Corfu Blogs » Ανέμων Δίχτυα » Τα επιλεγμένα μπλογκ του νομού Κέρκυρας με μια ματιά

Expand/Collapse

Ανέμων Δίχτυα (100)

Σελίδες: 1 2 3

Κέρκυρα, 17.05.2012
08:20
Παράθυρα με θέα, ή αλλιώς: Όνειρα ανεμίζουν στο φως..
» Ανέμων Δίχτυα

Παράθυρα πάνω από το Libro στο Λιστόν.Ζωγραφικοί πίνακες χωρίς ανάγκη χρώματος.Ο ήλιος είναι το χρώμα τους.Περήφανη Κορφή τσου Κορφούς.Σκιές κάτω από τον ήλιο, και βήματα στο φως.Παραθυρόφυλλο που είδε πολλά, κι έκρυψε πίσω από τις γρίλιες του άλλα τόσα..Καθημερινές εγγραφές του ήλιου.Πίσω από το τζάμι. Είναι αυτό το ίδιο τζάμι που δονείται από τους βαρείς επιβλητικούς ήχους των φιλαρμονικών κάτι Μεγάλες Νύχτες, Μεγάλης Παρασκευής, κάτω από βιολετιές αντιφεγγίσεις.Είναι αυτό το τζάμι που βλέπει πρώτο τα πυροτεχνήματα της Γιορτής στην Κορφή του παλιού φρουρίου.
Και τώρα λιάζεται αμέριμνο στα τιτιβίσματα των πουλιών και των ανθρώπων κάτω από το τζάμι..Και πιο πέρα, σ όλα τα παράπλευρα καντούνια, τα ρούχα βγήκαν στο φως να στεγνώσουν από τη νυκτερινή υγρασία, και ανεμίζουν στον πρώτο ήλιο.Δικές μας εικόνες καθημερινές. Πετροχελίδονα σε συναυλία πρωινή..Νωρίς πρωί.Αρχίζει η μέρα..
με τα όνειρα ν ανεμίζουν στο φως..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.05.2012
08:24
Υπέρβαση Αγάπης..
» Ανέμων Δίχτυα

Χθες, τρίτη μέρα του 4ου Πανελληνίου και 5ου Πανευρωπαικού Επιστημονικού Επαγγελματικού Νοσηλευτικού Συνεδρίου στην Κέρκυρα, ήταν πολλές οι παράλληλες εισηγήσεις, στρογγυλά τραπέζια, ελεύθερες ανακοινώσεις, βιωματικά εργαστήρια και δρώμενα, όπως φαίνεται από το πρόγραμμα.Θα είμαι όπως πάντα εξόχως...υποκειμενική! To blogger είναι ένας χώρος που ανθεί η υποκειμενικότητα (χωρίς αυτό να είναι αναγκαστικά κακό..)Εδώ σας έχω την εισήγηση της αδελφής μου. Θα αρκεστώ να πω ότι εμένα με άγγιξε πολύ στο συναίσθημα, γιατί, καθώς εργάστηκα για 20 χρόνια στο Νοσοκομείο, έχω βρεθεί πολλές φορές στο χώρο της Παιδιατρικής Κλινικής, κι έχω δει, σε συνθήκες Έντασης και Υπέρβασης των αντοχών και των πραγματικών δυνατοτήτων, την Ανταπόκριση και τον αξιόλογο τρόπο που ασκείται από το ελάχιστο Νοσηλευτικό προσωπικό η Φροντίδα στο Παιδί, με Επιστημονικότητα κι Αγάπη.Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΚΕΡΚΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗΕυτυχία Καρύδη
Νοσηλεύτρια, Προϊσταμένη, Παιδιατρικής Κλινικής, Γενικού Νοσοκομείου Κέρκυρας
Αγίας Γλυκερίας σήμερα.. και Σαμαρείτιδας.
Μοιάζει εκτός θέματος...μα ΔΕΝ είναι..

Ένα λουλούδι σήμερα για τη Μάνα..
Πίσω από όλες τις Μάνες είναι η Μεγάλη Αγκαλιά η Πλατυτέρα των Ουρανών ικανή να στεγάσει τρυφερά μέσα Της τον Κόσμο όλο και τον άνθρωπο.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 11.05.2012
23:52
5ο Πανελλήνιο και 5ο Πανευρωπαϊκό Επιστημονικό & Επαγγελματικό Νοσηλευτικό Συνέδριο 10-13 Μαΐου 2012 στην Κέρκυρα (Μέρος Α)
» Ανέμων Δίχτυα

Corfu Holiday Palace Hotel
Εδώ παραθέτω δύο από τις σημερινές ελεύθερες ανακοινώσεις της Παρασκευής 11 Μαΐου 2012, στην αίθουσα ΓΣΤΡΕΣ: Η ΤΡΟΦΗ, ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ, ΤΟ ΠΙΠΕΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Ή ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥΘΑΝΑΤΟΥ;Χρύσα Χρυσοβιτσάνου, Κυριακή Μπενετάτου, Ελευθερία Κουταντού
Η ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΩΣ ΒΑΣΙΚΗ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣΣταυρούλα Δημητρακοπούλου, Αναστασία Ζώτου, Σπύρος Μπόϊκος,Αγγελική Τσακμάκη, Ανδρέας Κατσαρός,εκ μέρους της διεπιστημονικής ομάδας του Κέντρου Ψυχικής Υγείας- Ιατροπαιδαγωγικού Κέρκυρας.

Αγγελική, Σπύρος , Βούλα, από τους βασικούς συντελεστές της ελεύθερης ανακοίνωσης.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 07.05.2012
23:15
Αδιακρισίες..
» Ανέμων Δίχτυα

Η Διάκριση είναι η ανώτερη των αρετών, ικανή να φωτίσει όλες τις άλλες.
Σφιχταγκαλιάζεται με τη Σύνεση, κι όταν φεύγουν, φεύγουν μαζί. Λείπουν και οι δύο όταν λείπουν..
Αντίθετα, είναι βαρύγδουπες, αιμοδιψείς και μάταιες οι κραυγές της βαρβαρότητας.
Εκκωφαντικές στ αυτιά, ξεσκίζουν βίαια κάθε αξία, όπως τ αγρίμια τις σάρκες της ευαίσθητης αντιλόπης. Δεν έχει παρά να τρέξει.
Οι αετοί μπορούν να πετάξουν. Τα περιστέρια έχουν τόπο άραγε, σε άγρια γη;
Χάθηκε η μουσική της ζωής. Ποιός έχει το κλειδί της;

Ο κόσμος είναι γεμάτος από άγρια θηρία Μερικά τηρούν κανόνες καλής συμπεριφοράς, κατά το φαγητό τους..αλλά τους προδίδει η βιασύνη. Αδιακρισίες..
Κάποια άλλα δεν χρησιμοποιούν μαχαιροπίρουνα και λερώνουν όλα τα λευκά κεντητά τραπεζομάντιλα. Ποιά διακριτικότης..
Άγρια θηρία με αδηφάγες ορέξεις εφορμούν. Αδιακρίτως.
Η ευτραφής ασημαντότης έχει κι αυτή τις διαστάσεις της.
Οι ευαίσθητες αντιλόπες αυτού του κόσμου κινδυνεύουν. Αδιακρίτως.
Ο κόσμος είναι γεμάτος από αρκούδες, αγριογούρουνα, ελάφια κι αετούς, κι από διακριτικά μυρμήγκια. Είναι γεμάτος από θηριώδη αδιάκριτα θηρία.
Σ αυτό τον κόσμο πάντα θα κινδυνεύουν οι άνθρωποι..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 01.05.2012
21:25
Βελούδινα του Μάη
» Ανέμων Δίχτυα

Το βυσσινί βελούδο, έκοψε κι έραψε η Ευτυχία σήμερα.Ο χρόνος το κάνει συνήθως αυτό.Κόβει και ράβει βελούδινες μέρες και νύχτες, και μετά σκορπάει δροσερά τα ροδοπέταλα που ως το βράδυ έχουν χρυσίσει.Κόβει και ράβει ο καιρός λουλούδια κι αγκάθια, όλα όμορφα όταν γεννιούνται.Πάντα είναι Μάης.Κεντάει δείκτες του ρολογιού που κυνηγιούνται στον ήλιο. Και σύ με χέρια γυμνά, εκτεθειμένα στην άκρη της βελόνας, που μπορεί να λαθέψει..λαθεύει όσο πρέπει, και να κεντήσει..κεντάει όσο αντέχει!Αντέχει το άρωμα.Κόβει και ράβει. Στραβά κόβει ο καιρός κι εσύ ράβεις τα σπασμένα, σταυροβελονιές κι ελπίδες, μ ανθάκια ανάμεσα. Τα πιο όμορφα είναι εκείνα που έδειχναν στραβά.Πρωτομαγιές σαν σήμερα πολλές. Κεντάμε κάθε Μάη ένα στεφάνι, και το καρφώνουμε στην πόρτα ή στην καρδιά. Πάντα ξεχνάμε καρφωμένα τ αγκάθια ανάμεσα. Κόβει σε μια εγκάρσια τομή το βυσσινί βελούδο απ άκρη σ άκρη βαθυκόκκινα πέταλα. Έχει στην καρδιά τα φύλλα βελούδινου τριαντάφυλλου. Το άρωμα ξεχύνεται όπου έκοψε το ψαλίδι..Η αφή είναι ίδια. Τα λουλούδια και τα χέρια.Περπατάει με βελούδινα βήματα κι αγκαλιάζει όλα τα βυσσινί τριαντάφυλλα, μικρά - μεγάλα, που έχουν όλα το άρωμά Της. Κεντάω εγώ ένα τριαντάφυλλο με φύλλα εκατό, στο βυσσινί βελούδο, και το καρφώνω τρυφερά για να το δεί..το είδε.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 28.04.2012
18:54
Αεί παρόντες Άγγελοι..
» Ανέμων Δίχτυα

Στο εκκλησάκι μας του Αγίου Γεωργίου,
στον εσπερινό και στην εορταστική λειτουργία, χθες και σήμερα το πρωί, κάποιοι μικροί άγγελοι περιδιάβαιναν..Στέκονταν στα κατάλληλα σημεία,ψιθύριζαν και φτερούγιζαν.
Έψαλλαν κι ανέβαινε το λιβάνι..
Κι Άλλοι άγγελοι Ψηλά υπερίπταντο,ωσεί Παρόντες,Αεί Παρόντες..Ευλογούσαν και εύχονταν.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 25.04.2012
08:58
"Το Καμπιέλο"
» Ανέμων Δίχτυα

Απόψε πήγαμε θέατρο.
Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας ανέβασε την κωμωδία του Carlo Goldoni "Το Καμπιέλο" στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας για τέσσερις παραστάσεις, 22- 23-24-25/ 04/2012.
(αντιγράφω από το πρόγραμμα)
Σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή Πέτρο Γάλλια:
"Το Καμπιέλο" είναι ένα από τα αριστουργήματα του μεγάλου Βενετσιάνου συγγραφέα Κάρλο Γκολντόνι (Βενετία, 25 Φεβρουαρίου 1707 - Παρίσι, 6 Φεβρουαρίου 1793), γραμμένο το 1756, με χιούμορ και τρυφεράδα.
Η παράστασή μας είναι δομημένη με υλικά που συνδέουν υφολογικά, τους δύο αδελφούς πολιτισμούς, Βενετίας - Κέρκυρας, κρατώντας τις αντιστοιχίες και τονίζοντας τις συγγένειες των δύο διαλέκτων και πολιτισμών, τόσο στην μετάφραση, όσο και στην σκηνοθεσία, στην σκηνογραφία, στα κοστούμια και στη μουσική.
Ήδη από τον τίτλο, η σύζευξη των δύο λαών είναι ξεκάθαρη. Συνειρμικά από το "Καμπιέλο", μια μικρή πλατεία της Βενετίας, μεταφερόμαστε στο δικό μας "Καμπιέλο".
Οι φυσιογνωμίες, οι συμπεριφορές, τα ήθη, το χιούμορ, οι αντιδράσεις των ηρώων, κατοίκων της μικρής πλατείας, μας είναι οικίες. Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, ζωντανοί, βιώνουν τα προβλήματά τους, εξομολογούνται τις έγνοιες τους, καβγαδίζουν, θυμώνουν, μισούνται και μονιάζουν, ερωτεύονται και χωρίζουν, εναλλάσσοντας σε κλάσματα δευτερολέπτου το γέλιο με το δάκρυ τους, την απόγνωση με το καυστικό τους σχόλιο, την τρυφεράδα με την αγριάδα τους, το θυμό με την αγκαλιά τους, τις . ίντριγκες με την συμπόνια και το νοιάξιμό τους.
Η μικρή πλατεία, μνήμη βαθειά Κερκυραϊκή, όταν ακόμα μικρά παιδιά, βιώναμε την κοινή μοίρα της γειτονιάς μας, όταν οι χαρές, οι λύπες, τα πένθη και οι ξενιτεμοί των γειτόνων μας, ήταν μέρος της δικής μας ζωής, τότε που οι γείτονες ήταν μέλη της δικής μας οικογένειας.
Αφιερώνουμε την παράσταση στον πολύτιμο μας κύριο Κώστα Λινάρδο"
Συντελεστές της παράστασης
Μετάφραση - Διασκευή: Άκης Χειρδάρης
Σκηνοθεσία - κίνηση - μουσική επιμέλεια: Πέτρος Γάλλιας
Σκηνικά: Πέτρος Στραβοράβδης
Κοστούμια: Μαρί Ροδίτη
Διδασκαλία τραγουδιών: Αναστασία Τζιλιάνου
Κομμώσεις: Χριστίνα Κουλούρη
Μακιγιάζ: Νάσος Γραμμένος - Αγγελική Αρμένη
Φωτισμοί: Πέτρος Γάλλιας, Γιώργος Πανάρετος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ορέστης Καρύδας
Βοηθός ενδυματολόγου - φροντιστήριο: Πηνελόπη Μαμάλου
Τα κορίτσια του Καμπιέλου με σειρά γέννησης
(σύμφωνα με τα αρχεία του ληξιαρχείου της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας):
Σιόρα Ορσέτα (ετών 60+): Σοφία Κολονιάρη
Σιόρα Κάτε (ετών 55+): Μαριέττα Σαββανή
Σιόρα Γκράτσια (ετών 50+): Σοφία Τόμπρου
Γκσπαρίνα (ετών 40+): Νότα Δαρμανή
Λουτσέτα (ετών 25): Αλεξάνδρα Παγιατάκη
Νινέτα (ετών 18): Κατερίνα Γεωργάκη
Τα αγόρια του Καμπιέλου με σειράς γέννησης
(σύμφωνα με τα αρχεία του ληξιαρχείου της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας):
Τζαννίνο (ετών 65): Γιάννης Αλεξάκης
Λουίτζι ή Τζίτζι (ετών 55): Σωτήρης Γιαννούλης
Βιντσέντσο (ετών 45): Σπύρος Βέργης
Αντζολέτος (ετών 30): Βαγέλης Ζήκος
Τζορτζέτος (ετών 25): Βασίλης Μαμωνάς
Αντόνιο ή Βιβάντι (ετών 20): Γιώργος Βλάχος
Πέπε (ετών 16): Ορέστης Καρύδας
Εδώ σας έχω ένα πολύ ερασιτεχνικό βίντεο της παράστασης από το κινητό μου...

Διευκρινίζω ότι δεν είμαι κριτικός θεάτρου, αλλά μόνον θεατής.
Δεν ξέρω για τις δύο προηγούμενες μέρες αν και άκουσα πολλά...
όμως και απόψε μέσα σ ένα κατάμεστο θέατρο δεν έπεφτε καρφίτσα...
Ένα θα σας πώ:
Μετά το τέλος της παράστασης, ο οργανοπαίκτης μπροστά, και όλοι οι ηθοποιοί- ρόλοι, αλλαμπρατσέτα περνούσαν με χορευτικά βήματα ανάμεσά μας τραγουδώντας μια πολύ γνωστή βενετσιάνικη καντσονέτα ενώ ένα κοινό όρθιο και αλαλάζον δεν σταματούσε να χειροκροτεί για περισσότερο από 20 λεπτά!! χωρίς την παραμικρή διάθεση να φύγει...
Απολαύσαμε μία καθ όλα άψογη παράσταση υψηλού επιπέδου, σ ένα δύσκολο είδος αυτό της κωμωδίας (είναι δύσκολο να παράγεις πηγαίο, θεραπευτικό γέλιο και μαζί συγκίνηση) απέναντι σ ένα δύσκολο κοινό που ζει καθημερινά μέσα στο Καμπιέλο, και δεν μπορεί να ξεγελαστεί με κάτι λιγότερο, καθώς έχει κριτήριο αλάνθαστο της αυθεντικής ατμόσφαιρας.Οι λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων που διακινήθηκαν με αρμονία αντίστοιχη μελωδίας μουσικών οργάνων, ακροβατούσαν με αριστοτεχνικό τρόπο ανάμεσα στο έξυπνο χιούμορ, την τρυφερότητα και τη βαθύτερη σκέψη.
Οι ηθοποιοί ήταν Εξαίσιοι όλοι, και απολύτως εναρμονισμένοι μεταξύ τους σ ένα τέλειο αποτέλεσμα πειθαρχίας ορχήστρας, σε εναλλαγές πρόζας με ταραντέλες και ατμοσφαιρικές καντσονέτες.Μπράβο σ όλους τους συντελεστές και τους ηθοποιούς!Όποιος δεν πήγε, προλαβαίνει απόψε την τελευταία παράσταση..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 21.04.2012
19:20
Η γάτα
» Ανέμων Δίχτυα

Περπάτημα βιαστικό στο πλακόστρωτο καντούνι της Οβριακής. Έτρεχα στο κυνηγητό του χρόνου- ξέρετε.Εκείνο που όσο κι αν τρέξεις, πάντα είσαι λίγο πιο αργά απ ότι έπρεπε, καθώς δεν έχεις την ορατότητα για κάτι καλύτερο..Αίφνης η γάτα αιωρείται πάνω από το κεφάλι μου, και με ευελιξία αναρριχάται άνετη, αφού στάθηκε ένα κλάσμα δευτερολέπτου και με ζύγιασε με το διάφανο πράσινο περιπαικτικό βλέμμα της, και μετά σκαρφάλωσε στο λεπτό κορμό της μπουκαμβίλλιας που γεφυρώνει τα απέναντι σπίτια. Με χάρη που θα ζήλευε μια συλφίδα μπαλαρίνα, λέπτυνε το ελαστικό κορμί της για να περάσει απέναντι. Και πέρασε.Σταμάτησα εκεί. Ακινητοποίησα την εικόνα και μαζί της το κυνηγητό του χρόνου, αφήνοντας τα δευτερόλεπτα να κυνηγιούνται μόνα τους.
Οι γάτες έχουν εφτά ζωές.Όποια κι αν χάσουν, τους μένουν οι υπόλοιπες.Εμείς έχουμε μόνον μία, και την αφήνουμε στην άκρη κυνηγώντας το χρόνο που δεν θα φθάσουμε ποτέ, όπως η γάτα που κυνηγάει την ουρά της..Αυτό το αιλουροειδές το συναντώ συχνά.Αν το προσέξετε, η ζωή μας είναι γεμάτη από ευέλικτες εφτάψυχες γάτες. Οι περισσότερες μας περιεργάζονται ενώ κρύβουν τα μάτια τους πίσω από κάθε είδους γυαλιά.Μερικές φορές είναι εύκολο να δούμε τις λάμψεις πίσω από αυτά.Εκεί που περπατάμε στο πλακόστρωτο, όταν ο δρόμος κλείνει, μας δείχνουν την δίοδο, την παράπλευρη έξοδο, τη διέξοδο και κάπου πιο ψηλά, ένα επίπεδο.Μερικές φορές μας δείχνουν πώς να περνάμε απέναντι.Καμιά φορά ο δρόμος είναι αλλού.
Η γάτα, έστριψε ξανά, σε μια μεγαλόπρεπη στροφή γύρω από την ουρά της.Με κοίταξε καλά -καλά, με τα στρογγυλά διάφανα μάτια της και μετά συνέχισε το δρόμο της, κι εγώ το δικό μου.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 16.04.2012
19:10
Τσιλίχουρδα της μαμάς ή Τι μπορεί να συναγωνιστεί μια Ισχυρή Ανάμνηση;
» Ανέμων Δίχτυα
Τα τσιλίχουρδα έτσι όπως τα έφτιαχνε η μητέρα μου, είναι η συμμετοχή μου στα Παιχνίδια της Κουζίνας της Ξανθής, και είναι για τη δεύτερη κατηγορία συνταγών. Υλικά:
- Μια συκωταριά αρνίσια μεγάλη (πλήρη)
- Αντεράκια και κοιλιά του αρνιού
- Ένα κρεμμύδι μεγάλο ξερό
- 3-4 φρέσκα κρεμμυδάκια
- άνηθο
- δύο φύλλα δάφνη
- πιπέρι
- κανελλογαρύφαλλα
- Ντοματοπελτέ δύο κουταλιές σούπας
- Μισό ποτήρι λάδι
- Μισό ποτήρι κρασί.
Εκτέλεση:
- Ζεσταίνουμε νερό, καθαρίζουμε πολύ καλά τα αντεράκια, τα γυρίζουμε από μέσα και τα πλένουμε και από μέσα πολύ καλά. Το ίδιο και την κοιλιά, την πλένουμε σχολαστικά.
- Πλένουμε το συκώτι και το πνευμόνι σε κρύο νερό.
- Τα κόβουμε όλα μικρά- μικρά. Το συκώτι σε λίγο μεγαλύτερα κομμάτια.
- Τα ποδαρακια τα πλένουμε σε κρύο νερό.
- Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι. Το τσιγαρίζουμε με το λάδι. Προσθέτουμε και το φρέσκο κρεμμυδάκι και τον άνηθο.
- Προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα τσιλίχουρδα.
- Προσθέτουμε το πιπέρι (μαύρο), τα κανελλογαρύφαλλα, τη δάφνη.
- Ρίχνουμε το κρασί.
- Το αφήνουμε να βράσει.
- Αφού βράσει και πριν να στήψει το ζουμί του, ρίχνουμε τη ντομάτα. Αν υπάρχει λιαστή ντομάτα την αλέθουμε στο μπλέντερ με λίγο νερό.
- Θέλει βράσιμο περίπου μια ώρα.
- Όταν πιεί το ζουμί του και μείνει με τη σάλτσα του, είναι έτοιμο.
Συνήθως σε όλη την Ελλάδα η γνωστή μαγειρίτσα είναι άσπρη σούπα: με αυγολέμονο και άνηθο. Η παραδοσιακή μαγειρίτσα της Κέρκυρας, τα τσιλίχουρδα, είναι είτε κοκκινιστά με σάλτσα σε αντιστοιχία με την παστιτσάδα, είτε με άσπρη σάλτσα που μοιάζει σαν ψητό της κατσαρόλας με το λαδάκι του και πάντως όχι σούπα. Της μητέρας μου η μαγειρίτσα ήταν πάντα κοκκινιστή και πάντα τέλεια! Ποτέ δεν ξαναγεύτηκα τούτη τη σάλτσα ούτε τούτη τη μυρωδιά της δικής της μαγειρίτσας, που είναι επενδυμένη μέσα μου με ισχυρά "υλικά" ανάμνησης. Πολλές φορές την προσπάθησα και δεν ήταν ποτέ "ακριβώς έτσι!" Ίσως γιατί ποτέ η απτή πραγματικότητα δεν μπορεί να συναγωνιστεί μια Ισχυρή Ανάμνηση.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 15.04.2012
21:54
Χριστός Άνέστη!
» Ανέμων Δίχτυα

Χριστός Άνέστη!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 14.04.2012
22:08
Μέγα Σάββατο
» Ανέμων Δίχτυα

Περιφορά του Επιταφίου του Αγίου Σπυρίδωνος όπου ο Άγιος προηγείται του Επιταφίου καθώς έχει θέση χοροστατούντος Επισκόπου.

Marcia funebre nell' opera Amleto di Franco Faccio:

Πρώτη Ανάσταση στο Πεντοφάναρο:

Και οι μπότηδες έτοιμοι, εις θέσιν βολής..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.04.2012
17:13
Μεγάλη Παρασκευή
» Ανέμων Δίχτυα

Στιγμές από την ακολουθία των Παθών στον Άγιο Ελευθέριο στο καντούνι του Αγίου, και από την περιφορά του Επιταφίου.

Περιφορά Επιταφίου Αγίου Γεωργίου Φρουρίου:

Περιφορά Επιταφίου Αγίων Πάντων Πόλεως:
Περιφορά Επιταφίου Αγίου Ιωάννη Πόλεως:

Περισσότερα εδώ.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 11.04.2012
23:25
Μικρή μου μοβ Αληθινή φλοέτα.
» Ανέμων Δίχτυα

Είναι φυτεμένη δίπλα στην πέτρα και αναδεικνύει το Χρώμα της.Το χρώμα αυτό προέρχεται από το Κόκκινο που μέσα του εισχώρησε βίαια το Πένθος μαζί με το Λευκό του Ανοιξιάτικου ήλιου.Πάντα η Άνοιξη έρχεται με Σταύρωση της Αγάπης.Κυριαρχεί το Μοβ.Η μοβ αληθινή φλοέτα μου,θα είναι πάντα εκεί που τη φύτεψαν τα χέρια τα σκαμένα της Αγάπης.Γυρνάω πάντα Εκεί όταν με κουράζει η πνιγηρή ατμόσφαιρα τοξικού περιβάλλοντος, καθώς πάντα Εκεί ο ήλιος καθαρός λευκαίνει την πέτρα.Προοιωνίζει την Ανάσταση.Η φλοέτα με το βαρύ μεθυστικό της άρωμα μεταφέρει κι ένα Άλλο άρωμα Πολύτιμο ως οι θρόμβοι Αίματος. Δεν έχασε ποτέ ίχνος της Αλήθειας της.Μικρή μου μοβ Αληθινή φλοέτα.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 09.04.2012
23:56
Ευχαριστήρια
» Ανέμων Δίχτυα

Απόψε το βράδυ πήρα μεμιάς πολλή Αγάπη, έτσι όπως το συνηθίζει να έρχεται..ξαφνικά κι απρόσμενα.
Έτσι σαν να περπατάς κάτω από μια αναρριχώμενη γλυτσίνια -λέει η Χαρά, πασχαλιά -λέω εγώ..κι ένας ξαφνικός αέρας να στρώσει ένα κύμα από λουλούδια και μπουμπούκια δροσερά και βρεγμένα από ανοιξιάτικα αρώματα, και να σε πνίξουν τα λουλούδια και τ αρώματα..
Η Χαρά
κι η Marilise Μου χάρισαν μερικά από τα καλύτερα λουλούδια τους.Ευχαριστώ..!Ποτέ κανείς δεν είναι προετοιμασμένος αρκετά για την ..Αγάπη.. ειδικά όταν τον λούζει..πατόκορφα!
Έτσι πλούσια αιστάνθηκα απόψε,μέσα στα μοβ της εκκλησιάς και τις τρεμάμενες φλογίτσες, δεύτερη Ημέρα της Κατάνυξης, Μεγάλη Δευτέρα του Νυμφίου, που Αγάπησε Πολύ.. εσωκλείοντας τον Πόνο, κι ετοιμάζεται σ ανοδική πορεία έως την Ανάσταση.Καλή Ανάσταση!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 08.04.2012
15:25
Λιτανεία των Βαΐων υπό βροχήν
» Ανέμων Δίχτυα

Σήμερα Κυριακή των Βαΐων γίνεται η καθιερωμένη λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνα , η οποία είναι η μεγαλύτερη λιτανεία του χρόνου και λαμβάνουν μέρος όλες οι φιλαρμονικές του νησιού,

οι οποίες ετοιμάστηκαν, και πέρασαν από το Λιστόν κατευθυνόμενες προς τον Άγιο

παιανίζοντας τιμητικά και με τα βάγια και φλοέτες καρφωμένα στα καπέλα τους.

Λόγω της βροχής η λιτανεία περιορίστηκε στην πιο σύντομη εκδοχή της.
Ας έχουμε την ευλογία Του.
Σε όλους
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 07.04.2012
23:52
Κάλαντα του Λαζάρου
» Ανέμων Δίχτυα

Σήμερα Σάββατο του Λαζάρου από νωρίς αρκετές χορωδίες μικρών και μεγάλων αλλά και μουσικά σχήματα είπαν τα κάλαντα του Λαζάρου.
Εδώ σας έχω κάποια στιγμιότυπα από τον Άη Νικόλα Ντε Βέκια (San Nikolo dei Vecii-Άγιο Νικόλαο των γερόντων) σήμερα το πρωί.

Και στο Σαρόκκο.

Παιδική Χορωδία- τμήμα της Χορωδίας Κέρκυρας . Διευθύνει η μαέστρος Χριστίνα Καλλιαρίδου.

Εδώ η Παιδική Χορωδία Κοινοπιαστών.Εδώ κάλαντα του Λαζάρου από τη Χορωδία Βαλανειού. Διευθύνει ο Αλέκος Χαρτοφύλακας.

Ωδή στη Σελήνη μετά τα κάλαντα του Λαζάρου, στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.

Το ίδιο απόγευμα , Βιολέτες - Μενεξέδες και Κρίνα- δρώμενα- χοροί και ύμνοι από το Λύκειο Ελληνίδων Κέρκυρας με συμμετοχή της Βυζαντινής Χορωδίας Κέρκυρας στο προαύλιο αλλά και μέσα στον Ιερό Ναό ΥΘ. Ελεούσας Ποταμού.

Τελειώσαμε με Φουρλάνα

και Ρούγα..

Άντε,
Καλό ξημέρωμα Βαγιώνε, αύριο Μεγάλη Μέρα.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 03.04.2012
21:57
Του Απρίλη
» Ανέμων Δίχτυα

Κέρκυρα- πλατεία Δημαρχείου.Η εικόνα είναι από το μπαλκόνι του ιστορικού κτιρίου της Τράπεζας της Ελλάδος.Του Απρίλη πρωινό.Τα κάγκελα αφήνουν πάντα χώρο για να μπαίνει θριαμβευτική η άνοιξη.
Απ του Απρίλη τα μπαλκόνια και τα παράθυρα, ο κόσμος φαίνεται λαμπερός σαν δάκρυ κάποτε..αδιάγνωστο. Δυσδιάκριτη η πηγή του, έτσι όπως μοιάζει ίδιο της λύπης και της χαράς.Πάντα όμως της Συγκίνησης.
Για τον κόσμο που φεύγει και φέγγει εκεί στην άκρη τ ουρανού.Για τον κόσμο που χαράζει μέσα στα νεογέννητα χαμόγελα των παιδιών.Του Απρίλη οι νύχτες έχουν κάτι από την υγρασία του χειμώνα, και τα πρωινά έχουν ολόκληρο το καλοκαίρι μέσα τους.Στην ίδια γειτονιά συναντιούνται τα ψυχρά ρεύματα υπολείμματα του χειμώνα και οι ζεστές λάμψεις, υποσχέσεις καλοκαιριού,και πάντα η Άνοιξη τα κλείνει όλα αυτά στην αγκαλιά της.Από το ακάνθινο στεφάνι ανθίζουν ζωηρά μπουμπούκια της Ανάστασης. Λιγώνει η καρδιά από το Άρωμά τους.Βιολέτες, πασχαλιές, κρίνοι λευκοί της Άνοιξης και ασημένιο γιασεμί όλα κοιμούνται μες τα αγκάθια κι απ την πληγή τους το δάκρυ είναι μύρο πολύτιμο.Του Απρίλη η Άνοιξη σταυρώνεται πάντα για ν αναστηθεί.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 28.03.2012
23:50
Η καλύτερη θέα
» Ανέμων Δίχτυα

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα περί του τι κάνεις.Περί του τι είσαι.Περί του τι σχεδιάζεις.Κάθε φορά βλέπω και μια καινούρια εικόνα, το ίδιο περίεργη με την προηγούμενη.Και δεν μπορείς να πεις πως δεν προσπάθησα να καθρεφτιστώ μέρα μεσημέρι στα τεράστια γυαλιά σου.Τίποτα δεν είδα σε συναίσθημα.Ήταν εκεί όλα τ άλλα τα μικρά συμφέροντα όλα μεγεθυμένα και οι μεγάλοι φόβοι.Ήταν σπασμένος ο καθρέφτης και διαθλαστικός έτσι που έκρυβες καλά τα μάτια σου.Δεν έχω την παραμικρή ιδέα περί του τι προσπαθείς να κάνεις.Περί του τι φοβάσαι ακριβώς.Περί του που αποσκοπείς, εκτός από μια μοναξιά που κέρδισες.Πάντοτε κρύβεσαι, καθώς γλιστράς σαν ψάρι με δραστήρια μάτια στο βυθό.Δοκίμασε να βγείς από εκεί κάτω. Χάνεις όλη τη θέα.Ότι κι αν έχω είναι μέσα στα βιβλία.Βιβλία που έχουν μέσα τους πολλά.Πιο πολλές υποθέσεις απ όσες μπορείς να υποθέσεις.Ακόμη και η περίπτωσή σου φωλιάζει εκεί.Δεν ξέρω όμως ακόμη σε ποιό βιβλίο.Κι αν χωράς ή στέκεσαι με το σελιδοδείκτη να δείχνει απέναντι.Φοβάμαι ότι φοβάσαι πολύ.Όποιος φοβάται μικραίνει για να κρυφτεί, κι ύστερα δαγκώνει γιατί φοβάται.Μπορείς να βγείς έξω από την κρυψώνα.Έχει πολύ ήλιο εδώ έξω και υπάρχουν τα πιο όμορφα βιβλία εδώ στο φως.Τρέχεις παντού πάνω κάτω δρασκελίζοντας το φόβο σου και μεταμφιέζεσαι σ άλλα πρόσωπα στις γωνίες.Δεν προλαβαίνω να δω όλες τις μεταμφιέσεις καθώς είναι τόσο γρήγορες οι εναλλαγές.Βλέπω μονάχα τα ρούχα που ξεχνάς στο δρόμο απο βιασύνη περνώντας από μερικά επιτηδευμένα χαμόγελα, σε άτακτη επίθεση με όλους τους στρατιώτες σου παρατεταγμένους.Γιατί χρειάζεσαι τόσο πολλούς στρατιώτες;Πόλεμο κάνεις μόνο εσύ.Τόσοι καλοί στρατιώτες κι όλοι φεύγουν!Και οι κακοί στρατιώτες φεύγουν.Κι αναρωτιέσαι το "γιατί όλοι φεύγουν".Μένουν μόνον εξ ανάγκης, όντας υποχρεωμένοι σε χρόνο, μόνον όσο πρέπει.Μετά φεύγουν και μάλιστα τρέπονται σε φυγή.Αναζητάς το "γιατί" στα βιβλία και σε λάθος μέρη.Αναζήτησε το "γιατί" σ εσένα.Οι φόβοι σου είναι μονάχα τα σχοινιά.Δέρνεσαι και δένεις.Τίποτα δεν έδεσες.Υπάρχουν και πανιά ανοιχτά σ ένα καράβι.Όχι μονάχα άγκυρες, ούτε μονάχα στρατευμένοι σκλάβοι.Αν κάποτε μιλήσεις αληθινά, ίσως κάποιος ρίξει μια σκάλα να γεφυρώσει την απόσταση.Η Απόσταση είναι πιο μεγάλη απ ότι μπορείς να υποθέσεις.Ο κόσμος θέλει να στοιβάξει τόνους βιβλία ανάμεσα στον άστατο καιρό που διαθέτεις και στον ήλιο που ζεσταίνει.Δεν γίνεται, να χαλάς τόσο πολύ τον καιρό όταν τόσος ήλιος μπαίνει απ τα παράθυρα. Δεν γίνεται να χιονίζεις απότομα ή να βρέχεις κατακλυσμιαία τόσο πολύ χαλάζι, αιφνιδιαστικά κι απροειδοποίητα.Δεν γίνεται αμέσως μετά ν ανάβεις ήλιους ανεμικούς και ν απαιτείς να ζεστάνουν τον αέρα.Ποιός να σ εμπιστευτεί και να φυτέψει στο παρτέρι σου λουλούδια, με τόσα αγριόχορτα σπαρμένα πρωί - πρωί;Η ομπρέλα μπορεί να περιμένει στο ράφι όλους τους κακούς καιρούς.Θεωρείσαι ήδη κακός καιρός.
Καλύτερη είναι μια βόλτα με θέα.Με κίτρινο καπέλο καλοκαιρινό, και κορδέλα ν ανεμίζει.Μ ένα βιβλίο στην καρδιά κι ένα ταξίδι με τόλμη.Η καρδιά είναι το καλύτερο ταξίδι. Και η τόλμη είναι η καλύτερη θέα.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 26.03.2012
00:29
Παρέλαση του ήλιου
» Ανέμων Δίχτυα

Ηλιόλουστη Κυριακή του Βαγγελισμού και της 25ης Μαρτίου, αν και ξεκίνησε με δύο σεισμούς...και μια ομίχλη..
Σημασία έχει ότι δεν πτοηθήκαμε, και παρά ταύτα, ο ήλιος δεν εμποδίστηκε να βγει, όπως και η Ελληνική Σημαία στο κατάρτι, και εδώ σας έχω την παρέλαση του ήλιου..

