικασία.
ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Ομιλία του συγγραφέα Νίκου Παργινού στην παρουσίαση του βιβλίου στην Κέρκυρα την Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010.
Άλλωστε ο Θεός είναι παντού, αλλά μεταξύ μας πολλές φορές Τον σκεφτόμαστε σαν κάτι το απόμακρο, ειδικά στις δύσκολές μας στιγμές. Από την άλλη, ας μην κρυβόμαστε, αυτός που πραγματικά ψάχνει το Θεό, τον έχει ήδη βρει μέσα από την ίδια την αναζήτησή του. Κι αυτό είναι το κέρδος μου σε τελική ανάλυση από τη σχέση μου με τον πατέρα Θεμιστοκλή. Να μην εμπιστεύομαι μόνο τη λογική. Να βάζω και λίγη πίστη μέσα. Γιατί λογική και πίστη είναι όχθες του ίδιου ποταμού. Γι’ αυτό άλλωστε ο πατέρας Θεμιστοκλής πρεσβεύει για μένα αυτόν τον μικρό πεπερασμένο κρίκο που επιχειρεί με κόπο και προσπάθεια να με συνδέσει με το άπιαστο, με το υπέρτατο. Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτό.
Το βιβλίο ενός καλού φίλου πρόκειται να παρουσιαστεί την Τετάρτη 24 Νοεμβρίου στις 7 το απόγευμα στην Κέρκυρα. Με χαρά δέχθηκα την πρόσκλησή του να συμμετάσχω στην παρουσίαση και να πω δυο λόγια για το βιβλίο και τον συγγραφέα.|
Hellas Blogs: Evrytania Blogs (Ευρυτανία) Drama Blogs (Δράμα) Chios Blogs (Χίος) Santorini Blogs (Σαντορίνη) Kefalonia Blogs (Κεφαλονιά) Pireas Blogs (Πειραιάς) |