Μετά την παρέλαση, οι άλλες φιλαρμονικές ως είθισται περνούν θριαμβευτικά μέσα από το Λιστόν, αλλά εμείς απολαύσαμε την Παλαιά που έκανε τους σχηματισμούς της στο γήπεδο του κρίκετ αυτή τη φορά όχι ως πρόβα αλλά με πλήρη εξάρτιση..
Από την πρόβα στην πρεμιέρα..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 21.03.2012
09:14
Εξηγήσεις
» Ανέμων Δίχτυα

Υπάρχει ένα "γιατί" που χάνεται στο χρόνο.Κλειδώνει σε κάθε στροφή, μ ένα "γιατί" σε κάθε κλειδαριά.Κάθε φορά πρέπει να ξεκλειδώνεις.Ακόμα κι αν απαντήσεις κάτι με το κατάλληλο "διότι",και τότε δεν θα έχεις επιλύσει τίποτα όπως δεν παρεμβαίνει κανείς στο "πριν" διαβαίνοντας μέσα από το "μετά", παρά αντιστρόφως..Καμία γνώση δεν σε μαθαίνει τίποτα αν δεν σε μάθει το "πως" θα δρασκελίσεις ικανοποιητικά το Χρόνο για να δεις Εκείνο που κρύβεται στο Άχρονο. Αυτό που είναι πάντα: Τώρα!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 18.03.2012
20:06
Στιγμές ήλιου
» Ανέμων Δίχτυα

Κυριακή πρωί Σταυροπροσκύνησης.Πήραμε τις φλοέτες του Σταυρού, και μετά πήραμε ήλιο πολύ στην πλατεία.Ξεθαρρέψαμε μετά τα πρόσφατα κρύα, καθώς ζεστάθηκαν οι καρέκλες και πιάσαμε του Ζήσιμου τα έξω τραπεζάκια του ήλιου.Δεν είχαμε μόνο ήλιο πολύ αλλά και μουσική.
Υπάρχει η Μουσική μέσα μας. Στο χορτάρι του γηπέδου κρίκετ στο Λιστόν, από την Κοφινέττα ως το Πεντοφάναρο,
ένα τμήμα της Παλιάς Φιλαρμονικής έκανε πρόβες για την παρέλαση της επόμενης Κυριακής.Χωρίς τις στολές τους οι μικροί- μεγάλοι μουσικοί έκαναν την πρόβα τους, ανάμεσα από παιδάκια που έπαιρναν ήλιο και χόρευαν στο ρυθμό, κι από σκυλάκια που χοροπηδούσαν, κι απέναντι σε μας τους τυχερούς θεατές που γευόμαστε τον καφέ μας μετά μουσικής αλλά και θεάματος.
Ο αρχιμουσικός τους Σπύρος Προσωπάρης, έπινε τον καφέ του στο διπλανό μας τραπέζι και με την άκρη του ματιού του, τους επιθεωρούσε, όχι χωρίς καμάρι..Τα μουσικά όργανα έλαμπαν στον ήλιο και όργωναν το χορτάρι σε σχηματισμούς, η μελωδία σε εναλλαγές , κι απέναντι η Μαντρακίνα, το Παλάτι και στο βάθος το Παλιό φρούριο, όλα λουσμένα στο φως.
Δέχτηκα τόσα πλούσια δώρα σήμερα το πρωί, που θέλησα να μην τα κρατήσω μόνον για τον εαυτό μου, αλλά να τα χαρίσω για να πολλαπλασιαστούν.

Δεν θέλει και πολλά ο άνθρωπος για να νοιώσει τυχερός, που έχει τον ήλιο να τον λούζει, έχει μάτια για ν αγκαλιάζουν την ομορφιά, κι έχει αυτιά για να χαίρεται τις νότες της αρμονίας και των δυνατών συγκινήσεων της καρδιάς.Υπάρχουν νιάτα σ αυτή τη χώρα που λάμπουν στον ήλιο..

Περισσότερα... »
14:18
Το όριο του κρύου
» Ανέμων Δίχτυα

Οι αμυγδαλιές πάντοτε θ ανθίζουν εδώ πάνω.
Κάνει κρύο αλλά βρίσκουν τη ζέστη που χρειάζεται ν ανθίσουν.
Γιατί θερμαίνονται από τον πρώτο ήλιο.
Ανθίζουν.
Περπάτησαν πολλοί αγαπημένοι κάτω απ τα κλαδιά τους.
Κι εμείς περπατάμε και περνάμε..
Σκέφτομαι πάντα τις αμυγδαλιές κάθε Μάρτη που περνάει- που περνάμε.

Σαν να είναι το όριο του κρύου..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.03.2012
23:49
Μ ότι μεσον εχει κανείς ταξιδεύει
» Ανέμων Δίχτυα

Μ ότι μέσον έχει κανείς ταξιδεύει.Σε ξηρά και σε θάλασσα.Άλλος παίρνει το τιμόνι και στοιβάζονται πίσω του πλήθος και λαός που κρέμονται μ όλο το βάρος τους, και καθόλου δεν νοιάζονται για τη δυσκολία να ευθυγραμμίσει κανείς το τιμόνι, να χαράξει δρόμο εκεί που δεν υπάρχει, και πόση δυσκολία ισορροπίας έχει όλο τούτο το βάρος.Μονάχα φωνασκούν άσχετα, τραγουδούν ανεπίγνωστα, και πάντως ταλαιπωρούν ανενδοίαστα. Άλλος βάζει καράβι στο νερό κι όλα τα γραπτά της ψυχής του αγκάθια τα κάνει άγκυρες, ή πανιά σ αντίθετο καιρό.
Όλα τα σχέδια της ζωής του τα κάνει ανέμους και σπεύδει να βάλει επιτέλους μια πυξίδα.Αυτό το καράβι κουβαλάει μυστικά και θαύματα.Δικό του είναι μαζί με τ αμπάρια του, και δύσκολα το κυβέρνησε.Υπάρχει κι αυτός που αναπαύεται αφού εξημέρωσε την τίγρη σε ανυπεράσπιστη γάτα και την καμηλοπάρδαλη σε υποζύγιο χρήσης. Δεν ξέρει οτι δεν μπορείς να στηρίζεσαι σ ένα πόδι και μια μηχανή.Ποτέ δεν μπορείς να βηματίσεις έτσι, ούτε καν να καλπάσεις.Ποτέ δεν μπορείς ν αναπτύξεις ταχύτητα.Λειτουργούν αντίρροπες δυνάμεις που επιτυγχάνουν την ακινησία του επί του παραδόξου της συστέγασης.Δεν συμβιβάζονται όλα!Κι αν συμβιβαστούν, δεν μένει ολόκληρο κανένα από τα δύο μη βιώσιμα τμήματα.Υπάρχει κι αυτός που κάθεται άνετα σε θέση ασφαλείας χωρίς κραδασμούς και δυσκολίες.Άλλος οδηγεί, και άλλος ελέγχει τις ανέσεις.Απαραίτητα και τα δύο.Έχει ακούραστα και τα δύο.Τίποτα δεν σκιάζει τον ουρανό του και τίποτα απολύτως δεν συμβαίνει ποτέ εκεί.
Ποτέ του δεν ταξίδεψε.Αλλά αν συντονιστούν οι βηματισμοί, δύο μαζί τρέχουν καλύτερα, κι αν κάποιος τρέχει με τα δικά του πόδια, σταματάει ή τρέχει, στρέφεται εκεί ή αλλού αλλά πάντως έχει την ευχέρεια να αλλάξει δρόμο.
Η αυθεντικότητα μπορεί να τρέχει με τα δικά της πόδια ξυπόλητα με κόπο, με ρυθμό, μ ελευθερία.Εκείνη μπορεί όντως κάπου να φτάσει.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 10.03.2012
21:14
Μελιτζάνες μελένιες στο ταψί
» Ανέμων Δίχτυα

Για μένα η μαγειρική είναι όπως κάθε δημιουργία. Για ν ασχοληθώ μαζί της επιτυχημένα, πρέπει να κεντρίσει το ενδιαφέρον μου, να πειραματιστώ, να φανταστώ, να δοκιμάσω συνδυασμούς υλικών που μπορεί να μην είναι τα αναμενόμενα, αλλιώς είναι μια βαρετή -πλην αναγκαία- διαδικασία.Από τα λίγα που ξέρω για..μένα, είμαι άνθρωπος των άκρων. Έχω μαγειρέψει από εντελώς αδιάφορα ή και ..καταστροφικά κάποτε, έως και εξαίσια.
Κάποτε δε, ανέλπιστα με ταπεινά υλικά μπορεί να μου βγει..θεσπέσιο αποτελεσμα. Σήμερα λοιπόν με εντελώς ταπεινά υλικά, μου έτυχε το θεσπέσιο... και δεν μπορώ να μη το μοιραστώ μαζί σας. Μόνο που μη περιμένετε να σας έχω δοσολογία παρά μόνον στο περίπου.Η ιδέα έχει σημασία και πάσα παραλλαγή δεκτή.Δεν θα αποτολμούσα ποτέ να κάνω blog μαγειρικής, όχι μόνον επειδή υπάρχουν εδώ μέσα εξαιρετικές σελίδες του είδους, αλλά κυρίως επειδή ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν κάνω μια συνταγή ακριβώς ίδια, οπότε ποιά εκδοχή της θα επέλεγα; Οι παραλλαγές των εκδοχών μου είναι περίπου..άπειρες.Μετά: ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν ξέρω εκ των προτέρων τι θα βάλω μέσα... αλλά και ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν μετράω τα υλικά, οπότε τι δοσολογίες θα έδινα;Τα περίπου υλικά αυτής της συνταγής είναι τα εξής: Πρώτο υλικό οι μελιτζάνες. Πήρα από τη μανάβισσα της γειτονιάς, μερικές μεγάλες μελιτζάνες (άλλο θα μαγείρευα..τ ομολογώ), και μερικές πιπεριές Φλωρίνης φρέσκιες. Τα υπόλοιπα τα είχα στην κουζίνα μου και η εκτέλεση ήταν ως εξής:Έκοψα κατά μήκος σε φαρδιές φέτες τις μελιτζάνες (φλάσκες) και τις έβαλα να ξεπικρίσουν στο χοντρό αλάτι για μισή ώρα.Μετά τις ξέπλυνα και σκούπισα καλά και τις ξάπλωσα σε διπλό λαδόχαρτο και στον αέρα και γκριλ μαζί του φούρνου στους 200 βαθμούς αρχικά και μετά χαμήλωσα στους 150.Σε ένα μπωλ, ανακάτεψα μουστάρδα απαλή και λίγο ελαιόλαδο.Με το πινελάκι σιλικόνης άλειψα τις φέτες μελιτζάνες μια φορά και αφού ψήθηκαν αλλά όχι εντελώς (να κρατάνε στο πιρούνι), τση γύρισα απίκουπα -τουτέστιν: τις γύρισα .. μπρούμυτα και τις άλειψα και στην ..πλάτη με το ίδιο μείγμα μουστάρδας και λαδιού.Στο μεταξύ έκοψα τις πιπεριές Φλωρίνης σε χοντρά κομμάτια και τις έβαλα στην άκρη. Πήρα τη μεσαία κατσαρόλα κι έβαλα ελαιόλαδο (με το μάτι..), και λίγο σκόρδο τριμμένο (2-3 σκάρδες), και κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο μπόλικο (με το μάτι..), και άναψα το..μάτι!Τσιγάριασα να γυαλίσει το κρεμμύδι και πρόσθεσα τις χοντροκομμένες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης.Έσβησα με κονιάκ (με το μάτι..) και αλατοπιπέρωσα.Πρόσθεσα δυο- τρία φυλλαράκια φασκόμηλο που είχα ξεράνει από πριν λίγο καιρό από το δικό μας θάμνο.Πρόσθεσα ρύζι το κλασικό που είναι για πιλάφι (γιατί αυτό είχα..), και το άφησα να βράσει προσθέτοντας κατά διαστήματα λίγο-λίγο βραστό νερό ώσπου να βράσει το ρύζι αλλά όχι εντελώς(να κρατάει).Στο τέλος πρόσθεσα συμπυκνωμένο πελτέ ντομάτας, πάλι με το μάτι..Ώσπου να γίνει το ρύζι είχαν ψηθεί και οι μελιτζάνες.Τις ξάπλωσα στο πυρέξ και από πάνω από καθεμιά πρόσθεσα το μείγμα ρυζιού με τις πιπεριές.Έβαλα το πυρέξ στο φούρνο, στον αέρα, αρχικά στους 200 και μετά στους 150 βαθμούς, και σε περίπου 20 λεπτά ήταν έτοιμο.Οι μελιτζάνες έμειναν με τρυφερή σάρκα ενώ έδεσαν και μέλωσαν με τις αρωματικές πιπεριές Φλωρίνης, το κονιάκ, τη μουστάρδα, τη ντομάτα, το φασκόμηλο, που το αφαίρεσα στο τέλος αλλά το άρωμα..και η λεπτή γεύση έμεινε αφήνοντας μία επίγευση..τέλεια.Ήταν ένα απλούστατο φαγητό με ταπεινά υλικά αλλά θεσπέσιο..και το συστήνω.Πάσα παραλλαγή θεμιτή, καθώς : de gustibus et coloribus non est disputandum, ή αλλιώς: περί ορέξεως..μελιτζάνες μελένιες.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 04.03.2012
22:46
Μια εσάρπα για την ψύχρα..
» Ανέμων Δίχτυα

Mukovnin Eugene Vladimirovich

Στο μπαλκόνι και στον κήπο.Τα λουλούδια και τα μήλα.Σκορπισμένα ανάμεσα σε υγρές σκέψεις κατάχαμα..Ποιός να τα μετρήσει..
Πάντα χρειάζεται μια εσάρπα για την υγρασία.Κάνει ψύχρα τούτες τις μέρες.

Mukovnin Eugene Vladimirovich

Πως να ξεχωρίσεις τα πεσμένα φύλλα, τα χαμένα μήλα.. Τα λουλούδια έκλεισαν τα μάτια και πλάγιασαν νωρίς.
Πολλή Υγρασία στην πλάτη.Χρειάζεται να έχεις μια εσάρπα για την ψύχρα.Κρατάει το Κρύο.
Μετριούνται οι Παρόντες και οι Απόντες.Οι Απόντες γεμίζουν τον κόσμο..Οι Παρόντες Ποτέ!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 02.03.2012
21:31
Τρυφερά χεράκια ζυμώνουν την αγάπη..
» Ανέμων Δίχτυα

Το τι έγινε εκείνο το απόγευμα στην κουζίνα μου, δεν λέγεται....

Αποτυπώνεται...

Γράφεται με αλευρωμένα χεράκια στον πάγκο της κουζίνας.

Τρυφερά χεράκια ζυμώνουν την αγάπη.
Είναι αγάπη.

Ζυμώνεται τρυφερά και υπομονετικά..Θέλει το χρόνο της.
Τα ..χεράκια τσακώθηκαν, και..δημιούργησαν..

Η Αγάπη καταλαμβάνει όλους τους χώρους.. Χαράζεται με τη σφραγίδα Και αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 26.02.2012
12:44
Ότι δεν ορίζεται..
» Ανέμων Δίχτυα

Η βεντάλια κλείνει τα μάτια της σφιχτά.Έτσι δεν βλέπουν οι άλλοι.Εκείνη βλέπει αυτό που βλέπει με τα μάτια ανοιχτά.Έτσι κι αλλιώς πλέουν τα πάντα εκεί μέσα.Αν διανοηθεί να τα κλείσει, πολλοί είναι που θα πνιγούν στις όχθες τους..Αλλά απ τις άκρες ξεφεύγει πάντα η Αλήθεια.
Είναι πολύ το νερό που κυλάει στο πάτωμα.Νερό διάφανο εκεί που άγγιξε φτερά.Κι άλλο νερό που έτρεξε σ αγγέλου πόδια.Το περισσότερο είναι κόκκινο και τρέχει απ την ψυχή της..Νερό πολύ..Δεν έχει όρια.Κλείνει τα μάτια της να δει τον Ουρανό.Δεν έχει όρια.
Καρφωμένο το τριαντάφυλλο κεντάει ότι δεν ορίζεται.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 25.02.2012
08:35
2ο μάθημα δεύτερου ετήσιου κύκλου εκπαιδευτικού σεμιναρίου
» Ανέμων Δίχτυα

Συνεχίζεται για δεύτερο χρόνο το εκπαιδευτικό σεμινάριο ψυχοδυναμικής κατεύθυνσης, και μετά το πρώτο μάθημα του δεύτερου κύκλου, ακολουθεί το δεύτερο που άρχισε σήμερα ως εξής:

Μάθημα 2^ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012Μέρος Ι : ΕισηγήσειςΠαρασκευή, 24/2/2012Αίθουσα Ιατροχειρουργικής Εταιρείας
18.00 – 18.451. «Το Εγώ και οι μηχανισμοί άμυνας»από την Ε. Ζέικου
19.00 – 19.45 2. «Η θεραπευτική συμμαχία, αντίσταση στην ψυχική αλλαγή, αρνητική θεραπευτική αντίδραση»από τον Γ. Χατζησταυράκη
20.00 – 20.453. «Οργανωτικοί παράμετροι μιας λειτουργικής σύνδεσης ανάμεσα διοίκηση και θεραπεία»από τον Α. Λούντζη

Μέρος ΙΙ : ΕποπτείαΣάββατο, 25/2/2012Αίθουσα Ιατροχειρουργικής Εταιρείας11.30 – 13.00από την Τ. Λαζαράτου
Σας έχω εδώ τα 1 και 2

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 19.02.2012
23:28
Ανάρμοστη οξυδέρκεια
» Ανέμων Δίχτυα

Τελευταία πολύς κόσμος είναι άστεγος.
Εκτός ίσως αν βρει ένα παπούτσι.
Τα παπούτσια θεωρούνται απαραίτητα.
Αυτοί που μπαίνουνε εντός, όλο και κάποιο καλό λόγο έχουνε γιαυτό.
Είναι μία ασφάλεια όταν δεν έχεις τίποτ άλλο παρά μόνον αυτή.
Όσοι βρήκαν μια θέση εκεί, κάθονται μέσα στο παπούτσι τους όσο πιο άβολα, τόσο πιο χαρούμενα.Αρκεί να μην είναι χωρίς παπούτσια.
Γιατί τότε θα πρέπει να εξηγήσουν την ασυμμετρία του κόσμου που τη χρεώνονται ολόκληρη, όντας ξυπόλυτοι,
ή αλλιώς: το πως ακριβώς έχασαν τα παπούτσια τους.
Ενοχοποιητικά και τα δύο.
Ασυγχώρητη Απροσεξία, αν σου συμβεί.
Έχει πολλά αγκάθια ο δρόμος.

Σ αυτό τον κόσμο πρέπει να έχεις παπούτσια γυαλισμένα με τα κορδόνια τους καλοδεμένα σε στενό φιόγκο, Κυριακάς και εορτάς, και τις καθημερινές να ταλαιπωρείσαι από την ορθοστασία.
Πολλή ορθοστασία.
Εκεί δοκιμάζονται τα παπούτσια.
Αν σε στενεύουν, είναι η ορθοστασία που φταίει και οι πιέσεις επί των ποδιών σου που δεν τις υπολόγισες.
Το ασύμμετρο τακούνι ζυγίζει αντοχές και ταλαντεύεται σε δρόμους με λακκούβες.
Τα κορδόνια εκείνα είναι το πρόβλημα.
Οφείλεις ν απολογηθείς γιατί δεν έχεις πόδια συμμετρικά και δύο..
Τα κορδόνια στη διάθεση των ιδίων.
Ένα πόδι που στέκεται μόνο του ανήκει στους όρους ορθοστασίας κι ετοιμότητας, ιδίως αν τρεκλίζει το τακούνι..
Αν όμως δεν έχεις κορδόνια, ή δεν έχεις παπούτσια, χαλάς του κόσμου την αρμονία.
Ανάρμοστη απρέπεια..
Σηκώνονται να σε υποδείξουν εισαγγελείς και ο δημόσιος κατήγορος της έδρας.

Όπως ο δείκτης που "πρέπει" οπωσδήποτε να δείξει απέναντι, και κάποτε "κατά λάθος" κοιτάει τον καθρέφτη..
Ανάρμοστη οξυδέρκεια.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 14.02.2012
10:22
Κόσμος σωστά αναποδογυρισμένος
» Ανέμων Δίχτυα

Αυτή η τσαγιέρα ταξιδεύει ανάποδα. Ανάποδα όπως τη βλέπει εκείνος που στέκεται ..ανάποδα! Μπορεί να πηγαίνει και ίσια. Ανάλογα από που θα κοιτάξεις, και που θα κοιτάξεις..
Κοχλάζει καλά και μπορεί να ταξιδεύει με όλους τους καιρούς.
Άλλοτε πλέει, άλλοτε πετάει, ανάλογα με το που στέκεται η καρδιά που κρατάει το τιμόνι.
Μα η καρδιά στέκεται διάπυρη και ξεχνάει όσα δεν της χρειάζονται.
Φλέγεται. Καίγεται και πυροδοτεί όλο το ταξίδι.
Νόμιζα οτι ταξιδεύω, μέσα σ εκείνη την τσαγιέρα, μα με ταξίδευε αυτή.

Νόμιζα ότι ήταν ανθεκτικό καράβι όσο κι αν φούσκωνε η θάλασσα.
Αλλά ήταν το ίδιο θάλασσα που δεν άντεχε την ψυχή της να πετάει στα κύματα.
Εγώ μαζεύω τα πανιά. Αυτή ανοίγει πανιά..
Υπολογίζω τον άνεμο φίλο. Οι Φίλοι υπολογίζονται.
Ο Φίλος και ο Κίνδυνος αναγνωρίζουν τα πρόσωπά τους καθώς κοιτάζονται στα μάτια.
Ποτέ άλλοτε.
Προσπαθώ να βλέπω μακρυά, και δεν βλέπω εδώ κοντά.
Μετά κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να βλέπω.

Κι έτσι όπως φούσκωνε ο βρασμός, και σφύριζε το καπάκι, θεωρούσα πως έχει μια ταχύτητα ικανή να φουσκώσει τα πανιά. Μα δεν είχε ταχύτητα.
Είχε βρασμό και Ζέστη πολλή ικανή ν αναποδογυρίσει τον κόσμο γιατί αυτός δεν ήταν σωστά βαλμένος απ τους ανθρώπους εκεί.
Τον είχαν άλλοτε αναποδογυρίσει, και ισχυρίζονταν τόσο πειστικά ότι τον έβαλαν στη θέση του..
Αυτή δεν είχε θέση.
Δεν έβρισκε θέση εκεί, αλλά στη χόβολη, στην ανθρακιά της κρυμμένη σε ασημένια στάχτη.
Νόμιζα οτι η θερμοκρασία μεταγγίζεται με αρώματα μπαχαρικών μέσα σε μπρίκι στη χόβολη.
Κι η χόβολη κρατάει κόκκινα τα κάρβουνα να ζεσταίνει την αγάπη.
Μα η Αγάπη ήταν που τη ζέσταινε, και μαζί τον κόσμο σωστά αναποδογυρισμένο..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 10.02.2012
09:38
Ακαταμάχητο..
» Ανέμων Δίχτυα

Ξέρετε τι μπορεί να της λέει ένα ψάρι;Διαπραγματεύεται την ελευθερία του από την πετονιά της. Δεν διακρίνω τον ψαρά. Η πετονιά την τυλίγει.Όλοι στο δίχτυ..Ακαταμάχητο ψάρι με μεγάλα μάτια..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 06.02.2012
22:20
Στης Σελήνης το στερέωμα..
» Ανέμων Δίχτυα

Σάββατο κι απόβραδο, ανέτειλε η σελήνη και τσάι αρωματικό στης Σελήνης, με τη βασιλόπιτα στο κέντρο να μεσουρανεί..
Και η οικοδέσποινα επίσης.Η Σελήνη, πληθωρική στην αγάπη της και γενναιόδωρη πάντα, μας μάζεψε Υάδες, Πλειάδες και Εσπερίδες, όλες τις κόρες του Άτλαντα στην άκρη τ ουρανού της,Κασσιόπη, Μικρή και μεγάλη άρκτος, Κόμη της Βερενίκης, Ανδρομέδα, όλες εδώ..Η Βασιλόπιτα μοιράστηκε και η τυχερή, θα κόψει του χρόνου σπίτι της την πίτα της παρέας.Η Σελήνη θα ήθελε να μοιραστείτε μαζί μας από ένα μισοφέγγαρο πίτας, κι ένα χαμόγελο-ολόγιομο φεγγάρι.Κι έτσι σας κερνάω..

Καλή Χρονιά ας έχουμε εις πείσμα των καιρών!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 04.02.2012
13:20
Ευχαριστία
» Ανέμων Δίχτυα

Τελευταία όλο και περισσότερο σκέφτομαι πουλιά που πετούν.
Ίσως επειδή δεν μπορώ να πετάξω.
Και δεν μπορώ όλα να τα πετάξω.
Με βαραίνουν τα ρούχα μου.
Όσο κι αν το θέλω, φτερά δεν έχω. Έχω πόδια.
Μ έφεραν ως εδώ να βλέπω τα πουλιά που πετούν.
Στέκομαι και σκέφτομαι ότι τα πόδια δεν σε πάνε πουθενά αν δεν έχεις φτερά.
Είναι όμως κάποιοι που δεν έχουν πόδια.
Αυτοί ονειρεύονται να είχαν πόδια και να περπατήσουν ως εδώ που περπάτησα.
Αυτοί πιστεύουν οτι τα πόδια θα τους πήγαιναν ως την άκρη της γης.
Μα εγώ δεν πήγα ποτέ ως εκεί.
Είναι και κάποιοι που ζουν βυθισμένοι μες το νερό. Μονάχα κολυμπούν και ξέρουν κάτι που δεν ξέρω: το βυθό.
Πιστεύουν όμως ότι τίποτα δεν αξίζει αυτό, κι οτι αν είχαν τα πόδια μου θα πήγαιναν μακρύτερα, κι αν είχαν τα φτερά θα έβλεπαν ουρανό.
Αλλά δεν έχουν ούτε καν τα δικά μου πόδια. Γνωρίζουν το βυθό που μου λείπει όταν δεν μου λείπουν τα φτερά.
Υπάρχουν τέλος αυτοί που δεν γνωρίζουν τι είναι το νερό, ούτε επιθυμούν φτερά. Δεν ξέρουν καν τι είναι πόδια.
Αυτοί μπορούν να δουν εκείνα που δεν βλέπω περπατώντας, κι εκείνα που δεν βλέπουν εκείνα τα πουλιά ακόμη πιο πέρα απ τον ορίζοντα. Γνωρίζουν τη χαρά που δίνει το νερό και το νερό απ τα μάτια..
Εκείνοι μόνο ανοίγουν τα μάτια τους στον Ήλιο, κι ευχαριστούν το Θεό που μπορούν να δουν μια Ανατολή από ένα παράθυρο.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 30.01.2012
22:22
Οι άνθρωποι λένε πολλά..
» Ανέμων Δίχτυα

Οι άνθρωποι λένε πολλά.
Συνήθως τα λένε φορώντας τα καπέλα τους.
Και φορώντας τα γυαλιά τους στην άκρη της μύτης.
Μερικά τα λένε για να τ ακούσει ο διπλανός.
Ή για να τα ακούσουν οι ίδιοι.
Κάποτε δεν ξέρουν τι έχουν πει...
Κάποτε δεν ξέρουν τι να πουν
ή πως να το πουν..
Κάποτε δεν χρησιμοποιούν αυτά που ονομάζουμε λόγια.
Αλλά έχεις την αίσθηση οτι έχουν μιλήσει πολύ ηχηρά..
Κάποτε γράφουν γράμματα και μετά δεν τα στέλνουν.
Αλλά ξέρεις ότι τα κρατούν στο στήθος τους.
Συχνά είναι ναυαγοί αποκομμένοι απ τον κόσμο ενώ τον διασχίζουν.
Κι άλλοτε δεν φθάνει στ αυτιά τους ούτε ο θόρυβος ούτε η μουσική.
Όταν δεν ξέρεις ποιο σύννεφο φέρνει βροχή δεν ξέρεις πότε ανοίγεις την ομπρέλα..
Αλλάζουν αιφνίδια τους καιρούς τους, εξαφανίζοντας απροσδόκητα το καλοκαίρι, ή μπορεί τα σύννεφα να έχουν σταθεί μόνον στα γυαλιά σου.
Συχνά παίρνουν εκφράσεις που μιλούν αντίθετα με τα λόγια τους, κι εσύ πρέπει να καταλάβεις!
Μπορεί να έμαθες πολλά μα εκείνα που έμαθες μπορεί ν αλλάξουν παρακάτω.
Κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος άγνωστος για τον εαυτό του.
Κι όταν γνωρίζει κάτι, βλέπει πόσο λίγο είναι.
Σου λένε πολλά οι άνθρωποι.
Θέλουν να τα κρατήσεις αλλά εκείνα έχουν φτερά και φεύγουν απ τα παράθυρα.
Γι αυτό βλέπεις τόσα πουλιά στον ουρανό.
Είναι τα λόγια των ανθρώπων που δεν έχουν τόπο να σταθούν.
Είναι τόσο ανάλαφρα ώστε να μη σηκώνουν τον εαυτό τους..
Εκείνα που σου λένε να κρατήσεις, τελικά ίσως είναι εκείνα που πρέπει να πετάξεις.
Κι είναι στιγμές που πρέπει να κρατήσεις απ το φτερό ένα θησαυρό που βρέθηκε ξαφνικά ανάμεσά τους πριν φύγει απ τ ανοιχτό παράθυρο..
Οι άνθρωποι είναι πάντα ίδιοι.
Είναι αναμενόμενοι ακόμη κι όταν ανατρέπουν το προβλεπόμενο..
Μοιάζουν απόλυτα μόνον με τον εαυτό τους.
Δεν αλλάζουν παρά μόνον όταν θελήσουν ν αλλάξουν.
Αλλά και τότε δεν πρέπει να θεωρήσεις οτι άλλαξαν.
Ήταν και αλλιώς πάντα μέσα τους.
Εσύ δεν το ήξερες.
Ακόμη κι αν θεωρήσεις ότι μετακινήθηκαν, δεν έχουν μετακινηθεί χιλιοστό.
Είναι ακίνητοι όταν φαίνονται ότι τρέχουν ιλιγγιωδώς, και έχουν μετακινηθεί έτη φωτός, όταν τους βλέπεις με τα πόδια στυλωμένα στο πάτωμα.
Κάποτε την ίδια στιγμή που νομίζεις ότι τους ελέγχεις, έχουν διασχίσει ηπείρους!
Δεν είναι πια εκεί!
Καλό είναι να το ξέρεις.
Το ξέρεις;

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 27.01.2012
22:46
Τα Καλύτερά μου τριαντάφυλλα
» Ανέμων Δίχτυα

Το Καλύτερό μου τριαντάφυλλο είναι φυτεμένο στη γη.
Από τότε που τα τριαντάφυλλα είναι Δύο στη γη, ξεχύνεται το άρωμα και η γη είναι ζεστή από τα κεριά που ανάβουν.
Δύο κεριά μαζί.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 22.01.2012
21:04
H Γάτα
» Ανέμων Δίχτυα

Τι σου είναι αυτή η Γάτα!
Την έβλεπα τόσο συμπαθητική και τόσο αθώα..
Την έβλεπα τόσο γλυκούλα και τόσο ελκυστική..
Μάλιστα είχα εκφωνήσει δικανικούς από το μπαλκόνι προς τη Φανή -τη Δανέζα-Κερκυραία γειτόνισα απέναντι και τη Σάντρα από δίπλα, υπερ της συντήρησης των ενηλίκων και της υιοθεσίας των απογόνων όταν προκύψουν από το κοινόβιο, και απολύτως διατεθειμένη να αναλάβω διαμεσολάβηση.
Έβλεπα τις γκρίζες σιλουέτες τεραστίων διαστάσεων με ..αγάπη.
Απορούσα για το πόσο υπέρβαρη ήταν η αρχηγός, αλλά την έβλεπα στους κήπους των ισογείων από την απόσταση του πρώτου ορόφου.
Το αποκορύφωμα συνέβη ένα κρύο βράδυ, όπου εν μέσω γιορτών όλα τα σπίτια και το μπαλκόνι φωταγωγημένα, κι εγώ στην προσφιλή μου θέση απέναντι του παραθύρου, κι αίφνης ένα τεράστιο κεφάλι, ακολουθούμενο από ένα τρισδιπλάσιο σώμα, έκανε μια βουτιά προς το τζάμι με έντονη επιθυμία να το διαπεράσει! Η τίγρις εφορμούσε! Και τίποτα δεν ήταν ικανό να την αναχαιτίσει.. Καμιά φοβέρα.. Ζαλίστηκε όμως από την αντίσταση και υπαναχώρησε αφήνοντάς μας δυό ανθρώπους με απότομη άνοδο θερμοκρασίας και κυρίως πίεσης..
Νομίζετε ότι είναι γάτα;
Λανθάνετε!
Η μεγαλύτερη επιτυχία του..θηρίου είναι να μεταμφιέζεται σε ..γάτα.
Δεν είναι γάτα αλλά Τίγρης!
Στρουμπουλή, μοχθηρή, τεράστια, με μυτερά δόντια, με μυτερά νύχια, με πείσμα ακαταπόνητο..
Την πρώτη φορά την είδα να διασχίζει το μπαλκόνι μου χωρίς άδεια, με αέρα εξουσίας, φέρνοντας μαζί και τις ενήλικες φίλες της αντίστοιχων διαστάσεων και προκαλώντας μεγάλη ανατροπή.
Πολιόρκησαν τη μπαλκονόπορτα με τις οδηγίες της και δεν έφευγαν κατακτώντας κάθε σπιθαμή εδάφους με άνισο αγώνα ώσπου..υποχώρησα και θωρακίστηκα σε ..ασφαλές σημείο.
Η ίδια είναι η αρχηγός της αγέλης.
Επιθετικές άγριες γάτες της γειτονιάς ως τίγρεις μαινόμενες, με συρρίκνωσαν πίσω από το διπλό τζάμι και την κουρτίνα, να κρυφοκοιτάζω ώσπου το βλέμμα μου συναντήθηκε μετά του ..εχθρού!
Διέκρινα μία παγωμένη προκλητικότητα σ αυτό το βλέμμα, κι ένα ζωύφιο περπάτησε γρήγορα στη ραχοκοκκαλιά μου..
Ήταν Casus belli!
Έκτοτε οι ..πολεμικές επιχειρήσεις κλιμακώθηκαν και παρά το ότι η αγέλη εκδιώχθηκε, επανεκατέλαβε το ..ύψωμα. Και εννοώ μια σειρά από χαρακώματα που στήθηκαν εκατέρωθεν της μπουκαμβίλλιας αλλά που δεν στάθηκαν ικανά να αναχαιτίσουν τον ..εχθρό.
Τι κι αν- με τα έργα των χειρών μου- μπήκαν οδοφράγματα κι επιστρατεύτηκαν οι σιδερένιες καρέκλες ανάποδα και πλαγίως πλεγμένες..
Τι κι αν έκλεισα εσπευσμένα τις εισόδους, οι εισβολείς έμπαιναν ευκαίρως- ακαίρως, αναποδογυρίζοντας το σύμπαν κι έσκαβαν με τα γαμψά τους νύχια όλο το χώμα της μπουκαμβίλλιας που φωνή να είχε να μιλήσει..κι όλο το χώμα βουνό γύρω γύρω..
Κάθε δυο- τρεις μέρες τα ίδια.. Έβλεπα τα λείψανα της πάλης με τα χώματα και τα παραπονεμένα κλαδιά της μπουκαμβίλλιας να οδύρονται χωρίς έλεος. Μου ψιθύριζε την επομένη της καταστροφής πολλά όταν της έδενα τα τραύματα..
Τα σημάδια της παραβίασης των χωρικών υδάτων ήταν παραπάνω από εμφανή.
Η Τίγρις μεταμφιεσμένη σε γάτα δεν σταμάτησε να εφορμά..
Δεν μου δίνει καν τη δυνατότητα να ..διαπραγματευθούμε το θέμα..
Έκανα τα νέα χαρακώματα, πιο έντεχνα απ τα πρώτα, έλαβα τα μέτρα μου, και ξέρω την έκβαση.
Αν αποφάσισε να μπαινοβγαίνει και να σκάβει τον κόσμο μου διαλύοντας το χώμα της αγαπημένης μου μπουκαμβίλλιας, θα το κάνει όσο κι αν απωθείται!
Οι Τίγρεις δεν υποχωρούν ποτέ!

Τι σου είναι αυτή η Γάτα!
Μη ξεγελιέστε από το ύφος της.
Είναι το μεγαλύτερο όπλο της.
Όπως πολλά πράγματα και πρόσωπα έχει λάθος ..ετικέτα.
Έτσι στην αρχή είχα φιλική διάθεση απέναντι στον..εχθρό ώσπου να καταχωρηθεί ως..εχθρός..
Μέχρι πρότινος ήταν φίλος..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 16.01.2012
19:13
Χαίρεσθε!
» Ανέμων Δίχτυα

Αυτό το γράμμα ήταν πάνω στο τραπέζι δίπλα απ το γάλα, και άχνιζε από τη μυρωδιά του καφέ.Φαινόταν ειρηνικά ξαπλωμένο πάνω σε αθώα χαρτοπετσέτα, κι όμως!Δεν πρόλαβε ν ακουμπήσει τη φρυγανιά με το μέλι,
κι αυτό άρχισε να τινάζει μαύρα κι άσπρα γράμματα με ορμή προς τα έξω έτσι που να ταράξει εντελώς την επιφάνεια του γάλακτος ως να ήταν αφρισμένη θάλασσα με το κουταλάκι μέσα της έτοιμο να σχίσει τα κύματα και να πέσει σε ξέρα..Τί γράμμα ήταν κι αυτό!Τόσο θορυβώδες και ενοχλητικό..Τόσο δυσανάγνωστο και κακογραμμένο.
Το χειρότερό του ήταν η αγραμματοσύνη του!
Πάει γράμμα, δίχως γράμματα;
Τόση φασαρία κάνουν τ άδεια φλυτζάνια και δεν σ αφήνουν να πιείς έναν καφέ;
Μέχρι που και το φλυτζάνι της χρειάστηκε να ισορροπήσει για να σωθεί μαζί με το περιεχόμενό του..Ένα σωσίβιο είναι πάντα καλό να βρίσκεται..
Κι εκείνη παρέμεινε ευθυτενής!
Ευπροσήγορη, ευγενής, φιλόξενη στους ξένους.
Ξένη.
"Τι μπορώ να σας προσφέρω;"
"Τί θα θέλατε; Μήπως θέλετε τσάι; ",
είχε προτείνει πρότινος, προσπαθώντας να πετάξει πετονιά ένα φακελάκι μαύρο με άρωμα κανέλας στα κύματα,
αλλά δεν ήθελαν να ..θέλουν τσάι, ούτε καν καφέ,
και πάντως τίποτα από εκείνη, ούτε καν να τη βλέπουν.
Το τσάι της ήθελαν!
Επιμόνως.
Με όλα τα βουτήματα, ακριβώς όπως ήταν!
Και δεν ήθελαν να ξέρουν ποιος το έφτιαξε τόσο καλό.
Το έπιναν όλο μετά χαράς..
Χαίρονται έτσι όπως προβλέπεται να βλέπεται..
"Χαίρομαι τόσο που τη βλέπω!" είπαν,
και χαμογέλασαν όλα τα πιατάκια ανάσκελα, μαζί με τα κρεμμυδάκια τουρσί (αλλά αυτά είναι σ άλλη κουζίνα..).
Τι γίνεται τέλος πάντων σ αυτές τις κουζίνες!
Συνήθως μαγειρεύονται πολλά.
Τα περισσότερα δεν τα βλέπεις, ούτε τους τρόπους παρασκευής, ούτε καν τα πρωτογενή υλικά.
Δοκιμάζεις όμως και εκ του αποτελέσματος, πολλά αποφασίζεις να πετάξεις.
Είπε πολλά τούτο το γράμμα.
Κι έπρεπε επειγόντως ν απαντηθεί.
Έτσι, άλλαξε θέση.
Γύρισε πλάτη.
Πήγε και κάθισε σε μια αγαπημένη γωνιά δίπλα στο τζάκι με τις αληθινές φλόγες.
Έριξε κάστανα στη στάχτη και το γράμμα προσάναμμα (είναι αλήθεια οτι οι φλόγες θέριεψαν..).
Έριξε λίγα φλούδια νεραντζιού μαζί με καρπούς βανίλιας, κι επιτέλους γεύτηκε με ησυχία τον αρωματικό καφέ..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.01.2012
12:49
Κάποια Δώρα Πολύτιμα..
» Ανέμων Δίχτυα

Μερικά από τα Δώρα που παρέλαβα και μπορούν ν αποτυπωθούν φωτογραφικώς.
Με σειρά ..εμφανίσεως:
δια χειρός..Πολύτιμο κρασί από αθάνατο αμπέλι.

Εδώ:
από τη Χαρά, με την Ευχή:Χρόνια σου Πολλά Αγαπημένημ όλα τα λουλουδα και την αγάπη του Κόσμου δικά σου!ήαπό την Κική (θα έρθουν σούμπιτο..)Από την Ευτυχία:Αντί ευχής σου στέλνω έναν άγγελο-φύλακα για να πραγματοποιεί την κάθε επιθυμία σου που γίνεται ευχή μου!!!Έστειλε τρεις αγγέλους που όμως τα φτερά τους κόπηκαν στον αέρα για τεχνικούς λόγους προσγείωσης, κι έτσι λέω: και ένας είναι αρκετός! Την έκανε τη δουλειά του..Από την Τούλα Παρέλαβα όμως και άλλα Δώρα, εξόχως Πολύτιμα, τα οποία ευρίσκονται ήδη ανάμεσα στα φύλλα της καρδιάς. Είναι εσώκλειστα και το άρωμά τους ξεχύνεται απέξω και προδίδει την Ύπαρξή τους.Παρά ταύτα μπορώ να σας δείξω μόνον τον ..τόπο που βρίσκονται:
Ευχαριστώ πολύ και κερνάω καφεδάκι:

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 12.01.2012
09:33
Ιστορίες βιβλίων (Μέρος Β΄) ή " Μια άκρως Ενδιαφέρουσα ζωή"
» Ανέμων Δίχτυα

Έχει μέσα του πολύτιμες ιστορίες που ξετυλίγονται θερμαίνοντας κάθε σελίδα διάφανη, με ζεστές αποχρώσεις από το πιο βαθύ ως το πιο ντελικάτο χρώμα, και πλεγμένα ανάμεσα στέκονται συναισθήματα χαραγμένα με την πιο λεπτή πένα.Θα είναι απερίγραπτο κακό η καταστροφή των αισθημάτων. Καθώς μπερδεύτηκαν οι σελίδες του μια απρόσεκτη στιγμή, βιβλιοδέθηκαν ανάποδα και σύρθηκαν μπροστά οι σελίδες του τέλους.Θανάσιμο αμάρτημα η απροσεξία.Όλα μπορεί να τα κάνει μια κακή στιγμή, μπορεί να σου αλλάξει τις σελίδες, όχι όμως το περιεχόμενο.Ψάχνει τις σελίδες της ζωής του να τις βάλει σε τάξη,και στη σωστή σειρά, έτσι όπως δέθηκαν σε λάθος θέση.Θέλει να τις διαβάσει αυτές τις ιστορίες του επειδή στην τελευταία σελίδα κρύβεται η αρχή που δίνει νόημα σ όλο το βιβλίο.Για να τη βρεί πρέπει να διανύσει όλο το βιβλίο, κι αυτό δεν γίνεται αν στέκεται ριγμένο αφρόντιστα μια θέση κάτω από τα ράφια.Ξέρει καλά ποιά θα ήταν ακριβώς η θέση που θα είχε.Η θέση αυτή είναι απέναντι, εκεί που είναι όλες οι θέσεις για βιβλία κατειλημμένες.Παραδίπλα κι απέναντι στέκονται αγέρωχα κάτι εξώφυλλα που επειδή είναι αρκούντως ανθεκτικά στο χρόνο, έχουν περίοπτη θέση σε καλό ξύλινο ράφι με κράσπεδο και σκαλίσματα στερεότητας, ώστε κανείς δεν σκέφτηκε ποτέ να επιχειρήσει να εξερευνήσει περιεχόμενο.Για να είναι σε τέτοια θέση, σίγουρα θα υπάρχει λέει ο περαστικός.Μα κι αν δεν υπάρχει, τώρα αυτά κατέχουν ήδη μία θέση.Έτσι σκέφτονται πολλοί αναγνώστες και θαυμάζουν τα σκαλισμένα ράφια.Όποιος κοιτάει βλέπει εξώφυλλα που υπονοούν βιβλία, μα αν τ αγγίξει θα δει πόσο ελαφριά και άδεια στέκονται εκεί, μη έχοντας τίποτα να πουν, αγωνιώντας πάντοτε για το άδειο που έχουν να κρύψουν.Κι αφότου έπιασαν το χώρο τα εξώφυλλα, θέση δεν υπάρχει για τα βιβλία..Ξέρει καλά, βλέπει αλλού, πως θα ήταν ακριβώς η θέση που θα είχε.Ξέρει, βλέπει εκεί ποιά είναι η θέση που δεν έχει.Η θέση που θα άρμοζε, που θα ήθελε, που θα ταίριαζε που θα έπρεπε να έχει.Ήταν κάποτε ένα βιβλίο που νόμιζε ότι ήταν σοφό, αλλά έκανε τις πιο αδέξιες κινήσεις χορού με παγοπέδιλα.Τσακίστηκε στον πάγο πολλές φορές μα σηκώθηκε όρθιο.Ήταν ένα βιβλίο που έκλαιγε γιατί η μόνη θέση που βρήκε ήταν κάτω από τη σκάλα και δεν άντεχε τη σκόνη τόσων ποδιών.Καμιά φορά όμως βλέπει κανείς πολλά κάτω απο τη σκάλα.Βλέπει μ έναν ευρυγώνιο φακό εκείνα που δεν φαίνονται αλλιώς.Κι αν στέκεται σε τόσο επικίνδυνη ισορροπία, μαθαίνει όμως να μη στηρίζεται σ άλλα βιβλία, ούτε σε ράφια με σκαλίσματα, ούτε καν σε κατάλληλες θέσεις. Ήταν ένα βιβλίο που σκεφτόταν πάντα τη θέση που θα είχε.Την ήξερε ακριβώς γιατί ήταν ακριβώς απέναντι η θέση που δεν είχε.Μα υπάρχει σήμερα, σ αυτό το ακατάλληλο ράφι, η θέση που έχει.Αυτή που δεν είναι κανενός άλλου.Υπάρχει τρόπος να προστατέψει τις σελίδες του, αν ενεργοποιηθεί και αποφύγει το σαράκι και τα μικρόβια.Κι αν πάψει να κοιτάει εκεί,ίσως βρει μεγάλο ενδιαφέρον εδώ.Κάποια βιβλία γράφουν τις ιστορίες ανθρώπων που διατρέχουν όλες τις σελίδες τους χωρίς να πάνε ποτέ πουθενά.Τα βιβλία και οι ζωές έχουν σελίδες κρυμμένες και προβαλλόμενες.Βιβλία με φθορές και θησαυρισμένες αξίες. Ζωές με φανερές αγκυλώσεις και εγκοπές. Τα βιβλία και οι άνθρωποι, κρύβουν πολλά, περιέχουν πολλά, στέκονται σε κατάλληλα και ακατάλληλα μέρη. Άνθρωποι κινούνται εμμένοντας στις εγκοπές,κι έχουν προσπεράσει αθέατους θησαυρούς ανάμεσα.Είναι εκείνοι που ονειρεύονται πολιτείες που δεν θα γνωρίσουν ποτέ, φεγγάρια που δεν θ αγγίξουν ποτέ, δρόμους που δεν θα περπατήσουν ποτέ, και στο μεταξύ έχουν αρνηθεί να περπατήσουν στους μοναδικούς δρόμους που βλέπουν ή να χαράξουν άλλους αληθινούς δρόμους. Για τα βιβλία και τους ανθρώπους,ανάμεσα στη ζωή που θα είχαν, κι αυτήν που δεν έχουν,υπάρχει μια άκρως Ενδιαφέρουσα ζωή, η ζωή που έχουν.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 11.01.2012
22:15
Ιστορίες βιβλίων (Μέρος Α΄) ή " Τι μπορεί να ζυγίζει μια στιγμή.."
» Ανέμων Δίχτυα

Σ αυτό το δωμάτιο υπάρχει μια μεγάλη βιβλιοθήκη που την άκρη της δεν τη φθάνει κανείς.Πολλά βιβλία άπειρα, πιέζονται σπρωγμένα όλα να χωρέσουν, έτσι που δεν μπορούν ούτε καν να κουνηθούν, κι ούτε που διανοούνται πως έχουνε μια θέση.Κάποια βιβλία φέρουν μουτζούρες από τη χρήση.Κάποια φέρουν μουτζούρες από την απροσεξία.Κάποια μένουν για πάντα σκονισμένα και δεμένα με αράχνες,κάποια φιλοξενούνται σε φιλομαθή χέρια και δάκτυλα που γυρνούν ρυθμικά και με προσήλωση τις σελίδες τους.Πολλά βιβλία κατοίκησαν και κατοικούν εδώ.Όμως τίποτα δεν αλλάζει πια σ αυτή τη βιβλιοθήκη.Ανάκατα κακοβαλμένα στέκονται τα βιβλία μεταξύ τους,και κάποια άλλα στενάζουν και αποδεχόμενα τα δεδομένα τους,μένουν κλειστά, σφίγγοντας με πείσμα τις σελίδες τους έτσι που κανείς δεν μπορεί να τις ανοίξει.Πολλά δεν ευτύχησαν ν αφουγκραστεί κανείς την ιστορία τους. Κάποια άλλα φλύαρα και ογκώδη, νοιώθουν μια υπερφίαλη χαρά καθώς γίνονται σεβαστά λόγω του όγκου τους,και κάνουν πολλή φασαρία επειδή κατόρθωσαν να γεμίσουν μια σελίδα μ ένα μόνο γράμμα τεράστιο, όπου διανύοντας άπειρες σελίδες στη σειρά ο αναγνώστης δεν έχει να διαβάσει παρά μόνο μια λέξη κι αυτή με τρία γράμματα: εγώ!Αυτή είναι η ζωή τους.Κάποια μικρότερα, έχουν μικρότερες ζωές και μεγαλύτερες θλίψεις.Άλλα έχουν όνομα θλίψης, κι άλλα όνομα χαράς, μα έχουν πει ψέμα και στα δύο.Η ζωή τους είναι αυτή.Και δεν τη ξέρουν.Η ιστορία που ακολουθεί, είναι ενός βιβλίου με πολλά προβλήματα που την ψιθύρισε το ίδιο, σ εκείνον που το άνοιξε, γιαυτό και είναι αληθινή.Ήταν ένα βιβλίο που στεκόταν στενάχωρα ανάμεσα σ άλλα βιβλία σ ένα ράφι βιβλιοθήκης μα,με κενό αταίριαστο, που βρέθηκε εκεί, σε λάθος μέρος, μια κακή στιγμή.
(Πολύ κακό το να βρεθείς κακή στιγμή σε λάθος μέρος..αν τα γυρίσεις ..ανάποδα, όλα είναι σωστά!)
Δεν είχε εξώφυλλο, καθώς δεν νοιάστηκε ποτέ ν αποκτήσει ένα.Για την ακρίβεια, είχε φορέσει κάποτε ένα που δεν ήταν στα μέτρα του,και προτίμησε να μείνει έτσι εκτεθειμένο χωρίς αυτό.Όχι ότι δεν σκεφτόταν πόσο καλό είναι ένα περιποιημένο εξώφυλλο,που να μπορεί να προστατέψει το περιεχόμενο από ποικίλες προσβολές παρασίτων σκόνης, και άλλων επιθέσεων από μικροοργανισμούς, σαράκι, και ότι τέλος πάντων απειλεί ένα βιβλίο. Ειδικά ένα βιβλίο με περιεχόμενο πολύτιμο κατά την κρίση κάποιων ελαχίστων έμπειρων αναγνωστών αυτής της βιβλιοθήκης.Τώρα, είπε πως δυσκολεύεται πολύ καθώς στέκεται σε μια μεγάλη εκκρεμότητα θέσης εδώ και πολύ καιρό,σε ράφι στενότερο απ ότι έπρεπε,το μισό πιο έξω απ ότι έπρεπε, να γέρνει έτσι όπως δεν έπρεπε, ώστε να τσαλακώνονται μερικές από τις πιο σημαντικές σελίδες του. Ήθελε πολύ να μιλήσει στον πολυμαθέστατο ιδιοκτήτη,στο σοφό που στέκεται εκεί αθέατος και βλέπει μ ενδιαφέρον πολύ όλες τις κινήσεις των βιβλίων,να του ζητήσει μια μικρή κίνηση εκ μέρους του,ώστε ν ανακουφιστεί έτσι όπως στέκεται σε τόσο ακατάλληλο μέρος.Θα μπορούσε ν ανατοποθετηθεί σ εκείνο το ράφι που είναι το πλέον κατάλληλο για ένα βιβλίο που έχει πράγματα καλά σωρευμένα στις σελίδες του. Να του πει πόσο πολύ πρόσεξε το μελάνι και τα χαραγμένα γράμματα εντός του. Να του ζητήσει λίγη φροντίδα καθώς φοβάται ότι θα του κουρελιάσουν κι άλλο τα φύλλα οι σκόνες και τα απρόσεκτα ζωύφια που περπατάνε ασύστολα πάνω του.
Όλα τούτα οφείλονται σε μια κακή στιγμή.Μα τι μπορεί να ζυγίζει μια στιγμή;Κάποτε τα πάντα.
Συνεχίζεται...

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 08.01.2012
23:36
Καπέλα κάτω απ τα οποία κρύβεται ο κόσμος..
» Ανέμων Δίχτυα

Αυτή την εποχή φοράνε όλοι τα καπέλα τους.
Να προφυλαχθούν από τη βροχή που πέφτει αλύπητα, κι απ το χαλάζι που έρχεται.
Τους αρέσει να κοιτούν λίγο πιο μακρυά από το εδώ.
Στο βάθος μπορεί να υπάρχει κάποια καλοκαιρία, ικανή να βγάλει τα καπέλα όλων των ανθρώπων και να τους φορέσει τα γυαλιά ηλίου.
Φανταστικοί διάλογοι:
Της λέει:
"Πόσο θαρραλέα μπορεί να νοιώθεις για να κρατάς αυτή την εποχή ένα τριαντάφυλλο; και να ευωδιάζει κιόλας;"
ενώ σκέφτεται:
(Φοράω το καπέλο μου ως στ αυτιά για να μη δεις το βλέμμα μου..)
Του λέει:
"Το τριαντάφυλλό μου είναι αρκετά θαρραλέο για ν ανθίζει χειμωνιάτικα απέναντι σ όλα τα καπέλα κάτω από τα οποία κρύβεται ο κόσμος!"
ενώ σκέφτεται:
(Βγάλε πια αυτό το καπέλο.. να δω τις σκέψεις σου..)
Τα τριαντάφυλλα διαρκούν όλο το χειμώνα και όλο τα καλοκαίρι.Ανθίζουν όποτε θες..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 05.01.2012
20:06
Ήρθανε τα Φώτα
» Ανέμων Δίχτυα

Εκοίταξα στον ουρανό και είδα δυο στεφάνιαΑπ την καρδιά σας εύχομαιΚαλά σας Θεοφάνια!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 02.01.2012
22:16
"Πειραγμένες" συνταγές της Παραμονής..
» Ανέμων Δίχτυα

Κι επειδή με προκαλεί το..βασιλόπαιδο, είπα να παραθέσω μερικά από τα της "πολυπράγμονος μητρός" του τραπεζώματος παραμονής της Πρωτοχρονιάς ως κάτωθι:Μεθυσμένα καραμελωμένα κρεμμύδια ψημένα με σύκα και δαμάσκηνα μέσα σε μαυροδάφνη..μεθυστικά..Γενικώς "πειράζω" τις συνταγές, με ..απρόβλεπτα αποτελέσματα..Αυτή ΔΕΝ την πείραξα...εκτός ίσως έβαλα λίίίίγοοο περισσότερη μαυροδάφνη..
Τυριά Ελληνικά..Νούμπουλο Κερκυραικό, και άλλα ..διαιτητικά!
Κιμαδόπιτα σουφλέ.. της Αργυρώς, την .."πείραξα.."ελάχιστα, βάζοντας γραβιέρα Κρήτης που είναι η αγαπημένη μου, και ..λίγα ακόμη διαφορετικά τυριά.. Ήταν βελούδινη και ελαφριά.. Τη συστήνω! Κλέβει την παράσταση..Η Εξαίσια βασιλόπιτα της κόρης, επάνω,και η σκιά της κάτω.., στον "ταπεινό χώρο" που της..άφησα..Η συνταγή από τη Μικρή Κουζίνα..με μια μικρή "προσθήκη":βούτυρο καρύδας..(κόρη της μάνας της δεν είναι;)Αυτά και άλλα περιμένοντας να μπει ο χρόνος..και ως τις πρώτες (και δεύτερες..) πρωινές ώρες..αφού έπρεπε και να τον καλοδεχτούμε, πρώτη φορά που ήρθε σπίτι μας...
Η δίαιτα, αν δεν άρχισε, οφείλει ν αρχίσει!Είπα!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 01.01.2012
00:02
Ο Χρόνος..
» Ανέμων Δίχτυα

Ο Χρόνος περνάει πάνω απο τα φύλλα κι αυτά πέφτουν στη γη..Περνάει πάνω από νεογέννητα κι αυτά γίνονται έφηβοι.Περνάει πάνω από ζωές κι αυτές γίνονται μνήμες.Περνάει πάνω από σχέδια, κι αυτά γίνονται πουλιά.Περνάει πάνω από χαμόγελα κι αυτά γίνονται σκιές.Περνάει πάνω από την Αγάπη και Εκεί σταματά, καθώς έχει περάσει κατώφλι Αιωνιότητας.Ο Χρόνος ήρθε μόλις!Είναι Νεογέννητος και σκορπάει χαμόγελα. Θα περάσει.Ώσπου να περάσει, ας τον μετρήσουμε σ Αγάπη για ν αφήσει ίχνη Αιωνιότητας.
Ας του χαμογελάσουμε μ όλη μας την ψυχή, κι ας δώσει Ελπίδα!Καλή Χρονιά!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 24.12.2011
21:12
Πολύτιμα Δώρα παραμονής Χριστουγέννων..
» Ανέμων Δίχτυα

Αναδημοσίευση από εδώ:
[kerkiraikipsaltiki.blogspot.com]

"Σαν σήμερα πριν 15 χρόνια, στις 19-12-1996, μια ομάδα από τους Ιερείς της πόλεως μαζί με μερικούς από τους χορωδούς του Ι.Ν. Αγ. Βασιλείου, συγκεντρώθηκαν στο Ναό και με την καθoδήγηση του αξέχαστου π. Κώστα έψαλαν ύμνους των Χριστουγέννων σε Κερκυραϊκή ψαλτική.
Η όμορφη και πρωτόγνωρη, για τα τότε δεδομένα, προσπάθεια καταγράφηκε σε βίντεο και παρουσιάστηκε στην τηλεόραση.
Παρακολουθείστε στα δύο παραπάνω βίντεο εκείνη τη βιντεοσκόπηση που σήμερα είναι πια ιστορικό ντοκουμέντο.
Ας είναι αυτή η ανάρτηση, μέρες που έρχονται, ένα μνημόσυνο στην μνήμη των αξέχαστων π. Κώστα Σουρβίνου και π.Γιώργη Καρύδη που βρίσκονται πια στην Επουράνειο Βασιλεία.

Ας έχουμε την ευχή τους και ας τους παρακαλέσουμε, από κει που βρίσκονται να πρεσβεύουν στο Θεό για όλους μας...

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΑΔΕΣ !!"
Ευχαριστώ θερμά τον Παναγιώτη Χασαπιάνο από την Κερκυραϊκή Ψαλτική για τα βίντεο- Πολύτιμα Χριστουγεννιάτικα Δώρα..Καλά Χριστούγεννα με ζωντανές τις Μνήμες..και πλούσιες τις Ευχές..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 22.12.2011
09:21
Παραφυλάει άγγελος
» Ανέμων Δίχτυα

Παραφυλάει ο άγγελος με Δέος τη Στιγμή της Γέννησης.

Καλά Χριστούγεννα!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 19.12.2011
22:48
Ανάβουν τα κεράκια
» Ανέμων Δίχτυα

Ανάβουν πολλά κεράκια αυτές τις μέρες, και οι φλόγες τους είναι οι Απουσίες.Ας προστατέψουμε τη Θερμότητα, ή ας μας προστατέψει.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 15.12.2011
00:22
Σφήκες και κεντρίνες- είδος ανθεκτικόν. Που πήγαν οι πεταλούδες;
» Ανέμων Δίχτυα

Πέρασε ο καιρός.Κι οι πεταλούδες εκείνες πέρασαν.Πέταξαν από εκεί.Φτερούγισαν μακρυά.Αλλά έρχονται ξανά κάποια βράδια της γιορτής, που είναι όλα φωτισμένα.Έρχονται σαν διάφανα δάκρυα και καθρεφτίζονται στα χρυσά σκεύη.Αυτά που γυάλισαν με κόπο ώρες πολλές, χρόνια ατέλειωτα, Κόπος Πολύς κι Αγάπη. Έρχονται όμως οι Ψυχές όταν οι άλλοι φεύγουν.Κι όταν όλοι έχουν φύγει, εκεί στη Σιωπή ηχούν οι Απουσίες.

Όλα τα μήλα έχουν τρυπηθεί από σκουλήκι.Όλα τα λουλούδια πέφτουν στο πάτωμα.Είσαι η Πρώτη που θα είναι Πάντα δεύτερη.Χρόνος δεν είναι για τα αναγκαία.Και τα πολύτιμα ξεχάστηκαν και λείπουν.Αλλά φαρμάκι υπάρχει πάντα αρκετό για να γεμίσει ο κόσμος.
Είσαι Αόρατη και είσαι τελευταία.
Για να μαζέψεις την τελευταία σταγόνα απ το ποτήρι που ξεχείλισε.Γέμισε περισσότερο απ όσο μπορούσε να κρατήσει εντός του.Σταγόνα σταγόνα στάζει.. κάθε τόσο.
Πολλή η φτώχεια γεμάτη λόγια.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 12.12.2011
14:24
Ο Άγιος στη Θύρα...
» Ανέμων Δίχτυα

Ο Άγιος μας είναι από χθες το πρωί στη θύρα Του. Όρθιος εκεί ατενίζει εμάς κι εμείς Εκείνον.Όλη η Κέρκυρα θα περάσει από Εκεί αυτό το τριήμερο της μνήμης Του ως αύριο τις 04.00μμ που θα γίνουν τα Μπάσματα.
Όπως κάθε χρόνο χθες παραμονή τ Αγιού όλα έγιναν όπως και πέρυσι , όπως και προ-περσι, όπως κάθε χρόνο. Χθες ήταν η πρώτη από τις δύο ολονυχτίες του Αγίου που κράτησε ουσιαστικά από τις 06.00μμ ως τις 06.00πμ ξημερώματα σήμερα. Η ροή των ανθρώπων, των νέων κυρίως, που περνάει να προσκυνήσει, δεν σταματάει ποτέ να τροφοδοτείται και να προχωράει. Εκείνο που έχω να πω είναι ότι τόσο πολύ κόσμο, δεν έχω ξαναδεί στον Άγιο ποτέ! Πάντα ξέραμε πως γύρω στις 12 μεσάνυχτα, ή λίγο πιο μετά, ενώ η ροή του κόσμου ήταν συνεχής, ωστόσο μπορούσε κάποιος να βρει ένα κάθισμα. Χθες και για πολλές ώρες ήταν το αδιαχώρητο! Δεν υπήρχε τρόπος να μπει κανείς από καμία πόρτα από τις 09.30μμ και ως τις 03.00 το πρωί!Ήταν αδιανόητο κάποιος να σταθεί - όχι να καθίσει..
Όλοι έχουν Κάτι να του ψιθυρίσουν...και να φύγουν με δάκρυα στα μάτια και Γαλήνη στην ψυχή.
Χρόνια Πολλά!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 07.12.2011
23:12
Της Ψυχής Λέξεις
» Ανέμων Δίχτυα

Αν πας να κρατηθείς από τα λόγια των ανθρώπων,θα δεις αυτά τα λόγια να αιωρούνται με όλα τα κενά τους ανάμεσα. Καθένα τους έχει θηλιές στρογγυλές και κατηφοριές ικανές να πέσεις γλιστρώντας από εκεί. Ωστόσο αυτοί επιμένουν να σε κρεμούν από τις λέξεις τους με σοβαρότητα- αυτή της στιγμής. Μα η στιγμή κρατάει ως την προφορά. Κι είναι η ζωή πολύ μικρή για να χάνεις τόσο χρόνο μ αυτές τις άδειες λέξεις. Πιο καλά να τις αφήνεις στο δωμάτιο φεύγοντας. Αυτές αντέχουν και θα ειπωθούν σε κάθε παραλήπτη.Είναι η ζωή πολύ μικρή για να σπαταλιέται σε ασκήσεις χρονοτριβής απ αυτές που δεν λένε απολύτως τίποτε και σκοπό μόνο έχουν να σκορπίζουν εντυπώσεις.. Αυτή η ζωή είναι πολύ μικρή για να νοιάζεται για εντυπώσεις, για να εξαντλείται σε πυροτεχνήματα, να ενθουσιάζεται από παραπλανητικές εικόνες και να εστιάζει σε ότι μπορεί να αποτιμηθεί και όχι να εκτιμηθεί. Αυτή η ζωή είναι πολύ μικρή για να υποβληθείς στον κόπο ν αφήσεις να σε σκηνοθετήσουν, ή να πιστέψεις στους διαλόγους σεναρίου..Πιο καλά να μείνεις για πάντα θεατής στο θέατρο αυτό του παραλόγουγνωρίζοντας πως πρόκειται περί θεάτρου, κάποτε υψηλών προδιαγραφών, αλλά πάντως θεάτρου.Μείνε εκεί στην πρώτη σειρά των βελούδινων καθισμάτων μιας εξαιρετικής σκηνής που παίζεται μπροστά σου. Απολάμβανε ως θεατής την τέχνη κι άσε τις λέξεις που θ ακούσεις να κυλήσουν στα σκαλιά γιατί ποτέ δεν ήταν ειπωμένες παρά μόνον πάνω στη σκηνή, τέλειες μετά από πολλές πρόβες.. αλλά όχι αρκετά τέλειες για νάναι αληθινές.Κι αν σε κουράσει η σκηνή, ο επιτηδευμένος διάκοσμος, τα ψεύτικα τα φώτα, φεύγεις αθόρυβα πίσω από τη βουή της αίθουσας, κι αφήνεις πίσω σου τον απόηχο των χειροκροτημάτων. Ανοίγεις την πόρτα στον ψυχρό καθαρό αέρα ενός ήσυχου δρόμου που η σιγή του είναι αληθινή και οι ήχοι του αντιλαλούν στις γυαλισμένες πλάκες του φεγγαρόφωτου. Περπάτησε μακριά απ αυτές τις λέξεις γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να κρεμαστείς από το άδειο τους. Βημάτισε αργά, άφησε την ψυχή σου να μιλήσει, κι άκουσέ την προσεκτικά γιατί μιλάει ψιθυριστά και οι Λέξεις της είναι οι μόνες που πρέπει να ξέρεις.Και οι μόνες που πρέπει να πιστέψεις.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 03.12.2011
13:59
Το "βελούδινο" στακοφύσι της μαμάς
» Ανέμων Δίχτυα
Ομολογώ ότι το στακοφύσι είναι από τα πιο αγαπημένα μου φαγητά που δεν το τρώω συχνά.
Το έχουμε απολαύσει με τη βελούδινη άσπρη παχύρρευστη σάλτσα του, συνήθως την ημέρα του Ευαγγελισμού ή των Βαίων, αλλά τρώγεται όποτε θέλουμε ειδικά το χειμώνα.
Το δοκίμασα από τα χέρια της μητέρας μου και στην ηλεκτρική κουζίνα και εξακολουθούσε να έχει εκείνη την ανεπανάληπτη γεύση.
Αλλά μαγειρεμένο σε ξύλα στο τζάκι από εκείνη, σε μια υπομονετική φωτιά, και πριν ακόμη απλωθεί η άσπρη παχύρρευστη απαλή σάλτσα του στο πιάτο, κάπου εκεί είναι χαμένη στις αναμνήσεις μου, η καλύτερή του εκδοχή.
Κι επειδή συγκρινόμενο το δικό μου στακοφύσι, αμέσως ..αποχρωματίζεται, κάποια μέρα, αν και ήξερα τον τρόπο παρασκευής, της ζήτησα με πολύ λεπτομερή περιγραφή τη συνταγή της.
Αυτό είναι το στακοφύσι έτσι όπως το έφτιαχνε η μητέρα μου και όπως το κατέγραψα κατά λέξη με τα δικά της λόγια:

Στακοφύσι (Στακοφύσι (Stock-fish)

Είπε λοιπόν:
1. "Μουσκεύεις το στακοφύσι -που είναι ήδη κομμένο σε χοντρές ροδέλες- για δύο ημέρες. Αλλάζεις το νερό πολλές φορές σ αυτό το διάστημα.
2. Μετά το καθαρίζεις από τα λέπια, και το δένεις με βαμβακερή κλωστή.
3. Το τοποθετείς σε κατσαρόλα με νερό να βράσει σε κανονική φωτιά, με μια κουταλιά της σούπας αλάτι, πιπέρι άσπρο, και ένα κεφάλι σκόρδο ψιλοκομμένο. Το νερό πρέπει να καλύπτει το ψάρι και το βράσιμο θα διαρκέσει δύο ώρες.
4. Βγάζεις το στακοφύσι και τοποθετείς στην κατσαρόλα τις πατάτες μια στρώση και από πάνω βάζεις το στακοφύσι.
5. Συμπληρώνεις λάδι σε ποσότητα ένα ποτηράκι του κρασιού και νερό όσο χρειάζεται για να καλύψει το φαγητό.
6. Το βράζεις ώσπου να βράσουν οι πατάτες και να στίψει το ζουμί.
7. Στο τέλος ρίχνει το λεμόνι- ένα ολόκληρο λεμόνι και λίγο ακόμη.
8. Παίρνει ακόμη δυό τρεις βράσεις και είναι έτοιμο!"
Καλή όρεξη!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 29.11.2011
23:49
Όταν δεν υπάρχει έδαφος να περπατήσεις, είναι ώρα να πετάξεις
» Ανέμων Δίχτυα

Γέρνει το κεφάλι του ο κύκνος εκεί στην πρώτη άνοιξη.
Το κρύβει όλο μέσα σ ένα λουλούδι και οσφραίνεται μόνο αυτό.
Όλα είναι ανυπόφορα μεθυστικά, απολύτως άγνωστα ώστε να γοητεύουν.
Και εξαιρετικά άβολα.
Ανυπόφορη εφηβεία και κράτησε πολύ.
Δεν ξέρει που να βάλει το κεφάλι του, τον εμποδίζει ο καμπυλωτός λαιμός του, δεν διακρίνει μακρυά γιατί έχει ένα πλέγμα μπρός στα μάτια του.
Κι αν διακρίνει δεν εμπιστεύεται.
Θεωρεί ότι οι άλλοι, οι μεγάλοι και σημαντικοί ξέρουν και θέλουν το καλό.
Κι αν δεν τους πείσει δεν προχωράει. Αναδιπλώνεται.
Κύκνειο άσμα; Μα δε τελειώνει ότι δεν άρχισε. Κι αυτό το τραγούδι δεν άρχισε ακόμα..
Ο νεαρός κύκνος, που ένοιωθε και ήταν κλωτσοσκούφι, διέκρινε βαθιά, έβλεπε μακρυά χωρίς να το ξέρει, μα δεν έβλεπε κοντά κι ας το νόμιζε..
Πίστευε πως έπρεπε να πείσει για κείνο που διέκρινε.
Μα δεν πείθεται εκείνος που έχει να χάσει αν πεισθεί.
Ούτε εκείνος που δεν μπορεί να δει παρά μόνον προσωπικές εμπλοκές.
Έτσι ο κύκνος χαμήλωσε πολύ το κεφάλι προσαρμοστικά κι έμεινε εκεί για πολλούς χειμώνες.
Τόσες φορές έπνιξε τα καλοκαίρια του.
Άλλες τόσες φορές έδειξε μόνο την Ανυπομονησία του.
Αυτή την είχε πάντα κατάσαρκα στο σώμα του, ως εγκάρσια τομή πάνω σε ημιτελείς συνδέσεις.
Άνοιξε απότομο ρήγμα μπροστά του η θεμελιώδης Εκκρεμότητα, κι έτσι απρόσμενα άνοιξε τυφλό ένα παράθυρο στην άνοιξη, να μπουν κόκκινα λουλούδια αταίριαστα του χειμώνος, και όλες οι άστεγες πεταλούδες.
Δεν ξέρω τι έκαναν πετώντας μέσα στις σκέψεις του.
Η γνώση δεν μετακινεί τους χρόνους.. Δεν μετακινεί τίποτα.
Μόνο ορίζει.
To ήξερε καλά εκ των προτέρων, το απέδειξε πικρά εκ των υστέρων, χωρίς να έχει επωφεληθεί από την πρώτη γνώση που έκαιγε μόνο τον ίδιο και δεν έμελλε να συγκινήσει.
Δεν χρειαζόταν να πείσει. Δεν έχει πια καμιά αξία η πειθώ. Μάλιστα αποδείχθηκε ότι εκεί δεν είχε ποτέ καμία θέση.!
Κι αν είχε δίκιο, τι σημασία έχει πια αφού ακολούθησε τον άλλο δρόμο με πλήρη συναίσθηση αυτού αλλά όχι και του ικριώματος του γκρεμνού, και κυρίως όχι του αδιαπέραστου της επιστροφής.
Ή ίσως όχι; Όλα είναι δυνατά τ αδύνατα.
Όταν δεν υπάρχει έδαφος να περπατήσεις, είναι ώρα να πετάξεις.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 28.11.2011
23:05
"Η Ομορφάσχημη" του Νίκου Καχτίτση με τη Ναταλία Καποδίστρια ξανά στην Κέρκυρα
» Ανέμων Δίχτυα

"Η Ομορφάσχημη" του Νίκου Καχτίτση με τη Ναταλία Καποδίστρια, ξανά στην Κέρκυρα. Όποιος δεν την είδε το καλοκαίρι, να μην τη χάσει τώρα!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 22.11.2011
19:08
Καταδικάστηκες να είσαι Ανθεκτική..
» Ανέμων Δίχτυα

Υποχωρεί το έδαφος.Σαλεύει το ..δάπεδο με τα κυματιστά τετράγωνα.Όλα τα σταθερά μετακινήθηκαν.Τα δέντρα ξεριζώθηκαν και κρέμονται ανάποδα.Τι υπακούει σε κανόνες;Τόσος αέρας βίαιος μπήκε από το παράθυρο.Πήρε ο αέρας τη μουσική και τα χαρτιά.Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου.
Η Γάτα σε κοιτάει στα μάτια.
Σε υπνωτίζει θανάσιμα. Απαιτεί να πληρώσεις.
Στη θέση αυτών που άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου.Γιαυτούς που άνοιξαν το παράθυρο.
Γιαυτούς που έβαλαν μέσα τους ανέμους - και έξω τις καταθέσεις τους.
Η Γάτα απαιτεί να πληρώσεις!
Υγρό το έδαφος και υποχωρεί.Εσύ χορεύεις πάνω στο νερό.Για πόσο όρθια;Τι πιθανότητες έχει το έδαφος να μείνει σταθερό;Το έδαφος δεν θα παραμείνει σταθερό.Εσύ όμως θα παραμείνεις όρθια.Τι περιθώρια έχεις να μείνεις όρθια;
Απολύτως κανένα μα θα μείνεις.
Επειδή πάντα καταρρίπτεις τις βαρύτητες.Θα μείνεις όρθια και θα χορεύεις.Δεν ισχύουν εδώ οι νόμοι των πιθανοτήτων.Όπως δεν ισχύουν οι άλλοι νόμοι.
Οι ισχύουσες προβλέψεις,
τα στατιστικά στοιχεία,
οι αθροίσεις των λογιστικών μηδενικών,
η τρέχουσα λογική,
οι νόμοι των πιθανοτήτων.
Μια κουκκίδα στο χάρτη είσαι.Έξω
από τις ισχύουσες προβλέψεις,
τα στατιστικά στοιχεία,
παρά
τις αθροίσεις των λογιστικών μηδενικών,
σε αντίθεση
με την τρέχουσα λογική,
και τους νόμους των πιθανοτήτων,Εσύ θα στέκεσαι όρθια, ν αναμετρηθείς με τη Γάτα.Καταδικάστηκες να είσαι Ανθεκτική.Καταδικάστηκες να χορεύεις χωρίς κανόνες,
σε κινούμενο έδαφος
σ όλη τη διάρκεια της ιστορίας σου.Καταδικάστηκες να ανατρέπεις
τις ισχύουσες προβλέψεις,
τα στατιστικά στοιχεία,
τις αθροίσεις των μηδενικών,
την τρέχουσα λογική
τους νόμους των πιθανοτήτων.
Εκεί μόνον ελπίζω!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 18.11.2011
22:25
Τόσο Δύσκολη είναι η μελωδία..
» Ανέμων Δίχτυα

Enclosure: [download]

Βιολί χωρίς ήχο..
Δοξάρι πεσμένο στο πλάι σαν χέρι αποκαμωμένο..

Τι θέλω να πω;

Τι εμποδίζει την αντίληψη να γίνεται συναντίληψη;
Τι εμποδίζει την αίσθηση να γίνει συναίσθηση, και να βιωθεί εντός;
Τι εμποδίζει την ψυχή να κατανοηθεί;
Τι εμποδίζει το μήνυμα που εστάλη να παραληφθεί, και παραλαμβάνεται μόνον ο φάκελος;
Τί εμποδίζει το νόημα να περάσει αυτούσιο με όχημα τις λέξεις και να φθάσει ολόκληρο ως έχει;

Γιατί είναι τόσο δύσκολες οι λέξεις;
Γιατί οι άνθρωποι μιλούν με τις ίδιες λέξεις κι εννοεί ο καθένας εντελώς άλλη πραγματικότητα;
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να συναντηθούν οι ήχοι;
Ακούγονται ως παράταιροι κρότοι όπου απουσιάζει η αρμονία, ή δεν ακούγονται καθόλου.

Αν οι λέξεις μπορούσαν να προσληφθούν με όλο το βάθος της προφοράς τους, κι αν μπορούσαν να το μεταφέρουν αυτούσιο στον άλλον, θα είχαν ελπίδα ν απαντηθούν επαρκώς.
Τότε και οι άλλες λέξεις που θα ερχόταν από εκεί θα είχαν παραληφθεί με την ίδια ακρίβεια και βαθύτητα ως προς την κατανόηση.
Αυτή θα ήταν αρμονία.
Μα έχουμε δυσαρμονία.

Πρέπει να συνεννοηθούμε ο καθένας μ ένα προσωπικό γλωσσάρι, ή να μοιράσουμε ο ένας στον άλλον τις έννοιες με τις οποίες φορτώνουμε τις λέξεις.

Κι αυτές βαρυφορτωμένες με διαστάσεις βάθους, αποχρώσεων, αισθήσεων, θερμοκρασίας, αν και ξεκίνησαν χρησιμοποιώντας τα ίδια γράμματα του αλφαβήτου, κατέληξαν παντελώς "άλλες"!
Τέτοιες που δεν αναγνωρίζονται και μάταια πασχίζουν να επικοινωνήσουν.

Οι λέξεις φεύγουν απ τα χείλη και χρωματίζονται με την εκφορά της ανάσας τους.
Ώσπου να περάσουν απέναντι έχουν ψυχρανθεί οι νότες τους, έχουν διαβρωθεί απ τον αέρα κι έχουν εμποδιστεί να φθάσουν ίδιες.
Φθάνουν ως απόηχοι του εαυτού τους.
Προσλαμβάνονται ως άλλοι ήχοι που δεν αντανακλώνται σ εσωτερικό καθρέφτη και που γιαυτό περνούν αδιάφοροι.
Ή αποκρούονται ως εχθρικοί.

Το βιολί και το δοξάρι.
Κανένα δεν είναι στη θέση του.
Και τα δύο μαζί στην κατάλληλη θέση, στα κατάλληλα χέρια, μπορούσαν να παράγουν ήχο κατάλληλο.
Τώρα δεν παράγουν κανέναν ήχο.
Το βιολί είναι παροπλισμένο στην καρέκλα.
Στην καρέκλα και όχι ανάμεσα σ ευαίσθητα δάχτυλα, που να αισθάνονται την αξία του και ν αγκαλιάζουν λεπτές νότες.
Τόσο δύσκολη είναι η μελωδία..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 16.11.2011
20:51
Κάτι ελπίδες που ανατέλλουν..
» Ανέμων Δίχτυα
Τελευταία όλες οι ειδήσεις που μας κατακλύζουν κινούνται στις αποχρώσεις του γκρίζου, από τις πιο δυσοίωνες έως τις πιο ασφυκτικά ζοφερές.
Έτσι όταν βγαίνει λίγο φως στον ορίζοντα, είναι σαν να ανατέλλουν και πάλι οι ελπίδες λίγο χρυσές, λίγο γαλανές..
Ανατολή είναι τα νέα παιδιά, οι δυνατές τους ελπίδες, η προοπτική, το μέλλον.
Μια από τις ειδήσεις των τελευταίων ημερών, είναι το χρυσό και το αργυρό μετάλλιο που έφεραν δύο Κερκυραίοι έφηβοι.
Συγκεκριμένα, τη μέγιστη νίκη σημείωσε ο αθλητής Ξενοφών Λευθεριώτης, μαθητής του 4ου Γυμνασίου της Κέρκυρας εκπροσωπώντας την Κερκυραϊκή Λέσχη Τοξοβολίας στους αγώνες Τοξοβολίας Α και Β κατηγορίας κλειστού χώρου που πραγματοποιήθηκαν στις 12 και 13 Νοεμβρίου 2011 στο Sports Hall του Ο.Α.Κ.Α. στην Αθήνα.
Αλλά δεν είναι αυτή η μοναδική διάκριση!
Το προηγούμενο δελτίο τύπου λέει:
"Στους Αναπτυξιακούς Διασυλλογικούς αγώνες πολλαπλών αποστάσεων Τοξοβολίας με την ονομασία "Φλεγόμενο Βέλος", που διεξήχθησαν στα Ιωάννινα 22.05.2011, η Κερκυραϊκή Λέσχη Τοξοβολίας Κέρκυρας συμμετείχε με τρεις αθλητές και επέστρεψε στο νησί με χρυσά και αργυρά μετάλλια.Πιο συγκεκριμένα: Δύο χρυσά μετάλλια και ένα αργυρό με τους εξής αθλητές:
- Χρυσή η Ειρήνη Ψάϊλα στα 70 μέτρα στην κατηγορία γυναικών με 434 βαθμούς.
- Χρυσός ο Ξενοφών Λευθεριώτης με 319 βαθμούς στις 36 βολές.
- Αργυρός ο Αλέξανδρος Βλάχος με 304 βαθμούς στις 36 βολές.
Εξ άλλου για το αντίστοιχο αναπτυξιακό πρωτάθλημα που διεξήχθη στην Έδεσσα στις 16 Απριλίου 2011, ο Ξενοφών Λευθεριώτης κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο.Ο προπονητής τους Αγιούς Τώνης, τους συγχαίρει και τους εύχεται και σε ανώτερα."

Εγώ ξέρω τον Ξενοφώντα, που μπαίνει ορμητικός στο γραφείο της μαμάς του γεμάτος ζωντάνια κι αυθορμητισμό, και χάρηκα ιδιαίτερα μαθαίνοντας οτι ανάμεσα σ άλλα, κατάφερε να είναι πρώτος στους Πανελλαδικούς Αγώνες Τοξοβολίας της κατηγορίας του.
Ο Ξενοφώντας κατέλαβε την 1η θέση και το Χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία Εφήβων Ολυμπιακού Τόξου με συνολική επίδοση 472 βαθμούς.
Σπουδαία η προσπάθεια του, στην οποία συνετέλεσε καθοριστικά με την καθοδήγησή του ο προπονητής του Τώνης Αγιούς.
Αλλά και ο δεύτερος νικητής που ανέβηκε στο βάθρο ήταν ο συμμαθητής του Αλέξανδρος Βλάχος και πάλι προερχόμενος από την Κερκυραϊκή Λέσχη Τοξοβολίας.
Αξίζουν συγχαρητήρια σ όλα τα παιδιά που συμμετέχουν σε τέτοιες δραστηριότητες, που αναδεικνύουν τις θετικές τους δυνάμεις, αθλούνται, προσπαθούν, και ασκούν την ευγενή άμιλλα.
Καλή επιτυχία και σ όλους τους επόμενους στόχους.
Μη σταματάτε παιδιά!Δεν έχουμε παρά μόνον το δικό σας χαμόγελο..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 14.11.2011
22:43
Θυμός
» Ανέμων Δίχτυα

Κακός σύμβουλος είναι το Δικαίωμα.
Αυτό περνάει πάντα σέρνοντας την κάπα του και μαζί όλα όσα βολικά σκεπάζει.
Κι όμως κατηγορείται πάντα ο θυμός.
Κακός σύμβουλος, λένε, ο θυμός.
Όχημα των συναισθημάτων και μιας ταλαιπωρημένης λογικής.
Παρεξηγημένο υγιές σύμπτωμα μιας ασθμαίνουσας δύσκολης αλήθειας.
Αντιστέκεται σε μια βολική τρέχουσα λογική του δικαιώματος, της αναγκαιότητας και του δεδομένου.
Στέκεται απέναντι σε μια φερόμενη "λογική", που χρησιμεύει ως ύστατο προπύργιο της δικαιολογίας.
Η λογική τα θέλει ίδια τα πράγματα. Θέλει απεγνωσμένα να μην παρεισφρήσει Σκέψη. Η Σκέψη θα είναι Επιστροφή..
Αυτή η λογική είναι μιά μεγάλη κάπα, καλύπτει πολλά και σέρνεται.
Κάποιες κρίσεις ξεφυτρώνουν πάντα, γιατί τις συμβουλεύει ο θυμός..
Κάποιες άλλες όμως δοκιμάζουν την αντοχή των λέξεων εκεί που επιτρέπουν την έκπτωση χάριν "δικαιώματος".
Ο θυμός είναι σύμπτωμα. Είναι ένδειξη. Θέλει Κάτι να δείξει, και όχι το προφανές, ούτε το προβαλλόμενο..Αλλά το Ουσιαστικό.
Την έκπτωση που θεωρείται ακόμη και επιβεβλημένη..
Ο θυμός έχει Κάτι να μας πει, αν τον κοιτάξουμε στα μάτια.Κι αυτό είναι πάντα μια δύσκολη αλήθεια.
Ο θυμός είναι τυφλός κι όταν αρχίζει να βλέπει, δεν είναι πια θυμός. Είναι Αλήθεια.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 12.11.2011
09:30
"Άνθη της πέτρας"- Επιστημονικό Συνέδριο για το Γιώργο Σεφέρη στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών
» Ανέμων Δίχτυα

Όπως αναφέρεται στην πρόσκληση, η Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών διοργανώνει, με αφορμή τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από το θάνατο του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη, Επιστημονικό Συνέδριο με γενικό τίτλο: Άνθη της πέτρας", το οποίο άρχισε τις εργασίες του από χθες Παρασκευή 11 Νοεμβρίου και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011.Παραθέτω εδώ οπτικόακουστικό υλικό από τη χθεσινή έναρξη που σύμφωνα με το πρόγραμμα της πρώτης μέρας ήταν ως εξής:

Λόγω απουσίας του ομιλητή Τάσου Παπαναστασάτου, απήγγειλαν ποίηση του Eliot στα Αγγλικά και σε ταυτόχρονη Ελληνική μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη δύο πρωτοετείς φοιτήτριες του Ιονίου Πανεπιστημίου.

T. S. Eliot: "Φονικό στην εκκλησιά"Μετάφραση Γιώργου Σεφέρη.Από το ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας.Στην καθολική Ι. Μ.Παναγίας της Τενέδου - Σπηλιά- Κέρκυρας
Παραθέτω της marimar:
~ Γ. Σεφέρης ~

Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα

με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες

γυαλίζοντας στ' αργό ψιχάλισμα

Άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες που ήρθαν

όταν κανένας δεν μιλούσε και μου μίλησαν

που μ' άφησαν να τις αγγίξω ύστερα από την σιωπή

μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.

~ Γ. Σεφέρης

Καί ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα απο το ποίημα του

Τ.S.Eliot. To απαγγέλει ο Θωμας Μπέκετ, ο εξόριστος

αρχιεπίσκοπος που γύρισε απο την εξορία ξέροντας ότι θα

τον φονεύσουν "στην εκκλησία" του.

THOMAS

For a little time the hungry hawk

Will only soar and hover, circling lower,

Waiting excuse, pretence, opportunity.

End will be simple, sudden, God-given.

Meanwhile the substance of our first act

Will be shadows, and the strife with shadows.

Heavier the interval than the consummation.

All things prepare the event. Watch.

ΘΩΜΑΣ

Για λίγο ακόμη το πεινασμένο γεράκι

Θ’ απλώνει τις φτερούγες του, θα ζυγιάζεται

Σε γύρους πιο χαμηλούς, πιο χαμηλούς, γυρεύοντας

Την πρόφαση, την περίσταση, την ευκαιρία.

Το τέλος θα είναι απλό, ξαφνικό, θεόσταλτο.

Στο μεταξύ η ουσία της πρώτης μας πράξης

Θα είναι σκιές και μάχη με σκιές.

Και το διάλειμμα βαρύτερο από την ανάλωση.

Τα πάντα προετοιμάζουν το γεγονός. Να!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 09.11.2011
11:31
Το κτίσιμο ενός κόσμου..
» Ανέμων Δίχτυα

Παραβρέθηκα στο κτίσιμο
  ενός σπιτιού,  στο γκρέμισμα
  και στο κτίσιμο  ενός σπιτιού,
ενός κόσμου,   που στέγασε εκεί   όλα εκείνα
που θα παραμείνουν άστεγα   καθώς εμείς, θα γκρεμίσουμε
αργά και αποτελεσματικάτον κόσμο τους,
με μια απλή κίνηση
εκτός εάν..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 06.11.2011
15:36
Λιτανεία του Πρωτοκύριακου στην Κέρκυρα
» Ανέμων Δίχτυα

Πρωτοκύριακο σήμερα, 6 Νοεμβρίου 2011, λιτανεύσαμε τον Άγιο μας, σε μια ηλιόλουστη Κέρκυρα.
Η λιτανεία γίνεται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου, σε ανάμνηση του θαύματος Του, όταν το 1673 απάλλαξε την πόλη απο την πανώλη.Ας μας σώσει κι απ όσα νοσηρά μας μαστίζουν..
Σας έχω εδώ οπτικοακουστικό υλικό:Αυτά που βλέπω μέσα απ το γυαλί..
Ο Μάκης, ο καλός μου φίλος, ακολουθεί τον Άγιο που περνάει μόλις από την Κοφινέτα, και πιστεύω οτι είναι η πιο καθαρή καρδιά που Τον ακολουθεί σήμερα..Ο Νίκος, ο πιο καλόκαρδος άνθρωπος που ξέρω,
είναι και ο πιο χαρούμενος άνθρωπος σήμερα..

Ο Σπύρος παίρνει πάντα τη σκόλα της Αγίας Άννας, ( ενορίας Αγίου Ελευθερίου και Αγίας Άννης, στο καντούνι μας).

Συμμετέχει στη λιτανεία και ο πατήρ Βασίλειος Θερμός, παιδοψυχίατρος που πριν δύο μέρες μίλησε στο πνευματικό κέντρο της Ι. Μητρόπολης, για τη Συνάντηση των Ψυχολογικών επιστημών με την Πίστη, και τους "Ψυχής δρόμους".
Σ όλους Χρόνια Πολλά!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 04.11.2011

00:25

Τραγούδι της ψυχής

» Ανέμων Δίχτυα

Κέρκυρα, 30.10.2011
00:01
Άξιζε Τιμής. 'Ήταν Χάρισμα.
» Ανέμων Δίχτυα

Ο υπομονετικός άνθρωπος.Ταλαιπωρείται από μερικές προθέσεις.Προσμένει.Αναμένει.Παραμένει.Απομένει.Υπομένει.
Δεν έχει θέση σε μια σειρά από ισχυρές προθέσεις.
Να φοβάσαι την Οργή του Υπομονετικού ανθρώπου.Αυτού που έζησε με τα λίγα ως τα ελάχιστα, με τα "σχεδόν", με τα "χωρίς", με ένδειες και γενικώς με Ελλείψεις, μη κοστολογημένες.Παραπέρα μια σειρά από Αγαθά, καταχωρημένα στο "τζάμπα", το "δωρεάν" και το "χάρισμα", εξισωμένα τα τρία, κι ας τα χωρίζει μια Αιωνιότητα ως χαράδρα ανάμεσα.
Τα αγαθά που δίδονται δωρεάν, καταχωρούνται ως δεδομένα, αποκτιούνται άκοπα, χωρίς προϋποθέσεις, και δείχνουν ανεξάντλητα. Μόνον όταν επιχειρηθεί να εκτιμηθούν τα φερόμενα ως "δωρεάν", δια της απροσδόκητης απουσίας τους, μοιάζει ν αποκτούν ξαφνικά την Αξία που ..πάντοτε είχαν.Ορισμένα από αυτά είναι διακεκαυμένα, παραμένουν ατιμολόγητα και είναι Ανεκτίμητα. Το "τζάμπα" δεν κοστίζει τίποτα, και μάλιστα το ίδιο το δόσιμό του είναι απαξία.
Σαν τις δραχμές που τις πατάς στο δρόμο.Υποτιμήθηκαν! Γκρεμίστηκαν μια σκάλα πιο κάτω από το "δωρεάν" που έτσι κι αλλιώς δεν εκτιμάται όπως ο αέρας όταν τον έχεις.Επειδή ο αέρας καθ όλα αναγκαίος για τη ζωή, υποτιμάται ως κάτι που είναι "τζάμπα", καθώς είναι όντως "δωρεάν" για όλους, δεν αντιλαμβάνονται παρά μόνον οι πνιγμένοι οτι είναι ..Χάρισμα!Η ανάσα, δεν είναι "τζάμπα", δεν είναι "δωρεάν", είναι Χάρισμα!
Μια σειρά από Χαρίσματα υποτιμήθηκαν. Κεντήθηκαν βίαια πολλές φορές, με εκείνο το "αυτονόητο δικαίωμα".Άπειρες φορές το κέντησαν μ αυτή τη βελόνα.Αυτό το ίχνος να φοβάσαι.Το ίχνος που αφήνουν στην Ψυχή..Ίχνος ανεξίτηλο.Αυτό παίρνει συνήθως μία διαδρομή προειδοποιημένη πάντα και αγνοημένη πάντα.
Σε βλέπω απ το παράθυρο!Να κοιμάσαι μακαρίως πάνω στο "αυτονόητο δικαίωμα".Δεν είναι αυτονόητο και δεν είναι δικαίωμα.
Δεν μπορείς εκεί να σπαταλάς το Χάρισμα!
Όλα καλά;Δεν ξέρω τι καλό καιρό κάνει εκεί;Εδώ συνέχεια βρέχει.Δεν τα σβήνει όλα η βροχή.Καταγράφω τις σταγόνες της ως αξίες.Καταγράφω τα πιο πολλά μ αόρατο μελάνι.Κι εκείνα που φαίνονται να έχουν προσπεράσει χωρίς ίχνος.Κάτι άφησαν.Αυτό το Κάτι, τρύπησε την πιο ανθεκτική δαντέλα.Ήταν Ανθεκτική, μα ήταν Δαντέλα.Άξιζε Τιμής.Ήταν Χάρισμα!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 26.10.2011
13:47
Ηλικία αναμνήσεων
» Ανέμων Δίχτυα

Οι αναμνήσεις γελούν γιατί είναι ακόμα παιδιά.

Όταν μεγαλώσουν θα είναι παλιές αναμνήσεις ικανές να σε ξεγελούν.

Δεν θα έχουν καταγραφεί ως Εμπειρίες.

Όταν σταματήσουν να γελούν θα είναι αόριστες ενθυμήσεις.

Αν, τώρα που περνούν ενεστώσες, δεν μεριμνήσεις να τις κλειδώσεις θα χαθεί το χαμόγελό σου και το δικό τους.

Η ηλικία τους είναι ίδια με τη δική σου.

Θα ευθυμήσεις μετά, αν κατορθώσεις να κρατήσεις το χαμόγελό τους ατόφιο έτσι όπως χαράχτηκε στην εμπειρία.

Η ηλικία είναι ένα πολύ κακό πράγμα.
Αλλά μαζί μ αυτήν έρχεται και η Εμπειρία που είναι ένα πολύ καλό πράγμα!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 22.10.2011
10:16
"Ο Κατάδικος" του Ντίνου Θεοτόκη- μια διαφορετική θεατρική παράσταση (2)
» Ανέμων Δίχτυα

Το "Οικείο Θέατρο" ανέβασε απόψε στον Άγιο Προκόπιο Μέσης Κέρκυρας τη θεατρική παράσταση"ο Κατάδικος" βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη μετά από πρόσκληση του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Προκοπίου.
Είναι γνωστό το έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Κατάδικος».

Στην αρχή του μήνα σε σχετική ανακοίνωση ενημερωτική των παραστάσεων, μετέφερα από τη σελίδα του Οικείου Θεάτρου τη βασική φιλοσοφία τους που είναι : να «ανέβει» σε σπίτια, εκκλησίες, θεατρικές σκηνές του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., στις φυλακές της Κέρκυρας, σε τοπικούς πολιτιστικούς οργανισμούς, αίθουσες σχολείων κλπ.
Το Οικείο Θέατρο είναι ένα αξιόλογο θεατρικό σχήμα αποτελούμενο από νέους και πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Μίλτου Δημουλή, που έχει στο ενεργητικό του ήδη πολύ αξιόλογες παραστάσεις.
Όπως λένε οι ίδιοι οι συντελεστές:

"Το Οικείο Θέατρο καινοτομεί για δεύτερη φορά.Θεσμοθετεί την παρουσία του , μια φορά το χρόνο, σε διαφορετικό κάθε φορά νομό τη Ελλάδας, όπου το θέμα του έργου ή ο συγγραφέας θα έχει άμεση σχέση με τον τόπο που απευθυνόμαστε. (Εδώ- προσθέτω εγώ- Κερκυραίος είναι ο συγγραφέας αλλά και ο σκηνοθέτης).Ο θεσμός αυτός ξεκινάει από την Κέρκυρα με το έργο "ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ" του Κων/νου Θεοτόκη τον Οκτώβριο του 2011. Ο Θεοτόκης, καταγράφει την κοινωνίακαι ταυτόχρονα ενεργοποιεί την συνείδηση του ανθρώπου..."
Οι συντελεστές από πλευράς Οικείου Θεάτρου ήταν οι εξής:
Επεξεργασία κειμένου, Διασκευή Σοφία Αδαμίδου

Σκηνοθεσία Μίλτος Δημουλής Σκηνικά – Κοστούμια Θεοδόσης ΔαυλόςΜουσική Τάσος Σωτηράκης Φωτισμός Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Διανομή (με σειρά εμφάνισης)
Αρετή Δάφνη Ασημακοπούλου – ΚουλουλίαΤουρκόγιαννος Στέλιος ΓεράνηςΜαργαρίτα Ανδρομάχη ΔαυλούΠέτρος Πέπονας Τάσος ΣωτηράκηςΓιώργης Αράθυμος, Κάης Λευτέρης ΤσάτσηςΔικαστής, Φύλακας Μίλτος Δημουλής
Στην παράσταση ακούστηκαν 3 τραγούδια που βασίζονται σε σονάτες του Κωνσταντίνου Θεοτόκη.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ήδη η παράσταση ανέβηκε αυτό το μήνα φιλοξενούμενη σε σπίτια, και στη συνέχεια στο κτίριο της Ιονίου Βουλής (2 Οκτωβρίου 2011), στη Δημοτική Πινακοθήκη (8 Οκτωβρίου 2011), στο Βυζαντινό Μουσείο Αντιβουνιώτισσας (09 Οκτωβρίου 2011) και στο Παλαιό Φρούριο -Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου (15 Οκτωβρίου 2011).

Απόψε την παρακολούθησα στο παλιό μου σχολείο και αυτό το γεγονός είχε επί πλέον τη δική του νοηματοδότηση. Θα μιλήσω ως απλός θεατής που δεν έχει γνώσεις θεατρολογίας, και θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω λιτά κάτι από το προσωπικό μου βίωμα,
καθώς πιστεύω οτι η παράσταση αυτή δεν εξαντλείται. Έχω διαβάσει το βιβλίο. Φεύγοντας όμως μετά από αυτή την παράσταση ένοιωσα ξανά την ανάγκη να επιστρέψω στο κείμενο,
και ειδικά σε συγκεκριμένες κορυφαίες αποστροφές του λόγου του συγγραφέα που αγγίζουν θεμελιώδη ερωτήματα και εξουσιαστικά διλήμματα μ έναν τρόπο αποκαλυπτικά σημερινό και αιφνιδιαστικά προσωπικό.Από την πρώτη στιγμή ήταν έντονη η αίσθηση ότι η σκηνή και η αίθουσα ήταν ένα.Οι θεατές σε απόσταση αναπνοής από τη σκηνή, ήταν μέρος της σκηνής, "άγγιζαν" τους χαρακτήρες, βίωναν τους ψυχικούς κραδασμούς που αποτυπώνονταν από τις πιο λεπτές αποχρώσεις συναισθημάτων ως τις πιο βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που χάραζαν τους ήρωες επιτρέποντας ταυτίσεις. Μεγάλο είναι ένα συγγραφικό έργο αν ο κάθε αναγνώστης άντλησε από αυτό τουλάχιστον ένα κορυφαίο γιαυτόν προσωπικό νόημα ικανό να το τοποθετήσει στη βιωματική του εμπειρία και να προχωρήσει έναν ακόμη βηματισμό. Μεγάλη είναι μία παράσταση όχι όταν έχει εντυπωσιακά σκηνικά, κοστούμια, διαφήμιση και διάσημα ονόματα, αλλά όταν διατυπώσει κατάλληλα το Νόημα τεντώνοντάς το σε Στιγμές έντασης ψυχοσυναισθηματικής εμπειρίας τόσο ώστε ο θεατής το αναγνωρίσει ως "δικό του" και να του "μιλήσει" με προσωπικό αντίλαλο.
Να γίνει "οικείο" κατορθώνοντας να διαπεράσει την απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στο θεατή.
Αυτό είναι το "Οικείο Θέατρο".
Για μένα και για όσους την απολαύσαμε απόψε, ήταν μία Εξαιρετική παράσταση! Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους ηθοποιούς και το σκηνοθέτη. Εύχομαι να συνεχίσουν να προσφέρουν πολιτισμό και πνευματικότητα σε καιρούς ένδειας.

Δείτε κι εδώ.

Ακολουθούν ενδεικτικά μικρά βίντεο της παράστασης:

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 19.10.2011
14:04
Η μόνη απαραίτητη Γνώση της Συνάντησης
» Ανέμων Δίχτυα

Αυτές οι τσαγιέρες επικοινωνούν καλύτερα από μας, καθώς νοιώθουν οτι ανήκουν στο ίδιο σερβίτσιο..Εμείς δεν αναγνωρίζουμε άλλον σαν εμάς. Δεν δίνουμε θέση σε κανέναν.
Δεν αναγνωρίζουμε αδέλφια.
Χάνουμε τις Ευκαιρίες της Προσέγγισης.
Εμείς για να συναντηθούμε, πρέπει να συμφωνήσουμε πως το τσάι δεν είναι καφές, και πως είναι αχνιστό ή παγωμένο.
Ενδεχομένως, και ότι ήταν σωστή η τελετουργία της συναλλαγής.
Κι όμως, η μόνη απαραίτητη γνώση είναι πως αυτό αξίζει μόνον όταν προσφέρεται.
Αλλιώς συγκρούονται τα κομμάτια μας και γεμίζουμε θραύσματα πορσελάνης,
μάταια σκορπισμένοι. Αν μάθουμε πόσο μας πλουτίζει η προσφορά,
τότε το ζεστό ποτάμι θα μεταγγιστεί σε πολλά φλυτζάνια,
κι όλα τα κουταλάκια, μικρά μεγάλα θα έχουν τη θέση τους. Δεν χρειάζεται να βρούνε άλλες θέσεις αν έχουν τη δική τους.Εμείς για να συναντηθούμε πρέπει να γνωρίσουμε τον άλλον,να ταιριάζουν οι προεκτάσεις του με τις ελλείψεις μας, και οι γωνίες μας να βρούν τόπο ν αναπαύονται χωρίς να είναι αναγκαίο ν αλλάξουν σχήμα.Κι όταν αλλάζουν σχήμα να είναι για Προσέγγιση κι όχι για απομάκρυνση.Όμως η μόνη απαραίτητη γνώση είναι ότι:Ακόμη κι αν οι υποδοχές μας βρίσκουν τις γωνίες του, και οι ελλείψεις του συναντούν τις δικές μας, αξίζει να δώσουμε εκείνο που δεν έχουμε. Την Αγάπη που είναι μόνη της Συνάντηση!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 15.10.2011
23:58
Νότες Ποίησης
» Ανέμων Δίχτυα

Απόψε ήμουν στις Νότες Ποίησης, ένα αφιέρωμα για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Γκάτσου και του Οδυσσέα Ελύτη που πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας.
Η χορωδία "Δημόδοκος" του άλλοτε Δήμου Αχιλλείων, υπό τη διεύθυνση της μαέστρου κ. Δήμητρας Καλογεροπούλου, σε μια υπέροχη χορωδιακή απόδοση μας μάγεψε μέσα από λεπτές φωνητικές αποχρώσεις που έδεναν αρμονικά την απαγγελία του κ Παπαδημητρίου με το συνολικό έργο.Οι σολίστ, Σταματίνα Καρύδη και Γρηγόρης Δραγανίγος μας χάρισαν ερμηνείες στις αθάνατες μελωδίες του Μάνου Χατζηδάκη, Μίκη Θεοδωράκη, Ηλία Ανδριόπουλου και Σταύρου Ξαρχάκου με συνοδεία πιάνου από την Μαρία Υφαντή, κιθάρας από την Σοφία Μάζη και φλάουτο από το Διονύση Βασιλάτο. Ζήσαμε θαυμάσιες ερμηνευτικές στιγμές από τους δύο σολίστες, ώστε, μετά το αρχικό σιγοψιθύρισμα , τελικά κατέληξε να τραγουδάει μαζί τους κατάμεστο το θέατρο τις αιώνιες μελωδίες και τα αιώνια λόγια των Ποιητών.

Η καθηγήτρια φωνητικής- μέτζο σοπράνο Σταματίνα Καρύδη.

Περισσότερα... »
15:27
Επτά απαντήσεις σε μη διατυπωμένες ερωτήσεις..
» Ανέμων Δίχτυα
Η Marilise ..επείγεται ν απαντήσω σε επτά ερωτήσεις!
Το κακό είναι ότι δεν ξέρω τι ακριβώς ενδιαφέρει να βγάλω απ το σεντούκι, και να το ..αερίσω στα παράθυρα.
Το καλό είναι ότι εγώ θα θέσω τις ερωτήσεις.
Και μη νομίζετε,
δεν θα αερίσω τα ...σφουγγαρόπανα, αλλά τις αέρινες κουρτίνες υφασμένες με ..δίχτυα από παλιά δαντέλα..
Τί νομίζετε;
Επί πλέον θέλει να ..εμπλέξω δεκαπέντε ανύποπτους ανθρώπους σε διαδικασίες εξομολόγησης!
Επειδή είμαι..καλός άνθρωπος, δεν θα το κάνω, αλλά όστις θέλει!
Όποιος θέλει λοιπόν ας πάρει τη σκυτάλη..

Λοιπόν, θα προβώ σε..αποκαλύψεις:
- Είμαι του "νωρίς" όπως ομολόγησα εδώ: [anemondixtia.blogspot.com] ενώ επί πλέον είμαι αυστηρή μ εκείνους που είναι του αναβλητικού και αργού ρυθμού, όσο αγαπημένοι κι αν είναι κατά τα άλλα.
- Είμαι συχνά απόλυτη και ξεροκέφαλη, μ αρέσει να λέω τα πράγματα με τ όνομά τους, και γίνομαι δυσάρεστη εξ αιτίας και των τριών αυτών.
- Προσπαθώ να είμαι σε συμβατότητα με το βαθύτερο εαυτό, τις ανάγκες του και τις αλήθειες του και να μην τα προδίδω όλ αυτά.
- Προσπαθώ να χαράζω πάντα τα όριά μου, να τα κάνω ξεκάθαρα, ώστε να ελέγχω και το πότε και γιατί -αν κατα περίπτωση -χρειασθεί να τα.. παραβώ!
- Δεν υποκύπτω ποτέ στις διαθέσεις- απαιτήσεις χειριστικών ανθρώπων, αλλά Ποτέ!
- Είμαι ακόμη ικανή να ονειρευτώ, να συγχωρέσω, να πιστέψω σε ανθρώπους, και να δώσω πολλές ευκαιρίες, και έχω μια ευκολία να μπω στο συναίσθημα του άλλου.
- Υποστηρίζω ότι καμιά υπόθεση δεν είναι χαμένη πριν οριστικά χαθεί, και μερικές δεν είναι, ακόμη και όταν έχουν χαθεί..
Αυτά τα ..ολίγα.

Όποιος θέλει να πει επτά θανάσιμα αμαρτήματα ή επτά υπέροχα προτερήματά του, ας πάρει τη σκυτάλη.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.10.2011
23:03
Υγρασίες..
» Ανέμων Δίχτυα

Υπάρχει ζωή σ αυτά τα σπίτια.Στο φως της μέρας όλοι εργάζονται.Καθαρίζουν ότι φωτίζεται τη μέρα.Κάποιοι ζουν εκεί και κοιτάζουν έξω από αυτά τα παράθυρα.Αυτά τα σπίτια μοιάζουν με ανθρώπους.

Υπάρχει αθέατη ζωή μέσα σ αυτά τα σπίτια.Ξέρεις πάντως πως κατοικούνται.Τα φωτισμένα παράθυρα είναι εκεί σαν μάτια. Βλέπουν μόνο έξω. Ποτέ δεν βλέπουν μέσα. Το μέσα είναι σκοτεινό. Το φως δεν πρέπει να φωτίζει ορισμένες γωνιές. Αυτές είναι πάντοτε τοποθετημένες μακρυά από παράθυρα.

Καθαρίζουν τις γωνιές που φαίνονται και τις στολίζουν με λουλούδια όπως πρέπει.Και με λευκά τραπεζομάντιλα χαράς.

Κρεμούν τα καπέλα τους.Έρχονται και φεύγουν.Επισκέπτες και μόνιμοι κάτοικοι.Ξένοι και φίλοι.Λένε ότι θέλουν να καθρεφτίσουν. Ότι δεν καθρεφτίζεται μένει στις ντουλάπες τους. Αυτές δεν έχουν παράθυρα.Κάποτε ξαγρυπνούν στις καπνοδόχους τους έρημες γάτες. Αυτές βλέπουν καθαρά μέσα στη νύχτα.

Αυτά τα σπίτια που κτίσαμε εδώ έχουν παράθυρα εκεί που τα κτίσαμε κι έχουν και πόρτες. Τα παράθυρα έχουν γρίλιες κλειστές και η πόρτα έχει σύρτη.Αυτά τα μάτια μοιάζουν με παράθυρα. Αυτά τα παράθυρα έχουν πάντοτε κουρτίνες. Οι κουρτίνες κάποτε κρέμονται απ έξω για να γνωρίζεις τι ασπρόρουχα φοράνε οι σκέψεις τους υγρές,ώσπου να στεγνώσουν.

Μονάδες υγρασίας είναι όλα.Υγρασίες στα μάτια.
Κάποτε βγαίνουμε στα παράθυρα και μιλάμε στους γείτονες για τον καιρό, την ίδια ώρα που θέλουμε να μιλήσουμε για την υγρασία που πονάει στην ψυχή.
Λέμε την αλήθεια γιατί η υγρασία είναι βαρόμετρο του καιρού και της ψυχής.

Τι λέτε γείτονες; Έχει υγρασία..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 10.10.2011
14:15
Νωρίς - Αργά και άλλοι ανύπαρκτοι χρόνοι
» Ανέμων Δίχτυα

Είναι μία κατηγορία ανθρώπων που μόλις τώρα ..ευκαιρώ να ταξινομήσω σε κατηγορία. Αυτοί που για όλα τους ισχύει το: "Αργά". Ξυπνούν αργά, σηκώνονται νωχελικά,μετακινούνται από τη μία κατάσταση στην άλλη αργά,δρουν αργά,και όλα όσα κάνουν κινούνται γύρω από μία αδιάκοπη επιμήκυνση του χρόνου,ένα τέντωμα,ένα ξεχείλωμα του χρόνου προς το αργά.Δεν είναι η κατηγορία μου.Δυστυχώς είμαι στο νωρίς. Όλο και πιο νωρίς, όλο και πιο αποτελεσματικά, όλο και πιο αγχογόνα, να προλάβω να πιάσω ..εμένα. Να κυνηγήσω το χρόνο, πριν και όλο πριν και πιο πριν,πολύ πιο έγκαιρα από έγκαιρα, για να φθάσω που;Για να δούμε: Που έφθασαν εκείνοι και που έφθασα εγώ.Εκείνοι ακόμα φθάνουν και καθόλου δεν βιάζονται,και δεν τους κυνηγάει τίποτα καθώς και τίποτα δεν κυνηγούν, και όλο και χαλαρώνουν εκεί που είναιαπολαμβάνοντας όλα τα στατικά πράγματα αλλά κι εκείνα που περνάνε από δίπλα τους ..τρέχοντας..Και που έφθασα εγώ; Εκεί που φθάνω εκεί και αρχίζω, εκεί που τελειώνω αρχίζω πάλι,κι όλο στο δρόμο και ασθμαίνοντας,ελπίζοντας ότι κάποτε,αφού τελειώσω θα ξεκουραστώ και θα ησυχάσω..Ποτέ δηλαδή.
Κανένας δρόμος δεν είναι καλός.Ούτε το αργά γιατί ποτέ δεν αρχίζει,ούτε το νωρίς γιατί ποτέ δεν τελειώνει. Υπάρχει η εναλλαγή που όταν πρέπει, αρχίζει νωρίς,όταν πρέπει σταματάει,όταν πρέπει τρέχεικι όταν πρέπει δεν βιάζεται,ώστε να προλάβει να δει που είναι το τέρμα αντί να το προσπεράσει..
Κάποτε είναι καλό το Αργά αρκεί να ξέρεις το Νωρίς.Κάποτε είναι καλό το Νωρίς, αρκεί να ξέρεις το Αργά.Αρκεί μονάχα να το γνωρίζεις.. Εγκαίρως!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 08.10.2011
09:46
Θεωρητική εισήγηση εκπαιδευτικού προγράμματος S. Freud "Η ζωή μου και η ψυχανάλυση" με τον καθηγητή Π. Σακελλαρόπουλο
» Ανέμων Δίχτυα

Το μεγαλύτερο μέρος της θεωρητικής εισήγησης του εκπαιδευτικού προγράμματος με γενικό τίτλο: "Ψυχοδυναμική σκέψη και δημόσια περίθαλψη: η επόμενη μέρα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης",
S. Freud "Η ζωή μου και η ψυχανάλυση" με τον καθηγητή Π. Σακελλαρόπουλο,εδώ:

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 07.10.2011
15:57
Εκδήλωση στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας
» Ανέμων Δίχτυα

Με τη συγκυρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας, συνδυάσθηκε και η έναρξη του δεύτερου ετήσιου κύκλου του Εκπαιδευτικού Σεμιναρίου κάτω από το γενικό τίτλο: "Ψυχοδυναμική σκέψη και δημόσια περίθαλψη: η επόμενη μέρα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης" από την Υπηρεσία Εκπαίδευσης του Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Ενηλίκων της Εταιρείας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας. Το σεμινάριο αυτό του οποίου ο πρώτος ετήσιος κύκλος πραγματοποιήθηκε το 2010-2011, απευθύνεται κυρίως στη διεπιστημονική ομάδα του Κέντρου Ψυχικής Υγείας- Ιατροπαιδαγωγικού Κέρκυρας, αλλά από την έναρξή έχει επιλεγεί η διεύρυνση της συμμετοχής παρακολούθησης όσο και των διαδικασιών εποπτείας από εργαζομένους των ιδίων ειδικοτήτων προερχόμενους από δομές ψυχικής υγείας του ΨΝΚέρκυρας αλλά και συνεργαζόμενους φορείς της Κοινότητας σε αυστηρά περιορισμένο αριθμό.Ο λόγος της διεύρυνσης αφορά στη γενικότερη φιλοσοφία του Κέντρου Ψυχικής Υγείας - Ιατροπαιδαγωγικού Κέρκυρας, που είναι κατ εξοχήν υπηρεσία ανοιχτή στην κοινότητα, διασυνδέεται με τους φορείς της και συνεργάζεται με κοινό γνώμονα την ευαισθητοποίηση, και δράσεις αγωγής -προαγωγής ψυχικής υγείας, εκπαίδευσης και την όλο και περισσότερο αναβαθμισμένη ποιότητα παροχής υπηρεσιών στις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες αλλά και στο γενικότερο πληθυσμό. Για τους ίδιους σκοπούς ιδρύθηκε και λειτουργεί από το 2009 το "Δίκτυο Υπηρεσιών Υγείας Πρόνοιας Κέρκυρας".

Πρόγραμμα των δύο πρώτων μηνών του 2ου ετήσιου κύκλου:

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 05.10.2011
08:51
Δεν χάνουμε τη μελωδία..
» Ανέμων Δίχτυα

Συνήθως οι πολλοί επιλέγουν την "Άνοιξη"
Σήμερα - λόγω απεργίας στο δεύτερο πρόγραμμα
...μας υποδέχθηκε "ο Χειμώνας" του Vivaldi, που με συνόδεψε στο αυτοκίνητο νωρίς, και στη συνέχεια με υποδέχθηκαν οι μαγικές νότες του, μαζί με μια ενθουσιώδη -γι αυτό το λόγο- Σοφιάνα στο γραφείο, όπου κυριαρχεί κι αυτή τη στιγμή η μελωδία του ..χειμώνος.
Προτιμώ αυτό τον μελωδικό χειμώνα από άλλους, και είναι ο λόγος που, παρά το "βαρύ χειμώνα" που προβλέπεται βαρύτερος σκιάζοντας όλα τα καλοκαίρια, παρά τα όσα συμβαίνουν, και τα όσα μέλει να συμβούν, εμείς δεν χάνουμε τη Μελωδία..

Αφιερωμένο στη Σοφιάνα- εξαιρετικά!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 03.10.2011
19:42
Ο Καποδίστριας ως κεφάλαιο Εθνικής Διαπαιδαγώγησης: Στην αναζήτηση προτύπων Πνευματικής και Πολιτικής Ηγεσίας.
» Ανέμων Δίχτυα

Νίκου Κ Κουρκουμέλη
Διδάκτορα Ιστορίας
Περίληψη Εισήγησης

Το ιστορικό γεγονός της δολοφονίας του Καποδίστρια , της καταδίωξης των συνεργατών του και της καταστροφής μέρους των δομών που εκείνος πρότεινε , αποτελούν την απάντηση των παγιωμένων πλεγμάτων εξουσίας στις προσπάθειες εγκατάστασης ενός άλλου κράτους, ανεξάρτητου από τα συστήματα πολιτικών νοοτροπιών, ηθών και συμπεριφορών που είχαν διαμορφωθεί τόσο από την προεπαναστατική όσο και από την επαναστατική περίοδο . Η απάντηση αυτή στρέφεται επίσης και προς εκείνους που υπήρξαν υποστηριχτές του Κυβερνήτη στο δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης του Κράτους , στρατιωτικούς και πολιτικούς , υποδεικνύοντάς τους την συμμόρφωσή τους στους κανόνες, που έχουν καθοριστεί και την επανένταξή τους στον φυσικό τους πολιτικοοικονομικό χώρο . Η φυσική εξόντωση του Ηγέτη , που πολιτικοί αντίπαλοί του έφθασαν στον ακραίο χαρακτηρισμό της τυραννοκτονίας , δημιούργησε νέους αποπροσανατολισμούς στις μάζες που μόλις είχαν αρχίσει να αναλαμβάνουν πολιτικά και να ενδιαφέρονται για την άσκηση μιας άλλης πολιτικής. Σημειώνεται ότι,την αμέσως μετά την δολοφονία περίοδο, η περίπτωση του Καποδίστρια δεν αποτελούσε για τις ελίτ που καθοδηγούσαν την κοινή γνώμη, σε καμία περίπτωση πρότυπο ηγεσίας και πολύ περισσότερο κεφάλαιο εθνικής διαπαιδαγώγησης . Έπρεπε να περάσει αρκετός ιστορικός χρόνος για να αναφανεί η αξία της διοίκησής του , όπως το μυθικό πουλί που είχε για σήμα . Εδώ είναι ευκρινής η λειτουργία ενός αυτοτροφοδοτούμενου πολιτικού συστήματος στο οποίο είτε υστερεί ο Λαός και όλες οι προσπάθειες γίνονται από τον ηγέτη του , είτε υστερεί ο Ηγέτης και ο λαός προσπαθεί . Και στις δυο περιπτώσεις ο ουσιώδης παράγων της καλής λειτουργίας είναι οι ελίτ ( πολιτικές και πνευματικές ) χωρίς τις οποίες όσο και να θέλουν οι άλλοι δυο παράγοντες δεν θα δημιουργηθεί θετικό αποτέλεσμα. Όσο για την κοινωνική ανισότητα ,που υπήρξε ένας από τους κύριους στόχους της διοίκησης του Καποδίστρια, έτσι όπως διαρκώς και σήμερα , αναπροσαρμόζονται οι όροι της από την καθοδηγουμένη από δίκτυο κομματικών μεσιτειών προστασία «… στην εξυπηρέτηση των απλούστερων των πιο τυπικών σχέσεων με το Κράτος δηλαδή της φορολογίας , της στρατολογίας , της απονομής της δικαιοσύνης , της αναγνώρισης τίτλων ιδιοκτησίας…» αυτή αποτελεί άλλο ουσιώδες κεφάλαιο της εθνικής πολιτικής ζωής και βεβαίως αντικείμενο μιας άλλης συζήτησης, στην αναζήτηση προτύπων πνευματικής ή πολιτικής Ηγεσίας.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 02.10.2011
23:14
Εκδηλώσεις Διαλόγου με την Ιστορία- Ιωάννης Καποδίστριας
» Ανέμων Δίχτυα

Είχα υποσχεθεί να σας έχω οπτικοακουστικό υλικό της αποψινής εκδήλωσης.
Όταν ο παιδικός μου φίλος Νίκος Κουρκουμέλης δημοσιεύσει την τόσο σημαντική του εισήγηση στο blog του, θα σας ενημερώσω με λινκ για να τη διαβάσετε καθώς αξίζει πολλά, αν και πολλά ειπώθηκαν εκτός κειμένου στη διάρκεια της συζήτησης και δεν ήταν λιγότερο σημαντικά. Θα έχω την καλή τύχη ελπίζω να μου επαναλάβει ή και να προχωρήσει τη συζήτηση δια ζώσης, καθώς ο Νίκος είναι εκτός των άλλων, εξαιρετικός γνώστης της ιστορίας.
Απολογούμαι οτι δεν κατόρθωσα να σας έχω τώρα ένα βίντεο της βραδυάς, για τεχνικούς λόγους, όμως ο Νίκος Γρηγορόπουλος (ο Ρέμπελος) τράβηξε όλη την εκδήλωση μαζί με τη συζήτηση που ακολούθησε.
Μόλις θα έχω στα χέρια μου το dvd θα σας το ανεβάσω εδώ, γιατί θα είναι και για μένα απόλαυση να δω ξανά και κυρίως ν ακούσω ξανά τα όσα σπουδαία από κάθε άποψη ειπώθηκαν.

Θα σας πω μονάχα λίγες σκέψεις, αυτές του μέσου ακροατή, καθώς δεν είμαι ιστορικός, αλλά (όπως κι εσείς) μόνον ένας άνθρωπος που σκέφτεται.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε πριν λίγες μόνον ώρες μπροστά σ ένα κατάμεστο ακροατήριο.
Θεωρώ οτι ήταν αντάξια των προσδοκιών των συντελεστών της και των συμμετεχόντων.
Έφυγα δυόμισυ ώρες μετά, οι οποίες κύλισαν με έντονο ενδιαφέρον που δεν χάθηκε ούτε στιγμή, αντίθετα, με ακολούθησε ο απόηχός της συζήτησης που ακολούθησε των εισηγήσεων, σε μία συνεχή αλληλουχία συγκρίσεων, ένα πλήθος προβληματισμών, και τελικά ένα πλούσιο υλικό για σκέψη.
Οι ομιλητές είχαν μελετήσει πολύ και σε βάθος πτυχές της ιστορίας συνδεδεμένες με τον Μεγάλο Ιωάννη Καποδίστρια και το έργο του, σκιαγραφώντας ο καθένας από άλλη οπτική την πολυσχιδή και μοναδική προσωπικότητά του δίνοντας με γλαφυρότητα στοιχεία και σημαντικές λεπτομέρειες που αποτελούν τις συντεταγμένες της πορείας και κυρίως του Ήθους του.
Αυτό το Ήθος διέτρεξε όλη την αποψινή βραδιά, ως κάτι τόσο Σπάνιο, τόσο καθαρό, ώστε να εξηγεί πως παρέμεινε ως το τέλος πιστός στις αξίες, ασυγκίνητος από τα πάθη της φιλαρχίας, της φιλαυτίας, της φιλαργυρίας, στα οποία υποκύπτουν συχνά και οι ανθεκτικότεροι των διαχειριστών της εξουσίας σε όλες τις εποχές. Πάλεψε με όπλα το δυνατό νου, την ακεραιότητα, την βαθειά πίστη και την αγάπη.
Ήταν Ηγέτης και ήξερε με ποιό τίμημα πληρώνει κανείς όταν επιλέξει αυτό το δρόμο μη ικανοποιώντας τα πάθη κοντόφθαλμων και εγωπαθών που τον περιστοίχιζαν την ίδια χρονική στιγμή που Εκείνος έβλεπε ήδη μακρυά, πολύ πιο πέρα από την εποχή του, με διορατικότητα και διάκριση.
Έβλεπε σε μία Ελλάδα με εθνική κυριαρχία και ελεύθερη από εξαρτήσεις, ενώ ο ίδιος είχε να διαχειριστεί συνθήκες δυσανάλογα αντίξοες και έπρεπε να ιδρύσει κράτος.
Όπως είπε ένας από τους ομιλητές- ο π Μουρτζανός διδάκτωρ Θεολογίας- φιλόλογος- ο Καποδίστριας ήξερε ερχόμενος στην Ελλάδα οτι ανεβαίνει Γολγοθά, και όντας εξαιρετική φυσιογνωμία γνώριζε και αντιλαμβανόταν τα πάντα εκτός από το να μπορέσει να διαγνώσει τη νοσηρότητα της παθολογίας των ανθρώπων γύρω του, της οποίας την ταχύτητα μετάδοσης και το βάθος της τοξικότητας δεν μπόρεσε να τη συλλάβει καθώς ο ίδιος ήταν άγιος με την ευρεία έννοια του όρου. Ο π. Μουρτζανός σκιαγράφησε με χαρακτηριστική ευκρίνεια και γλαφυρή πένα το βαθύ Ορθόδοξο βίωμα του πρώτου Κυβερνήτη δίνοντας και τις ιστορικές διαστάσεις.
Υπήρξαν πολύ δυνατές στιγμές όπου δόθηκαν ερεθίσματα παραλληλισμού του χθές με το σήμερα, σε σχέση με τη φυσιογνωμία μας ως λαού, την εθνική μας ταυτότητα, και στιγμές έντονου αυτοσαρκασμού.
Σε σχέση με την εθνική ταυτότητα και τις διαφορετικές απόψεις που έχουν ακουστεί ως προς το ψευτοδίλημμα του που ανήκουμε ως λαός, στη Δύση ή στην Ανατολή, ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η επισήμανση του Νίκου Κουρκουμέλη (διδάκτορα Ιστορίας) που τοποθετήθηκε απαντώντας σε ακροατή, λέγοντας ότι δεν είμαστε ούτε Δύση ούτε Ανατολή, αλλά Μεσοχώρος, αλλά τα κράσπεδα μεταξύ Δύσης και Ανατολής, και ίσως μόλις αντιληφθήκαμε πόσο σημαντικό είναι αυτό και ποιός είναι ο κομβικός ρόλος που καλούμαστε και πρέπει να παίξουμε. Συνδιαλεγόμαστε και συνομιλούμε με Δύση και Ανατολή, σ ένα συγκερασμό δυνάμεων, πνευματικού και διανοητικού πλούτου καθώς αυτό είναι το ιδιαίτερο περιβάλλον στο οποίο ανθεί πάντοτε δυναμικά η φυσιογνωμία μας, ανθεκτική εις τους αιώνες.
Έχουμε έναν ισχυρό απόθεμα θετικών ιδιοτήτων, συνδεδεμένο με τόσο συγκεκριμένα ελαττώματα φυλής, ώστε όπως είπε ο κ Μέρτζος (Πρόεδρος Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και παλαίμαχος δημοσιογράφος), την ίδια στιγμή που ο Δράμαλης ήταν προ των πυλών, οι Έλληνες συγκρούονταν μεταξύ τους!
Η εθνική Διχόνοια είναι το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό μας στα βάθη αιώνων ιστορίας, από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως σήμερα κι αυτό μας κάνει διακριτούς παράλληλα με τη μεγαλοσύνη για την οποία είμαστε εξ ίσου ικανοί.
Η έννοια της ταυτότητας είναι πρώτα εσωτερική υπόθεση νοήματος. Ο κ Μέρτζος, όντας Βορειοελλαδίτης, μετέφερε ένα αίσθημα που βιώνει πάντοτε ερχόμενος στην Κέρκυρα και γενικότερα στα Επτάνησα. Δοκιμάζοντας κατά πόσον έχει υπόσταση η διατυπωμένη θέση- υπόθεση περί της "αλλοτρίωσης" της εθνικής ταυτότητας από ξενικές επιρροές, ερχόμενος στην Κέρκυρα βρίσκει καθαρόαιμους Έλληνες των οποίων η ταυτότητα δεν αμφισβητήθηκε ποτέ επί αιώνες.
Είναι τόσο ενδιαφέρον όσο και θλιβερό το αδιάψευστο γεγονός ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά χωρίς να μαθαίνουμε από τα λάθη μας παρά τη συνεχή.. επανάληψή τους.
Εξακολουθούμε να σκοτώνουμε τις υγιείς φωνές, και η ελπίδα ίσως είναι η αληθινή Παιδεία που ακόμη κι αν δεν την έχουμε, αν αφυπνιστούμε μπορεί να την αναζητήσουμε.
Η Ελπίδα είναι το παράδειγμα των μοναδικών ανθρώπων που άνοιξαν το δρόμο.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος Κυβερνήτης την Ελλάδας, που δεν τιμήθηκε ποτέ όσο του άξιζε, ούτε τον θυμήθηκαν τα έδρανα της Βουλής των Ελλήνων, είναι ωστόσο ένα πρόσωπο που έλαμψε μέσα από το έργο του, το βίωμά του και τη θυσία του.
Ένα ιστορικό πρόσωπο που άρχισε να μελετάται και να αξιολογείται πολύ αργότερα, του οποίου το Ανάστημα υπερβαίνει κατά πολύ τα όσα είναι γνωστά, και ο Ίσκιος είναι Μεγάλος.
Ίσως πρέπει να τον δούν εκείνοι που λογίζονται "ηγέτες" σε όλους τους χώρους, και να μετρηθούν μ αυτό τον ίσκιο.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 30.09.2011
22:39
Αφιέρωμα Μνήμης στον Μεγάλο Ιωάννη Καποδίστρια
» Ανέμων Δίχτυα

Θα είμαστε εκεί.
Και μαζί μας, θα είστε κι εσείς εκεί..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 28.09.2011
23:10
Όλα αρχίζουν ξανά από το τέλος..
» Ανέμων Δίχτυα

..Κι όταν τελειώνουν, είμαστε στην αρχή..
Η δική μας ιστορία άρχισε όταν:

Ήταν αργά, είχε σκοτεινιάσει για τα καλά, όταν ο Λέανδρος πήρε το φιδογυριστό καντούνι με τις ηφαιστειακές πλάκες που είχαν έρθει κάποτε από την Πομπηία, κι άκουγε μόνον τα βήματά του ν αντηχούν εκκωφαντικά μες την ησυχία. Η Πιάτσα ήταν έρημη, κι η κουκουνάρα της κρεμόταν όπως πάντα στη συμβολή των δρόμων, ενώ ο άνεμος υγρός την έκανε να γέρνει πάνω στο σίδερο που τη συγκρατούσε κι ένας μεταλλικός θόρυβος ερχόταν να συνοδέψει τον ήχο των βημάτων του. Βιαζόταν. Έριξε μια ματιά πίσω του για να βεβαιωθεί οτι δεν τον ακολουθούσε κανείς, και συνέχισε βιαστικά. Την ίδια στιγμή ένας ακαθόριστος ήχος σαν θρόισμα που προερχόταν από μία εξώθυρα με ανάγλυφα μαρμάρινα σκαλίσματα, δίπλα του, τον έκανε να κοντοσταθεί, και...

Η σκαλιστή πόρτα έκλεισε βιαστικά και μια σκιά,μια γυναικεία φιγούρα, γλίστρησε στο ημίφως του καντουνιού και με γρήγορα βήματα έστριψε στη γωνία. Κάτι του θύμιζε αυτή η σιλουέτα του Λέανδρου ή μήπως ήταν παιχνίδι της φαντασίας του;...

Ένοιωσε ταραγμένος, μπερδεμένος. Ποίος; ... Αυτή η πόρτα παρέμενε για χρόνια ερμητικά κλειστή. Πόσα χρόνια πέρασαν, από την αποφράδα εκείνη ημέρα, που..δεν ήθελε να θυμηθεί. Κοντοστάθηκε, πιάνοντας το μικρό πλακέ όπλο που πάντα κουβαλούσε μαζίτου, στην μέσα τσέπη του σακακιού του, πιστό και αχώριστο σύντροφο τα τελευταία 3 χρόνια, και κοίταξε καλύτερα στο φως του φανού..και προσπάθησε να διακρίνει στο σκοτάδι τι ήταν αυτό που είχε σταθεί εκεί μπροστά στην σκαλιστή εξώθυρα. Πλησίασε αργά, διστακτικά...
«Σταμάτα!» Άκουσε μια βραχνή γυναικεία φωνή να τον προστάζει. Ανατρίχιασε. Αυτή η φωνή...
Ασυναίσθητα πήγε να σφίξει το χρυσοποίκιλτο στιλέτο στην εσωτερική τσέπη της καπαρντίνας του, αναγνωρίζοντας τη σκιά της Μπέρτας, της γυναίκας με το καπέλο. Εκείνη φάνηκε σαν να τον περίμενε να διαβεί, παρόλο που είχε να τον δει 6 χρόνια και με το θάρρος που τη χαρακτήριζε πέταξε στο πλακόστρωτο μια .... σφραγισμένη περγαμηνή και χάθηκε στο σκοτάδι χτυπώντας δυνατά την πόρτα πίσω της. Ο Λέανδρος σήκωσε αποφασιστικά την περγαμηνή για να μη
χαθεί στο σκοτάδι και τη σκόνη της νύχτας και την έσφιξε στην παλάμη του. Έπρεπε οπωσδήποτε να ενημερωθεί ο Μερκούριος, αλλά προείχε βέβαια η εξέταση της περγαμηνής.

Είκοσι λεπτά αργότερα είχε επιστρέψει και πάλι στο σοφό καταφύγιο αποφεύγοντας προσεκτικά οποιονδήποτε περαστικό έδειχνε να τον ακολουθεί. Άνοιξε με τρεμάμενα χέρια την περγαμηνή και ξεκίνησε να διαβάζει με απληστία αγνοώντας...ότι μια φωτογραφία που ήταν μαζί με την περγαμηνή, είχε πέσει στον σκοτεινό δρόμο. Αυτή η φωτογραφία ήταν η απόδειξη της ενοχής του!!!!!!!!!

Καθώς διάβαζε την περγαμηνή με αγωνία συνειδητοποίησε πως κάτι έλειπε, κάτι έμοιαζε να του έχει ξεφύγει. Την ίδια στιγμή, σε ένα τελείως διαφορετικό σπίτι, μια κραυγή αγωνίας ξέφυγε από τα χείλη του Μερκούριου καθώς ο απαίσιος εφιάλτης είχε εισχωρήσει στο μυαλό του και είχε διακόψει το βαθύ του ύπνο. Ακόμα ταραγμένος κατευθύνθηκε προς την κουζίνα να πιει λίγο νερό και ασυναίσθητα σκέφτηκε ότι δεν ήταν αργά για ένα τηλεφώνημα στο Λέανδρο, τον δίδυμο αδερφό του. -Πήρες το μήνυμά μου? ρώτησε ανήσυχα το Λέανδρο. -Το μήνυμά σου κρύβει μια απειλή, του απάντησε εκείνος, και είμαι πολύ περίεργος να δω, κατά πού στρέφεις τάχατες το θυμό σου. Δεν έκανα ότι μου ζητήσατε ; Δεν βγήκα απ' τη ζωή σας; Δεν τριγυρνάω μονάχος το βράδυ στα σκοτάδια ; Δεν παραιτήθηκα απ' την πατρική μας κληρονομιά ; Ως και απ' τη γυναίκα που αγάπησα μου ζητήσατε να παραιτηθώ ...
Είμαι πολύ περίεργος να δω τι ακόμα θέλετε από μένα και κατά πού στρέφεται η οργή σου...
Πρέπει να πούμε στον πατέρα μας την αλήθεια, αρκετά χρόνια του την κρύβαμε!!!!!!!!
Πως θα δικαιολογηθείς Λέανδρε, πως θα του παρουσιάσεις την Ρομίνα και το παιδί, το παιδί σας , τον καρπό του έρωτά σας από τον καιρό που ήσουν φοιτητής στο Παρίσι στη σχολή καλών τεχνών.
Τόσα χρόνια σας βοήθησα να κρατήσετε κρυφή την αγάπη σας , γιατί ο πατέρας μας δεν θα δεχόταν ποτέ για νύφη του την κόρη του πιο μισητού εχθρού του, του πρώην φίλου του που του έκλεψε τον μυστικό αριθμό που ανοίγει την κρύπτη!!!!!!!
Ξέρεις τι τρομερό μυστικό κρύβει αυτή η κρύπτη Λέανδρε;;;;;;;;;;;
Το μυστικό είναι φυλαγμένο τόσο καλά και για τόσα πολλά χρόνια...
Και έτσι θα πρέπει να παραμείνει αν δεν θέλεις να δεις τις ζωές των ανθρώπων που αγαπάς
να καταστρέφονται.

Ο Λέανδρος ενώ άκουγε τον αδερφό του, έστεκε ακίνητος, σιωπηλός.
Η ανάσα του έβγαινε βαριά, μα το μυαλό του δούλευε σα να χε πυρετό. Ένιωθε κούραση και συνάμα υπερένταση.
Τα είχε σκεφτεί πολλές φορές αυτά. Είχε σκεφτεί πολλές φορές τη στιγμή που θα ήταν υποχρεωμένος να ομολογήσει μπροστά στον πατέρα του, τον γέρο Κόντε, ότι τον καιρό που εκείνος τον έστειλε να σπουδάσει στη Σορβόννη, πριν δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, ο Λέανδρος είχε αποκτήσει ένα παιδί, πως το παιδί αυτό το έκανε με μια γυναίκα που ο Κόντες ποτέ δε θα έδινε την συγκατάθεσή του να την παντρευτεί, μήτε το παιδί τους θα αναγνώριζε ποτέ, το παιδί αυτό που είχε τώρα μόλις ενηλικιωθεί και που μη υπάρχοντος άλλου κληρονόμου, έπρεπε αυτό να διαδεχθεί τον παππού του τον Κόμητα, να γίνει ο γενικός κληρονόμος του απέραντου υποστατικού και αργότερα ολάκερης της Κομητείας.
Βαριά αποστολή ...

Ο Λέανδρος γνώριζε πολύ καλά ότι η κοινωνική τάξη όπου από πάντα ανήκε η οικογένειά του – τα οικόσημά τους χρονολογούνταν ήδη απ’ τον καιρό της φεουδαρχίας – είναι μια τάξη που δεν μπορεί να βάλει καν στο νου της ότι ο γιός θα παρακούσει τη θέληση του άρχοντα πατέρα.
Πόσο μάλλον, που η Ρομίνα, η μάνα του παιδιού, που όλ’ αυτά τα χρόνια το μεγάλωνε στην απόλυτη σκιά, ήταν η δευτερότοκη κόρη της οικογένειας d’ Abranvil, άσπονδου εχθρού της δικής τους οικογένειας.
Η Ρομίνα, η μικρότερη αδερφή της Μπέρτα, δεκαοκτώ χρόνια πριν, είχε ζητήσει την συγκατάθεση του πατέρα της για να αφήσει την πατρική στέγη και να μπει δόκιμη να ασκητεύσει σε ένα μοναστήρι.

Άλλοτε, πάνε βέβαια πολλά χρόνια πίσω, οι δυό άρχοντες, ο πατέρας του Λέανδρου κι ο άρχοντας d’ Abranvil ήσαν φίλοι.
Κι αυτονών οι πατεράδες φίλοι ήσαν. Ο Λέανδρος όταν ήταν παιδί, άκουσε πολλές φορές από το στόμα του δικού του πατέρα ιστορίες που είχαν να διηγούνται για τις δυό οικογένειες.
Για τα λευκά Αραβικά άτια που διασταύρωναν και εκτρέφανε κατόπιν στους σταύλους τους, για τα ωραία κυνηγετικά σκυλιά, για τα κυνήγια που οργάνωναν παλιά με πλήθος κυνηγούς να τους ακολουθούν, για τη φιλανθρωπία που είχαν ορίσει σαν πρώτιστο καθήκον τους κι οι δυό άρχοντες προς τους φτωχούς ανθρώπους των υποστατικών τους.

Τα ήξερε όλα αυτά ο Λέανδρος κι ο δίδυμος αδερφός του ο Μερκούριος. Τα γνώριζαν πολύ καλά τα δυό αδέρφια και θλίβονταν για την κατάρα, γιά τη δυστυχία και την έχθρα που χτύπησε άξαφνα τις δυό οικογένειες . Ο πατέρας τους, από περηφάνια δεν μιλούσε πιά για όλα τούτα, μήτε πρόφερε ποτέ ξανά το όνομα των αλλονών .
Μα οι ώριμοι δίδυμοι άντρες θλίβονταν βαθιά για την κακιά ώρα, που είχε κάνει τις δυό οικογένειές τους εχθρούς.

Κι έφτασε τώρα η στιγμή, ο Μερκούριος να αποκαλύψει στον δίδυμο αδερφό του, εκείνο που είχε πέσει στην αντίληψή του, εκείνο που έτυχε να μάθει χωρίς ο ίδιος να το έχει επιδιώξει, αυτό που εκείνος με δέος αποκαλούσε «το μυστικό» !
Ο Μερκούριος, ήπιε μια γουλιά νερό απ’ το ποτήρι του, ανασύνταξε τις δυνάμεις του και είπε στον αδερφό του...

Λέανδρε, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Αφήσαμε τα μυστικά να ρημάξουν τις ζωές μας. Κανένας μας δεν χάρηκε απλά, καθημερινά πράγματα, γιατί προείχε το καθήκον να διαφυλάξουμε το όνομα της οικογένειας. Ακόμη και τώρα, μεσήλικες πια δεν τολμάμε να σηκώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στον αυταρχικό και υπέργηρο πατέρα μας. Το παιδί σου ενηλικιώθηκε και δεν ξέρει καν την ύπαρξη σου. Έφθασε η ώρα να μπει ένα τέλος και σου ζητώ ......
να με συγχωρήσεις αδελφέ μου...
Κατηγόρησέ με γι αυτό που τόσα χρόνια κράτησα όχι μόνο κρυφό,αλλά και που βοήθησα να γίνει.
Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί τις δυό μας οικογένειες τις έπνιξε το μίσος...???
Γιατί ο πατέρας μας δεν τόλμησε να αναφέρει ποτέ ξανά το όνομα του πιό στενού του φίλου...???
Γιατί η Ρομίνα θέλησε να εξαφανιστεί στο μοναστήρι...???
Γιατί έπρεπε εσύ να ξεχάσεις τη Ρομίνα και το παιδί " σας" να χαθεί στις σκιές...???"
Τα μάτια του Λέανδρου είχαν γίνει σαν δυό σχισμές στο σκοτάδι του δωμάτιου...
Ενοιωθε πως το τέλος πλησίαζε...
το τέλος μιας ιστορίας όπου ο ίδιος ήταν απλά ο κομπάρσος...
" Γιατί...??? ",βγήκε με κόπο η φωνή από το λαρύγγι του...
" Δεν χρειάζεται ο πατέρας μας να σε συγχωρήσει Λέανδρε,αλλά ο ίδιος να συγχωρεθεί..." ακούστηκε πνιχτά η φωνή του Μερκούριου καθώς άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι ...
Τη στιγμή εκείνη, ένας απότομος κρότος ακούστηκε, που έμοιαζε σαν να γκρεμίστηκε ξαφνικά κομμάτι του τοίχου, και τρόμαξε ως τα κατάβαθα της ψυχής του το Λέανδρο που τινάχτηκε αντανακλαστικά προς τα εμπρός, κι αρπάχτηκε μ όλη του τη δύναμη από κάτι σταθερό που βρέθηκε δίπλα του, ανοίγοντας έντρομος τα μάτια του.
Αυτό που είδε ήταν οτι κρατούσε σφιχτά κι απεγνωσμένα το μικρό βελούδινο μαξιλάρι, ενώ γύρω του το μισοσκόταδο φωτιζόταν αχνά από την παλιά λάμπα του γραφείου, και το παλιό εκκρεμές συνέχιζε να ταλαντεύεται αργά μες την ησυχία, για να διαπιστώσει αίφνης πως κανένα μέρος του τοίχου δεν είχε γκρεμιστεί, καμιά απόκοσμη δύναμη δεν τον απειλούσε, και μία παράξενη ησυχία επικρατούσε γύρω του σε σχέση με όλα όσα είχαν διαδραματιστεί τόσο έντονα τις προηγούμενες ώρες..μέρες; χρόνια; ή μήπως στιγμές;

'Ένα παράξενο χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη του κι έμεινε να σκέφτεται τι είδε μάλλον τι "έζησε" μεταξύ ύπνου και ξύπνιου..
Κοίταξε γύρω του απορημένος για λίγες στιγμές, και σαστισμένος είδε ριγμένα γύρω του τα κιτρινισμένα από το χρόνο γράμματα που είχε βρεί ψάχνοντας το παλιό σεκρετέρ ενώ κάποια είχαν γλιστρήσει στο πάτωμα με την απότομη κίνησή του να σηκωθεί από την παλιά πολυθρόνα του πατέρα του.
Κάθιδρος συνειδητοποίησε πως είχε δει το πιο εξαντλητικό, το πιο ζωντανό και εφιαλτικό όνειρο από τότε που ήταν παιδί και τον είχε τρομάξει η Μπέρτα, η παλιά παραμάνα του επειδή κρυφάκουγε τις κρυφές συνομιλίες της με τον αμαξά.
Τα ερωτικά γράμματα με λυμένη την κόκκινη βελούδινη κορδέλα που τα συγκρατούσε, ήταν ακόμη ανάμεσα στα χέρια του και τον είχαν τόσο συνεπάρει στο διάβασμά τους ώστε χάθηκε μέσα σ έναν λήθαργο με πολλά όνειρα όπου είχε αναμειχθεί η αλήθεια με το ψέμα και η ονειροπόληση με την πραγματικότητα.
Ο Μερκούριος παντρευόταν αύριο τη Ρομίνα, και ο ίδιος είχε έρθει στο πατρικό του σπίτι για το γάμο, κι όμως ...τί αλλόκοτο ήταν αυτό το όνειρο, τι παράξενοι συνειρμοί το συντάραζαν..
Η Τζουλιέτα d’ Abranvil, η δική του αγαπημένη, μπήκε φουριόζα με το άρωμά της να κατακλύζει το χώρο, σ ένα σύννεφο από μουσελίνα, και μ ένα κελαρυστό γέλιο, του φώναξε περιπαικτικά: "Τι θα γίνει Λέανδρε; Κάτω στη σάλα ο χορός έχει ανάψει για τα καλά, κι ένα σωρό καβαλιέροι απορρίφθηκαν από μένα ως τώρα, μα όχι για πολύ ακόμη...κι εσύ τι κάνεις χωμένος τόσες ώρες μες τη βιβλιοθήκη του παππού σου..."

Ο Λέανδρος χωρίς ν απαντήσει, αφέθηκε να παρασυρθεί από την ορμητικότητα της και την ακολούθησε στη φιδογυριστή σκάλα του πύργου απ όπου ερχόταν ήδη οι ήχοι, οι μουσικές, ο απόηχος από τις κουβέντες και άρχισε να στροβιλίζεται μαζί της σ ένα ρυθμό καντρίλλιας, χωρίς να χάσει από τα χείλη του εκείνο το παράξενο χαμόγελο..
Τέλος.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 23.09.2011
21:40
Θα ..πλέξουμε μαζί;; ή αλλιώς: Επιλέξτε εκδοχές!
» Ανέμων Δίχτυα

Θα ..γνέσουμε μαζί ένα παραμύθι; (θέλει-δεν θέλει το πρόβατο..)
Μπορεί να είναι παραμύθι, ή ιστορία, ή πλεκτό ή κουβάρι, αλλά πάντως θα έχει πλοκή.
Παίρνω μπόλικο μαλλί..προβάτου κι αρχίζω να γνέθω το μαλλί.
Οι πλέξεις μπορούν και πρέπει να είναι διαφορετικές, μιας και στο τέλος μόνο θα μάθουμε τι πλέξαμε.
Οι οδηγίες χρήσεως έχουν ως εξής:
Αρχίζω εγώ και πλέκω μιά υπόθεση, και σταματώ σ ένα σημείο όπου η φράση μου δεν τελειώνει, και όποιος θέλει να παίξει, προσθέτει τη συνέχεια της φράσης και μια επόμενη πρόταση με σχόλιο που εγώ θα το ανεβάσω. Αυτή είναι μία εκδοχή. Θα αναμένουμε άλλους τέσσερις, όποιος προλάβει, ν ανεβάσει σχόλιο με άλλη εκδοχή κατά τον ίδιο τρόπο. Μετά εγώ που ξεκίνησα, θα επιλέξω ποια εκδοχή από τις πέντε θα κρατήσουμε. Οι άλλες θα μείνουν εκεί αποχρωματισμένες, και εκείνη που υπερίσχυσε θα γίνει με έντονη γραφή. Αυτός που διάλεξε την εκδοχή που υπερίσχυσε, θα συνεχίσει να πλέκει την πλοκή προσθέτοντας εξέλιξη ως πέντε προτάσεις. Η τελευταία του πρόταση θα είναι ημιτελής και τότε μπαίνουμε όποιοι θέλουμε και συνεχίζουμε κατά τον ίδιο τρόπο, τελειώνοντας τη φράση του και ακόμη μια φράση με μια εκδοχή εξέλιξης. Ακολουθούν άλλοι τέσσερις και κάνουν το ίδιο. Αυτός του οποίου η εκδοχή του είχε επιλεγεί και την κρατήσαμε για το επίσημο κείμενο της ιστορίας, θα διαλέξει ποιά εκδοχή από τις επόμενες θα κρατήσουμε και θα προσθέσει ο ίδιος τις δικές του πέντε προτάσεις με την τελευταία μισοτελειωμένη κλπ και πάει λέγοντας ως την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου στις 22.00μμ όπου θα τελειώσει το..έργο με την τελευταία εκδοχή. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα έχουμε γράψει ως τότε. Μπορούμε όλοι να μπαίνουμε όσες φορές θέλουμε συμμετέχοντας σε κάθε φάση. Θεωρώ απλές τις οδηγίες, αν τις διαβάσετε προσεκτικά. Αν μπερδευτεί κάποιος επί των οδηγιών, με ρωτάει με σχόλιο ανά πάσα στιγμή.
Λοιπόν, πλέκω τις πέντε πρώτες προτάσεις και σταματώ και περιμένω να ..έρθουν πέντε διαφορετικές εκδοχές, επι μορφή σχολίου.
Αρχίζω με την..αρχή, ως εξής:

Ήταν αργά, είχε σκοτεινιάσει για τα καλά, όταν ο Λέανδρος πήρε το φιδογυριστό καντούνι με τις ηφαιστειακές πλάκες που είχαν έρθει κάποτε από την Πομπηία, κι άκουγε μόνον τα βήματά του ν αντηχούν εκκωφαντικά μες την ησυχία. Η Πιάτσα ήταν έρημη, κι η κουκουνάρα της κρεμόταν όπως πάντα στη συμβολή των δρόμων, ενώ ο άνεμος υγρός την έκανε να γέρνει πάνω στο σίδερο που τη συγκρατούσε κι ένας μεταλλικός θόρυβος ερχόταν να συνοδέψει τον ήχο των βημάτων του. Βιαζόταν. Έριξε μια ματιά πίσω του για να βεβαιωθεί οτι δεν τον ακολουθούσε κανείς, και συνέχισε βιαστικά. Την ίδια στιγμή ένας ακαθόριστος ήχος σαν θρόισμα που προερχόταν από μία εξώθυρα με ανάγλυφα μαρμάρινα σκαλίσματα, δίπλα του, τον έκανε να κοντοσταθεί, και...

Η σκαλιστή πόρτα έκλεισε βιαστικά και μια σκιά,μια γυναικεία φιγούρα, γλύστρισε στο ημίφως του καντουνιού και με γρήγορα βήματα έστριψε στη γωνία. Κάτι του θύμιζε αυτή η σιλουέτα του Λέανδρου ή μήπως ήταν παιχνίδι της φαντασίας του;...
Ένοιωσε ταραγμένος, μπερδεμένος. Ποίος; ... Αυτή η πόρτα παρέμενε για χρόνια ερμητικά κλειστή. Πόσα χρόνια πέρασαν, από την αποφράδα εκείνη ημέρα, που..δεν ήθελε να θυμηθεί. Κοντοστάθηκε, πιάνοντας το μικρό πλακέ όπλο που πάντα κουβαλούσε μαζίτου, στην μέσα τσέπη του σακακιού του, πιστό και αχώριστο σύντροφο τα τελευταία 3 χρόνια, και κοίταξε καλύτερα στο φως του φανού..και προσπάθησε να διακρίνει στο σκοτάδι τι ήταν αυτό που είχε σταθεί εκεί μπροστά στην σκαλιστή εξώθυρα. Πλησίασε αργά, διστακτικά...
«Σταμάτα!» Άκουσε μια βραχνή γυναικεία φωνή να τον προστάζει. Ανατρίχιασε. Αυτή η φωνή...Ασυναίσθητα πήγε να σφίξει το χρυσοποίκιλτο στιλέτο στην εσωτερική τσέπη της καπαρντίνας του, αναγνωρίζοντας τη σκιά της Μπέρτας, της γυναίκας με το καπέλο. Εκείνη φάνηκε σαν να τον περίμενε να διαβεί, παρόλο που είχε να τον δει 6 χρόνια και με το θάρρος που τη χαρακτήριζε πέταξε στο πλακόστρωτο μια .... σφραγισμένη περγαμηνή και χάθηκε στο σκοτάδι χτυπώντας δυνατά την πόρτα πίσω της. Ο Λέανδρος σήκωσε αποφασιστικά την περγαμηνή για να μη
χαθεί στο σκοτάδι και τη σκόνη της νύχτας και την έσφιξε στην παλάμη του. Έπρεπε οπωσδήποτε να ενημερωθεί ο Μερκούριος, αλλά προείχε βέβαια η εξέταση της περγαμηνής.
Είκοσι λεπτά αργότερα είχε επιστρέψει και πάλι στο σοφό καταφύγιο αποφεύγοντας προσεκτικά οποιονδήποτε περαστικό έδειχνε να τον ακολουθεί. Άνοιξε με τρεμάμενα χέρια την περγαμηνή και ξεκίνησε να διαβάζει με απληστία αγνοώντας...ότι μια φωτογραφία που ήταν μαζί με την περγαμηνή, είχε πέσει στον σκοτεινό δρόμο. Αυτή η φωτογραφία ήταν η απόδειξη της ενοχής του!!!!!!!!!

Καθώς διάβαζε την περγαμηνή με αγωνία συνειδητοποίησε πως κάτι έλειπε, κάτι έμοιαζε να του έχει ξεφύγει. Την ίδια στιγμή, σε ένα τελείως διαφορετικό σπίτι, μια κραυγή αγωνίας ξέφυγε από τα χείλη του Μερκούριου καθώς ο απαίσιος εφιάλτης είχε εισχωρήσει στο μυαλό του και είχε διακόψει το βαθύ του ύπνο. Ακόμα ταραγμένος κατευθύνθηκε προς την κουζίνα να πιει λίγο νερό και ασυναίσθητα σκέφτηκε ότι δεν ήταν αργά για ένα τηλεφώνημα στο Λέανδρο, τον δίδυμο αδερφό του. -Πήρες το μήνυμά μου? ρώτησε ανήσυχα το Λέανδρο. -Το μήνυμά σου κρύβει μια απειλή, του απάντησε εκείνος, και είμαι πολύ περίεργος να δω, κατά πού στρέφεις τάχατες το θυμό σου. Δεν έκανα ότι μου ζητήσατε ; Δεν βγήκα απ' τη ζωή σας; Δεν τριγυρνάω μονάχος το βράδυ στα σκοτάδια ; Δεν παραιτήθηκα απ' την πατρική μας κληρονομιά ; Ως και απ' τη γυναίκα που αγάπησα μου ζητήσατε να παραιτηθώ ...
Είμαι πολύ περίεργος να δω τι ακόμα θέλετε από μένα και κατά πού στρέφεται η οργή σου...
Πρέπει να πούμε στον πατέρα μας την αλήθεια, αρκετά χρόνια του την κρύβαμε!!!!!!!!
Πως θα δικαιολογηθείς Λέανδρε, πως θα του παρουσιάσεις την Ρομίνα και το παιδί, το παιδί σας , τον καρπό του έρωτά σας από τον καιρό που ήσουν φοιτητής στο Παρίσι στη σχολή καλών τεχνών.
Τόσα χρόνια σας βοήθησα να κρατήσετε κρυφή την αγάπη σας , γιατί ο πατέρας μας δεν θα δεχόταν ποτέ για νύφη του την κόρη του πιο μισητού εχθρού του, του πρώην φίλου του που του έκλεψε τον μυστικό αριθμό που ανοίγει την κρύπτη!!!!!!!
Ξέρεις τι τρομερό μυστικό κρύβει αυτή η κρύπτη Λέανδρε;;;;;;;;;;;
Το μυστικό είναι φυλαγμένο τόσο καλά και για τόσα πολλά χρόνια...
Και έτσι θα πρέπει να παραμείνει αν δεν θέλεις να δεις τις ζωές των ανθρώπων που αγαπάς
να καταστρέφονται.
Ο Λέανδρος ενώ άκουγε τον αδερφό του, έστεκε ακίνητος, σιωπηλός.
Η ανάσα του έβγαινε βαριά, μα το μυαλό του δούλευε σα να χε πυρετό. Ένιωθε κούραση και συνάμα υπερένταση.
Τα είχε σκεφτεί πολλές φορές αυτά. Είχε σκεφτεί πολλές φορές τη στιγμή που θα ήταν υποχρεωμένος να ομολογήσει μπροστά στον πατέρα του, τον γέρο Κόντε, ότι τον καιρό που εκείνος τον έστειλε να σπουδάσει στη Σορβόννη, πριν δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, ο Λέανδρος είχε αποκτήσει ένα παιδί, πως το παιδί αυτό το έκανε με μια γυναίκα που ο Κόντες ποτέ δε θα έδινε την συγκατάθεσή του να την παντρευτεί, μήτε το παιδί τους θα αναγνώριζε ποτέ, το παιδί αυτό που είχε τώρα μόλις ενηλικιωθεί και που μη υπάρχοντος άλλου κληρονόμου, έπρεπε αυτό να διαδεχθεί τον παππού του τον Κόμητα, να γίνει ο γενικός κληρονόμος του απέραντου υποστατικού και αργότερα ολάκερης της Κομητείας.
Βαριά αποστολή ...

Ο Λέανδρος γνώριζε πολύ καλά ότι η κοινωνική τάξη όπου από πάντα ανήκε η οικογένειά του – τα οικόσημά τους χρονολογούνταν ήδη απ’ τον καιρό της φεουδαρχίας – είναι μια τάξη που δεν μπορεί να βάλει καν στο νου της ότι ο γιός θα παρακούσει τη θέληση του άρχοντα πατέρα.
Πόσο μάλλον, που η Ρομίνα, η μάνα του παιδιού, που όλ’ αυτά τα χρόνια το μεγάλωνε στην απόλυτη σκιά, ήταν η δευτερότοκη κόρη της οικογένειας d’ Abranvil, άσπονδου εχθρού της δικής τους οικογένειας.
Η Ρομίνα, η μικρότερη αδερφή της Μπέρτα, δεκαοκτώ χρόνια πριν, είχε ζητήσει την συγκατάθεση του πατέρα της για να αφήσει την πατρική στέγη και να μπει δόκιμη να ασκητεύσει σε ένα μοναστήρι.

Άλλοτε, πάνε βέβαια πολλά χρόνια πίσω, οι δυό άρχοντες, ο πατέρας του Λέανδρου κι ο άρχοντας d’ Abranvil ήσαν φίλοι.
Κι αυτονών οι πατεράδες φίλοι ήσαν. Ο Λέανδρος όταν ήταν παιδί, άκουσε πολλές φορές από το στόμα του δικού του πατέρα ιστορίες που είχαν να διηγούνται για τις δυό οικογένειες.
Για τα λευκά Αραβικά άτια που διασταύρωναν και εκτρέφανε κατόπιν στους σταύλους τους, για τα ωραία κυνηγετικά σκυλιά, για τα κυνήγια που οργάνωναν παλιά με πλήθος κυνηγούς να τους ακολουθούν, για τη φιλανθρωπία που είχαν ορίσει σαν πρώτιστο καθήκον τους κι οι δυό άρχοντες προς τους φτωχούς ανθρώπους των υποστατικών τους.

Τα ήξερε όλα αυτά ο Λέανδρος κι ο δίδυμος αδερφός του ο Μερκούριος. Τα γνώριζαν πολύ καλά τα δυό αδέρφια και θλίβονταν για την κατάρα, γιά τη δυστυχία και την έχθρα που χτύπησε άξαφνα τις δυό οικογένειες . Ο πατέρας τους, από περηφάνια δεν μιλούσε πιά για όλα τούτα, μήτε πρόφερε ποτέ ξανά το όνομα των αλλονών .
Μα οι ώριμοι δίδυμοι άντρες θλίβονταν βαθιά για την κακιά ώρα, που είχε κάνει τις δυό οικογένειές τους εχθρούς.

Κι έφτασε τώρα η στιγμή, ο Μερκούριος να αποκαλύψει στον δίδυμο αδερφό του, εκείνο που είχε πέσει στην αντίληψή του, εκείνο που έτυχε να μάθει χωρίς ο ίδιος να το έχει επιδιώξει, αυτό που εκείνος με δέος αποκαλούσε «το μυστικό» !
Ο Μερκούριος, ήπιε μια γουλιά νερό απ’ το ποτήρι του, ανασύνταξε τις δυνάμεις του και είπε στον αδερφό του...

Λέανδρε, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Αφήσαμε τα μυστικά να ρημάξουν τις ζωές μας. Κανένας μας δεν χάρηκε απλά, καθημερινά πράγματα, γιατί προείχε το καθήκον να διαφυλάξουμε το όνομα της οικογένειας. Ακόμη και τώρα, μεσήλικες πια δεν τολμάμε να σηκώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στον αυταρχικό και υπέργηρο πατέρα μας. Το παιδί σου ενηλικιώθηκε και δεν ξέρει καν την ύπαρξη σου. Έφθασε η ώρα να μπει ένα τέλος και σου ζητώ ......
να με συγχωρήσεις αδελφέ μου...
Κατηγόρησέ με γι αυτό που τόσα χρόνια κράτησα όχι μόνο κρυφό,αλλά και που βοήθησα να γίνει.
Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί τις δυό μας οικογένειες τις έπνιξε το μίσος...???
Γιατί ο πατέρας μας δεν τόλμησε να αναφέρει ποτέ ξανά το όνομα του πιό στενού του φίλου...???
Γιατί η Ρομίνα θέλησε να εξαφανιστεί στο μοναστήρι...???
Γιατί έπρεπε εσύ να ξεχάσεις τη Ρομίνα και το παιδί " σας" να χαθεί στις σκιές...???"
Τα μάτια του Λέανδρου είχαν γίνει σαν δυό σχισμές στο σκοτάδι του δωμάτιου...
Ενοιωθε πως το τέλος πλησίαζε...
το τέλος μιας ιστορίας όπου ο ίδιος ήταν απλά ο κομπάρσος...
" Γιατί...??? ",βγήκε με κόπο η φωνή από το λαρύγγι του...
" Δεν χρειάζεται ο πατέρας μας να σε συγχωρήσει Λέανδρε,αλλά ο ίδιος να συγχωρεθεί..." ακούστηκε πνιχτά η φωνή του Μερκούριου καθώς άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι ...
Τη στιγμή εκείνη, ένας απότομος κρότος ακούστηκε, που έμοιαζε σαν να γκρεμίστηκε ξαφνικά κομμάτι του τοίχου, και τρόμαξε ως τα κατάβαθα της ψυχής του το Λέανδρο που τινάχτηκε αντανακλαστικά προς τα εμπρός, κι αρπάχτηκε μ όλη του τη δύναμη από κάτι σταθερό που βρέθηκε δίπλα του, ανοίγοντας έντρομος τα μάτια του.
Αυτό που είδε ήταν οτι κρατούσε σφιχτά κι απεγνωσμένα το μικρό βελούδινο μαξιλάρι, ενώ γύρω του το μισοσκόταδο φωτιζόταν αχνά από την παλιά λάμπα του γραφείου, και το παλιό εκκρεμές συνέχιζε να ταλαντεύεται αργά μες την ησυχία, για να διαπιστώσει αίφνης πως κανένα μέρος του τοίχου δεν είχε γκρεμιστεί, καμιά απόκοσμη δύναμη δεν τον απειλούσε, και μία παράξενη ησυχία επικρατούσε γύρω του σε σχέση με όλα όσα είχαν διαδραματιστεί τόσο έντονα τις προηγούμενες ώρες..μέρες; χρόνια; ή μήπως στιγμές;

'Ένα παράξενο χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη του κι έμεινε να σκέφτεται τι είδε μάλλον τι "έζησε" μεταξύ ύπνου και ξύπνιου..
Κοίταξε γύρω του απορημένος για λίγες στιγμές, και σαστισμένος είδε ριγμένα γύρω του τα κιτρινισμένα από το χρόνο γράμματα που είχε βρεί ψάχνοντας το παλιό σεκρετέρ ενώ κάποια είχαν γλιστρήσει στο πάτωμα με την απότομη κίνησή του να σηκωθεί από την παλιά πολυθρόνα του πατέρα του.
Κάθιδρος συνειδητοποίησε πως είχε δει το πιο εξαντλητικό, το πιο ζωντανό και εφιαλτικό όνειρο από τότε που ήταν παιδί και τον είχε τρομάξει η Μπέρτα, η παλιά παραμάνα του επειδή κρυφάκουγε τις κρυφές συνομιλίες της με τον αμαξά.
Τα ερωτικά γράμματα με λυμένη την κόκκινη βελούδινη κορδέλα που τα συγκρατούσε, ήταν ακόμη ανάμεσα στα χέρια του και τον είχαν τόσο συνεπάρει στο διάβασμά τους ώστε χάθηκε μέσα σ έναν λήθαργο με πολλά όνειρα όπου είχε αναμειχθεί η αλήθεια με το ψέμα και η ονειροπόληση με την πραγματικότητα.
Ο Μερκούριος παντρευόταν αύριο τη Ρομίνα, και ο ίδιος είχε έρθει στο πατρικό του σπίτι για το γάμο, κι όμως ...τί αλλόκοτο ήταν αυτό το όνειρο, τι παράξενοι συνειρμοί το συντάραζαν..
Η Τζουλιέτα d’ Abranvil, η δική του αγαπημένη, μπήκε φουριόζα με το άρωμά της να κατακλύζει το χώρο, σ ένα σύννεφο από μουσελίνα, και μ ένα κελαρυστό γέλιο, του φώναξε περιπαικτικά: "Τι θα γίνει Λέανδρε; Κάτω στη σάλα ο χορός έχει ανάψει για τα καλά, κι ένα σωρό καβαλιέροι απορρίφθηκαν από μένα ως τώρα, μα όχι για πολύ ακόμη...κι εσύ τι κάνεις χωμένος τόσες ώρες μες τη βιβλιοθήκη του παππού σου..."

Ο Λέανδρος χωρίς ν απαντήσει, αφέθηκε να παρασυρθεί από την ορμητικότητα της και την ακολούθησε στη φιδογυριστή σκάλα του πύργου απ όπου ερχόταν ήδη οι ήχοι, οι μουσικές, ο απόηχος από τις κουβέντες και άρχισε να στροβιλίζεται μαζί της σ ένα ρυθμό καντρίλλιας, χωρίς να χάσει από τα χείλη του εκείνο το παράξενο χαμόγελο..
ΤΕΛΟΣ

Εδώ το πρόχειρο σημειώσεων των εκδοχών:

1η εκδοχή:
Η σκαλιστή πόρτα έκλεισε βιαστικά και μια σκιά,μια γυναικέια φιγούρα, γλύστρισε στο ημίφως του καντουνιού και με γρήγορα βήματα έστριψε στη γωνία.Κάτι του θύμιζε αυτή η σιλουέτα του Λέανδρου ή μήπως ήταν παιχνίδι της φαντασίας του;...
(Χαρά)

2η εκδοχή:

....πιάνοντας το μικρό πλακέ όπλο που πάντα κουβαλούσε μαζίτου, στην μέσα τσέπη του σακακιού του, πιστό και αχώριστο σύντροφο τα τελευταία 3 χρόνια.....
(para-kelsoscooks)
3η εκδοχή:Και να σφίξει το χρυσοποίκιλτο στιλέτο στην εσωτερική τσέπη της καπαρτίνας του, αναγνωρίζοντας τη σκιά της Μπέρτας, της γυναίκας με το καπέλο. Εκείνη φάνηκε σαν να τον περίμενε να διαβεί, παρόλο που είχε να τον δει 6 χρόνια και με το θάρρος που τη χαρακτήριζε πέταξε στο πλακόστρωτο μια ....(Εμέλια)

4η εκδοχή:...και να προσπαθήσει να διακρίνει στο σκοτάδι τι ήταν αυτό που είχε σταθεί εκεί μπροστά στην σκαλιστή εξώθυρα.Πλησίασε αργά,διστακτικά...
«Σταμάτα!» Άκουσε μια βραχνή γυναικεία φωνή να τον προστάζει. Ανατρίχιασε. Αυτή η φωνή...(Χριστόφορος)

Νάτην !και η 5η εκδοχή:...ένοιωσε ταραγμένος, μπερδεμένος. Ποίος; ... Αυτή η πόρτα παρέμενε για χρόνια ερμητικά κλειστή. Πόσα χρόνια πέρασαν, από την αποφράδα εκείνη ημέρα, που...(Μαριμάρ)
Τώρα περιμένετε να διαλέξω..εκδοχή..Μα είσαστε όλοι πολύ καλοί!!! Δεν φαντάστηκα πόσο δύσκολο θα ήταν να διαλέξω εκδοχή..Ευτυχώς που στην επόμενη φάση δεν είμαι εγώ που θα διαλέξω αλλά...:η Εμέλια! (λόγω του ότι ο Χριστόφορος θα γράψει μετά τη ..Δευτέρα λόγω των εγγονιών(!), η para-kelsoscooks δεν πρόσθεσε τη φράση της, η Χαρά, είναι απολύτως σχετική αλλά τη θέλω σ ετοιμότητα για την επόμενη πράξη του δράματος, και τη μαριμάρ (που υποπτεύομαι οτι είναι του :όσα παίρνει ο άνεμος..)ομοίως.Οπότε: Συνεχίζει η Εμέλια, στέλνοντάς μου τις πέντε επόμενες προτάσεις της συνέχειας και μετά περιμένει τις πέντε επόμενες εκδοχές από όποιον από μας θέλει, εφόσον ξαναμπαίνουμε όσες φορές θέλουμε. Και μετά εκείνη θα επιλέξει εκδοχή.Επειδή όμως με ξέρετε!Δεν αντέχω να μην κάνω την αλχημεία μου...Αυτό εξάλλου περιμένετε..(Χαρά μου...)Σκοπεύω, όπως και θα δείτε στη συνέχεια του αρχικού κειμένου όπου και σπεύδω να συρράψω...'όλες τις εκδοχές σας!!! Αλλά η Εμέλια συνεχίζει..

1η εκδοχή:... αγνοώντας ότι ένας ίσκιος που φαινόταν πριν κολλημένος με τον τοίχο, τον είχε ακολουθήσει ως τώρα, τον είχε πλησιάσει γοργά με το βλέμμα του σε πυρετώδη ένταση, πριν δρασκελίσει αθόρυβα το κατώφλι και βρεθεί πίσω από την άκρη της πτυχωτής κουρτίνας. Ο Λέανδρος στάθηκε κάτω από το φως του κεριού και με τρεμάμενα χέρια έφερε την περγαμηνή κοντά στα μάτια του κι άρχισε με κομμένη την ανάσα να διαβάζει το γράμμα που θα του έλεγε για τη Ρομίνα, όταν..
(Ρεγγίνα)
2η εκδοχή: ...το παραπονιάρικο γρύλισμα του Πίκο που ασυνήθιστος σε αυτή τη συμπεριφορά τουκυρίου του,απαίτησε όπως κάθε φορά το χάδι του.Δεν είχε διάθεση τούτη τη στιγμή...δεν είχε χρόνο.Έπρεπε να προλάβει,να μάθει,να καταλάβει γιατί οι σκιές ξεπήδησαν πάλι από τη λήθη και το σκοτάδι που τις είχε ξορκίσει,ζωντανεύοντας όσα... (Σπιρτόκουτο)3η εκδοχή:...αγνοώντας προς το παρον οτι η περγαμηνή που κρατούσε τρέμοντας στα χέρια θα του καιγε και την ύπαρξή του με τα γραφόμενά της...

(Χαρά)4η εκδοχή:
Αγνοώντας ότι μια φωτογραφία που ήταν μαζί με την περγαμηνή, είχε πέσει στον σκοτεινό δρόμο. Αυτή η φωτογραφία ήταν η απόδειξη της ενοχής του!!!!!!!!!(Ρένα)
5η εκδοχή:αγνοώντας.. πως αυτό που θα διάβαζε θα του άλλαζε μια για πάντα τη ζωή...Με χέρια τρεμάμενα από την αγωνία ξετύλιξε την περγαμηνη μένοντας έκπληκτος μιας και... (Μάκης)

Ολοκληρώθηκαν και οι 5 εκδοχές!(Περιμένωωωωωωωω τη Χαρά............!)Ώστε η Εμέλια να επιλέξει τώρα ποιά εκδοχή θα κρατήσει. Αυτός που θα επιλεγεί, ξέρει τι θα κάνει....εεεέεεέέ;;;;Άσε! Θα του τα πω στ αυτί!Περιμένουμε..

Δημοσιεύθηκε πάραυτα! Τώρα μόλις ελήφθη, καθώς τώρα έλεγξα την εδώ ..ανεξέλεγκτη κατάσταση. Ήταν εδώ η καλή φίλη Μύρια, και σας άφησα ...ιμπάντο! αλλά τώρα είμαι εδώ. Περιμένω τώρα και καλώ επισήμως την Εμέλια να μας δώσει τις πέντε γραμμές της για να συνεχίσουμε!

Λοιπόν όπως είδατε, η Εμέλια αποφάσισε να συνεχίσει η Ρένα. Οπότε η Ρένα θα περιμένει όλους εμάς - 'οποιον θέλει να συμμετάσχει με εκδοχή. Θ ανεβάζω τις εκδοχές όπως έρχονται έως και την 5η. Τότε η Ρένα θα επιλέξει ποιά από τις επόμενες εκδοχές θα κρατήσουμε και θα συνεχίσει η ίδια με τις πέντε επόμενες προτάσεις της που η τελευταία θα είναι μισοτελειωμένη.
Πάμε;
1η εκδοχή:

...την αντίδραση της Ρομίνας. τη δική της ζωή αφορά, η δική της ζωή θ ανατραπεί αν γίνει γνωστή η ύπαρξη της περγαμηνής, και τη θέση σου όταν καταλάβεις οτι ο αδελφός σου διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο.Με ποιανού το μέρος θα πας με τον αδελφό σου ή με τους διώκτες του; Ποιοί άλλοι γνωρίζουν;...
(Χαρά)

2η εκδοχή..αν πραγματικά εννοούσες οτι η Ρομίνα, η γυναίκα που για χάρη της δέχθηκα όλη την οργή του πατέρα μας αλλά και την αποκλήρωσή μου από την πατρική περιουσία, έδωσε στη Μπέρτα την απόδειξη ότι ευθύνομαι για το θάνατό του ώστε να μπορεί να μ εκβιάζει. Κι αν πιστέψω αυτό το γράμμα, εσύ ο δίδυμος αδελφός μου, που για να καλύψω εσένα πήρα πάνω μου όλη την ευθύνη, κι εσύ ακόμη τώρα κρατάς αποστάσεις, είπε θυμωμένα, και...(Veritas)
3η εκδοχή:..ποιός είναι αυτή τη φορά ο στόχος, αφού έχασα ήδη τη Ρομίνα για πάντα, τον εαυτό μου, το πρόσωπό μου, το όνομά μου, τρία χρόνια τώρα που δηλώθηκα νεκρός για μπορείς εσύ να ζεις φανερά τη μέρα, ενώ εγώ πρέπει να κρύβομαι και μόνο πολύ αργά τη νύχτα μπορώ να περπατώ στους αγαπημένους δρόμους τότε που δεν υπάρχει περίπτωση να συναντήσω κανέναν, μια και κανείς δεν κυκλοφορεί τόσο αργά με τόσο κρύο. Είχα να δω τη Μπέρτα από εκείνο το βράδυ που με παγίδεψε, κι απόψε πετάχτηκε μπροστά μου, σαν να με περίμενε για να.. (Ρεγγίνα)
4η εκδοχή:
...κατά πού στρέφεις τάχατες το θυμό σου. Δεν έκανα ότι μου ζητήσατε ; Δεν βγήκα απ' τη ζωή σας; Δεν τριγυρνάω μονάχος το βράδυ στα σκοτάδια ; Δεν παραιτήθηκα απ' την πατρική μας κληρονομιά ; Ως και απ' τη γυναίκα που αγάπησα μου ζητήσατε να παραιτηθώ ...
Είμαι πολύ περίεργος να δω τι ακόμα θέλετε από μένα και κατά πού στρέφεται η οργή σου...
(quartier libre)5η εκδοχή:....είμαι πολύ περίεργος να δω πού θα φθάσεις...απάντησε εκείνος.Μετά από κάποιες στιγμές αμηχανίας και των δύο,κανόνισαν να συναντηθούν το επόμενο πρωινό και να μιλήσουν...να πάω να μη πάω ρωτούσε τον εαυτό του ο Λέανδρος και δεν μπορούσε να κλείσει μάτι από θυμό και αγανάκτηση.....
(Μινωΐτισσα)

Ρένα μου τώρα μπορείς να διαλέξεις εκδοχή και να συνεχίσεις από την εκδοχή που διάλεξες με πέντε προτάσεις δικές σου, εκ των οποίων η τελευταία θα είναι ατελείωτη.Καλή συνέχεια!
Quartier libre είσαι η επιλεγμένη της Ρένας.
Αυτό σημαίνει ότι περιμένουμε όλοι τη συνέχεια που θα μα στείλει εκείνη σε 5 προτάσεις και μετά ακολουθούν όσοι προλάβουν να στείλουν συμμετοχές για τις 5 εκδοχές. Μετά ταύτα εσύ επιλέγεις ποιά εκδοχή κρατάμε και συνεχίζεις μετά εσύ την πλοκή της ιστορίας με 5 δικές σου προτάσεις κατά τα παραπάνω.
1η εκδοχή:

..μια παγωμάρα απλώθηκε στο δωμάτιο... δεν ήταν ο αέρας της νύχτας, που είχε αρχίσει να βρυχάται και δεν άφησε το τρίξιμο της σκάλας να ακουστεί..... το ακουστικό έμεινε να κρέμεται με την μισοτελειωμένη φράση να αιωρείται.... Η περγαμηνή άλλαζε χέρια ακόμα μια φορά... Θεέ μου σκεφτόταν ο δον Μπαζίλιο πότε θα τελειώσει η κατάρα αυτή που.....(Μία)2η εκδοχή:

..οτι ο Φιορίντος, ο πατέρας της Ρομίνας, ο άσπονδος φίλος και εχθρός του, είναι αδελφός του δικού μας πατέρα, όπως δείχνει το αδιάψευστο πειστήριο της γέννησης που κρατήθηκε μυστικό όσο έπρεπε. Το πειστήριο αυτό, αν πέσει σε λάθος χέρια θα ήταν ικανό να γκρεμίσει σαν χάρτινο πύργο ότι χτίσθηκε ως τώρα, και να τον βυθίσει στην ενοχή για όσα έκανε, ενώ θυσίασε ήδη πολλά, ώστε δεν του αξίζει να τα χάσει όλα..
(Ρεγγίνα)3η εκδοχή:
..και τότε υποχώρησε μ έναν εκκωφαντικό θόρυβο το γείσο του παραθύρου και μπροστά στα πόδια του Λέανδρου σωριάστηκε ..η Μπέρτα, που ως φαίνεται είχε ακούσει όλο το διάλογο.. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ο Λέανδρος σκέφτηκε, τι ακριβώς είχε πει και τί νόημα θα είχε βγάλει, αν διακινδύνευαν την αποκάλυψη της αλήθειας, πριν γυρίσει βλοσυρά να της πει: Τι νομίζεις οτι θα σου κάνω τώρα; κανείς δεν ξέρει οτι βρίσκεσαι εδώ κι έχω μια σειρά ερωτήσεις...
(Veritas)4η εκδοχή:

...φυλαγμένο τόσο καλά και για τόσα πολλά χρόνια...
Και έτσι θα πρέπει να παραμείνει αν δεν θέλεις να δεις τις ζωές των ανθρώπων που αγαπάς
να καταστρέφονται.
(spirtokoyto)5η εκδοχή:
"Θυμάσαι τότε που ακούσαμε τον πατέρα να μιλάει για "αιματοκρύπτη"; Ε; Θυμάσαι;
Θυμάσαι τι γέλια κάναμε γιατί νομίζαμε ότι μιλούσε για τον αιματοκρίτη τής γενικής εξέτασης αίματος που είχε κάνει;
Και όμως δεν είχε κάνει λάθος.
Η κρύπτη κρύβει ματωμένα μυστικά που αν βγουν στο φως του ήλιου πολλοί θα χάσουν τον ύπνο τους και ίσως και την ζωή τους ακόμη.
Την Ρομίνα πρέπει να...

(Χριστόφορος)
Quartier, σειρά σου να διαλέξεις μια από τις εκδοχές και μετά συμπληρώνεις τις 5 προτάσεις - η τελευταία μισοτελειωμένη.Καλή συνέχεια!
Quartier μου.....ανώτερο πάσης προσδοκίας!!!
Αυτές είναι πέντε ωραιότατες προτάσεις συνέχειας επί πέντε, επί πέντε....ότι ακριβώς ΔΕΝ τολμούσα να ελπίσω...
Υπέροχο και σ ευχαριστώ..
Τώρα όποιος θέλει στέλνει σχόλιο με τη δική του εκδοχή συνέχειας κάτω από το κείμενο της Quartier, το οποίο οφείλει να είναι η συνέχεια της τελευταίας μισοτελειωμένης φράσης της και μία ακόμη πρόταση..
To Spirtokoyto να είναι σ ετοιμότητα γιατί θα επιλέξει από τις επόμενες εκδοχές ποιά θα κρατήσουμε και ακολούθως θα γράψει τις πέντε προτάσεις της.
Μετά απ όλα αυτά, θα μου επιτρέψετε να γράψω έναν επίλογο του διηγήματος και ...Τέλος!
Αναμένω...

1η εκδοχή:

Ξέρεις αδελφέ μου πώς εξανεμίστηκε όλη η περιουσία μας, πώς χάθηκε όλος ο πλούτος μας στους πέντε ανέμους; Είναι γιατί ο πατέρας μας για χρόνια έδινε σταθερά μεγάλα ποσά προς έναν παραλήπτη που προφανώς τον εκβίαζε. Ξέρεις τι ανακάλυψα; Η Μπέρτα εκβίαζε τον πατέρα μας με κάποιο μυστικό που..
(zermaze)

2η εκδοχή:
Mia συμφωνία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους πριν από αρκετά χρόνια...δυο αγόρια που είχαν μεγαλώσει μαζί και είχαν δεθεί σαν αδέρφια...ίσως και κάτι παραπάνω...
Η αδυναμία του ενός συμπλήρώθηκε από τον άλλο για να έρθουμε στον κόσμο εμείς Λέανδρε.... Στίγμα μεγάλο για έναν άνδρα ...

Όμως ο έρωτας ορίζει τις καρδιες των ανθρώπων...απρόβλεπτος...και το μίσος πιο δυνατό απο την αγάπη...
Πήρε ο καθένας τα μυστικά του και συνέχισε την ζωή του.
Το φορτίο βαρύ για το πέρεις μαζί σου ...Λίγο προτού φύγει η μητέρα άφησε ....

(Mia)
3η εκδοχή:
.... ανασύνταξε τις δυνάμεις του και είπε στον αδερφό του...

Λέανδρε, ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Αφήσαμε τα μυστικά να ρημάξουν τις ζωές μας. Κανένας μας δεν χάρηκε απλά, καθημερινά πράγματα, γιατί προείχε το καθήκον να διαφυλάξουμε το όνομα της οικογένειας. Ακόμη και τώρα, μεσήλικες πια δεν τολμάμε να σηκώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στον αυταρχικό και υπέργηρο πατέρα μας. Το παιδί σου ενηλικιώθηκε και δεν ξέρει καν την ύπαρξη σου. Έφθασε η ώρα να μπει ένα τέλος και σου ζητώ ......
(Μαριμαρ)
4η εκδοχή:
..τη στιγμή εκείνη, πίσω από την κουρτίνα που παραμέρισε αθόρυβα, ξεπρόβαλε μια σκιά που στον τοίχο στο ελάχιστο φως έδειξε μεγεθυμένη. Ένα στιλέτο άστραψε καθώς σηκώθηκε και με μια κίνηση αιλουροειδούς, ο Λέανδρος απέφυγε το χτύπημα, βλέποντας το πρόσωπο της..

(Τούλα-φατσούλα)

5η εκδοχή:

Η Ρομίνα μου μίλησε για μια διαθήκη που κατέστρεψες επειδή σε αποκλήρωνε και για την αδικία που έκανες σε μένα που με ονομάζεις αδελφό. Μόνο που δεν ξέρεις πως και μόνο που πήρες στα χέρια σου την περγαμηνή αυτή, τη βουτηγμένη σ ένα επικίνδυνο μείγμα δηλητηρίων, ήδη έχει περάσει από το δέρμα μέσα στον οργανισμό σου, και έχεις μόνο ελάχιστη ώρα ώσπου ν αφήσεις την τελευταία σου πνοή εδώ ..αδελφέ μου!

(Veritas)

Σπιρτόκουτό μου, τώρα μπορείς να επιλέξεις εκδοχή και να προσθέσεις σ αυτήν τις 5 προτάσεις σου..
Ακολουθώ εγώ με το ...Τέλος!

Κορίτσια μου και..Χριστόφορε, είμαι πολύ χαρούμενη για την εμπειρία που μοιραστήκαμε, κι έχω να πώ οτι διέτρεξα χάρη σε σας όλες τις αποχρώσεις συναισθημάτων, και μέσα από τη χαλάρωση, το γέλιο, τη δημιουργία, να καταλήξω σε μιά λυτρωτική αίσθηση που ελπίζω να τη μοιραστήκαμε.
Αφού ο στόχος μας δεν ήταν να γράψουμε το καλύτερο διήγημα το οποίο να αγχωθεί προκειμένου να βραβευθεί ως το καλύτερο του αιώνος..., αλλά ήταν να χαλαρώσουμε δημιουργικά και να συσφίξουμε τις σχέσεις μας, να επικοινωνήσουμε, να συνεργαστούμε, όλα αυτά πέτυχαν και με το παραπάνω!

Ευχαριστώ ΠΟΛΎ ΄Όλους τους ταλαντούχους..συγγραφείς!!!
Νομίζω οτι όλοι μαζί το χαρήκαμε..
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την πάντοτε ανταπόκριση στις ιδέες που σκαρώνω και στα σχέδια που ..καταστρώνω!
Χωρίς εσάς, θα έγραφα ένα μονόλογο, μαζί με σας λειτουργεί ομάδα.
Ομάδα είναι συνεργατικότητα, επικοινωνία, αλληλεπίδραση, εμπλουτισμός, συντροφικότητα, διακριτοί ρόλοι και διακριτές προσαρμογές στους ρόλους των άλλων.
Δεν ξέρω τι άλλο να περιμένετε, καθώς εγώ από μένα περιμένω..τα πάντα!!!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 21.09.2011
23:14
Μικρή φωτιά Μεγάλη..
» Ανέμων Δίχτυα

Φύσηξαν όλοι οι αέρηδες μαζί.Έσβησαν τα κεριά του κόσμου.
Μα οι φλόγες τους δεν χάθηκαν.
Έγιναν πεταλούδες.Μια πεταλούδα στροβιλίστηκε αρκετά, τόσο όσο να τρέξει να συντροφέψει το τρεμάμενο κερί απ του σκληρού ανέμου το φύσημα, και να του δώσει πνοή ζωής..
Λίγη καρδιά χρειάζεται, όχι πολλή.
Όλες οι πεταλούδες μπορούν να ανοίξουν τα φτερά τους, να φέρουν αέρα καθαρό, και να κινήσουν ξανά τον μύλο της ζωής.
Λίγη φωτιά χρειάζεται, όχι πολλή.
Να κινηθεί η μηχανή, να εργαστεί η σκέψη.Όλα τα ξερά φύλλα μοιάζουν με φλόγες ακίνητες, που όμως μπορούν ν ανάψουν ξανά.
Μπορούν να γίνουν πεταλούδες!
Όλα τα σβηστά κεριά μπορούν να στεγάσουν μικρές ζεστές ανάσες, κι αυτές μπορούν να γίνουν μικρές σπίθες.
Μικρή σπίθα χρειάζεται, όχι μεγάλη.
Τα χαμένα φτερά μπορούν να γίνουν μικρές ζωντανές φλόγες και ν ανάψουν όλα τα κεριά μέσα μας.
Λίγη ψυχή χρειάζεται, όχι πολλή.
Αυτή η λίγη ψυχή μπορεί νάναι Μεγάλη.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 18.09.2011
19:00
Της Μαρίας λευκά λουλούδια
» Ανέμων Δίχτυα

Ήταν οι μέρες της ξεγνοιασιάς.Μπουκέτο λευκά λουλούδια.Είχαμε τον ήλιο στα μαλλιά, στα μάτια.Είχαμε τον ήλιο στην καρδιά.Η Μαρία αγαπούσε τον ήλιο.Δεκαπέντε του Σεπτέμβρη, μετά του Σταυρού, σταυρωμένη πέταξε και ηλιόλουστη.
Ένα λευκό λουλούδι κόπηκε.Ειρηνική η Μαρία ξάπλωσε πιά ανάμεσα στα λουλούδια.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 16.09.2011
13:12
Σφήκες
» Ανέμων Δίχτυα

Γεμάτα μέλισσες.Μέλισσες ενίοτε.Ενίοτε Σφήκες.Σφήκες μεγάλες με Κεντρί.Κεντρί διάφανο, αλλά Κεντρί.Τι κάνουν τα λουλούδια σου;
Κοιμούνται;Κοιμούνται στον αέρα και κρέμονται.Κρέμονται απ τα πόδια τους ανάποδα.Ανάποδα είναι όλα.Όλα για την εικόνα..Εικόνα ανεστραμμένη. Στραμμένη Λάθος.Λάθος όλα.Όλα κάποτε ήταν σωστά βαλμένα στη θέση τους, χωρίς τις Σφήκες.Σφήκες διάφανες με Κεντρί δεν έβλεπαν ποτέ.Δεν έβλεπαν ποτέ χαλάζι και βροχή, μονάχα ήλιο.Μην είδατε πουθενά τον ήλιο;

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 12.09.2011
00:01
Δρόμοι
» Ανέμων Δίχτυα

Η μέρα των παιδιών και των βιβλίων.Ας μπορούν τα παιδιά να περπατήσουν στους δρόμους των βιβλίων, να διακρίνουν τους δρόμους της σκέψης, και να βρουν τους δικούς τους δρόμους.Κι εμείς ας ανάβουμε το φως.
Ας υπάρχει ένα φως αναμμένο για να βλέπουν τα κρυμμένα στις γραμμές, μικρά μαύρα σημάδια που χαράζουν δρόμους σε απέραντες κοιλάδες από άσπρο χαρτί.Ας υπάρχει ένας φωτεινός σηματοδότης για τα μικρά μαύρα κατάρτια που ανοίγουν δρόμους σε θάλασσες κι ωκεανούς χωρίς όρια.Τα παιδιά μπορούν να τρέξουν μ ανάλαφρα πόδια πάνω στην εμπειρία των μεγάλων, αγνοώντας την επιδεικτικά.Δεν τους ενδιαφέρει.Δεν έχουν την εμπειρία και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να την αποκτήσουν παρά μόνον τα γδαρμένα γόνατα. Κανείς δεν ωφελείται από την εμπειρία κανενός. Θα χαράξουν τη δική τους εμπειρία με γυμνά πόδια και χαρούμενη άγνοια, γιατί έτσι γίνεται πάντα.Και των γονιών μας τα παιδιά έτσι έκαμαν...και γιαυτό το ξέρουμε καλά, απ τις αναμνηστικές ουλές σ ευαίσθητα δάχτυλα.Προβλέπουμε διορατικά τις πληγές της απειρίας των παιδιών,αλλά αυτές θα γίνουν.Η Εμπειρία χωρίς ουλές επουλωμένων γνώσεων δεν έρχεται. Η Γνώση είναι Επώδυνη διαδικασία.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 08.09.2011
10:58
Ξεφλουδίζοντας τους καρπούς..
» Ανέμων Δίχτυα

Για να δούμε τι μαζέψαμε απ αυτό το καλοκαίρι..Κοχύλια και βότσαλα, αρώματα και χρώματα,
εικόνες και λόγια..Για να δούμε τι άξιζε να φυλαχτεί και τι αναθεωρήθηκε και άρα πρέπει να μας αδειάσει το χώρο;
Δυό μήλα ίδια, το ψέμα και η αλήθεια.
Πρέπει να ξεφλουδίσεις τον καρπό για να δεις πότε είναι σάπιος.Και μετά πρέπει να διασώσεις την ψυχή απ όλα τα σάπια.Μοιάζουν τόσο πολύ στην όψη. Διαφέρουνε στην κόψη.
Το ψέμα κόβει και αιμορραγεί.
Η αλήθεια κόβει και προστατεύει.
Καίει και ασφαλίζει.
Σε μια γωνιά ένα τετράδιο που λες και γέμισε με παραστάσεις.
Χαράχτηκαν τα λόγια μέσα του. Είχαν το λόγο τους.
Κάποια χαράχτηκαν με κόκκινο μελάνι, για να μην τα πλησιάσουμε ξανά ποτέ. Αποδείχθηκαν ψευδή τα χρώματά τους. Θαμπώνουν τα λευκά, λερώνουν τις δαντέλες μας.Κάποια Πολύτιμα στο άγγιγμα και στη Γνώση τους.Ήταν αληθινά μαργαριτάρια μέσα στ όστρακο.
Διασώζονται εκεί μέσα ακόμη στον καθάριο βυθό τους.

Τι απέμεινε;Όλα τα ψέμματα χωρίς τα περίτεχνα στολίδια τους.
Όλες οι γνήσιες ομορφιές χωρίς προσμίξεις.Τι απέμεινε;Ένας καθρέφτης που καθρεφτίζει τ Αληθινά,
και τα πολλαπλασιάζει σε μιά αγκαλιά από γνήσια ροδοπέταλα.. Γέμισε με άρωμα ο τόπος.Με τις σκιές ποιος κάθεται πια ν ασχοληθεί;
Ένας θησαυρός είναι στο σεντούκι μας, από εκείνα που αγνοούσαμε κι όμως, μέσα από το βίωμα και την εμπειρία που ξεφλουδίζει τον καρπό, τώρα αναπαύονται στα χέρια μας μέσα σε πλούσια σοδειά.

Καλό φθινόπωρο της σποράς..

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 07.09.2011
11:21
Κι ένας απόηχος Κερκυραϊκός..
» Ανέμων Δίχτυα

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 05.09.2011

22:34

"Ανατολίτικες συνήθειες" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Κ΄)

» Ανέμων Δίχτυα

Κέρκυρα, 04.09.2011
12:23
"Κωνσταντινούπολη" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Θ΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Μακέτα ναού Αγίου Ιωάννη

Αγία Σοφία

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 03.09.2011
11:43
"Σμύρνη" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Η΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Το σαλόνι του ξενοδοχείου στη Σμύρνη.Μετατράπηκε σε εκκλησία..

Αυτά τα σημεία έγιναν η Κόγχη του Ιερού για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας την Κυριακή 21 Αυγούστου 2011

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 02.09.2011
14:35
"Σμύρνη" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Ζ΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Πέργαμος

Πέργαμος

Πέργαμος- Ασκληπιείο

Έφεσος

Έφεσος

Συντριβάνι Τριάν Έφεσος

Έφεσος- Βιβλιοθήκη του Κέλσου

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 01.09.2011
11:14
"Σμύρνη" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Ε΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Σμύρνη

Σμύρνη

Δείτε εδώ!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 30.08.2011
14:37
"Γιαγιά Ζεχρά - Αϊβαλί" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Δ΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Εκκλησία των Παμμέγιστων Ταξιαρχών..ή ότι απέμεινε..

Γιαγιά Ζεχρά η Τουρκοκρητικιά

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 29.08.2011
13:46
"Ελληνικά σπίτια - Αϊβαλί" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Γ΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Πόρτες κλειστές

Κομψοτεχνήματα του δρόμου

Πωλείται η ψυχή μας;;

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 27.08.2011
13:32
"Άη Γιώργης - Αϊβαλί" Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Β΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Άη Γιώργης- τώρα τζαμί

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 26.08.2011
00:41
Ταξίδι στη Μνήμη (Μέρος Α΄)
» Ανέμων Δίχτυα

Επέστρεψα μόλις απ την Ανατολή...Θα σας πάρω μαζί μου, καθώς θ ακολουθήσουν επί μέρους αναρτήσεις με τις πιο έντονα χαραγμένες παραστάσεις, βίντεο, και τις επόμενες μέρες θα σας έχω και μια ταινία με τις φωτογραφίες.

Εδώ είναι το Τσανάκαλε, ή αλλιώς η πύλη μεταξύ Δύσης και Ανατολής.Με την πλάτη στη Δύση περάσαμε στην Ανατολή για να γνωρίσουμε έναν άλλο κόσμο, εντελώς διαφορετικό, που όμως τα Ελληνικά Ίχνη είναι αλλού βαθειά και σκαλισμένα στο μάρμαρο, στην Τροία, την Πέργαμο, το Ασκληπιείο, την Έφεσο, αλλού αγκυροβολημένα στη Μνήμη, στα Βουρλά, στο Αϊβαλί, αλλού χαραγμένα μ αίμα, στη Σμύρνη, στην Αγιά Σοφία, αλλά στερεωμένα πάντα στην Πίστη.

Πέργαμος- Ασκληπιείο

Κάναμε ένα οδοιπορικό, ένα προσκύνημα. Αγγίξαμε τις Μνήμες.

Αγία Τριάδα- Αϊβαλί

Ήταν ένα πολύ πλούσιο ταξίδι, γεμάτο εμπειρίες και μπαχαρικά.Ορισμένα πιο καυστικά απ ότι έπρεπε, αλλά όπως όλα τα καυστικά, είναι αναγκαία για το σκάλισμα της Εμπειρίας καθώς όλα, μα όλα είναι μια εκπαιδευτική διαδικασία πολύτιμη.Τα μάτια δακρύζουν αλλά καθαρίζουν.Η "όραση" πλέον είναι καλύτερη.Θέλησα να το προσεγγίσω με την ψυχή.

Παναγία στο Αϊβαλί

Το σπίτι του Ηλία Βενέζη στο Αϊβαλί

Το σπίτι του Γιώργου Σεφέρη στα Βουρλά

Έφεσος

Όλα είναι μια Συνάντηση.Το Αϊβαλί του Κόντογλου και του Βενέζη, τα Βουρλά του Γιώργου Σεφέρη, η Σμύρνη με τους λουλουδιασμένους τάφους, η Κωνσταντινούπολη, οι Βλαχέρνες, το Μπαλουκλί, το Πατριαρχείο, και τέλος κι αρχή πάντα η Άγια Σοφιά- η Συνάντηση με την καρδιά μας.
Και οι άνθρωποι.Οι δικοί μας και οι άλλοι.Εμείς και οι "ξένοι". Πάντοτε αυτό το δίπολο, στο τότε και στο τώρα.Υπάρχει ένα θέμα με τα ονόματα. Σχεδόν ποτέ δεν εκφράζουν την ουσία.Σημασία έχει να μπορείς να δεις καθαρά το καλό και το κακό, ανεξάρτητα από το αν είναι δικό σου ή ξένο..Συναντήθηκα με τους ξένους. Είδα γιατί διαφέρουμε. Αλλά είχε πολύ ενδιαφέρον να τους κοιτάξω στα μάτια.Παρατήρησα προσεκτικά τους εχθρούς.Εχθροί είναι εκείνοι που επιλέγουν να είναι τέτοιοι.Εχθροί είναι εκείνοι που δεν σε κοιτάζουν στα μάτια. Απλώς οπλοφορούν. Τους κοιτάς εσύ και είναι πολύ σημαντικός φεγγίτης..Αν γνωρίζεις καλά ποιός είσαι, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι από τους "ξένους" ούτε από τους "εχθρούς". Έχουν αυτοί.. Φοβούνται ήδη μέσα τους, κι αν σε κοιτάξουν αληθινά μέσα στα μάτια, υπάρχει ελπίδα ν αλλάξουν..όνομα.

Είσοδος Τοπ Καπί

Θρόνοι σκεπασμένοι με πολύτιμους λίθους στο Τοπ Καπί, μια ατέλειωτη σειρά ακονισμένα μαχαίρια με χρυσές λαβές, πλούτος μετά τρούλου, και που βρίσκονται τα ίχνη αυτής της αιματοχαρούς δίψας;Αυτό που προβάλλεται ως δύναμη, είναι στην πραγματικότητα το μεγαλειώδες πάθος της εξουσίας,η κραυγαλέα έκφραση της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, δυσανάλογη πάντα με το πραγματικό ανάστημα.Η Δύναμη είναι υπόθεση Εσωτερική.Εκείνος που έχει μέσα του Ψυχή ξέρει να παλεύει μαζί της.

Αγία Σοφία

Αγία Σοφία

Θα είμαστε πάντοτε οι λίγοι.Θα είμαστε λιγότεροι αν είμαστε μεταξύ μας ξένοι ή εχθροί.Αγαπώ την Ειρήνη.Κάθε πόλεμος είναι ήττα ακόμη και γιαυτόν που νίκησε.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 13.08.2011
20:24
"Η Ομορφάσχημη" της Ναταλίας Καποδίστρια
» Ανέμων Δίχτυα

Είχα πει ότι θα σας έχω για την «Ομορφάσχημη» οπτικοακουστικό υλικό, και ..συνήθως εκπληρώνω ότι..απειλώ! Συνήθως και όχι πάντα!Λόγω κωλύματος, δεν σας έχω βίντεο της παράστασης,  αλλά ίσως πιο καλά, καθώς η μαγεία διατηρείται ατόφια και δεν εξαρτάται από τον ερασιτεχνισμό του.. βιντεολήπτη.Σκοπεύω όμως να  σας το..ζωγραφίσω (αυτή η..απειλή θα πραγματοποιηθεί!), όσο μου επιτρέπουν τα διαθέσιμα χρώματα και πινέλα.. Εσείς να συμπληρώσετε ο καθένας τη δική του Γερτρούδη Στερν.  Όλες είναι αληθινές!Θα σας πω όμως ποια είδα εγώ. Κάθε βλέμμα έχει το..χρώμα του, φανταστείτε πόσες μαγικές οπτικές ακόμα μπορεί να αντικατοπτρίζονται σ αυτό τον καθρέφτη.. Γιατί περί ενός πολυεδρικού καθρέφτη πρόκειται, με πολλές αντανακλάσεις και κρυμμένες λάμψεις.Κατ αρχή ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: Δεν είμαι κριτικός θεάτρου! Δεν κατέχω την επιστημοσύνη του χώρου. Είμαι απλώς, ερασιτέχνης θεατής. Καταλαμβάνω ένα μικρό χώρο στα δεξιά ή στα ζερβά του μέσου θεατή κινούμενη μέσα σ αυτές τις συντεταγμένες, και, εκπροσωπώντας μόνον τον..εαυτό μου.
Ήταν μια παράσταση ενός προσώπου. Παρά ταύτα είδα πολλά πρόσωπα να παρελαύνουν στη σκηνή, είδα τις σκιές τους να μεγαλώνουν και και να μικραίνουν μαζί με τις διάφανες αγωνίες τους, να συναντιούνται με τις σκιές των δέντρων και να διαλύονται με το σβήσιμο μιας άγνωστης μελωδίας. Γνωρίστηκα με κάποια από αυτά τα πρόσωπα. Είδα τις εκφράσεις τους, τα συναισθήματά τους, τις αποχρώσεις των συναισθημάτων τους.Φιγούρες με θροΐζοντα  λεπτά υφάσματα που είχαν δική τους χορευτική κίνηση σαν να υπάκουαν σε μυστική χορογραφία. Μερικές πτυχές τους  μου ήταν εξαιρετικά οικείες και κάποιες εξαιρετικά ανοίκειες αλλά καθώς  πλησίαζαν, διέκρινα τόσο πολλές αποχρώσεις  έντασης στα βασικά τους χρώματα ενώ ανάμεσά τους πλανιόταν η μουσική εκκωφαντική ή σιγανό ψιθύρισμα αλήθειας,  ως τα ενδότατα της ακοής.Η σκηνή ήταν ο κήπος των παλιών ανακτόρων ενώ απέναντι βλέπει κανείς  από τη μια πλευρά του ψηλού τοίχου(της Πινακοθήκης τώρα) τη σκάλα που κατεβαίνει ως τον κήπο.  Γύρω  από την «σκηνή»,  συστάδες δέντρων, λουλούδια και θάμνοι, ενώ το μουράγιο από τη μία πλευρά  έφερνε κάτι από την αρμύρα της θάλασσας, με το βραδινό αεράκι, ή μήπως ήταν απ αλλού η ανατριχίλα..κάποιες στιγμές που στην άκρα σιγή κορυφωνόταν η ένταση.. Από την άλλη πλευρά δεσπόζουν επιβλητικά μέσα από τις σκιές οι ψηλοί τοίχοι που στη μια άκρη έφτιαχναν αυτοσχέδιο θεωρείο των αιφνιδιασμένων που περνώντας από το περιστύλιο έβλεπαν ξαφνικά μπροστά τους μέσα στις φυλλωσιές,  τη σκηνή ενός θεάτρου σε εξέλιξη.. Όλος ο μυρωμένος κήπος ήταν η σκηνή, και οι θεατές ήμασταν μέρος της .  Το σκηνικό ήταν μόνο ένας προβολέας που παρακολουθούσε με φωτοσκιάσεις τις  στιγμές, και μια μόνη καρέκλα. Λιτό, αφαιρετικό και πλούσιο.  Πως όμως εγώ είχα την αίσθηση οτι παρακολούθησα μια μεγάλη ταινία,  ένα έργο με πολλά πρόσωπα να κινούνται επί σκηνής, λίγο πριν χαθώ μέσα στην ατμόσφαιρά της  και χαθώ εκεί μαζί με την ηρωίδα, καθώς τα όρια κάποια στιγμή έγιναν δυσδιάκριτα.Η σκηνή κατά τόπους μεταμορφωνόταν, άλλαζε σχήματα, χρώματα, γινόταν μια σειρά από αλλεπάλληλα δωμάτια, ερείπια της εγκατάλειψης, ή ουρανός με σύννεφα- κάστρα,  και κελιά, ανακριτικά γραφεία που γέμιζαν ανθρώπους που είχαν χάσει το δρόμο τους, κι εκείνους που ήλπιζαν να τον βρουν..
Ξαφνικά  η σκηνή γινόταν θορυβώδης, με  επέλαση στρατιωτών των οποίων οι στολές είχαν ζωηρά χρώματα, αποχρώσεις  και  ρυτίδες  που αυλάκωναν τα πρόσωπά τους, συγκρούσεις  και συναισθήματα. Αίφνης το σκηνικό άλλαζε σε δρόμους σκονισμένους και οχλοβοή ανθρώπων σε διωγμό, λίγο πριν μετατραπεί σε φυλακή υψίστης ασφαλείας και σε κελί απομόνωσης. Εκεί ζωγραφίστηκε η απόγνωση :Ζωγραφικοί πίνακες που γέμιζαν όλους τους τοίχους. Τα σύννεφα ζωγράφιζαν κάποιες ακτίνες ήλιου  και τα κάστρα υπόσχονταν την απόδραση. Και μετά άνοιγαν δρόμοι της ερημιάς της περιπλάνησης, της σκληρότητας και του ευτελισμού που μπορεί ωστόσο να έχει περισώσει κάτι από το Σεβασμό του ανθρώπινου Προσώπου. Αυτά τα πρόσωπα τα γνώρισα μέσα από τις αδυναμίες τους, μέσα από τις απρόβλεπτες εκφράσεις τους, μέσα από τις αγωνίες που διέτρεχαν τη διαδρομή μεταξύ του Φόβου και της Ελπίδας. Κι είναι συχνά μεγάλη αυτή η διαδρομή και γεμάτη σκιερές γωνίες και κρυμμένες αντιστάσεις.Τόσα πρόσωπα σ ένα μόνο Πρόσωπο..
Μεμιάς το σκηνικό αλλάζει και γίνεται τρυφερό, το πιο τρυφερό που μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε δαντελένια ζιπουνάκια που βρέθηκαν για ν αγγίξουν μία πονεμένη, όσο και εύθραυστη επιδερμίδα  διάφανη με δυσανάλογο ψυχικό σθένος σε έξαρση όλων των ψυχικών μηχανισμών επιβίωσης. Εκείνο που δεν πεθαίνει ποτέ, όταν όλα πεθάνουν,  είναι η Ελπίδα.
Γνωρίστηκα με τη Γκρέτα - « το Γερτρούδη είναι πράγματι ένα συνηθισμένο όνομα». Η Γκρέτα δεν είναι ένα συνηθισμένο πρόσωπο. Η Ναταλία επίσης. Η Γκρέτα της είχε την κατάλληλη  ιδιοσυστασία που της επέτρεπε ν ακροβατεί εντός και εκτός ορίων με θαυμαστή ευελιξία και σιγουριά.
Τη γνώρισα, όσο μου το επέτρεψε,  σε οριακές καταστάσεις  Συνάντησης  με   τον αληθινό  πυρήνα της ύπαρξής της, ενώ κάθε φορά αναγκαζόταν να θυσιάζει ατόφιες γωνιές της ύπαρξης στο βωμό της ανάγκης, και στη συνέχεια να θεραπεύει τρυφερά τους ακρωτηριασμούς της  μέσα σε άφατο πόνο χωρίς να μιλήσει ποτέ γι αυτόν. Για να πλησιάσει ενδοσκοπικά τον απρόσιτο εαυτό, για να φθάσει στην κάθαρση του προσώπου, χρειαζόταν η  Γενναιότητα της Απόφασης.Έπρεπε να  σπάζει διαδοχικά όλα τα προσωπεία - μια σειρά  οστράκινα σκεύη να τα συντρίβει, προσεκτικά μήπως αγγίξει τραυματικά  με οδυνηρό τρόπο την ψυχή της και ταυτόχρονα αντικρίζοντας κατάματα  τους Φόβους της ..Η Γκρέτα έχει χάσει τη ζωή της. Έχει αναγκαστεί  να αποστερηθεί κάθε άμυνας. Φοβάται μήπως δεν έχει τίποτα πια να χάσει. Της αρέσει να βλέπει τις ζωές των άλλων, να τις περιεργάζεται  στερεοτυπικά  χωρίς να τις αγγίζει πραγματικά, προκειμένου να περάσει το φράγμα  και ν αγγίξει τη δική της ζωή..  Ανάλαφρα, ως να μη είχε ενσυναίσθηση , με τη Σκέψη να έχει βυθιστεί την ίδια στιγμή στο  Νου και στην Καρδιά  ενώ  ρίζωνε στο έδαφος με στυλωμένα τα εύθραυστα πόδια της, εκεί που έπρεπε να είναι φτερά.Έμοιαζε τραγικό  πορτραίτο, που είχε διαφυλάξει ωστόσο ένα καθαρό φως στο βλέμμα και ακόμη και όταν άγγιζε  το έσχατο σημείο θησαύριζε απολύτως την Αξιοπρέπεια, το Σεβασμό και την Ελευθερία. Σπάνια συστατικά ικανά να προσδώσουν ψυχή στη νεκρή φύση. Η Γκρέτα διέτρεξε τη ζωή της κυνηγημένη από τους ανθρώπους, αγκαλιάζοντας τους ανθρώπους, μη παραδίδοντας την ψυχή της στον αφανισμό μη επιτρέποντας την αποσύνθεση του ανθρώπινου προσώπου της  προκειμένου να μη διαλυθεί, αξιοποιώντας τις εφεδρείες δύναμης δίνοντας πλούσια εκείνο που δεν είχε πάρει.

Θα σας πω μόνον κάτι:Η Γκρέτα και η Ναταλία αλληλοδέθηκαν αξιοθαύμαστα στη σκηνή , μία τέτοια δυναμική συγκερασμού, μέσα από την ύψιστη υποκριτική τέχνη της δεύτερης, που έδωσε Ψυχή στο κείμενο και Πρόσωπο στην πρώτη. Αυτή την παράσταση όπου την πετύχετε, να πάτε να τη δείτε!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 12.08.2011
23:52
Παράκληση στο Κερκυραϊκό ιδίωμα από τους Corfu Voices
» Ανέμων Δίχτυα

Καθημερινά οι ακολουθίες ψάλλονται από διαφορετικούς χορούς ψαλτών ή χορωδίες. Εδώ είναι η παράκληση του Αγίου Σπυρίδωνος στο Κερκυραϊκό ιδίωμα από τους Corfu Voices.Επέλεξα τη συγκεκριμένη ως πρώτη μεταξύ ίσων.. ανάμεσα σε όλες τις υπέροχες αποδόσεις.(Τυχαίο;Δεν Νομίζω!)
Ήταν χθες από τις 11.00μμ ως την 01.00πμ.
Αναδημοσίευση από εδώ

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 11.08.2011
20:09
Συμβαίνει πάντα στις Έντεκα τ Αυγούστου..
» Ανέμων Δίχτυα

Όπως κάθε χρόνο, κάθε Αύγουστο, λίγο πριν από το Πάσχα του καλοκαιριού- το Δεκαπενταύγουστο της Παναγίας, εδώ στην Κέρκυρα συμβαίνει ένα "Λαμπρό Πάσχα"-μια γιορτή που κρατάει τρία μερόνυχτα. Ο τριήμερος εορτασμός σε ανάμνηση της λύτρωσης του νησιού από τους Τούρκους την 11η Αυγούστου 1716.
Μας κρατάει σ εορταστικό, λατρευτικό, πανηγυρικό παλμό, ότι και να συμβαίνει..

Ο Άγιος μας, ξεκινάει από το καντούνι Του, περνάει από την οδό Φιλαρμονικής, διασχίζει την Πίνια, τις Καρντελάκουες, περνάει από Ευγενίου Βουλγάρεως, Καποδιστρίου, παλιό Φρούριο, Πύλη Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, και Λιστόν, διαβαίνει κι ευλογεί το λαό του που στέκεται ενώ οι φιλαρμονικές αφιερώνουν σ Εκείνον τις μάρτσιες της Ημέρας, κι επιστρέφει στη Θύρα Του. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες, στεκόμαστε απέναντί Του, να ψιθυρίσουμε καημούς, χιλιάδες μυστικά, κι ένα μικρό "ευχαριστώ", που στέκεται Εκείνος μέρα και νύχτα δίπλα μας, εκεί στη μέση τση Χώρας. Και δίπλα στην καρδιά μας.
Χρόνια Πολλά σ όλους!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 08.08.2011
00:19
«Η ομορφάσχημη» με τη Ναταλία Καποδίστρια
» Ανέμων Δίχτυα

ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΙΩΝ    Κήπος Παλαιών Ανακτόρων   «Η ομορφάσχημη»                  Θεατρική διασκευή της ομώνυμης νουβέλας του Νίκου Καχτίτση
                                                                                                                                                                                                                                                                                         (θεατρικός μονόλογος) θεατρική διασκευή, σκηνοθεσία, κοστούμι, ερμηνεία:
Ναταλία Καποδίστρια

12 Αυγούστου 2011,                     ώρα έναρξης: 21.00 μ.μ

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου …Ένα απόγευμα, κάποια χρόνια, μπορεί λίγα αλλά μπορεί και πολλά, μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε ένα καφενείο μιας πόλης της Ευρώπης , η Αυστριακή Εβραία, Γερτρούδη Στερν, μιλάει σε έναν άγνωστο για την ιστορία της ζωής της.
Η απροσδιόριστης ομορφιάς Γκρέτα- έτσι προτιμάει να τη φωνάζουν- θα ξεδιπλώσει, με πολύ αλήθεια και αρκετό ψέμα, την διήγησή της, ακροβατώντας με μοναδική αμεσότητα πάνω σε μπορεί να την έχει πονέσει, να την έχει τσακίσει... αλλά και σε ό,τι την έχει κρατήσει ακόμα ζωντανή. Με χαμόγελο και αφοπλιστική ειλικρίνεια, προσκαλεί τον άγνωστο ακροατή της, στο δωμάτιό της για μια νύχτα, που θα μπορούσε, ίσως και να είναι από τις τελευταίες της.

Λίγα λόγια για τον Νίκο Καχτίτση και το έργο του

Γεννήθηκε το 1926 στην Γαστούνη της Ηλίας. Κατά την νεανική του ηλικία στην Πάτρα, ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών. Το 1952, μετά την αποστράτευσή του, μετανάστευσε στο Καμερούν, όπου εργάστηκε ως λογιστής. Το 1956, ύστερα από πρόσκληση της μετέπειτα συζύγου του Θάλειας, μεταναστεύει στο Μόντρεαλ του Καναδά, και το 1962 αποκτούν τον γιό τους, τον Θωμά. Στο Μόντρεαλ, εργάστηκε σε διάφορες θέσεις, όπως διερμηνέας στα δικαστήρια, υπάλληλος σε ταξιδιωτικό γραφείο κ.α. Ο Καχτίτσης ήταν φανατικός αναγνώστης της λογοτεχνίας και λάτρης μεταξύ άλλων, του Προυστ, του Κάφκα και του Ντε Κουίνσυ. Υπήρξε δεινός αλληλογράφος, τα χρόνια του Καναδά ιδίως, βρήκε σημαντικότατη εκφραστική διέξοδο μέσα από την σύνταξη εκατοντάδων, συνήθως πολυσέλιδων, επιστολών προς φίλους και γνωστούς. Κυριότεροι αποδέκτες υπήρξαν ο Γ. Παυλόπουλος, ο Τ. Σινόπουλος και ο Ε.Χ. Γονατάς. Με εκδόσεις που τύπωσε ο ίδιος και άρθρα στην παροικιακή εφημερίδα «Ελληνοκαναδικό Βήμα» εναντιώθηκε στη Δικτατορία του 1967. Τον Μάιο του 1970, χτυπημένος από λευχαιμία, επιστρέφει στην Ελλάδα, όπου και πεθαίνει. Δημοσίευσε τα ακόλουθα έργα : «Ποιοι οι φίλοι» (1959), «Η oμορφάσχημη» (1960), «Το ενύπνιο» (1960), «Ο εξώστης» (1964), «Η περιπέτεια ενός βιβλίου» (1965) και «Ο ήρωας της Γάνδης» (1967). Οι ήρωές του διακατέχονται από μια συνεχή αγωνία και ένα άγχος που τους συνθλίβει. Όλοι, λίγο- πολύ, κατατρύχονται από το παρελθόν τους που για κάποιους είναι τραυματικό, ενώ για άλλους συνδέεται με ένα πλέγμα ενοχών γύρω από ανομολόγητες πράξεις. Η μεταθανάτια αναγνώριση του Νίκου Καχτίτση ήρθε με την επανέκδοση όλων των πεζών του και με την παρουσίαση αφιερωμάτων σε γνωστά ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά. Το σύνολο του έργου του πρόκειται να επανεκδοθεί από τις εκδόσεις «Κίχλη». Στην Ομορφάσχημη ο συγγραφέας διηγείται, σε μορφή επιστολής που απευθύνεται σε φίλο, την ιστορία της Γερτρούδης Στερν, Αυστριακής Εβραίας, όπως, υποτίθεται, την έχει ακούσει από την ίδια. Η ομορφάσχημη, γνήσιο τέκνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, βλέπει τη ζωή της να συμπαρασύρεται στη δίνη του πολέμου και να υφίσταται δραματικές ανατροπές.

Μικρό βιογραφικό σημείωμα της Ναταλίας Καποδίστρια.

         Η Ναταλία, κόρη του Βιάρου-Αυγουστίνου Καποδίστρια, κατάγεται από την Κέρκυρα. Μελέτησε κλασικό και σύγχρονο χορό και είναι αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Εργάζεται στο θέατρο από 1987. Έχει συνεργαστεί με το «Αμφιθέατρο» του Σ. Ευαγγελάτου, το «Εθνικό Θέατρο», τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου, Πάτρας και Καλαμάτας, το «Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας», το «Θέατρο του Νότου», το «La Mama Theatre Of New York», το «Festival d’ Avignon», το «Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν» και με θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, στην Αθήνα και την περιφέρεια.    Έχει συνεργαστεί με τους σκηνοθέτες Αλέξη Μινωτή, Μ. Λυμπεροπούλου, Γ. Χουβαρδά, J.Lassalle, Π. Μιχαηλίδη, R. Jett, Κ. Αρβανιτάκη κ.λπ., σε κείμενα των Ευριπίδη, Αισχύλου, Α. Στρίντμπεργκ, Χ. Πίντερ, Γ. Χειμωνά, Α. Στάικου, Ρακίνα, Φ. Ντοστογιέφσκι, Β. Κατσικονούρη, Α. Καμύ, Σ. Μπέρκωφ, Δ. Κεχαίδη, Μ.Ν. Γκελντερόντ, O.Σαίξπηρ κ.λπ. ‘Έχει πρωταγωνιστήσει στις τηλεοπτικές παραγωγές «Η Ζωή του Αττίκ» (ΝΕΤ), «Τα Ψάθινα Καπέλα» (ΝΕΤ) (πάνω στο ομώνυμο διήγημα της Μ. Λυμπεράκη), «Ο Κακός Βεζύρης» (ΜΕGA) και έχει εμφανιστεί σε αρκετές παραγωγές της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης. Έχει συνεργαστεί στον κινηματογράφο με τους σκηνοθέτες Β. Βαφέα, Μ.Ηλιού, Τ.Μπουλμέτη, P.A.Meier, Γ. Ζερβουλάκο, Γ. Κορδέλα, Α. Αλεξίου, A. Davis κ.λπ.
Στην Κέρκυρα, έχει συμμετάσχει σε εκδηλώσεις οργανωμένες από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, το Κέντρο Unesco του Ιονίου και από άλλους πολιτιστικούς φορείς, με ομιλίες και απαγγελία ποιητικών και λογοτεχνικών κειμένων. Την περίοδο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2010 και Φεβρουαρίου 2011 συνεργάστηκε με την κυρία Μαρία Μελέντη, υπεύθυνη της Πινακοθήκης του Δήμου Κερκυραίων, στα πλαίσια των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, πάνω στην δράση «Ένα Σάββατο- παραμύθι». Τέλος, έκανε την εμφάνιση της στα εικαστικά δρώμενα, το 2008 παρουσιάζοντας την πρώτη ατομική της έκθεση σε ακουαρέλα, στην γκαλερί ARTOWER της Αθήνας. Το 2010 συμμετείχε σε ομαδική έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών στην Βοστώνη των Η.Π.Α., και την Άνοιξη του 2011 στην ομαδική έκθεση Νέων Κερκυραίων Ζωγράφων, στην Πινακοθήκη του Δήμου Κερκυραίων.


Η ίδια η Ναταλία λέει για το πρώτο "άγγιγμα", την πρώτη εμπειρία επαφής της με το κείμενο:
"Όταν πρωτοδιάβασα το κείμενο του Νίκου Καχτίτση, ένοιωσα την επιθυμία να δω την ηρωίδα του, την ομορφάσχημη Γερτρούδη Στερν, πάνω στην σκηνή : ζωντανή… να μιλάει,να χειρονομεί, να εκφράζεται. Ένα στοίχημα με τον εαυτό μου και τις ως τώρα «αποσκευές μου», ως ηθοποιός και ως άνθρωπος. Είναι ιδιαίτερο πολύ το κείμενο του Καχτίτση, όπως όλη η γραφή του. Πρόκειται για ένα κείμενο αιρετικό, έτσι το έχουν χαρακτηρίσει, με σκανδαλώδη προφορικότητα και αμεσότητα τόσο για τον αναγνώστη, αλλά ακόμα περισσότερο, για τον ηθοποιό που το θα φέρει στο φως της σκηνής.
Θα το χαρακτήριζα σαν μια παρτιτούρα ανεξάντλητων δυνατοτήτων - προοπτικών ερμηνείας και παρουσίασης σκηνικής … είναι προσωπική υπόθεση το πόσο θα καταδυθείς σαν ερμηνευτής, αλλά και σαν θεατής, ακόμα, στο κόσμο του Καχτίτση… Πάνω απ’ όλα όμως, αυτό που με συγκίνησε την δεδομένη χρονική στιγμή και, έτσι και, πήρα την απόφαση ασχοληθώ με το ανέβασμα της «ομορφάσχημης», είναι η ολοφάνερη άρνηση του Καχτίτση να ηρωοποιήσει την πρωταγωνίστριά του, αν και πιστεύω θα του ήταν ιδιαίτερα εύκολο, καθώς όπως πληροφορούμαστε από την αλληλογραφία του, η Γερτρούδη Στερν, μπορεί και να ήταν υπαρκτό πρόσωπο και ο Καχτίτσης ίσως και να την είχε συναναστραφεί… … Περισσότερο από κάθε άλλη φορά νοιώθω, πως πάνω απ’ όλα, θα ήταν ενδιαφέρον, αν όχι χρήσιμο, το να σκύψουμε με απλότητα , χιούμορ , κατανόηση και πολύ αγάπη πάνω από το «κουβάρι» του δικού μας του εαυτού … έτσι κάπως, όπως φαντάστηκα την δική μου ομορφάσχημη να σκύβει το κεφάλι ,με συστολή αλλά και ανεξάντλητη διάθεση επικοινωνίας, και με χαμόγελο να μας λέει : … με συγχωρείτε, θα ήθελα λίγο από τον χρόνο σας, για να «κρατηθώ»…
Ναταλία Καποδίστρια

Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ, μετά από αυτή την "πρόγευση " που έχει ήδη σαφή προοπτική ενδοσκόπησης και αντλεί ψήγματα αυτοσυνειδησίας, ανυπομονώ να γνωρίσω τη Γκέρτα, μέσα από την Ερμηνεία της Ναταλίας.
Αισθάνομαι οτι θα μου διακινήσει εσωτερικά ισχυρά συναισθήματα, καθώς μοιάζει να ταξιδεύει μέσα από ωστικά κύματα περιπέτειας του Νοήματος, πριν οδηγηθεί στο τέλος του Ταξιδιού, ή μήπως στην αρχή; Θα επανέλθω με οπτικοακουστικό υλικό, οπωσδήποτε!

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 05.08.2011
00:21
Η Σκέψη είναι Συνάντηση.
» Ανέμων Δίχτυα

Το τηλέφωνο έμεινε ανοιχτό.Δεν χρησιμοποιείται πια.
Πολλή βροχή και θάμπωσε κι αυτό το καλοκαίρι. Το χέρι της ψυχής γράφει.
Η ενδοεπικοινωνία χρησιμοποιεί άλλο όχημα.Η Σκέψη είναι Συνάντηση.
Δεν χρησιμοποιεί τους ήχους των λέξεων. Δεν λέει "Χρόνια Πολλά".
Έχουν ωκεανούς να μετρήσουν Εκεί.Οι Αιωνιότητες δεν μετρούν τις σταγόνες.
Τα λουλούδια πάντα φθάνουν Εκεί.Μένουν Αμάραντα.
Η Σκέψη είναι πάντα Εκεί.Η Σκέψη είναι Συνάντηση.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 31.07.2011
13:27
Προσδοκίες, μπλε παπούτσια κι ένα καράβι στ ανοιχτά..
» Ανέμων Δίχτυα

Προσδοκίες.Συνήθως είναι κρεμασμένες στο σχοινί, σαν απλωμένα ρούχα.Τις έχει καρφιτσώσει με πεταλούδες, ώστε να μπορούν να πετάξουν..Εκείνη τις κρέμασε εκεί σ Εξαίσια στιγμή. Τις εμπιστεύτηκε μετά στου ανέμου το φύσημα..Ρούχα που μοιάζουν με φτερά..Τα παπούτσια είναι αχρείαστα.Ανάλαφρα πετάει με τα φτερά του εκείνο το : "Μαζί".Τ αγριόχορτα έπνιξαν τον τόπο.Ακατάλληλο έδαφος για μεταξένια πόδια. Οι προσδοκίες την άφησαν στο δρόμο.Δίχως παπούτσια που τώρα τα χρειάζεται.Και δίχως τ απλωμένα όνειρα.Τα πόδια πολύ περπάτησαν σ άγριο έδαφος.Την έβγαλαν στο ξέφωτο χωρίς Προσδοκίες.Ανυπόδητη. Καράβι πλέει στ ανοιχτά, με τα πανιά του ανοιχτά, εκεί που περπατεί στα κύματα χωρίς τα μπλε παπούτσια.Μόνη στον κόσμο;Οι Προσδοκίες;Άστεγες; Καρφωμένες πεταλούδες,
μπλεγμένες μέσα στα μαλλιά της ανάκατα..Εκεί στο βάθος άδειες οι Προσδοκίες γύρω από το τραπέζι.Καρέκλες βιδωμένες στο χιόνι. Φορούν παπούτσια από τότε που έχασαν τα φτερά τους.Περιμένουν. Σερβίτσιο για Δύο.Τσάι για Δύο.Χιόνι πολύ. Παλιό καλό κρασί.Κόκκινο σαν αίμα. Οι φλόγες ιριδίζουν μέσα του όλα τα κεριά αναμμένα .Φρούτα κόκκινα του πάθους.Ποιος ανυπόδητος μιλά γι αέρινα μεταξωτά ρούχα; Ποιος τα θυμάται; Ποιός θυμάται τις καρφωμένες πεταλούδες;
Κι όμως από ένα ζευγάρι μπλε παπούτσια κι ένα καράβι στ ανοιχτά άρχισαν Όλα.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 29.07.2011
09:27
Δικαίωμα στο όνειρο
» Ανέμων Δίχτυα

"Δικαίωμα στο όνειρο"Υπότιτλος: Σεξουαλικότητα και άτομα με νοητική καθυστέρηση
Συγγραφέας: Καρέλλου, Ιωάννα MA, PhDΚοινωνική ΛειτουργόςΚοινωνική Ανθρωπολόγος
Έκδοση: Γλαύκη, 2010
ISBN: 960-99659-0-3 Σελίδες: 320

Περιγραφή: Το θέμα της σεξουαλικότητας των ατόμων με νοητική καθυστέρηση προβληματίζει την ευρύτερη κοινωνία τα άτομα της οποίας αναρωτιούνται αν νοητική καθυστέρηση και σεξουαλικότητα είναι έννοιες συμβατές. Τα άτομα με ΝΚ είναι όμως άνθρωποι και δεν μπορεί, κατά συνέπεια "να μην έχουν και αυτά την δική τους σεξουαλικότητα". Αναφερόμενοι στον πληθυσμό με "φυσιολογική" νοημοσύνη θεωρούμε δεδομένο ότι ο καθένας έχει τη δική του σεξουαλικότητα την οποία αποφασίζει αν και πως θα την εκφράσει. Αυτή η έκφραση ωστόσο καθορίζεται από τους κανόνες τις κοινωνίας που δε συμπεριλαμβάνουν τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ατόμων με ΝΚ. Το γεγονός αυτό έχει γίνει ιδιαίτερα εμφανές στο παρελθόν μέσω μιας σειράς κανονιστικών ρυθμίσεων που περιόριζαν και συχνά απαγόρευαν τη σεξουαλική τους έκφραση στιγματίζοντάς τα ως άτομα ανίκανα για κατάλληλη και υπεύθυνη σεξουαλική συμπεριφορά. Η εν λόγω έκδοση απευθύνεται σε όλους όσους εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στη ζωή των ατόμων με νοητική καθυστέρηση: γονείς, εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους σε υπηρεσίας υγείας, πρόνοιας και απασχόλησης, ειδικούς επιστήμονες και φοιτητές. Περιλαμβάνει (α) εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση για θέματα σεξουαλικότητας των ατόμων με νοητική καθυστέρηση (ΝΚ) και (β) δύο μελέτες στις οποίες συμμετείχαν ελληνικές οικογένειες ατόμων με ΝΚ. Προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για θέματα που αφορούν τη ζωή του συγκεκριμένου πληθυσμού καλύπτοντας έτσι το μεγάλο κενό που υπάρχει στην ελληνόφωνη βιβλιογραφία.Για την καλύτερη ανάγνωση του βιβλίου, το περιεχόμενό του είναι δομημένο σε δύο κύρια μέρη, με τρία κεφάλαια το καθένα. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει μια αναλυτική, και περιεκτική, βιβλιογραφική ανασκόπηση θεμάτων που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παραπέμπουν σε πλευρές της σεξουαλικότητας των ατόμων με ΝΚ. Στο πρώτο κεφάλαιο αναφέρονται πληροφορίες για τη σεξουαλική ανάπτυξη και την σεξουαλική κακοποίηση των ατόμων με ΝΚ, ενώ παρουσιάζονται μελέτες που ασχολούνται με το γάμο και την απόκτηση παιδιών από γονείς που έχουν οι ίδιοι ΝΚ. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται σε εμπειρικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται σε θέματα που αφορούν τα ΑμεΑ στην Ελλάδα. Το δεύτερο μέρος έχει, ίσως, περισσότερο ενδιαφέρον για τους επιστήμονες που δραστηριοποιούνται στο χώρο των ΑμεΑ χωρίς βεβαίως να αποκλείεται οποιοσδήποτε άλλος αναγνώστης. Ο μόνος λόγος για αυτή την επισήμανση οφείλεται στο γεγονός ότι στα κεφάλαια 4 και 5 παρουσιάζονται δύο ερευνητικές μελέτες οι οποίες μεθοδολογικά έχουν προσεγγιστεί μέσω ποσοτικών μεθόδων έρευνας. Η πρώτη, εξετάζει τις στάσεις Ελλήνων γονέων που έχουν ένα παιδί με ΝΚ προς την διάφορες πτυχές της σεξουαλικότητας των ατόμων με και χωρίς ΝΚ. Η δεύτερη διερευνά το επίπεδο της γνώσης, την ποιότητα των στάσεων και την ποικιλία των εμπειριών σχετικά με σεξουαλικά θέματα, νέων που έχουν ΝΚ. Στο πέμπτο κεφάλαιο, γίνεται μία προσπάθεια συσχέτισης των ευρημάτων με σκοπό να εξεταστεί οποιαδήποτε σχέση που μπορεί να υπάρχει μεταξύ τους. Στο έκτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια προσπάθεια να εξηγηθούν ορισμένα από τα ευρήματα βάση κοινωνικών, ιστορικών και άλλων παραγόντων ενώ σχολιάζονται και θέματα δεοντολογίας της έρευνας. Η παρούσα έκδοση τελειώνει με μια μεγάλη «συζήτηση» πάνω στα αποτελέσματα των δύο εμπειρικών μελετών καταθέτοντας προβληματισμούς και προτάσεις για το μέλλον.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Ιωάννα Καρέλλου, σπούδασε Κοινωνική Εργασία στο Τ.Ε.Ι. Πάτρας, και στη συνέχεια, ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές σε επίπεδο Master’s και Διδακτορικού στο Keele University της Μεγάλης Βρετανίας. Είναι επίσης απόφοιτος του τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου κοινωνικών και πολιτικών επιστημών. Έχει διδάξει στο τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και έχει κάνει επιστημονικές εισηγήσεις σε επαγγελματίες του χώρου της εκπαίδευσης. Έχει εργαστεί ως κοινωνική λειτουργός στους τομείς της υγείας και της ειδικής αγωγής. Τα ερευνητικά της ενδιαφέρονται κινούνται στους χώρους της κοινωνικής εργασίας και της εκπαίδευσης, της ειδικής αγωγής, της κοινωνικής πολιτικής και της υγείας. Έχει δημοσιεύσει άρθρα τόσο σε εθνικά όσο και διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

Περισσότερα... »
Κέρκυρα, 27.07.2011
00:23
Ερείκουσα ( Ζ΄μέρος ) Γλαροπερπατήματα.. κι όνειρα
» Ανέμων Δίχτυα

Σημάδια στην άμμο..

Γαλάζιο..
Βάρκα παροπλισμένη
Βάρκα στην άμμο..
Πόρτες της ζωής..
Να προγραμματίσετε αυτή την απόδραση-δεν είναι τόσο δυσπρόσιτη όσο φαίνεται, και αξίζει όσο είναι αδύνατο να αποτυπωθεί ακόμη κι αν "έκλεψα" όσες στιγμές μπορούσα να φυλακίσω σε 358 φωτογραφίες και 10 βίντεο..
Σας μοίρασα τα πιο πολλά..
Κάποια έχουν χαραχτεί σε Μυστικό κήπο.
Όλα εκεί είναι χαραγμένα αναλλοίωτα και παντοτινά.
Η Ερείκουσα δεν εξαντλείται στην περίμετρο των 11 χιλιομέτρων..
Εκτείνεται ως τις παρυφές της ψυχής και συλλαμβάνει το χρυσό στις άκρες του ορίζοντα,
εκεί που βουτάει ο ήλιος στα χρώματα..
Είναι όλα όσα ανασαίνεις - ευωδιές κι αρώματα λουλουδιών κι αρμύρας,
όλα όσα ακούς
- κελαηδήματα, τριζόνια, γλάρους στο κύμα,
όλα όσα αγγίζεις
- αφή με τη γνησιότητα που σπανίζει τόσο, και
όλα όσα προσλαμβάνεις με όλες σου τις αισθήσεις..
Κυρίως είναι η συμβατότητα με τους εσωτερικούς σου ήχους που εναρμονίζονται εκεί με την έξω αρμονία,
και βρίσκουν τη θέση τους,
είτε σαν βότσαλα λευκά,
είτε σαν ίχνη από γλαροπούλια,
είτε σαν χελιδόνια, είτε σαν γεράκια και χρυσαετοί.

Η Ερείκουσα είναι εκεί.
Παραμένει πάντα ένα όνειρο..Και μας περιμένει πάντα.

Περισσότερα... »

Σελίδες: 1 2 3

← Αντώνης-&... Ανεξάρτ&... →

Last Update: 17.05.2012 19:42:05	To CorfuBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του CorfuBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Corfu Blogs » Ανέμων Δίχτυα

Feeds

Ανέμων Δίχτυα (100)

Enclosure: [download]